Een nieuw jaar, een nieuw begin. De kans om direct te stoppen met slechte gewoontes, wensen te vertalen naar goede voornemens en weer met frisse energie vooruit te gaan. 2016 eindigde voor mij met het plotselinge overlijden van mijn kleine neefje, Kevin. Zijn grootste passie, motorcross, is hem helaas fataal geworden. Hij mocht maar 20 jaar worden. De eerste week van 2017 staat in het teken van zijn herdenking, begrafenis en afscheid. In dit blog deel ik wat ik van Kevin heb geleerd en mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar.

Al jaren droom ik over het schrijven van een boek, een eigen biografie. Ik heb al minstens 5x een begin gemaakt en het titels gegeven als ‘’Van slechte jeugd naar CEO’’ en ‘’Dit is mijn verhaal’’. Toch stopte ik er naar 4 geschreven hoofdstukken altijd weer mee. Jarenlang was het mijn grootste missie om in de top 3 van de Quote500 terecht te komen. Het bewijs dat ik meer ben dan mijn verleden. In 2016 was ik goed op weg met Money Maker Club om in de Quote te komen, nog niet in de felbegeerde Quote500 maar ergens in de society rubrieken. Ik was zo dichtbij mijn doel dat ik het praktisch al gepubliceerd voor mij kon zien liggen. Toch besloot ik het de rug toe te keren.  Ik heb nooit iets gegeven om geld. I couldn’t care less. Status interesseert mij eigenlijk ook niets. Alles wat ik tot dat moment deed, was bewijsdrang gebaseerd op hoe ik door andere gezien wilde worden. Who cares, right? Opeens kwam ik tot het besef dat ik voor mezelf een zakelijk merk en identiteit heb opgebouwd maar geen flauw idee meer heb wie ik daarnaast ook alweer ben. Terug naar de kern van mijn eigen zijn.

Het is alweer 15 jaar geleden dat ik mijn neefje Kevin voor de laatste keer sprak. Hij was 5 jaar en ik 12 jaar. Mijn laatste herinnering was dat hij een tekening had gemaakt van zijn zus, broers, ouders en huisdieren. Hij vertelde enthousiast en vrolijk hoeveel hij van iedereen hield, gaf mij een stevige knuffel, noemde mij lief en ging weer verder met spelen. Sindsdien is hij opgegroeid tot een geweldig mens dat tot in zijn laatste seconde bezig was met zijn grootste passie, motorcross. Hij heeft in zijn leven ontelbaar veel mensen liefde gegeven, een plekje in hun hart veroverd en een onuitwisbare indruk achter gelaten. Zijn afscheid zal legendarisch gemaakt worden met een ongekend hoge opkomst van mensen die van hem hebben gehouden. Dat raakt mij tot mijn kern. Het zorgt er ook voor dat je vragen durft te stellen aan jezelf waar je anders niet bij stil staat. Hoe wil ik herinnerd worden en wat zou er op mijn eigen condoleance pagina moeten staan?

Sinds september 2016 ben ik van start gegaan met het nadenken en uitwerken van mijn persoonlijke identiteit. Wie ik ben en wat ik echt wil. Ik ben erachter gekomen dat ik 2 passies heb die altijd in mijn bloed heb gezeten: dieren en de oceaan. Met beide heb ik sinds ik volwassen ben geworden, amper iets gedaan. Mijn andere passies zijn vormen van expressie. Denk aan reizen, muziek, radio maken, koken, fotografie, yoga en het zen boeddhisme.

Dit jaar ga ik van start met surfen, sup ik mijn weg door Nederland (als het niet te koud en regenachtig is) en wil ik mijn eerste duiklessen gaan nemen. Ik ga verder brainstormen over het starten van een nieuwe stichting die het leven van veel dieren zal redden en een onderneming die helpt met het veganizen van de wereld. Ik ga door met bloggen en ga diverse events/workshops organiseren. Ik wil gaan leven met genoeg geld om geen zorgen te hebben maar niet met meer dan dat ik nodig heb. In het hier en nu. Daarnaast hoop ik mensen te mogen helpen met het verbreden van hun horizon door het adviseren en boeken van onvergetelijk mooie reizen. Ik heb mij weer ingeschreven voor het volgen van drumlessen en ga weer aan de slag gaan met het schrijven van eigen songteksten. Ik hoop eind 2017 een bericht op social media te kunnen zetten van een oldtimer Volkswagen bus die we op de kop hebben getikt en volledig gaan strippen tot een surf + foodtruck. Onze eerste aankoop als getrouwd stel 😀 .

Ik wordt al zo blij en gelukkig van het idee! Dus. Daarom. Fuck it. Ik ga het gewoon doen! Dat is wat ik van Kevin heb geleerd. Een leven zonder angst, vol met blijdschap en liefde in het moment zijn voor jezelf en iedereen om je heen.

Maak van 2017 jouw jaar. Laat geen droom meer onvervuld, ga ervoor. Morgen kan namelijk zomaar te laat zijn. Ik hoop je snel te zien en spreken. ♥

—————————————————————————— In memoriam —————————————————————————–

Kevin van Vrijberghe de Coningh

10-03-1996                  † 29-12-2016

In mijn hart brand een eeuwig kaarsje voor jou. ♥

  • Reply

    Yvonne Renckens

    03 01 2017

    Nu snap ik waarom mijn blog je zo raakte…wat een verlies, maar ook fijn om te zien dat je er zelf iets positiefs van kan leren door nu je dromen na te jagen..sterkte in deze moeilijke tijd -X- Yvonne

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *