Hoog tijd voor een interview met mijn blog vriendinnetje, Giulia Califano-de Waal! We ontmoette elkaar een maand geleden tijdens het 5 jarig jubileum event van Biobites. Sindsdien spreken we elkaar iedere dag via social en vieren we a.s. zaterdag samen met een aantal andere Instagram vriendinnetjes een eigen kerstfeestje. Het moraal van dit intro verhaal? Giulia is super leuk, inspirerend, positief en geweldig gezelschap. Geniet van dit bruisende interview! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Het geeft mij energie om andere mensen te inspireren. Dat is ook één van de belangrijkste redenen waarom ik mij al mijn hele leven bezighoud met teksten schrijven. Via mijn teksten hoop ik mensen te raken, ze inzichten te geven. Ik krijg energie van de reacties van mensen als ze door mij geïnspireerd zijn: deelnemers die mijn yoga- en meditatielessen zo ontspannend vinden, volgers die mijn recepten maken of lezers die reageren op een artikel omdat ze zich erin herkennen. Voor mij is het dan ook belangrijk elke dag stil te staan bij dit soort momentjes en hier tijd aan te besteden. Ik lees al mijn reacties op Instagram, Facebook en mijn blog en bedank voor de reacties middels een opmerking of like. Wat heel belangrijk is voor mij om dat gevoel vast te houden is mijn avondritueel: elke avond noteer ik via een app de kleine geluksmomentjes van die dag waar ik dankbaar voor ben. Elke week pik ik een aantal van deze dankbare herinneringen uit om te verwerken in mijn ‘Hartjes’ die elke maandagochtend op mijn blog verschijnen. Voor mij is dat een geweldige manier om te reflecteren op hoe mooi de kleine dingen in het leven kunnen zijn en dat geeft mij elke dag en elke week weer enorm veel energie!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden, in november 2015, maakte ik de stap om veganistisch te eten. Vrij abrupt en zonder overgang, maar voor mij toch moeiteloos. Voor lactose ben ik al jaren intolerant dus alles met veel melk vermeed ik al en vlees heb ik nooit echt lekker gevonden. Op mijn menu stond vóór november 2015 dus vooral vis, kip en ei. In de zomer probeerde ik al eens veganistisch te eten omdat ik had gelezen dat het goed voor je gezondheid zou zijn. Aangezien ik veel last had van mijn darmen en altijd moe was, leek het mij de moeite waard de uitdaging aan te gaan. Dat hield ik niet lang vol. Na zo’n anderhalve week raakte ik gedemotiveerd en liet de uitdaging los. Het idee echter niet, dat bleef maar in mijn hoofd rondspoken. Steeds vaker las ik artikelen of zag ik documentaires die me ervan overtuigden dat er alleen maar voordelen zitten aan veganistisch eten. Op een bepaald moment was ik verzadigd en kon ik voor mijn idee niet meer verantwoorden dierlijke producten te eten, tenminste niet voor een goede gezondheid. De knop was om! Ondertussen bleef ik mezelf informeren met artikelen en documentaires. Zo leerde ik na verloop van tijd pas écht hoe dierlijke industrieën functioneren. Aanvankelijk werd ik veganist vanwege mijn gezondheid, maar na het zien van een aantal schrijnende documentaires kon ik het gewoon echt niet meer over mijn hart verkrijgen iets van die machteloze lieve dieren te eten. Ik besef mij ook goed dat dierlijke industrieën het milieu vele malen meer schaden dan een plantaardig dieet, dus ben ik blij dat ik ook daaraan mijn steentje bijdraag. Inmiddels zijn we twee jaar verder en sta ik er soms even bij stil dat veganist worden één van de beste keuzes is die ik ooit in mijn leven heb gemaakt!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is een feestje! Ik vind het altijd leuk om nieuwe producten te ontdekken en houd van een goed gevulde koelkast. Ongeveer één keer per maand bestellen wij online boodschappen, omdat we dan meer keuze hebben uit producten die bij ons in de stad niet verkrijgbaar zijn. Voor de overige boodschappen maak ik altijd vooraf een briefje in mijn telefoon zodat ik de boodschappen in de supermarkt kan afvinken zodra ze in mijn mandje liggen. Opvallend is dat ik meestal één of twee dingen uit de schappen nodig heb en voor al het andere op de versafdeling moet zijn. Heel gemakkelijk boodschappen doen zo!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik zal nooit mijn veganisme aan iemand opdringen, maar ik denk dat dat nu juist de sleutel is tot overtuiging. Door mensen te laten zien hoe gemakkelijk en lekker het is, door te vertellen over je beweegredenen zonder te pushen en door zelf met trots je levensstijl uit te dragen raken mensen vanzelf geïnspireerd. Mijn webshop die sinds 1 april open is draait op volle toeren: talloze mensen in onze stad genieten inmiddels wekelijks van mijn granola, arretjescake of tiramisu. Allemaal vegan! Laatst mocht ik een workshop geven aan 33 vrouwen die mij stomverbaasd aankeken toen ik vertelde dat al het lekkers dat ze proefden volledig plantaardig is: ze wisten niet dat het mogelijk was!

 

Het leven van dieren om mij heen is niet zozeer veranderd, wel mijn manier van omgaan met de dieren. Ik voel mij meer verbonden met dieren, in alle soorten en maten. Tijdens onze huwelijksreis zagen we veel leguanen en zelfs die kon ik nu in de ogen kijken en liefhebben, terwijl ik vroeger nooit iets met die dieren zou hebben gehad. We zijn allemaal prachtige unieke wezens op deze ene wereldbol en als we zo gezamenlijk leven in plaats van elkaar onnodig op te eten, creëren we een hele speciale band.

 

 

Je hebt Italiaanse roots. Wat vindt je familie ervan dat je vegan en bent en wat vindt je van de vegan mogelijkheden in Italië?

Davvero! Je schat het goed in dat het moeilijk is voor een Italiaanse familie om te accepteren dat iemand geen dierlijke producten eet. Toch viel het mij mee! Ook in Italië dringen het vegetarisme en het veganisme steeds verder door. Twee van mijn nichtjes eten vegetarisch en het begrip ‘veganisme’ is ze niet onbekend. Bovendien is het beeld dat wij Nederlanders van Italianen hebben niet helemaal terecht: ze eten helemaal niet veel vlees. Meestal is het vlees een klein onderdeel van een maaltijd en ligt het los van de groenten. Ik kan dus heel gemakkelijk zeggen dat ik het vlees niet eet. Pasta’s zijn vaak compleet veganistisch, tot er Parmezaanse kaas overheen gaat. Die weiger ik dus eenvoudig. Alleen de toetjes, die bevatten natuurlijk vaak ei en boter. Gelukkig smaakt het fruit in Italië minstens net zo lekker! Veganistisch eten is in Italië dus helemaal niet zo moeilijk en als je maar sterk genoeg in je schoenen staat, accepteren ze alles. Je familie houdt van jou, niet van je dieetvoorkeuren.

 

 

Je bent blogt op Renmeisje. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Al sinds wij thuis een computer hadden schreef ik regelmatig blogs. Op Hyves, Partyflock, Girlscene en wat je toen ook allemaal had. Later werden dat amateuristische eigen websites waarop ik een paar maanden blogde en dan weer stopte. Dat bleef zo doorgaan, tot ik in 2016 voor de tweede keer voor een marathon ging trainen. Het zou je prestaties bevorderen om verslagen van je trainingen te schrijven, dus besloot ik een blog op te zetten om over elke training een artikel te kunnen publiceren. Zo gezegd, zo gedaan. Na verloopt van tijd merkte ik dat ik soms zin had om iets anders te schrijven en zodoende kropen er stiekem af en toe wat andere artikelen tussendoor. Dat werden er meer en meer, zeker toen ik zo nu en dan via Instagram een kleine samenwerking mocht doen. Op het moment dat mijn marathontraining wegens blessures helaas staakte, was Renmeisje allang niet meer alleen een hardloopblog. Er was dan ook geen reden om te stoppen met bloggen en Renmeisje veranderde meer in een lifestyleblog voor de bewuste lezer. Soms twijfel ik of Renmeisje nog wel een geschikte naam is omdat het de suggestie wekt dat de blog alleen over hardlopen gaat, maar toch sta ik nog steeds achter deze naam: ik ben een meisje dat rent en juist het rennen laat mij reflecteren op al die andere dingen waarover ik schrijf.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Soms over hardlopen, maar stiekem dus helemaal niet vaak meer! Op mijn blog vind je vooral veel lekkere plantaardige recepten, maar ook veel artikelen over duurzaam leven, meditatie, nieuwe producten waar ik enthousiast over ben, boeken, dankbaarheid en persoonlijke verhalen.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

“Bedankt Giulia Califano voor dit heerlijke recept!!! Ik neem dit mee naar mijn familie-weekend morgen om iedereen te laten proeven hoe lekker vegan kan zijn! 😊😊😊”

 

 

Naast het bloggen, maak je ook heerlijke gerechten en heb je een onderneming genaamd Schrijfmeisje. Kun je wat meer vertellen over de diensten en producten die je allemaal aanbied?

Inderdaad, ik ben van alle markten thuis! 😉 Aanvankelijk schreef ik mij in bij de Kamer van Koophandel als Schrijfmeisje, om aan de slag te gaan als zelfstandig tekstschrijver. Dit is immers waarvoor ik gestudeerd heb en waar ik hoop over een tijdje mijn brood mee te kunnen verdienen! Als tekstschrijver ben ik vanzelfsprekend in te huren voor het schrijven van teksten. Denk aan blogs, webpagina’s, folders, persberichten, nieuwsbrieven, etc. Bedrijven kunnen mij eenmalig of langdurig inzetten om teksten voor hun bedrijf te schrijven, die we dan samen gaan vormgeven. Daarnaast is het ook mogelijk om een workshop bij mij af te nemen waarin ik bijvoorbeeld een afdeling van een bedrijf tips geef over hoe om te gaan met sociale media of hoe zakelijke e-mails op te stellen.

 

Renmeisje is in feite een uit de hand gelopen hobby, maar minstens net zo leuk als Schrijfmeisje! In maart 2017 besloot ik Renmeisje als handelsnaam aan mijn ondernemerschap toe te voegen omdat ik steeds vaker de vraag kreeg van mensen of ze mijn recepten niet op bestelling konden krijgen. Na verloop van tijd gebeurde dit zo vaak dat ik dacht: waarom ook niet?! In maart trof ik daarom alle voorbereidingen om op 1 april mijn webshop te openen. Inmiddels heb ik al meer dan 100 bestellingen mogen leveren aan enthousiaste klanten! Zo blijft het balletje rollen en heb ik ook al een aantal keren een mooie workshop mogen verzorgen waarmee ik in één keer een grote groep mensen kan inspireren. Die dienst is sinds kort dus ook aan mijn portfolio toegevoegd! Wie weet wat de toekomst brengt, ik laat mij verrassen. Een jaar geleden had ik nooit durven dromen te staan waar ik nu sta, dus ik ga er vanuit dat ik over een jaar weer hetzelfde roep!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Een groot voorbeeld zou ik niet kunnen noemen, maar dat is ook helemaal niet nodig. Ik haal mijn lessen meer uit het unieke van ieder mens. Niemand is perfect, maar iedereen heeft wel iets waar je van kunt leren. Zo leerde ik van mijn man ruim 7 jaar geleden meer te genieten van het leven, terwijl ik tot die tijd altijd maar bezig was met studeren, werken en geld besparen. Hij leerde mij dat je nu leeft en dat het dagelijkse leven veel leuker wordt als je tussendoor af en toe extra geniet! Dat betekent niet dat hij wat dat betreft het perfecte voorbeeld is: hij leerde juist van mij om iets serieuzer te zijn en ook aan de toekomst te denken. Zo houden we elkaar dus ideaal in balans!

 

Van iedereen die dicht bij mij staat leer ik eigenlijk wel iets. Sommige mensen komen onverwachts op mijn pad en blijken me achteraf een belangrijke levensles te hebben geleerd. Zo mooi kan het lopen! Wat ik in ieder geval als belangrijkste les van de meeste mensen leer is genieten van het leven. Als kind had ik daar al de grootste moeite mee en nog steeds is het mijn grootste struikelblok. Telkens wanneer er iemand op mijn pad komt die mij een bepaald inzicht biedt of een duwtje in de goede richting geeft, zet ik wel weer een stapje vooruit! Niet voor niets deel ik mijn ervaringen over gelukkig leven en genieten op mijn blog: het zijn mijn eigen leermomenten 😉.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Dan zou er wellicht niet eens zoveel veranderen in mijn leven: ik ben al heel gelukkig met wat ik nu doe! Bloggen en schrijven zou ik zeker blijven doen, omdat het me zoveel energie geeft mensen te inspireren en het mij zelf ook helpt bepaalde zaken te verwerken of op een rijtje te zetten. Wel zou ik veel meer gaan reizen! Tot onze huwelijksreis had ik daar niet eens zoveel behoefte aan, maar nu we hebben ervaren hoe fantastisch het is om de wereld te ontdekken vanaf een cruiseschip zouden we soms toch wensen dat we de loterij winnen zodat we regelmatig op avontuur zouden kunnen gaan.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De belangrijkste tip is wat mij betreft: wees lief voor jezelf. Je maakt deze stap waarschijnlijk vanuit liefde voor dieren, je omgeving en/of je eigen gezondheid. Geef jezelf dan vooral die liefde! Wees niet te streng, maak het jezelf gemakkelijk en wees trots op wat je al bereikt. Vaak zie je dat mensen direct alles perfect willen doen, daar niet in slagen en dan al snel opgeven. Zonde! Veganistisch leven is hartstikke eenvoudig, maar overstappen naar een veganistische lifestyle is dat niet. De overstap kost tijd, energie en frustratie. Je gaat fouten maken, je gaat moeilijke sociale situaties meemaken en je gaat soms heel boos worden op jezelf of op de wereld. Dat is allemaal oké. Jij hoeft alleen maar in je achterhoofd te houden waarom je deze stap maakt en jezelf de liefde te geven om te accepteren dat elke stap richting jouw doel er eentje is om apetrots op te zijn!

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom op carrièregebied is om volledig zelfstandig mijn brood te kunnen verdienen met Renmeisje en Schrijfmeisje. Momenteel werk ik parttime in een sportschool, waar ik het overigens ontzettend naar mijn zin heb, maar mijn uiteindelijke doel is om daar alleen een paar uur les te geven en verder volledig zelfstandig te werken. Dat kost ontzettend veel tijd en energie, maar het hele proces is al een fantastische beleving!

 

Natuurlijk helpen samenwerkingen bij het bereiken van dat doel én helpen ze mij mensen te inspireren. Het leukste vind ik samenwerkingen waarbij ik mijn volgers een cadeautje mag geven in de vorm van een win actie of kortingscode. Zo wordt de drempel extra laag om de producten waar ik enthousiast over ben uit te proberen en kan ik dus veel meer mensen inspireren! De mens-, dier- en natuurvriendelijke producten zijn overduidelijk in opmars, maar er moet nog veel gebeuren om ze echt de markt te laten veroveren. Samenwerkingen waarbij ik daaraan een steentje kan bijdragen, daar sta ik altijd voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ten eerste natuurlijk hét cliché: vrede op aarde. Dan bedoel ik natuurlijk niet alleen van mens tot mens, maar ook van mens tot dier! Dat we allemaal elkaar respecteren om wie we zijn en elkaar in onze waarde laten. Als we dat zouden bereiken, zouden alle mensen gelijke kansen hebben en zou iedereen het recht hebben zijn of haar eigen geluk te bepalen. Dat klinkt toch fantastisch?!

 

Daarnaast zou ik wensen dat we allemaal de kans krijgen gezond te eten en tot het inzicht komen welk effect dat op onze gezondheid heeft. Ik ben ervan overtuigd dat we miljoenen euro’s en een heleboel ellende in de medische wereld kunnen besparen als we in staat zijn gezond te leven.

 

Ten slotte wens ik voor mij persoonlijk natuurlijk dat ik gezond en gelukkig oud mag worden samen met mijn man, dat we een hecht gezinnetje mogen stichten en altijd omringd zullen zijn door lieve mensen en dieren!

 

 

Ben je gelukkig?

Het antwoord op deze vraag vind ik altijd dubieus omdat de definitie van ‘gelukkig’ voor iedereen anders is. Voor mij persoonlijk houdt het in dat ik tevreden ben met de dingen die de meeste tijd en ruimte in mijn leven innemen. Als je het zo definieert, is je eigen geluk dus maakbaar! Je kunt er tot op zekere hoogte namelijk zelf voor kiezen hoeveel tijd en ruimte jij bepaalde aspecten van je leven gunt. Ik kies er momenteel voor om mijn eigen ondernemingen meer tijd te gunnen, ondanks dat dat betekent dat ik in feite ruim 50 uur per week werk. Dat maakt echter niet uit, omdat het me zoveel energie geeft! Daarnaast kies ik ervoor om meer dan vroeger ruimte vrij te maken voor vrienden en familie. Vroeger had ik het altijd maar te druk, terwijl ik nu merk hoeveel warmte en energie het me geeft tijd met de mensen waarvan ik houd door te brengen. Wat de activiteiten die momenteel de meeste tijd en energie van mij vragen betreft, ben ik op dit moment dus zeker gelukkig!

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij datgene doen wat je meer energie geeft dan dat je erin hoeft te steken. Een simpel rekensommetje, waarvan de uitkomst voor jou persoonlijk positief uitvalt!

 

 

Gedeeld: een dringende boodschap aan mezelf en tiramisu.

Nu we het al zo veel over geluk hebben gehad, vind ik het wel mooi om een blog te delen die ik onlangs heb geschreven over dit onderwerp. Dit artikel schreef ik als een dringende boodschap aan mezelf, waarmee ik natuurlijk tevens hoop ook jou te mogen inspireren.

 

Als ik een extra tip mag geven, dan kan ik aanraden mijn tiramisu eens te maken! Stiekem hoor ik van veel mensen, vegan of niet, dat ze deze plantaardige variant zelfs lekkerder vinden dan de echte tiramisu.. Een mooie tip voor het kerstdiner!

 

 

 

  • Reply

    Giulia Califano

    12 12 2017

    Dankjewel voor het prachtige interview! <3 Dikke knuffel en tot zaterdag! 😀

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *