Als je zegt vegan diervoeding, snacks, speeltjes en producten dan is er maar één onderneming waar je aan kunt denken en dat is VegaVriend. Rick Scholtes is samen met zijn vriendin de eigenaar van deze fantastische webwinkel. Achter de schermen zijn onze Lily Lotus en Jaimy Jessey al druk aan het testen geslagen (to be continued 😀 …). Eerst is het tijd om Rick wat beter te leren kennen. Wat ben ik onder de indruk van zijn geweldige onderneming, down to earth energie en puurheid. Heel veel leesplezier!   

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?
Ik sta op, ontbijt voor de tv, laat een hond uit en breng de VegaVriend bestellingen weg die de avond daarvoor zijn ingepakt. Daarna fiets ik met de andere hond naar mijn werk. Onderweg wandel ik een stuk in een natuurgebied. Om 8 uur kom ik aan en begint de werkdag. Zo gaat de week van maandag tot donderdag. De rest van de dagen hoef ik niet naar mijn werk en is er weinig sprake van rituelen: ik sta op als ik wakker ben en ga dan aan de slag met wat ik die dag wil doen, tot het moment dat het werk af is of ik geen zin meer heb. Dat zijn meestal dingen voor de webwinkel of voor de opleiding tot hondengedragstherapeut die ik nu volg.

De vraag wat mij energie geeft vind ik lastig te beantwoorden. Ik heb veel interesses en het is de variatie die ik fijn vind. Ik wil alles over honden weten, ik luister graag naar muziek en ik vind het leuk om zelf dingen te maken met mijn handen.

Wanneer en waarom ben je veganist geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?
Ooit wilde ik alleen scharreleieren eten. Op een dag dacht ik: dat klopt niet, ik wil wel scharreleieren eten, maar ik eet nog wel gewoon kip. Ik besloot daarom op mijn 17de vegetariër te worden. Daarna wilde ik geen leer meer dragen, geen eieren meer eten en uiteindelijk kwam ik het tijdschrift van de Nederlandse Vereniging voor Veganisme (VEGAN Magazine) tegen, waar een artikel over melk in stond. Ik besloot geen melk meer te drinken en mezelf veganist te noemen. Dat is inmiddels 20 jaar geleden.

In die tijd was het nog lastig om vegan schoenen te kopen. Ik ben toen naar Brighton gegaan om schoenen te kopen bij Vegetarian Shoes. Ze zitten daar nog steeds. Destijds waren er geen webshops en in Nederland was er geen fysieke winkel die dergelijke schoenen verkocht. Overigens kon ik een paar jaar later gelukkig in Nederland dezelfde schoenen kopen bij Vega-life.

Wat mij een behoorlijke gemoedsrust heeft bezorgd is om alle niet-vegans niet als vijanden te beschouwen, maar als potentiële veganisten. Nu klinkt ‘vijanden’ wat zwaar en ‘potentiële veganisten’ wat utopisch, maar het voelde voor mij vaak alsof er een soort strijd gaande is. Alsof er twee kampen zijn waarin ieder individu een rol toebedeeld heeft gekregen: jij aan die kant, jij aan die andere kant. Maar volgens mij kan iedereen op ieder moment van de ene naar de andere kant lopen. Het zou ook wel gek zijn als je op het ene moment vijanden bent en op het andere moment niet. Bovendien, ik wil van mijzelf niet zeggen dat ik in de tijd dat ik nog vlees at zo verkeerd was. Ik was er gewoon nog niet aan toe. Als je jezelf weet te begrijpen in de tijd dat je nog vlees at, kun je je wellicht ook beter verplaatsen in de ander die nu nog vlees eet. Daarnaast geven we iedereen die ervoor openstaat natuurlijk wel de informatie.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?
Mijn vriendin en ik doen eigenlijk maar 1x in de week inkopen en heel soms doe ik dat alleen. Als ik boodschappen doe, heb ik een lijstje bij mij en is het al heel wat als ik daarvan alles in het wagentje krijg. Daarnaast pak ik wat dingen die ik lekker vind, zoals bepaalde vleesvervangers, chocola, lekkere broodjes. Het grootste deel van de inkopen doen we in de natuurwinkel. Daarnaast kopen wij alleen artikelen in een supermarkt die we niet in de natuurwinkel konden krijgen. We kopen zoveel mogelijk biologisch, fairtrade en lokaal geteeld. We geven veel geld uit aan eten maar dat vind ik ook belangrijk. Het voelt goed om zo min mogelijk bij de grote ketens te kopen die totaal niet begaan zijn met de wereld.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?
Mogelijk. In ieder geval dat andere van alles uitzoeken om ervoor te zorgen dat ik vegan kan eten. Verder heb ik geen behoefte om mensen direct te ‘bekeren’. Ieder legt zijn weg af en als hij/zij daarvoor iets van mij nodig heeft, kan hij/zij dat van mij krijgen, maar het is en blijft hun reis en niet mijn reis. De overstap wordt door die mensen zelf gemaakt en ze hebben er uiteindelijk ook zelf voor gekozen om iets van iemand aan te nemen. Ik zal niemand als trofee van mijn gelijk zien. Iedereen zoekt het maar gewoon zelf uit. Maar om het zelf uit te kunnen zoeken is informatie nodig en daar wil ik wel graag aan bijdragen.

Mijn huisdieren (twee honden, twee katten) krijgen natuurlijk vegan diervoeding. Omdat er inmiddels zoveel vegan producten zijn, komen zij zeker niets tekort! Voor dieren in de dier-industrie heeft dat natuurlijk een belangrijke impact en daar is het mij om te doen.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?
Een belangrijke les heb ik van mijn baas, Michiel Haas, geleerd. Hij is een echte pionier op het gebied van duurzaam bouwen. Hij heeft op zijn weg heel wat weerstand te verduren gekregen, maar dat heeft hem nooit weerhouden het pad te blijven volgen waarvan hij dacht dat het juist was.

Hij is altijd de dialoog blijven aangaan en op zo’n manier dat je nader tot elkaar komt in plaats van verder van elkaar vandaan gaat. Hij is daar ontzettend goed in en ik doe mijn best dat ook te doen. Ik denk dat het een manier is die veel meer oplevert dan de manier die ik zou toepassen als ik mijn neigingen zou volgen.

Je bent de mede-eigenaar van VegaVriend. Hoe is het idee ontstaan, wat is jullie missie en kun je wat meer vertellen over jullie unieke bedrijfsvoering?
Anderhalf jaar geleden stond de webshop te koop. Voor die tijd discussieerde ik via internet regelmatig over vegavoeding voor huisdieren. Als gevolg daarvan werd ik gevraagd om lezingen te geven over het onderwerp en toen de webwinkel te koop kwam te staan, voelde het als een logische stap. Bovendien hadden we zelf al bijna 10 jaar ervaring met vegavoeding voor onze katten en honden en soms was het voer moeilijk te krijgen. De dag dat ik de advertentie zag staan om de webshop te kopen heb ik direct met mijn vriendin overlegd en was ook zij (gelukkig) erg enthousiast. Ze bood aan om het samen te doen. Tot op de dag van vandaag bevalt dat uitstekend. We zijn twee totaal verschillende mensen en dat komt heel goed uit, voor alle verschillende taken die komen kijken bij het – goed – runnen van de webshop. Zij doet de administratie en ik doe de communicatie. Zij is het creatieve brein en ik ben steeds op zoek naar nieuwe producten en achtergrondinformatie. Zij heeft de vinger op de planning en ik sleep met de zware zakken voer. 😀

Onze missie is om ervoor te zorgen dat het voor iedereen makkelijk wordt om zijn/haar dieren vega te voeren. Dat als je iets nodig hebt, dat het dan ook zo snel mogelijk bezorgd wordt. Wij willen een zo uitgebreid mogelijk assortiment: geen vega-hond of -kat mag nog iets tekortkomen. Naast deze praktische doelen wil ik er ook voor zorgen dat iedereen die besluit om de keuze te maken zijn/haar huisdier vega-voer te geven, zich niet alleen voelt daarin. Soms is er best wat weerstand, want in de honden- en kattenwereld zijn er net zo veel kenners als er coaches zijn in een voetbalstadion: iedereen heeft er verstand van en iedereen heeft er een mening over. Ik hoop mensen eerlijke, objectieve informatie te geven om zich er goed bij te voelen om te kiezen voor vega-voer. Ik hoop met mijn voorlichting dat mensen gaan inzien dat vega-voer voordelen heeft voor alle dieren en met name voor de dieren in de bio-industrie.

Wat betekent het ondernemerschap voor jou?
Aan de ene kant een noodzakelijk kwaad: het is nodig om het idee van vega voeren van je huisdieren voor een groter publiek mogelijk te maken. Aan de andere kant vind ik het ook wel erg leuk om te doen. Je bent helemaal zelf verantwoordelijk voor alles en je kunt zo veel en zo weinig doen als je zelf wilt, en dat terwijl mijn dieren en vriendin direct in mijn buurt zijn. Dat vind ik heerlijk.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?
Ik wil heel graag buiten de vega-wereld, in de hondenwereld ons verhaal vertellen. Er zijn zoveel mensen die van dieren houden, maar lang niet iedereen maakt de connectie tussen de dieren in de dierindustrie en huisdieren. In Nederland leven 1,6 miljoen honden en meer dan 2,7 miljoen katten. 18% van de huishoudens heeft minstens 1 hond en 24% van de huishoudens heeft minstens 1 kat. Dat zijn heel veel mensen en de meesten daarvan houden heel veel van hun huisdieren. Dieren in de dierindustrie zijn niet fundamenteel anders dan honden en katten en verdienen een net zo goed leven. De rol die deze dieren nu toebedeeld hebben gekregen is niet terecht. Ik wil dit verhaal heel graag overal vertellen. Daarnaast denk ik dat vega bedrijven elkaar zoveel mogelijk moeten steunen. We moeten elkaar zien als collega’s. Wij staan dus open voor allerlei samenwerkingen.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?
Dat er een technologische revolutie plaatsvindt, waardoor de dierindustrie overbodig wordt. Dit lijkt mij een realistische wens, die hopelijk zo snel mogelijk gaat uitkomen. Als die wens uitkomt, dan zullen we – als mens zijnde – hopelijk snel een morele revolutie doormaken, waardoor al het leed dat zich nu achter gesloten deuren afspeelt zal verdwijnen. Verder hoop ik uiteindelijk veel thuis te kunnen werken met allemaal dieren om mij heen. Ik hoop nog veel dieren die in een benarde positie terecht zijn gekomen op te vangen.

Ben je gelukkig?
Ik kom de meeste dagen prima door. Op de een of andere manier lukt het mij om plezier te hebben, terwijl ik weet dat zoveel dieren en mensen zich in een verschrikkelijke situatie bevinden. Daar kan ik mij soms ongelukkig bij voelen. Tegelijkertijd vind ik dat het onterecht zou zijn naar iedereen die zoveel te verduren heeft als ik ook nog eens somber door het leven zou gaan, terwijl ik het zoveel beter heb dan zij. Dankzij een behoorlijke portie cynisme, houd ik mij staande. Ondertussen blijf ik ook dromen en mijn gebrek aan realisme en mijn naïviteit zorgen ervoor dat ik ook momenten van geluk kan ervaren.

Wat is jouw definitie van succes?
Succes is niet waar het om gaat in het leven. Waar het om gaat is geluk. Geluk telt alleen als het niet ten koste gaat van anderen, dat is wat we moeten nastreven. Geluk en succes zijn verder in hoge mate afhankelijk van omstandigheden waar je als individu geen invloed op hebt.

Gedeeld: bovenaan mijn to-do-list
Zo snel mogelijk het boek Bramble; The dog who wanted to live forever. The Somerset gaan lezen. Ik ben er nog niet aan toegekomen. Het gaat over de hond Bramble die op het moment dat hij stierf de oudste hond ter wereld was (25 jaar!) en zijn hele leven vegan voer heeft gekregen.

 

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *