Emigreren; het is één van onze grootste dromen. Maaike en haar gezin hebben het al gerealiseerd. Zij vertrokken naar Oostenrijk om te genieten van een leven in de bergen. In dit interview deelt Maaike hoe zij dit hebben gerealiseerd, waarom het hebben van kinderen het emigreren juist makkelijker heeft gemaakt inclusief al haar tips om te emigreren. Hoe leuk!

Wat gaaf dat jullie zijn geëmigreerd! Hoe hebben jullie dit gerealiseerd?

We wilden eigenlijk al heel lang in de bergen wonen. Elke keer als we na een lange vakantie thuiskwamen hadden we het er weer over. Maar we hadden werk, familie, kinderen, vrienden en elke keer was er wel iets wat ons tegenhield. Totdat onze kinderen aangaven dat zij een emigratie ook wel zagen zitten. We hebben onze baan opgezegd, ons huis verkocht en we zijn gewoon vertrokken. Eigenlijk was het zo simpel, het leek alleen heel moeilijk.

Waar komt jullie liefde voor Oostenrijk vandaan?

Het begon bij wintersport, maar breidde zich vanaf daar snel uit naar zomervakanties, voorjaarsvakanties en herfstvakanties. Toen onze liefde voor Oostenrijk en de bergen oversloeg op onze kinderen, was het plaatje compleet.

Hoe was het om te emigreren met kinderen?

Emigreren met kinderen is misschien wel makkelijker dan emigreren zonder kinderen, als volwassenen dan. Ik had wel eerder in het buitenland gewoond, maar dat was in en rond mijn studententijd. Omdat ik naar school ging, ontmoette ik snel andere, gelijkgestemde mensen. Maar nu ik volwassen ben en ook nog zelfstandig, is mensen ontmoeten niet meer zó vanzelfsprekend. Kinderen helpen daarbij. De kinderen gingen vanaf de eerste dag dat we in Oostenrijk woonde naar school. Daarbij gingen ze gelijk bij allerlei clubs: de skiclub, voetbalvereniging, klimvereniging, judo en op tennis. Daardoor zaten wij ook direct bij allerlei clubs. We reden gemeenschappelijk met andere ouders, zaten op zaterdag langs het voetbalveld en brachten hele dagen op ski-evenementen door. Daarbij hielp ik op school met het maken van de lunch, langlaufochtenden en zwemdagen. We leerden direct het hele dorp kennen. Zonder kinderen was dat niet zo snel gelukt.

Hebben jullie tips voor andere ouders die dit ambiëren?

Als je wilt emigreren, dan moet je het gewoon doen. Niet teveel plannen en niet te lang wachten. Het is veel makkelijker dan het lijkt.

Wat zijn de grootste verschillen tussen Oostenrijk en Nederland qua leven, gezondheid, werk en boodschappen doen?

Je zult in Oostenrijk niet bepaald een cultuurschok beleven. De grote verschillen die wij opmerken hebben, denk ik, meer te maken met de verhuizing van een stad naar het platteland. Niet zozeer de verhuizing van het ene land naar het andere land. Maar natuurlijk zijn er wel wat ‘dingetjes’ anders hier. Zo is sport heel belangrijk. En zijn mensen altijd onderweg. Skiën, wandelen, langlaufen, toerskiën, het maakt niet zoveel uit, als het maar buiten is. School is ook echt anders. De basisschool (tot 10 jaar) is alleen ’s ochtend. En dan hebben de kinderen nog huiswerk. Van ouders wordt verwacht dat je je kinderen hierin begeleid. En vanaf 10 jaar gaan ze al naar de middelbare school. Niet op de fiets, maar met de bus. Onze zoon zat vanaf 10 jaar elke ochtend om 06.30 uur al in de bus. Dat is best vroeg! En dan zijn er nog bepaalde volkshobby’s zoals paddenstoelen zoeken. Als ik dat in Nederland vertel dan zijn mensen gelijk bang dat ik een giftige paddenstoel zal eten. Maar hier is dat heel normaal. Net als het gebruik van kruiden. Je kan hier bij de lunch rustig een salade van brandnetels met paardenbloemen voorgeschoteld krijgen. Dat hoef ik in Nederland toch echt niet te serveren!

Is het leven ook beter voor jullie kinderen in Oostenrijk?

Voor ons is het leven hier ideaal! Onze kinderen willen niet meer in Nederland wonen. Ze vinden het heerlijk hier in Oostenrijk. En ze hadden het in Nederland toch echt niet slecht. Ze genieten gewoon heel erg van het vele skiën en buiten spelen. Onze kinderen zijn heel graag buiten. Ze zwemmen de hele zomer in het bergmeer naast ons huis. En in de winter staan ze bijna elke dag op de piste (want dat kan als de school om half 12 al uit is).

Wat betekent het moederschap voor jou?

Ik heb nooit zo over moederschap als ‘taak’ nagedacht. Ik geniet heel erg van mijn kinderen. In Nederland werkte ik fulltime en miste ik mijn kinderen best vaak. Nu ik veel tijd met mijn kinderen doorbreng, geniet ik daar heel bewust van.

De mooiste momenten zijn voor mij de momenten ‘tussendoor’. Laatst stond mijn zoon huilend aan de deur met een enorme bloedneus. Hij had bij het keepen een bal met zijn gezicht tegengehouden. Op zo’n moment ben ik blij dat ik thuis werk, dat ik er ben en dat ik hem kan verzorgen en troosten. Ik voel mij dan zo dankbaar dat wij op deze manier kunnen leven.

Wat zijn voor jou belangrijke dingen die je meegeeft in de opvoeding van je kinderen en wat voor voorbeeld wil je voor hun zijn?

Dat ze mogen zijn zoals ze zijn is voor mij belangrijk. Geen keurslijf, niet laten leiden door anderen. Wij zijn natuurlijk anders dan Oostenrijkers. Maar in Nederland waren we ook al niet zoals de meeste mensen. Dat is oké. Ik hoop dat ze hun hart durven te volgen en hun dromen waar kunnen maken. En die dromen mogen ook best groot zijn en onderweg mag je ook best falen. Fouten maken hoort er ook bij.

Ik ben niet zozeer een voorbeeld, maar ik hoop dat ik ze kan laten zien dat het leven mooi is. Wij genieten veel en met volle teugen. Ook als het tegenzit. Ik hoop dat ik ze veerkracht laat zien.

Jullie bloggen op Bergfamilie. Zo leuk! Kun je iets meer vertellen over de blog artikelen die jullie schrijven?

Wij genieten zó van het leven in de bergen, dat wilde ik met meer mensen delen. Voor ons is het leven in de bergen het summum van geluk. De natuur, de activiteiten die je hier kan doen, de verbondenheid die we ervaren (met elkaar en de natuur). Daarom begon ik met bergfamilie. Je hoeft niet in de bergen te wonen om dit geluk te ervaren. Je kan dit ook tijdens een vakantie ervaren. Veel mensen weten niet waar ze moeten beginnen als ze de bergen willen ervaren. Wat heb ik nodig? Waar moet ik heen? Kan mijn kind deze wandeling wel maken? Hoe kan ik kajakken over de Enns? Dat soort vragen beantwoorden wij graag. En blijkbaar was daar ook een grote behoefte aan want we hebben in korte tijd heel veel bezoekers gekregen!

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

We hebben prachtige samenwerkingen met de mooiste bergbestemmingen. We werken alleen met bestemmingen samen die we zelf heel fijn vinden. We willen echt het beste advies geven voor families die naar de bergen willen. Als geen ander weten wij hoe kostbaar je vakantiedagen zijn wanneer je een gezin hebt. Het is mijn missie om mensen te helpen het beste van hun kostbare tijd als familie te kunnen maken. We moeten daarom ook wel eens samenwerkingen afwijzen, omdat ik niet overtuigd ben dat dit echt bij onze doelgroep past. Maar ik moet ook wel eens heel actief ergens achter aan. Omdat ik het perse wel wil benoemen op bergfamilie. Als ik het vermoeden heb dat een bestemming bij ons past, dan wil ik er ook echt heel graag heen. Het afgelopen jaar was dat natuurlijk niet altijd mogelijk.. en dat is best frustrerend.

Ben je gelukkig?

Ik ben ontzettend gelukkig. Afgelopen winter was voor veel mensen een hele zware. Door Covid-19 werden veel mensen ziek, we konden niet reizen, geen familie bezoeken en er was veel onrust en angst. Het was een groot geluk dat wij elke dag konden skiën, toerskiën en langlaufen.

In dagen van thuisonderwijs stonden we soms als eerste op de piste. En we hebben nog nooit zoveel wilde dieren zo dichtbij zien komen.

Maar het was echt niet altijd feest, want we zagen ook mensen ziek worden, thuisonderwijs is niet altijd leuk, kinderen misten hun vriendjes en ik had ongelooflijk veel heimwee naar mijn familie in Nederland. Maar het voorrecht om hier te wonen en alles te kunnen doen waar we zo van houden, is enorm.

Delen: onze liefde voor de bergen.

Ik deel graag mijn tips voor families om een te gekke tijd te hebben in de bergen. Samen iets nieuws ontdekken en om te verbinden met elkaar en de omgeving. Dit kunnen wandelingen of fietstochten zijn maar ook door minder sportieve activiteiten (kamperen, bij een berghut zitten of picknicken bij een bergmeer). Ontkomen aan dagelijkse beslommeringen en even alleen maar aandacht voor jezelf hebben en de mensen waar je het meest van houdt. Met opgroeiende kinderen is dit een continue veranderende behoefte. Het ene jaar houden ze nog van wandelen, het volgende jaar niet meer. Dat zegt niet dat het avontuur daar ophoudt. Wanneer wandelen uit de gratie raakt, kan je bijvoorbeeld gaan klimmen, geocachen, mountainbiken of klettersteigen. Er is voor iedereen wel iets te ontdekken in de bergen!


Heb jij een vraag aan Maaike? En droom je ook over emigreren?

Write A Comment

Solve : *
34 ⁄ 17 =


Pin It