Tag

blog

Browsing

De zomer schijnt er om bekend te staan; drastische wijzigingen, keuzes maken en een compleet nieuwe koers varen. Regelmatig ontvang ik de vraag hoe het nu eigenlijk gaat met mij, mijn plannen voor een animal sanctuary, blog en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. Super lief! Hoog tijd dus voor een blog artikel waarin ik met je deel hoe het werkelijk met mij gaat en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. En be prepared, ik heb de afgelopen maanden in een gigantische rollercoaster gezeten en er is heel veel gebeurd. Dus hier komt het dan, mijn update.

 

 

Keuzes maken en ontslag nemen.

Pffff, wat waren de afgelopen maanden (mei, juni, juli) stressvol. Ondanks dat het werk dat ik deed bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme en Meatless District, 100% vegan was, kreeg ik er zo geen energie meer van. Iedere dag dat ik wakker werd, kon ik niet wachten om weer te gaan slapen. Alles leek gezeik te zijn, op te leveren en nog meer stress te genereren. Ik haalde behalve uit mijn hondenkinderen, hubby en alle lieverds op social, totaal geen voldoening meer uit mijn leven. Na een paar maanden het op zijn beloop te laten, besloot ik in juli dan ook om officieel te stekker te trekken uit mijn werk bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme als fondsen- en ledenwerver. Ik had verwacht dat ik er enorm ziek van zou zijn omdat het wel vegan is en grotendeels iets is waar ik achter sta (niet met alles), maar het tegendeel was waar. Ik voelde mij zo opgelucht! Een maand later was ook de emmer officieel vol met Meatless District. In augustus nam ik ontslag. Vanaf dat moment sprak ik met mezelf af dat ik nog steeds vegan werk wilde gaan doen, maar dat het er niet zo dik meer bovenop hoefde te liggen.

 

 

 

 

Een switch van hardcore vegan naar mindful dierenmens.

Ik ben inmiddels al een aantal jaar vegan voor de dieren en ik voelde mij altijd enorm thuis in de wereld van hardcore dierenactivisten. En nog steeds plaats ik mezelf graag in dit hokje. Ik word alleen heel erg moe van alle negatieve discussies die er worden gevoerd en waarbij mensen persoonlijk worden aangevallen. Daar sta ik niet achter. Dat ik vegan ben betekent niet dat ik niet van mensen houd. Sterker nog, waar ik mijzelf hard voor maak is dat mensen zich realiseren dat we niet meer of minder waard zijn dan andere dieren, maar dat we allemaal gelijk zijn. Alles is energie. En om die reden heb ik ervoor gekozen om een stapje terug te doen als het aankomt op ‘hardcore activisme’. Ik geloof nog steeds heilig in het doel, maar dit is niet de juiste weg voor mij. Dus vandaar dat je op Claire’s Mission steeds meer artikelen vindt die rechtstreeks uit mijn hart komen, die mindful zijn maar ook nog steeds vegan. De interviews blijven, want ik bel dol op mensen en ik plaats ze graag op een podium wanneer we beide dromen van een wereld zonder dierenleed. Ik ben alleen niet meer actief in alle Facebook groepen en als er heftige discussies zijn dan ben ik stil. Ook kies ik ervoor om mensen te ontvolgen die heftig dierenleed posten. Dit omdat ik er diep ongelukkig van wordt en het ervoor zorgt dat ik blokkeer. Ik focus mij liever op positief activisme.

 

 

Een plotselinge verhuizing.

Ik en mijn hubby zijn allebei enorme gevoelsmensen. Toen we in juli hoorde dat de hond van mijn schoonvader een epileptische aanval had gekregen, stonden we direct op scherp. Ondanks dat mijn schoonvader al 80 jaar is, werkt hij nog steeds met heel veel liefde bij een autodealer. Pepper (zijn hond) is dan ook regelmatig een paar uurtjes per dag alleen thuis. Toen we eind augustus hoorde dat het ook niet echt goed ging met mijn schoonvader, besloten we direct om onze spullen naar een Shugard te brengen en de huur op te zeggen. Inmiddels wonen we tijdelijk (tot dat we een groot huis, met hopelijk wat grond) hebben bij mijn schoonvader en Pepper zodat we voor hun kunnen zorgen. Zij verhuizen ook direct met ons mee, zodra we een huis hebben gevonden die voldoet aan onze voorwaarden. Anyhow, we zijn in augustus in 2 weken tijd volledig verhuist van Almere naar een lief dorpje in de buurt van Schiphol.

 

 

Een eigen YouTube zender + online programma.

Hebben jullie al mijn Instagram stories gezien deze zomer? Hierin deelde ik super enthousiast over 2 opleidingen waar ik mee zou beginnen voor het starten van een YouTube zender. Uiteindelijk werd ik (blijft een bummer) voor één opleiding niet ingeloot en de andere opleiding bleek helaas toch oplichterij te zijn. Maar no worries! Want ik ben nog steeds van plan om te gaan starten met een YouTube zender inclusief een online meditatieprogramma. De vraag is alleen waar en wanneer. Ik struggle op dit moment namelijk een beetje met de ideeën die ik heb en om deze ook werkelijk uit te voeren. Mochten jullie tips hebben of mij een schop onder mijn kont willen geven? Please do! Je kunt mij bereiken op Instagram, Facebook, Twitter en natuurlijk ook gewoon via de mail of door een reactie achter te laten onder dit artikel. 😀

 

 

 

Iedere zaterdag op het veld omringt door honden.

Ik ben al een aantal jaar betrokken bij de Dierenbescherming als donateur, ook heb ik jaren geleden vrijwilligerswerk gedaan bij Dierenbeschermingscentrum Amersfoort. Ik vind het een hele mooie organisatie en ik ben altijd trots geweest op onze verbinding. Door onze plotselinge verhuizing, vond ik het ook heel erg belangrijk om een beetje te gaan wortelen in Haarlemmermeer. Dit is namelijk wel waar wij willen blijven en waar ik een animal sanctuary wil gaan oprichten. Toen ik de Gehoorzame Huishond Aalsmeer vond, was het dan ook direct liefde op het eerste gezicht! Ik ben met zo onwijs veel liefde en warmte ontvangen, dat ik mij direct thuis ben ga voelen. En nu sta ik iedere zaterdag op het veld omringt door honden, die ik aan het bestuderen ben. I love it! Ik ben op dit moment aspirant hondentrainer. In ben al begonnen met de hondentrainer opleiding van de Dierenbescherming en in april 2019 doe ik examen. Can’t wait!

 

 

Wat ik zo mooi en bijzonder vind aan de Gehoorzame Huishond is dat er vooral gekeken wordt naar hoe eventueel probleemgedrag direct in goede banen geleid kan worden, waardoor (onnodig) terugbrengen van de hond naar het asiel wordt voorkomen. Iets waar ik 100% achter sta 🙂 . Voor meer informatie klik hier.

 

 

Een nieuwe baan.

Het was even een zoektocht naar een nieuwe baan. Ik had namelijk best een enorm wensenlijstje. Een paar voorbeelden;

  • Kunnen fietsen naar mijn werk.
  • Ik wil op praktische uren werken waardoor er altijd iemand thuis is voor alle 3 de hondenkinderen.
  • Een fulltime salaris voor parttime werk.
  • Ik wil dat het werk vegan is, zonder dat hier de nadruk op ligt.
  • Lekker flexibel werk, waarbij geen dag hetzelfde is.
  • Ik wil iedere dag blij wakker worden en met heel veel plezier naar mijn werk toe gaan.

En ben ik geslaagd? Ja, en hoe! Ik heb echt mijn droombaan gevonden! Ik word namelijk de hele dag omringt door prachtige boeken, lieve mensen en heel veel vrolijkheid. Mijn wensenlijstje is uitgekomen en daarbovenop heb ik nog zoveel extra’s ontvangen. Ik heb al helemaal mijn draai gevonden en loop de hele tijd met een grijns van oor tot oor (ondanks dat ik snipverkouden ben geworden). Sinds een kleine drie weken werk ik namelijk 28 uur per week bij… De bibliotheek Haarlemmermeer als Servicemedewerker Publieke Dienst 😀 !

 

 

Flink geschrokken door een moedervlek.

Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat moedervlekken laten verwijderen. Ze werden te groot, veranderde van vorm of ik vond ze simpelweg niet mooi. Mijn moeder heeft mij altijd geleerd dat het belangrijk is om moedervlekken in de gaten te houden ook omdat er in onze familie kanker voor komt. Toen ik van de één op andere dag voelde dat een moedervlek begon te jeuken, was ik nog niet echt gealarmeerd. Ik ben namelijk niet iemand die graag en snel naar de huisarts toe gaat. Eigenlijk lost ieder probleem zich altijd vanzelf wel weer op (volg mijn voorbeeld alsjeblieft niet). Alleen dit keer had ik misschien beter gelijk naar de huisarts kunnen gaan. In 3 weken tijd groeide de moedervlek namelijk explosief erg. Zo erg, dat ik het gevoel kreeg dat het niet anders dan kwaadaardig kon zijn. Ik heb vorige week donderdag de moedervlek laten verwijderen bij een geweldig lieve dermatoloog in Amstelveen. Zij heeft de moedervlek opgestuurd naar het lab. Maandag 15 oktober a.s. mag ik bellen voor de uitslag. Ze heeft mij gerustgesteld dat het waarschijnlijk niets is. Fingers crossed, ik hoop het zo.

 

 

Focus voor de komende tijd.

Ik ga de zomer zo missen! Wat een heerlijke maanden hebben we gehad qua weer. Wat dat betreft verheug ik mij niet op de herfst en winter, maar ik ben wel heel dankbaar voor nieuwe seizoenen en een mooie tijd om mij op te verheugen. Ik kan niet wachten tot dat we ons droomhuis met een stuk land hebben gevonden! Dit zou een perfecte start kunnen zijn voor mijn animal sanctuary. Tot die tijd ga ik heerlijk mee met de flow waarin ik mij nu bevind. Ik ben onwijs happy met mijn vrijwilligerswerk en nieuwe baan. Het gaat heerlijk met Claire’s Mission en ik bruis weer van de ideeën. Ik hoop dat ik in de komende tijd echt vorm kan gaan geven aan het YouTube kanaal en online programma wat ik in gedachten heb. Ook wil ik meer tijd gaan investeren in social en offline contacten. Ik heb soms namelijk best het gevoel dat ik jullie verwaarloos, terwijl ik in gedachten altijd bij jullie ben.

 

 

 

Anyhow, dit was mijn update voor vandaag. En dan nu de belangrijkste vraag… 😀

 

 

Hoe gaat het met jou?

 

[separator]

 

Wist je dat hart- en vaatziekten op dit moment doodsoorzaak nummer 1 in de wereld zijn? Petricia Siepman van Plant Made Pretty en The Healthy Heart heeft er haar missie van gemaakt om dit te veranderen en om mensen de kracht van plantaardige voeding te laten ervaren. In dit interview deelt ze haar tips, ervaringen en haar weg naar een vegan leven. Laat je inspireren door deze enorme lieverd. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik heb `s ochtends altijd even nodig om wakker te worden. Ik ben zeg maar een dieseltje wat langzaam op gang komt. Ik vind het heerlijk om lekker in stilte m’n gang te gaan, te douchen, te make-uppen en mijn haar te doen. Meestal heb ik de dag ervoor mijn to-do lijstje gemaakt en mijn spullen voor de dag klaargelegd, inclusief outfit. Dat geeft in de ochtend rust. Na mijn klaarmaak ritueel doe ik een bakkie met mijn man. Ik moet trouwens zeggen dat het wakker worden in de ochtend veel beter gaat, nu ik beter slaap. We kijken ’s avonds geen TV meer en op de één of andere manier slaap ik daardoor beter en word ik uitgerust wakker.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Mijn vriend en ik besloten in 2013 om minder vlees te eten. We hadden het boek ‘De Voedselzandloper’ gelezen van Kris Verburgh en we waren erachter dat iedere dag vlees eten niet goed is voor de gezondheid. Half september 2015 kwam bij mij de omschakeling om helemaal te stoppen met vlees en vis. Ik wist al wel een tijdje hoe het eraan toeging in de veeteelt en ik had de welbekende documentaires gezien, zoals ‘Vegucated’ en ‘Forks over Knives’. De gedachte van wat vlees ooit geweest was – wie het ooit geweest was – kreeg ik niet meer uit mijn hoofd. Ik dronk al een tijd geen melk meer – ik merkte dat mijn astma en eczeem onder controle waren zonder melk – en daarom leek het mij wel te doen om helemaal geen dierlijke producten meer te eten. Ik besloot om het te gaan onderzoeken en ik startte mijn blog om verslag te doen van mijn proces. Ik bezocht veel vegan blogs en ik las een aantal boeken (‘How not to die’, ‘The China Study’, ‘A plea for the animals’). Wat ik leerde sloot erg aan bij mijn filosofie over voeding, namelijk: let food be thy medicine and medicine be thy food. Ik realiseerde mij dat ik dierlijke producten niet nodig heb en dat het zelfs schadelijk is voor mijn gezondheid. Ik wilde dieren niet meer gebruiken voor mijn tijdelijke genot. Eerst at ik voor het gemak nog buiten de deur vegetarisch, maar op een gegeven moment kon ik dat ook niet meer. Het voelt goed om op geen enkele manier bij te dragen aan leed. Het is een soort rechtvaardigheidsgevoel.

 

Ik vond het ontdekken van recepten een super leuk proces. Ik begon met kookboeken van The Happy Pear en ik kwam erachter dat je alles kan veganizen. Alles is vervangbaar!

 

Het lastigste was omgaan met kritiek. Mensen voelen zich op de één of andere manier toch aangevallen als je iets doet wat buiten hun comfortzone is. Ooit was het buiten mijn comfortzone, daarom probeer ik het zelf niet aan te wakkeren en ik probeer situaties en mensen goed in te schatten. ‘Kan hij/zij het handelen of niet’.

 

Het is bij mij niet van de één op andere dag gegaan. Stap voor stap heeft bij mij goed gewerkt. Hoe meer ik mij erin verdiepte hoe beter ik wist hoe ik dingen kon toepassen. Het begon bij eten, maar ook in de badkamer ben ik vegan. Mijn advies is: take your time! Ieder proces mag er zijn.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mijn man vindt het fijn om gewoon naar de winkel te gaan en een rondje te lopen. Maar ik vind het fijn om een lijstje te maken. Meestal doen we samen boodschappen en dan doen we een combi: rondje doen en tegelijkertijd een lijstje afwerken. We kopen het liefst groente en fruit bij een biologische teler in de buurt, op de markt en verder bij Lidl. Meestal gaan we naar AH voor de fijne vegan producten, vooral als er weer een familiefeestje of barbecue aan zit te komen (ik neem het liefst mijn eigen eten mee).

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn schoonzusje is bijna haar hele leven vegetariër en volgens mij eet ze steeds vaker plantaardig. Mijn moeder knipt stukjes uit de krant over veganisme en dingen die te maken hebben met hart- en vaatziekten. Ze laat me regelmatig weten wanneer ze weer geen vlees of zelfs helemaal geen dierlijke producten heeft gegeten: ‘Petries, dit zou jij ook kunnen eten’. Iedere keer als mijn moeder mijn vegan appelkoek heeft gemaakt, krijg ik een berichtje dat het lekker was. Mijn man is niet vegan, maar thuis eten we altijd samen. Mijn man kookt vaak en heel lekker (vegan recepten van Avantgarde Vegan – Gaz Oakley, The Happy Pear, Tim Shieff en Jamie Oliver zijn favoriet) en hij heeft ervoor gekozen om thuis in ieder geval vegan te eten.

 

Ik ben drie dagen per week docent Engels op een middelbare school. De meeste collega’s en  leerlingen weten dat ik vegan ben. Ik vind het grappig dat leerlingen er soms meer open voor staan dan collega’s. Ik denk dat het te maken kan hebben met conditionering, opvoeding en vaste patronen. Leerlingen hebben mooie, eerlijke vragen over waarom ik doe wat ik doe en ze snappen het stukje dierenliefde meestal wel.

 

 

Je blogt op Plant Made Pretty. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik wilde mijn proces wat betreft veganistisch leven en plantaardig eten met mensen delen om hen te inspireren. Ik hecht veel waarde aan de kracht van plantaardige voeding, vandaar ‘plant’. Ik wilde over alle aspecten van mijn levensstijl bloggen, dus ook over beauty. En persoonlijk vind ik het belangrijk om jezelf mooi te vinden. Mijns inziens is een gezond lijf, leedvrij leven en lief zijn voor jezelf daar debet aan. Vandaar ook ‘made pretty’, mooi door planten. Een andere betekenis die ik er ook aan geef is dat planten in een positief daglicht mogen komen, planten mooi laten zijn.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over voeding en gezondheid, dingen die mij raken (soms moet ik even iets kwijt en dat gaat schrijvend het fijnst), beauty (tips en product reviews) en verder deel ik recepten. Binnenkort ga ik mij wat meer richten op andere manieren om je footprint te verminderen, zoals spullen hergebruiken (tips en upcycle DIY’s) en plastic minderen.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind het mooi als iemand aan mij vertelt te minderen/stoppen met een dierlijk product na aanleiding van wat ik heb gedeeld op mijn site of op Instagram. Zo zijn er een paar mensen gestopt met melk, na aanleiding van mijn artikel: ‘Het leed dat melk heet’. Verder vond ik het superleuk om te horen dat een lezer mijn ‘no cheese’ cheesecake altijd maakt als traktatie en dat non-vegans de taart heel lekker vinden. ‘Missie geslaagd’, denk ik dan.

 

Na aanleiding van mijn artikel ‘Where is the love’ kwamen er twee hele mooie reacties. MissNatural wilde het artikel heel graag in haar magazine plaatsen en ik werd gevraagd om mee te schrijven aan het boek ‘, over de Nederlandse veeteeltindustrie. Beide reacties hebben ervoor gezorgd dat nog meer mensen in aanraking zijn gekomen met veganisme. Dat soort dingen zijn super gaaf.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Sommige mensen begrijpen niet waarom ik zo streng ben (voor mij voelt dat helemaal niet streng) en waarom ik soms niet even kan sjoemelen. Er zijn ook mensen die niet kijken naar wat ik wèl doe om mijn footprint te verminderen, maar vooral kijken naar wat ik niet doe. Ik eet bijvoorbeeld soms vleesvervangers waar soja in zit. Daar kunnen mensen soms over vallen en dan kijken ze niet meer naar wat zij zelf nog allemaal kunnen doen voor de aarde. Ze vergeten vaak – of weten niet – dat dieren in de veeteeltindustrie gevoerd worden met soja en dat er veel meer soja nodig is voor 1 kilo vlees dan dat ik opeet via vleesvervangers. Volgens mij is het 15 kilo voer voor 1 kilo vlees.

 

Ik woon in een klein dorp met een kleine stad in de buurt. Ik voel het als mijn plicht om restaurants en lunchrooms te vragen om iets veganistisch voor mij te maken. Dit om te laten zien dat er vraag naar is en om de medewerkers kennis te laten maken met het veganisme. Soms levert dit kritiek op, vindt men het te moeilijk en krijg ik een bordje ijsbergsla. Maar andere keren staat men er juist voor open, vraagt men om advies en krijg ik een prachtig bordje eten. Kritiek wat dit soms oplevert vind ik totaal niet erg, want ik weet waar ik het voor doe.

 

 

 

 

Je geeft daarnaast ook voedingsadvies. Kun je hier wat meer over vertellen?

Op Plant Made Pretty is dit begonnen met een detox. In mijn begindagen als vegetariër wilde ik ervaren hoe het was om zo puur mogelijk te eten. Daarom deed ik een 10-daagse rawveganjuice detox. Ik merkte dat dit zowel lichamelijk als mentaal voor mij voordelen opleverde. Sindsdien doe ik minsten één keer per jaar (meestal rond het begin van de lente) een 10-daagse detox. Hier bedenk ik regelmatig nieuwe recepten bij en deze update ik in het detoxboek wat op mijn site staat. Hier zit persoonlijke begeleiding bij. Mensen mogen mij ook vragen om speciaal voor hen een detox samen te stellen gericht op de behoefte en de doelen van de desbetreffende persoon. Verder kunnen mensen bij mij terecht voor consulten over het verbeteren van de gezondheid met behulp van voeding. Sommige mensen willen afvallen, anderen willen een betere huid en weer anderen willen meer energie.

 

 

Wat is het beste voedingsadvies wat je ooit zelf gekregen hebt en gegeven hebt?

Het beste voedingsadvies wat ik heb gehad was van een homeopathisch arts. Ik was 17, ik had eczeem en hij vertelde mij dat het niet heel slim was om melk te drinken. Daar ben ik mee gestopt en mijn huid werd stukken beter (later toen ik ook stopte met vlees, had ik nergens last meer van en merkte ik mijn astma ook niet meer).

 

Wat ik eigenlijk bij bijna iedereen zeg is: het gaat om de kwaliteit van je voeding. En: luister naar je lichaam.

 

Vroeger als tiener was ik nogal van het calorieën tellen. Hiermee verloor ik het oog op wát ik precies naar binnen werkte en hierdoor verminderde mijn energie en fitheid. Ik was tekorten aan het opbouwen. Ieder lichaam is anders, je gaat verschillende fases door en je lichaam verandert. Daarmee is je energiebehoefte en je behoefte aan bepaalde voedingsstoffen ook veranderlijk.

 

Een vrouw die bij mij kwam met verminderde energie, dacht dat ze toch redelijk gezond at. Verder was ze vaak verkouden. Het bleek dat ze veel te weinig at en daardoor te weinig energie en essentiële voedingsstoffen binnenkreeg. Ze was bang om aan te komen, ze at sporadisch fruit, omdat ze dacht dat de suikers in fruit niet goed waren. Haar verminderde energie en haar lage weerstand gaven aan dat er iets mis was. Ze ging aan de slag met mijn adviezen en leerde fruit daardoor weer beter waarderen. Haar energieniveau werd stukken beter en ze voelde zich veel fitter. Ze gaf aan nauwelijks meer energiedips te hebben en naar eigen zeggen had ze geleerd om beter naar haar lichaam te luisteren.

 

 

Naast oprichter van Plant Made Pretty ben je ook betrokken bij The Healthy Heart. Hoe ziet jouw rol er als Health Coach en manager uit?

Binnen The Healthy Heart hebben we samen leefstijlprogramma’s ontwikkeld voor mensen die hart- en vaatziekten willen voorkomen en genezen. We hebben ervoor gekozen om het hier niet alleen over voeding te hebben, maar ook over stressreductie en beweging. Naast onze leefstijlprogramma’s is er persoonlijke begeleiding mogelijk en dit doe ik als Health Coach. Hart- en vaatziekten zijn op het moment doodsoorzaak nummer 1 in de wereld, het is onze missie om dit te veranderen en om mensen de kracht van plantaardige voeding te laten ervaren. In Nederland sterven er iedere dag 106 mensen aan hart- en vaatziekten, ons doel is dat te stoppen. We zijn nu bezig om The Healthy Heart op de kaart te zetten. Dit doen we door ons netwerk te vergroten, door te praten met professionals in de gezondheidszorg en door zichtbaar te zijn op o.a. Social Media.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik probeer het veganisme positief te belichten door het te hebben over de voordelen van veganisme en de gezondheidsvoordelen van plantaardig eten. Het er constant over hebben en boos worden op vleeseters heeft mijns inziens niet veel zin en werkt averechts.

 

Ik heb geleerd dat je altijd een gezamenlijk doel hebt met anderen. Een gezonde aarde achterlaten voor je kinderen of gezond oud worden zijn dingen waar veel mensen zich in kunnen vinden. Ik probeer daar de focus op te leggen in gesprekken over veganisme en plantaardig eten.

 

Bij gezond leven hoort wat mij betreft ook af en toe eens goed zondigen. Ik hou van taart, ijs, friet, chips, pizza, etc. Ik eet denk ik 80-90% plantaardig (zo onbewerkt en puur mogelijk) en 10-20% veganistisch.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Poeh, lastig. Ik kan niet één persoon kiezen. Van een aantal mensen heb ik geleerd dat ik mag zijn wie ik ben en dat ik mag vertrouwen op wat ik kan, bijvoorbeeld Tony Robbins. Verder ben ik redelijk fan van The Happy Pear-tweeling Steve en Dave. Ze hebben een super leuk bedrijf en inspireren megaveel mensen en op een aanstekelijk positieve manier. Verder hebben o.a. Michael Greger (‘How not to die’ en nutritionfacts.org), dr. Caldwell Esselsteyn en dr. T. Colin Campbell mij laten zien wat plantaardige voeding kan doen voor je lichaam, hoe geweldig fascinerend het menselijk lichaam is en hoe mooi het is dat het menselijk lichaam in staat is om zich te genezen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Probeer het en ontdek stap voor stap hoe je het kan toepassen en wat bij je past. Iedere stap is mooi meegenomen en ieder proces hierin is goed. Weet dat alles vervangbaar is en dat je niet hoeft in te leveren op smaak.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn droom is dat medicijnen tegen hart- en vaatziekten overbodig worden.

 

Een persoonlijke droom is om een boek te schrijven over hart- en vaatziekten. Ik ben hier al mee begonnen en het zou super gaaf zijn als het een succes mag worden.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Vrede en rechtvaardigheid voor alle aardbewoners. Ik heb het volgende op een poster staan en ik geloof hier heilig in: “I pledge allegiance to the earth and to all of her creatures. One planet united in harmony with universal love and compassion for all.”
  2. Dat mensen de kracht van plantaardige voeding ervaren. Er zouden veel meer gezonde mensen rondlopen en er zou veel geld bespaard kunnen op gezondheidszorg. En niet geheel onbelangrijk: dieren hoeven niet meer te lijden.
  3. Dat mensen zuinig zijn op de aarde en de natuur, zodat de aarde nog lang mag bestaan en zodat natuur niet meer het onderspit hoeft te delven voor economisch gewin.

 

Ben je gelukkig?

Ja!

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Doen wat ik leuk vind. Ik heb echt nog niet zoveel volgers als succesvolle bloggers en influencers, maar toch vind ik mezelf succesvol, omdat ik mijn dagen mag indelen met dingen waar ik warm van word.

 

 

Gedeeld: Mijn favoriete recept.

Ik had het al even over mijn vegan appelkoek. Ik deel hier graag vernieuwde versie met appel en aardbeien; een hele makkelijke, frisse en lekkere traktatie. Enjoy!

 

 

 

 

 

[separator]

 

Toen Viking contact met mij opnam met de vraag of ik mee wilde doen aan #VikingInternationalPenPals hoefde ik geen moment na te denken; ‘Natuurlijk!’. Ik schrijf al jaren brieven en kaarten voor mensen over de hele wereld met Postcrossing. Het geeft onwijs veel voldoening om te doen en het is ook onwijs leuk om post te ontvangen van iemand die je niet kent. Viking heeft mij gematched aan een hele leuke blogger én ik ontving een onwijs leuk pakket zodat ik de mooiste brieven kan schrijven op deze bijzondere World Letter Writing Day. Benieuwd? Lees dan snel verder 😀 !

 

Viking’s World Letter Writing Day pakket

‘’To write is human, to receive a letter: Devine!’’ – Susan Lendroth

 

Op 1 september vieren mensen wereldwijd World Letter Writing Day. Een bijzondere dag die is opgericht door Richard Simpkin om mensen weer bewust te maken van het geschreven woord in de vorm van een brief en/of kaart. En hoe onwijs leuk is het om vandaag de dag een brief of kaart te ontvangen van iemand die je wel of juist helemaal niet kent 😀 ! Om deze dag te vieren heeft Viking een speciaal pakket samengesteld. Dit zat er allemaal in mijn pakket:

 

  • Gepersonaliseerd briefpapier (waar ik helemaal verliefd op ben geworden ♥).
  • Enveloppen.
  • Kalligrafeerpen in de vorm van een kunststof veer met inktpotje.
  • Fineliner handwriting pen.
  • Gekleurde stiften.
  • Stempels en een stempeldoos.
  • Washi tape.
  • Gepersonaliseerde wassen stempel.
  • Postzegels.

 

 

 

Julia Lotz van missfoxyreads.de

En de blogger met wie Viking mij heeft gematched is… Julia Lotz van missfoxyreads.de! Onwijs leuk! Ik kende Julia nog niet, maar haar blog ga ik zeker volgen. Julia woont in Duitsland en schrijft mooie artikelen over boeken (haar grote passie). Easy peasy voor mij, want ook ik ben een enorme boekenworm. De brief was dan ook al snel af. 😀

 

 

For Julia: If you’re reading this, I was just telling everyone how awesome you’re blog is and how cool it is that reading and writing about books is your passion. I totally get that 😀 . It was awesome that Viking linked us together. I had a lot of fun writing you a letter.

 

 

 

Wie ik vandaag nog meer een brief stuur.

Ik heb een beetje ruzie gekregen met de kalligrafeerpen in de vorm van een veer met inktpotje. Het ziet er onwijs lief en leuk uit! Alleen… Zitten mijn hele handen onder de zwarte inkt dat er onmogelijk af lijkt te gaan! Hahaha #writerstroubles 😛 . Maar ik ben onwijs blij met de fineliner handwriting pen, het gepersonaliseerde briefpapier en de prachtige wassen stempel. Ik had echt het gevoel dat ik weer even terug de tijd in ging terwijl ik de was boven een waxinekaarsje aan het smelten was en dit langzaam op de envelop liet druppelen en vervolgens mijn stempel erin drukte. En wat ben ik verliefd op de stempel en hoe Viking het gepersonaliseerd heeft! Niet alleen staat mijn voorletter erin, maar ook is mijn lievelingsgetal (lucky number 7) erin verwerkt. Zo mooi! Ik kon dan ook niet anders dan trots een brief schrijven aan mijn oma en moeder. Ik ben onwijs benieuwd wat ze er van vinden!

 

 

 

Postcrossing, ideaal om nieuwe vrienden te maken.

Ik ben zo blij en dankbaar dat Viking aandacht wil schenken aan hoe leuk en mooi het is om andere mensen een brief/kaart te versturen. Het geeft mij ook al jaren enorm veel voldoening. Ook heb ik enorm mooie vriendschappen mogen opbouwen met penpals. In 2010 heb ik zelfs een penvriendin waar ik jaren mee schreef in real life ontmoet. Ze ging vanuit Hong Kong een aantal weken op vakantie in Europa en heeft een paar dagen bij mij gelogeerd toen ze in Nederland was. Een onwijs mooie en bijzondere ontmoeting! Steeds vaker hoor ik mensen om mij heen zich afvragen hoe ze nieuwe mensen en vrienden kunnen ontmoeten. Postcrossing is voor mij één van die manieren. Ik ontmoet er mensen waar ik eenmalig een kaart naar stuur, scholen wereldwijd die willen snuffelen aan andere culturen (zo heb ik pasgeleden een basisschool in Rusland kunnen laten zien waarom dieren net zo belangrijk zijn als mensen en waarom ik vegan ben) en zijn er mensen met wie ik al jaren schrijf (we wisselen soms zelfs cadeautjes uit). Anyhow, mocht je nieuwsgierig zijn geworden; https://www.postcrossing.com/. Het is gratis (geen sponsoring).

 

 

Last but certainly not least… Liefde voor Viking

Voor dit project heb ik heel veel contact gehad met Saskia van Viking. En het mag best gezegd worden; wat een onwijs fijn en lief mens is zij! De communicatie is altijd vol liefde en enthousiasme. Ik word daar heel erg blij van. Al vanaf de allereerste dag dat ik begonnen ben met ondernemen op 5 december 2011, shop ik al mijn kantoorartikelen bij Viking. Van papier, inktcartridges, ordners tot aan grote artikelen zoals printers, een bureaustoel en whiteboard. Ik ben altijd super tevreden geweest over de levering, prijs/kwaliteit van het product en de betalingsmogelijkheden. Dit is geen sponsoring, maar gewoon wat liefde omdat het kan.

 

 

Enthousiast geworden maar geen idee waar je over moet schrijven?

Ik ben begonnen met Postcrossing omdat een vriendin, die ik leerde kennen tijdens vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming, het ook deed. In het begin heeft het mij best wel wat gepieker opgeleverd. Want waar schrijf je over wanneer je iemand nog helemaal niet kent? Nu ik een paar jaar verder en wat ervaring rijker ben, heb ik wat onderwerpen verzameld. Dit is wat ik zelf vaak deel;

  • Ik vraag altijd hoe het met iemand gaat.
  • Ik vraag altijd door op hobby’s of passies die iemand heeft. Julia is bijvoorbeeld dol op boeken, dus heb ik haar gevraagd wat haar favoriete boek is als ze er maar één mag kiezen.
  • Ik vertel altijd wat over mijzelf. Wie ik ben, hoe oud, waarvandaan en wat ik belangrijk vindt in het leven. Ook vertel ik soms wat over mijn hobby’s.
  • Ik kies altijd een kaart uit met een afbeelding waar ik de ontvanger blij mee maak (denk en hoop ik). Soms vertel ik dan ook waarom ik juist deze kaart heb uitgezocht.
  • Wanneer ik heel veel raakvlakken in iemands profiel zien (we houden bijvoorbeeld beide heel veel van dieren) dan vraag ik eigenlijk altijd of iemand het leuk vindt om vaker kaarten/brieven uit te wisselen.

En dat is eigenlijk alles 😀 . Je zult zien, hoe vaker je het doet, hoe makkelijker en leuker het wordt.

 

 

 

[separator]

Wie ga jij vandaag met World Letter Writing Day een kaart of brief sturen?

[separator]

 

Toen ik haar blog voor de allereerste keer zag was ik direct verliefd op de mooie vormgeving en de heerlijk eenvoudige gerechten. Hoog tijd dus om Kirsten Bloemen van Geen blaadje sla eens te interviewen! Benieuwd hoe zij veganist is geworden, haar tips en hoe haar leven er als freelance schrijver uit ziet? Lees dan snel verder. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik leef mij ‘s ochtends graag uit in de sportschool (als m’n wekker gaat word ik hier niet perse heel gelukkig van hoor, maar als ik klaar ben voel ik mij lekker energiek en fit voor de dag), douchen, schrijven voor mijn blog of andere freelance klussen doen, een dutje rond 16.00, daarna lekker koken en eten met mijn vent, oftewel: mijn dag helemaal kunnen indelen hoe ik dat wil. Daar word ik echt blij en energiek van.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Hoewel ik vlees heel lekker vond, ging het eten daarvan mij steeds meer tegenstaan. Hoe vaker ik erover nadacht, hoe meer ik inzag hoe belachelijk het eigenlijk is. Want waarom worden we met zijn allen panisch als we horen dat ze in Aziatische landen honden eten, maar eten we zelf wel op grote schaal koeien, varkens, kippen, lammetjes en vis? Waarom denken wij mensen dat we zo met dieren om kunnen gaan? Maar vooral: waarom deed ik, als XXL-dierenvriend, hier in godsnaam aan mee? Drie jaar geleden nam ik daarom van de één op andere dag de stap naar vegetariër. Ik wilde niet meer meedoen aan dat dierenleed.

 

 

Als vegetariër kwam ik via blogs op Instagram steeds meer in aanraking met het veganisme. Eerst wist ik nog niet wat er mis was met mijn bakkie kwark, maar door deze blogs leerde ik steeds meer over de zuivel- en ei-industrie. Ook allemaal verre van best. Stap voor stap schrapte ik daarom ook zuivel en ei van ’t menu en 1 januari besloot ik dan toch echt helemaal full vegan te gaan. Mijn beste goede voornemen ooit.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis altijd een lijst, anders raak ik het overzicht kwijt en ga ik sowieso dingen vergeten. Ik ga eerst naar de Lidl (want goedkoop en goede producten), en alles wat ze daar niet hebben haal ik bij de Jumbo. Ik heb hier een Jumbo Foodmarkt in het dorp zitten. Geweldig, ze hebben daar alles. Op de een of andere manier vind ik boodschappen sowieso heel leuk om te doen – tenzij het heel druk is in de supermarkt. Dan ben ik al overprikkeld voordat ik de groenteafdeling voorbij ben. :’)

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ja! Best wel veel mensen in mijn omgeving eten nu steeds vaker vega(n). Zo lachte mijn broer – die dan ook de bijnaam Brammetje Biefstuk had – mij vierkant uit toen ik drie jaar geleden zei dat ik vegetariër werd. Nu eet hij vijf dagen in de week vegetarisch! Mama knipt voortaan altijd de veganistische recepten uit de Libelle en die gaat ze dan proberen. En laatst vroeg mijn beste vriendin of ik haar wilde helpen, want ze wilde een week vega(n) eten. Zulke dingen. Daar word ik superblij van.

 

 

Je blogt op Geen blaadje sla. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Toen ik vegetariër werd, sloeg ik lekkere vegetarische recepten op in mijn notities of ik schreef zelfverzonnen recepten op. Toen die ene broer dus uiteindelijk ook vaker vegetarisch wilde eten, vroeg hij of ik die recepten in een Google Drive bestandje wilde zetten zodat hij ze ook kon zien. En toen wilde mijn andere broer ook graag toegang. En mijn vriendinnen ook. En de collega van mijn broer ook. En de buurvrouw van mama ook. En de huisgenoot van een vriend ook. Buiten dit documentje trokken ook steeds meer andere vrienden bij mij aan de bel als ze een vegetarisch receptje zochten. Ik vond het superleuk om deze mensen te helpen en inspireren, dus toen is eigenlijk het idee van een lekker toegankelijke vega(n) foodblog gaan broeien. Toen ik ook nog eens 100% vegan werd, besloot ik dan ook maar meteen de stoute schoenen aan te trekken en ben ik een site gaan bouwen. De naam is gebaseerd op het stereotype dat er heerst over veganisten: die eten alleen maar blaadjes sla. En wortels. Valt dus reuze mee als je geenblaadjesla.nl checkt!

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Veel! Ik kan ontzettend genieten van lekker eten. Natuurlijk in goed gezelschap, maar ook als ik in mijn eentje ben. Zelfs dan mompel ik regelmatig tegen mezelf: ‘Kirsten, wat heb je toch weer lekker staan koken meid’, of zit ik hardop te mmm-en. Ja, ik weet het. Ik ben echt een ei soms. :’)

 

 

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Ik denk aan non-vegan recepten die ik vroeger lekker vond, ik zie iets lekkers in/op een menukaart/uithangbord/tijdschrift/Pinterest of ik denk ‘hey, daar kan ik ook wel iets lekkers van maken’ als ik bepaalde producten in de supermarkt zie liggen. Maar het vaakst nog komt er zomaar iets m’n hoofd binnen ploppen.

 

 

Waar blog je naast eten, nog meer over?

Het is bij mij wel allemaal eten-gerelateerd, maar naast recepten blog ik ook over waarom ik vegan ben geworden, wat er allemaal achter dierlijke producten schuilgaat en tips over hoe je als vegan kan overleven op een festival, op vakantie, tijdens uiteten, etc.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Dit klinkt lekker nat, maar elke positieve reactie die ik krijg vind ik mooi en lief. Echt zo. Ik krijg bijvoorbeeld regelmatig te horen dat mensen moeten lachen om mijn posts of dat ik zo leuk schrijf. Dat is ook mijn doel: mensen op een lekker positieve, toegankelijke manier kennis laten maken met veganistische receptjes. Niet al te moeilijk, nuchter, beetje humor d’r bij. Zo ben ik ook als persoon.

Ik vind het ook al heel leuk als ik hoor dat iemand mijn recept maakt. Laatst was ik op een festival en kwam er een meisje naar mij toe die ik via via vaag ken. Zij vertelde dat ze zelf geen vegan is maar wel mijn blog volgt en al verschillende receptjes van mij heeft gemaakt. Ze vond het heerlijk. Daar word ik dan ook helemaal happy van.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

O ja, meer dan eens. Van mijn kritische broers bijvoorbeeld, of bourgondische Brabanders hier in de omgeving. Hoe ik hiermee omga ligt ook aan de persoon en wat hij/zij zegt. Ik leg graag uit waarom ik plantaardig eet, maar als ik merk dat de ander totaal niet luistert en niet eens openstaat voor mijn verhaal, begin ik er niet eens aan. Ik heb wel meer te doen in m’n leven. Ik heb bijvoorbeeld nog een hele familie op Sims die ik moet onderhouden.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik eet gezond, maar niet overdreven gezond. Door de weeks eet ik over het algemeen gezonde maaltjes en in het weekend vaak iets van frietjes, chips en/of pizza. En drankjes. Ik hou mij, net als toen ik nog vlees at, aan de 80-20 regel: 80% gezond, 20% wat minder gezond. Ik ben niet zo’n gezonde whole plantbased vegan dus – waar overigens helemaal niks mis mee is. Ik zou willen dat ik de discipline had, maar ik hou nou eenmaal teveel van friet en chips. Sorry bips.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Pfoe, lastig. Ik ben niet zo van de voorbeelden. Ik weet wel dat mijn eerste positieve kennismaking met veganisme door Lisa Goes Vegan kwam. Ik had op internet weleens wat gelezen over veganisme (mijn reactie: ‘oh my god helemaal géén dierlijke producten, wat overdreven’) maar dankzij Lisa kwam ik op een hele positieve en chille manier meer te weten over waarom veganisten deze keuzes maken. Ik had geen idee! Lisa Goes Vegan was dan ook de eerste vegan blogster die mijn volgje kreeg op Instagram.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Pak een kop koffie of thee – of een bel wijn, wat maakt mij het uit – erbij, kruip op de bank en ga lekker Googlen; lekkere recepten, handige tips, welke producten je als vegan in huis moet hebben (Remia Mayolijn bijvoorbeeld), etc. Sla alles op. Plan vervolgens wat je de hele week gaat eten (ontbijt, lunch, diner en tussendoortjes) en stel een boodschappenlijst samen. Zo’n eetplanning kan in het begin een hele fijne houvast zijn, en een volle voorraadkast zorgt ervoor dat je minder snel naar een dierlijk product grijpt. En als je hulp wil: vraag! De meeste vegans vinden het leuk om mensen te helpen. Ik krijg ook regelmatig berichtjes van mensen die niet weten hoe ze bepaalde dingen precies aan moeten pakken en ik help deze mensen dan met alle liefde en plezier.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Qua Geen blaadje sla hoop ik dat mijn blog nog veel groter mag worden en dat ik daarmee heel veel mensen en bedrijven inspireer. Mijn eerstvolgende droom op korte termijn is het uitbrengen van het e-book waar ik momenteel mee bezig. Dit wordt een e-book met hele concrete handvaten voor mensen die graag de overstap naar vega(n) willen maken, maar niet zo goed weten hoe.

Verder hoop ik dat ik ooit mijn eigen boek ga uitgeven (mag over eten gaan, maar ik heb nog veel meer andere ideeën) en droom ik van een eigen gezinnetje en een gezellige bankrekening.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  • Met stip op één: dat mensen stoppen met het mishandelen en eten van dieren. Het is gewoon niet nodig, het is slecht voor de dieren, je gezondheid én het milieu. Ik hoop zo erg dat alle mensen dit een keer in gaan zien. Of ik dit nog ga meemaken weet ik niet, maar ik hoop het wel.
  • Oké, gedeelde eerste plaats dan: dat mijn familie en vrienden ­­– en vooruit, ikzelf ook – gezond en gelukkig zijn en blijven. Lekker cliché, maar dit vind ik belangrijker dan wat dan ook.
  • Dat ik dadelijk mijn geld kan verdienen met hetgeen wat ik leuk vind: schrijven. Ik ben net afgestudeerd, dus ik ben nu mijn freelance opdrachten aan het uitbouwen zodat ik uiteindelijk fulltime bezig kan zijn met mijn blog en deze freelance schrijfopdrachten. Ik ben dus al goed op weg!

PS mocht je dit lezen en nog een goede, creatieve en gezellige tekstschrijfster nodig hebben: I’m your woman.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, eigenlijk wel. En daar mag ik best eens vaker bij stilstaan, nu ik er zo over nadenk. Er zijn altijd dingen die beter kunnen, doelen die je nog niet behaald hebt of kutsituaties die opeens opdoemen. Je focus ligt dan al gauw daarop, maar ik heb de leukste boyfriend ever, mijn lijf is gezond, werkt naar behoren en ziet er ook nog eens prima uit, ik heb hele lieve (en hilarische) vriend(inn)en, een gezellige familie, een supermooi huisje en er ligt regelmatig naturel ribbelchips in de kast. Volgens mij heb ik niks te zeuren.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Mijn gestelde doelen behalen, of in ieder geval goed op weg zijn om deze te behalen. Helemaal doen waar je gelukkig van wordt en daar je geld mee kunnen verdienen – en nee, ik hoef niet perse miljoenen op de bank te hebben staan. Al is het natuurlijk altijd welkom.

 

Gedeeld: Favoriete recept.

Elke friet-met-stoofvlees-lover moet deze vegan versie geprobeerd hebben. Echt. Morgen sporten we het er wel weer af.

 

 

 

[separator]

 

Hoi! Mijn naam is Ashley, ik ben 22 jaar en ik heb sinds kort mijn eigen blog thatbutterflyvegan.wordpress.com. Sinds mijn 19de ben ik veganist. Een veganistische levensstijl is voor mij inmiddels zo normaal geworden, dat ik het als vanzelfsprekend zie. Toch is het niet zo vanzelfsprekend als dat het lijkt. Ik ben namelijk de enige in mijn familie die geen vlees eet. Ondanks dat ik dit zelf niet als een probleem ervaar, kan ik mij voorstellen dat er mensen zijn die het lastig vinden om ‘anders’ te zijn dan hun familieleden en daarom de stap naar veganisme niet durven te zetten. Daarom deel ik in deze blogpost een aantal handige tips met jullie en vertel ik hoe mijn weg naar veganisme er uit heeft gezien. 

 

Sta voor je eigen idealen!

Ik ben altijd al eigenwijs geweest. Als iemand iets op een bepaalde manier deed, deed ik precies het tegenovergestelde. Leren fietsen zonder zijwieltjes heb ik mijzelf aangeleerd, omdat ik dat zelf wilde doen 😉 . Ook op het gebied van eten wilde ik mijn eigen keuzes gaan maken. Toen ik 9 jaar was wilde ik vegetariër worden, omdat ik mij niet fijn voelde bij het idee dat ik dode dieren moest eten. Helaas vonden mijn ouders dit toen geen goed idee. Zij dachten dat het slecht voor mijn ontwikkeling zou zijn, en bovendien vonden ze het lastig. Ondanks dat ik vlees uit mijn maaltijden sorteerde en de vleeswaren van mijn brood afhaalde, gaven mijn ouders niet toe. Daarom besloot ik mijn (eerste) poging op te geven. Toch ben ik vol blijven houden en uiteindelijk op mijn 14de alsnog vegetariër geworden. Ik liet mijn ouders inzien dat ik dit écht graag wilde, waardoor ik hen uiteindelijk heb kunnen overtuigen.

 

 

Maak het niet te ingewikkeld.

Voor mijn ouders was het vooral in het begin wennen dat ik geen vlees meer at. Omdat ik als enige vegetariër was, werd er voor mij een apart pannetje met eten gekookt. Gelukkig ontdekten mijn ouders dat het niet lastig was om een gerecht te maken zonder vlees. Aten zij iets met gehakt? Dan kochten zij voor mij vegagehakt. Gingen we barbecueën? Dan kochten ze vegaburgers voor mij.

 

Voor veel producten zijn inmiddels plantaardige alternatieven te vinden (denk aan sojayoghurt, plantaardige melk, vegan kaas etc.) Mijn tip is dan ook om zeker in het begin bij de basis te blijven en om te kijken naar hoe je de maaltijden die je al at kunt ‘veganizen’. Laat zien dat veganisme niet ingewikkeld is!

 

 

Accepteer en laat los.

In de jaren daarna ben ik mij meer gaan verdiepen in de ethische aspecten van een vegetarisch eetpatroon. Hierdoor ben ik er achter gekomen dat de ei- en zuivelindustrie niet zo duurzaam waren als dat ik dacht. In de jaren dat ik vegetariër was, stond ik hier niet bij stil. ‘Gewoon’, omdat ik simpelweg niet anders wist. Toch heeft het een aantal jaren geduurd voordat ik veganist werd. Dit kwam vooral doordat mijn familie veganisme als iets extreems zag.

 

Toch kon ik het niet langer over mijn hart verkrijgen om dierlijke producten te consumeren zonder mij hier schuldig over te voelen. Daarom besloten mijn moeder en ik een compromis te sluiten. De maaltijden die ik zelf bereidde (ontbijt, lunch, tussendoortjes) maakte ik veganistisch, en de avondmaaltijden waren vegetarisch. Hierdoor hoefde mijn moeder niet anders te koken dan voorheen en at ik meer plantaardig.

 

Ondanks dat ik liever volledig veganistisch wilde leven, kon ik accepteren dat dat er op dat moment niet inzat. Door een verleden met een jarenlange eetstoornis werd er altijd goed op mijn eetpatroon gelet, en ik kon mij voorstellen dat alle dierlijke producten uit mijn eetpatroon schrappen als iets eetgestoords werd gezien. Daarom besloot ik te accepteren dat ik niet volledig veganistisch kon leven op dat moment.

 

Mijn tip: accepteer dat verandering tijd kost. Zowel bij jezelf als bij jouw omgeving. Het aannemen van een nieuwe levensstijl is en blijft een grote verandering en hoeft niet van de één op de andere dag plaats te vinden. Ook kleine stapjes tellen!

 

 

 

Leer & inspireer!

Langzaam maar zeker verving ik meer dierlijke producen door plantaardige varianten en ben ik volledig veganistisch gaan eten. Doordat het een langzaam proces is geweest, voelde het niet als iets extreems en kreeg ook mijn familie de tijd om aan mijn nieuwe levensstijl te wennen. Daarnaast kookte en bakte ik veganistische maaltijden om hen te laten zien dat je ook als vegan genoeg lekkere en voedzame dingen kunt eten.

 

Als mijn moeder boodschappen deed, dan maakte ik lijstjes met veganistische producten zodat zij niet alle etiketten in de winkels hoefde te lezen. Als er een verjaardag was, stelde ik voor om een plantaardige taart te maken. Als mijn familie ’s avonds een gerecht met dierlijke producten at wat niet makkelijk te ‘veganizen’ was, dan kookte ik voor mijzelf.

 

Tip: laat zien dat je als vegan genoeg mogelijkheden hebt en neem zelf initiatief. Als je opgroeit in een gezin waarin veganisme (of zelfs vegetariër zijn) niet de standaard is, zul je moeten accepteren dat jij hier soms alleen in staat. Kook lekkere maaltijden voor jezelf en zie het juist als een mooie uitdaging om anderen te inspireren wanneer de rest iets anders eet.

 

 

Was het dan nooit lastig om de enige veganist in jouw omgeving te zijn?

Lastig heb ik het nooit gevonden. Ik sta volledig achter mijn levensstijl en ik wil nooit meer anders. Natuurlijk heb ik wel situaties meegemaakt waarvan ik had gehoopte dat het anders was gegaan. Toen er met een familiedag een catering werd geregeld en tegen mij werd gezegd ‘neem je eigen eten maar mee’ vond ik dat natuurlijk jammer. Toch probeer ik dit soort situaties tot iets positiefs om te zetten. Ik heb toen bijvoorbeeld lekkere vegan sushi gemaakt. Ik kreeg van een aantal mensen zelfs de vraag waar ik die sushi toch vandaan had gehaald, omdat zij dat ook wel hadden gewild .

 

Inmiddels woon ik samen met mijn lieve (vegan!) vriend en hebben wij een volledig vegan huishouden. Voor mijn familie en vrienden is het inmiddels normaal geworden dat ik vegan ben. Wanneer ik bij mijn moeder thuis ben, kookt ze veganistisch en als ik uiteten ga met vrienden zoeken we een restaurant uit met zowel dierlijke als plantaardige opties. Ik probeer los te laten dat mijn familie en vrienden ervoor kiezen om niet veganistisch te leven, en ik focus me vooral op mijn eigen proces.

 

Ik ben overtuigd van mijn eigen idealen en zal daar altijd achter staan. En ik hoop daarmee anderen uiteindelijk te kunnen inspireren om hetzelfde te doen.

 

 

Liefs,

Ashley

 

[separator]

 

PS: Genoten van dit gastblog? Laat het ons dan weten! Lieve mails voor Ashley worden direct doorgestuurd.

Suzanne den Toom van Wat eet je dan wel, is één van mijn favoriete bloggers. Ik check haar blog wekelijks voor nieuwe recepten en ook haar Instagram volg ik dagelijks. Ben je benieuwd wat ik zo leuk aan haar vind, wat haar goede voornemen zijn, het goede nieuws wat ze met je wil delen, haar rituelen en nog veeeeeeeel meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Een wat dikkere huid kweken: mij minder aantrekken van wat anderen vinden en meer naar mijn eigen stem luisteren.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Heel apart misschien, maar ik krijg energie van opruimen en schoonmaken. Hoewel het alles behalve mijn hobby is, schept  het zoveel orde en rust in mijn hoofd: heerlijk! Het liefst luister ik tijdens deze klus naar een podcast.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn tiende zag ik op tv een documentaire over een slachthuis. Dat greep mij zo aan, dat ik diezelfde avond aan tafel meedeelde dat ik vegetariër werd. In tegenstelling tot wat meestal het geval is (dat het duurt tot het eerstvolgende bezoek aan de McDonalds) nam ik sinds die dag geen hap vlees meer. Ik kon niet begrijpen hoe je zo’n lief mooi dier kon eten en eigenlijk begrijp ik dat nog steeds niet. Tot mijn veertiende at ik wel vis, maar dat kon ik op een gegeven moment ook niet meer wegkrijgen. Rond mijn dertigste werd ik mij steeds bewuster van dierlijke ingrediënten en schrapte zaken als gelatine. Veganisme leek mij een te grote stap om te maken, toch zette ik ‘m. Nadat ik in april 2017 voor de tweede keer mee deed aan de VeganChallenge, waarbij je 30 dagen plantaardig eet en drinkt besloot ik om het roer om te gooien. Het is bij mij in stappen gegaan. Sommige mensen kiezen er voor om in één keer veganistisch te gaan leven, sommigen doen er jaren over. Ik denk dat het voor iedereen weer anders is en zou adviseren je gevoel te volgen. En vooral: zie het niet als dieet, maar als een levensstijl. Ik zou niet meer terug willen!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Dat wende heel snel. Er zijn een paar producten die het veganisme voor mij zoveel makkelijker maken. Op nummer 1 staat daarbij absoluut havermelk. Ik ben dol op mijn dagelijkse koppen koffie met opgeklopt schuim. Tijdens de VeganChallenges had ik daar flink moeite mee; de plantaardige melk die ik probeerde op te kloppen zakten in en sommigen smaakten muf. Ik miste mijn lekkere cappuccino’s! Tot ik via social media de tip kreeg om eens de barista versie van Oatly havermelk te proberen. Sindsdien wil ik niet anders meer, wat geeft dat heerlijk stevig schuim en de smaak is helemaal in orde! Zelfs mijn niet-vega vriend is fan. Zo leuk! Onlangs was de melk eventjes niet leverbaar, hij switchte terug op gewone melk en concludeerde dat hij de havermelk zoveel lekkerder vindt. Verder gebruik ik veel edelgistvlokken die gerechten een kazige smaak geven. En ik doe vaker boodschappen bij de Azatische supermarkt: daar kun je voordelig tofu en tempeh kopen en iets dat ik onlangs heb ontdekt: TVP. Dat is een soort vleesvervanger op basis van soja die ontzettend veel op vlees lijkt. Ik heb er al heerlijke stoofpotjes mee gemaakt!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Eigenlijk alleen voor mijn vriend, die geen vegetariër of veganist is. Hij eet echter altijd met mij mee, op een enkele keer na wanneer hij iets voor zichzelf maakt. Ik vind het geen probleem dat hij vlees eet en andersom respecteert hij ook mijn keuze om geen dierlijke producten te eten.

 

 

Je bent de oprichter van Wat eet je dan wel. Hoe is het idee voor je blog ontstaan?

Ik wilde laten zien dat vegetarisch eten helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn als veel mensen nog steeds denken. In mijn leven heb ik al heel wat keren de vraag ‘wat eet je dan wel?’ gekregen, dus leek me dat een passende blognaam. Ik laat in woord en beeld zien wat je als vega(n) allemaal wél kunt eten!

 

 

Waar blog je allemaal over?

Hoofdzakelijk over vegan eten en drinken, maar ook steeds meer over lifestyle onderwerpen en beauty en af en toe een persoonlijk stukje.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

Dat zijn er meerdere. Ik ontvang zulke lieve en leuke berichten! Wat ik een erg leuke vond was onlangs, dat iemand mij graag volgde omdat ik zo gewoon ben en niet ‘hipster’. En dat is ook precies wat ik hoop uit te stralen: doe maar gewoon. Geen fake poeha of fancy filters: ik doe me niet anders voor.

 

 

Hoe zorg je ervoor dat je blog gelezen wordt en dat mensen je volgen op social media?

Ik merk dat hoe minder ik mij daar mee bezig hou, hoe meer het vanzelf gebeurt allemaal. Echt!

 

 

Je werkt sinds kort samen met een mediabureau. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik ben veel, maar niet zakelijk. Totaal niet zelfs. Ik heb een hekel aan onderhandelen en alles wat daarbij komt kijken. Laat mij me maar lekker richten op mijn blog en leuke en lekkere content maken! Het is fijn om het sales gedeelte nu uit handen te geven aan anderen die daar weer beter in zijn. Des te meer tijd voor mij om te richten op dingen die ik leuk vind!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt een groot voorbeeld. Sinds kort heb ik wel een YouTuber ontdekt die ik als voorbeeld zie: Lauren Toyota van Hot for Food. Naast het waanzinnige vegan food dat ze maakt komt ze op mij over als powervrouw die alles onder controle heeft. Hoe ze omgaat met negatieve reacties bijvoorbeeld neem ik echt als voorbeeld. Schouders ophalen en bij jezelf blijven. Ik vind haar zo tof!

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Bloggen! Dat doe ik nu parttime, maar het lijkt mij geweldig om het punt te bereiken wanneer ik er echt van kan leven.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Wees niet te streng voor jezelf. Zelf maakte ik in het begin een paar keer wat ‘fouten’, dan besefte ik mij halverwege een golden milk dat er honing in zat. Sta er niet te lang bij stil, haal je schouders op en ga gewoon weer verder. Niemand is perfect! En een don’t: ga niet in discussie met mensen over jouw keuze. Niet iedereen zal het begrijpen, prima. Jij hoeft je tegen niemand te verdedigen waarom je de keuze maakt om veganist te worden. Ik ga zelf dan ook niet meer in discussie met mensen waarvan ik aanvoel dat ze het toch nooit zullen begrijpen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het lijkt mij mooi om samen te werken met grote supermarkten in Nederland. Om een recept te veganizen bijvoorbeeld, te laten zien aan een groot publiek dat veganistische voeding écht heel lekker kan zijn. Ik sta verder open voor alle samenwerkingen, zolang het maar aansluit bij mijn blog en waar ik voor sta. Ik zal nooit een samenwerking aan gaan met een merk dat op dieren test, bijvoorbeeld.

  

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Sorry. Ik ben super bijgelovig! Ik ga deze vraag dan ook niet beantwoorden, haha!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, absoluut! En sorry: bijgeloof. Ik ga niet uitspreken hoe of wat. Erg he? *klopt af op onbehandeld hout*

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Om bezig te zijn met dat waar jij blij van wordt.

 

 

Gedeeld: Goed nieuws!

De komende tijd ga ik bloggen voor Metronieuws! Het eerste artikel is afgelopen vrijdag online gegaan en hierna volgen nog 3 blogs rondom veganisme. Daar ben ik hartstikke trots op en vind het super om op zo’n groot platform zoveel mensen te kunnen informeren over dit onderwerp!

 

 

 

[separator]

 

 

 

Twee weken geleden organiseerde ik een bloggers meetup @ VeggieWorld Winter Fair. Naast Janneke, Cilla en Tom, nodigde ik ook Quirine Smit uit. Ze werkt voor Abbot Kinney’s en blogt daarnaast op Quirines.nl. Benieuwd naar haar vegan reizen en meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

Ah, zoveel! Op nummer één staat reizen. Dit hoeft niet altijd naar de andere kant van de wereld te zijn. Ik word net zo enthousiast van een weekendje Berlijn of een weekje wintersport. Ik heb twee keer een reis van een halfjaar mogen maken en dat is zo gaaf. Ik kan dit niet iedere dag doen, maar ik plan wel altijd een reis(je) zodat ik iets heb om naar uit te kijken. Verder geeft mijn blog, Quirines.nl, mij veel energie. Dagelijks mensen informeren en inspireren om (vaker) plantaardig te eten. Daarnaast hou ik van lekker eten, ben ik het liefst omringd door mijn vriend & vrienden en dans ik de hele nacht in een club. Om in balans te blijven doe ik dagelijks aan meditatie en doe ik aan yoga.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden ben ik veganist geworden. Om precies te zijn was dat in Duitsland, waar ik een jaar heb gewoond. In Duitsland zijn alle contrasten een stuk groter dan in Nederland: zo is het vlees soms goedkoper dan een broccoli, maar je hebt wel gigantische biologische supermarkten vól met vegan producten. Ik ben een grote dierenvriend en ik voelde mij steeds meer schuldig naar hen toe. In Duitsland at ik steeds minder vlees en vis. Ik hoefde geen rekening meer te houden met mijn ouders, huisgenoten en mijn vriend. Mijn vriend werkte in andere steden waardoor we elkaar alleen in het weekend zagen. Automatisch at ik steeds meer vegetarisch. Ik zocht naar lekkere recepten en ontdekte leuke, vegan blogs. Een dag voordat de VeganChallenge begon, kwam ik dit tegen op social media. Ik dacht: why not?! Ik ben dit een maand gaan doen and the rest is history.

 

 

Waar ik tegen aanliep was het sociale aspect. Dat vond ik echt lastig. Doordat ik in Duitsland woonde, zag ik mijn vrienden en familie een stuk minder. Wel kon ik hen langzaam laten wennen aan het idee. In het begin werden er grappen gemaakt en dachten zij dat dit een bevlieging was. Inmiddels zien zij in dat dit geen gek dieet is, maar dat ik heb gekozen voor deze levensstijl. Het leuke is, is dat nu wekelijks vragen krijg of ik nog leuke vegan restaurants of lekkere recepten weet.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik heb voor mezelf een routine ontwikkeld. Ik neem, meestal in het weekend, mijn agenda door voor de komende week. Ik zie dan hoeveel avonden ik thuis ben en wanneer niet. Ik bedenk een aantal gerechten. Eén keer per week ga ik naar de markt waar ik al mijn groenten en fruit haal en de overige boodschappen haal ik bij de supermarkt. Soms moet ik doordeweeks nog wel naar de AH voor ontbijtingrediënten, maar over het algemeen sla ik de supermarkt doordeweeks over. Scheelt veel tijd na het werk en ik eet gezond. In de supermarkt kan ik ¾ van de schappen kan overslaan, dus ik ben zo klaar.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jep! Hier had ik niet over nagedacht. Ik verwachtte ook niet dat het zó een grote invloed zou hebben op mijn omgeving. Zeker in het begin was er weerstand. Vrienden en familie maakten zich zorgen; krijg ik wel genoeg voedingsstoffen binnen etc. Ook namen ze het niet serieus. Gelukkig zien zij in dat het écht beter is voor mens en milieu. Ik heb ontzettend geluk met mijn vriend. Niels is geen veganist, maar thuis eten we alleen plantaardig. Ook hij is bewust bezig met zijn voeding: vlees en vis hoeft hij bijna niet meer en hij kan heel lekker vegan koken.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen voorbeeld.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Quirines.nl, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben altijd bezig geweest met schrijven en dan vooral online. Ik heb de studie Media & Communicatie afgerond, verschillende stages gelopen op redacties en ik schreef voor GezondNU en de VeganChallenge. Ik liep lang rond met het idee om een blog te beginnen, maar ik had geen idee waarover. Tot ik plantaardig ging eten en ik vond dat IEDEREEN daarvan op de hoogte moest zijn. Nee, eerlijk: het eerste halfjaar wist alleen Niels dat ik een blog had. Ik vond het doodeng om Quirines.nl te delen.

 

Inmiddels niet meer. Ik ben heel blij hoe het met Quirines.nl gaat en dat mijn blog iedere maand door duizenden mensen wordt gelezen. Mijn blog is een handleiding voor iedereen die wil beginnen met plantaardig eten, maar ik hoop ook ‘veteranen’ te inspireren met recepten, interviews, restaurants en mijn reizen. Dat laatste maakt mij blog echt uniek: ik reis veel en ik kon geen goede blogs vinden van vegans hoe zij dit aanpakte. Een paar weken geleden gaf ik op VegFest een lezing over dit onderwerp, zo leuk!
 

Wat is de mooiste reis die je ooit hebt gemaakt en wat heb je ervan geleerd?

Dat is absoluut mijn laatste reis door Zuid-Amerika. De natuur, de dieren en het lekkere eten. Ja, zelfs vegan! Ik heb geleerd dat wanneer ik in Zuid-Amerika een halfjaar plantaardig kan eten, het over de hele wereld mogelijk is ;). Tijdens deze reis heb ik de Galápagos eilanden bezocht en ik deed vrijwilligerswerk in Peru. Compleet afgesloten van de buitenwereld (er was geen elektriciteit) verzorgde ik de meest prachtige dieren. Doordat ik weken in de Amazone woonde, heb ik nog meer respect gekregen voor de natuur. Ik probeer minder palmolie te gebruiken en ik ben nog meer gemotiveerd om mensen te inspireren om vaker dierlijke producten te laten staan.

 

 

En daarnaast werk je als Content & Marketing Manager voor Abbot Kinney’s. Gaaf! Kun je hier iets meer over vertellen?

Jazeker! Abbot Kinney’s is zó tof merk en ik ben heel blij dat ik hier werk. Wij maken plantaardige zuivelalternatieven zoals yoghurt en ijs op basis van kokosmelk en amandelen. Ik verzorg de content en marketing voor alle landen waar wij liggen, op dit moment staat de teller op tien. Al mijn passies komen samen in deze functie: veganisme, lekker eten en (online) communicatie.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Quirines.nl en mijn Instagram verder uitbouwen. Ik wil niet alleen bloggen, maar ook op andere manieren mensen inspireren. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Ik werk dan niet alleen vanuit mijn huis in Amsterdam, maar over de heel wereld. Ik heb nog een waslijst aan landen die ik graag wil bezoeken, dus daaraan geen gebrek.
 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Genoeg! Ik heb hierover een uitgebreid artikel geschreven. Mijn vijf belangrijkste tips:

  1. Doe mee aan de VeganChallenge.
  2. Weet waarom je dit wilt doen.
  3. Neem de tijd: boodschappen duurt in het begin langer en je brengt veel tijd door in de keuken.
  4. Plan de maaltijden (zo kom je niet voor verrassingen te staan).
  5. Ontspan en blijf positief (niemand wilt een zure veganist zijn).

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb heel veel dromen en op werkgebied ben ik behoorlijk ambitieus. Het lijkt mij fantastisch als ik van Quirines.nl mijn fulltime baan kan maken. Twee jaar geleden was dit niet mijn insteek (lijkt mij ook niet de juiste instelling), maar omdat het nu zo goed gaat wil ik hier meer mee. Het lijkt mij waanzinnig om samen te werken met een reisorganisatie waarvoor ik toffe reizen mag maken. Verder ben ik de laatste tijd meer met vegan mode bezig en ik droom over een samenwerking met Stella McCartney (hé, dromen mag toch?), Matt & Nat en Dr. Martens. Ik wil ook op een andere manier mijn steentje bijdragen om de dieren te helpen, bijvoorbeeld samenwerken met een goed doel.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn?

  1. Dat ik nog altijd happy in love met Niels blijf.
  2. Dat Quirines.nl mijn fulltime baan wordt en dat ik daar genoeg mee verdien.
  3. Reizen over de hele wereld.

 

Ben je gelukkig?

Ja, op dit moment ben ik gelukkig. Ik krijg altijd de kriebels van het woord ‘dankbaar’, maar als ik denk aan alles wat ik heb, kan ik geen beter woord verzinnen.
 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Lastig, want ik ben niet snel tevreden. Voor mij moet het altijd beter en ik wil altijd meer. Geen goede eigenschap, maar daar ging deze vraag niet over. Als ik hier goed over nadenk, is voor mij succes geen resultaat. Succesvol zijn is bezig zijn met de juiste dingen waar je energie van krijgt. Niet alleen op werkgebied, maar ook in de liefde en met vrienden en familie. Dat je lekker bezig bent, genoeg geld verdient en een fijn huis hebt.
 

 

Gedeeld: Mijn 3 favoriete blogs die ik zelf heb geschreven.

Ik zit al helemaal in de kerstsferen en daarom geef ik 10 tips hoe je als vegan de kerst overleeft.

 

Mijn favoriete recept is een vegan sushi bowl. Ook in de winter eet ik dit wekelijks. Dit is het recept.

 

Vegan op reis 2.0 is een uitgebreid artikel hoe je als vegan een (lange) reis kunt voorbereiden.

 

[separator]

 

 

Hoog tijd voor een interview met mijn blog vriendinnetje, Giulia Califano-de Waal! We ontmoette elkaar een maand geleden tijdens het 5 jarig jubileum event van Biobites. Sindsdien spreken we elkaar iedere dag via social en vieren we a.s. zaterdag samen met een aantal andere Instagram vriendinnetjes een eigen kerstfeestje. Het moraal van dit intro verhaal? Giulia is super leuk, inspirerend, positief en geweldig gezelschap. Geniet van dit bruisende interview! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Het geeft mij energie om andere mensen te inspireren. Dat is ook één van de belangrijkste redenen waarom ik mij al mijn hele leven bezighoud met teksten schrijven. Via mijn teksten hoop ik mensen te raken, ze inzichten te geven. Ik krijg energie van de reacties van mensen als ze door mij geïnspireerd zijn: deelnemers die mijn yoga- en meditatielessen zo ontspannend vinden, volgers die mijn recepten maken of lezers die reageren op een artikel omdat ze zich erin herkennen. Voor mij is het dan ook belangrijk elke dag stil te staan bij dit soort momentjes en hier tijd aan te besteden. Ik lees al mijn reacties op Instagram, Facebook en mijn blog en bedank voor de reacties middels een opmerking of like. Wat heel belangrijk is voor mij om dat gevoel vast te houden is mijn avondritueel: elke avond noteer ik via een app de kleine geluksmomentjes van die dag waar ik dankbaar voor ben. Elke week pik ik een aantal van deze dankbare herinneringen uit om te verwerken in mijn ‘Hartjes’ die elke maandagochtend op mijn blog verschijnen. Voor mij is dat een geweldige manier om te reflecteren op hoe mooi de kleine dingen in het leven kunnen zijn en dat geeft mij elke dag en elke week weer enorm veel energie!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden, in november 2015, maakte ik de stap om veganistisch te eten. Vrij abrupt en zonder overgang, maar voor mij toch moeiteloos. Voor lactose ben ik al jaren intolerant dus alles met veel melk vermeed ik al en vlees heb ik nooit echt lekker gevonden. Op mijn menu stond vóór november 2015 dus vooral vis, kip en ei. In de zomer probeerde ik al eens veganistisch te eten omdat ik had gelezen dat het goed voor je gezondheid zou zijn. Aangezien ik veel last had van mijn darmen en altijd moe was, leek het mij de moeite waard de uitdaging aan te gaan. Dat hield ik niet lang vol. Na zo’n anderhalve week raakte ik gedemotiveerd en liet de uitdaging los. Het idee echter niet, dat bleef maar in mijn hoofd rondspoken. Steeds vaker las ik artikelen of zag ik documentaires die me ervan overtuigden dat er alleen maar voordelen zitten aan veganistisch eten. Op een bepaald moment was ik verzadigd en kon ik voor mijn idee niet meer verantwoorden dierlijke producten te eten, tenminste niet voor een goede gezondheid. De knop was om! Ondertussen bleef ik mezelf informeren met artikelen en documentaires. Zo leerde ik na verloop van tijd pas écht hoe dierlijke industrieën functioneren. Aanvankelijk werd ik veganist vanwege mijn gezondheid, maar na het zien van een aantal schrijnende documentaires kon ik het gewoon echt niet meer over mijn hart verkrijgen iets van die machteloze lieve dieren te eten. Ik besef mij ook goed dat dierlijke industrieën het milieu vele malen meer schaden dan een plantaardig dieet, dus ben ik blij dat ik ook daaraan mijn steentje bijdraag. Inmiddels zijn we twee jaar verder en sta ik er soms even bij stil dat veganist worden één van de beste keuzes is die ik ooit in mijn leven heb gemaakt!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is een feestje! Ik vind het altijd leuk om nieuwe producten te ontdekken en houd van een goed gevulde koelkast. Ongeveer één keer per maand bestellen wij online boodschappen, omdat we dan meer keuze hebben uit producten die bij ons in de stad niet verkrijgbaar zijn. Voor de overige boodschappen maak ik altijd vooraf een briefje in mijn telefoon zodat ik de boodschappen in de supermarkt kan afvinken zodra ze in mijn mandje liggen. Opvallend is dat ik meestal één of twee dingen uit de schappen nodig heb en voor al het andere op de versafdeling moet zijn. Heel gemakkelijk boodschappen doen zo!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik zal nooit mijn veganisme aan iemand opdringen, maar ik denk dat dat nu juist de sleutel is tot overtuiging. Door mensen te laten zien hoe gemakkelijk en lekker het is, door te vertellen over je beweegredenen zonder te pushen en door zelf met trots je levensstijl uit te dragen raken mensen vanzelf geïnspireerd. Mijn webshop die sinds 1 april open is draait op volle toeren: talloze mensen in onze stad genieten inmiddels wekelijks van mijn granola, arretjescake of tiramisu. Allemaal vegan! Laatst mocht ik een workshop geven aan 33 vrouwen die mij stomverbaasd aankeken toen ik vertelde dat al het lekkers dat ze proefden volledig plantaardig is: ze wisten niet dat het mogelijk was!

 

Het leven van dieren om mij heen is niet zozeer veranderd, wel mijn manier van omgaan met de dieren. Ik voel mij meer verbonden met dieren, in alle soorten en maten. Tijdens onze huwelijksreis zagen we veel leguanen en zelfs die kon ik nu in de ogen kijken en liefhebben, terwijl ik vroeger nooit iets met die dieren zou hebben gehad. We zijn allemaal prachtige unieke wezens op deze ene wereldbol en als we zo gezamenlijk leven in plaats van elkaar onnodig op te eten, creëren we een hele speciale band.

 

 

Je hebt Italiaanse roots. Wat vindt je familie ervan dat je vegan en bent en wat vindt je van de vegan mogelijkheden in Italië?

Davvero! Je schat het goed in dat het moeilijk is voor een Italiaanse familie om te accepteren dat iemand geen dierlijke producten eet. Toch viel het mij mee! Ook in Italië dringen het vegetarisme en het veganisme steeds verder door. Twee van mijn nichtjes eten vegetarisch en het begrip ‘veganisme’ is ze niet onbekend. Bovendien is het beeld dat wij Nederlanders van Italianen hebben niet helemaal terecht: ze eten helemaal niet veel vlees. Meestal is het vlees een klein onderdeel van een maaltijd en ligt het los van de groenten. Ik kan dus heel gemakkelijk zeggen dat ik het vlees niet eet. Pasta’s zijn vaak compleet veganistisch, tot er Parmezaanse kaas overheen gaat. Die weiger ik dus eenvoudig. Alleen de toetjes, die bevatten natuurlijk vaak ei en boter. Gelukkig smaakt het fruit in Italië minstens net zo lekker! Veganistisch eten is in Italië dus helemaal niet zo moeilijk en als je maar sterk genoeg in je schoenen staat, accepteren ze alles. Je familie houdt van jou, niet van je dieetvoorkeuren.

 

 

Je bent blogt op Renmeisje. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Al sinds wij thuis een computer hadden schreef ik regelmatig blogs. Op Hyves, Partyflock, Girlscene en wat je toen ook allemaal had. Later werden dat amateuristische eigen websites waarop ik een paar maanden blogde en dan weer stopte. Dat bleef zo doorgaan, tot ik in 2016 voor de tweede keer voor een marathon ging trainen. Het zou je prestaties bevorderen om verslagen van je trainingen te schrijven, dus besloot ik een blog op te zetten om over elke training een artikel te kunnen publiceren. Zo gezegd, zo gedaan. Na verloopt van tijd merkte ik dat ik soms zin had om iets anders te schrijven en zodoende kropen er stiekem af en toe wat andere artikelen tussendoor. Dat werden er meer en meer, zeker toen ik zo nu en dan via Instagram een kleine samenwerking mocht doen. Op het moment dat mijn marathontraining wegens blessures helaas staakte, was Renmeisje allang niet meer alleen een hardloopblog. Er was dan ook geen reden om te stoppen met bloggen en Renmeisje veranderde meer in een lifestyleblog voor de bewuste lezer. Soms twijfel ik of Renmeisje nog wel een geschikte naam is omdat het de suggestie wekt dat de blog alleen over hardlopen gaat, maar toch sta ik nog steeds achter deze naam: ik ben een meisje dat rent en juist het rennen laat mij reflecteren op al die andere dingen waarover ik schrijf.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Soms over hardlopen, maar stiekem dus helemaal niet vaak meer! Op mijn blog vind je vooral veel lekkere plantaardige recepten, maar ook veel artikelen over duurzaam leven, meditatie, nieuwe producten waar ik enthousiast over ben, boeken, dankbaarheid en persoonlijke verhalen.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

“Bedankt Giulia Califano voor dit heerlijke recept!!! Ik neem dit mee naar mijn familie-weekend morgen om iedereen te laten proeven hoe lekker vegan kan zijn! 😊😊😊”

 

 

Naast het bloggen, maak je ook heerlijke gerechten en heb je een onderneming genaamd Schrijfmeisje. Kun je wat meer vertellen over de diensten en producten die je allemaal aanbied?

Inderdaad, ik ben van alle markten thuis! 😉 Aanvankelijk schreef ik mij in bij de Kamer van Koophandel als Schrijfmeisje, om aan de slag te gaan als zelfstandig tekstschrijver. Dit is immers waarvoor ik gestudeerd heb en waar ik hoop over een tijdje mijn brood mee te kunnen verdienen! Als tekstschrijver ben ik vanzelfsprekend in te huren voor het schrijven van teksten. Denk aan blogs, webpagina’s, folders, persberichten, nieuwsbrieven, etc. Bedrijven kunnen mij eenmalig of langdurig inzetten om teksten voor hun bedrijf te schrijven, die we dan samen gaan vormgeven. Daarnaast is het ook mogelijk om een workshop bij mij af te nemen waarin ik bijvoorbeeld een afdeling van een bedrijf tips geef over hoe om te gaan met sociale media of hoe zakelijke e-mails op te stellen.

 

Renmeisje is in feite een uit de hand gelopen hobby, maar minstens net zo leuk als Schrijfmeisje! In maart 2017 besloot ik Renmeisje als handelsnaam aan mijn ondernemerschap toe te voegen omdat ik steeds vaker de vraag kreeg van mensen of ze mijn recepten niet op bestelling konden krijgen. Na verloop van tijd gebeurde dit zo vaak dat ik dacht: waarom ook niet?! In maart trof ik daarom alle voorbereidingen om op 1 april mijn webshop te openen. Inmiddels heb ik al meer dan 100 bestellingen mogen leveren aan enthousiaste klanten! Zo blijft het balletje rollen en heb ik ook al een aantal keren een mooie workshop mogen verzorgen waarmee ik in één keer een grote groep mensen kan inspireren. Die dienst is sinds kort dus ook aan mijn portfolio toegevoegd! Wie weet wat de toekomst brengt, ik laat mij verrassen. Een jaar geleden had ik nooit durven dromen te staan waar ik nu sta, dus ik ga er vanuit dat ik over een jaar weer hetzelfde roep!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Een groot voorbeeld zou ik niet kunnen noemen, maar dat is ook helemaal niet nodig. Ik haal mijn lessen meer uit het unieke van ieder mens. Niemand is perfect, maar iedereen heeft wel iets waar je van kunt leren. Zo leerde ik van mijn man ruim 7 jaar geleden meer te genieten van het leven, terwijl ik tot die tijd altijd maar bezig was met studeren, werken en geld besparen. Hij leerde mij dat je nu leeft en dat het dagelijkse leven veel leuker wordt als je tussendoor af en toe extra geniet! Dat betekent niet dat hij wat dat betreft het perfecte voorbeeld is: hij leerde juist van mij om iets serieuzer te zijn en ook aan de toekomst te denken. Zo houden we elkaar dus ideaal in balans!

 

Van iedereen die dicht bij mij staat leer ik eigenlijk wel iets. Sommige mensen komen onverwachts op mijn pad en blijken me achteraf een belangrijke levensles te hebben geleerd. Zo mooi kan het lopen! Wat ik in ieder geval als belangrijkste les van de meeste mensen leer is genieten van het leven. Als kind had ik daar al de grootste moeite mee en nog steeds is het mijn grootste struikelblok. Telkens wanneer er iemand op mijn pad komt die mij een bepaald inzicht biedt of een duwtje in de goede richting geeft, zet ik wel weer een stapje vooruit! Niet voor niets deel ik mijn ervaringen over gelukkig leven en genieten op mijn blog: het zijn mijn eigen leermomenten 😉.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Dan zou er wellicht niet eens zoveel veranderen in mijn leven: ik ben al heel gelukkig met wat ik nu doe! Bloggen en schrijven zou ik zeker blijven doen, omdat het me zoveel energie geeft mensen te inspireren en het mij zelf ook helpt bepaalde zaken te verwerken of op een rijtje te zetten. Wel zou ik veel meer gaan reizen! Tot onze huwelijksreis had ik daar niet eens zoveel behoefte aan, maar nu we hebben ervaren hoe fantastisch het is om de wereld te ontdekken vanaf een cruiseschip zouden we soms toch wensen dat we de loterij winnen zodat we regelmatig op avontuur zouden kunnen gaan.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De belangrijkste tip is wat mij betreft: wees lief voor jezelf. Je maakt deze stap waarschijnlijk vanuit liefde voor dieren, je omgeving en/of je eigen gezondheid. Geef jezelf dan vooral die liefde! Wees niet te streng, maak het jezelf gemakkelijk en wees trots op wat je al bereikt. Vaak zie je dat mensen direct alles perfect willen doen, daar niet in slagen en dan al snel opgeven. Zonde! Veganistisch leven is hartstikke eenvoudig, maar overstappen naar een veganistische lifestyle is dat niet. De overstap kost tijd, energie en frustratie. Je gaat fouten maken, je gaat moeilijke sociale situaties meemaken en je gaat soms heel boos worden op jezelf of op de wereld. Dat is allemaal oké. Jij hoeft alleen maar in je achterhoofd te houden waarom je deze stap maakt en jezelf de liefde te geven om te accepteren dat elke stap richting jouw doel er eentje is om apetrots op te zijn!

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom op carrièregebied is om volledig zelfstandig mijn brood te kunnen verdienen met Renmeisje en Schrijfmeisje. Momenteel werk ik parttime in een sportschool, waar ik het overigens ontzettend naar mijn zin heb, maar mijn uiteindelijke doel is om daar alleen een paar uur les te geven en verder volledig zelfstandig te werken. Dat kost ontzettend veel tijd en energie, maar het hele proces is al een fantastische beleving!

 

Natuurlijk helpen samenwerkingen bij het bereiken van dat doel én helpen ze mij mensen te inspireren. Het leukste vind ik samenwerkingen waarbij ik mijn volgers een cadeautje mag geven in de vorm van een win actie of kortingscode. Zo wordt de drempel extra laag om de producten waar ik enthousiast over ben uit te proberen en kan ik dus veel meer mensen inspireren! De mens-, dier- en natuurvriendelijke producten zijn overduidelijk in opmars, maar er moet nog veel gebeuren om ze echt de markt te laten veroveren. Samenwerkingen waarbij ik daaraan een steentje kan bijdragen, daar sta ik altijd voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ten eerste natuurlijk hét cliché: vrede op aarde. Dan bedoel ik natuurlijk niet alleen van mens tot mens, maar ook van mens tot dier! Dat we allemaal elkaar respecteren om wie we zijn en elkaar in onze waarde laten. Als we dat zouden bereiken, zouden alle mensen gelijke kansen hebben en zou iedereen het recht hebben zijn of haar eigen geluk te bepalen. Dat klinkt toch fantastisch?!

 

Daarnaast zou ik wensen dat we allemaal de kans krijgen gezond te eten en tot het inzicht komen welk effect dat op onze gezondheid heeft. Ik ben ervan overtuigd dat we miljoenen euro’s en een heleboel ellende in de medische wereld kunnen besparen als we in staat zijn gezond te leven.

 

Ten slotte wens ik voor mij persoonlijk natuurlijk dat ik gezond en gelukkig oud mag worden samen met mijn man, dat we een hecht gezinnetje mogen stichten en altijd omringd zullen zijn door lieve mensen en dieren!

 

 

Ben je gelukkig?

Het antwoord op deze vraag vind ik altijd dubieus omdat de definitie van ‘gelukkig’ voor iedereen anders is. Voor mij persoonlijk houdt het in dat ik tevreden ben met de dingen die de meeste tijd en ruimte in mijn leven innemen. Als je het zo definieert, is je eigen geluk dus maakbaar! Je kunt er tot op zekere hoogte namelijk zelf voor kiezen hoeveel tijd en ruimte jij bepaalde aspecten van je leven gunt. Ik kies er momenteel voor om mijn eigen ondernemingen meer tijd te gunnen, ondanks dat dat betekent dat ik in feite ruim 50 uur per week werk. Dat maakt echter niet uit, omdat het me zoveel energie geeft! Daarnaast kies ik ervoor om meer dan vroeger ruimte vrij te maken voor vrienden en familie. Vroeger had ik het altijd maar te druk, terwijl ik nu merk hoeveel warmte en energie het me geeft tijd met de mensen waarvan ik houd door te brengen. Wat de activiteiten die momenteel de meeste tijd en energie van mij vragen betreft, ben ik op dit moment dus zeker gelukkig!

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij datgene doen wat je meer energie geeft dan dat je erin hoeft te steken. Een simpel rekensommetje, waarvan de uitkomst voor jou persoonlijk positief uitvalt!

 

 

Gedeeld: een dringende boodschap aan mezelf en tiramisu.

Nu we het al zo veel over geluk hebben gehad, vind ik het wel mooi om een blog te delen die ik onlangs heb geschreven over dit onderwerp. Dit artikel schreef ik als een dringende boodschap aan mezelf, waarmee ik natuurlijk tevens hoop ook jou te mogen inspireren.

 

Als ik een extra tip mag geven, dan kan ik aanraden mijn tiramisu eens te maken! Stiekem hoor ik van veel mensen, vegan of niet, dat ze deze plantaardige variant zelfs lekkerder vinden dan de echte tiramisu.. Een mooie tip voor het kerstdiner!

 

 

[separator]

 

Een blog, store en eatery. Yonca van Happy Earth has it all. Tijd voor een kijkje in haar keuken! Wat geeft haar energie, hoe kun je switchen naar een plant based levensstijl, wat zijn haar rituelen en welke quote inspireert haar? Dit en nog veel meer lees je in dit interview. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Bezig zijn met het ontwikkelen van nieuwe concepten en nieuwe recepten, nieuwe oorden verkennen en veel bewegen zijn dingen waar ik heel veel energie van krijg. Avontuur, inspiratie en nieuwsgierigheid zou je dus kunnen zeggen. Tegelijkertijd ben ik enorm gehecht aan routine, regelmaat en rituelen. Ik sta graag ’s ochtends vroeg  op, drink een halve liter water, loop hard, doe mijn uitgebreide yoga practise en begin daarna mijn werkdag. ’s Avonds in bed sluit ik mijn dag af met het opschrijven van de dingen waar ik dankbaar voor ben en als mijn hoofd nog erg vol is, doe ik yoga nidra in bed.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Zo’n 15 jaar geleden stopte ik met vlees eten. Ik lette verder niet heel erg op wát ik dan precies at en of het wel enigszins gezond was. Junk food, alcohol, het ging er allemaal in. Ik was altijd al enorm begaan met het milieu (in 1990 richtten we met vriendinnen het milieuclubje op en organiseerden onder andere ‘”stop de vervuiling” demonstraties op straat).  Maar op een gegeven moment wilde ik, getriggerd door gezondheidsklachten, ook meer weten over voeding. Daarnaast gingen compassie en spiritualiteit een steeds grotere rol spelen in mijn leven. En zo kwam ik zo’n 3 jaar geleden op veganisme uit. Voor mij is het dus een hele geleidelijke weg geweest en een zekere fasering kan ik zeker aanbevelen. Ik ken maar heel weinig mensen die de cold turkey methode lang volhouden. Op mijn blog kun je tips lezen over het langzaam transitionen naar een plant based levensstijl.

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Snel en simpel! Driekwart van de supermarkt is niet voor mij, dus dat scheelt een hoop tijd. Ik doe niet aan bewerkte producten dus hoef ook niet al te vaak etiketten te lezen. Groeit het aan een boom, aan een plant of komt het uit de grond? Dan is het prima. Wel maak ik mijn keuze vaak gebaseerd op of er een biologische variant van te krijgen is. Dus als er geen biologische spinazie in het schap ligt, maar wel bio rucola, dan wordt het rucola.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn man is niet strikt veganistisch of vegetariër, maar door mij eet hij voor zo’n 80 procent plantaardig. Thuis eten we sowieso uitsluitend veganistisch en als we uit eten gaan bestelt hij waar hij trek in heeft. Mooi om te zien is dat dit dan ook steeds vaker de vegetarische optie is. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik ook veel mensen in mijn omgeving heb kunnen inspireren met smakelijke plantaardige recepten. En natuurlijk hoop ik dagelijks met de Happy Earth store en eatery mensen te inspireren.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet 1 groot voorbeeld, maar vind inspiratie in zoveel verschillende mensen die zich inzetten voor een paradigm shift. Het maakt dan eigenlijk niet uit of dit is op gebied van medische wetenschap, ondernemerschap, voeding, lifestyle, sport of spiritualiteit.

 

Hoe is het idee voor Happy Earth Kitchen ontstaan, waar staat het voor en wat maakt je uniek?

Happy Earth Kitchen is ontstaan vanuit de overtuiging dat een whole plant foods dieet de sleutel is tot gezonde mensen, gezonde communities en een gezonde aarde. Bijna ieder globaal probleem (van klimaat, tot armoede, van natuurrampen tot oorlogen) heeft ergens wel een oorsprong in voedsel. Aanvankelijk via Instagram en later middels een blog heb ik via (positieve) verhalen en recepten hier meer over willen delen.  En dat heeft weer geleid tot de fysieke locatie Happy Earth in Rotterdam.

 

Kun je ons wat meer vertellen over de Foodshop & Eatery in Rotterdam?

Happy Earth is een combinatie winkel en eetgelegenheid in Rotterdam met een uitsluitend whole foods plant-based assortiment.  Nog voordat ik mijn blog lanceerde droomde ik stiekem al van een eigen vegan stekje. Ik heb toen samen met mijn man (toen nog mijn vriend) een reis door de Verenigde Staten gemaakt. Ik zag toen hoe mijn ideeën over zo’n plek daar al volop aanwezig waren en dat gaf mij het vertrouwen om er, zo gezegd, ‘voor te gaan’. Ik lanceerde bij terugkomst mijn blog  om zo alvast te bouwen aan een community, mensen te inspireren en om mezelf uit te dagen nieuwe recepten te creëren. Daarna schreef ik een businessplan, ging op zoek naar een locatie en zette voor de laatste (financiële) loodjes crowdfunding in. Ik ben nog maar nét open, maar Happy Earth is dus al zo’n 3 jaar in de making. 

 

En dan ook nog een retreat in juni… Vertel!

Voor een retreat op een prachtige plek aan de rand van Narbonne in Zuid Frankrijk sloegen Puur Jij en Happy Earth de handen ineen om een groep van 12 personen te voorzien van heerlijke yoga- en meditatielessen en van goed, puur en cleansing food. Als yoga docente in opleiding was dit voor mij natuurlijk een droom combinatie. Door de vliegende start van de store en eatery zal ik er zelf helaas niet bij zijn dus neemt een collega de honneurs voor mij waar. En dat is voor de gasten geen straf, want de collega is niemand minder van A.J, de man achter @theindigokitchen.

 

Wat voor een type activist ben je?

Ik geloof heel erg in de kracht van een positieve boodschap. Anderen de les lezen wordt bijna altijd als aanval ontvangen. En aanval creëert weerstand. Wat ik kán doen is mijn energie steken in het leiden van een compassievol bestaan en die energie weer uitstralen. Als ik daar anderen mee kan raken ben ik erg dankbaar.

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

  1. Het is voor iedereen anders, maar zelf geloof ik dat een gefaseerde overgang op de lange termijn beter werkt.
  2. Wees terughoudend in het labelen van jezelf en van anderen. Doe gewoon je best om een zo compassievol leven te leiden, labels zijn van minder belang.
  3. Of je nou het pad van gezondheid bewandelt of het pad van compassie, je moet eerst zelf de connectie maken. Als het klikt in je hoofd, is volhouden geen probleem. Verdiep je daarom in de materie. Kijk documentaires, lees (wetenschappelijke) boeken.
  4. Wees net zo lief voor je eigen lichaam als voor de dieren. Verkies daarom whole plant foods boven vegan junkfood.

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb net mijn droom gerealiseerd. Een eigen vegan en biologische spot in Rotterdam waar ik mijn creativiteit de vrije loop kan laten, zelf de regels bepaal en like-minded mensen ontmoet. Ik droom er weleens over om met Happy Earth naar het buitenland te gaan, maar ik onderneem vooral elke dag vanuit het hart en geniet volop van alles wat daaruit voortvloeit. One step at a time…


Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Een wereld zonder racism, sexism en specicism.
  2. Een onbegrensde wereld waarin we allemaal het recht én de wilskracht hebben om ons volle potentieel te bereiken, waarbij we te allen tijde rekening houden met de wereld om ons heen.
  3. Dat iedereen elke dag iets voor een ander doet, zonder iets terug te verwachten. Dus ook geen bedankje of de verwachting dat een situatie door jouw actie verbetert. Alleen maar doing voor the sake of doing… Karma Yoga noemen we dat in de Yogische filosofie.

 

Ben je gelukkig?

Gelukkig wel.

 

Wat is jouw definitie van succes?

Hoe tof ook, succes heeft voor mij niet zozeer te maken met mooie onderscheidingen of prestigieuze prestaties, maar wordt gekenmerkt door het lef te durven falen. Durven loslaten en durven een andere koers te varen, juíst op het moment dat de maatschappij jouw situatie als succesvol kenmerkt.

 

Gedeeld: een quote

Whatever you can do, or dream you can do, begin it. Boldness has genius, power, and magic in it.

 

 

[separator]

Ik ben dol op het maken van barterdeals (oftewel ruilen voor diensten of producten met gesloten beurs). Het vereist goed inzicht, een wederzijdse gunfactor en iets zo aantrekkelijk kunnen maken dat een ander het even waardevol vindt als zijn/haar product of dienst. Deze manier van ‘betalen’ is eeuwenoud. Toch is het ook altijd tricky. Het is niet voor niets dat het spreekwoord ‘’Als er twee ruilen moet er één huilen’’ luidt. In dit blog deel ik 5 how to’s met je en een aantal praktische tips zodat je straks alleen nog maar barterdeals maakt waar je zielsgelukkig van wordt.

 

Wees selectief.

Barterdeals kosten tijd, liefde en aandacht. Denk dus niet ‘’waaaaaaaa ik krijg het GRATIS!’’, het kost namelijk altijd iets net zoals een ‘gewone’ samenwerking.

 

Vraag je eerst het volgende af voordat je een barterdeal aan iemand wilt voorstellen:

  • Heb je een klik met deze persoon?
  • Wat maakt zijn/haar product, merk of dienst zo speciaal?
  • Hoe zou je de barterdeal vorm willen geven, hoe waardevol is het geen dat je wilt geven en wat je in ruil daarvoor wilt hebben?
  • Heeft deze samenwerking de potentie om uit te groeien naar een langdurige samenwerking?

Als je op al deze vragen antwoord hebt gegeven is het tijd om de balans op te maken. Voelt het goed en ga je een barterdeal voorstel doen met de juiste intentie? Zo ja..  > GO FOR IT! Bij twijfel zeg ik altijd niet doen en trust me… Ik kan het weten.

 

Nadat je het voorstel hebt gemaild – héél belangrijk, maak het altijd schriftelijk – is het tijd om af te wachten. Een reactie kan drie kanten op gaan. Of hij/zij is enorm enthousiast. In dat geval GO, GO, GO 😀 ! Of hij/zij twijfelt. Bij twijfel zeg ik altijd, niet doen. Of het is een nee. In dat geval is het afhankelijk hoe hij/zij gereageerd heeft. Zodra dit respectvol is en goed beargumenteerd, overweeg ik altijd een betaalde samenwerking. Dit betekent dat ik het product of de dienst als nog wil ontvangen in ruil tegen een factuur.

 

Maak het een prioriteit.

Een samenwerking op basis van een barterdeal verdient net zoveel prioritiet als een betaalde samenwerking. Ben je een echte planner, werk je graag op basis van deadlines of lever je altijd binnen een x termijn? Doorloop deze stappen dan ook direct. Mijn belangrijkste ondernemersregel is: doe wat je zegt, zeg wat je doet. Maak goede afspraken, wees specifiek en zorg dat je ze na komt.

 

Lever altijd iets extra’s.

Je wilt geen klanten maar fans, toch? Fans zijn mensen die jou product, dienst of merk verkopen omdat ze je succes gunnen. Om fans te creëren moet je altijd iets extra’s leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een luchtvaartmaatschappij die kinderen vaak een kijkje laat nemen in de cockpit. Ze hoeven het niet te doen. Of dat je uit eten gaat op je verjaardag en er met het toetje een grote lichtshow al zingend naar je toe wandelt. Soms is alleen een glimlach al voldoende. Het gaat er om dat iemand het niet verwacht en wanneer je het geeft het voelt als een cadeautje. Als je hier hulp bij nodig hebt, mag je mij altijd mailen. 😉

 

Creëer nieuwe mogelijkheden en kansen.

Ik streef altijd naar zakelijke vriendschappen. Dit betekent voor mij dat ik altijd meer lever dan dat ik beloof. Ik 24/7 voor iemand klaar sta en dat mijn opdrachtgevers zijn veranderd naar fans. Ook vind ik een langdurige samenwerking enorm belangrijk. Het geheim van een langdurige samenwerking is het blijven creëren van mogelijkheden en kansen. Om dit te realiseren moet je tijd investeren in het leren kennen van je opdrachtgever. Dit begint altijd met goede gesprekken waarin je vooral bezig bent met het stellen van vragen, luisteren en doorvragen.

 

Een aantal zaken die je moet weten en je helpen bij het creëren van meer verbondenheid:

  • Hobby’s en vrijetijdsbestedingen?
  • Delen jullie dezelfde kernwaarden?
  • Wat zou je opdrachtgever doen zodra geld geen rol zou spelen?
  • Wat betekent het ondernemerschap voor jou opdrachtgever?
  • Hoe zit het met het verleden, heden en de toekomst? Wat heeft jouw opdrachtgever meegemaakt en zijn haar/zijn belangrijkste drijfveren?

Dit is slechts een hele korte lijst. Je kunt hier zelf nog honderden vragen aan toevoegen die voor jou belangrijke en relevante informatie opleveren.

 

Blijf in contact.

Niets van alle bovengenoemde punten werkt, zodra je geen contact onderhoud met je opdrachtgever. De eenvoudigste manier om contact te onderhouden is social media. Dus begin hier eerst mee. Waar kun je jouw opdrachtgever allemaal vinden? LinkedIn, Twitter, Facebook, Instagram? Maak direct een connectie. Het werkt namelijk twee kanten op. Niet alleen kun je jouw opdrachtgever op de hoogte houden van alles wat je bezighoudt (super fijn ook weer voor hem/haar om jou te leren kennen). Andersom biedt het jou de mogelijkheid om je opdrachtgever te leren kennen en betrokken te worden bij zijn/haar leven. Dit is ook een fantastische manier om iets extra’s te kunnen leveren. Je ziet bijvoorbeeld dat je opdrachtgever net zijn diploma heeft gehaald voor een cursus Spaans? Dan stel je bijvoorbeeld een boeket met Spaanse bloemen samen en doet er een attent kaartje bij die je aan je opdrachtgever geeft. Alles draait om de juiste intentie. Als je kunt laten zien dat je streeft naar verbondenheid, dan zal dit ook wederzijds zo zijn. Indien dit niet zo is valt iemand terug naar de categorie twijfel. En bij twijfel zeg ik…? Juist; niet doen. Je kunt je tijd maar één keer uitgeven, doe dat alleen aan mensen die jou net zo waardevol vinden als zij jou vinden.

 

Naast social media is het ook van belang om elkaar regelmatig offline te spreken. Bel je opdrachtgever eens met alleen maar de vraag hoe het gaat. Plan daarnaast ook koffieafspraken in of stuur eens een uitnodiging voor bijvoorbeeld een interessante beurs waar jullie samen naar toe kunnen gaan.

 

Was dit blog waardevol?

Laat het mij dan weten 😀 ! Ik waardeer reacties enorm.

 [separator]

 Benieuwd hoe je een barterdeal voorstel maakt of heb je hier al een voorbeeld van?

[separator]

 

Pin It