Tag

dierenactivisme

Browsing

Dierenactivisme is er in alle vormen en maten. Wat mij enorm aanspreekt aan World Animal Protection is dat zij wereldwijd het verschil maken en campagnes voeren die zelfs bij De Europese Unie besproken worden. Speciaal voor jou heb ik de enorm inspirerende Dirk-Jan Verdonk geïnterviewd, hij is Head of Programmes bij World Animal Protection Netherlands. Hij deelt in dit interview onder andere hoe jij het verschil kunt maken. Laat je inspireren! Heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik ben redelijk ‘weetgierig’ en creatief, dus nieuwe kennis opdoen of dingen maken houden mij in beweging. Dat uit zich vooral in een liefde voor boeken. Ik lees relatief veel en schrijf zelf ook non-fictie boeken. In september komt een nieuw boek van mij: Dierloos. Geschiedenis van vegetariërs en vegans in Nederland. Want wat veel mensen niet weten is dat een vleesloos en plantaardig eetpatroon ook in Nederland een rijke geschiedenis kent. Zo’n boek maken kost véél tijd, maar maakt evenveel energie bij mij los.

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

De dieren zijn mijn motivatie. Zowel de dieren die in de vee-industrie geëxploiteerd worden, als de in het wild levende dieren die lijden omdat hun leefgebied steeds kleiner wordt door veevoerproductie en wordt aangetast door mestoverschotten, pesticiden en klimaatverandering. Daar wil ik zo min mogelijk aan bijdragen. In 2002 ben ik gestopt met zuivel, eieren, honing en wol – en een aantal jaar eerder met leer. Vegetariër was ik toen al lang, sinds mijn twaalfde. Het heeft dus vrij lang geduurd voordat ik de stap van vegetarisme naar veganisme heb gemaakt. Aanvankelijk, als tiener, wist ik er simpelweg te weinig van. Later leek het mij maar moeilijk om het zonder kaas te stellen. Achteraf viel dat best mee – en het is er sindsdien alleen maar makkelijker op geworden. Veganistisch buiten de deur eten was zeventien jaar geleden af en toe echt een uitdaging. Tegenwoordig lachen de plantaardige opties je tegemoet, bij wijze van spreken. Wat ik kan aanbevelen is dat je je streng houdt aan je eigen regels – maar die regels zélf niet te streng maakt. Ze moeten goed voor je werken en zullen dus van persoon tot persoon verschillen. Eén van mijn eigen regels is bijvoorbeeld dat als ik brood of wijn in de winkel koop ik erop let of het vegan is, maar als ik in een restaurant of hotel ben níét.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

In elk geval voor onze honden, die ook, met veel enthousiast gekwispel, plantaardig leven.

Je bent Head of Programmes bij World Animal Protection Netherlands. Kun je wat meer vertellen over jouw functie?

Kort gezegd ben ik verantwoordelijk voor de beleidsbeïnvloeding en de inhoudelijke en strategische componenten van onze campagnes. Om op grote schaal dierenleed te voorkomen is wetgeving en beleid van overheid en bedrijven onmisbaar. Zo is door onze lobby en campagnes, de Nederlandse reisbranche een stuk diervriendelijker geworden. Tien jaar geleden was het doodnormaal dat reisorganisaties zaken als olifantenritjes aanboden of op de foto gaan met een gedrogeerde tijger. Dat doen Nederlandse reisorganisaties niet meer. Momenteel ben ik vooral druk met de financiële sector. Dierenleed wordt in stand gehouden door banken die geld lenen aan dieronvriendelijke bedrijven of door verzekeraars en pensioenfondsen die in zulke bedrijven investeren. Als financiële instellingen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen, kan dat een belangrijke kracht zijn om het huidige systeem van dieronvriendelijke voedselproductie te veranderen. Zo hebben we samen met andere goede doelen – Oxfam, Amnesty, Milieudefensie en PAX – eerder dit jaar het Eerlijk Pensioenlabel gelanceerd, waarop je kunt zien hoe dier(on)vriendelijke jouw pensioenfonds is. Momenteel is dat dramatisch, de grote pensioenfondsen scoren allemaal een 1… Dat betekent dat er grote kans is dat je pensioengeld wordt geïnvesteerd in plofkippen, kooivarkens en ander grootschalig dierenleed. Mijn opdracht is om daar verandering in te brengen. 

Waar staat World Animal Protection Netherlands voor?

Voor het opkomen voor dieren wereldwijd. Maar daarin moeten we uiteraard keuzes maken. We komen met name op voor vleeskippen en varkens in de vee-industrie, voor dieren in noodsituaties, voor honden die slachtoffer worden van massale ruimingen uit angst voor hondsdolheid en voor wilde dieren die worden geëxploiteerd voor entertainment en gezelschap.

Kun je wat meer vertellen over de campagne ‘Stop de Kooien’?

Stop de kooien is een uiterst belangrijke campagne waar iedere dierenvriend aan mee zou moeten doen. Waar het om gaat is dit: onvoorstelbaar maar waar, jaarlijks zitten zo’n 360 miljoen dieren in de vee-industrie in de Europese Unie opgesloten in krappe kooien. Dan gaat het om legkippen die in ‘verrijkte’ legbatterijen zitten, konijnen die opgepropt zitten in draadgazen kooien of moedervarkens die een deel van hun leven in kraamkooien opgesloten staan waarin ze letterlijk hun kont niet kunnen keren. Wat ons betreft is dat onacceptabel. De Europese Unie is een waarden gemeenschap die erkent dat dieren wezens zijn met gevoel. Het is hoog tijd voor Europese beleidsmakers om de daad bij het woord te voegen en dieren meer ruimte te geven om hun natuurlijk gedrag te ontplooien. Nu kennen we in de EU het instrument van een burgerinitiatief. Dat houdt in dat je binnen een jaar een miljoen geldige handtekeningen moet ophalen van EU-burgers. Lukt je dat, dan is de Europese Commissie verplicht serieus naar je beleidsvoorstel te kijken. Momenteel zijn we samen met tientallen collega-organisaties bezig die handtekeningen op te halen. Dus mijn boodschap aan een ieder die dit leest is: teken het burgerinitiatief en als je al hebt getekend, vraag je vrienden, familie, collega’s en iedereen die je kent om óók te tekenen. Als we uitkomen op 999.999 geldige handtekeningen dan is dat niet genoeg. Om iets voor de dieren te kunnen doen móéten we er minimaal een miljoen hebben. We zijn goed op weg, maar de tijd begint zoetjesaan te dringen. Dus alsjeblieft, teken! www.worldanimalprotection.nl/stop-de-kooien

In Nederland zijn er heel veel goede doelen die niet zo heel goed blijken te zijn wanneer je achter de schermen gaat kijken. Wat maakt World Animal Protection Netherlands hier anders in, waarom is het een heel erg goed doel?

Allereerst, ik heb in mijn werk met veel goede dierendoelen te maken en als ik daar achter de schermen kijk zie ik vooral heel betrokken mensen die hard werken aan een betere wereld voor dieren. Het blijft natuurlijk altijd mensenwerk, met alle gebreken van dien, maar ik denk dat we moeten waken voor cynisme. Niemand is perfect en zeker organisaties niet, maar dat doet niets af aan de onontbeerlijke bijdragen die ze leveren. Onder vaak lastige omstandigheden wordt geweldig werk gedaan. World Animal Protection Nederland is wat dat aangaat niet anders. Wat het voor mij een heel goed doel maakt is dat we onderdeel zijn van een internationale organisatie en dus vanuit internationaal perspectief dierenleed kunnen tegengaan. Dat is belangrijk, omdat grootschalig dierenleed in stand gehouden wordt door Europese regelgeving, internationaal beleid en multinationale ondernemingen. Vaak moet je dus ook op Europees of internationaal niveau zijn om daar iets aan te kunnen doen.

Naast je werk bij World Animal Protection Netherlands ben je ook voorzitter van de Dierencoalitie. Kun je hier wat meer over vertellen?

In Nederland zijn er heel veel organisaties die zich voor dieren inzetten. Dat is hartverwarmend, maar heeft ook als risico dat er versplintering optreedt, dat de doelmatigheid onder druk komt te staan of dat afstemming ontbreekt. De Dierencoalitie is daar een antwoord op. Er zijn momenteel vijftien dierenorganisaties bij aangesloten en samen coördineren we onze activiteiten gericht op politiek Den Haag. In aanloop naar de Europese verkiezingen hebben we ook een dierenkieswijzer gelanceerd om mensen te stimuleren diervriendelijke te stemmen straks op 23 mei: www.dierenkieswijzer.nl

Wat betekent dierenliefde voor jou?

Dat je dieren in hun waarde laat, hun intrinsieke waarde respecteert. Dat betekent vaak ook dat je van ze af moet blijven. Dieren redden zich doorgaans uitstekend zelf – tenzij we natuurlijk, zoals helaas maar al te vaak het geval, hun leefgebied naar de gallemiezen helpen.

Er is zo ongelofelijk veel dierenleed. Hoe ga jij hiermee om?

Ik verkeer in de bevoorrechte positie dat ik mij door mijn werk voor dieren kan inzetten. Dat geeft aan de ene kant een bepaald soort rust: ik doe wat ik kan. Maar aan de andere kant kan de verantwoordelijkheid ook zwaar drukken. Want je doet natuurlijk nooit genoeg. Het is dus belangrijk balans te bewaren. Ik probeer dat door af te bakenen waar ik de grootste invloed op uit denk te kunnen oefenen en mij daarop te richten en de rest te parkeren.

Het is mijn missie om een einde te maken aan dierenleed wereldwijd op een mindful wijze. Heb je tips voor mij hoe ik deze missie kan gaan realiseren?

Als ik je blog lees, lijkt het mij dat je daar al heel goed mee bezig bent in je persoonlijk leven. Voor jezelf is het belangrijk dat je jezelf in acht neemt, voor anderen is het belangrijk dat je naar hen luistert, voor de dieren dat je je namens hen zo effectief mogelijk uitspreekt. Denk dus na over hoeveel tijd je per week beschikbaar wilt stellen en hoe je daar het best gebruik van kunt maken. Zelfs een paar minuten is al genoeg om een petitie te tekenen of mee te doen met een andere online actie van dierenorganisaties. Probeer dat bijvoorbeeld elke week te doen. En mobiliseer je omgeving om dat ook te doen. Heb je wat meer tijd, stuur een email aan grote bedrijven die dierenleed veroorzaken zoals fastfoodketens of doe navraag bij je bank, pensioenfonds of verzekeraar over hoe ze met dierenwelzijn omgaan. Geef elke maand een klein bedrag aan een dierenorganisatie die overheid of bedrijfsleven tot verandering beweegt. Of wordt politiek actief. Klein of groot, in tijd of in geld, elke bijdrage helpt.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

In mijn boek Dierloos memoreer ik kort de kunstenaar en vegetariër Chris Lebeau. In de Tweede Wereldoorlog gebruikte hij zijn talent in het verzet: door documenten te vervalsen. Hij werd opgepakt en kwam in concentratiekamp Dachau terecht. Daar weigerde hij alle voedsel waarvan hij dacht dat er vlees in zat. Hij stierf er aan uitputting en ziekte, een maand voor de bevrijding. Die combinatie, het gebruik van je talenten voor de goede zaak en het trouw aan jezelf blijven tot het bittere eind, vind ik zeer bewonderenswaardig.

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Dit vind ik een moeilijke vraag omdat ik veel lievelingsboeken heb die ik onrecht doe als ik er maar eentje noem. Maar het laatste boek dat ik heb gelezen – en dat zeer de moeite waard was – is Chickenizing Farms and Food van de Amerikaanse wetenschapper Ellen Silbergeld, waarin de risico’s van industriële kippenproductie voor de volksgezondheid en slachthuiswerkers centraal staan.

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Als het je moeilijk lijkt en er tegenop ziet dat je ‘nooit meer’ iets waaraan je nu gehecht bent zal eten, is mijn advies: maak het kleiner door bijvoorbeeld je voor te nemen eerst eens een maand vegan te eten. Of te leven volgens de regel dat je één keer per week een uitzondering mag maken. Evalueer hoe dat gaat. Zijn er momenten, situaties of specifieke ingrediënten die het voor jouw moeilijk maken? Noteer die en verzin oplossingen of uitzonderingsregels. De volgende keer dat je daar dan tegenaan loopt, weet je hoe je ermee om kunt gaan. Zo leer je wat bij jouw past, hoe ver je kunt komen en in welk tempo. Bovendien, heel belangrijk: slik regelmatig een vitamine B12-tabletje!

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Dromen zijn er in alle maten, maar een belangrijke droom die ik heb is dat de financiële sector – banken, verzekeraars, pensioenfondsen – serieus werk gaan maken van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid als het op dieren aankomt. En dat daardoor grote bedrijven worden aangespoord in snel tempo het leven van miljarden dieren te verbeteren of overschakelen op alternatieven. Om die droom te realiseren heb ik anderen nodig die hun bank, verzekeraar of pensioenfonds gaan aanspreken – en vooral banken, verzekeraars en pensioenfonds die op dat vlak willen samenwerken en in de benen komen.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik ben het type persoon dat eindeloos over zo’n vraag kan nadenken en antwoord na antwoord wikt, weegt en verwerpt. Om mij tot één wens te beperken, ik zou graag zien dat mensen beter geïnformeerde en minder zelfzuchtige keuzes maken, in hun gedrag als consument, maar vooral ook als burger. De keuzes voor leiders als Bolsonaro en Trump zijn rampzalig.  

Ben je gelukkig?

Ik heb geluk – ben bevoorrecht, maar dat is iets anders. Een geluksgevoel kan je soms overvallen of is iets dat je je pas achteraf realiseert.

Wat is jouw definitie van succes?

Iets tot stand brengen dat iets goeds betekent – voor dieren, mensen, jezelf.

Gedeeld: Maak het verschil.

Wat ik wil delen is de hoop dat steeds meer mensen in beweging komen om iets te veranderen aan de systemen die miljarden dieren lijden toebrengen. Heel concreet in de vorm van het Europees Burgerinitiatief dat ik al noemde, Stop de Kooien: www.worldanimalprotection.nl/stop-de-kooien Nogmaals, heb je nog niet getekend, doe dat – en heb je al wel getekend, spoor iedereen in je omgeving aan dat ook te doen. Het kost maar een paar minuten en kan echt een verschil gaan maken.


Ze werkt voor één van de allermooiste organisaties die we in Nederland rijk zijn; Animal Rights. Een tijd geleden interviewde ik haar vriend en nu is het tijd om Marisa Plaisier in een schijnwerper te zetten. Zelden ontmoet ik mensen die zo puur, vol liefde en eerlijkheid zijn als haar. Ik ben zelf dan ook enorm onder de indruk van dit mooie en kwetsbare interview. Laat je inspireren. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie voornamelijk uit kleine dingen. Ik vind het heerlijk om bij onze kippen in de tuin te zitten, de leuke contacten die ik heb tijdens het werk met mens en dier, in het weekend samen ontbijten met lekkere broodjes en een smoothie, een lekker nummer waardoor je zin krijgt om te dansen, een mars of demonstratie waarbij je gelijkgestemden treft, lekker bezig zijn in onze tuin en ondertussen allerlei dieren spotten.

 

Actie voeren geeft mij ook energie, wat er ook gebeurt, iets positiefs of negatiefs, het geeft altijd een boost om door te gaan met actie voeren..

 

Heel de dag door heb ik mijn vaste rituelen, maar de fijnste rituelen vind ik als ik na het werk thuiskom, en de kippen mij staan op te wachten, een warme kop thee voor het slapen gaan en na het douchen lezen in bed.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Van kleins af aan ben ik al dol op dieren. Als klein meisje besloot ik samen met een vriendinnetje om een vieze sloot vol plastic e.d. schoon te maken voor de dieren. Dierenleed vond ik verschrikkelijk. Ik herinner mij nog dat ik in de jaren 90 op vakantie in Spanje was met mijn toenmalige vriend en wij dierenleed tegenkwamen in diverse dierenparken. Dan werd er een telefooncel gezocht zodat ik het thuisfront kon bellen met de vraag of er iets geregeld kon worden. En in al die jaren heb nooit de link gelegd met de dieren die op mijn bord lagen. Pas op latere leeftijd zag ik een beetje het licht en besloot ik vegetarisch te gaan eten. Gaandeweg ontdekte ik dat je als vegetariër nog steeds producten in je winkelmandje stopt waar dieren voor misbruikt en gedood worden. Voor mij was dit de reden om over te stappen naar plantaardig eten. Dit was nog niet zo heel erg makkelijk, omdat ik een moeilijke eter was met vaste veilige eetgewoontes. Zo at ik voorheen als ontbijt muesli met melk, als veganist heb ik de eerste weken droge muesli gegeten omdat de stap naar plantaardige melk voor mij nog te groot was. Het grappige is dat juist door deze levensstijl ik veel meer nieuwe dingen heb geproefd dan als voorheen. In het begin is het zoeken naar wat wel en niet kan, maar gaandeweg word je er handiger in. Ook komen er heel veel plantaardige producten op de markt.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak sowieso een boodschappenlijstje, ook al zijn er producten die standaard elke week in mijn mandje belanden. Ik ga ook naar winkels waar afgekeurd of op de datum voedsel word verkocht. Op deze manier ga ik voedselverspilling tegen en het scheelt mij natuurlijk ook veel geld. Vaak als ik een nieuw product zie liggen in de supermarkt wat veganistisch is beland dat ook in mijn mandje. Mijn vriend en ik gaan ook om de zoveel tijd naar Duitsland toe, daar is de keuze voor veganistische producten zoveel groter. Ik vind het altijd een feestje om in Duitsland boodschappen te gaan doen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik probeer mensen bewust te maken welk leed er achter hun maaltijd zit, dat kan door een opmerking of een gesprek die ik heb met die persoon, een magazine die ik aanbied of ik plak een provocerende sticker op een plek waar men niet omheen kan. Soms tonen mensen interesse, maar het merendeel houd liever oogkleppen op. Voor sommige zal ik wel “die irritante veganist zijn” die haar mond open trekt, maar dat boeit mij niet zo. Ik ben blij dat mijn ogen geopend zijn, ik wou dat ik een veganist was tegengekomen zodat mijn oogkleppen eerder af waren gegaan. Mijn partner is gelukkig ook veganist, ik zou het vreselijk vinden als mijn partner nog dierlijke producten zou eten. Onze katten staan sinds een jaar deels op veganistische brokken. Ze vinden de brokken lekker en ze doen het er goed op. Helemaal overstappen op alleen brokken vind ik niet ideaal, ik ben destijds niet voor niets gestopt met het geven van alleen maar brokken aan de katten.

 

 

Je zit in het comité van Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Mijn rol bestaat uit het verkopen van merchandise en daarnaast zoek ik waar er op dieren word gejaagd. Het is belangrijk om het gedrag van de dieren te kennen, om zo een passende anti jachtmethode te bepalen. Ook met dat laatste draag ik mijn steentje bij met nieuwe tactieken te bedenken om de jacht te kunnen dwarsbomen. Er is momenteel veel gaande binnen de organisatie van de Hunt Saboteurs. Hoe de nieuwe rollen eruit gaan zien, moet nog worden besproken.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

1.5 jaar geleden ben ik pas echt actief geworden. Ik heb een aantal demonstraties bijgewoond en de mars in Brussel gelopen. Bij één van deze acties werden mijn partner en ik uitgenodigd voor een gesprek op het kantoor van AR voor een meeting m.b.t ban de jacht campagne. Na deze meeting besloten wij om mee te doen en zo volgde onze eerste actie.

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Vroeg in de ochtend verzamelen wij met een groep activisten, na de briefing verdelen wij de activisten over de auto’s en gaan op zoek naar jacht partijen. Als iemand een locatie gespot heeft word dat doorgegeven zodat de andere activisten naar de gevonden jachtlocatie kunnen rijden. Daar zorgen wij dat er beeldmateriaal geschoten word via foto/videocamera of per drone, en als het nodig is gebruiken wij toeters om de dieren te waarschuwen. Na het actie voeren verzamelen wij weer en praten nog na met een lekker bakje koffie en meestal is er ook wel iets lekkers te eten.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het is altijd vreselijk om te zien hoe dieren worden neergeschoten. Zo zijn wij getuigen geweest van ganzen die uit de lucht worden geschoten, of hazen die door een drijfjacht geen kant op kunnen en daardoor worden neergeschoten. Of jachthonden die spelen met neergeschoten maar nog levende dieren.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights is een stichting die zich 100% inzet tegen dierenleed. Een stichting met een gedreven groep vrijwilligers die op allerlei manieren het dierenleed in kaart en onder de aandacht brengt. Veganisten die nog niet actief zijn, kan ik aanraden om een keer mee te doen met een actie van Animal Rights.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Dat ligt sowieso aan de soort acties. Bij een ban de jacht actie is het belangrijk om je emoties niet de vrije hand te geven. Zo kan je niet een veld inrennen om een jager te grazen te nemen of om dieren bij de jagers weg te nemen. Je moet je niets aantrekken van de provocerende opmerkingen van sommige jagers/pro jacht mensen die je tegenkomt tijdens de acties. Oog voor detail is ook handig om jagers te spotten. Wil je meedoen met een actie, schroom niet om je aan te melden. We hebben een leuk team met vrijwilligers die je welkom heten.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Het word mij ook wel eens even te veel. Naast de ban de jacht acties zie ik ook nog veel leed via social media voorbij komen. Je voelt je vaak zo ontzettend machteloos. Het raakt je en je wilt zo graag dat het allemaal ophoud. Dan kan het gebeuren dat ik overprikkeld raak en dan gaat het niet zo lekker. Ik heb er (nog) niet echt een oplossing voor om dat wat makkelijker los te laten, ik ben mij gewoon heel erg bewust van de wreedheden die elke dag plaatsvinden. Mijn eigen kipjes en reuzenslakken, en alle varkens die ik weleens ergens kan knuffelen geven mij de rust die ik vaak niet zo goed kan vinden. Zij zorgen dat ik rust in mijn koppie krijg en laten mij de nare dingen even vergeten.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Tijdens de Hunt Sabs krijg je vaak te maken met dierenleed. Het is moeilijk om daar 3 gebeurtenissen in te benoemen omdat het altijd vreselijk is om dieren te zien die worden afgeschoten en/of lijden. Wij maken ook mee dat er dieren juist niet neer geschoten worden, en ook dat blijft je bij. Hoe mooi is het als een haas kans ziet van de jagers weg te vluchten richting een veilige plek. Of als de ganzen door ons getoeter verder vliegen en zo weer even veilig zijn.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Kritiek krijgen vind ik lastig. Maar dat heeft meer met mijn eigen onzekerheid te maken. Het ligt er ook aan wie kritiek geeft en hoe het gebracht word. Of je nou word afgebrand of opbouwend kritiek krijgt is nogal een verschil. Maar vaak schiet ik te snel in de verdediging. Voor mij is kritiek krijgen nog een leerpunt, het is net als met complimenten krijgen best wel lastig.

 

 

Daarnaast ben je ook verantwoordelijk voor de verkoop van merchandise artikelen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik heb een aantal artikelen hier thuis op voorraad liggen. Voor een Hunt Sabs actie word er gevraagd of er interesse is, zodat ik dat kan reserveren en meenemen naar de actie. Als er nieuwe vrijwilligers bij zijn neem ik een voorraad merchandise mee. En wie wil er nou niet een Hunt Saboteurs longsleeve! Deze zijn te bestellen, naast vele andere mooie artikelen in de webshop van Animal Rights.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eerlijk gezegd heb ik niet een specifiek iemand. Ik heb verschillende mensen leren kennen die op een bepaalde manier wel een voorbeeld voor mij zijn. Dat kan bijvoorbeeld op het gebied van actie voeren zijn, contact met mensen, hoe iemand in het leven staat. Er zijn ook mensen waar ik van heb geleerd hoe ik juist niet wil zijn. Elk mens die op je pad komt heeft wel een reden.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Denk vooral niet dat veganistisch leven enorm lastig is, wees niet bang dat je niets meer kan eten. In het begin is het misschien zoeken, maar gaandeweg word het zoveel makkelijker om veganistische producten te vinden. Er is van alles te koop, volgens mij is er voor alles wel een alternatief, van etenswaren, kleding, tot dagelijkse verzorging. Zie het als een ontdekkingsreis, er gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Ga eens naar een veganistische beurs waar je van alles kan ontdekken en proeven. Leer mensen kennen die ook zoekende zijn, of vraag advies aan mensen die al verder zijn. Neem die eerste stap op weg naar een veganistisch leven, voor de dieren, de aarde en jezelf. Ik wou dat ik zelf eerder de stap had genomen om veganistisch te leven.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het zou mooi zijn als de Hunt Sabs acties en andere acties/demonstraties niet meer nodig zijn, mensen respect zouden hebben voor alles wat leeft en er gewoon geen leed meer zou zijn. Dat is een     droom, waar velen veganisten en activisten aan meewerken om die uit te laten komen. Tot die tijd zou het geweldig zijn als onze Hunt Saboteurs vrijwilligersgroep groter en groter word. Zodat wij makkelijker op diverse locaties actie kunnen voeren. Samenwerking met provincies voor duurzame en diervriendelijke oplossingen zou ook erg fijn zijn.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn eerste wens is dat alle mensen respect hebben voor alles wat leeft, en dat iedereen veganistisch word. Zodat dierenleed een woord word die wij niet meer hoeven te gebruiken.

 

Mijn tweede wens is een klein, simpel huisje met heel veel grond voor dieren, met een moestuin en zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn om los te komen van de maatschappij. Met eventueel een plek voor mensen die op zoek zijn naar rust, zodat zij kunnen opladen, genieten van de dieren en heerlijk veganistisch eten.

 

Mijn derde wens is dat ik bepaalde dingen uit het verleden een plek kan geven en persoonlijke groei omdat ik op bepaalde vlakken nu stil sta.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik hoop hier ooit volmondig ja op te kunnen zeggen. Er zijn echt wel momenten of dagen dat ik geluk ervaar. Maar ik worstel nog met wat dingen uit het verleden, ook het vele dierenleed werkt hier niet aan mee. Ook daar moet ik mijn weg nog in zien te vinden om dat een plek te kunnen geven.

 

 

Wat is jouw definitie van succes.

Succes is voor mij niet een hoog banksaldo of een carrière. Het gaat er om dat je gelukkig bent met wat je doet en wie je bent. Zodra je dat hebt bereikt, kan je spreken van succes. Wat heb je aan een hoog banksaldo als je ongelukkig bent met wat je doet of wie je bent?

 

 

Gedeeld: Mijn lijfspreuk.

Fear can hold you prisoner,  hope can set you free!

 

 

 

[separator]

 

Ik heb Willo Schröer een tijdje geleden ontmoet via social media en een paar maanden geleden live tijdens een fotoshoot voor een cliënt van zijn bedrijf Vegan Casting. Ik bewonder Willo zijn zachte energie en dat hij zich vrijwillig iedere week laat confronteren met dierenleed. Hij is namelijk een dierenactivist in hart en nieren. In dit interview deelt hij hoe zijn reis eruit heeft gezien, hoe hij in sync is met het universum en hoe belangrijk het is dat we allemaal in actie komen en opstaan voor de idealen waar wij in geloven. Ik wens je dan ook heel veel leesplezier en inspiratie toe. Enjoy!

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

De meeste energie krijg ik van het helpen van anderen in het algemeen en het strijden tegen onrechtvaardigheid in het bijzonder. Ik ben sinds 2008 zelfstandig ondernemer. Ik heb een eigen bedrijf, het managementbureau ArtistMan, waarmee ik de zakelijke begeleiding verzorg van met name acteurs. In de entertainmentwereld krijgen creatieve talenten helaas niet altijd waar ze recht op hebben. En daar help ik hen graag bij. Met de ervaring die ik de afgelopen tien jaar heb opgedaan, weet ik inmiddels precies hoe ik hen het beste kan helpen met hun carrière. Ooit ben ik als elfjarig jochie in een videotheek gaan helpen. Die passie voor film en entertainment zat altijd al in mij. Ik ben enorm dankbaar dat ik van mijn hobby mijn beroep heb mogen maken.

 

Daarnaast krijg ik veel energie van kunst. Van bijvoorbeeld het luisteren naar muziek en het kijken naar films. Ik hou er echt van om nieuwe bandjes te ontdekken. Sommige liedjes kunnen mij zo intens ontroeren. Ik kan daar dan zo van genieten. Het inspireert mij ook weer om nieuwe stappen te zetten in mijn leven.

 

Tot slot krijg ik energie van het leven zelf. Ik ervaar het leven als één groot avontuur, waarin je van het universum continue verborgen aanwijzingen krijgt die je verder helpen. Hierdoor leer je jezelf en de wereld steeds beter kennen. Het is wel de kunst om alle aanwijzingen te zien. Daarbij vertrouw ik vooral op mijn intuïtie. Natuurlijk maak je ook keuzes die gebaseerd zijn op verstand, maar wanneer je teveel nadenkt gaat het voor mij mis. Dan ga ik ook bedenken wat andere mensen ervan zullen vinden en dan verlies ik mijn contact met de flow van het universum.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan?

Ik ben vegan geworden op 2 mei 2018. Dat is nog maar heel erg kort. In april dit jaar werd ik een keer ’s ochtends vroeg wakker van keiharde knallen. Achteraf bleken dat geweerschoten te zijn van jagers die ganzen aan het doodschieten waren. Toen ik twee weken erna weer schoten hoorde, ben ik in mijn auto gestapt. Ik stuitte op drie jagers die in onze wijk op ganzen aan het schieten waren. Vanaf dat moment ben ik mij gaan verdiepen in dierenrechten. Ik kwam in eerste instantie al snel op de site van dierenrechtenorganisatie Animal Rights terecht. Ook keek ik op Netflix documentaires als ‘Cowspiracy’ en ‘Food Choices’. Op YouTube vond ik films als ‘Land of Hope and Glory’ over de Britse veehouderij en ‘Dairy is Scary’, waarin in vijf minuten de zuivelindustrie wordt uitgelegd. Ook kwam ik ‘Lucent’ tegen, een verschrikkelijk confronterende documentaire over de varkensindustrie in Australië. Geloof mij: als je die beelden hebt gezien, wil je nooit meer vlees, kaas en eieren eten of melk drinken!

 

Via social media kwam ik erachter dat er in Nederland naast Animal Rights ook andere groepen actief zijn, die zich inzetten voor dierenrechten, zoals The Save Movement, Anonymous for the Voiceless, Direct Action Everywhere (DxE) en Burning Souls. The Save Movement is een wereldwijd netwerk dat vreedzame acties voert bij slachthuizen. Mensen zijn daarbij getuige van dieren die op weg zijn naar de slacht. Op 2 mei organiseerden zij een zogeheten ‘vigil’ bij varkensslachterij Westfort in IJsselstein. Dat is bij mij om de hoek. En ik wist niet eens van het bestaan van die slachterij af. Hoewel ik op dat moment met mijn familie op vakantie was, wilde ik deze actie graag bijwonen. Ik kwam erachter dat daar elke dag meer dan 10.000 jonge varkens worden gedood. Deze varkens zijn meestal slechts zes maanden oud, terwijl een varken zo’n twaalf jaar oud kan worden. Toen ik naast een vrachtwagen vol varkens stond en het eerste dier in zijn ogen keek, brak mijn hart. Ik kreeg letterlijk een brok in mijn keel en kon niet meer praten, terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Ik besloot ter plekke dat ik geen dierlijke producten meer wilde gebruiken. Ik kon geen enkele reden bedenken die het doden van zo’n prachtig dier voor mijn eten rechtvaardigt. Ik wilde hier absoluut geen deel meer van uitmaken en ben mij gaan verdiepen in het veganisme. Achteraf hoorde ik dat de andere activisten die bij de actie aanwezig waren het er met elkaar over hadden gehad dat er “een vleeseter bij de vigil was”. Dat was ik. Haha! Ik ben in de eerste plaats vegan voor de dieren, maar ik weet nu ook dat je hiermee een positieve bijdrage levert aan het milieu en dat het goed is voor je eigen gezondheid. Sinds ik vegan ben, ben ik zeven kilo afgevallen en voel ik mij enorm energiek.

 

Wanneer je eenmaal voor een vegan lifestyle kiest, kom je erachter dat er zoveel producten dierlijke elementen bevatten. Dat is echt zo bizar. Ik ben begonnen met het vermijden van dierlijke producten in mijn eten. Ook bij het kopen van nieuwe kleding is het niet heel moeilijk om te kiezen voor kleren zonder dierenleed. Voor alle overige producten, zoals tandpasta of deodorant, ben ik nog steeds op zoek naar de juiste vervangers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik ben getrouwd en samen hebben we vier kinderen. Mijn twee dochters eten vegetarisch, maar ik ben de enige veganist in ons gezin. Dat is gevoelsmatig soms lastig, maar ik realiseer mij dat iedereen een eigen moment heeft waarop hij of zij de link legt tussen vlees en waar dat vlees vandaan komt. Ik krijg steun van de mensen in mijn naaste omgeving, dus dat is fijn. Hoe ik met dieren omga, is niet veranderd. Wel heb ik veel geleerd over bijvoorbeeld huisdieren en dieren op een kinderboerderij. Ik kijk daar nu anders naar. We hebben vier katten, maar als ik ooit nog een ander huisdier zal willen, zal die uit een asiel komen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij doen in principe één keer per week boodschappen. Dit doen we altijd bij de Albert Heijn. Specifieke dingen halen we bij EKO Plaza. Gelukkig zie je dat AH steeds meer vegan producten verkoopt. Ik ben niet iemand die thuis een boodschappenlijstje maakt. Ik zie het wel in de winkel. Ik hou ook absoluut niet van koken, dus dat maakt het er allemaal niet makkelijker op… Haha!

 

 

Je bent de oprichter van Vegan Casting; het allereerste vegan castingbureau. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Nadat ik op 2 mei mijn eerste actie had bijgewoond, ging ik vrij kort daarna nadenken over mijn bedrijf. Ik vond het belangrijk om iets te doen met alles wat ik had geleerd. Ik zie mezelf in de eerste plaats als dierenactivist en niet zozeer als veganist. Dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken, is voor mij een logisch gevolg van het feit dat ik mij inzet voor de rechten van dieren. Ik denk dat alle activisten hetzelfde meemaken. Zodra je de connectie maakt, wil je er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het dierenleed stopt. Dat had ik ook en op dat moment kreeg ik het idee voor Vegan Casting.

 

Er bestond helemaal nog geen castingbureau voor vegan artiesten. Ik las dat grote bedrijven als Unilever over een paar jaar klimaatpositieve producten willen produceren. Ik dacht dat als er dan een commercial wordt gemaakt voor bijvoorbeeld een vegan biefstuk, het niet geloofwaardig zou zijn als daar een vleesetende acteur voor wordt ingezet. Het is veel sterker als je daar een vegan acteur voor cast. Ik merkte ook dat als mensen eenmaal vegan zijn, ze dit ook vaak graag willen laten zien op social media. Voor merken en bedrijven is het dan een win-winsituatie om vegan acteurs in te zetten om hun producten of diensten te promoten.

 

 

 

 

Welke mensen zijn er allemaal welkom bij Vegan Casting en wat voor opdrachten neem je onder andere aan?

In principe zijn alle talenten die de wereld willen inspireren met een positieve boodschap welkom. Daarbij gelden wel een aantal spelregels; iemand moet bijvoorbeeld professioneel zijn en de juiste opleiding of nodige ervaring hebben. We focussen ons op vegans, maar met vegetariërs of vleeseters die zich aantoonbaar inzetten voor een betere planeet, gaan we ook graag het gesprek aan. We nemen alle opdrachten aan van bedrijven en merken die hun vegan producten of diensten onder de aandacht van de consument willen brengen.

 

 

Zijn er bepaalde talenten waar je nog naar op zoek bent?

Nee, we zijn een platform voor alle professionele en bewuste talenten. Dat betekent dat we aanmeldingen krijgen van acteurs en modellen, maar ook bijvoorbeeld van social influencers, regisseurs, muzikanten, dansers en fotografen. Iedereen met een creatief talent is welkom. Gelet op onze beoogde opdrachtgevers, ligt onze focus op dit moment logischerwijs op acteurs en modellen.

 

 

Wat is de allerleukste opdracht die Vegan Casting tot nu heeft mogen uitvoeren?

Vegan Casting is pas een half jaar geleden gestart. Op dit moment concentreren we ons op het opbouwen van ons portfolio van talenten. Hiermee gaan we op korte termijn potentiële opdrachtgevers benaderen.

 

 

Wat is de mooiste reacties die je ooit van een talent hebt ontvangen?

Iemand zei: “Ik ben zo blij dat er eindelijk een bureau is die dezelfde normen en waarden heeft als ik. Opdrachten waarbij dierenleed betrokken is, wil ik niet aannemen. Soms kun je niet anders, omdat er ook geld verdiend moet worden.” Ik vond dat wel een heel mooi compliment en een bevestiging dat er wel degelijk behoefte is aan een gespecialiseerd bureau als Vegan Casting. Ik vind het zelf namelijk ook soms lastig dat onze maatschappij is ingericht op geld verdienen. Op een gegeven moment kan dat je tegenhouden om je dromen na te jagen.

 

 

Wat maakt Vegan Casting zo succesvol?

Ik weet niet of Vegan Casting succesvol is. Dat zal de komende jaren moeten blijken. Ik ga er in ieder geval alles aan doen om er een succes van te maken. Ik heb alleen geen idee of dat snel of langzaam zal gaan. Maar dat is ook niet belangrijk. Natuurlijk hoop ik dat het snel zal gaan, maar alles gebeurt op het tijdstip dat het moet gebeuren. Als je vertrouwen hebt en geniet van ieder moment, komt alles goed.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Ja, ik heb één belangrijke tip: gewoon DOEN!

 

 

Wat is jouw ultieme droom?

Mijn grootste droom is dat mens en dier in harmonie en met respect voor elkaar leven, waarbij iedereen zijn intuïtie volgt. Een wereld waarin niet geld, hebzucht of macht regeren, maar waarin compassie en liefde de manier van leven zijn. Liefde voor jezelf en voor alle andere levende wezens. Ik vecht voor een nieuwe wereld zonder het onrecht dat in onze huidige samenleving dieren, maar ook mensen, wordt aangedaan.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Wow, dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat ik meerdere grote voorbeelden heb. Als ik toch één iemand moet noemen, is dat de Engelse filosoof Alan Watts. Helaas is hij in 1973 overleden, maar gelukkig vind je op YouTube veel materiaal van hem. Watts schreef ruim 25 boeken en dacht na over bijvoorbeeld de zin van het leven en geluk. Hij heeft mij geleerd dat alles met elkaar verbonden is, dat je op je gevoel moet vertrouwen, dat geluk niet kan bestaan zonder ongeluk en dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood. Hij legt uit dat je ook nooit klaar bent met leren. Alan Watts geeft mij persoonlijk vooral heel veel hoop, rust en vertrouwen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Mensen die erover nadenken om de stap naar veganisme te zetten, zou ik willen adviseren om zichzelf zoveel mogelijk te informeren. Er zijn heel veel websites met goede informatie beschikbaar en je kunt veel documentaires kijken.

 

Volg vooral je eigen gevoel en laat je daarbij niet leiden door wat anderen tegen je zeggen. Wees ook niet te hard voor jezelf. En dan heb ik het vooral tegen vegans die ook activist zijn. Alle activisten die ik spreek, vinden dat ze zelf niet genoeg doen om de wereld te veranderen. Dat komt omdat we nog steeds dagelijks geconfronteerd worden met zoveel dierenleed.

 

Ik vind trouwens dat alle vegans activist zouden moeten zijn. Op welke manier dan ook. Natuurlijk zijn er ook vegans die vegan zijn voor hun gezondheid of voor de planeet en helemaal niet voor de dieren. Als je eenmaal weet wat je weet, ben je het in mijn ogen aan de dieren verplicht om te handelen en actie te ondernemen om het dierenleed in de wereld te stoppen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik hoop dat bedrijven en merken er voor openstaan om samen te werken met Vegan Casting. Ik vertrouw erop dat over niet al te lange tijd veganisme de standaard is.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik heb altijd geleerd om je wensen niet hardop uit te spreken, omdat ze dan niet uitkomen. Dus dat ga ik nu ook mooi niet doen!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, meestal wel. De truc is denk ik om niet te streven naar geluk, maar om te genieten van het moment. Geluk moet je niet voor je uitduwen. Als je in het nu leeft en geniet, kom je erachter dat dát het echte geluk is.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij wanneer je jezelf ’s avonds in de spiegel aankijkt en je kunt zeggen dat je vandaag het goede hebt gedaan. Voor jezelf, maar ook voor anderen. Wat dat goede is, voel je in je hart en in je ziel. Wees bereid om daar te gaan zoeken naar wat je echt belangrijk vindt in het leven.

 

Ook is het cruciaal dat je gedachten, gevoelens en woorden overeenkomen met je daden. Zeg je bijvoorbeeld dat je van dieren houdt, handel daar dan ook naar. Dat maakt volgens mij iemand super succesvol.

 

Wees authentiek, maar sta open voor verandering. Pas dan kun je groeien. Het kan soms lastig zijn om afscheid te nemen van de dingen die je gewend bent. Dat was het voor mij ook. Als ik nu terugkijk, zie ik dat mijn leven positief is veranderd.

 

Gedeeld: Mijn favoriete nummer van dit moment.

 

[separator]

 

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik mijn vriendinnetje Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest. Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

 

 

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

 

 

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat. Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd. Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

 

 

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan. Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft. Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen, door een boek te schrijven, maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven. Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

 

 

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij. Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

 

 

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s.

 

 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

 

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

 

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

 

 

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

 

 

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

[separator]

 

 

Pin It