Tag

dierenactivist

Browsing

Ik ken haar alleen via Facebook & Instagram maar wat houd ik van deze vrouw! Zij is één van de liefste mensen die ik ken. Sandra Tetenburg van Animal Rights Nederland zet zich dagelijks in om de wereld mooier te maken voor de dieren en mensen. In dit interview deelt zij onder andere tips hoe je een goede dierenactivist kunt worden. Laat je verrassen, inspireren en motiveren. Ik wens je heel veel lees plezier toe! ♥

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

De natuur! Ik geniet iedere dag weer van de natuur, zelfs al is het maar een vogel op mijn kleine balkonnetje. Minstens één keer per week moet ik even het bos in of het strand op. Helaas lukt dat niet altijd. Vooral de laatste tijd is het erg druk, waardoor ik er niet aan toe kom en dan ben ik ook snel uit balans. Meestal ga ik in het weekend met mijn vriend naar zijn bijen. Hij is imker zonder ook maar iets van ze af te nemen. Puur om de bijen te helpen en daar genieten we samen van. En iedere avond ben ik online op zoek naar mooie dierenfoto’s die ik dan weer op Facebook plaats. Puur om al die ellende die ik daar zie weer van mijn netvlies te krijgen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Nu zo’n 8 jaar geleden. Ik werkte in Vogelopvang de Wulp en mijn collega John Galstaun (nu eigenaar en kok van Veggies on Fire) nam wel eens lekkere veganistische hapjes mee. Ik was van jong meisje af aan al vegetarisch maar heb tussendoor ook een paar jaar vlees gegeten. Ik had geen idee wat veganisme was, tot dat mijn interesse door John werd gewekt. Een andere collega en goede vriendin van mij vroeg mij of ik eens mee wilde naar een demo van de Anti Dierproeven Coalitie. Toen begon het muntje te vallen en ook dankzij de tips van die vriendin die vlak voor mij veganistisch is geworden, was ik binnen de kortste keren vegan.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is wel eens lastig voor mij aangezien ik moet rondkomen van een Wajonguitkering. Eens per maand doe ik boodschappen bij verschillende winkels en natuurlijk ook bij de Veggie4U die gelukkig dichtbij is. Ik kook dan voor een weeshuis en vries porties in die ik dan gedurende de maand alleen op hoef te warmen. Tussendoor koop ik wat verse groenten en fruit en ik krijg gelukkig ook veel van mijn moedertje. Mijn vriend neemt mij regelmatig mee uit eten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn vriendenkring en collega’s bestaan uit veganisten dus ik heb de luxe om mij volledig te kunnen ontspannen bij hun. Mijn familie houdt wel rekening met mij met eten en dat is niet zo moeilijk voor hun aangezien mijn stiefvader al zijn hele leven vegetariër is. Er staat altijd een potje edelgist en Mayolijn bij moeders.

 

Ik hoor vaak op Facebook dat mensen veganist zijn geworden door de plaatjes en verhalen die ik daar deel. Dat blijf ik daarom ook doen, al ben ik soms wel Facebook-moe.

 

 

Je maakt onderdeel uit van het team van Animal Rights Nederland. Hoe ziet jouw rol en functie er uit?

Met een klein groepje mensen waaronder Robert Molenaar, Nadine Lucas en Chris Breedveld zijn we een jaar of 3 – 4 geleden, Animal Rights gestart. Met zo’n klein groepje doet iedereen alles. Aangezien ik volledig ben afgekeurd zocht ik naar werkzaamheden die lichamelijk en psychisch niet te zwaar zouden zijn. Al snel kreeg ik de taak om de webshop te beheren. Eerst nog vanaf mijn huis en toen we later een kantoor kregen, vanaf daar. Ook deed ik het vervoer naar de acties, stands en evenementen maar door gezondheidsproblemen lukt dat de laatste tijd wat minder. Daarnaast had ik wat hand en spandiensten, zo nam ik de postbus en boodschappen voor mijn rekening.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Als klein meisje ging ik al de deuren langs om handtekeningen te verzamelen tegen de zeehondenjacht. Onrecht heb ik nooit kunnen verdragen. Als ik een knuffelbeest uit mocht zoeken koos ik die imperfecte beer die niemand zou kiezen. Het idee dat die alleen zou achterblijven was toen al niet te verteren. 8 jaar geleden kwam veganisme en activisme op mijn pad. Vanuit de Wulp ging ik naar ADC als vrijwilliger en nu Animal Rights.

 

 

Aan welke acties van Animal Rights Nederland doe jij allemaal mee? Kun je daarnaast iets meer vertellen over alle verschillende acties?

Momenteel ben ik erg weinig bij acties maar ik hoop snel weer in staat te zijn ze bij te wonen. We doen regelmatig demonstraties om de onderwerpen onder de aandacht te brengen. Bij Animal Rights zetten we ons in tegen de jacht, de slacht, dierproeven en bont. We organiseren informatie en outreachstands, zowel in de stad als op festivals. We doen undercoveronderzoek in de bontindustrie en veehouderij en we organiseren acties tegen de jacht. Zelf verkoop ik merchandise in onze webshop en bij de stands, neem ik deel aan demonstraties en doe ik mee met acties tegen de jacht.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt tijdens een actie?

Het meest heftige wat ik tijdens acties heb meegemaakt is de geur van angst en wanhoop van de dieren die het slachthuis worden ingereden. Dat doet echt wat met je en die geur zal ik nooit vergeten. Ook de bevrijding van 6 beagles uit een boerderij waar ze vanuit verkocht zouden worden aan proefdiercentra zal ik nooit vergeten. Daarnaast blijft het heftig om geconfronteerd te worden met jagers tijdens een huntsaboteur actie, die (soms) dreigend over willen komen om ons af te schrikken.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights betekend veel voor mij. Met een klein groepje vrienden zijn we er mee begonnen en we groeien zo snel dat ik niet alle vrijwilligers meer ken. Het geeft een heleboel voldoening om met gelijkgezinden aan een doel te werken die de wereld toch wel wat mooier en vreedzamer maakt.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Een goede dierenactivist zou in de eerste plaats vegan moeten zijn anders zou het hypocriet worden. Daarnaast is het essentieel om de balans tussen rust/ontspanning en actie voeren te bewaren. Je hebt echt positieve en voedende afleiding nodig om het vol te kunnen houden. Ik heb helaas al heel wat goede activisten naar de klote zien gaan omdat ze die balans niet vonden. Ik denk ook dat je geen dierenactivist kan zijn zonder je ook met mensen en milieurechten bezig te houden. Het één kan niet zonder het ander en staat ook in verband met elkaar. Ook geduld, een lange adem en positiviteit uitstralen wil helpen. En, ook niet onbelangrijk, zoek gelijkgezinden.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Meestal kan ik mijn verdriet met andere activisten delen. Na een actie met veel dierenleed heb ik even genoeg van mensen en sluit ik mij een dagje thuis op, knuffel mijn kat Lucky wat extra of duik de natuur in. Soms neem ik ook een break op social media.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

De gebeurtenissen die mij het meest zijn bijgebleven zijn:

  • Het overlijden van mijn hondje Idéfix in 2006 heeft werkelijk mijn hart gebroken. We hadden een unieke sterke band en we waren onafscheidelijk.
  • De bevrijding van 6 beagles uit een boerderij in Escharen waaruit ze verkocht zouden worden aan proefdiercentra. Ze waren nog maar pups en zouden na een hoop pijn en angst uiteindelijk in plakjes onder een microscoop komen. Dat is onacceptabel. Nu zijn het heerlijke, blije en soms ondeugende hondjes die terecht zijn gekomen bij fantastische opvanggezinnen.
  • Tijdens een actie tegen de jacht kwam één van de jagers met een geladen geweer op de openbare weg, dreigend onze kant op. Hij liep met een waanzinnige blik in zijn ogen achter ons te provoceren. Dat was zo’n moment dat je wel even staat te bibberen.

 

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Als iemand kritiek heeft probeer ik uit te vogelen wat er achter zit en ga ik een gesprek met iemand aan, indien dat mogelijk is. Niemand heeft alle wijsheid in pacht dus als het op een prettige manier wordt gebracht kan ik er misschien iets van leren. Maar kritiek puur om te zieken raakt mij amper nog. Wat je vindt mag je houden, denk ik dan.

 

 

Zijn er ook nog initiatieven naast Animal Rights Nederland waar je je mee bezighoud en waar je je voor inzet?

Mensenrechten en milieurechten waar ik kan. Daarnaast help ik soms mensen met PTSS die er zelf niet uit komen. Door mijn eigen ervaringen en de lange weg die ik heb afgelegd om er verder mee te kunnen leven heb ik een jaar of vijf lang een jonge dame begeleid tot ze de juiste zorg had en zelfstandig kon leven.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het zijn meerdere mensen, te veel om ze allemaal op te noemen. Maar bijvoorbeeld Robert Molenaar. Hij vertelde mij ooit dat ik nooit moest vergeten hoe ik dacht toen ik nog vlees en dergelijke at. Door dat te onthouden weet je ook dat je iemand op een vriendelijke manier over veganisme kan vertellen. Op die manier staan mensen veel meer open voor jouw informatie dan wanneer je het ze in hun strot duwt. Het is af en toe niet makkelijk maar het werkt wel.

 

 

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Ik lees zelden romans maar lees wel veel informatieve boeken. Jan Geurtz is mijn favoriete schrijver. Ik heb veel geleerd van zijn methodes en die maken mijn leven een stuk prettiger.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Don’ts:

  • Iedereen afzeiken die niet vegan is.
  • Opgeven als je de motivatie verliest.

 

Do’s:

  • Op jouw eigen tempo veganist worden.
  • De één heeft wat langer de tijd nodig dan de ander.
  • Je hoeft niet meteen alles perfect te doen en iedereen maakt wel eens een fout. Heel af en toe neem ik ook nog wel eens per ongeluk iets mee wat niet vegan is. Dan ben ik mijn bril weer eens vergeten en kan ik de ingrediënten niet lezen. Ik geef dat dan weer weg aan niet-veganisten.
  • Mocht je even de motivatie kwijt zijn, lees dan weer hoeveel leed er achter het stuk kaas of vlees en dergelijke steekt. Dan weet je weer waar je het voor doet.
  • Denk niet dat je moet stoppen met de medicatie die je echt nodig hebt. Als veganist doe je alles wat je kan en wat binnen jouw mogelijkheden ligt en sommige mensen hebben echt medicatie nodig. Niemand heeft er iets aan als je ziek wordt of dood gaat omdat je jouw medicatie niet kan nemen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Natuurlijk droom ik over die vegan planeet maar dat ga ik helaas niet meer mee maken. Ik zou graag willen dat er een organisatie zou komen die alle dierenstichtingen en dierenartsen controleert. Er moeten door heel Nederland vaste dierenartsprijzen komen en er moet controle zijn. Momenteel doet iedereen maar wat lijkt het soms. Daar zou ik graag iets mee willen doen.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn drie wensen zijn:

  1. Iedereen vegan!
  2. Mijn eigen opvang voor dieren en een tuintje waar ik mijn eigen groenten en dergelijke kan verbouwen.
  3. Een wereld zonder angst, haat en machtswellustelingen.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik heb gelukkige momenten, maar niemand is altijd gelukkig. Tevredenheid is het hoogst haalbare doel.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Genoeg inkomen hebben om zelfstandig en prettig te kunnen leven en de dieren en mensen te kunnen helpen.

 

 

Gedeeld: Mijn favoriete liedje.

 

[separator]

 

Ze werkt voor één van de allermooiste organisaties die we in Nederland rijk zijn; Animal Rights. Een tijd geleden interviewde ik haar vriend en nu is het tijd om Marisa Plaisier in een schijnwerper te zetten. Zelden ontmoet ik mensen die zo puur, vol liefde en eerlijkheid zijn als haar. Ik ben zelf dan ook enorm onder de indruk van dit mooie en kwetsbare interview. Laat je inspireren. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie voornamelijk uit kleine dingen. Ik vind het heerlijk om bij onze kippen in de tuin te zitten, de leuke contacten die ik heb tijdens het werk met mens en dier, in het weekend samen ontbijten met lekkere broodjes en een smoothie, een lekker nummer waardoor je zin krijgt om te dansen, een mars of demonstratie waarbij je gelijkgestemden treft, lekker bezig zijn in onze tuin en ondertussen allerlei dieren spotten.

 

Actie voeren geeft mij ook energie, wat er ook gebeurt, iets positiefs of negatiefs, het geeft altijd een boost om door te gaan met actie voeren..

 

Heel de dag door heb ik mijn vaste rituelen, maar de fijnste rituelen vind ik als ik na het werk thuiskom, en de kippen mij staan op te wachten, een warme kop thee voor het slapen gaan en na het douchen lezen in bed.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Van kleins af aan ben ik al dol op dieren. Als klein meisje besloot ik samen met een vriendinnetje om een vieze sloot vol plastic e.d. schoon te maken voor de dieren. Dierenleed vond ik verschrikkelijk. Ik herinner mij nog dat ik in de jaren 90 op vakantie in Spanje was met mijn toenmalige vriend en wij dierenleed tegenkwamen in diverse dierenparken. Dan werd er een telefooncel gezocht zodat ik het thuisfront kon bellen met de vraag of er iets geregeld kon worden. En in al die jaren heb nooit de link gelegd met de dieren die op mijn bord lagen. Pas op latere leeftijd zag ik een beetje het licht en besloot ik vegetarisch te gaan eten. Gaandeweg ontdekte ik dat je als vegetariër nog steeds producten in je winkelmandje stopt waar dieren voor misbruikt en gedood worden. Voor mij was dit de reden om over te stappen naar plantaardig eten. Dit was nog niet zo heel erg makkelijk, omdat ik een moeilijke eter was met vaste veilige eetgewoontes. Zo at ik voorheen als ontbijt muesli met melk, als veganist heb ik de eerste weken droge muesli gegeten omdat de stap naar plantaardige melk voor mij nog te groot was. Het grappige is dat juist door deze levensstijl ik veel meer nieuwe dingen heb geproefd dan als voorheen. In het begin is het zoeken naar wat wel en niet kan, maar gaandeweg word je er handiger in. Ook komen er heel veel plantaardige producten op de markt.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak sowieso een boodschappenlijstje, ook al zijn er producten die standaard elke week in mijn mandje belanden. Ik ga ook naar winkels waar afgekeurd of op de datum voedsel word verkocht. Op deze manier ga ik voedselverspilling tegen en het scheelt mij natuurlijk ook veel geld. Vaak als ik een nieuw product zie liggen in de supermarkt wat veganistisch is beland dat ook in mijn mandje. Mijn vriend en ik gaan ook om de zoveel tijd naar Duitsland toe, daar is de keuze voor veganistische producten zoveel groter. Ik vind het altijd een feestje om in Duitsland boodschappen te gaan doen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik probeer mensen bewust te maken welk leed er achter hun maaltijd zit, dat kan door een opmerking of een gesprek die ik heb met die persoon, een magazine die ik aanbied of ik plak een provocerende sticker op een plek waar men niet omheen kan. Soms tonen mensen interesse, maar het merendeel houd liever oogkleppen op. Voor sommige zal ik wel “die irritante veganist zijn” die haar mond open trekt, maar dat boeit mij niet zo. Ik ben blij dat mijn ogen geopend zijn, ik wou dat ik een veganist was tegengekomen zodat mijn oogkleppen eerder af waren gegaan. Mijn partner is gelukkig ook veganist, ik zou het vreselijk vinden als mijn partner nog dierlijke producten zou eten. Onze katten staan sinds een jaar deels op veganistische brokken. Ze vinden de brokken lekker en ze doen het er goed op. Helemaal overstappen op alleen brokken vind ik niet ideaal, ik ben destijds niet voor niets gestopt met het geven van alleen maar brokken aan de katten.

 

 

Je zit in het comité van Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Mijn rol bestaat uit het verkopen van merchandise en daarnaast zoek ik waar er op dieren word gejaagd. Het is belangrijk om het gedrag van de dieren te kennen, om zo een passende anti jachtmethode te bepalen. Ook met dat laatste draag ik mijn steentje bij met nieuwe tactieken te bedenken om de jacht te kunnen dwarsbomen. Er is momenteel veel gaande binnen de organisatie van de Hunt Saboteurs. Hoe de nieuwe rollen eruit gaan zien, moet nog worden besproken.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

1.5 jaar geleden ben ik pas echt actief geworden. Ik heb een aantal demonstraties bijgewoond en de mars in Brussel gelopen. Bij één van deze acties werden mijn partner en ik uitgenodigd voor een gesprek op het kantoor van AR voor een meeting m.b.t ban de jacht campagne. Na deze meeting besloten wij om mee te doen en zo volgde onze eerste actie.

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Vroeg in de ochtend verzamelen wij met een groep activisten, na de briefing verdelen wij de activisten over de auto’s en gaan op zoek naar jacht partijen. Als iemand een locatie gespot heeft word dat doorgegeven zodat de andere activisten naar de gevonden jachtlocatie kunnen rijden. Daar zorgen wij dat er beeldmateriaal geschoten word via foto/videocamera of per drone, en als het nodig is gebruiken wij toeters om de dieren te waarschuwen. Na het actie voeren verzamelen wij weer en praten nog na met een lekker bakje koffie en meestal is er ook wel iets lekkers te eten.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het is altijd vreselijk om te zien hoe dieren worden neergeschoten. Zo zijn wij getuigen geweest van ganzen die uit de lucht worden geschoten, of hazen die door een drijfjacht geen kant op kunnen en daardoor worden neergeschoten. Of jachthonden die spelen met neergeschoten maar nog levende dieren.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights is een stichting die zich 100% inzet tegen dierenleed. Een stichting met een gedreven groep vrijwilligers die op allerlei manieren het dierenleed in kaart en onder de aandacht brengt. Veganisten die nog niet actief zijn, kan ik aanraden om een keer mee te doen met een actie van Animal Rights.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Dat ligt sowieso aan de soort acties. Bij een ban de jacht actie is het belangrijk om je emoties niet de vrije hand te geven. Zo kan je niet een veld inrennen om een jager te grazen te nemen of om dieren bij de jagers weg te nemen. Je moet je niets aantrekken van de provocerende opmerkingen van sommige jagers/pro jacht mensen die je tegenkomt tijdens de acties. Oog voor detail is ook handig om jagers te spotten. Wil je meedoen met een actie, schroom niet om je aan te melden. We hebben een leuk team met vrijwilligers die je welkom heten.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Het word mij ook wel eens even te veel. Naast de ban de jacht acties zie ik ook nog veel leed via social media voorbij komen. Je voelt je vaak zo ontzettend machteloos. Het raakt je en je wilt zo graag dat het allemaal ophoud. Dan kan het gebeuren dat ik overprikkeld raak en dan gaat het niet zo lekker. Ik heb er (nog) niet echt een oplossing voor om dat wat makkelijker los te laten, ik ben mij gewoon heel erg bewust van de wreedheden die elke dag plaatsvinden. Mijn eigen kipjes en reuzenslakken, en alle varkens die ik weleens ergens kan knuffelen geven mij de rust die ik vaak niet zo goed kan vinden. Zij zorgen dat ik rust in mijn koppie krijg en laten mij de nare dingen even vergeten.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Tijdens de Hunt Sabs krijg je vaak te maken met dierenleed. Het is moeilijk om daar 3 gebeurtenissen in te benoemen omdat het altijd vreselijk is om dieren te zien die worden afgeschoten en/of lijden. Wij maken ook mee dat er dieren juist niet neer geschoten worden, en ook dat blijft je bij. Hoe mooi is het als een haas kans ziet van de jagers weg te vluchten richting een veilige plek. Of als de ganzen door ons getoeter verder vliegen en zo weer even veilig zijn.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Kritiek krijgen vind ik lastig. Maar dat heeft meer met mijn eigen onzekerheid te maken. Het ligt er ook aan wie kritiek geeft en hoe het gebracht word. Of je nou word afgebrand of opbouwend kritiek krijgt is nogal een verschil. Maar vaak schiet ik te snel in de verdediging. Voor mij is kritiek krijgen nog een leerpunt, het is net als met complimenten krijgen best wel lastig.

 

 

Daarnaast ben je ook verantwoordelijk voor de verkoop van merchandise artikelen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik heb een aantal artikelen hier thuis op voorraad liggen. Voor een Hunt Sabs actie word er gevraagd of er interesse is, zodat ik dat kan reserveren en meenemen naar de actie. Als er nieuwe vrijwilligers bij zijn neem ik een voorraad merchandise mee. En wie wil er nou niet een Hunt Saboteurs longsleeve! Deze zijn te bestellen, naast vele andere mooie artikelen in de webshop van Animal Rights.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eerlijk gezegd heb ik niet een specifiek iemand. Ik heb verschillende mensen leren kennen die op een bepaalde manier wel een voorbeeld voor mij zijn. Dat kan bijvoorbeeld op het gebied van actie voeren zijn, contact met mensen, hoe iemand in het leven staat. Er zijn ook mensen waar ik van heb geleerd hoe ik juist niet wil zijn. Elk mens die op je pad komt heeft wel een reden.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Denk vooral niet dat veganistisch leven enorm lastig is, wees niet bang dat je niets meer kan eten. In het begin is het misschien zoeken, maar gaandeweg word het zoveel makkelijker om veganistische producten te vinden. Er is van alles te koop, volgens mij is er voor alles wel een alternatief, van etenswaren, kleding, tot dagelijkse verzorging. Zie het als een ontdekkingsreis, er gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Ga eens naar een veganistische beurs waar je van alles kan ontdekken en proeven. Leer mensen kennen die ook zoekende zijn, of vraag advies aan mensen die al verder zijn. Neem die eerste stap op weg naar een veganistisch leven, voor de dieren, de aarde en jezelf. Ik wou dat ik zelf eerder de stap had genomen om veganistisch te leven.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het zou mooi zijn als de Hunt Sabs acties en andere acties/demonstraties niet meer nodig zijn, mensen respect zouden hebben voor alles wat leeft en er gewoon geen leed meer zou zijn. Dat is een     droom, waar velen veganisten en activisten aan meewerken om die uit te laten komen. Tot die tijd zou het geweldig zijn als onze Hunt Saboteurs vrijwilligersgroep groter en groter word. Zodat wij makkelijker op diverse locaties actie kunnen voeren. Samenwerking met provincies voor duurzame en diervriendelijke oplossingen zou ook erg fijn zijn.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn eerste wens is dat alle mensen respect hebben voor alles wat leeft, en dat iedereen veganistisch word. Zodat dierenleed een woord word die wij niet meer hoeven te gebruiken.

 

Mijn tweede wens is een klein, simpel huisje met heel veel grond voor dieren, met een moestuin en zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn om los te komen van de maatschappij. Met eventueel een plek voor mensen die op zoek zijn naar rust, zodat zij kunnen opladen, genieten van de dieren en heerlijk veganistisch eten.

 

Mijn derde wens is dat ik bepaalde dingen uit het verleden een plek kan geven en persoonlijke groei omdat ik op bepaalde vlakken nu stil sta.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik hoop hier ooit volmondig ja op te kunnen zeggen. Er zijn echt wel momenten of dagen dat ik geluk ervaar. Maar ik worstel nog met wat dingen uit het verleden, ook het vele dierenleed werkt hier niet aan mee. Ook daar moet ik mijn weg nog in zien te vinden om dat een plek te kunnen geven.

 

 

Wat is jouw definitie van succes.

Succes is voor mij niet een hoog banksaldo of een carrière. Het gaat er om dat je gelukkig bent met wat je doet en wie je bent. Zodra je dat hebt bereikt, kan je spreken van succes. Wat heb je aan een hoog banksaldo als je ongelukkig bent met wat je doet of wie je bent?

 

 

Gedeeld: Mijn lijfspreuk.

Fear can hold you prisoner,  hope can set you free!

 

 

 

[separator]

 

Ik heb Willo Schröer een tijdje geleden ontmoet via social media en een paar maanden geleden live tijdens een fotoshoot voor een cliënt van zijn bedrijf Vegan Casting. Ik bewonder Willo zijn zachte energie en dat hij zich vrijwillig iedere week laat confronteren met dierenleed. Hij is namelijk een dierenactivist in hart en nieren. In dit interview deelt hij hoe zijn reis eruit heeft gezien, hoe hij in sync is met het universum en hoe belangrijk het is dat we allemaal in actie komen en opstaan voor de idealen waar wij in geloven. Ik wens je dan ook heel veel leesplezier en inspiratie toe. Enjoy!

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

De meeste energie krijg ik van het helpen van anderen in het algemeen en het strijden tegen onrechtvaardigheid in het bijzonder. Ik ben sinds 2008 zelfstandig ondernemer. Ik heb een eigen bedrijf, het managementbureau ArtistMan, waarmee ik de zakelijke begeleiding verzorg van met name acteurs. In de entertainmentwereld krijgen creatieve talenten helaas niet altijd waar ze recht op hebben. En daar help ik hen graag bij. Met de ervaring die ik de afgelopen tien jaar heb opgedaan, weet ik inmiddels precies hoe ik hen het beste kan helpen met hun carrière. Ooit ben ik als elfjarig jochie in een videotheek gaan helpen. Die passie voor film en entertainment zat altijd al in mij. Ik ben enorm dankbaar dat ik van mijn hobby mijn beroep heb mogen maken.

 

Daarnaast krijg ik veel energie van kunst. Van bijvoorbeeld het luisteren naar muziek en het kijken naar films. Ik hou er echt van om nieuwe bandjes te ontdekken. Sommige liedjes kunnen mij zo intens ontroeren. Ik kan daar dan zo van genieten. Het inspireert mij ook weer om nieuwe stappen te zetten in mijn leven.

 

Tot slot krijg ik energie van het leven zelf. Ik ervaar het leven als één groot avontuur, waarin je van het universum continue verborgen aanwijzingen krijgt die je verder helpen. Hierdoor leer je jezelf en de wereld steeds beter kennen. Het is wel de kunst om alle aanwijzingen te zien. Daarbij vertrouw ik vooral op mijn intuïtie. Natuurlijk maak je ook keuzes die gebaseerd zijn op verstand, maar wanneer je teveel nadenkt gaat het voor mij mis. Dan ga ik ook bedenken wat andere mensen ervan zullen vinden en dan verlies ik mijn contact met de flow van het universum.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan?

Ik ben vegan geworden op 2 mei 2018. Dat is nog maar heel erg kort. In april dit jaar werd ik een keer ’s ochtends vroeg wakker van keiharde knallen. Achteraf bleken dat geweerschoten te zijn van jagers die ganzen aan het doodschieten waren. Toen ik twee weken erna weer schoten hoorde, ben ik in mijn auto gestapt. Ik stuitte op drie jagers die in onze wijk op ganzen aan het schieten waren. Vanaf dat moment ben ik mij gaan verdiepen in dierenrechten. Ik kwam in eerste instantie al snel op de site van dierenrechtenorganisatie Animal Rights terecht. Ook keek ik op Netflix documentaires als ‘Cowspiracy’ en ‘Food Choices’. Op YouTube vond ik films als ‘Land of Hope and Glory’ over de Britse veehouderij en ‘Dairy is Scary’, waarin in vijf minuten de zuivelindustrie wordt uitgelegd. Ook kwam ik ‘Lucent’ tegen, een verschrikkelijk confronterende documentaire over de varkensindustrie in Australië. Geloof mij: als je die beelden hebt gezien, wil je nooit meer vlees, kaas en eieren eten of melk drinken!

 

Via social media kwam ik erachter dat er in Nederland naast Animal Rights ook andere groepen actief zijn, die zich inzetten voor dierenrechten, zoals The Save Movement, Anonymous for the Voiceless, Direct Action Everywhere (DxE) en Burning Souls. The Save Movement is een wereldwijd netwerk dat vreedzame acties voert bij slachthuizen. Mensen zijn daarbij getuige van dieren die op weg zijn naar de slacht. Op 2 mei organiseerden zij een zogeheten ‘vigil’ bij varkensslachterij Westfort in IJsselstein. Dat is bij mij om de hoek. En ik wist niet eens van het bestaan van die slachterij af. Hoewel ik op dat moment met mijn familie op vakantie was, wilde ik deze actie graag bijwonen. Ik kwam erachter dat daar elke dag meer dan 10.000 jonge varkens worden gedood. Deze varkens zijn meestal slechts zes maanden oud, terwijl een varken zo’n twaalf jaar oud kan worden. Toen ik naast een vrachtwagen vol varkens stond en het eerste dier in zijn ogen keek, brak mijn hart. Ik kreeg letterlijk een brok in mijn keel en kon niet meer praten, terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Ik besloot ter plekke dat ik geen dierlijke producten meer wilde gebruiken. Ik kon geen enkele reden bedenken die het doden van zo’n prachtig dier voor mijn eten rechtvaardigt. Ik wilde hier absoluut geen deel meer van uitmaken en ben mij gaan verdiepen in het veganisme. Achteraf hoorde ik dat de andere activisten die bij de actie aanwezig waren het er met elkaar over hadden gehad dat er “een vleeseter bij de vigil was”. Dat was ik. Haha! Ik ben in de eerste plaats vegan voor de dieren, maar ik weet nu ook dat je hiermee een positieve bijdrage levert aan het milieu en dat het goed is voor je eigen gezondheid. Sinds ik vegan ben, ben ik zeven kilo afgevallen en voel ik mij enorm energiek.

 

Wanneer je eenmaal voor een vegan lifestyle kiest, kom je erachter dat er zoveel producten dierlijke elementen bevatten. Dat is echt zo bizar. Ik ben begonnen met het vermijden van dierlijke producten in mijn eten. Ook bij het kopen van nieuwe kleding is het niet heel moeilijk om te kiezen voor kleren zonder dierenleed. Voor alle overige producten, zoals tandpasta of deodorant, ben ik nog steeds op zoek naar de juiste vervangers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik ben getrouwd en samen hebben we vier kinderen. Mijn twee dochters eten vegetarisch, maar ik ben de enige veganist in ons gezin. Dat is gevoelsmatig soms lastig, maar ik realiseer mij dat iedereen een eigen moment heeft waarop hij of zij de link legt tussen vlees en waar dat vlees vandaan komt. Ik krijg steun van de mensen in mijn naaste omgeving, dus dat is fijn. Hoe ik met dieren omga, is niet veranderd. Wel heb ik veel geleerd over bijvoorbeeld huisdieren en dieren op een kinderboerderij. Ik kijk daar nu anders naar. We hebben vier katten, maar als ik ooit nog een ander huisdier zal willen, zal die uit een asiel komen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij doen in principe één keer per week boodschappen. Dit doen we altijd bij de Albert Heijn. Specifieke dingen halen we bij EKO Plaza. Gelukkig zie je dat AH steeds meer vegan producten verkoopt. Ik ben niet iemand die thuis een boodschappenlijstje maakt. Ik zie het wel in de winkel. Ik hou ook absoluut niet van koken, dus dat maakt het er allemaal niet makkelijker op… Haha!

 

 

Je bent de oprichter van Vegan Casting; het allereerste vegan castingbureau. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Nadat ik op 2 mei mijn eerste actie had bijgewoond, ging ik vrij kort daarna nadenken over mijn bedrijf. Ik vond het belangrijk om iets te doen met alles wat ik had geleerd. Ik zie mezelf in de eerste plaats als dierenactivist en niet zozeer als veganist. Dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken, is voor mij een logisch gevolg van het feit dat ik mij inzet voor de rechten van dieren. Ik denk dat alle activisten hetzelfde meemaken. Zodra je de connectie maakt, wil je er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het dierenleed stopt. Dat had ik ook en op dat moment kreeg ik het idee voor Vegan Casting.

 

Er bestond helemaal nog geen castingbureau voor vegan artiesten. Ik las dat grote bedrijven als Unilever over een paar jaar klimaatpositieve producten willen produceren. Ik dacht dat als er dan een commercial wordt gemaakt voor bijvoorbeeld een vegan biefstuk, het niet geloofwaardig zou zijn als daar een vleesetende acteur voor wordt ingezet. Het is veel sterker als je daar een vegan acteur voor cast. Ik merkte ook dat als mensen eenmaal vegan zijn, ze dit ook vaak graag willen laten zien op social media. Voor merken en bedrijven is het dan een win-winsituatie om vegan acteurs in te zetten om hun producten of diensten te promoten.

 

 

 

 

Welke mensen zijn er allemaal welkom bij Vegan Casting en wat voor opdrachten neem je onder andere aan?

In principe zijn alle talenten die de wereld willen inspireren met een positieve boodschap welkom. Daarbij gelden wel een aantal spelregels; iemand moet bijvoorbeeld professioneel zijn en de juiste opleiding of nodige ervaring hebben. We focussen ons op vegans, maar met vegetariërs of vleeseters die zich aantoonbaar inzetten voor een betere planeet, gaan we ook graag het gesprek aan. We nemen alle opdrachten aan van bedrijven en merken die hun vegan producten of diensten onder de aandacht van de consument willen brengen.

 

 

Zijn er bepaalde talenten waar je nog naar op zoek bent?

Nee, we zijn een platform voor alle professionele en bewuste talenten. Dat betekent dat we aanmeldingen krijgen van acteurs en modellen, maar ook bijvoorbeeld van social influencers, regisseurs, muzikanten, dansers en fotografen. Iedereen met een creatief talent is welkom. Gelet op onze beoogde opdrachtgevers, ligt onze focus op dit moment logischerwijs op acteurs en modellen.

 

 

Wat is de allerleukste opdracht die Vegan Casting tot nu heeft mogen uitvoeren?

Vegan Casting is pas een half jaar geleden gestart. Op dit moment concentreren we ons op het opbouwen van ons portfolio van talenten. Hiermee gaan we op korte termijn potentiële opdrachtgevers benaderen.

 

 

Wat is de mooiste reacties die je ooit van een talent hebt ontvangen?

Iemand zei: “Ik ben zo blij dat er eindelijk een bureau is die dezelfde normen en waarden heeft als ik. Opdrachten waarbij dierenleed betrokken is, wil ik niet aannemen. Soms kun je niet anders, omdat er ook geld verdiend moet worden.” Ik vond dat wel een heel mooi compliment en een bevestiging dat er wel degelijk behoefte is aan een gespecialiseerd bureau als Vegan Casting. Ik vind het zelf namelijk ook soms lastig dat onze maatschappij is ingericht op geld verdienen. Op een gegeven moment kan dat je tegenhouden om je dromen na te jagen.

 

 

Wat maakt Vegan Casting zo succesvol?

Ik weet niet of Vegan Casting succesvol is. Dat zal de komende jaren moeten blijken. Ik ga er in ieder geval alles aan doen om er een succes van te maken. Ik heb alleen geen idee of dat snel of langzaam zal gaan. Maar dat is ook niet belangrijk. Natuurlijk hoop ik dat het snel zal gaan, maar alles gebeurt op het tijdstip dat het moet gebeuren. Als je vertrouwen hebt en geniet van ieder moment, komt alles goed.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Ja, ik heb één belangrijke tip: gewoon DOEN!

 

 

Wat is jouw ultieme droom?

Mijn grootste droom is dat mens en dier in harmonie en met respect voor elkaar leven, waarbij iedereen zijn intuïtie volgt. Een wereld waarin niet geld, hebzucht of macht regeren, maar waarin compassie en liefde de manier van leven zijn. Liefde voor jezelf en voor alle andere levende wezens. Ik vecht voor een nieuwe wereld zonder het onrecht dat in onze huidige samenleving dieren, maar ook mensen, wordt aangedaan.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Wow, dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat ik meerdere grote voorbeelden heb. Als ik toch één iemand moet noemen, is dat de Engelse filosoof Alan Watts. Helaas is hij in 1973 overleden, maar gelukkig vind je op YouTube veel materiaal van hem. Watts schreef ruim 25 boeken en dacht na over bijvoorbeeld de zin van het leven en geluk. Hij heeft mij geleerd dat alles met elkaar verbonden is, dat je op je gevoel moet vertrouwen, dat geluk niet kan bestaan zonder ongeluk en dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood. Hij legt uit dat je ook nooit klaar bent met leren. Alan Watts geeft mij persoonlijk vooral heel veel hoop, rust en vertrouwen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Mensen die erover nadenken om de stap naar veganisme te zetten, zou ik willen adviseren om zichzelf zoveel mogelijk te informeren. Er zijn heel veel websites met goede informatie beschikbaar en je kunt veel documentaires kijken.

 

Volg vooral je eigen gevoel en laat je daarbij niet leiden door wat anderen tegen je zeggen. Wees ook niet te hard voor jezelf. En dan heb ik het vooral tegen vegans die ook activist zijn. Alle activisten die ik spreek, vinden dat ze zelf niet genoeg doen om de wereld te veranderen. Dat komt omdat we nog steeds dagelijks geconfronteerd worden met zoveel dierenleed.

 

Ik vind trouwens dat alle vegans activist zouden moeten zijn. Op welke manier dan ook. Natuurlijk zijn er ook vegans die vegan zijn voor hun gezondheid of voor de planeet en helemaal niet voor de dieren. Als je eenmaal weet wat je weet, ben je het in mijn ogen aan de dieren verplicht om te handelen en actie te ondernemen om het dierenleed in de wereld te stoppen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik hoop dat bedrijven en merken er voor openstaan om samen te werken met Vegan Casting. Ik vertrouw erop dat over niet al te lange tijd veganisme de standaard is.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik heb altijd geleerd om je wensen niet hardop uit te spreken, omdat ze dan niet uitkomen. Dus dat ga ik nu ook mooi niet doen!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, meestal wel. De truc is denk ik om niet te streven naar geluk, maar om te genieten van het moment. Geluk moet je niet voor je uitduwen. Als je in het nu leeft en geniet, kom je erachter dat dát het echte geluk is.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij wanneer je jezelf ’s avonds in de spiegel aankijkt en je kunt zeggen dat je vandaag het goede hebt gedaan. Voor jezelf, maar ook voor anderen. Wat dat goede is, voel je in je hart en in je ziel. Wees bereid om daar te gaan zoeken naar wat je echt belangrijk vindt in het leven.

 

Ook is het cruciaal dat je gedachten, gevoelens en woorden overeenkomen met je daden. Zeg je bijvoorbeeld dat je van dieren houdt, handel daar dan ook naar. Dat maakt volgens mij iemand super succesvol.

 

Wees authentiek, maar sta open voor verandering. Pas dan kun je groeien. Het kan soms lastig zijn om afscheid te nemen van de dingen die je gewend bent. Dat was het voor mij ook. Als ik nu terugkijk, zie ik dat mijn leven positief is veranderd.

 

Gedeeld: Mijn favoriete nummer van dit moment.

 

[separator]

 

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik mijn vriendinnetje Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest. Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

 

 

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

 

 

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat. Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd. Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

 

 

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan. Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft. Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen, door een boek te schrijven, maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven. Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

 

 

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij. Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

 

 

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s.

 

 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

 

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

 

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

 

 

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

 

 

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

[separator]

 

 

Gebroken botten, zware verwondingen en celstraf. Peter Janssen heeft het allemaal meegemaakt in zijn strijd tegen dierenleed. Hij zet zich 24/7 in om onder andere te zorgen voor een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie. Ik vind het een enorme eer (en dat op mijn b-day 😀 ) dat ik dit mooie mens mag interviewen. Benieuwd naar het werk van de Vegan Strike Group, stichting Konijn in Nood en hoe het leven van een dierenactivist eruit ziet? Lees dan snel verder. Ik wens je heel veel inspiratie toe!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Echte rituelen heb ik niet, maar ik ben wel erg streng voor me zelf. Vanuit mijn hardloopcarrière heb ik een vorm van discipline mee genomen in mijn activisme die erg goed werkt. Ik ben iemand die zowel met mijzelf als andere veel evalueert. Dingen die niet goed verlopen, of dat nou door eigen toedoen is of door externe factoren zoals geweld door stierenvechters en hun supporters, wil ik steeds verbeteren. Dat is ook de reden dat ik tegenwoordig stierengevechten verstoor met een helm op, om mijn hoofd te beschermen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn 12de werd ik met mijn broer vegetariër, pas toen ik 18 jaar was besloot ik om veganist te worden. Het dierenleed dat rondom mijn ouderlijk huis in de farms afspeelde en de vele veewagens waren voor mij de reden dat ik geen dierlijke producten meer wilden eten of drinken. Voor mij was het dan ook niet moeilijk om over te stappen, voor mijn lichamelijk gehandicapte moeder die dagelijks voor mij kookte was het een grotere opgave. Wel was het voor mij een uitdaging en een ontdekkingsreis om te zien waar dierlijke spullen allemaal in verwerkt zitten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Het ligt er maar helemaal aan waar ik mijn boodschappen doe, want door het jaar heen ben ik veel in het buitenland. Boodschappen doen in Mexico is bijvoorbeeld heel anders dan in Nederland. Bij ons in Nederland is het een verademing om een biologische winkel binnen te stappen, ik kom zelfs een beetje tot rust in een bio shop. Daarin tegen sprint ik door de normale supermarkten als de Aldi en de Plus want al het dierenleed hoef ik niet in verpakking te zien liggen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Toen ik op 1 maart 2008 de uitzending van Paul de Leeuw verstoorde om aandacht te vragen voor het leed dat dieren moeten ondergaan in de vleesindustrie, heb ik heel veel mensen aan het denken gezet. Ondanks dat Paul de Leeuw misbruik maakte van de situatie, dachten mensen wel na over mijn slogan op mijn rug: Vlees is moord.

 

 

Helaas is de media gericht op sensatie. Ik was meer gericht op het overbrengen van mijn boodschap. Toen ik doorhad dat de ludieke manier van een maatschappelijk probleem, het dierenleed, onder de aandacht brengen niet goed werd opgepakt ben ik in datzelfde jaar nog gestopt met streaken. De clowns tegen politie geweld waren mijn voorbeeld.

 

 

Je bent de oprichter van de Vegan Strike Group en stichting Konijn in Nood. Hoe is het idee voor beide stichtingen ontstaan? Waar zetten de stichtingen zich voor in?

De Vegan Strike Group heette voorheen Vegan Streaker Group, een verlengde van het streaken waar ik bekend mee ben geworden. We vonden het binnen de organisatie niet meer passen om deze naam te gebruiken omdat de actiemethode veranderd is. Vandaar dat we voor de naam Vegan Strike Group hebben gekozen. De doelstelling was al heel snel duidelijk; aandacht vragen op een zeer directe manier, voor de dieren die lijden voor vermaak van de mens. Namelijk de dolfijnen in de dolfinaria en de stieren en paarden in de Spaanse, Portugese, Zuid Franse, Mexicaanse en Colombiaanse arena’s.

 

 

Stichting Konijn in Nood hebben we opgericht in 2011. Op zoek naar een nertsenfokkerij kwamen we een konijnenfokkerij tegen, puur toeval. Ik wist niets van konijnen in de Nederlandse vee industrie af. Als dierenactivist heb je de taak om te weten waar je over praat, daarom heb ik vele jaren onderzoek naar de commerciële konijnenhouderij. Ik kwam er toen samen met verschillende dierenvrienden achter dat huidige dierenorganisaties heel weinig aandacht bestede aan het konijnenleed. Waarom is er een stichting Varkens in Nood? Omdat er extreem veel varkensleed in Nederland plaatsvind, en daar speciaal een organisatie voor moet zijn die voor deze doelgroep opkomt. Zo ook voor de konijnen in de Nederlandse konijnenhouderij. Supermarkten moeten er bewust van zijn dat het onethisch is om konijnenvlees te verkopen!

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Op de boerderij waar ik woonde hadden we geen dieren, maar onze buren wel. Ik ben dus opgegroeid met hoe (sommige) boeren omgaan met dieren en hoe ze kijken naar de natuur in zijn geheel. We kregen als jonge jochies het aanbod om in de kersenboomgaard wat extra geld te verdienen door spreeuwen dood te schieten, dit omdat zij de kersen opaten. Dan begin je als jonge dierenvriend wel te denken, is dit een gek die alleen aan zijn opbrengst, de kersen, denkt? Of denken meer mensen zo over dieren.

 

 

In 2007 kwam ik voor het eerst in aanraking met het stierenvechten, dit heeft mij nooit meer los gelaten. Voor mijn strijd tegen het onrecht dat dieren wordt aangedaan heb ik al meerdere keren een hoge prijs betaald. Zo zit ik tijdens het geven van dit interview met een gebroken rechterarm en met een hersenschudding na het verstoren van een stierengevecht in Manizales, Colombia 11 januari 2018. Maar ook de kleine kamertjes achter de tralies zijn mij niet vreemd. Wereldwijd strijden mensen voor politieke en maatschappelijke verandering, zoals voor homo rechten, de milieu strijd en natuurlijk die van veel dierenvrienden namelijk die voor een veganistische samenleving, waarin we samen kunnen leven tussen mens en dier, zonder dood en verderf!

 

 

 

In Japan heb ik 20 dagen vast gezeten om aandacht te vragen voor het extreme leed dat dolfijnen in Taiji en in de dolfinaria moeten ondergaan.

 

 

 

Ook met de beslissing van de Nederlandse overheid om de nertsenboeren tot 2024 de tijd te geven waren we het niet mee eens. Resultaat, 5000 nertsen kregen een kans op leven en ik moest daar 240 uur dwangarbeid voor verrichten plus een celstraf van 3 maanden. Iets wat ik heb ondergaan voor de dieren.

 

 

Veel mensen zien jou als dé dierenactivist van Nederland. Ben je hier trots op je?

Veel dierenvrienden doen hun best om dieren op te vangen of zich op een andere manier direct in te zetten voor de rechten en vrijheden van de dieren. Dat ik bekend ben, heeft mij niet altijd goed gedaan. Maar wat ik wel erg belangrijk vind, is dat ik andere mensen inspireer. Zo was er niemand voor 2013 die een stierengevecht verstoorde in Spanje. Op dit moment zijn er in zeer veel verschillende steden activisten die mijn acties kopiëren. Dat doet mij goed!! Graag gebruik ik mijn bekendheid om in de media de stem te zijn voor de stemloze, zij die niet voor zich zelf kunnen opkomen. Dit heb ik gedaan bij verschillende programma’s als Nova met Twan Huys in 2008, Eva Jinek in de zomer van 2017 en in het programma van Pauw & Witterman. Door mijn bekendheid is het iets makkelijker om undercover beeldmateriaal van bijvoorbeeld konijnenleed op de Nederlandse tv te krijgen. Ik ben daarom ook erg trots op het undercover beeldmateriaal dat we samen met Omrop Fryslân in de Nederlandse konijnenfokkerijen hebben gemaakt. En dat al twee keer op NPO2 is uitgezonden.

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen kan demonstrant worden, en zich aansluiten bij een organisatie! De trend van deze jaren is de ‘softe street action’ daarmee bedoel ik het informeren van het publiek op straat. Het is een geweldig fenomeen, om met een groep mensen op straat beelden te tonen met je laptop of tablet. Je hebt daar geen activisten voor nodig. Iedereen, ervaren of onervaren mensen, kunnen hier aan mee doen.

 

 

Om activist te zijn of te worden heb je discipline nodig en adviseer ik om ervaring op te doen bij mensen die al jarenlang dierenactivist zijn. Het zou namelijk jammer zijn als je foutjes maakt bij een nachtelijke bevrijding die je misschien niet was begaan als je spreekt met mensen die dit al jaren doen, bijvoorbeeld 269Life. Een andere eigenschap dat je nodig hebt als activist is doorzettingsvermogen, de dieren hebben niks aan je als je denkt; ‘we doen het wel een andere keer, het komt me nu niet zo goed uit.‘ Als je weet hoe vaak ik de trappen afloop op zoek naar mijn zitplaats in de stierenvechtarena, en denk ‘ik wil hier niet zijn, vandaag even niet! Het liefst keer ik mijn kont om en ga ik naar huis‘ maar wat hebben de paarden en stieren in de arena dan aan mij. HELEMAAL NIKS!

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Hoe ik mijn traumatische ervaringen verwerk? Door er veel over te praten met mensen, door er ‘s nachts over te dromen (vele malen na een stierengevecht) maar ook sporten helpt mij om mijn verdriet en woede om het dierenleed kwijt te kunnen.

 

 

Hoe en wanneer heb je de knop omgezet en de keuze gemaakt om je gehele leven te geven aan het redden van dieren en het opkomen voor hun rechten?

Eigenlijk was dat wel in 2006 begin 2007, ik was natuurlijk al vele jaren vegetariër maar het actief saboteren van dierenleed kwam toen pas. Ik zag hoe effectief je dieren kunt helpen die in nood zijn. En wat voor liefde je ervoor terug krijgt. Dat deed mij echt heel goed!

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Het geweld tegen mij, onder de tribunes, uit het oog van de camera is beangstigend en blijft mij vaak lang bij. Maar de winst in de rechtszaak tijdens een kortgeding dat Stichting Konijn in Nood had aangespannen in 2017 bleef mij ook lang bij. Maar het hoogte punt is toch wel als een supermarktketen met 460 winkels zoals de Aldi en de Plus in 2017 aangeven geen konijnenvlees meer te verkopen. Ja zulke successen blijven mij lang bij!

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Veel mensen bekritiseren mij, zowel de mensen van wie je het verwacht uit de stierenvechtindustrie als de konijnenfokkers, die het graag persoonlijk maken. Dit gaat volledig langs mij heen. Veganisten of dierenvrienden die mij bekritiseren, daar besteed ik wel graag tijd aan om het één en ander aan uit te leggen. Omdat ik dan hoop dat ze iets leren van de keuzes die ik maak. Maar vaak gaat de gezegde wel op ‘de beste stuurlui staan aan wal’. Zelf merk ik dat er ook veel jaloezie naar mij toe is. Daar kan ik niet veel mee, het beperkt de gene die dit gevoel hebben mij niet.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt voorbeelden waar ik mij aan optrek of van leer, ik heb wel erg veel respect voor het doorzettingsvermogen van Martin Luther King, geweldloos maar direct verzet. Ondanks het geweld dat tegen hem en zijn demonstranten werd gebruikt. Ik adviseer elke dierenactivist of demonstrant om naar de film Selma te kijken. Zeer inspirerend.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Jazeker heb ik tips voor vleesverlaters of vegetariërs die veganist wil worden. Als jij iets wilt moet je er voor gaan. Jouw overtuiging voor de dieren en je gezondheid is vele malen belangrijker dan de mening van een vleeseter die jou graag weg wilt zetten als een extreem iemand of als gek. Misschien ga je heerlijke dingen missen zoals ijs, taart of andere producten waar dieren voor geleden hebben. Maar ga lekker uit eten bij vegan restaurantjes of zoek recepten op, je kunt zulke heerlijke dingen maken zonder ei, zuivel of vlees! Wees vastberaden om te slagen als veganist en wees daar ook trots op. Net zoals een roker die is gestopt, vertel trots aan iedereen dat je al zoveel dagen/weken bent gestopt.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Graag werken wij met de internationale Vegan Strike Group in verschillende landen achter de schermen samen, ofwel met politici ofwel met journalisten en lokale organisaties en activisten, om ons doel te bereiken.

 

 

Voor de buitenwereld is het niet altijd even duidelijk met wie Stichting Konijn in Nood samenwerkt en dat houden we ook graag zo. Een kiemplantje gedijt beter met de juiste omstandigheden. Zo ook onze organisatie! Wel is duidelijk dat we als Stichting Konijn in Nood veel sympathie hebben van dierenvrienden en mensen op straat die fel gekant zijn tegen het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn drie wensen zijn:

  1. Politici wordt eens wakker, volg niet de weg van de korte termijn en van het snelle geld (bezuinigingen) maar zet je in voor een betere wereld met veel meer gelijkheid voor mens en dier dan dat er nu is.
  2. Een verbod op de productie en verkoop van het luxe product bont!
  3. Een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

Oeps dit zijn 4 wensen, haha.

 

 

Ben je gelukkig?

 

 

Gedeeld: Steun mijn werk, deel onze berichten en een tip!

Wil je na het lezen van dit interview mijn strijd tegen bijvoorbeeld het stierenvechten steunen? Jij kunt onze volgende actie in de arena mogelijk maken door een (kleine) donatie te doen op onze crowdfunding pagina (klik hier).

 

 

 

Met het delen van al onze berichten op Facebook, Twitter en instagram maak je ons ook erg blij!!

 

 

Zou ik je handtekening mogen hebben? Om één van mijn dromen te verwezenlijken. Klik hier.

 

 

Tot slot heb ik nog wel een kijktip voor je, de documentaire die over mijn werk voor de dieren is gemaakt is zeker de moeite waard om te kijken!

 

 

[separator]

 

Pin It