Tag

groene blogger

Browsing

Gisteren was ik op een waanzinnig leuk event in de Moestuin in Utrecht. Het fantastische merk, Biobites, bestaat namelijk 5 jaar en dit werd uitgebreid gevierd. En… Ik ben één van de lucky bloggers die was uitgenodigd om dit te komen vieren. Ben je benieuwd naar het event, met welke dieren ik heb geknuffeld en welk blogvriendinnetje ik daar heb ontmoet? Lees dan snel verder…  

 

Over Biobites

Alweer bijna een jaar geleden schreef ik een review over de producten van Biobites. Ik gaf het een cijfer 10 en dat is nog steeds van kracht. Ik ben en blijf fan! Want naast dat ik dol ben op het product ben ik fan van de missie, het sociale aspect en van het complete Biobites team.  Het plaatje klopt of zoals Simone van der Heide, oprichtster van Biobites, zegt; “Lekkere meukvrije voeding die gezond en verantwoord is, daar word je vanzelf energiek en gelukkig van”. Dus dat! Dus super blij en dankbaar dat ik aanwezig mocht zijn bij dit feestje!

 

 

 

 

 

De stands en het eten.

We zijn flink in de watten gelegd! Biobites heeft namelijk een aantal hele mooie merken uitgenodigd en ons getrakteerd op een paar fijne amuses. Binnenkort komt er (jawel, alvast een sneak peak) een nieuwe review online met zeewier producten van Wereld van Zeewier. Die foto’s blijven dus nog even geheim 😉 ….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Welk blogvriendinnetje ik daar heb ontmoet…

Giulia Califano – de Waal van renmeisje.com! Ik ken Giulia via de Facebook groep ‘Groene Bloggers Nederland’ wat is opgericht door Iris Overgaauw. Ik had gevraagd welke bloggers nog meer naar dit geweldige event zouden gaan en tadaaaa… Giulia reageerde, dus we plande een date in en ontmoeten elkaar gisteren. Super leuk! We gaan vaker samenwerken met elkaar en samen naar events toe. Onze blogs versterken elkaar enorm. Giulia eet plant based en is super fit (ze blogt ook onder andere over hardlopen), ze deelt regelmatig recepten en haar gedichten + nog veel meer. Neem eens een kijkje op haar blog, Instagram en Facebook. Ik weet zeker dat je haar ook enorm leuk zult vinden.

 

 

Nieuwe vriendjes en heel veel knuffelen.

Zoals jullie weten, ben ik dol op dieren. Van tevoren check ik vaak al of er op een locatie dieren zijn waar ik mee kan knuffelen. Soms is het een hond of poes en nu was het nog veel meer. Ik voel zo onbeschrijfelijk veel liefde voor dieren en dat weten ze. Ze komen namelijk altijd direct naar mij toe. Alleen weet ik hierdoor niet 100% zeker of ze het goed hebben (iets met een roze bril). Ze zagen er allemaal gezond uit en er was meer dan voldoende eten. Alleen… Ze hadden een kleine ruimte en sommige zagen er verveeld uit. Ik ben nu bezig met een opleiding dierencommunicatie en ik hoop (!!!) dat ik hier eind dit jaar geweldig goed in ben geworden. Ik snak namelijk naar een goed gesprek waarin ik ook kan vragen hoe het gaat. Nu heb ik meneer de geit (hij heeft gaan naam gekregen) beloofd dat ik hem kom halen zodra mijn animal sanctuary een feit is. Ik kan niet wachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit keer een blog met verrassend weinig woorden maar met (nog steeds) heel veel inhoud. Ik hoop dat je er van genoten hebt! Vergeet je niet Biobites ook nog te volgen op Instagram en Facebook? Dat waarderen ze enorm.

 

 

 

Fijn weekend nog! ❤

[separator]

PS: Nogmaals dankjewel Simone en het complete team van Biobites voor het geweldige event en de goedgevulde goodiebag. You rock! Het was een eer om aanwezig te mogen zijn. Op naar de volgende 5 jaar 😀 . Tot snel! x

[separator]

 

Ken je Sytse Monsma a.k.a. Het Groene Broertje al? Dit is dé mannelijke blogger op het gebied van duurzaamheid (en vegan zijn). Hij interviewde mij al voor zijn blog en nu is het hoog tijd om hem eens in de spotlight te zetten. In dit interview deelt hij o.a. hoe het is om online kritiek te ontvangen en hoe je daar mee om kunt gaan, wat een groen leven inhoud en nog veel meer. Laat je inspireren. Ik wens je heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Creatief en/of spiritueel bezig zijn geeft mij de meeste energie. En dan moet je niet denken dat ik prachtig kan schilderen of tekenen maar meubeltjes opknappen, schrijven, fotograferen, dat zijn de dingen die mij echt energie geven. Ook met m’n plantjes bezig zijn geeft mij energie. Lekker verpotten, stekken, nieuwe plekjes zoeken en extra voeding geven bijvoorbeeld. Het zijn de kleine dingen hè?

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet? 

Eigenlijk wilde ik het heel lang maar kon ik de stap maar niet zetten. Ik kende alle redenen, het milieu, mijn gezondheid, de dieren. Dat soort dingen. Op een dag (bijna een jaar geleden) zat ik met een vriendin te praten over het veganisme (zij is al langer vegan) en alles viel op z’n plaats. Ik kon het niet langer verantwoorden dat mijn huisdieren mijn vrienden zijn en die koe, kip of dat varken op m’n bord belandt. Simpelweg omdat ik hun naam en karakter niet ken. Dat strookte niet meer met mijn liefde voor dieren en van de een op de andere dag was de knop om.

 

In het begin vond ik het wel lastig om uit te zoeken wat ik nog wel en niet wilde eten. Wat voor mij werkte was gewoon alle verpakkingen lezen en alle e-nummers opzoeken op Google. Daar bouwde ik dan zelf een menu omheen. Als ik zin had in rijst, was het vrij gemakkelijk, rijst, nepkip en groente. Het sausje maak ik vaak zelf. En natuurlijk heel veel proberen. Nieuwe dingen proberen en opschrijven hoe je iets maakt. Maar andere dingen waren dan weer veel moeilijker. Als ik taart wil maken, zit er en elk recept gelatine. En een plantaardige variant heb ik in mijn stad nog niet kunnen wel. Wel vond ik online ontzettend veel alternatieven voor taarten. Dus dat is helemaal goed gekomen.

 

Wat ik kan aanraden is echt de documentaire Cowspiracy. Die heeft mij zoveel inzichten gegeven. Ik adviseer mensen ook altijd om goed na te denken waarom ze veganistisch willen leven. Als je motivatie goed en duidelijk is, is het veel gemakkelijker vol te houden.

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit? 

Boodschappen doen is voor mij wel een dingetje. Ik houd veel te veel van troep. Oreo’s, chips, chocoladekoekjes, alles neem ik mee. Maar daar probeer ik nu echt strenger in te worden. Het veganistisch boodschappen doen was de eerste stap en nu ga ik voor gezondere dingen. Daarom maak ik nu een lijstje voordat ik naar de supermarkt ga en daar mag ik ook echt niet van afwijken. Zo weet ik van te voren wat ik ga halen en het is ook nog een stuk beter voor mijn portemonnee. Als ik in een andere stad ben en ik zie een bio- of veganwinkeltje, dan ga ik altijd naar binnen. Even kijken of ze iets hebben wat ik niet ken. Zo heb ik al heel lang een pakje silken tofu in de koelkast liggen. Het wordt tijd dat ik daar iets mee ga doen! 😉

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ja en nee. In principe weinig. Maar vrienden koken altijd veganistisch als ik langs kom en ze eten dat dan zelf ook. Dus ik denk altijd maar: Ik hoop zo dat ze het lekker vinden en het vaker zelf gaan maken. Mijn vriend is van omnivoor naar vegetariër gegaan. Daar ben ik al heel blij mee.

 

Dieren merken het wel. Dieren komen vaker naar me toe (laatst twee enorme Ierse wolfshonden die mij kwamen besnuffelen op het strand, doodeng) en ik ga beter met dieren om. Een spin in huis? Ik zet ‘m netjes weer buiten. Voorheen kreeg hij met een slipper op z’n kop en blies hij z’n laatste adem uit.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eigenlijk heb ik niet één voorbeeld. Mijn voorbeelden zijn alle vegans die ik heb leren kennen. Zowel online als offline. Saonah (Boodschappenlijstjevaneenveganmeisje op Youtube) ken ik echt al een tijdje en die heeft wel een streepje voor. Dus als ik echt één moet kiezen, dan kies ik voor haar. Zij is zo puur dat ik er bijna jaloers op ben. Ze zorgt goed voor zichzelf, de wereld en de dieren. Wat ik van haar heb geleerd is dicht bij jezelf blijven. Je niet van de wijs laten brengen door anderen die niet snappen waarom ik deze keuze heb gemaakt.

 

Hoe is het idee voor je blog, Het Groene Broertje, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik blogde eigenlijk altijd al. Ik had een echte omni-blog. Het ging over van alles en nog wat. Toen ik veganist werd, voelde het voor mij niet meer goed om producten aan te prijzen waar ook dierenleed aan kleeft. Ik begon daarom op mijn oude blog over het vegan zijn. De naam vond ik niet meer passend bij mijn manier van leven (The S Files heette mijn blog) en besloot daarom met een schone lei te beginnen. Met de focus op maar één niche: Duurzaamheid. Ik probeer zo duurzaam mogelijk te leven en laat dat graag zien. Wist je dat het helemaal niet moeilijk is? Veganistisch eten is de duurzaamste manier van jezelf voorzien van voeding en dat was mijn uitgangspunt. Tegenwoordig laat ik foto’s zien, planten, hotspots, (kook)boeken en natuurlijk veganistische recepten!

 

Hoe ga je om met online kritiek? Heb je hier een aantal tips voor?

Dat vind ik echt heel lastig. Ik heb een keer op Geen Stijl gestaan omdat ik op Twitter zocht naar een veganistisch en duurzaam hoesje voor mijn iPhone en ik kreeg de ergste dingen naar m’n hoofd. Ik moest kanker krijgen, mensen wilden me vermoorden, verminken, aanrijden, echt bizar. Allemaal heel stoer en anoniem achter hun eigen computer. Toetsenbordridders noem ik dat. Als je iets van me vindt, kom dan gewoon bij me aan de (digitale) deur en laat me zien wie jij bent.

 

Na dat voorval, trek ik me nergens meer wat van aan. Het heeft me dus ook wel geholpen. En het heeft mij veel publiciteit opgeleverd 😉 . Mijn tip is: Mensen vinden sowieso wel wat van je. Maak voor jezelf echt de beslissing dat je voor jezelf leeft en laat alle kritiek van je af glijden. Net zoals bij mij, ik ben er alleen maar sterker van geworden. Ik denk maar zo: Als mensen mij tof vinden, vind ik dat heel leuk. Vind je me kut? Dat is ook prima. Ik vind ook niet iedereen op de wereld leuk.

 

Wat betekent ‘groen leven’ voor jou?

Groen staat voor mij voor duurzaam. Alles in m’n macht doen om zo’n klein mogelijke ecologische voetafdruk achter te laten. Afval scheiden, veganistisch eten, spullen hergebruiken, spullen tweedehands kopen, eerlijke mode, the list goes on and on. Bewust zijn wat mijn consumenten gedrag doet in de wereld en daar zelf zoveel mogelijk aan doen. Zo heb ik laatst nog alle lampen in huis voorzien van ledlampjes. Dat is een stuk duurzamer dan spaarlampen! 

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Hier heb ik zelf al heel lang over nagedacht. Wil je wel geloven dat ik het echt niet weet? Ik vind zoveel dingen leuk! Ik zou willen schrijven, reizen, goede dingen doen, dieren helpen, mensen helpen, fotograferen, met een vegan foodtruck op festivals willen staan. Als ik er zo over nadenk, wil ik alleen nog maar dingen doen die me gelukkig maken. Alles wordt gewoon, dat snap ik ook. Maar stel dat ik digital nomad zou kunnen zijn. Daar zou ik voor tekenen. De hele wereld zien met m’n laptop, camera en telefoon op zak. Foto’s maken en schrijven. Dat wil ik!

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Lees je vooral goed in. Kijk documentaires, lees blogs, doe research. En vooral heel belangrijk, lees boeken! De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool vond ik een hele inspirerende. Zij legt ook heel goed uit wat het effect van een veganistisch eetpatroon is. Op de wereld, de dieren maar ook op je eigen lichaam.

 

Als laatste, slik vitaminepillen. B12 is onmisbaar. Ik was daar zelf best laconiek in en ik kreeg tintelende ledematen, stemmingswisselingen en was continu moe. Doordat ik mijn pillen weer ging slikken (ik ben daar soms nogal wat gemakkelijk in) verdween dat allemaal binnen een week weer. Denk niet dat je, aangezien je lichaam toch een voorraad heeft, je die eerst wel op kan maken. Begin er direct mee zodra je switcht. Baat het niet dan schaad het niet.

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik zou het liefst van mijn blog de bron van inkomsten willen maken. Dat klinkt misschien heel cliché, maar dat is wel waar ik nu het meeste plezier uit haal. Natuurlijk, zoals ik zei vind ik ook veel andere dingen leuk, maar bloggen is toch wel een rode draad voor mij. Het zou mooi zijn als ik fulltime kon schrijven over de dingen waar ik om geef (groene, duurzame dingen) en daar ook een goed maandsalaris aan over zou houden. Maar tot dusver kan ik van die inkomsten alleen maar extra uitjes maken naar bijvoorbeeld previews. Zo was ik uitgenodigd voor de Exclusive Press Preview van de Lush Flagshipstore in Amsterdam. Dankzij een klus daarvoor, kon ik daar ‘gratis’ naartoe. Het zou mooi zijn als ik niet meer verplicht naar een baas zou hoeven om mijn hypotheek te kunnen betalen. Dus, leuke groene bedrijven, schakel mij in! Ik zit op jullie te wachten!

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Geen dieren meer op het menu. Ik snap gewoon niet hoe dat zo mainstream is geworden. Vroeger was het misschien nodig om te overleven, tegenwoordig is dat echt al niet meer zo. Ik wil niet dat dieren als producten worden gezien maar als levende wezens.
  2. Wereldvrede. En dan vooral tolerantie. Zelf zit ik wel in een heel klein hokje, vegan én homo. Dat is nogal wat. Ik word regelmatig gebombardeerd met slecht nieuws over homoseksualiteit of brutaliteit naar dieren toe. Als dat er niet meer is, is de wereld toch een veel mooiere plek om te zijn? Als iedereen van iedereen hield en als iedereen lief was voor iedereen, dan hadden we allemaal nooit meer iets te klagen.
  3. Deze kies ik voor mezelf. Ik zou graag een flinke spaarrekening willen. Zodat ik het huis van mijn dromen kan kopen, er dieren kan opvangen en daarnaast ook nog veel van de wereld kan zien. De wereld heeft zoveel moois te bieden!

Ben je gelukkig?

Op een schaal van 0 tot 10 geef ik mezelf op dit moment een 8.4. Mijn gelukkig-heids-factor verdient meer dan een 8, maar minder dan een 8.5. Dat komt omdat ik op dit moment heel erg aan het zoeken ben naar wat ik precies wil in het leven. Daarnaast wil ik graag afvallen en dat lukt maar niet. Er is ook zoveel vegan lekkers in de winkel te vinden! Daar probeer ik nu bij vandaan te blijven en ga vanavond komende week beginnen met mealpreppen. Dan weet ik wat ik eet, wanneer en waarom. Inzicht is key wat betreft gelukkig zijn. Daar ben ik inmiddels wel al achter! 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik weet niet zeker of succes definieerbaar is maar ik denk dat succes af te meten is aan het plezier waarmee je dingen doet. Hoeveel plezier heb je in je werk? Als je iedere dag doet wat je het liefste doet, staat dat voor mij voor succes. Heel veel geld verdienen met iets wat super k*t is om te doen, geeft je financieel succes, maar op andere vlakken in je leven niet.

 

Gedeeld: Dit wordt een lijstje met schaamteloze zelfpromotie. 😀

Mijn cornerstone artikel is toch wel de “Hoe kweek je nou echt je eigen avocadoplant?”.

 

Mijn lievelingsrecept is Pittige Fairtrade Curry. Super gemakkelijk te maken, 100% vegan en mega super duper lekker!

 

Instagram is mijn all time favorite social media kanaal. Ik ben daar erg actief en vind het leuk om daar lekker met gelijkgestemden te connecten! See you there?


Als laatste wil ik je nog iets meegeven: Laat iedereen zijn zoals hij is, dan is hij op z’n mooist. 

[separator]

 

Ze is wetenschapper van beroep en blogt op Vegetus en Gewoon Vegan over heerlijke vegan recepten. Zijn er gerechten die je graag wilt veganiseren met ingrediënten die je om de hoek kunt kopen? Dan kan Martine van Haperen je hiermee helpen. Wil je weten hoe ze dit doet, wat het veganisme voor haar betekent en wat haar als blogger uniek maakt? Dit en nog veel meer lees je in dit interview. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Mijn energie komt voor een groot deel uit mijn eigen creativiteit en inspiratie. Als ik een nieuw idee heb, krijg ik super veel zin om dat te gaan uitwerken. Dat kan een recept zijn, maar ook een artikel voor mijn werk. Als ik een ander echt vooruit kan helpen met iets wat ik doe, dan haal ik daar ook heel veel energie en voldoening uit.

 

Wat rituelen betreft, ik ben geen ochtend- of avondmens. Mijn meest productieve uren zijn ’s middags. De ochtend en avond probeer zo veel mogelijk te gebruiken voor kleine klusjes en dingen die ik leuk vindt zoals wandelen en koken.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

In 2010 kreeg ik voor het eerst serieus interesse voor het veganisme. Ik heb er toen nog ruim anderhalf jaar over gedaan om echt vegan te worden. David en ik waren al vegetariër omdat we niet wilde dat er dieren zouden sterven voor ons eten. We realiseerden ons dat ook melk en ei veel leed en milieuschade veroorzaken, en dat we vanuit onze waarden dus eigenlijk plantaardig zouden moeten leven. Kaas was het grootste struikelblok, want dat gebruikten we als smaakmaker in bijna al ons eten. Ik heb echt een beetje opnieuw moeten leren koken, en dat kostte tijd, zeker omdat er toen nog veel minder informatie en producten waren dan nu. Op Tweede Kerstdag merkten we dat we de hele feestdagen plantaardig hadden gegeten, en toen hebben we de knoop doorgehakt om voortaan als vegans door het leven te gaan.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

We doen meestal op zaterdag de weekboodschappen, en door de week halen we er af en toe nog wat kleine dingen bij. Het meeste kopen we bij de supermarkt, aangevuld met toko’s, de biowinkel en de markt. Ik doe mijn best om het een beetje lowbudget en gezond te houden, dus ik koop veel basisproducten zoals peulvruchten, granen, groente en fruit. Kant-en-klare vlees- en kaasvervangers zijn luxeproducten die we niet iedere dag eten.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn partner David is samen met mij veganist geworden. Davids moeder heeft de kinderen vegetarisch opgevoed en ook  zij eet inmiddels vegan. Onze poes Mindl krijgt Amicat brokjes en algenolie supplementen en doet het daar super goed op. Ik ben dol op koken en bakken voor vrienden, collega’s en familie, dus ook die eten regelmatig een vegan hapje mee.


Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb uiteraard mensen in mijn leven gehad van wie ik veel heb geleerd, maar niet echt één specifiek voorbeeld of rolmodel. De belangrijkste les is denk ik om rustig door te blijven gaan, ook als het tegenzit en niet te veel te twijfelen aan jezelf. En dat gewoon goed genoeg is, het hoeft allemaal niet perfect te zijn.

 

Hoe is het idee voor je blog, Vegetus, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Toen ik startte met Vegetus waren er nog bijna geen andere Nederlandstalige vegan blogs. Ook de VeganChallenge bestond nog niet. Ik heb veel geleerd van Amerikaanse blogs en boeken, zoals die van Isa Moskowitz, en wilde die kennis ook in het Nederlands beschikbaar maken. De kernwoorden van Vegetus zijn positief, toegankelijk en vernieuwend. Je vindt bij ons geen informatie over dierenleed. Dat is een bewuste keus, die informatie staat al op andere sites. Ik wil een veilige plaats bieden waar mensen zich lekker alleen op plantaardig eten kunnen richten. Ik vind het super gaaf om niet-vegan producten zoals kaas, worstenbroodjes en spekkoek te veganiseren, en dan liefst met ingrediënten die je gewoon bij de winkel om de hoek kunt kopen. Zulke goeie ideeën heb ik natuurlijk niet iedere week, dus ik post ook regelmatig onze gewone maaltijden. Verder ben ik wetenschapper van beroep en vind ik het heel belangrijk dat de informatie die ik deel betrouwbaar en goed onderbouwd is.

 

Hoe is de Vegetus en Gewoon Vegan community ontstaan en heb je tips voor andere bloggers om een groot bereik te creëren?

Ik breng veel tijd door op Facebook (en vroeger op forums) om vragen van lezers te beantwoorden en mensen die recepten en informatie zoeken naar Vegetus (en Gewoon Vegan) te verwijzen. Vegan Facebookgroepen zoals Vegan Nederland en Super Vegans zijn daar heel handig voor. Verder probeer ik altijd zo snel mogelijk antwoord te geven op de comments op mijn blog. Mensen waarderen het dat mijn recepten bijna altijd lukken en dat ik klaar sta om vragen te beantwoorden en problemen te helpen oplossen als die er zijn.

 

Ik probeer ook goed op te letten waar mensen naar op zoek zijn. Zo is Gewoon Vegan erbij gekomen omdat ik merkte dat er behoefte was aan een toegankelijke website over vegan producten. Gewoon Vegan groeit nu harder dan Vegetus.


Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Ik zou best fulltime recepten willen schrijven en mensen helpen om plantaardig te gaan eten. Ik ben nu bezig om een bedrijf op te starten waarmee ik dat in ieder geval een deel van de tijd ook echt kan gaan doen.

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Do’s: richt je vooral op alles wat je nog wél kunt eten. Neem de tijd om nieuwe producten en smaken uit te proberen. Er gaat een wereld voor je open! Ik ben een groot voorstander van geleidelijk omschakelen. De kans is veel groter dat je het op de lange termijn volhoudt dan wanneer je van de ene op de andere dag ‘cold turkey’ je dieet omgooit.

 

Don’ts: voel je niet te schuldig als het niet altijd lukt om je aan je voornemens te houden. Foutjes maken hoort erbij, en het overkomt zelfs mensen die al jaren vegan zijn nog wel eens. Leer ervan en bedenk hoe je het volgende keer beter kunt doen.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik zou het heel tof vinden om bedrijven zoals supermarkten, cateraars en restaurants te adviseren over het uitbreiden van hun vegan assortiment. Misschien dat dat in de toekomst nog op mijn pad komt.


Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dit vind ik een enge vraag om te beantwoorden,  is dat raar? Je legt zoveel vast met concrete wensen. Ik hoop dat ik in de toekomst op een goede manier mijn eigen weg kan blijven gaan, hoe die er dan ook uitziet. Verder wens ik wereldvrede voor mens en dier, lekker veilig en zoetsappig.

 

Ben je gelukkig?

Niet altijd, maar gemiddeld genomen wel ja. Ik denk overigens dat het niet realistisch is om steeds gelukkig te willen zijn. De mindere tijden horen bij een echt leven, en dat is okay.

Wat is jouw definitie van succes?

Dat je in je levensonderhoud kunt voorzien, werk hebt wat je graag doet, iets bijdraagt aan de samenleving, en genoeg tijd overhoudt voor jezelf, vrienden, familie en leuke dingen.
 

Gedeeld: een korte samenvatting van mijn proefschrift ‘In Touch with the Dead: Early Medieval Grave Reopenings in the Low Countries’.

Mensen kennen mij van mijn blogs en het vegan wereldje, maar de meesten weten niet dat ik ook archeoloog ben, gespecialiseerd in vroegmiddeleeuwse begraafplaatsen en grafrituelen. Daarom deel ik hier een korte samenvatting van mijn proefschrift ‘In Touch with the Dead: Early Medieval Grave Reopenings in the Low Countries’.

‘In de Vroege Middeleeuwen (450-800 n. Chr.) was het de gewoonte om de doden met veel zorg en rijk uitgerust te begraven. Na de begrafenis bleven de graven vaak niet onaangeraakt liggen, maar werden opnieuw geopend. Men groef een kuil in het graf, doorzocht de inhoud en nam een deel van de grafgiften en mogelijk ook botten mee.

 

Archeologen interpreteren dit vaak als grafroof, een economisch gemotiveerde, criminele praktijk. Het promotieonderzoek van Martine van Haperen laat echter zien dat er meer aan de hand was. Ze bestudeerde ruim 1300 graven uit 11 grafvelden in Nederland en België. Het bleek dat de gravers veel objecten achterlieten en zich primair richtten op mannengraven die naar verhouding minder waardevolle spullen bevatten. Er werden specifieke groepen objecten meegenomen met een belangrijke symbolische betekenis voor het grafritueel en de vroegmiddeleeuwse samenleving als geheel. Het hoge percentage heropende graven (gemiddeld 41%) suggereert dat het hier gaat om een sociaal geaccepteerde praktijk.

 

Van Haperen betoogt dat het openen van graven onderdeel was van de normale omgang met graven. Er zou bijvoorbeeld sprake geweest kunnen zijn van een cultus van voorouderrelieken, vergelijkbaar met de cultus van heiligenrelieken in de kerk, die in dezelfde periode ontstond. Ook kunnen heropeningen gebruikt zijn om de angst voor onrustige doden te bezweren.

 

Dit onderzoek is niet alleen relevant voor de studie naar de Vroege Middeleeuwen, maar biedt ook interessante ingangen om na te denken over moderne begrafenisrituelen en hoe wij met onze overledenen omgaan.’

 

[separator]

Ken je Djuli Bravenboer van Mint Green Mind al? Deze leuke en groene blogger heeft in verschillende landen gewoond. Benieuwd wat de grootse cultuur verschillen tussen Nederland en België zijn, hoe zij met het bloggen is begonnen, wat een groene lifestyle en verpakkingsvrij winkelen voor haar betekent? Dit en nog veel meer, je leest het allemaal in dit interview. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg energie van eten, reizen, creatief bezig zijn en wandelen. Ik begin elke dag met een lekker ontbijt en sta altijd op tijd op, want ik hou niet van haasten. Ook probeer ik elke dag genoeg te bewegen. Meestal betekent dat een flink stuk wandelen, maar ik hou ook heel erg van zwemmen, skaten, fietsen en klimmen.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben 2 jaar geleden vegan geworden. Tijdens mijn studententijd, toen ik op kamers zat, at ik al bijna geen vlees, maar net voordat ik aan mijn buitenlandse stage begon, zette ik eindelijk de stap naar veganisme. Ik raad je niet aan om net voordat je 5 maanden in Spanje gaat wonen, veganist te worden. Daar is het veel minder bekend dan hier. Al is het daarna voor mij wel veel makkelijker geworden. Als het in Spanje lukt, dan is het in Nederland/België een (vegan) eitje!

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

De meeste boodschappen doe ik gewoon bij de dichtstbijzijnde supermarkt. Voor speciale producten, zoals edelgist en amandelpasta, ga ik naar de biowinkel en ongeveer één keer per maand koop ik droge, lang-houdbare dingen, zoals noten, rijst en pasta bij de verpakkingsvrije winkel in Leuven. Ook bij de supermarkt koop ik groenten, fruit en brood zo veel mogelijk zonder verpakking.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Als veganist bespaar je natuurlijk heel veel dierenlevens, maar ik merk ook dat veel mensen om mij heen bewuster zijn gaan eten en vaker kiezen voor vegetarisch. Als ik een berichtje krijg van een vriend die heel enthousiast is over een vegaburger, maakt dat mij super gelukkig! Ik vind het zo leuk om anderen te inspireren met mijn recepten en foodfoto’s. En ik denk ook dat dat de beste manier is om het veganisme te verspreiden, door anderen te laten zien hoe lekker en gevarieerd het kan zijn.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet één groot voorbeeld, maar er zijn wel veel mensen die mij enorm inspireren op het gebied van bloggen en groen leven. Een paar daar van zijn Lauren Toyota van hot for food, Claire van Claire Codi, Nicky en Jessie van Emma+John, Merel van De Groene Meisjes en Iris van Ik ben Iris niet.

 

Hoe is het idee voor je blog, Mint Green Mind, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik begon met bloggen toen ik net begon met groener leven. Ik was al meer dan een halfjaar veganist, maar ik begon ook steeds meer interesse te krijgen in afval verminderen, eerlijke mode en natuurlijke verzorgingsproducten. Ik wilde mijn tips en ervaringen graag delen op mijn eigen stukje internet. Ik woonde toen ook nog maar net in België. Ik kende nog niemand en ik had nog geen werk. Ik had dus heel veel ideeën en zeeën van tijd

 

Hoe was het om van Nederland naar België te verhuizen en wat zijn de grootste cultuurverschillen?

Toen ik mijn vriend leerde kennen, had hij net een huis gekocht in België en woonde ik in een oud en vies studentenhuis. Het was dus logisch dat ik na mijn studie bij hem ging wonen. Dat was voor mij niet zo’n big deal, want ik heb al op veel verschillende plekken gewoond en heb niet zo snel last van heimwee. Ik heb het prima naar m’n zin in België. Het enige waar ik nooit aan zal wennen zijn de helse busritjes op de Belgische wegen. Het leukste aan België is het grappige Vlaamse taaltje. Ik woon hier al anderhalf jaar, maar leer nog dagelijks nieuwe woorden en amai, sommige begin ik zelfs al over te nemen. Een paar van mijn favorieten zijn kiekenkot (kippenhok), muizenstrontjes (hagelslag) en microgolf (vertaal die maar eens letterlijk naar het Engels).

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Dan zou er elke week vanuit een andere stad een blogpost van mij verschijnen! Het lijkt me geweldig om de vrijheid te hebben om op elk moment op het vliegtuig te kunnen stappen en overal ter wereld te kunnen werken aan m’n blog.

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Maak het leuk! Neem de tijd om nieuwe producten te ontdekken en wees niet boos op jezelf als je per ongeluk iets eet wat niet vegan is. Volg vegan foodblogs, koop een mooi kookboek en ga lekker nieuwe recepten uitproberen!

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over heel veel dingen! Het lijkt me geweldig om ooit een klein vegan cafeetje/zero waste winkeltje te beginnen. Daarnaast hoop ik natuurlijk dat mijn blog blijft groeien. Ik werk graag samen met duurzame merken. De laatste tijd ben ik zelf heel veel bezig met eerlijke mode, dus het lijkt me heel leuk om samen te werken met een fair fashion merk.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Geen (dieren)leed meer in de wereld.
    2. Dat mensen bewuster gaan consumeren (minder plastic, meer plantaardig eten en duurzamere kleding).
    3. Vegan opties bij elk restaurant.

 

Ben je gelukkig?

Ja!

 

Wat is jouw definitie van succes?

Doen waar je gelukkig van wordt! En blijven leren en groeien vind ik ook heel belangrijk.

 

Gedeeld: Mijn lievelingseten! Bamisoep!

Dit is een recept van mijn opa uit Indonesië die ik geveganized heb. Ik eet het super vaak en er staan al minstens 10 bamisoep-foto’s in mijn Instagram feed.

[separator]

Ze is toe aan een plekje voor zichzelf en een wereld zonder dierenleed. Maak kennis met Mariëlle Markgraaff, beauty- en lifestyle blogger. In dit interview deelt ze wat haar rituelen zijn, haar dromen, wat beauty voor haar betekent en haar definitie van succes. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik vind het moeilijk om specifiek te omschrijven wat mij energie geeft, er zijn namelijk heel veel dingen die hierbij meespelen. Algemeen gezegd is dat alles waar ik blij van word. En dat zijn dingen die dagelijks terugkomen: bloggen, freelancen, goede vrienden, gezond en lekker eten, yoga, meditatie, reizen en dieren! Ik kan genieten van de kleinste dingen en ik denk dat dat belangrijk is. Zo ben ik helemaal happy als ik tropisch fruit eet of als ik eens lekker kan uitslapen. Maar ook freelancen en dus voor mezelf kunnen werken, geeft mij veel energie. Ik heb dagelijkse en wekelijkse rituelen, maar eigenlijk zijn het meer routines en dat geeft mij rust. Ik probeer bijvoorbeeld 2 maal per week yoga te doen en mediteer voor het slapen gaan. Juist die bewuste rustmomenten geven mij weer positieve energie.

Wanneer en waarom ben je vegetarisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Al mijn hele leven heb ik vlees tegen mijn zin in gegeten, ik vond het nooit lekker. Maar thuis moest ik het eten en er was geen manier om daar onder uit te komen. Ik ben toen gaan minderen waar ik het wel kon. Geen vleeswaren meer op mijn brood, geen vlees snacks die op tafel komen bij verjaardagen en ook wanneer ik uit eten ging koos ik voor iets zonder vlees. In 2016 heb ik besloten om gewoon nee te zeggen tegen het vlees dat elke dag maar weer op mijn bord werd gelegd. Dit is niet soepel verlopen, maar ik heb doorgezet. En dat is wat ik anderen ook kan meegeven. Als dit is wat jij wilt, ga er dan gewoon voor!

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Omdat ik nog thuis woon, doe ik niet zelf alle boodschappen. Maar mijn moeder denkt  gelukkig wel met mij mee tegenwoordig. Zo hebben we altijd fruit, groenten en noten in huis en als we pasta eten, krijg ik pasta zonder stukjes vlees erdoor. Zelf deed ik als vegetariër eerst niet extra boodschappen, maar ik werd me wel steeds bewuster van eten. Daarom bestel ik eens in de zoveel tijd bij de Ekoplaza voor ‘gezonde’ chocolade en gezonde sauzen. Nu ik onderweg ben naar veganistisch eten, komt daar dus steeds meer vegan food bij.

 

Heeft jouw keuze voor het vegetarisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Als vegetariër heb ik natuurlijk al heel wat dieren bespaard en als ik veganist wordt, zal dat alleen maar meer worden. Het heeft vooral invloed gehad op andere mensen in mijn directe omgeving, die zich zorgen maakten om mij. Het zou ongezond zijn om geen vlees te eten en ik zou voedingsstoffen tekort komen. Gelukkig wist ik zelf al dat dit he-le-maal niet waar is. Met mijn reis als vegetariër heb ik wel al een aantal mensen in mijn omgeving kunnen inspireren, die nu in ieder geval flexitariër zijn. En sinds 2016 gebruik ik alleen nog maar dierproefvrije producten, ook daarmee heb ik al mensen kunnen inspireren!

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Als ik heel eerlijk ben, is er niet één voorbeeld voor mij. Ik vind zoveel dingen leuk en ik verdiep me graag in heel veel onderwerpen. Dat vind je eigenlijk nooit bij één persoon.  Ik ben wel erg blij dat ik actief ben in het ‘blogwereldje’ en dat ik daardoor heel veel leuke groene bloggers ken. Maar voor alsnog kan ik eigenlijk geen voorbeeld noemen.

 

Hoe is het idee voor je blog, gekopmakeup.nl, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

In 2014 was ik actief op Instagram (nu nog!) en daar kreeg ik geregeld de vraag waarom ik geen blog begon. Ik dacht dat het niets voor mij zou zijn, zo met mijn gezicht op internet. Maar op een zondag besloot ik om het gewoon te proberen en daar was mijn blog! Deze ging eerst voornamelijk over beauty (vandaar ook de naam), maar ik merk dat ik ook steeds meer over lifestyle schrijf. Mijn blog groeit als het ware mee met mijn interesses en daarom is hij ook uniek. Ik schrijf over alles dat mij interesseert en waar ik graag anderen mee wil inspireren. Enkele voorbeelden van onderwerpen waar ik over schrijf zijn: dierproefvrije producten, natuurlijke producten, duurzaamheid, minimalisme, fair fashion en veganisme.

 

Wat betekent beauty voor jou?

Waar ik vroeger nergens naar keek, ben ik nu vrij kritisch. Beauty staat voor mij nu écht voor dierproefvrij. Is het merk niet dierproefvrij? Dan komt het er bij mij dus niet in. Ik ben zelfs zover dat ik alleen nog maar vegan producten in mijn stash heb.  En hoewel ik er van houd om lekker uit te pakken met make-up, houd ik ook van natural beauty. Een mooie bronzy look: ik ben er dol op. Maar ik varieer graag, make-up is heerlijk om mee te spelen! En beauty hoeft natuurlijk niet alleen maar te gaan om make-up. Ik vind het mooi om te zien als iemand van binnen ook mooi is en anderen (zowel mens als dier) graag helpt.

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Als geld geen rol zou spelen, zou ik nu op mezelf wonen. Dat is doel nummer 1! En dan zou ik van vegetariër overgaan naar geheel veganistisch. Ik zou mij dan de hele dag lekker bezig houden met bloggen en het zorgen voor dieren. Verder zou ik veel yoga doen, lekkere en gezonde maaltijden eten, leuke dingen doen met vrienden en véél reizen. Ik zie mezelf ook wel in Spanje wonen!

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Hoewel ik niet geheel veganistisch ben op dit moment, ben ik al wel een aardig eind. Als ik een tip mag geven dan is dat doe het in stapjes. Het is goed om je uitgebreid te verdiepen in voedingsstoffen en de mogelijkheden die je hebt. Begin bijvoorbeeld als vegetariër en ga zo verder door naar een veganistische levensstijl. Dat is wat ik nu ook doe, omdat het in mijn huidige situatie niet makkelijk is om veganist te worden. Ik doe heel veel inspiratie op bij groene blogs en ik vind Youtube en Pinterest geweldige inspiratiebronnen.


Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het lijkt mij heerlijk om te kunnen doen wat ik écht leuk vind. Werken voor mezelf, op mijn eigen fijne plekje, met lekker vegan eten, fijne vrienden en veel mooie reizen. Als ik écht groots mag dromen, zou ik willen dat ik de dierproeven en leedvermaak met dieren af kon schaffen. En dat men flink zou minderen met dieren eten en dieren gebruiken voor alles waar ze maar voor gebruikt worden op dit moment. Daarom zou ik het tof vinden om met grote vegan merken samen te werken en ons hard te maken voor waar we voor staan. GEEN dierenleed!

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Met stip op één: een eigen appartementje. Daar ben ik op dit moment echt heel erg aan toe. Als tweede komt dan dat ik mijzelf kan onderhouden met mijn eigen bedrijfje. Lekker bloggen, artikelen schrijven voor andere merken en social media bijhouden. Ten slotte zou ik het dus geweldig vinden als al het dierenleed zou stoppen.

 

Ben je gelukkig?

Ik ben gelukkig, maar ik denk dat ik pas écht gelukkig zou zijn als ik een eigen plekje zou hebben. Waar ik kan doen, laten en eten wat IK wil, wanneer IK dat wil en hoe IK dat wil. Het is wel zo dat ik altijd positief probeer te zijn en ik kan ook echt genieten van de kleinste dingen. Waar ik vroeger snel stress voelde, is dat nu al zoveel minder. Dat is ook echt een fijne verbetering! Het afgelopen jaar heb ik mezelf goed leren kennen en dat vind ik erg waardevol. Dat maakt je ook echt gelukkiger omdat je weet wie je bent en wat je wilt.

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes staat bij mij niet in het teken van ‘beter zijn dan persoon X’, de duurste auto hebben of wonen in het meest luxe huis. Iedereen is ergens goed in en iedereen vindt iets anders leuk en belangrijk. Ik wil de beste versie van mezelf zijn, ik probeer mezelf dan ook altijd te verbeteren. Succes voor mij is als ik mijn dromen behaal (zoals hierboven genoemd) en daar werk ik naar toe door middel van doelen. Als ik als oud omaatje kan zeggen dat ik heb gedaan wat ik allemaal wilde doen, dan heb ik een mooi en succesvol leven gekregen.

 

Gedeeld: een wijze les.

Wat ik graag wil delen zijn een aantal motiverende woorden vanuit mij aan iedereen die dit leest. Het afgelopen jaar heb ik twee dingen ontdekt: het is belangrijk om jezelf te leren kennen en het is belangrijk om te genieten van het leven. Geef jezelf daarom de tijd en de ruimte om te ontdekken wie jij bent, wat jij leuk vindt, wat je wilt bereiken en hoe je dat gaat bereiken. En laat je daarbij niet beïnvloeden door wat anderen van je vinden of wat anderen van je willen. Je leeft maar één keer en het kan zomaar voorbij zijn. Maak ervan wat jij wilt!

[separator]

Pin It