Tag

in verwachting

Browsing

Inmiddels zijn wij alweer bijna 33 weken in verwachting van ons eerste kindje. En jeetje, wat is er de afgelopen weken een hoop gebeurt! Omdat het voor ons zo’n verrassing was, had ik geen idee wat er allemaal op ons af zou komen. Daarom heb ik tientallen boeken verslonden, uren besteed op Google en ook zelf enorm veel geprobeerd om bijvoorbeeld van die intense misselijkheid af te komen en nog veel meer. In dit blog artikel deel ik al mijn persoonlijke tips met je. Heel veel lees plezier!

Voordat ik mijn tips met je deel…

Zwanger zijn is zoiets moois, puurs en bijzonders! En iedere vrouw maakt het op haar eigen manier mee. In dit blog artikel deel ik met je hoe ik mij heb gevoeld (en soms ook nog steeds voel), wat mij heeft geholpen en hoe ik over bepaalde dingen denk. Dit betekent dus niet dat dit hetzelfde voor jou hoeft te zijn. Wees niet bang om dingen te proberen, maar blijf vooral voelen wat bij jouw past. Want dat is het allerbelangrijkste! ♥

Tip 1: Je hebt nooit genoeg foto’s en filmpjes.

Hoewel ik blog en super actief ben op social media, zijn selfies niet bepaald mijn ‘ding’. Iets wat iedereen in mijn omgeving weet en heel liefdevol respecteert. Maar op één of andere manier, veranderde dit bij mij compleet toen we wisten dat we in verwachting zijn. Ineens kreeg ik het gevoel dat alles gefotografeerd moest worden en begon ik het juist enorm leuk te vinden om wekelijks de voortgang vast te leggen en op die manier mijn veranderende lichaam te eren.

Ook is het zo leuk om de echo’s te filmen! Net zoals die momenten dat je het hartje hoort of samen aan het dagdromen en zwijmelen bent. Daarnaast zijn dit de soort filmpjes die mij ook direct door momenten heen helpen wanneer ik een beetje onzeker ben. Bijvoorbeeld wanneer ik de kleine niet goed voel bewegen. Wanneer ik zo’n filmpje kijk, beweegt de kleine er namelijk altijd vrolijk op los. Zo lief!

Zelf gebruik ik voor het maken van foto’s vaak de zelfontspanner op mijn spiegelreflexcamera en telefoon. Mocht je een wat oudere telefoon hebben, dan kan ik een nieuwere met een camera met heel veel megapixels van harte aanbevelen. Ik ben zelf nog steeds heel blij met mijn Huawei, maar als ik ‘m nu zou in mogen ruilen dan zou ik dit waarschijnlijk doen voor de Samsung S20. Deze onwijs sexy telefoon heeft maar liefst drie camera’s aan de achterkant in 64, 12 en 12 megapixel. Je kunt er 30x optisch mee inzoomen (zonder kwaliteitsverlies), hebt een ultragroothoeklens en aan de voorkant zit ook nog een selfie camera die foto’s maakt in 10 megapixels. Daar wordt ik blij van 😀 !

Tip 2: Misselijk? Dit zijn mijn do’s.

Ik ben in de eerste periode (en een paar weken in de tweede periode) dagelijks enorm misselijk geweest. Eten begon mij niet meer te smaken, van veel geuren werd ik niet vrolijk en er kwamen steeds meer dingen bij die ik niet langer meer kon verdragen. Voordat ik met je deel wat mij heeft geholpen, eerst wat goed nieuws; deze periode gaat voorbij! Eten wordt weer lekker en van geuren ga je weer genieten.

Wat mij persoonlijk door deze periode heen heeft geholpen is enorm veel slapen en dutjes doen op de juiste momenten. Netflix was mijn beste vriend, net zoals mijn bed. Daarnaast hielp het bij mij enorm goed om de hele dag door kleine beetjes te eten. Ondanks dat er vaak momenten waren dat ik enorm veel honger had en het liefste een enorme maaltijd naar binnen werkte. Daarnaast is gember echt een magisch middel. Goddelijk als thee maar bijvoorbeeld ook heel lekker als snoepje wat je bij de meeste toko’s kunt scoren. Ook ben ik er op gaan letten dat ik minimaal 2 liter water per dag drink (niet goed voor het milieu, maar ik drink graag de pakken water van Bar-le-Duc), genoeg vitamines binnen krijg (liefde voor Solgar Prenatal Nutrients) en minimaal 2x per dag naar buiten toe ga voor een wandeling in de natuur (in totaal minimaal 1 uur, al is dat op dit moment nog maar 30 minuten).

Tip 3: Eten en drinken; hoe ik ermee om ga.

Omdat het voor ons zo’n wonder is om in verwachting te mogen zijn (klik hier voor ons verhaal), hebben wij ons er vanaf dag 1 mee bezig gehouden hoe wij ons kleintje de best mogelijke start kunnen geven. Als veganist ben ik al gewend aan het lezen van etiketten, het checken van ingrediënten en het doen van onderzoek. Het voelde dan ook heel logisch om dit direct verder door te trekken naar ‘zwanger en vegan; wat heeft ons kleintje allemaal nodig en wat niet’. Het Voedingscentrum heeft hiervoor een hele fijne app die ZwangerHap heet. Het houdt je enorm goed op de hoogte van dingen die je beter niet kunt nuttigen, maar je kunt zelf ook ingrediënten checken.  Daarnaast vind ik het heel fijn dat er nergens staat dat vegan zijn niet oké is of dat vlees eten nodig is. Het is juist heerlijk neutraal, maar wel gebaseerd op feiten. Vooral qua kruiden is er voor mij een wereld opengegaan. Zo had ik nooit verwacht dat kruiden zoals zwarte peper, kaneel, rozemarijn, oregano en zoethout worden afgeraden.

Tip 4: Zoveel liefde voor de kruik!

Hoewel ik altijd al dol ben geweest op douchen, in bad gaan en zwemmen (allemaal dingen die ook wanneer je zwanger bent zooooooooo fijn zijn om te doen!) is er een liefde die ik herontdekt heb tijdens de zwangerschap; de kruik! Het voelt zo fijn wanneer je last hebt van een harde buik of lage rugpijn, om een kruik te maken en heerlijk op de bank/in bed te gaan liggen met de kruik tegen je onderrug aan. Het geeft direct zoveel verlichting en verzachting dat het bijna magisch wordt. Yes! Alleen maar liefde voor de kruik! 😀

Tip 5: Verzamel lieve en kundige mensen om je heen.

Naast familie en vrienden, is het wanneer je zwanger bent ook zo belangrijk om lieve en kundige mensen om je heen te hebben. En daarmee bedoel ik ook de zorg die je nodig gaat hebben. Ik werd er heel erg verdrietig van toen we moesten switchen van verloskundige praktijk door onze verhuizing. Maar omdat we ons vast bleven houden aan onze eigen kernwaarden en wat wij belangrijk vinden, kregen we daar een nog fijnere verloskundige praktijk voor terug. En dat is denk ik ook direct de beste en meest waardevolle tip die ik je kan geven; volg je gevoel en houdt je vast aan de dingen die je belangrijk vindt, daarmee trek je ook aan en laat je los wat je op dat moment nodig hebt.

Tip 6: Pareltjes vinden in tweedehandswinkels.

Voor ons zijn er een aantal dingen die wij echt nieuw willen hebben. Zoals bijvoorbeeld de meubels voor in de babykamer maar… Over kleertjes denken wij heel anders 😀 ! De allermooiste pareltjes hebben wij namelijk gescoord in verschillende tweedehandswinkels en online (+ cadeau gekregen!). En dat is zo’n leuke bezigheid dat ik het iedereen kan aanraden!

Tip 7: Praat over meer dingen dan zwanger zijn.

Voordat wij in verwachting waren, vonden wij het vaak vervelend om stellen te spreken die zwanger waren en het alleen nog daarover konden hebben. Het is ook weleens gebeurt dat een vriendschap om die reden verwaterde. Nu wij zelf in verwachting zijn, merk je pas hoe fijn het is om deze levens veranderde gebeurtenis met mensen om je heen te kunnen delen. Toch doen wij dit zelf alleen met mensen die er specifiek naar vragen. Dat is zo’n cadeau! Juist daarom proberen wij er alles aan te doen om dit voor beide partijen positief, luchtig en lief te houden. Wij weten namelijk als geen ander wanneer dit onderwerp om welke reden dan ook, oncomfortabel wordt.  

To be continued

En dit zijn ze dan voor nu; mijn belangrijkste tips! In dit artikel heb ik een paar dingen nog niet met je gedeeld, die ik binnenkort wel met je ga delen in een ander blog artikel. Zoals mijn boekentips voor wanneer je zwanger bent, hoe onze uitzetlijst eruit ziet, een blik in onze babykamer en nog veel en veel meer. Dus… Wordt vervolgd 😀 !


Wat zijn jouw zwangerschapstips?


[ Dit blog artikel is tot stand gekomen in een betaalde samenwerking. ]

Woehoeeeee! Het aftellen is begonnen! We zijn deze week alweer 27 weken in verwachting en dat betekent dat we officieel het 3de trimester zijn ingegaan. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap en deel ik met je hoe wij het 2de trimester ervaren hebben en wat er allemaal is gebeurt. Van verhuizen, harde buiken tot aan ultiem gelukkig zijn, cadeautjes en genieten van een babymoon naar Zeeland. Heel veel lees plezier!

Bruisen van de energie.

Na week 14 werd ik plotseling verrast; de moeheid maakte plaats voor meer energie, de misselijkheid werd steeds minder en ik kreeg mijn liefde voor lekker eten terug. Hoewel het eerste trimester magisch mooi was en we van iedere seconde genoten hebben, was ik zo blij toen het tweede trimester begon. Eindelijk begon ik weer te bruisen van de energie! Ook voelde het zo fijn om uit de meest spannende periode te zijn.

20 weken echo.

Al was er in het tweede trimester wel iets waar ik aan de ene kant enorm tegenop zag, maar waar wij ons tegelijkertijd enorm op verheugde; de 20 weken echo. Dit wordt ook wel een medische echo genoemd omdat de echoscopist naar alle zichtbare organen en structuren van de baby kijkt, naar de groei van de baby en naar de hoeveelheid vruchtwater. Zodra er grote afwijkingen zijn, dan kunnen ze hierbij zichtbaar worden. Hoewel wij er bewust voor hebben gekozen om geen testen te doen, wilde wij wel graag voor de 20 weken echo gaan omdat als er situaties zijn die levensbedreigend zijn, de artsen tijdens de geboorte op tijd hulp kunnen bieden als dit nodig is.

Na anderhalf uur flink onderzocht te zijn, met een druk trappelende baby en een volle blaas, kregen we geweldig nieuws; alles is goed! De kleine is perfect! En nu al heel eigenwijs, super bewegelijk en actief. Zo lief!

Verhuizen en klussen; hoe is het gegaan?

Zoals je vast hebt gelezen in dit blog artikel was december voor ons een absolute rollercoaster waarin wij gedwongen werden om per direct een woning te vinden en… Wonder boven wonder is dat gelukt! En wat zijn wij dankbaar voor alle hulp die we hebben gekregen! Uiteindelijk hebben de vele handen licht werk gemaakt en kwam ik erachter dat ik toch mocht helpen met verven omdat we een latex hebben gekozen op waterbasis. Jeeeeej!

Mijn knappe hubby!

Inmiddels wonen we alweer een maand in ons nieuwe nestje en zijn wij er zo intens gelukkig mee! Er zijn nog steeds een aantal dingen die moeten gebeuren. Zo moeten de plintjes op hun plek gebracht worden, moet er van alles opgehangen worden en zijn wij aan het sparen voor 2 kasten. Maar.. Er is nu een project die écht prioriteit heeft; de babykamer 😀 (zeg ik met een enorme glimlach, want YES! Het is nu echt zover)!

Ik en stilzitten…

Nu ben ik altijd al een spring in het veld geweest die het moeilijk vind om stil te zitten, maar dat is helemaal een ding wanneer je verhuist en niet zo heel veel mag doen. Wat vind ik het moeilijk om stil te zitten! Maar… Er kan er momenteel maar één zijn die super veel beweegt; en dat is ons kleintje. Regelmatig werd ik dan ook teruggeroepen omdat ik last kreeg van een enorm harde buik, pijn in mijn rug en voeten. Hoewel dit aan het begin van het tweede trimester redelijk onschuldig was, kreeg ik hier verder in het trimester toch wel echt last van. Teveel doen is er gewoon niet meer bij. Al blijf ik het lastig vinden om die grens te bewaken van dingen doen die ik kan en teveel doen. Het blijft een work in progress… Toch hoop ik wel door wat rustiger aan doen enge dingen als zwangerschapsvergiftiging en Hellp-syndroom te kunnen voorkomen.

Een keuze maken; thuis bevallen of in het ziekenhuis?

Hoewel ik nooit had verwacht dat ik iemand zou worden die vrijwillig naar informatie avonden zou gaan over bevallen, gaf ik mezelf er compleet aan over tijdens het tweede trimester. En… Ik sleepte Roy overal mee naar toe. Haha! Nee zonder gekkigheid, we hebben een geweldig informatieve avond gehad bij de verloskundige over bevallen en alle mogelijkheden. Dit was voor mij ook een reden om ons in te schrijven bij 2 ziekenhuizen voor een informatie avond en om de ‘bevalsuites’ te bekijken. De eerste avond was in het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp omdat ik verliefd was geworden op hun bevalsuite en beval bad. Alleen werden we hier zo slecht ontvangen en waren er een aantal hele chagrijnige zusters, waardoor Roy mij aan mijn mouw trok en we met gierende banden weg zijn gereden. De tweede avond beleefde we in het Ziekenhuis in Amstelveen waar ik ook zelf ben geboren. Hoewel het verre van ideaal is, heeft het ons wel geholpen met het maken van onze beslissing. Wij willen het allerliefste thuis gaan bevallen. En als dit om wat voor reden dan ook niet kan, dan zien we wel waar de ambulance ons heen brengt. Maar.. Fingers crossed dat alles goed gaat, want we hebben het bevalbad voor thuis al gereserveerd! 😀

Overladen worden met cadeautjes.

Hoewel veel mensen in het eerste trimester toch nog een beetje voorzichtig waren, ging iedereen in het tweede trimester helemaal los. We zijn en worden nog steeds overladen met onwijs veel cadeautjes. Echt zoooooooo onwijs leuk en lief!! Het is echt zo bijzonder om te zien hoeveel harten ons kleintje nu al aan het veroveren is. Vooral van zijn/haar oma, opa en overgroot oma. Zo hartverwarmend!

Ook zijn er enorm veel mooie merken en bedrijven die ons regelmatig cadeautjes sturen waar ik weer over mag bloggen. Zo leuk en fijn! De komende weken zit ik dan ook zeker niet stil met het schrijven van reviews en andere toffe blog artikelen.

Met zijn 4tjes genieten van een babymoon naar… Zeeland!

Met kerst werden we verrast met een onwijs groot cadeau van mijn mama en haar vriend; een vakantie van 5 dagen naar Zeeland toe! We zijn net weer terug van onze babymoon, die Roy en ik samen met de hondenkinderen hebben doorgebracht. En wat hebben we intens genoten! Heerlijke lange wandelingen met onze hondenkinderen, een super mooi strand, bubbelen in een bubbelbad, Doggywash, zwemmen, genieten van een regendouche, goddelijk eten en echt even samen zijn. Het was magisch mooi! En… Precies de goede timing! Want wat met onwijs veel energie begon werd steeds ietsje minder. We zitten nu officieel in het laatste trimester van onze zwangerschap. Jeetje, wat is de tijd voorbij gevlogen!

Hoe gaat het nu?

We zijn intens gelukkig en genieten van iedere seconde! Terwijl ik dit artikel schrijf, beweegt de kleine er driftig op los alsof hij/zij jullie nu alvast wil groeten. Zo lief! Wel merk ik dat ik langzaam steeds een beetje vermoeider raak en zorgt het extra gewicht ervoor dat ik steeds wat minder lang kan staan en minder ver kan lopen. De periode van rustiger aan doen is weer aangebroken. Iets waar ik mij compleet aan probeer over te geven omdat harde buiken nu serieus niet grappig meer zijn en erg pijnlijk (oh god, dat belooft wat). Inmiddels staan de laatste 2 Kintsugi workshops voor mijn verlof ingepland op zaterdag 1 februari en 15 februari.

De focus voor de komende periode ligt vooral op mijn blog, ons huisje helemaal klaar maken voor de baby, onze babyuitzet verder in orde maken, er zijn nog een aantal boeken die ik graag wil lezen en rustig aan doen. Het aftellen is begonnen!! ♥


Zijn er blog artikelen die je de komende periode graag zou willen lezen?

Wauw, wat is er de afgelopen weken bizar veel gebeurt! Van de enorme verrassing tot aan super misselijk en moe zijn, de spanning van gaat alles goed tot aan zwangerschapsdiscriminatie op het werk. De afgelopen weken waren een overweldigende rollercoaster maar wel eentje die ik nooit had willen missen. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap, vertel ik je alles over hoe ik het eerste trimester ervaren heb en hoe het nu gaat. Ook deel ik met je hoe wij van ‘onvruchtbaar’, toch zwanger zijn geraakt.. Heel veel lees plezier!

Terug tellen… Het was de detox kuur!

Direct nadat ik het nieuws had gedeeld in dit blog artikel over onze zwangerschap en de enorme verrassing, werden wij overladen door felicitaties en de vraag ‘’hoe zijn jullie van onvruchtbaar naar vruchtbaar gegaan?’’. Iets wat ik helemaal vergeten was met jullie te delen.

Kunnen jullie je nog herinneren dat wij een 5-daagse detox kuur van DrDetoxBox hebben gedaan? Wanneer we terug gaan tellen, blijkt dat de conceptie precies in de laatste dagen van de kuur heeft plaatsgevonden. Er was namelijk een moment dat ik vanuit het niets weinig conditie had, mijn weerstand omlaag ging en ik verkouden werd (+ onwijs misselijk).

Nu ben ik totaal geen expert in hoe je van onvruchtbaar naar vruchtbaar kunt gaan. Ik weet alleen dat wij in de jaren voordat we de deur sloten voor een zwangerschap, enorm veel dingen hebben geprobeerd die niet hebben gewerkt.

Op het moment dat we de kuur deden hadden we beide al een best wel gezonde lifestyle waarin we toch wel een paar keer per week in een sportschool/yoga studio te vinden waren en mentaal ook super steady zijn en lekker in ons vel zitten. Heel veel puzzelstukjes, waarvan de detox er absoluut één is.

Lezen, lezen en lezen.

Hoewel ik altijd voorlas in de bibliotheek en dol ben op kids, heb ik echt totaal geen verstand van zwangerschappen en hoe de ontwikkelingen van een baby er iedere week uit zien. Al direct nadat we de eerste echo hadden laten maken, merkte ik hoe vervelend ik het vindt dat ik gewoon geen flauw idee heb. Geen idee over wat je wel mag eten, wat je niet moet doen, wat goed is voor de kleine en wat niet. De volgende dag heb ik daarom direct een enorm boek gekocht (die ik sindsdien liefdevol mijn zwangerschapsbijbel noem); Oei, ik groei – Het zwangerschapshandboek. Dit boek heeft mij echt zoveel kennis gegeven en meer zelfvertrouwen over onze zwangerschap!

Binnenkort deel ik trouwens een blog artikel met je welke boeken ik allemaal lees nu wij in verwachting zijn.

Zwangerschapskwaaltjes.

Wat was ik misselijk en moe! Daarnaast kan ik qua eten gewoon nergens meer blij van worden. Alles lijkt anders te smaken en zijn glans verloren te hebben. Behalve… Falafel! Mijn ultieme zwangerschapsmaaltijd waar ik niet misselijk van wordt. Er gaat bijna geen lunch voorbij waarin ik niet geniet van een broodje met falafel, mayonaise, komkommer en tomaat. Hoewel ik er misselijk van wordt als ik dit op schrijf, geniet ik er enorm van wanneer ik het eet.

Nu ik in week 14 zit heb ik gelukkig steeds minder last van de misselijkheid en merk ik ook langzaam dat ik wat meer energie begin te krijgen. Het enigste waar ik voor moet waken is dat ik minimaal 3 liter water drink op een dag, anders krijg ik hoofdpijn.

Verder kan ik steeds minder langer stil zitten op één manier omdat ik last krijg van mijn benen en is zwangerschap dementie echt een ding aan het worden.

En volgens manlief ben ik begonnen met… Waggelen! Hahaha!

Gelukkig voel ik mij verder echt super goed! Ik ben heel gelukkig met mijn lijf en vind mezelf mooier dan ooit tevoren. Ik ben vooral heel dankbaar dat ik dit alles mag meemaken.

Overweldigd door alle dingen die je moet weten en regelen.

Gaan we voor alle testen of blijven we in onze happy zwangerschapsbubbel en vertrouwen we erop dat alles goed komt? Waar gaan we wonen? Wat als we niet op tijd een nieuw huis vinden? Wanneer moeten we uiterlijk dingen regelen als kraamzorg en het inschrijven bij een thuiszorgwinkel? Gaan we voor wasbare luiers of wegwerp? Hoe willen we dat de bevalling eruit ziet? Pijnmedicatie; do or don’t? Namen? Babykamer? Wat moeten we regelen? Hoe gaat het met ons kleintje? Wel of niet vaccineren? Kunnen we ons kleintje vegan opvoeden? Welke herinneringen willen wij ons kleintje mee geven?

En nog veel en veel meer.

Jeetje, wat komt er ongelofelijk veel op je af en wat moet je over een hoop dingen goed nadenken zodra je zwanger bent. Soms vindt ik het enorm overweldigend. Maar het fijne is dat Roy en ik over vrijwel alles op één lijn zitten. Daarnaast heeft 8 jaar samen zijn ons ook geleerd om een stapje achteruit te zetten wanneer het nodig is en vooruit te doen wanneer dat verstandig is. In dat opzicht alleen al is deze reis zo ongelofelijk mooi en bijzonder.

Maar… Al het uitzoek werk is best een ding! Daarom ga ik binnenkort beginnen met het schrijven van artikelen waarin ik ons onderzoek met je deel inclusief welke keuzes wij maken en waarom. Misschien helpt of inspireert het jou.

Shoppen!

Eén van de allerleukste dingen die komt kijken bij dingen die je moet regelen, zijn alle spulletjes die je moet kopen. Ik ben net zoals mijn oma (ze werkt al jaren bij een hele grote kringloopwinkel in Amersfoort en een weggeef winkel) en moeder, dol op kringloopwinkels. We wisten eigenlijk al direct dat we alle kleertjes, vooral tweedehands willen kopen. Even wassen en het is weer zo goed als nieuw. En de prijsjes zijn zo leuk! EUR 0,50 voor een rompertje, EUR 1,50 voor een broekje etc. Daar wordt een mens blij van 😀 . Inmiddels hebben we al een hele verzameling aan kleertjes.

Verder zijn we echt overladen met cadeautjes. En spaar ik vanaf dag 1 al mooie boekjes voor ons kleintje.

Zwangerschapsdiscriminatie op het werk.

Hoewel we echt op een enorme roze (of blauwe) wolk zitten, is niet alles helemaal goed verlopen. Omdat we zo blij en verrast waren met ons wonderkind, hebben we het ook vrijwel direct op ons werk gedeeld. Bij Roy reageerde ze GEWELDIG! Precies wat je hoopt! Op mijn werk viel dat alleen anders… De eerste vraag die ik kreeg was ‘’weet je zeker dat je nog wel hier bij de bioscoop wilt werken?’’. Toen ik aangaf dat ik wel wilde blijven werken maar dat er een paar dingen anders moeten. Zoals dat ik niet meer zwaar kan tillen, waardoor ook werken tot sluit (1 uur ’s nachts en soms nog later) geen optie meer is en dat ik af en toe ook even wil zitten tijdens een 8 uur durende shift. Dit alles viel niet in goede aarde. Vanaf die dag hebben de theatermanager en roostermaker, er alles aan gedaan om mij weg te pesten. Zo werd ik non-stop alleen achter de bar ingepland (hierdoor moet je wel zwaar tillen, kun je niet zitten en ben je alleen maar aan het rennen) en werd ik soms ook voor 10 uur of langere shifts ingepland en vaak tot sluit. Het gevolg was dat ik letterlijk te ziek werd om te werken omdat mijn lichaam dat niet meer trekt. Dus melden ik mij ziek en mocht ik naar de bedrijfsarts toe. Na een heel goed gesprek en een stevig rapportage, ging ik weer aan het werk. De oude theatermanager was in de tussentijd vervangen door een nieuwe. De oude theatermanager had aangegeven een exit gesprek te willen gaan voeren zodra ik terug was. De nieuwe theatermanager voerde een kort toneelstukje op, maar kwam daarna direct ter zaken en liet ook weten dat ze mij liever kwijt dan rijk zijn. ‘’Maar je bent nu ziek, dus we moeten je helpen met re-integreren’’. Toen ik tegen hem zei dat ik niet ziek maar zwanger ben, draaide hij met zijn ogen en was er geen fatsoenlijk gesprek meer met hem te voeren.

Zwangerschapsdiscriminatie. Ik had nooit verwacht dat ik daar nog eens te maken mee zou hebben. Gezien de verstoorde arbeidsrelatie en dat er geen fatsoenlijk gesprek meer te voeren valt met het management heb ik besloten om zelf ontslag te nemen. Ik vind het heel belangrijk om niet mijn eigen gezondheid en die van de kleine in gevaar te brengen voor iets wat zo onbelangrijk is. Daarvoor is dit wonder te groot, mooi en bijzonder.

Hoe gaat het nu?

Goed! Ik begin mij langzaam weer beter te voelen en meer energie te krijgen. Ik probeer nu ook echt alles wat stress geeft compleet los te laten en mij alleen maar te richten op het prachtige wonder dat in mijn buik aan het groeien is. Ik vind het heel fijn dat het toch wel hele spannende eerste trimester erop zit. Langzaam begin ik weer meer en meer één te worden met mijn veranderende lichaam. Dat geeft ook zoveel rust.

Voor nu en de komende maanden ga ik mij vooral richten op mijn blog, het geven van de Kintsugi workshops en meditatielessen. En vooral lekker samen zijn met alle mensen van wie ik zoveel houd. Want alles is liefde en alles wat je aandacht geeft groeit! ♥


Zijn er dingen die je graag wilt weten of lezen over onze zwangerschap?

Het was eventjes stil, maar niet zonder reden. Roy en ik zijn volledig verrast door het wondertje wat in mijn buik groeit! Een prachtig kloppend hartje en nu al zo geliefd. Wij zijn intens dankbaar en kunnen niet wachten om hem of haar in april 2020 te verwelkomen! In dit blog artikel deel ik ons bijzondere verhaal. Heel veel lees plezier!

Onvruchtbaarheid en een gesloten deur.

Een jaar of 4 geleden kreeg Roy een heftig honkbal ongeluk waarbij hij zijn enkel lelijk brak. Een zware operatie volgde en maandenlange revalidatie was een feit. Omdat we zo vaak in het ziekenhuis waren, kon ik hem overtuigen om een vruchtbaarheidstest te laten doen. Ik had al 3x eerder een test gedaan en we wisten daarom zeker dat zwanger worden van mijn kant geen probleem zou moeten zijn. De uitslag van zijn test kregen we telefonisch en was hartverscheurend. Onvruchtbaar. Slecht bewegend en beschadigd zaad. Daar ging onze droom. Maar niet de liefde voor elkaar. Na heel veel goede gesprekken besloten we om niet de medische kant op te willen gaan. Hoewel Roy open stond voor een donor, was dat voor mij geen optie. In plaats daarvan besloten we de deur compleet te sluiten. ”In dit leven zullen we geen kinderen krijgen maar wel heel veel dieren en onze missies kunnen realiseren.”

Klachten en een geweldige huisarts.

Al weken was ik moe en misselijk. Mijn borsten deden zeer, ik had meer last van acne en ik kon mij niet herinneren wanneer ik voor de laatste keer ongesteld was geworden. Wel wist ik zeker dat ik het een maand niet geworden was. Maar de exacte datum… Die houd ik niet meer bij sinds we de deur gesloten hebben. Dus besloot ik op maandag 9 september naar de huisarts toe te gaan. Ik had een afspraak met dokter Kraai, werkelijk de liefste en leukste vrouwelijke huisarts die ik ooit heb gehad.

Tijdens de afspraak stelde ze enorm veel vragen, onderzocht mijn buik, nam mijn bloeddruk op en kwam tot de conclusie dat we iets moesten gaan doen om dingen uit te sluiten. Om te beginnen een bloedonderzoek. Hierin zouden we kijken naar vitamine D, ijzer, B12, vitamine B en… hCG. Toen ze daarnaast zei dat de uitslag 2 dagen zou duren en dit te lang was om een mogelijke zwangerschap uit te sluiten, viel ik letterlijk bijna van mijn stoel. Ik? Zwanger? Ergens was ik boos maar dacht ik ook alleen maar ‘’shit, daar gaan we weer. Weer een teleurstelling die ik straks moet verwerken.’’ Ik deelde dit eerlijk, maar ze bleef aanhouden. Zacht maar streng. Precies wat ik op dat moment nodig had.

Toen ik weer buitenstond, ben ik direct naar de supermarkt gegaan en heb ik een Early Predictor test gescoord. Het is bijzonder dat ik er zelf nooit bij stil heb gestaan dat ik weleens zwanger kon zijn, ik dacht meer aan overwerkt zijn.

De test doen.

Roy wilde de test samen doen. Stiekem had hij een voorgevoel. Terwijl ik alleen maar bezig was met, ‘’zucht, oké, even snel. En hoe ga ik de test straks weggooien? Recyclen bij het plastic? Of ergens anders?’’ Ik deed de test, legde het weg en toen gingen we samen douchen. Een half uurtje later kwamen we de douche uit en pakte ik de test. Er was een hele duidelijke streep en er stond een beetje een vaag streepje naast. Twee streepjes?! Snel pakte ik de handleiding en keek ik Roy met grote ogen aan. ‘’Lieverd… Twee streepjes betekent zwanger.’’ Snel las ik verder en kwam ik tot de ontdekking dat we de test eigenlijk maximaal 10 minuten na gebruik hadden moeten aflezen. ‘’Misschien is het toch niks?’’

Ik stuurde Roy gelijk op pad (de boodschappen zouden bezorgd worden dus één van ons moest thuis blijven) om een tweede test te kopen, Een ClearBlue met digitale indicator. Toen hij thuiskwam ben ik direct naar het toilet gegaan om de test te doen. Weer legde ik het direct terug in het doosje en liep ik naar de slaapkamer waar we samen hebben gewacht op de uitslag. En daar was het. Zwanger +3 weken.

Toch durfde we allebei niet echt blij te zijn. Want, kan dit echt? Zit alles wel goed? Aangezien het al laat in de avond was, zat er niets anders op dan om gewoon te gaan slapen en morgenochtend direct de huisarts te bellen.

Eerste echo.

De volgende dag belde ik direct de huisarts. Zij feliciteerde mij en gaf aan dat ik zelf contact op mocht nemen met een verloskundige. Gelukkig was er al snel een praktijk die mij aansprak en waar ik direct een afspraak kon inplannen voor het maken van een eerste echo. Die avond konden we om 19:00 uur terecht in Hillegom.

Allebei super gespannen zaten we daar. Maar direct toen de echo gemaakt werd, was ons kleintje te zien met een prachtig kloppend hartje. Iets meer dan een centimeter, 6 weken en 6 dagen. Uitgerekende datum eind april 2020.

Hoe wij het nieuws hebben gedeeld.

Direct na het maken van de echo, zaten we dolgelukkig in de auto. We hebben altijd afgesproken dat we het heel leuk willen delen met onze ouders. Met een knuffeltje, een boekje en een rompertje. Maar het nieuws zelf was al zo’n groot cadeau! Daarom reden we direct naar huis toe, waar we het nieuws deelde met mijn schoonvader, Lily, Jaimy en Pepper. Roy’s vader was zo blij! ‘’Ik word opa!’’ We hadden geen mooiere reactie kunnen wensen. Lily schrok zich een hoedje en begreep er niks van. Jaimy was door het dolle heen, zo blij! En Pepper liep naar de deur en dacht dat er ieder moment aan gebeld kon worden.

Snel lieten we ze uit en sprongen in de auto naar mijn mama en Guilliano toe. Beide waren bang dat er iets ergs gebeurd was, omdat we nooit zo laat bellen en voor de deur staan. Maar toen we het nieuws vertelde sprongen ze beide op van de bank. Mijn mama huilde van geluk en Guilliano deed een dansje. Beide compleet verrast en hadden het beide niet meer verwacht. Samen belde we mijn oma op, die voor een moment niets anders kon zeggen dan ‘’Neeeeeee, echt???? Hoe dan!!!!’’ en toen ‘’jeeeeeeeej wat ongelofelijk leuk!!!’’.  Volgens mij deed ze een dansje 😀 .

Direct daarna heb ik het ”wij zijn zwanger nieuws” eigenlijk ook voorzichtig om mij heen gedeeld en op werk. Want wat we nu meemaken is zo bijzonder! Daar wil ik iedereen vanaf de eerste seconden deelgenoot van uit laten maken.

Intakegesprek met de verloskundige en een tweede echo.

Na iets langer dan een week gewacht te hebben, was het tijd voor een 8 weken echo en het officiële intake gesprek met onze verloskundige. Het is zo’n cadeautje dat we gewoon voor de 2de keer ons kleintje mochten bewonderen en dat in 2 weken tijd! En het eerste compliment is een feit. De vrouw die de echo maakte zei dat ons kleintje een geweldig mooi hartje heeft. Daar kunnen wij het niet meer dan eens mee zijn 😀 .

En nu? Genieten!

Dat we in verwachting zijn is zo’n geschenk en zo’n groot wonder! We hadden het niet meer durven dromen en juist daarom gaan we echt alles uit de komende tijd halen en intens genieten. Ik ga vanaf nu af aan ook weer iedere week een weekoverzicht met je delen en ik ga lekker veel bloggen over mindful en vegan zwanger zijn. Want we willen het wel graag anders doen. We zijn en blijven een mama en papa met een missie, maar nu ook van een mensenkindje.


PS: De geweldige foto met Lily, Jaimy en Pepper is trouwens geëdit door de enorm getalenteerde Arjan Bos en gaat ook een speciaal plekje krijgen in de baby kamer.

Pin It