Tag

mijn verhaal

Browsing

Woehoeeeee! Het aftellen is begonnen! We zijn deze week alweer 27 weken in verwachting en dat betekent dat we officieel het 3de trimester zijn ingegaan. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap en deel ik met je hoe wij het 2de trimester ervaren hebben en wat er allemaal is gebeurt. Van verhuizen, harde buiken tot aan ultiem gelukkig zijn, cadeautjes en genieten van een babymoon naar Zeeland. Heel veel lees plezier!

Bruisen van de energie.

Na week 14 werd ik plotseling verrast; de moeheid maakte plaats voor meer energie, de misselijkheid werd steeds minder en ik kreeg mijn liefde voor lekker eten terug. Hoewel het eerste trimester magisch mooi was en we van iedere seconde genoten hebben, was ik zo blij toen het tweede trimester begon. Eindelijk begon ik weer te bruisen van de energie! Ook voelde het zo fijn om uit de meest spannende periode te zijn.

20 weken echo.

Al was er in het tweede trimester wel iets waar ik aan de ene kant enorm tegenop zag, maar waar wij ons tegelijkertijd enorm op verheugde; de 20 weken echo. Dit wordt ook wel een medische echo genoemd omdat de echoscopist naar alle zichtbare organen en structuren van de baby kijkt, naar de groei van de baby en naar de hoeveelheid vruchtwater. Zodra er grote afwijkingen zijn, dan kunnen ze hierbij zichtbaar worden. Hoewel wij er bewust voor hebben gekozen om geen testen te doen, wilde wij wel graag voor de 20 weken echo gaan omdat als er situaties zijn die levensbedreigend zijn, de artsen tijdens de geboorte op tijd hulp kunnen bieden als dit nodig is.

Na anderhalf uur flink onderzocht te zijn, met een druk trappelende baby en een volle blaas, kregen we geweldig nieuws; alles is goed! De kleine is perfect! En nu al heel eigenwijs, super bewegelijk en actief. Zo lief!

Verhuizen en klussen; hoe is het gegaan?

Zoals je vast hebt gelezen in dit blog artikel was december voor ons een absolute rollercoaster waarin wij gedwongen werden om per direct een woning te vinden en… Wonder boven wonder is dat gelukt! En wat zijn wij dankbaar voor alle hulp die we hebben gekregen! Uiteindelijk hebben de vele handen licht werk gemaakt en kwam ik erachter dat ik toch mocht helpen met verven omdat we een latex hebben gekozen op waterbasis. Jeeeeej!

Mijn knappe hubby!

Inmiddels wonen we alweer een maand in ons nieuwe nestje en zijn wij er zo intens gelukkig mee! Er zijn nog steeds een aantal dingen die moeten gebeuren. Zo moeten de plintjes op hun plek gebracht worden, moet er van alles opgehangen worden en zijn wij aan het sparen voor 2 kasten. Maar.. Er is nu een project die écht prioriteit heeft; de babykamer 😀 (zeg ik met een enorme glimlach, want YES! Het is nu echt zover)!

Ik en stilzitten…

Nu ben ik altijd al een spring in het veld geweest die het moeilijk vind om stil te zitten, maar dat is helemaal een ding wanneer je verhuist en niet zo heel veel mag doen. Wat vind ik het moeilijk om stil te zitten! Maar… Er kan er momenteel maar één zijn die super veel beweegt; en dat is ons kleintje. Regelmatig werd ik dan ook teruggeroepen omdat ik last kreeg van een enorm harde buik, pijn in mijn rug en voeten. Hoewel dit aan het begin van het tweede trimester redelijk onschuldig was, kreeg ik hier verder in het trimester toch wel echt last van. Teveel doen is er gewoon niet meer bij. Al blijf ik het lastig vinden om die grens te bewaken van dingen doen die ik kan en teveel doen. Het blijft een work in progress… Toch hoop ik wel door wat rustiger aan doen enge dingen als zwangerschapsvergiftiging en Hellp-syndroom te kunnen voorkomen.

Een keuze maken; thuis bevallen of in het ziekenhuis?

Hoewel ik nooit had verwacht dat ik iemand zou worden die vrijwillig naar informatie avonden zou gaan over bevallen, gaf ik mezelf er compleet aan over tijdens het tweede trimester. En… Ik sleepte Roy overal mee naar toe. Haha! Nee zonder gekkigheid, we hebben een geweldig informatieve avond gehad bij de verloskundige over bevallen en alle mogelijkheden. Dit was voor mij ook een reden om ons in te schrijven bij 2 ziekenhuizen voor een informatie avond en om de ‘bevalsuites’ te bekijken. De eerste avond was in het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp omdat ik verliefd was geworden op hun bevalsuite en beval bad. Alleen werden we hier zo slecht ontvangen en waren er een aantal hele chagrijnige zusters, waardoor Roy mij aan mijn mouw trok en we met gierende banden weg zijn gereden. De tweede avond beleefde we in het Ziekenhuis in Amstelveen waar ik ook zelf ben geboren. Hoewel het verre van ideaal is, heeft het ons wel geholpen met het maken van onze beslissing. Wij willen het allerliefste thuis gaan bevallen. En als dit om wat voor reden dan ook niet kan, dan zien we wel waar de ambulance ons heen brengt. Maar.. Fingers crossed dat alles goed gaat, want we hebben het bevalbad voor thuis al gereserveerd! 😀

Overladen worden met cadeautjes.

Hoewel veel mensen in het eerste trimester toch nog een beetje voorzichtig waren, ging iedereen in het tweede trimester helemaal los. We zijn en worden nog steeds overladen met onwijs veel cadeautjes. Echt zoooooooo onwijs leuk en lief!! Het is echt zo bijzonder om te zien hoeveel harten ons kleintje nu al aan het veroveren is. Vooral van zijn/haar oma, opa en overgroot oma. Zo hartverwarmend!

Ook zijn er enorm veel mooie merken en bedrijven die ons regelmatig cadeautjes sturen waar ik weer over mag bloggen. Zo leuk en fijn! De komende weken zit ik dan ook zeker niet stil met het schrijven van reviews en andere toffe blog artikelen.

Met zijn 4tjes genieten van een babymoon naar… Zeeland!

Met kerst werden we verrast met een onwijs groot cadeau van mijn mama en haar vriend; een vakantie van 5 dagen naar Zeeland toe! We zijn net weer terug van onze babymoon, die Roy en ik samen met de hondenkinderen hebben doorgebracht. En wat hebben we intens genoten! Heerlijke lange wandelingen met onze hondenkinderen, een super mooi strand, bubbelen in een bubbelbad, Doggywash, zwemmen, genieten van een regendouche, goddelijk eten en echt even samen zijn. Het was magisch mooi! En… Precies de goede timing! Want wat met onwijs veel energie begon werd steeds ietsje minder. We zitten nu officieel in het laatste trimester van onze zwangerschap. Jeetje, wat is de tijd voorbij gevlogen!

Hoe gaat het nu?

We zijn intens gelukkig en genieten van iedere seconde! Terwijl ik dit artikel schrijf, beweegt de kleine er driftig op los alsof hij/zij jullie nu alvast wil groeten. Zo lief! Wel merk ik dat ik langzaam steeds een beetje vermoeider raak en zorgt het extra gewicht ervoor dat ik steeds wat minder lang kan staan en minder ver kan lopen. De periode van rustiger aan doen is weer aangebroken. Iets waar ik mij compleet aan probeer over te geven omdat harde buiken nu serieus niet grappig meer zijn en erg pijnlijk (oh god, dat belooft wat). Inmiddels staan de laatste 2 Kintsugi workshops voor mijn verlof ingepland op zaterdag 1 februari en 15 februari.

De focus voor de komende periode ligt vooral op mijn blog, ons huisje helemaal klaar maken voor de baby, onze babyuitzet verder in orde maken, er zijn nog een aantal boeken die ik graag wil lezen en rustig aan doen. Het aftellen is begonnen!! ♥


Zijn er blog artikelen die je de komende periode graag zou willen lezen?

Wauw, wat is er de afgelopen weken bizar veel gebeurt! Van de enorme verrassing tot aan super misselijk en moe zijn, de spanning van gaat alles goed tot aan zwangerschapsdiscriminatie op het werk. De afgelopen weken waren een overweldigende rollercoaster maar wel eentje die ik nooit had willen missen. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap, vertel ik je alles over hoe ik het eerste trimester ervaren heb en hoe het nu gaat. Ook deel ik met je hoe wij van ‘onvruchtbaar’, toch zwanger zijn geraakt.. Heel veel lees plezier!

Terug tellen… Het was de detox kuur!

Direct nadat ik het nieuws had gedeeld in dit blog artikel over onze zwangerschap en de enorme verrassing, werden wij overladen door felicitaties en de vraag ‘’hoe zijn jullie van onvruchtbaar naar vruchtbaar gegaan?’’. Iets wat ik helemaal vergeten was met jullie te delen.

Kunnen jullie je nog herinneren dat wij een 5-daagse detox kuur van DrDetoxBox hebben gedaan? Wanneer we terug gaan tellen, blijkt dat de conceptie precies in de laatste dagen van de kuur heeft plaatsgevonden. Er was namelijk een moment dat ik vanuit het niets weinig conditie had, mijn weerstand omlaag ging en ik verkouden werd (+ onwijs misselijk).

Nu ben ik totaal geen expert in hoe je van onvruchtbaar naar vruchtbaar kunt gaan. Ik weet alleen dat wij in de jaren voordat we de deur sloten voor een zwangerschap, enorm veel dingen hebben geprobeerd die niet hebben gewerkt.

Op het moment dat we de kuur deden hadden we beide al een best wel gezonde lifestyle waarin we toch wel een paar keer per week in een sportschool/yoga studio te vinden waren en mentaal ook super steady zijn en lekker in ons vel zitten. Heel veel puzzelstukjes, waarvan de detox er absoluut één is.

Lezen, lezen en lezen.

Hoewel ik altijd voorlas in de bibliotheek en dol ben op kids, heb ik echt totaal geen verstand van zwangerschappen en hoe de ontwikkelingen van een baby er iedere week uit zien. Al direct nadat we de eerste echo hadden laten maken, merkte ik hoe vervelend ik het vindt dat ik gewoon geen flauw idee heb. Geen idee over wat je wel mag eten, wat je niet moet doen, wat goed is voor de kleine en wat niet. De volgende dag heb ik daarom direct een enorm boek gekocht (die ik sindsdien liefdevol mijn zwangerschapsbijbel noem); Oei, ik groei – Het zwangerschapshandboek. Dit boek heeft mij echt zoveel kennis gegeven en meer zelfvertrouwen over onze zwangerschap!

Binnenkort deel ik trouwens een blog artikel met je welke boeken ik allemaal lees nu wij in verwachting zijn.

Zwangerschapskwaaltjes.

Wat was ik misselijk en moe! Daarnaast kan ik qua eten gewoon nergens meer blij van worden. Alles lijkt anders te smaken en zijn glans verloren te hebben. Behalve… Falafel! Mijn ultieme zwangerschapsmaaltijd waar ik niet misselijk van wordt. Er gaat bijna geen lunch voorbij waarin ik niet geniet van een broodje met falafel, mayonaise, komkommer en tomaat. Hoewel ik er misselijk van wordt als ik dit op schrijf, geniet ik er enorm van wanneer ik het eet.

Nu ik in week 14 zit heb ik gelukkig steeds minder last van de misselijkheid en merk ik ook langzaam dat ik wat meer energie begin te krijgen. Het enigste waar ik voor moet waken is dat ik minimaal 3 liter water drink op een dag, anders krijg ik hoofdpijn.

Verder kan ik steeds minder langer stil zitten op één manier omdat ik last krijg van mijn benen en is zwangerschap dementie echt een ding aan het worden.

En volgens manlief ben ik begonnen met… Waggelen! Hahaha!

Gelukkig voel ik mij verder echt super goed! Ik ben heel gelukkig met mijn lijf en vind mezelf mooier dan ooit tevoren. Ik ben vooral heel dankbaar dat ik dit alles mag meemaken.

Overweldigd door alle dingen die je moet weten en regelen.

Gaan we voor alle testen of blijven we in onze happy zwangerschapsbubbel en vertrouwen we erop dat alles goed komt? Waar gaan we wonen? Wat als we niet op tijd een nieuw huis vinden? Wanneer moeten we uiterlijk dingen regelen als kraamzorg en het inschrijven bij een thuiszorgwinkel? Gaan we voor wasbare luiers of wegwerp? Hoe willen we dat de bevalling eruit ziet? Pijnmedicatie; do or don’t? Namen? Babykamer? Wat moeten we regelen? Hoe gaat het met ons kleintje? Wel of niet vaccineren? Kunnen we ons kleintje vegan opvoeden? Welke herinneringen willen wij ons kleintje mee geven?

En nog veel en veel meer.

Jeetje, wat komt er ongelofelijk veel op je af en wat moet je over een hoop dingen goed nadenken zodra je zwanger bent. Soms vindt ik het enorm overweldigend. Maar het fijne is dat Roy en ik over vrijwel alles op één lijn zitten. Daarnaast heeft 8 jaar samen zijn ons ook geleerd om een stapje achteruit te zetten wanneer het nodig is en vooruit te doen wanneer dat verstandig is. In dat opzicht alleen al is deze reis zo ongelofelijk mooi en bijzonder.

Maar… Al het uitzoek werk is best een ding! Daarom ga ik binnenkort beginnen met het schrijven van artikelen waarin ik ons onderzoek met je deel inclusief welke keuzes wij maken en waarom. Misschien helpt of inspireert het jou.

Shoppen!

Eén van de allerleukste dingen die komt kijken bij dingen die je moet regelen, zijn alle spulletjes die je moet kopen. Ik ben net zoals mijn oma (ze werkt al jaren bij een hele grote kringloopwinkel in Amersfoort en een weggeef winkel) en moeder, dol op kringloopwinkels. We wisten eigenlijk al direct dat we alle kleertjes, vooral tweedehands willen kopen. Even wassen en het is weer zo goed als nieuw. En de prijsjes zijn zo leuk! EUR 0,50 voor een rompertje, EUR 1,50 voor een broekje etc. Daar wordt een mens blij van 😀 . Inmiddels hebben we al een hele verzameling aan kleertjes.

Verder zijn we echt overladen met cadeautjes. En spaar ik vanaf dag 1 al mooie boekjes voor ons kleintje.

Zwangerschapsdiscriminatie op het werk.

Hoewel we echt op een enorme roze (of blauwe) wolk zitten, is niet alles helemaal goed verlopen. Omdat we zo blij en verrast waren met ons wonderkind, hebben we het ook vrijwel direct op ons werk gedeeld. Bij Roy reageerde ze GEWELDIG! Precies wat je hoopt! Op mijn werk viel dat alleen anders… De eerste vraag die ik kreeg was ‘’weet je zeker dat je nog wel hier bij de bioscoop wilt werken?’’. Toen ik aangaf dat ik wel wilde blijven werken maar dat er een paar dingen anders moeten. Zoals dat ik niet meer zwaar kan tillen, waardoor ook werken tot sluit (1 uur ’s nachts en soms nog later) geen optie meer is en dat ik af en toe ook even wil zitten tijdens een 8 uur durende shift. Dit alles viel niet in goede aarde. Vanaf die dag hebben de theatermanager en roostermaker, er alles aan gedaan om mij weg te pesten. Zo werd ik non-stop alleen achter de bar ingepland (hierdoor moet je wel zwaar tillen, kun je niet zitten en ben je alleen maar aan het rennen) en werd ik soms ook voor 10 uur of langere shifts ingepland en vaak tot sluit. Het gevolg was dat ik letterlijk te ziek werd om te werken omdat mijn lichaam dat niet meer trekt. Dus melden ik mij ziek en mocht ik naar de bedrijfsarts toe. Na een heel goed gesprek en een stevig rapportage, ging ik weer aan het werk. De oude theatermanager was in de tussentijd vervangen door een nieuwe. De oude theatermanager had aangegeven een exit gesprek te willen gaan voeren zodra ik terug was. De nieuwe theatermanager voerde een kort toneelstukje op, maar kwam daarna direct ter zaken en liet ook weten dat ze mij liever kwijt dan rijk zijn. ‘’Maar je bent nu ziek, dus we moeten je helpen met re-integreren’’. Toen ik tegen hem zei dat ik niet ziek maar zwanger ben, draaide hij met zijn ogen en was er geen fatsoenlijk gesprek meer met hem te voeren.

Zwangerschapsdiscriminatie. Ik had nooit verwacht dat ik daar nog eens te maken mee zou hebben. Gezien de verstoorde arbeidsrelatie en dat er geen fatsoenlijk gesprek meer te voeren valt met het management heb ik besloten om zelf ontslag te nemen. Ik vind het heel belangrijk om niet mijn eigen gezondheid en die van de kleine in gevaar te brengen voor iets wat zo onbelangrijk is. Daarvoor is dit wonder te groot, mooi en bijzonder.

Hoe gaat het nu?

Goed! Ik begin mij langzaam weer beter te voelen en meer energie te krijgen. Ik probeer nu ook echt alles wat stress geeft compleet los te laten en mij alleen maar te richten op het prachtige wonder dat in mijn buik aan het groeien is. Ik vind het heel fijn dat het toch wel hele spannende eerste trimester erop zit. Langzaam begin ik weer meer en meer één te worden met mijn veranderende lichaam. Dat geeft ook zoveel rust.

Voor nu en de komende maanden ga ik mij vooral richten op mijn blog, het geven van de Kintsugi workshops en meditatielessen. En vooral lekker samen zijn met alle mensen van wie ik zoveel houd. Want alles is liefde en alles wat je aandacht geeft groeit! ♥


Zijn er dingen die je graag wilt weten of lezen over onze zwangerschap?

Tegen jezelf ‘’ik hou van je’’ zeggen, hoe moeilijk kan het zijn? In alle eerlijkheid heb ik jaren gestruggeld om te leren houden van de persoon die ik in de spiegel zag. Ik ben als kind enorm getraumatiseerd door dingen die ik heb meegemaakt en gezien, waar ik mezelf de schuld van gaf. Toen ik begon met dagelijks te mediteren en verschillende Oosterse methodieken eigen heb gemaakt, heb ik mezelf op eigen kracht kunnen helen. Wil je weten hoe ik dit deed? En wil je een plekje voor 2 personen winnen bij mijn komende yoga nidra les op 23 mei die in het teken staat van zelf liefde? Lees dan snel verder.

Er is maar één persoon die het voor je kan doen.

Ik ben altijd een hopeloze romanticus geweest. Maar toch heb ik op hele jonge leeftijd al ervaren en gezien hoe het leven kan lopen als je het samen met iemand deelt, die niet van zichzelf houdt. Want hoe groot je hart ook is, als je niet van jezelf kunt houden dan kun je dat ook niet van een ander. Dit besef deed ook mij ontzettend veel pijn.

Wat voor mij de eerste stap is geweest om van mezelf te leren houden is om dit besef tot mij door te laten dringen. ‘Als ik van mezelf leer houden, dan kan ik andere ook laten voelen hoeveel ik van hun houdt.’

Beginnen met mediteren.

Wanneer je begint met mediteren is je intentie waarmee je dit doet, bepalend voor het resultaat dat je bereikt. Mijn intentie toen ik begon met mediteren was, dat ik van mezelf wilde leren houden zodat ik andere kon laten voelen hoeveel ik van hun houdt. Mijn doel hierin was ook om te kunnen helpen in een helingsproces.

Ik las dagelijks boeken over mediteren en verschillende methodieken. Daaruit leerde ik om een vast moment te prikken, zodat het een ritueel werd. Ik koos ervoor om dit dagelijks voor het slapen gaan te doen. Ook zette ik een stopwatch, die ik aandeed wanneer ik mijn ogen sloot. Net zoals een sporter een ‘dagboek’ bijhoud om prestaties te meten, zorgde ik ervoor dat ik steeds een beetje langer mocht ZIJN. Wat begon met 3 minuten, werden er al snel 10, toen 20, toen 30, toen 45. En iedere keer weer zette ik voordat ik begon met mijn meditatie een intentie. Een paar voorbeelden;

  • Vandaag ben ik licht. – hiermee kun je een helende energie losmaken, waarin je jezelf hult en waarmee je ook andere mensen kunt genezen.
  • Vandaag ben ik liefde. – hiermee kun je bij jezelf duizenden vlinders losmaken en wanneer je er klaar voor bent, deze ook om je heen laten fladderen.
  • Wat is het geluid van één klappende hand? – ik ben zelf zen boeddhist en mediteer al jaren regelmatig op mooie koans zoals deze.

Je bent nooit te oud of te jong om te beginnen.

Het was op mijn 18de verjaardag dat ik een boekje van mijn moeder cadeau kreeg wat geschreven was door de Dalai Lama en Richard Gere. Het was op een moment in mijn leven dat ik verre van gelukkig was. Toen ik het las, vielen voor mij alle puzzelstukjes in elkaar. En daarom ging ik steeds meer lezen, implementeren en mijn honger voor het verwerken van deze kennis joeg ook die grote zwarte wolk steeds verder weg. Wat ik hiermee wil zeggen is dat je echt nooit te oud of te jong bent om te beginnen. Sterker nog, ik geloof dat wanneer je in dit leven niet het nirwana bereikt, je opnieuw zult reïncarneren. En wanneer je opnieuw reïncarneert, dan neem je ook al je karma uit een vorig leven met je mee…

De wet van karma.

Het is de eerste tattoo die ik liet zetten toen ik 18 jaar was. Het woord ‘karma’ op de binnenkant van mijn pols (‘nirwana’ is hier jaren later bij gekomen). Ik heb als kind regelmatig mijn toevlucht gezocht tot verschillende religies. Zo ben ik Christelijk geweest, Katholiek en into Wicca. Maar nooit kreeg ik het antwoord op mijn vraag ‘’waarom heb ik deze ellende mee gemaakt en waarom is er zoveel leed als er een ‘god’ is die alles kan verhelpen?’’.

Toen ik leerde wat karma en de wet van oorzaak en gevolg inhield, gaf mij dit zo ontzettend veel rust. Alle verschrikkelijke dingen die mensen doen, daar worden ze later gewoon voor afgestraft. Alle erge dingen die ik doe, die komen bij mij terug net zoals de goede dingen die ik doe. Het feit dat je zelf altijd verantwoordelijk bent voor je eigen daden, hoe mooi is dat? En hoe mooi is karma, wanneer je van jezelf houdt?

Yoga Nidra les op 23 mei met als thema ‘zelf liefde’.

Het valt niet mee om van jezelf te leren houden. Ik weet dat als geen ander en ook de pijn die daarbij hoort. Om die reden heb ik een yoga nidra les ontworpen die je daar helemaal bij gaat helpen. Het enigste wat je hoeft te doen is er te zijn, lekker te gaan liggen op een yoga mat terwijl je bent toegedekt met een dekentje, in een hele mooie en veilige ruimte. Ik neem je dan door middel van mijn stem mee op een reis door je lichaam. Waardoor je geest helder blijft terwijl je lichaam slaapt.

Yoga Nidra wordt ook wel de ‘slaap van de yogi’s’ genoemd en is een hele bijzondere methodiek die er voor zorgt dat je relaxter wordt, minder gespannen, een betere weerstand krijgt en veel beter zult gaan slapen. Voor meer informatie klik hier.

Ik gun het jou zo, dat je straks in de spiegel kijkt en blij bent met wat je ziet. Dat je tegen jezelf ‘’ik hou van je’’ kunt zeggen terwijl je jezelf in je ogen aankijkt. Om die reden geef ik 1x 2 plekjes weg bij mijn komende yoga nidra les op 23 mei om 20:00 uur bij Zenatelier de Zamenhof in Amsterdam Noord. Je kunt parkeren voor de deur of met het OV. Dus wil je iemand meenemen of gun je het naast jezelf ook nog aan iemand anders? Stuur mij dan een berichtje via Instagram, Facebook of per mail. Of laat reactie achter. Aanstaande maandag stuur ik de winnaar een berichtje.


Kan ik jou blij maken met een plekje bij mijn komende yoga nidra les op 23 mei? En zo ja, is er iemand in je omgeving die je dit ook gunt?

Wat als je website crasht? Het is één van de ergste dingen die je als blogger kan overkomen. Al het werk waar je bloed, zweet en vooral heel veel liefde in hebt gestopt, is *POEF* weg. En wat dan? Het overkwam mij. In dit blog artikel vertel ik je hoe ik het heb opgelost en hoe ik nu verder ga. Ook laat ik je zien hoe mijn nieuwe website er uit zien & ik heb geweldig leuk nieuws!

De reden dat mijn website is gecrasht.

Ik deelde mijn allereerste blog artikel op Claire’s Mission op 13 september 2016. Het was een interview met Henny Huisman. En een prachtige start voor mijn blog. Ik begon met bloggen omdat ik er een enorme drive voor voelde. Ik wilde niet investeren in een nieuwe website, maar bouwde één van mijn zakelijke websites helemaal om in de allereerste versie van clairesmission.com. En daar heb ik jaren plezier van gehad! Alleen crashte de website op 14 maart 2019. En was er helaas geen reddingsoperatie meer mogelijk.

Om een heel technisch verhaal kort te houden, ik deed iets aan de voorkant qua design wat aan de achterkant niet kon. Ik en Roy (mijn hubby) hebben de vorige website namelijk helemaal opnieuw gecodeerd, alleen was dat zo complex geworden dat we er in vast kwamen te zitten.

Een harde les, maar we hebben weer iets geleerd!

Stiekem was de crash een mooi cadeau.

Ik was er echt letterlijk en figuurlijk ziek van dat mijn website crashte. Al het werk *POEF* weg. Buikpijn, tranen en heel veel stress. Maar nu ik er op terug kijk was het crashen van mijn website een heel groot cadeau. Het stond namelijk al een hele tijd op mijn to do lijstje om te werken aan een nieuwe website, maar ik was altijd te druk en bezig met andere dingen. Nu werd ik gedwongen om letterlijk tijd vrij te maken.

Op zoek naar een duurzame nieuwe website.

Ik heb alle mogelijkheden overwogen en onderzocht. Blijf ik bij WordPress of stap ik over naar bijvoorbeeld Wix of Jimdo of doe ik iets compleets anders? Ik kan je nu alles vertellen over mogelijkheden en tarieven (dus als je wilt beginnen met bloggen, stuur mij gerust een mail als je vragen hebt). Ik wilde namelijk een duurzame beslissing maken voor een nieuwe website waar ik weer jaren mee vooruit kan.

Ik heb uiteindelijk opnieuw gekozen voor WordPress omdat het de goedkoopste optie is, die de meeste mogelijkheden biedt en het eenvoudigste werkt.

Een compleet nieuwe website bouwen.

Ik heb geïnvesteerd in een vrij duur WordPress template omdat deze alle mogelijkheden bied waar ik naar op zoek ben. Het is niet alleen een prachtige blog website, ik kan ook extra pagina’s maken voor meer algemene informatie en ze heeft een webshop (een project die ik later ga oppakken). Ook is ze is heerlijk snel, zo mooi, werkt fijn en gewoon wauw! Het voelt nu ook als een compleet nieuw begin, met een prachtige site en een super mooi logo.

Qua bouwen was dit ook echt een genot. Zo eenvoudig en soepel. Ik heb er dan ook echt even de tijd voor genomen. En ik ben er nu zo trots op! Het is eindelijk waar ik van gedroomd heb. Niet alleen een blog website meer, maar ook een website die laat zien wie ik ben als persoon en als freelancer.

Een blog archief.

Ik ben er uren mee bezig geweest om mijn ‘oude’ blogartikelen weer te vinden. Maar toen ik ze gevonden had, kwam ik tot de ontdekking dat ze niet passen binnen mijn nieuwe template. Ze staan simpelweg op de verkeerde plek. Wat ik zou kunnen doen is dagen, weken, maanden besteden aan alles overzetten in het nieuwe format. Maar is dat het waard? Het is een vraag die mij even heeft wakker gehouden en wat ik een enorm moeilijke beslissing vond om te maken.

Hier past een dramatische foto bij (gemaakt door Kaat Pype).

Ik heb de keuze gemaakt om een blog archief te maken op mijn website. Hier vindt je alle artikelen van 2016 t/m begin 2019 in het oude jasje. Zoals gezegd, zien de blog artikelen er niet meer perfect uit. Het design is anders geworden en dat zie je aan de artikelen. Maar er zit zo ontzettend veel liefde in, dat ik jullie de artikelen en interviews niet wil ontzeggen.

Een nieuw begin; Claire’s Mission 2.0!

En dit is dan mijn allereerste artikel op de vernieuwde Claire’s Mission website. Versie 2.0! Sneller (godzijdank!), mooier, liever, sprankelender en nog beter dan de eerste versie. Je kunt nu bijvoorbeeld ook veel eenvoudiger reageren onderaan artikelen met je website. Zo blij mee!

Ook qua inhoud ga ik een aantal dingen verbeteren. Zo ga ik nog meer persoonlijke artikelen schrijven (ik weet hoe graag jullie deze lezen ♥ ), meer van mijn persoonlijke kennis delen op het gebied van mindfulness en dierenliefde & ik ga veel meer mooie winacties voor jullie regelen.

Daarnaast is er iets waar ik zelf aan moet gaan werken. Met het bouwen van deze website ben ik geconfronteerd met de waarheid. Ik vind het niet fijn om op foto’s te staan. En daarom heb ik er ook maar heel erg weinig. Hoog tijd om daarin een beetje te veranderen. Al vind ik dat wel heel spannend.

En… Ik kom op tv!

Waarschijnlijk mag ik dit nog helemaal niet vertellen. Maar ik vind het zulk leuk nieuws! Ik ben gecast voor een nieuw tv-programma van Talpa samen met nog een paar andere vegans. De opnames hiervoor vinden over ruim 2 weken plaats. Spannend! Ga ik eindelijk mijn angst voor camera’s overwinnen? Ik hoop het zo. Want nu mijn nieuwe website klaar is, wil ik stiekem niets liever dan eindelijk beginnen met mijn YouTube account en het maken van mijn online programma. Dus fingers crossed 😀 !

Het moraal van dit verhaal.

Ik wilde dit blog artikel niet alleen met je delen om je te laten zien dat ik een nieuwe website heb. Maar vooral omdat ik zelf een enorm belangrijke les heb geleerd. Niet alleen heeft alles een reden, maar dingen vinden ook plaats op het moment wanneer het zo moet zijn. Soms is het enigste wat je kunt doen, vertrouwen hebben en loslaten wat je eerst in gedachten had.

En nu de allerbelangrijkste vraag… Hoe vindt je het eindresultaat geworden?

Pin It