Tag

Moestuin

Browsing

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik mijn vriendinnetje Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest. Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

 

 

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

 

 

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat. Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd. Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

 

 

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan. Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft. Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen, door een boek te schrijven, maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven. Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

 

 

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij. Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

 

 

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s.

 

 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

 

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

 

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

 

 

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

 

 

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

[separator]

 

 

Gisteren was ik op een waanzinnig leuk event in de Moestuin in Utrecht. Het fantastische merk, Biobites, bestaat namelijk 5 jaar en dit werd uitgebreid gevierd. En… Ik ben één van de lucky bloggers die was uitgenodigd om dit te komen vieren. Ben je benieuwd naar het event, met welke dieren ik heb geknuffeld en welk blogvriendinnetje ik daar heb ontmoet? Lees dan snel verder…  

 

Over Biobites

Alweer bijna een jaar geleden schreef ik een review over de producten van Biobites. Ik gaf het een cijfer 10 en dat is nog steeds van kracht. Ik ben en blijf fan! Want naast dat ik dol ben op het product ben ik fan van de missie, het sociale aspect en van het complete Biobites team.  Het plaatje klopt of zoals Simone van der Heide, oprichtster van Biobites, zegt; “Lekkere meukvrije voeding die gezond en verantwoord is, daar word je vanzelf energiek en gelukkig van”. Dus dat! Dus super blij en dankbaar dat ik aanwezig mocht zijn bij dit feestje!

 

 

 

 

 

De stands en het eten.

We zijn flink in de watten gelegd! Biobites heeft namelijk een aantal hele mooie merken uitgenodigd en ons getrakteerd op een paar fijne amuses. Binnenkort komt er (jawel, alvast een sneak peak) een nieuwe review online met zeewier producten van Wereld van Zeewier. Die foto’s blijven dus nog even geheim 😉 ….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Welk blogvriendinnetje ik daar heb ontmoet…

Giulia Califano – de Waal van renmeisje.com! Ik ken Giulia via de Facebook groep ‘Groene Bloggers Nederland’ wat is opgericht door Iris Overgaauw. Ik had gevraagd welke bloggers nog meer naar dit geweldige event zouden gaan en tadaaaa… Giulia reageerde, dus we plande een date in en ontmoeten elkaar gisteren. Super leuk! We gaan vaker samenwerken met elkaar en samen naar events toe. Onze blogs versterken elkaar enorm. Giulia eet plant based en is super fit (ze blogt ook onder andere over hardlopen), ze deelt regelmatig recepten en haar gedichten + nog veel meer. Neem eens een kijkje op haar blog, Instagram en Facebook. Ik weet zeker dat je haar ook enorm leuk zult vinden.

 

 

Nieuwe vriendjes en heel veel knuffelen.

Zoals jullie weten, ben ik dol op dieren. Van tevoren check ik vaak al of er op een locatie dieren zijn waar ik mee kan knuffelen. Soms is het een hond of poes en nu was het nog veel meer. Ik voel zo onbeschrijfelijk veel liefde voor dieren en dat weten ze. Ze komen namelijk altijd direct naar mij toe. Alleen weet ik hierdoor niet 100% zeker of ze het goed hebben (iets met een roze bril). Ze zagen er allemaal gezond uit en er was meer dan voldoende eten. Alleen… Ze hadden een kleine ruimte en sommige zagen er verveeld uit. Ik ben nu bezig met een opleiding dierencommunicatie en ik hoop (!!!) dat ik hier eind dit jaar geweldig goed in ben geworden. Ik snak namelijk naar een goed gesprek waarin ik ook kan vragen hoe het gaat. Nu heb ik meneer de geit (hij heeft gaan naam gekregen) beloofd dat ik hem kom halen zodra mijn animal sanctuary een feit is. Ik kan niet wachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit keer een blog met verrassend weinig woorden maar met (nog steeds) heel veel inhoud. Ik hoop dat je er van genoten hebt! Vergeet je niet Biobites ook nog te volgen op Instagram en Facebook? Dat waarderen ze enorm.

 

 

 

Fijn weekend nog! ❤

[separator]

PS: Nogmaals dankjewel Simone en het complete team van Biobites voor het geweldige event en de goedgevulde goodiebag. You rock! Het was een eer om aanwezig te mogen zijn. Op naar de volgende 5 jaar 😀 . Tot snel! x

[separator]

 

Zeg je plantaardig of veganistisch? Dan is de eerste persoon waar ik aan denk Lisette Kreischer. Het is alweer 8 jaar geleden dat ik vol enthousiasme en herkenning in haar boek Veggie in Pumps dook. Het was het allereerste boek wat vegetariër/veganist zijn inclusief de levensstijl sexy maakte. Inmiddels is mijn boekenkast fan van Lisette en is er geen titel die ontbreekt. Het is dan ook een eer dat ik haar mag interviewen voor CLAIRESMISSION.COM. Heel veel leesplezier!

 

Welkom terug van je sabbatical! Hoe heb je de rust ervaren?

Na 14 jaar als een tierelier te hebben gewerkt, 7 dagen per week, dacht ik ‘het is wel even goed’. Mijn bedrijf loopt, The Dutch Weed Burger loopt, mijn boeken zijn uit. Ik ben nu op een goede plek om eventjes met het harde werken en al die mails te stoppen. Van die laptop weg. Ik doe al lang aan yoga en ik voelde dat ik tijd nodig had om mij in mijn practice te verdiepen en de kruidenleer ook verder uit te diepen. Ik ben dat sinds mei aangegaan en dat was heerlijk. Ik kom net terug uit Mexico van een 4 weken yoga en Ayurveda training. Toen ik weer thuis was, kwam er alweer veel op mij af, allemaal goede dingen dat wel. Dat ik dacht ‘ik ga weer lekker aan de slag’. Maar nu niet meer op de manier vroeger, meer in balans. Ik ga nu echt parttime mijn boeken maken en de andere tijd besteden aan creatief werk, de tuin, kruiden en mijn practice. Dus een goede balans tussen het werkende leven, creativiteit en innerlijke ontwikkeling.

 

 

Kunnen we binnenkort ook een yoga boek of kruidenboek verwachten?

Voor een yoga boek voel ik mij nog niet klaar. Eerst wil ik mezelf een aantal jaar in mijn eigen ontvouwende practice verdiepen zodat ik mijn eigen ervaringen op kan doen. Zodat ik dus niet iets schrijf vanuit opgedane kennis van buitenaf maar dat doe vanuit eigen ervaringen en innerlijke ontdekkingen. Een kruidenboek zie ik wel voor me, daar zit ik lekker in. But first things first en dat is een kruidentuin aanleggen ;-).

 

 

Daarover gesproken… Waar gaat je volgende boek over?

Ik heb nogal wat boeken gemaakt die nu niet meer te koop zijn, allemaal uitverkocht. Eigenlijk wilde ik even geen boeken meer maken. Ieder jaar een boek is gewoon best wel intens, dus even niet. Toen zei mijn uitgever ‘’waarom doen we dan niet een selectie van jouw beste recepten uit de boeken die nu niet meer te koop zijn?’’.  Heel fijn, hartstikke mooi natuurlijk, dat gaan we dus gewoon doen. Het komende boek komt waarschijnlijk in het voorjaar uit en daarna komt een boek waar ik veel meer onderzoek naar moet doen. Dat duurt nog even en houd ik voorlopig voor mezelf, het is een ontvouwend en groeiend idee.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Wat mij echt energie geeft is het ontdekken van de natuurlijke wereld om ons heen, zoals het plantenrijk en het kruidenrijk. De cadeautjes van Moeder Aarde toepassen in het dagelijks leven vind ik prachtig, daar word ik echt heel blij van. Daarnaast ook fotografie en styling. Daar ben ik in afgestudeerd en dat is waar mijn hart ligt. Al op jonge leeftijd wilde ik belangrijke wereldse zaken vertalen naar beeld en beleving. Het is voor mij heel belangrijk om goed na te denken over de boodschap die ik zou willen meegeven aan de wereld en hoe ik dat eruit kan laten zien. Dat is mijn werk en ook echt mijn hobby.

 

Rituelen heb ik ook! Iedere dag sta ik vroeg op. Ik begin altijd met een glas lauw warm water, mijn mond spoelen met sesamolie, yoga & meditatie en ik lees wat mooie teksten. Daarna ontbijt ik altijd goed met fruit en geef ik mijn hondje eten en aandacht. Vervolgens even met hem naar buiten voor een verfrissende wandeling. Dan probeer ik altijd iets van deep work te doen, dat betekent dat ik echt probeer om de ochtenduren te pakken om wat meer hersenuitdagingen te doen. Bijvoorbeeld kruiden bestuderen, boeken lezen. Daar heb ik namelijk wat meer moeite mee. Ik ben echt zo’n creatief mens. In de middag eet ik warm met mijn vriend. Daarna is er tijd voor wat creatief werk. Daarna komt de avond alweer en dan is het tijd om af te bouwen. Dan eet ik wat kleins, iets lichts en dan misschien een filmpje of een goed boek. Dat zijn een beetje mijn routines in een dag maar dat kan ook weleens helemaal ontploffen hoor. Ik bedoel het is allemaal heel leuk maar het is niet zo dat het ook altijd haalbaar is. De intentie is er en vaak loopt het ook zo.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Veganistisch werd ik toen ik 20 jaar was. Het begon al eerder. Toen ik 10 jaar was, werd ik vegetariër. Tussen mijn 10de en 20ste heb ik alles onderzocht en gelezen wat los en vast zit over de voedingsmiddelenindustrie. Via die weg ben ik uiteindelijk alles te weten gekomen over zuivel, eieren, kaas E-nummers, toegevoegde stoffen en wat het allemaal is en doet. Ik vond het echt zo niet natuurlijk, het voelde zo niet goed. Ik besloot dat allemaal niet meer te eten, waardoor de vraag ontstond wat eet ik dan wel. Op mijn 18de begon het avontuur van het ontdekken van het plantenkoninkrijk. Dus de noten, zaden, peulvruchten, groenten, fruit, granen, planten, zeewieren en kruiden. Er ontstond een keuken die zich de afgelopen 14 jaar heeft ontwikkeld in mijn leven. Ik ben heel dankbaar voor die reis. Het zijn mijn medicijnen naast dat het ook gewoon super lekker is. Ik geniet, iedere dag weer. Ik eet vaak liever thuis met mijn vriend omdat ik dat lekkerder vindt dan uit eten gaan. De planten verdienen het gewoon om er een feestje op je bord van te maken. Zowel in geur, kleur, smaak, als de samenstellingen van zoet, zout, zuur en bitter. Die reis vind ik magisch, alchemistisch bijna. Ik haal daar echt heel veel plezier uit. Mijn volgende uitdaging is het creëren van een moestuin. We hebben een nieuw huis in Amsterdam Noord en die heeft een flinke tuin. Ik heb hiervoor nooit tuinen gehad. Nu wil ik graag dat de groenten ook uit mijn eigen tuin komen en de kruiden. Dat moet ik nu ook gewoon gaan leren.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik heb het geluk dat ik al lang geleden mensen heb mogen ontmoeten die helemaal synchroon lopen met mijn denken. Dat betekent niet perse dat ze ook veganistisch zijn, maar ze eten biologisch, vegetarische en bewust.Allemaal zijn ze op hun manier bezig met een leven wat bijdraagt aan moeder natuur en een gezond en bewust leven. Dat is prachtig en voor mij belangrijk. Dit is wat ik leef. Ik heb geluk gehad dat ik lieve en mooie vrienden heb waar ik zoveel mee kan uitwisselen op dat niveau. Daar leer ik ook heel veel van. Dat zijn echt mijn harten vrienden die mij ook veel dingen teruggeven, die mij uitdagen en prikkelen.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

De natuur is wel echt mijn leider. Wat zijn de natuurwetten, hoe kan ik daarnaar luisteren, wat vertellen de planten mij? Dat vind ik een uitdaging en dat zal ook altijd een uitdaging blijven. Het voelt voor mij wel als de weg die ik wil ingaan. Daarnaast ook mijn dierbare vrienden en vriend. Zij zijn ook mijn coaches, mijn leiders, mensen die mij dingen terug geven, die helpen om mij te laten groeien. Van hun kan ik leren. Ook mijn ouders zijn helden. Mijn moeders keuken was mijn allereerste inspiratiebron en het eerste voedsel wat ik begon te veganiseren. Haar keuken heb ik meegenomen op mijn reis. Daar ben ik heel dankbaar voor. En mijn vader, die zegt altijd ‘’geld hebben we niet nodig, want we hebben boutjes en moertjes’’ en heb daarmee van hem een enorme dosis creatiekracht meegekregen. Dit heeft me altijd groot plezier gegeven. Ik ben gezegend met echt hele mooie mensen om mij heen die mijn inspiratiebronnen zijn.

 

 

Het eerste boek dat je schreef, Veggie in Pumps, is inmiddels alweer 8 jaar geleden. Wat zijn de belangrijkste ontwikkelingen sinds deze periode geweest? Wat zijn jouw verwachtingen voor de toekomst?

Eén van de allerbelangrijkste trends hebben wij zelf al ingezet. Dat is natuurlijk het promoten en het op de kaart krijgen van de plantaardige keuken. Dat is redelijk gelukt, denk ik. Ik voel mij dankbaar dat ik daaraan een bijdrage heb mogen leveren. Ook zeewier op de kaart krijgen, want dat stond jaren geleden ook nog heel erg in de kinderschoenen. We hebben The Dutch Weed Burger ontwikkeld. Groente uit Zee, ons boek, is nu vertaald naar 2 talen en dat worden er waarschijnlijk nog meer.
Wat ik ook heel belangrijk vind, is dat ik nog steeds samenwerk met mijn collega Roos die al vanaf de start van Veggie in Pumps naast me wandelt. Dat vind ik heel mooi. We zijn inmiddels niet alleen collega’s, ook hele goede vrienden. We lopen altijd synchroon, we dagen elkaar uit en werken goed samen. Dat voelt heel veilig, vertrouwd en dat vind ik ook echt een heel mooi cadeau. Mede dankzij Veggie in Pumps heb ik The Dutch Weed Burger met een andere collega kunnen ontwikkelen, die ook één van mijn beste vrienden is. Het is zo’n prachtig avontuur geweest zowel innerlijk als daarbuiten. De boeken, The Dutch Weed Burger en de documentaire die we hebben gemaakt. Het besef hoeveel je doet en wat je hebt bereikt komt altijd pas jaren later met dank aan zo’n vraag. Blessings geven, dat mag ik best wat vaker doen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom natuurlijk dat mensen nog meer plantaardig gaan eten en dat we op een gegeven moment allemaal in harmonie en vrede met elkaar leven waarbij er geen diertjes meer geslacht worden. Ik droom heel utopisch, zoals je ziet. Wat ik voor mijzelf droom is dat ik een goede balans weet te bewaken tussen goed zijn voor mezelf en daaruit mijn boodschap vertellen. Daarnaast droom ik van een kruidentuin ;-). Verder ben ik heel blij met hoe het nu gaat.

 

 

Ben je gelukkig?

Soms wel, soms is het even goed voelen en zoeken ;-).

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij: dat je iets doet, omdat je het doet, niet omdat je afhankelijk bent van het resultaat. En dat je terwijl je het doet je tevreden en gelukkig voelt en vanuit een zuivere intentie weet te handelen.

 

 

Gedeeld: mijn dagelijkse mantra

Lokah Samastah Sukhino Bhavantu is een mantra die ik dagelijks gebruik.

May all beings have happiness and the causes of happiness;
May all be free from sorrow and the causes of sorrow;
May all never be separated from the sacred happiness which is sorrowless;
And may all live in equanimity, without too much attachment and too much aversion,
And live believing in the equality of all that lives.

 

[separator]

 

Pin It