Tag

persoonlijke ontwikkeling

Browsing

Nu mijn hormonen al weken als een razende vermenigvuldigen en veranderen, is het lastiger dan ooit om de persoon te blijven die ik altijd heb willen zijn. Het is ook een vraag die ik heel vaak krijg tijdens mijn meditatielessen; ‘’ik ben blij met mezelf, maar hoe kan ik dit vasthouden?’’. Ik heb de tijd genomen om hier eens goed over na te denken. Want hoe zorg ik er zelf voor dat ik niet verander in een draak en nog steeds blij ben met wie ik ben? Ik heb er een heel blog artikel over geschreven en mijn tips & tricks op een rijtje voor je gezet. Heel veel lees plezier!

Veranderingen horen bij het leven.

Het is altijd wanneer je net het gevoel hebt dat alles perfect gaat en op rolletjes loopt, dat er iets gebeurt waardoor alles weer lijkt te veranderen of verandert is. En dat is oké. Het leven is geen steady race met een rechte lijn van start naar finish. De veranderingen zijn er onderdeel van; de obstakels die het mooi en interessant maken. Toch is verandering niet altijd het makkelijkste om te accepteren. Ook ik ben iemand die het soms heel lastig vindt om los te laten. Dat is niet goed of slecht, het is gewoon zoals het is. Door het te omarmen en accepteren creëer je ruimte voor nieuw geluk.

Razende hormonen en zwangerschapskwaaltjes.

Door een jarenlange dagelijkse meditatie practice kan ik oprecht zeggen dat ik heel goed en flexibel in het leven sta. Er zijn weinig veranderingen die mij nog omver kunnen blazen. Toch moet ik toegeven dat zwanger zijn soms best behoorlijk pittig is. De razende hormonen, heftige dromen en zwangerschapskwaaltjes zorgen er soms voor dat ik een duw krijg en dat ik het lastig vind om de persoon te blijven die ik altijd heb willen zijn. Zo kan ik veel ongeduldiger zijn en verander ik soms in een boze mama beer wanneer ik onrecht ruik. Gelukkig is het grootste gedeelte van zwanger zijn magisch! Wij zijn echt intens dankbaar en gelukkig met ons kleintje.

Je kiest zelf hoe je wilt reageren.

Als ik mijn dromen soms letterlijk in het dagelijkse leven zou toepassen dan zou ik mensen regelmatig achterna zitten en met een peddel op hun hoofd wat bewustwording meegeven. Maar dat werkt natuurlijk niet (dat staat trouwens ook wel weer in enorm contrast met dit artikel wat ik schreef over een geweldloze zwangerschap willen hebben). Gelukkig hebben we zelf iedere dag weer de keuze hoe we reageren op veranderingen en situaties. Zoals gezegd ben ik zelf verre van perfect, maar toch zijn er een aantal dingen die ik doe die ervoor zorgen dat ik mezelf nog steeds in de spiegel kan aankijken en blij wordt van de persoon die ik zie. De praktische tips en tricks die ik zelf toepas om toch de persoon te blijven die ik graag wil zijn, deel ik graag met je.

Tip 1: zoek een uitlaatklep.

Schrijven is voor mij altijd zo’n uitlaatklep! Juist wanneer ik niet het gevoel heb in die perfecte staat te zijn, maak ik tijd vrij om de woorden te laten stromen en zinnen te vormen die een bijdrage leveren. En soms zijn de woorden maar woorden, ook dat is oké. Wanneer ik schrijf, maak ik mijn hoofd leeg en start ik weer met een nieuwe pagina die helemaal leeg is. Zalig! En dat doe ik niet alleen in de vorm van bloggen, maar ook in de vorm van gedichten schrijven. Dit is bijvoorbeeld een gedicht waar ik deze week mee begonnen ben;

HERFST 2019

De blaadjes hebben de meest prachtige kleuren en fleuren alle straten op. Wat een genot!

Zelfs de zon schijnt en ondermijnt de kou die bij de herfst kijken komt.

In mijn lichaam kloppen 2 harten zwoel, vol gevoel. Als een warme zomeravond. Waarin liefde overal aanwezig is. Als een vis die zwemt in diepe wateren maar altijd precies weet waar hij is. Nooit verdwaalt of eenzaam. Onze harten voor altijd verbonden, hoe bijzonder!

Tip 2: maak tijd vrij voor het lezen van een goed boek.

Ik kan mij werkelijk los maken van deze wereld en compleet in een boek duiken. En dan maakt het niet eens zoveel uit of het een leesboek is of één uit de categorie van bijvoorbeeld persoonlijke ontwikkeling. Lezen is voor mij ontzettend belangrijk. Het is de grootste bron waar ik mijn kennis uit op doe die ik in de praktijk wil gaan gebruiken. Juist wanneer ik bang ben om mee te gaan in de stroom van verandering, vind ik rust en bezinning in een goed boek.

Tip 3: kintsugi.

Jaren geleden ben ik verliefd geworden op Kintsugi toen ik deze quote las;

In Japan, broken objects are often repaired with gold. The flaw is seen as a unique piece of the object’s history, which adds to its beauty. Consider this when you feel broken.

Sindsdien is het één van de methodieken die ik ook zelf gebruik wanneer ik in een situatie zit of iets mee maak waardoor ik mij gebroken voel. Ik zoek alle scherven bij elkaar en zet het opnieuw in elkaar met goud lijm. Waardoor het object mooier wordt dan ooit tevoren en ik ook mezelf heb geheeld door tastbaar te maken wat ik heb geaccepteerd.

Ik ben een gezegend mens dat ik het afgelopen jaar heel veel mensen heb mogen helpen om deze methodiek eigen te maken tijdens de Kintsugi workshops die ik geef.

Tip 4: lief voor jezelf zijn.

Door alle veranderingen die mijn lichaam nu doormaakt, kan ik in de middag heel erg moe zijn. Vooral omdat ik een echt ochtendmens ben en ik dan vaak ook heerlijk productief ben. Nu wij in verwachting zijn van ons kleintje, luister ik extra goed naar mijn lichaam en ben ik ook extra lief voor mezelf. In de middag ga ik dan ook vaak lekker op bed liggen, kijk ik wat op Netflix, lees ik een goed boek of doe ik een dutje. Heerlijk vind ik dat! Het is echt even een lekker momentje voor onszelf. En zo zijn er meer momenten waarop ik Selfcare dagelijks probeer toe te passen. Zo beoefen ik mindfulness tijdens het koken, lees ik altijd voor het slapengaan in de avond, zing en dans ik onder de douche, geniet ik intens van de buitenlucht en het veranderde seizoen wanneer ik buitenloop met onze hondenkinderen en nog veel meer.

Juist ook omdat ik dagelijks loslaat en tijd vrij maak om lief voor mezelf te zijn, ontstaat er ruimte voor nieuwe mooie dingen. Zo ga ik samen met Melissa Kamstra een hele bijzondere Selfcare workshop geven op zaterdag 29 december in Amsterdam.

Tip 5: je omringen met mensen die het beste met je voor hebben.

Ik ben gezegend met onwijs lieve mensen om mij heen die stuk voor stuk het beste met mij voor hebben. En dat is zo fijn! Wel heb ik van een hoop mensen afscheid genomen om te komen waar ik nu ben. Ik geloof er heilig in dat iedereen met elkaar verbonden is en dat alles energie is. We mogen ook zelf kiezen welke energie voor ons goed voelt en welke niet. Uiteindelijk wil iedereen de persoon blijven die ze altijd hebben willen zijn. Loslaten is daarbij soms ook nodig om vooruit te komen.

Last but certainly not least….

Volg altijd je eigen gevoel en als er ook maar iets is waar je hulp bij nodig hebt, durf te vragen. Je staat er niet alleen voor.


Hoe zorg jij ervoor dat je de persoon blijft die je altijd hebt willen zijn?

‘’Ik heb op dit moment last van chronisch tijdstekort.’’ Ik hoor het mezelf nog zeggen een paar weken geleden. En het was mijn moeder die mij met mijn neus op de feiten drukte. Ik doe namelijk gewoon teveel. Een baan van 28 uur, een blog waar ik wekelijks ruim 12 uur mee bezig ben, vrijwilligerswerk van  5 uur per week, een opleiding dat soms wel 16 uur per week opslobbert en dan ook nog de zorg voor mijn schoonvader en 2 hele lieve labradorkinderen en een awesome man die ik ook nog tijd wil geven. En dan niet te vergeten mijn moeder, oma en de rest die ik nu voor het gemak maar niet noem. Help, hoe houd ik alle ballen in de lucht, terwijl ik er ook nog energie van krijg en plezier uit haal?

 

‘Het is nooit goed genoeg syndroom.’

Volgens mijn moeder was de oplossing eigenlijk heel eenvoudig. Als ik nu gewoon eens zou stoppen met mijn vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming, dat toch al niet goed samen gaat met mijn werkrooster, dan zou ik weer wat lucht en vrije tijd krijgen. Dat is namelijk 5 uur per week + 28 uur opleiding oftewel 33 uur per week die ik extra kan besteden aan mijn blog, werk, hondenkindjes, hubby, mijn moeder, oma en andere leuke dingen. Dat zou mijn chronisch tijdstekort probleem direct oplossen maar…. Er is wel één ding waar ik volgens haar echt aan moet werken en dat is mijn ‘het is nooit goed genoeg syndroom’. Toen ze het zei herkende ik mij er niet in. Ik ben namelijk super happy met mijn leven, met alles wat ik doe en wie er een rol in spelen. Maar toch bleef het knagen… Ben ik wel helemaal tevreden?

 

 

Een droombaan.

Ik heb nog nooit zo’n leuke baan gehad als dat ik nu heb bij de Bibliotheek Haarlemmermeer. Ik werk 28 uur als Servicemedewerker Publieke Dienst. En er zijn ontzettend veel doorgroeimogelijkheden, opties om extra te werken en opleidingsmogelijkheden. Bovendien heb ik onwijs leuke collega’s en voel ik mij helemaal thuis. Ik word erkend, gehoord en ik leer iedere dag iets nieuws. En… Ik word omringd door boeken! Mijn andere grote liefde naast dieren. Dus ik kan oprecht zeggen dat ik echt mijn droombaan heb gevonden. Ook het salaris is goed, het is perfect gelegen, ik werk flexibel op verschillende locaties en geen dag is hetzelfde. En dan kan ik nog 101 dingen noemen die mij blij maken en onbeschrijfelijk dankbaar dat ik hier mag werken. Zoals de fietsroute naar één van de locaties waar ik werk, waar ik deze schatjes tegenkom en heerlijk mee kan knuffelen:

 

 

Nog steeds lekker ondernemend.

En met www.clairesmission.com gaat het gelukkig ook onwijs goed! Ik heb veel ideeën voor het schrijven van nieuwe artikelen. Ook sta ik te popelen om een YouTube kanaal op te richten en een online programma. Ik word inmiddels wekelijks benaderd door onwijs gave mediabureaus, pr- en communicatiebureaus en mooie merken, voor samenwerkingen. Iets wat mij ook intens gelukkig maakt! Hoewel Claire’s Mission nooit bedoeld is geweest als een bron om veel inkomsten uit te genereren, is het wel een enorm compliment en een vorm van waardering dat ik daar nu een mooi bedrag per maand mee verdien. Dus ook op ondernemend vlak heb ik niets te klagen! Ik ben en blijf ondernemer. Al vind ik het zalig om nu gewoon te kunnen zeggen dat ik een ‘blogger’ ben. Daar ligt toch een stuk minder druk op .

 

 

De liefde van mijn leven, geweldige familie en de meest schattige kindjes.

Ik prijs mezelf onwijs gelukkig met het leven dat ik leid en alle mooie mensen met wie ik het mag delen. Ik ben intens dankbaar dat ik Roy 7 jaar geleden leerde kennen, dat we getrouwd zijn en dat ik iedere ochtend naast hem mag wakker worden. Hij kent mij door en door, mijn mooie eigenschappen maar ook mijn zwaktes. En toch is er niemand met wij hij liever zijn leven wil delen dat met mij. Hoe lief en mooi is dat! Daarnaast hebben we 2 geweldige hondenkinderen die ons leven helemaal compleet maken. Ik ben heel blij en dankbaar voor een geweldige schoonvader, moeder, oma en iedereen die ik nu niet noem maar wel weet dat ik hun bedoel. En daarnaast heb ik zo veel onwijs mooie en lieve mensen in mijn netwerk op social media. Ik ben een ontzettend rijk mens en voel mij door zoveel mensen gedragen door liefde.

 

 

 

 

En toch schijnt er iets te knagen…

Volgens mijn moeder en mijn man ben ik altijd bezig met iets. En dan vooral met dingen waar ik andere mensen blij mee kan maken. Ik ben rusteloos, slecht in stil zitten en een lange tijd ontspannen terwijl ik alleen ben is een utopie. En als ik heel kritisch naar mezelf moet kijken, dan ben ik bang dat ze een punt hebben. En daarom recht ik mijn rug vandaag, zet ik mijn hart open en vraag ik hardop aan het universum wat het is dat ik kennelijk mis of over het hoofd zie? Ik heb namelijk een prachtig leven, mag eigenlijk nergens over klagen maar toch heb ik ongelofelijk veel moeite met stil staan en ontspannen.

 

 

Dus ik ga gelijk aan de slag en binnenkort volgen er heel veel nieuwe reviews!

En dat is dus mijn eerste gedachten, haha! Ik ben namelijk helemaal niet unhappy maar dat wil ik wel graag zo houden. Ik denk namelijk dat één van de allergrootste problemen van mijn generatie is dat we alles denken te kunnen en dat het daarom ook lukt. We vinden 101 dingen leuk waardoor we ook gedwongen worden om keuzes te maken. En juist daar gaat het fout. Het is niet voor niets dat de meeste millenials minimaal 1 burn-out hebben gehad voor hun 25ste. En ik word volgend jaar ook nog eens 30 jaar (zucht – maar wel heeeeeeel dankbaar als ik het mag worden natuurlijk). Dus er is werk aan de winkel. Missie: Claire moet leren ontspannen. En daar ga ik vandaag maar eens mee beginnen.

 

 

Maar voordat ik kan leren ontspannen moet ik helaas ook iets loslaten.

Aangezien ontspannen ook tijd kost, kan ik helaas niet anders dan inderdaad te stoppen (voor nu) met het doen van vrijwilligerswerk. Dit betekent dat ik niet meer wekelijks te vinden ben op het veld van de Gehoorzame Huishond Aalsmeer. Ook betekend het dat ik de opleiding tot hondentrainer helaas niet ga afmaken. Met pijn in mijn hart. Want ik vond het wel onwijs leuk om te doen! Maar ja… Keuzes maken… En in dit geval een keuze die er hopelijk voor gaat zorgen dat ik meer tijd kan stoppen in mijn andere liefdes. Mijn man, onze hondenkinderen, mijn werk, Claire’s Mission, hobby’s, familie en alles wat ik nu nog vergeet te noemen. Het is stiekem ook best wel een beetje veel.

 

 

En hoe nu verder?

Eigenlijk verandert er niet veel. Behalve dat ik nu meer vrije tijd heb en dat ik een hele strenge man heb die voortaan op ieder nieuw idee direct ‘NEE’ zegt. Ach hij bedoelt het goed. En stiekem is het ook wel heel fijn en lief. Hij is mijn anker die ervoor zorgt dat ik nu op ontdekkingsreis moet gaan naar hoe ik weer voor mezelf kan gaan zorgen en iets vind (of meerdere dingen) die mij helpen met ontspannen.

 

 

Ik voel een deel 2 aankomen van dit artikel 😛 … To be continued!

 

 

[separator]

PS: Hoe ontspan jij? En heb je tips voor mij?

[separator]

 

 

 

De zomer schijnt er om bekend te staan; drastische wijzigingen, keuzes maken en een compleet nieuwe koers varen. Regelmatig ontvang ik de vraag hoe het nu eigenlijk gaat met mij, mijn plannen voor een animal sanctuary, blog en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. Super lief! Hoog tijd dus voor een blog artikel waarin ik met je deel hoe het werkelijk met mij gaat en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. En be prepared, ik heb de afgelopen maanden in een gigantische rollercoaster gezeten en er is heel veel gebeurd. Dus hier komt het dan, mijn update.

 

 

Keuzes maken en ontslag nemen.

Pffff, wat waren de afgelopen maanden (mei, juni, juli) stressvol. Ondanks dat het werk dat ik deed bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme en Meatless District, 100% vegan was, kreeg ik er zo geen energie meer van. Iedere dag dat ik wakker werd, kon ik niet wachten om weer te gaan slapen. Alles leek gezeik te zijn, op te leveren en nog meer stress te genereren. Ik haalde behalve uit mijn hondenkinderen, hubby en alle lieverds op social, totaal geen voldoening meer uit mijn leven. Na een paar maanden het op zijn beloop te laten, besloot ik in juli dan ook om officieel te stekker te trekken uit mijn werk bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme als fondsen- en ledenwerver. Ik had verwacht dat ik er enorm ziek van zou zijn omdat het wel vegan is en grotendeels iets is waar ik achter sta (niet met alles), maar het tegendeel was waar. Ik voelde mij zo opgelucht! Een maand later was ook de emmer officieel vol met Meatless District. In augustus nam ik ontslag. Vanaf dat moment sprak ik met mezelf af dat ik nog steeds vegan werk wilde gaan doen, maar dat het er niet zo dik meer bovenop hoefde te liggen.

 

 

 

 

Een switch van hardcore vegan naar mindful dierenmens.

Ik ben inmiddels al een aantal jaar vegan voor de dieren en ik voelde mij altijd enorm thuis in de wereld van hardcore dierenactivisten. En nog steeds plaats ik mezelf graag in dit hokje. Ik word alleen heel erg moe van alle negatieve discussies die er worden gevoerd en waarbij mensen persoonlijk worden aangevallen. Daar sta ik niet achter. Dat ik vegan ben betekent niet dat ik niet van mensen houd. Sterker nog, waar ik mijzelf hard voor maak is dat mensen zich realiseren dat we niet meer of minder waard zijn dan andere dieren, maar dat we allemaal gelijk zijn. Alles is energie. En om die reden heb ik ervoor gekozen om een stapje terug te doen als het aankomt op ‘hardcore activisme’. Ik geloof nog steeds heilig in het doel, maar dit is niet de juiste weg voor mij. Dus vandaar dat je op Claire’s Mission steeds meer artikelen vindt die rechtstreeks uit mijn hart komen, die mindful zijn maar ook nog steeds vegan. De interviews blijven, want ik bel dol op mensen en ik plaats ze graag op een podium wanneer we beide dromen van een wereld zonder dierenleed. Ik ben alleen niet meer actief in alle Facebook groepen en als er heftige discussies zijn dan ben ik stil. Ook kies ik ervoor om mensen te ontvolgen die heftig dierenleed posten. Dit omdat ik er diep ongelukkig van wordt en het ervoor zorgt dat ik blokkeer. Ik focus mij liever op positief activisme.

 

 

Een plotselinge verhuizing.

Ik en mijn hubby zijn allebei enorme gevoelsmensen. Toen we in juli hoorde dat de hond van mijn schoonvader een epileptische aanval had gekregen, stonden we direct op scherp. Ondanks dat mijn schoonvader al 80 jaar is, werkt hij nog steeds met heel veel liefde bij een autodealer. Pepper (zijn hond) is dan ook regelmatig een paar uurtjes per dag alleen thuis. Toen we eind augustus hoorde dat het ook niet echt goed ging met mijn schoonvader, besloten we direct om onze spullen naar een Shugard te brengen en de huur op te zeggen. Inmiddels wonen we tijdelijk (tot dat we een groot huis, met hopelijk wat grond) hebben bij mijn schoonvader en Pepper zodat we voor hun kunnen zorgen. Zij verhuizen ook direct met ons mee, zodra we een huis hebben gevonden die voldoet aan onze voorwaarden. Anyhow, we zijn in augustus in 2 weken tijd volledig verhuist van Almere naar een lief dorpje in de buurt van Schiphol.

 

 

Een eigen YouTube zender + online programma.

Hebben jullie al mijn Instagram stories gezien deze zomer? Hierin deelde ik super enthousiast over 2 opleidingen waar ik mee zou beginnen voor het starten van een YouTube zender. Uiteindelijk werd ik (blijft een bummer) voor één opleiding niet ingeloot en de andere opleiding bleek helaas toch oplichterij te zijn. Maar no worries! Want ik ben nog steeds van plan om te gaan starten met een YouTube zender inclusief een online meditatieprogramma. De vraag is alleen waar en wanneer. Ik struggle op dit moment namelijk een beetje met de ideeën die ik heb en om deze ook werkelijk uit te voeren. Mochten jullie tips hebben of mij een schop onder mijn kont willen geven? Please do! Je kunt mij bereiken op Instagram, Facebook, Twitter en natuurlijk ook gewoon via de mail of door een reactie achter te laten onder dit artikel. 😀

 

 

 

Iedere zaterdag op het veld omringt door honden.

Ik ben al een aantal jaar betrokken bij de Dierenbescherming als donateur, ook heb ik jaren geleden vrijwilligerswerk gedaan bij Dierenbeschermingscentrum Amersfoort. Ik vind het een hele mooie organisatie en ik ben altijd trots geweest op onze verbinding. Door onze plotselinge verhuizing, vond ik het ook heel erg belangrijk om een beetje te gaan wortelen in Haarlemmermeer. Dit is namelijk wel waar wij willen blijven en waar ik een animal sanctuary wil gaan oprichten. Toen ik de Gehoorzame Huishond Aalsmeer vond, was het dan ook direct liefde op het eerste gezicht! Ik ben met zo onwijs veel liefde en warmte ontvangen, dat ik mij direct thuis ben ga voelen. En nu sta ik iedere zaterdag op het veld omringt door honden, die ik aan het bestuderen ben. I love it! Ik ben op dit moment aspirant hondentrainer. In ben al begonnen met de hondentrainer opleiding van de Dierenbescherming en in april 2019 doe ik examen. Can’t wait!

 

 

Wat ik zo mooi en bijzonder vind aan de Gehoorzame Huishond is dat er vooral gekeken wordt naar hoe eventueel probleemgedrag direct in goede banen geleid kan worden, waardoor (onnodig) terugbrengen van de hond naar het asiel wordt voorkomen. Iets waar ik 100% achter sta 🙂 . Voor meer informatie klik hier.

 

 

Een nieuwe baan.

Het was even een zoektocht naar een nieuwe baan. Ik had namelijk best een enorm wensenlijstje. Een paar voorbeelden;

  • Kunnen fietsen naar mijn werk.
  • Ik wil op praktische uren werken waardoor er altijd iemand thuis is voor alle 3 de hondenkinderen.
  • Een fulltime salaris voor parttime werk.
  • Ik wil dat het werk vegan is, zonder dat hier de nadruk op ligt.
  • Lekker flexibel werk, waarbij geen dag hetzelfde is.
  • Ik wil iedere dag blij wakker worden en met heel veel plezier naar mijn werk toe gaan.

En ben ik geslaagd? Ja, en hoe! Ik heb echt mijn droombaan gevonden! Ik word namelijk de hele dag omringt door prachtige boeken, lieve mensen en heel veel vrolijkheid. Mijn wensenlijstje is uitgekomen en daarbovenop heb ik nog zoveel extra’s ontvangen. Ik heb al helemaal mijn draai gevonden en loop de hele tijd met een grijns van oor tot oor (ondanks dat ik snipverkouden ben geworden). Sinds een kleine drie weken werk ik namelijk 28 uur per week bij… De bibliotheek Haarlemmermeer als Servicemedewerker Publieke Dienst 😀 !

 

 

Flink geschrokken door een moedervlek.

Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat moedervlekken laten verwijderen. Ze werden te groot, veranderde van vorm of ik vond ze simpelweg niet mooi. Mijn moeder heeft mij altijd geleerd dat het belangrijk is om moedervlekken in de gaten te houden ook omdat er in onze familie kanker voor komt. Toen ik van de één op andere dag voelde dat een moedervlek begon te jeuken, was ik nog niet echt gealarmeerd. Ik ben namelijk niet iemand die graag en snel naar de huisarts toe gaat. Eigenlijk lost ieder probleem zich altijd vanzelf wel weer op (volg mijn voorbeeld alsjeblieft niet). Alleen dit keer had ik misschien beter gelijk naar de huisarts kunnen gaan. In 3 weken tijd groeide de moedervlek namelijk explosief erg. Zo erg, dat ik het gevoel kreeg dat het niet anders dan kwaadaardig kon zijn. Ik heb vorige week donderdag de moedervlek laten verwijderen bij een geweldig lieve dermatoloog in Amstelveen. Zij heeft de moedervlek opgestuurd naar het lab. Maandag 15 oktober a.s. mag ik bellen voor de uitslag. Ze heeft mij gerustgesteld dat het waarschijnlijk niets is. Fingers crossed, ik hoop het zo.

 

 

Focus voor de komende tijd.

Ik ga de zomer zo missen! Wat een heerlijke maanden hebben we gehad qua weer. Wat dat betreft verheug ik mij niet op de herfst en winter, maar ik ben wel heel dankbaar voor nieuwe seizoenen en een mooie tijd om mij op te verheugen. Ik kan niet wachten tot dat we ons droomhuis met een stuk land hebben gevonden! Dit zou een perfecte start kunnen zijn voor mijn animal sanctuary. Tot die tijd ga ik heerlijk mee met de flow waarin ik mij nu bevind. Ik ben onwijs happy met mijn vrijwilligerswerk en nieuwe baan. Het gaat heerlijk met Claire’s Mission en ik bruis weer van de ideeën. Ik hoop dat ik in de komende tijd echt vorm kan gaan geven aan het YouTube kanaal en online programma wat ik in gedachten heb. Ook wil ik meer tijd gaan investeren in social en offline contacten. Ik heb soms namelijk best het gevoel dat ik jullie verwaarloos, terwijl ik in gedachten altijd bij jullie ben.

 

 

 

Anyhow, dit was mijn update voor vandaag. En dan nu de belangrijkste vraag… 😀

 

 

Hoe gaat het met jou?

 

[separator]

 

Sinds ik ondernemer ben, heb ik niet meer in mijn eigen ontwikkeling geïnvesteerd. Bij iedere opleiding, training of cursus vroeg ik mij hardop af, ‘’leer ik hier werkelijk iets van?’’. Ik ben namelijk een boekenwurm. Alles wat ik lees zet ik om in kennis dat ik in de praktijk test. Ik laat mij inspireren, vertaal het naar mijn manier van denken en zet het om in praktische tools. Op die manier ben ik ‘streetwise’. Vorig jaar kwam Nancy Poleon op mijn pad. Na ruim 5 jaar tijd geen opleiding, training of cursus te hebben gevolgd heeft zij mij weten te overtuigen om met de Face to Face E-course van BrandedU aan de slag te gaan. Een cursus die in totaal 4 weken duurt. Het idee was om je in een review vorm te vertellen wat mijn ervaringen zijn. Alleen al bij het zien van het eerste filmpje, merk ik dat ik aan het groeien ben en er sprake is van zo’n mindshift. Ik wil deze groei en ontwikkeling dan ook graag in dagboek vorm wekelijks met je delen. Vandaag is het tijd voor deel 1.

Nancy, BrandedU & being part of a Sisterhood.
Het is 2016, ik zit in een prachtige vergaderzaal met een verbluffend mooi uitzicht over Amsterdam. Tegenover mij zit Yvonne Nassar, Head of Marketing & Innovation RAI Amsterdam. Ik ben net begonnen met Money Maker Club en bruis van de energie. We hebben het over de zakenwereld, waarom ik het niet begrijp dat vrouwen het idee hebben dat het alleen mannen zijn die aan de top staan. Ik voel mij succesvol en echt niet minder dan een man, sterker nog ik kom op plekken waar een man echt veel meer moeite voor moet doen. Terwijl ik dit zeg, beginnen Yvonne haar ogen nog meer te stralen dan dat ze al doen ‘’jij moet met Nancy praten!’’. Direct na onze afspraak maakte zij de match, spraken Nancy en ik elkaar een x aantal dagen later en werd ik een spreker op één van de Personal branding seminars van BrandedU. Ook na het seminar bleven Nancy en ik contact houden. Zonder het direct door te hebben werd ik onderdeel van haar sisterhood.

 

Het is donderdag 2 februari jl. Nancy heeft een speakers diner georganiseerd speciaal voor alle vrouwen die ooit op haar seminar hebben gesproken, gezongen of een workshop hebben gegeven. 60 succesvolle zakenvrouwen, rolmodellen, die elkaar allemaal behandelen als zussen. De sfeer is warm, veilig, respectvol, motiverend en inspirerend. Ik durf om mij heen te kijken en voor de allereerste keer valt het kwartje: ‘ik sta er niet langer alleen voor, ik maak onderdeel uit van deze sisterhood’. Door dit inzicht, open ik. Ik durf weer kwetsbaar te zijn, te vragen om hulp en kennis te ontvangen zonder er van uit te moeten gaan dat er iets tegenover staat. In de dagen erna gaat alles in stroomversnelling. Ik ben begonnen met de E-course omdat ik echt iets moet gaan veranderen en hier hulp bij nodig heb. Ik heb een sister gebeld om te vragen om advies over mijn branding. Ik heb een sister gematched met een ondernemer. Een sister heeft mij gevraagd of ze iets voor mij kan doen. Alles heeft een reden. Dit heeft zo moeten zijn.

 

Hoofdstuk 1: Perceptie
‘’Feedback vragen, dat vind ik helemaal niet leuk! Ik heb een Typeform gemaakt.. Maar ik heb geen idee aan wie ik het beste kan vragen om het in te vullen. Kan ik het niet gewoon online zetten en afwachten wie er reageert?’’ Dit appje inclusief de noodzakelijke smiley’s om mijn gevoelens kracht bij te zetten stuur ik naar Nancy.  Het eerste hoofdstuk slaat namelijk als een bom in. Ik heb de afgelopen 2 jaar niet meer om feedback gevraagd. CRAP! Wat stom. SHIT. Hoe zullen mensen reageren? Het is mijn huiswerk om aan maximaal 10 personen feedback te vragen. Nu is het doel van mijn rebranding campagne (hoe ik het in gedachten heb) om locatie onafhankelijke te worden en vrijwel alles online te gaan doen. Dit betekent ook dat ik juist moet weten wat al mijn volgers van mij vinden. Of we elkaar nu alleen online kennen of ook offline. Who cares! Alles telt! En nu voel je het waarschijnlijk al aankomen… Haha, nee dat gebeurde gelukkig niet! Ik ontving niet van ruim 22.000 volgers een reactie. Wel van de mensen aan wie ik het gericht vroeg. (Ook daar kan ik trouwens iets van leren!) Ik ga deze resultaten hier gewoon open en bloot met je delen. Dat ik mij kwetsbaarder mag gaan op stellen, is namelijk iets wat iedereen noemde. Ik ben benieuwd of na afloop van dit blog blijkt dat ik kwetsbaarder moet worden omdat ik zo leuk ben (yeah!) of als ondernemer zo arrogant werd. Anyway. Dit was de intro van mijn Typeform:

Wil je mij feedback geven?
Ik ben van start gegaan met de voorbereidingen voor de Face to Face e-course van BrandedU. Nu is de eerste opdracht: vragen om feedback. Holy Crap. Nu kan ik het persoonlijk naar je mailen of mij nog kwetsbaarder opstellen door gewoon een Typeform te maken. Tada! En nu mijn vraag aan jou, wil je mij feedback geven?

 

Ps: Uiteraard waardeer ik het enorm als je iedere vraag wilt beantwoorden. Maar dit hoeft niet. 

 

Dit zijn de vragen:

  1. Wat is je voor- en achternaam.
  2. Omschrijf onze relatie. |Hebben we zaken gedaan, kennen we elkaar alleen via social media, wanneer hebben we elkaar voor de laatste keer gesproken etc.?
  3. Wat voor een type ondernemer ben ik?
  4. Weet je welke ondernemingen en bezigheden ik op dit moment heb?
  5. Hoe beoordeel je de kwaliteit van mijn werk?
  6. Met welke 3 woorden associeer je mij het meeste?
  7. Welke 4 eigenschappen en 4 kwaliteiten vindt je het leukste aan mij?
  8. Hoe omschrijf je mijn persoonlijkheid?
  9. Wat denk je dat mijn ambitie is?
  10. Als je mij met een andere ondernemer of artiest zou moeten vergelijken. Wie zou dat dan zijn en wat is de reden daarvan?
  11. Waar ben ik goed in? |Je mag 3 voorbeelden noemen.
  12. Wat vindt je van mijn online reputatie is deze gelijk aan wie ik offline ben?
  13. Wanneer zou je wel en geen zaken met mij willen doen?
  14. Wil je nog iets delen?

Uiteindelijk hebben 21 personen alle 14 vragen beantwoord, waarvan 2 zonder dat ik er om hoefde te vragen.

 

Een samenvatting:
Iedereen is het er unaniem over eens dat ik offline hetzelfde ben als wie ik online ben. Wel met een kanttekening, ik ben offline iets zachter en mag online kwetsbaarder worden. Waar ik al bang voor was, klopt, niemand weet precies wat ik doe en kan slechts ‘onderdelen’ opnoemen. Radio, blog en netwerker staat hierin wel centraal. In alle termen en woorden kan ik mij 100% vinden (o.a. creatief, ondernemend, enthousiast, blij ei, gepassioneerd, onverschrokken, fearless, toegankelijk, eerlijk, gul) net zoals hoe de kwaliteit van mijn werk wordt beoordeeld (hoog, professioneel, uitstekend, met resultaten). Ik word vergeleken met Anna Nooshin, Ivana Perkovic, Alicia Keys, Bianca van der Zeeuw, Ilse de Lange, Lady Gaga, Hennie van der Most, Arianna Huffington maar… De grootste hoeveelheid definieert mij als ‘one of a kind’. Iedereen wil zaken met mij doen, één persoon geeft wel aan mij te zien als een kickstarter en niet iemand die jaren hetzelfde blijft doen (nieuw inzicht!).

 

Ik heb een aantal hele wijze lessen geleerd door deze feedback. Ik hoop dat Nancy mij kan helpen met het vertalen van deze inzichten naar een stevige brand.

 

Hoofdstuk 2: Ontdoe jezelf van onbewust vooroordelen
Ik vind dit hoofdstuk met Tilly Kesting GE-WEL-DIG! Hoe Tilly eruit ziet, spreekt en haar verhaal doet, maakt het echt een joy om naar te kijken én luisteren. De oefeningen die ze doet zijn praktisch en komen direct binnen.

 

Het vergroten van bewustzijn, positief en realistisch zijn, een beslissing nemen. Vooroordelen is een thema waar ik mij al ruim 10 jaar mee bezig houd. Meditatie, yoga en mindfulness zijn één van de belangrijkste funderingen geworden van mijn zijn. Ik ben sinds mijn 18de een (zen) boeddhist. Wat ik bijzonder vind is dat Tilly één van mijn favoriete zen verhalen deelt, waardoor ik ook direct verbondenheid met haar voel (ik deel het in het Engels omdat ik de les daarin nog helderde vindt worden):

 

Once upon the time there was an old farmer who had worked his crops for many years. One day his horse ran away. Upon hearing the news, his neighbors came to visit. “Such bad luck,” they said sympathetically.

 

“Maybe,” the farmer replied.

 

The next morning the horse returned, bringing with it three other wild horses. “How wonderful,” the neighbors exclaimed.

 

“Maybe,” replied the old man.

 

The following day, his son tried to ride one of the untamed horses, was thrown, and broke his leg. The neighbors again came to offer their sympathy on his misfortune.

 

“Maybe,” answered the farmer.

 

The day after, military officials came to the village to draft young men into the army. Seeing that the son’s leg was broken, they passed him by. The neighbors congratulated the farmer on how well things had turned out.

 

“Maybe,” said the farmer.

 

Hoofdstuk 3: Kernwaarden
Aha! Prioriteiten stellen & Focus! Hier moet ik zijn. Hoe Nancy haar verhalen verpakt zijn zo magisch. Voorbeelden uit haar privé leven, artiesten die zij geholpen heeft met hun branding en uiteraard het voorbeeld van Oprah Winfrey. Door deze verhalen, wordt de boodschap visueel en ontstaan er rolmodellen die je kunnen helpen in je weg naar succes.

 

Tip: Roy is inmiddels al een tijd NLP Master. Iets waarin ik nooit enorm geïnteresseerd ben geweest, omdat ik in ‘the zen way of life’ geloof. Echter ben ik zo geïnspireerd geraakt door al deze kennis, dat ik hem vroeg om mij een spoed cursus modelleren te geven ‘NLP style’. Dit zorgde bij mij voor nog meer verdieping.

 

Na het filmpje is het tijd voor de bijpassende worksheets. Bij het openen: BAM! Een hele lijst met waarden. Zoooooooveel dat ik ze amper kan tellen. Hier mag ik er dus maar 4 – 6 uitkiezen. Ik print de lijst uit, pak een pen en neem ze één voor één door. Op basis van intuïtie, zet ik een kruisje bij iedere waarde die dicht bij mij ligt. Het zijn er 44. Wow. Oké, rustig neem ik ze opnieuw door totdat er slecht 4 overblijven die voor mij alles zeggen en precies omschrijven wie ik ben en waar ik voor sta. I’m impressed! Ik heb het gewoon gedaan! Prioriteiten stellen & focus, wahaaaaa CHECK!

 

Mijn 4 kernwaarden zijn:
Creativiteit
Ondernemend
Puurheid
Vrijheid

 

De volgende oefening maakt diepe indruk op mij. Het kiezen van 5 mensen waar je bewondering voor hebt. Dit is mijn top 5:

  1. Angelina Jolie
  2. Jane Goodal
  3. Melanie Joy
  4. Esther Jacobs
  5. Oprah Winfrey

Bij nr. 1 kan ik al mijn kernwaarden kwijt, bij nr. 2. kan ik 3 kernwaarden kwijt en bij de andere 3 voorbeelden, 2 kernwaarden. Vervolgens kijk ik nog eens naar mijn lijst en kom tot de ontdekking dat ik 5 vrouwen heb uitgekozen. Ik lees de vraag nog eens en kom tot de ontdekking dat ik hier ook mannen neer had mogen zetten. Bizar. Dat terwijl ik altijd zeg dat ik mijn grootste inspiratie/voorbeelden uit mannen haal. Iets om over na te denken…

 

1ste Face to Face
Gisteren was het zover: THE DAY. De allereerste Face to Face sessie in Corendon Vitality Hotel Amsterdam. Nancy did it again. Het is een prachtige groep vrouwen. Kwetsbaar met mooie verhalen en de wil om voor hun ambitie te gaan. Ik heb zoveel respect voor Nancy en wie zij is + waar zij voor staat. Dit is één van de mensen uit mijn netwerk voor wie ik letterlijk door het vuur zal gaan.
Anyway, de avond begint met goddelijke hapjes (woehoeeee) en ofcourse is er aan mij gedacht. De vegan hapjes zijn echt een aanrader (ik zal de volgende keer foto’s maken).

 

Tijdens deze avond kom ik weer tot een aantal inzichten. Er zijn 2 kernwaarden bijgekomen. Namelijk, strijdlust en toegankelijkheid. Dit maakt mijn lijst af. Mijn kernwaarden zijn:

 

Creativiteit
Ondernemend
Puurheid
Vrijheid
Strijdlust
Toegankelijkheid

 

Daarnaast ben ik erachter gekomen dat ik wel degelijk een vooroordeel heb. Dit was echt niet leuk om te horen en ik ben er over in discussie gegaan met Nancy, maar ik moet haar hierin gelijk geven. Leeftijd. Dit is altijd een issue voor mij geweest. A.s. maandag wordt ik 28 jaar. In zoveel opzichten heb ik het gevoel dat ik te oud ben. Voor professioneel (hier bedoel ik betaald mee), radio maken, heb ik altijd te horen gekregen dat ik te oud ben. Toen ik begon met radio maken was ik 25 jaar. Toen ik in 2011 voor mezelf begon was ik bang om niet serieus genomen te worden omdat ik nog maar 22 jaar was. Dus te jong.

 

Last but not least ben ik tot een inzicht gekomen die te maken heeft met een ambitie. Radio. Daar zal ik in mijn volgende blog meer over delen.

 

Bonus:
Na afloop van ieder hoofdstuk deelt Nancy een podcast en een lijst met bonussen. Deze video van Roxanne Hehakaija maakte deze module het meeste indruk op mij.

 

 

Fun fact:
Ik loop nu al een module voor! Het was eigenlijk de bedoeling dat we gisteren pas van start zouden gaan… Oeps! Haha!

 

[separator]

Wat vindt je van dit blog? Ik ben enorm benieuwd naar je feedback!

[separator]

 

PS: Voor meer informatie over deze Face to Face E-course van BrandedU klik hier.

PPS: Nancy is een vriendin, ik krijg niet betaald voor deze reviews.

Pin It