Tag

Peter Singer

Browsing

Na het lezen van zijn boek ‘How to Create a Vegan World’, vroeg ik mij af wie Tobias Leenaert is en wat zijn drijfveren zijn? Dus ik trok de stoute schoenen aan en ik vroeg hem of ik hem mocht interviewen. En tadaaa, dit is het eindresultaat. Het komt niet vaak voor dat iemand zich zo kwetsbaar en eerlijk op durft te stellen. Wil je Tobias echt leren kennen? Lees dan snel verder en laat je inspireren.

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik denk dat ik vooral energie krijg van positieve contacten met andere mensen en het gevoel te hebben dat ik anderen kan helpen of inspireer. Wanneer ik lezingen geef heb ik heel veel energie en ben ik helemaal in the moment. Daarnaast krijg ik ook een goed gevoel wanneer ik iets gecreëerd heb. Dat kan een blogpost zijn, of een nieuwe presentatie, of wat dan ook…

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik was ongeveer tien jaar toen ik mij afvroeg wat het relevante verschil was tussen de hond bij onze stoof en de koe op de wei in de regen. Ik vroeg mij af welk verschil precies kon rechtvaardigen dat ik de ene streelde en de andere opat. Ik vond geen verschil en realiseerde mij dat ik eigenlijk zou moeten stoppen met dieren eten. Maar ik at zo graag vlees. Ik koos er altijd voor bij een restaurant en ik protesteerde altijd wanneer mijn moeder iets vegetarisch kookte (zij wou gezond eten maar sprak niet over dierenleed). Uiteindelijk heb ik pas aan de universiteit iemand leren kennen die mij het boek Animal Liberation van Peter Singer gaf. En daarna ben ik, nog steeds stap voor stap, geëvolueerd. Eerst naar pescatariër, toen vegetariër en daarna naar veganist.

 

 

Om welke reden ben je vegan geworden?

Voor mij was het allemaal om dieren te doen, maar de andere voordelen voor de planeet en het milieu neem ik er graag bij. Ik vind gewoon niet dat we dieren moeten laten lijden en doden als we perfect zonder kunnen. Vroeger was dat misschien te rechtvaardigen, maar het past volgens mij niet meer bij het gevoel voor moraal dat we vandaag ontwikkeld hebben.

 

  

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Die zijn verdeeld tussen de supermarkt en een natuurvoedingswinkel. Ik kook heel graag (en volgens mijn vriendin niet slecht) en ik heb graag van alles in huis om mee te experimenteren. Ik geniet ook van een glas goede wijn. Ik probeer de ongezonde dingen te beperken, maar ik slaag er lang niet altijd in.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

De mensen die dicht bij mij staan zijn inderdaad voor het grootste deel mee geëvolueerd: mijn broer, mijn moeder, mijn vader, vrienden… Maar een meer structurele impact heb ik denk ik met de lezingen die ik geef en de dingen die ik schrijf.

 

 

Je bent de co-founder van ProVeg International, co-director van Centre for Effective Vegan Advocacy (CEVA), founder van EVA en auteur van het boek ‘How to Create a Vegan World’. Hoe combineer je dit alles en hoe zorg je ervoor dat je alles evenveel aandacht geeft?

Dat gaat allemaal organisch. Vroeger was ik directeur van EVA en had ik veel meer verantwoordelijkheid: over het budget, over onze plannen, over mensen… Sinds ik een burn-out heb gehad en EVA verlaten heb, probeer ik het met iets minder stress en deadlines te doen. Het is zoeken naar een evenwicht tussen enerzijds het gevoel voldoende te doen voor dieren en anderzijds mijn eigen gemoedsrust.

 

 

Wat betekent vegan advocacy voor jou? En kun je ons meer vertellen over het Centre for Effective Vegan Advocacy (CEVA)?

Vegan advocacy gaat uiteraard over het verspreiden van de blijde vegan boodschap, of het op een of andere manier meewerken aan de verdere verplantaardiging van de wereld. Bij EVA heb ik zo’n vijftien jaar gewerkt met allerhande stakeholders (ik noem ze “steakholders”) en heb ik veel ervaring opgedaan omtrent communicatie met mensen en groepen die nog niet aan boord zijn met ons idee. Na EVA ben ik mij gaan richten op het doorgeven van mijn opgedane ervaring en kennis aan andere vegans. Als de mensen die al aan boord zijn, de boodschap kunnen verspreiden op een efficiënte manier, dan zou dat enorm helpen. Ik vond dat daar werk aan de winkel was en dat veel vegans teveel communiceren vanuit hun eigen waarde, positie, ervaringen zonder voldoende rekening te houden met hun publiek. Rekening houden met je publiek is het centrale punt van wat ik vertel.

 

  

Hoe is de samenwerking met jou en Melanie Joy, de andere co-director van Centre for Effective Vegan Advocacy (CEVA), tot stand gekomen?

 

Ik was al langer bevriend met de man die later haar echtgenoot zou worden: Sebastian Zoesch, directeur van de Duitse veggie vereniging VEBU (nu van naam veranderd naar ProVeg). Hij heeft mij aan Melanie voorgesteld. We hebben op een bepaald moment samen een training gegeven in Berlijn en dat viel zo goed dat we besloten dit verder op te zetten en structureel samen te werken. Momenteel reizen we dus de wereld rond met onze trainingen.

 

  

Wat zijn de 3 meest bijzondere momenten die je samen met Melanie Joy hebt meegemaakt tijdens jullie vegan advocacy werk?

We ontmoeten geweldige mensen en een bloeiende beweging waar we ook komen: van Argentinië tot Australië, van Helsinki tot Kaapstad. Ons meest recente reis naar Taiwan was een van de mooiste tot nu toe. De host organisatie was een boeddhistische spirituele groep. Die mensen waren niet alleen heel liefdevol, maar ook nog eens enorm goed georganiseerd. Als je je over niets zorgen moet maken, alles vlekkeloos verloopt, en je je kan focussen op je taak en de deelnemers het beste van jezelf kan geven dan geeft dat een geweldig gevoel.

 

  

Ook ben je de co-founder van ProVeg International. Hoe ziet jouw rol eruit en waar staat ProVeg International voor?

ProVeg International is een nieuwe vegan organisatie, die eigenlijk een rebranding is van het vroegere Duitse Vebu (VegetarierBund Deutschland). ProVeg is ontstaan toen Sebastian – de directeur – en ik lang geleden het idee hadden om een soort van Greenpeace van het veganisme op te richten: een organisatie die in vele landen onder dezelfde vlag zou opereren. Dat bestond nog niet, in elk land was er een aparte organisatie – wat veel nadelen heeft. Vandaag is ProVeg, een dik jaar na zijn ontstaan, al aanwezig in vijf landen en we groeien heel snel. De organisatie heeft nu bijna honderd medewerkers. Ons hoofddoel is de halvering van de productie en consumptie van dierlijke producten tegen 2040. Mijn rol is vooral strategisch. Ik geef advies bij het grotere plaatje en vertegenwoordig de organisatie ook naar buiten toe, op congressen, festivals en tijdens lezingen. Ik bemoei mij niet met de dagelijkse werking.

 

  

Daarnaast heb je net je eerste boek geschreven ‘How to Create a Vegan World’. Ik heb hem uiteraard direct gekocht en gelezen. De titel alleen al is erg interessant! Kun je er nog wat meer over vertellen voor iedereen die nog niet eerder van jouw boek heeft gehoord?

Het boek is bedoeld voor mensen die al aan boord zijn met het vegan idee en beantwoordt niet de vraag waarom, maar hoe. Ik argumenteer dat pragmatisch te werk gaan vandaag meer zoden aan de dijk zal zetten dan al te idealistisch denken en communiceren. Ik leg uit hoe vleesvermindering, om welke reden dan ook, ons kan brengen naar een vegan wereld. Ik heb het ook over het belang van onze omgeving en vooral de bedrijfswereld die alternatieven creëert. En er is een groot hoofdstuk over hoe vegans beter kunnen communiceren met de buitenwereld. Het meest controversiële is wellicht het stuk over de definitie van veganisme en hoe te rigide denken daarover ons niet helpt.

  

 

Hoe heeft het schrijfproces eruit gezien?

Dat was vooral lang. Ik dacht op een bepaald moment dat het boek klaar was, mailde het manuscript naar de uitgever, maar kreeg te horen dat het duidelijk nog in “the early stages” was. Ik was zo ontmoedigd dat ik het een jaar liet liggen en pas daarna heb verder gewerkt. Schrijven vraagt heel veel discipline. De ene dag heb ik daar meer van dan de andere. In ieder geval ben ik blij dat het boek er nu is en vooral dat het zo positief ontvangen wordt.

 

 

Je aanpak is vrij soft wanneer we het hebben over vegan advocacy. Je geeft aan dat we bijvoorbeeld meer dierenlevens kunnen redden wanneer we mensen motiveren om een dag geen vlees te eten, flexitariër worden in plaats van dat we mensen oproepen om vegan te worden. Ben je nooit bang geweest voor kritiek? Wat is de ergste kritiek die je hebt ontvangen en hoe ben je daarmee omgegaan?

Er is kritiek ja. Ik ben er niet bang voor, maar die kan wel pijn doen. Als je probeert een goed mens te zijn en je inzet om de wereld beter te maken, en je doet dat bijna helemaal vrijwillig, dan doet het soms pijn wanneer mensen zeggen dat het om je ego, of geld, of wat dan ook te doen is. En die pijn komt van een ontgoocheling in hoe andere mensen – die eigenlijk in je kamp zitten – zo snel kunnen oordelen, hoe ze zo snel kunnen denken je te kennen. Alsof ze je gedachten kunnen lezen. Hoe ik ermee omga? Als ze grof blijven, blokkeer ik ze op Facebook, want ze maken mij niet gelukkiger. En voor de rest probeer ik ze te begrijpen, mij te realiseren dat ze het allemaal goed bedoelen en ook van dieren houden, en tenminste om iets geven.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Er zijn veel mensen die ik inspirerend vind. Om er maar één te noemen: de onlangs overleden Marshall Rosenberg, grondlegger van “geweldloze communicatie”. Ik vind het leren communiceren met elkaar, vooral wanneer we van mening verschillen, ontzettend belangrijk. Als we dat niet kunnen leren, zijn we verloren. Rosenberg heeft een poging gedaan een systeem te ontwerpen om beter met elkaar te kunnen communiceren. Het is niet makkelijk en niet perfect, maar het stemt tot nadenken en het inspireert.

  

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

  •  Doe het op je eigen tempo.
  • Laat je niet wijsmaken dat het alles of niets is of dat je perfect moet zijn.
  • Houdt je geest open. Veganisme betekent stoppen met dierlijke producten. Het betekent niet stoppen met denken.
  • Zorg dat het makkelijk is om lekkere dingen te eten.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil ooit fictieboeken gaan schrijven. Het zouden vreemde mengelingen zijn van filosofie, technologie, futurisme, spiritualiteit en paranormale dingen.

 

  

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Los van een vegan wereld en wereldvrede en het einde van het lijden? Hier zijn er een paar:

 

  • Dat mensen trager zouden zijn in het vormen van meningen en oordelen. Ik noem het “slow opinion”. Meer nadenken, meer luisteren, minder over alles een opinie willen hebben.
  • Dat we er beter in slagen om het hart en het hoofd (empathie en rationaliteit) te combineren met elkaar.
  • Dat er morgen goedaardige aliens landen die onze maatschappij naar het volgende level tillen.

 

  

Ben je gelukkig?

Doorgaans scoor ik een acht tot tien op dat gebied. Wat mijn omstandigheden betreft heb ik een fantastisch leven. Ik heb een geweldige vriendin, woon in een mooi huis (dat van haar is), heb een super job, hoef mij geen zorgen te maken over geld, ben kindvrij, en heb van alles meer dan genoeg. Alleen is het in mijn hoofd soms allemaal zeer complex en word ik soms een beetje gek van teveel nadenken. En ja, ik heb al veel geprobeerd ook mediteren, maar dat heeft nog geen vruchten afgeworpen.

 

  

Wat is jouw definitie van succes?

Ik denk dat ik dat zou definiëren als een combinatie van gelukkig (of tevreden) zijn enerzijds, en anderzijds een significante positieve impact hebben voor andere wezens. Als er één van de twee ontbreekt zou ik mezelf niet succesvol vinden. Daarnaast denk ik ook dat het te maken heeft met realiseren van je eigen potentieel. Sommige mensen kunnen nu eenmaal meer dan andere en misschien dat ik van hen meer zou verwachten voordat ik hen succesvol zou noemen.

  

 

Gedeeld: Mijn lijst met positieve quotes.

Op momenten dat ik teveel nadenk of extra inspiratie kan gebruiken, lees ik mijn lijst met positieve quotes. Deze wil ik graag met jullie delen (klik hier). ♥

 

 

 

[separator]

 

Ken je Brenda de Groot van Vegan Monkey al? You should! Ze schrijft fantastische blogs, prikkelende opiniestukken, maakt prachtige illustraties en nog veel meer. In dit interview deelt zij onder andere wat het veganisme voor haar betekent, wat haar rituelen zijn en hoe zij omgaat met online kritiek. Ik wens je heel veel leesplezier en inspiratie toe! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Hi! Mag ik even kwijt dat ik het superleuk vind dat ik dit interview mag doen? Bij dezen.

 

Dan naar je vraag. Wat mij energie geeft is om onderweg te zijn. En dat bedoel ik dan zowel fysiek als mentaal. Ik hou ontzettend van reizen, maar dan ook echt ‘reizen’: niet de bestemming, maar het ‘onderweg zijn’. Dat het landschap aan je voorbijtrekt, dat je ergens heen gaat en nieuwe plekken gaat ontdekken maar nog geen idee hebt wat je daar allemaal zult zien en ervaren. Dat is het beste gevoel dat er bestaat en alleen het idee daaraan geeft me energie. Andere goede ideeën en inzichten geven me trouwens ook veel energie – al is dat meer kortdurend en ‘explosief’.

 

Ik verwerk dat onderweg zijn eigenlijk nog veel te weinig in mijn dagelijkse activiteiten. Al moet ik zeggen dat ik wel wilde reisplannen heb. Omdat ik al mijn werk op de laptop kan doen, ben ik niet gebonden aan één plaats. Dat is altijd al mijn toekomstdroom geweest om onafhankelijk van plaats te zijn. Nu ben ik daar en moet ik mijn reisplannen maar eens concreet gaan maken! Bedankt voor dit inzicht!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben sinds december 2015 veganist en ben eigenlijk verbaasd dat ik het niet eerder ben geworden. Ik ben mijn hele leven al een enorme dierenvriend en voorvechter voor dierenrechten. Ik wist eigenlijk al een aantal jaar dat ik ‘ooit’ veganist zou worden, maar het moment suprême bleef ik maar voor me uitschuiven. Want ik zou zoveel moeten laten staan! Toch voelde ik me al vaker een ontzettende hypocriet dat ik als dierenvriend zelf gewoon vrolijk bijdroeg aan dierenleed.

 

Toen ontdekte ik de VeganChallenge in oktober 2015: 30 dagen veganistisch eten, samen met 2500 ‘lotgenoten’. Ik raad iedereen die veganistisch eten overweegt de VeganChallenge echt van harte aan! Je krijgt iedere dag een mailtje met een dagmenu en je kunt je tips, ervaringen, vormeloze creaties en struggles kwijt op de VeganChallenge Facebookgroep. Vooral aan die laatste heb ik superveel gehad. De online vegan scene is echt een ‘community’ met mensen die elkaar van alle kanten helpen.

 

Maar ik moet ook bekennen dat ik yoghurt en vis erg heb gemist in die 30 dagen. Op 1 november lag ik nog net niet met mijn slaapzak voor de Albert Heijn om ze weer in huis te halen. Maar toen ik een paar happen kwark at vond ik het maar slijmerig en ontzettend zwaar op de maag. Al het dierlijke eten was veel minder lekker geworden. Ik had mijn truly-guilty pleasures geïdealiseerd, en ondertussen is mijn smaak veranderd. Ik ben al minder dierlijke producten gaan eten en sinds december 2015 ben ik dus full-time plants’ worst enemy.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ooooh ik HOU van boodschappen doen! Ik denk dat ik iedere dag wel in de supermarkt kom. De afstand van mijn voordeur tot de Albert Heijn is letterlijk tien seconden als ik een sprintje trek, dus dat is ook niet zo vreemd. Ik hou van de Albert Heijn en alle vegan dingetjes die er bijna iedere week wel bij komen. Mijn groenten en fruit haal ik op de markt, en ik koop hier altijd standaard veel te veel. Ook kom ik graag in de Ekoplaza, maar doe hier eigenlijk voornamelijk aan ‘window shopping’, omdat ik niet zo’n dikke portemonnee heb. Wel zou ik wat meer biologisch willen kopen, zowel voor de planeet en het milieu, als voor het vermijden van pesticiden.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Voor de dieren sowieso. Sinds ik vegan ben heb ik al 605 dieren gespaard (bereken je met de Vegan Calculator) en nog meer leed voorkomen. Mensen in mijn omgeving zijn bijna zonder uitzondering positief en geïnteresseerd en vragen vaak hoe ik over iets denk. Dat vind ik wel een eer, hoor!

 

Mijn familie snapt me alleen nog steeds niet, maar die snapt me ook niet als ik zeg dat ik niet rijk wil worden en liever minimalistisch leef. Gevalletje generatiekloof denk ik. Voor mijn vrienden was ik toch altijd al Brenda-die-van-dieren-houdt, dus ze waren dan ook allesbehalve verbaasd dat ik vegan werd.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Jeetje, daar vraag je me wat. Ik heb niet echt iemand in wiens voetsporen ik zou willen treden, maar ik vind Peter Singer wel een held. Peter Singer is een filosoof die de term ‘speciesisme‘ de wereld in heeft geslingerd, en zich inzet om de wereld te laten inzien hoe fout discriminatie op basis van diersoort is. Het is dan ook mijn missie om speciesisme de wereld uit te helpen. Ik geloof dat Peter Singer me inspireert om vast te houden aan mijn idealen en hier zonder twijfel vierkant achter te staan.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Vegan Monkey, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Tja, ik vond dat het er gewoon moest komen: een blog over veganisme, en dan vooral over de ethische kant van veganisme: het waarom. Veganisme is de paraplu waaronder al mijn passies liggen: dierenrechten, het beschermen van de natuur, en niet te vergeten het food-gedeelte. Ik hou ontzettend van schrijven, nadenken, tekenen en fotograferen (en apen!), en ik kan dit allemaal inzetten voor Vegan Monkey.

 

Ik denk dat die ethische insteek mijn blog uniek maakt, en ook de manier waarop ik het breng: positief en down-to-earth. Ik veroordeel niemand die dierlijke producten eet, en wil iedereen die geïnteresseerd is in veganisme juist motiveren, helpen en inspireren. Ook ben ik een wetenschapper in hart en nieren, dus onderbouw ik mijn beweringen met wetenschappelijk onderzoek. Onzin komt er bij mij niet in, wél staat de deur open voor iedereen die geïnteresseerd is in veganisme!

 

 

Hoe ga je om met online kritiek? Heb je hier een aantal tips voor?

Oh my, kritiek! Daar noem je wat. Ik ben een ontzettende pleaser. Ik wil heel graag dat wat ik schrijf ook aankomt zoals ik dat bedoel. Als mensen kritiek leveren dat gebaseerd is op een misverstand of miscommunicatie, dan trek ik me dat behoorlijk aan. Ik los dit nu op door het gesprek aan te gaan met deze persoon, me in te leven in hem of haar. Inlevingsvermogen en communicatie is echt superbelangrijk.

 

Mensen die het echt niet snappen en met opmerkingen komen als ‘ik vind vlees lekker en het maakt me niet uit dat er dieren voor hebben geleden’ geef ik een hele dikke vinger. Daar ga ik echt mijn tijd niet aan besteden.

 

Mijn advies aan iedereen is dan ook: sta voor je idealen, maar leef je ook in in de lezer: hoe komt dit op hem of haar over, en heeft dit dan het effect dat ik wil bereiken? Ga ook niet je tijd besteden aan de ‘rotte appels’ die het duidelijk niet willen snappen. Dat is alleen maar stressvol en zonde.

 

 

Wat doe je naast Vegan Monkey voor werk en/of studies?

Ik heb psychologie en primatologie gestudeerd en werk nu als tekstschrijver voor verschillende websites over gezonde voeding. Hier kan ik mijn huur en eten van betalen (en dat was het ook zo’n beetje), en de overgebleven tijd besteed ik aan Vegan Monkey en alle plannen die ik daarmee heb. Ik verdien niets met mijn blog en kan mij die ‘luxe’ ook permitteren omdat ik mijn geld elders verdien, maar wat ik verdien is geen vetpot. Als ik door de verkoop van boeken of merchandise wat extra kan verdienen zodat ik mijn reisdromen kan najagen en later niet in een doos hoef te wonen zou ik dat ook heel fijn vinden.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Fulltime schrijven en illustreren op Vegan Monkey! Maar ik zou ook wel graag wat meer vrije tijd hebben, en daarin op reis willen gaan, meer tijd aan vrienden en familie besteden en boeken willen schrijven en illustreren. Maar behalve dat zou ik weinig anders doen dan dat ik nu doe. Ik ben nu al best een blij ei. 😀

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Doe het in het tempo waar jij je goed bij voelt. Je hoeft niet nu meteen cold turkey (what’s in a name) veganist te worden. Liever niet zelfs, want dat kan averechts werken. Blijf stappen naar meer plantaardig eten zetten en blijf jezelf uitdagen, maar wees niet te streng en geef aan je cravings toe als ze te heftig worden. Die ene transitiemaand is een investering voor je lange termijn happy veganschap. Oh ja, en de VeganChallenge. Gewoon doen, is zo leuk!

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over reizen, drones waar je op kunt zitten (zie volgende vraag) en een leven zonder stress. Ik sta altijd open voor samenwerkingen, vooral samenwerkingen die niet om geld draaien, maar puur omdat beide partijen elkaar willen helpen en versterken omdat ze vinden dat de ander dat verdient. Ik ben ook groot voorstander voor een ruilsysteem. Dus mocht je een leuk idee hebben: shoot!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Dat ik kon vliegen.
  2. Dat er geen dier meer is die lijdt door menselijk handelen
  3. Dat Pokémon echt bestonden

Nou, ik ben wel een egoïst hè, dat ik vliegen boven mijn levensmissie zet. Maar ik kan er niet omheen: ik wil gewoon ZO graag kunnen vliegen! De dag dat er een betaalbare drone op de markt komt waar je op kunt zitten of liggen en er zo op kunt vliegen zal de beste dag uit mijn leven worden. Nee serieus. I want it so bad. En over die Pokémon. Tja, kom. Wie wil dat nou niet.

 

 

Ben je gelukkig?

Zeker weten.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat je je hart volgt en gelukkig bent met wat dat je brengt.

 

 

Gedeeld: artikel & meme

Het artikel waarvan ik vind dat iedereen het zou moeten lezen (ook als ik het niet zelf had geschreven): https://veganmonkey.nl/speciesisme/

 

 

En de eerste vegan meme uit de reeks #veganstruggles, het gloednieuwe illustratieproject op Vegan Monkey:   

 

[separator]

Pin It