Tag

Servicemedewerker Publieke Dienst

Browsing

‘’Ik heb op dit moment last van chronisch tijdstekort.’’ Ik hoor het mezelf nog zeggen een paar weken geleden. En het was mijn moeder die mij met mijn neus op de feiten drukte. Ik doe namelijk gewoon teveel. Een baan van 28 uur, een blog waar ik wekelijks ruim 12 uur mee bezig ben, vrijwilligerswerk van  5 uur per week, een opleiding dat soms wel 16 uur per week opslobbert en dan ook nog de zorg voor mijn schoonvader en 2 hele lieve labradorkinderen en een awesome man die ik ook nog tijd wil geven. En dan niet te vergeten mijn moeder, oma en de rest die ik nu voor het gemak maar niet noem. Help, hoe houd ik alle ballen in de lucht, terwijl ik er ook nog energie van krijg en plezier uit haal?

‘Het is nooit goed genoeg syndroom.’

Volgens mijn moeder was de oplossing eigenlijk heel eenvoudig. Als ik nu gewoon eens zou stoppen met mijn vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming, dat toch al niet goed samen gaat met mijn werkrooster, dan zou ik weer wat lucht en vrije tijd krijgen. Dat is namelijk 5 uur per week + 28 uur opleiding oftewel 33 uur per week die ik extra kan besteden aan mijn blog, werk, hondenkindjes, hubby, mijn moeder, oma en andere leuke dingen. Dat zou mijn chronisch tijdstekort probleem direct oplossen maar…. Er is wel één ding waar ik volgens haar echt aan moet werken en dat is mijn ‘het is nooit goed genoeg syndroom’. Toen ze het zei herkende ik mij er niet in. Ik ben namelijk super happy met mijn leven, met alles wat ik doe en wie er een rol in spelen. Maar toch bleef het knagen… Ben ik wel helemaal tevreden?

Een droombaan.

Ik heb nog nooit zo’n leuke baan gehad als dat ik nu heb bij de Bibliotheek Haarlemmermeer. Ik werk 28 uur als Servicemedewerker Publieke Dienst. En er zijn ontzettend veel doorgroeimogelijkheden, opties om extra te werken en opleidingsmogelijkheden. Bovendien heb ik onwijs leuke collega’s en voel ik mij helemaal thuis. Ik word erkend, gehoord en ik leer iedere dag iets nieuws. En… Ik word omringd door boeken! Mijn andere grote liefde naast dieren. Dus ik kan oprecht zeggen dat ik echt mijn droombaan heb gevonden. Ook het salaris is goed, het is perfect gelegen, ik werk flexibel op verschillende locaties en geen dag is hetzelfde. En dan kan ik nog 101 dingen noemen die mij blij maken en onbeschrijfelijk dankbaar dat ik hier mag werken. Zoals de fietsroute naar één van de locaties waar ik werk, waar ik deze schatjes tegenkom en heerlijk mee kan knuffelen:

Nog steeds lekker ondernemend.

En met www.clairesmission.com gaat het gelukkig ook onwijs goed! Ik heb veel ideeën voor het schrijven van nieuwe artikelen. Ook sta ik te popelen om een YouTube kanaal op te richten en een online programma. Ik word inmiddels wekelijks benaderd door onwijs gave mediabureaus, pr- en communicatiebureaus en mooie merken, voor samenwerkingen. Iets wat mij ook intens gelukkig maakt! Hoewel Claire’s Mission nooit bedoeld is geweest als een bron om veel inkomsten uit te genereren, is het wel een enorm compliment en een vorm van waardering dat ik daar nu een mooi bedrag per maand mee verdien. Dus ook op ondernemend vlak heb ik niets te klagen! Ik ben en blijf ondernemer. Al vind ik het zalig om nu gewoon te kunnen zeggen dat ik een ‘blogger’ ben. Daar ligt toch een stuk minder druk op .

De liefde van mijn leven, geweldige familie en de meest schattige kindjes.

Ik prijs mezelf onwijs gelukkig met het leven dat ik leid en alle mooie mensen met wie ik het mag delen. Ik ben intens dankbaar dat ik Roy 7 jaar geleden leerde kennen, dat we getrouwd zijn en dat ik iedere ochtend naast hem mag wakker worden. Hij kent mij door en door, mijn mooie eigenschappen maar ook mijn zwaktes. En toch is er niemand met wij hij liever zijn leven wil delen dat met mij. Hoe lief en mooi is dat! Daarnaast hebben we 2 geweldige hondenkinderen die ons leven helemaal compleet maken. Ik ben heel blij en dankbaar voor een geweldige schoonvader, moeder, oma en iedereen die ik nu niet noem maar wel weet dat ik hun bedoel. En daarnaast heb ik zo veel onwijs mooie en lieve mensen in mijn netwerk op social media. Ik ben een ontzettend rijk mens en voel mij door zoveel mensen gedragen door liefde.

En toch schijnt er iets te knagen…

Volgens mijn moeder en mijn man ben ik altijd bezig met iets. En dan vooral met dingen waar ik andere mensen blij mee kan maken. Ik ben rusteloos, slecht in stil zitten en een lange tijd ontspannen terwijl ik alleen ben is een utopie. En als ik heel kritisch naar mezelf moet kijken, dan ben ik bang dat ze een punt hebben. En daarom recht ik mijn rug vandaag, zet ik mijn hart open en vraag ik hardop aan het universum wat het is dat ik kennelijk mis of over het hoofd zie? Ik heb namelijk een prachtig leven, mag eigenlijk nergens over klagen maar toch heb ik ongelofelijk veel moeite met stil staan en ontspannen.

Dus ik ga gelijk aan de slag en binnenkort volgen er heel veel nieuwe reviews!

En dat is dus mijn eerste gedachten, haha! Ik ben namelijk helemaal niet unhappy maar dat wil ik wel graag zo houden. Ik denk namelijk dat één van de allergrootste problemen van mijn generatie is dat we alles denken te kunnen en dat het daarom ook lukt. We vinden 101 dingen leuk waardoor we ook gedwongen worden om keuzes te maken. En juist daar gaat het fout. Het is niet voor niets dat de meeste millenials minimaal 1 burn-out hebben gehad voor hun 25ste. En ik word volgend jaar ook nog eens 30 jaar (zucht – maar wel heeeeeeel dankbaar als ik het mag worden natuurlijk). Dus er is werk aan de winkel. Missie: Claire moet leren ontspannen. En daar ga ik vandaag maar eens mee beginnen.

Maar voordat ik kan leren ontspannen moet ik helaas ook iets loslaten.

Aangezien ontspannen ook tijd kost, kan ik helaas niet anders dan inderdaad te stoppen (voor nu) met het doen van vrijwilligerswerk. Dit betekent dat ik niet meer wekelijks te vinden ben op het veld van de Gehoorzame Huishond Aalsmeer. Ook betekend het dat ik de opleiding tot hondentrainer helaas niet ga afmaken. Met pijn in mijn hart. Want ik vond het wel onwijs leuk om te doen! Maar ja… Keuzes maken… En in dit geval een keuze die er hopelijk voor gaat zorgen dat ik meer tijd kan stoppen in mijn andere liefdes. Mijn man, onze hondenkinderen, mijn werk, Claire’s Mission, hobby’s, familie en alles wat ik nu nog vergeet te noemen. Het is stiekem ook best wel een beetje veel.

En hoe nu verder?

Eigenlijk verandert er niet veel. Behalve dat ik nu meer vrije tijd heb en dat ik een hele strenge man heb die voortaan op ieder nieuw idee direct ‘NEE’ zegt. Ach hij bedoelt het goed. En stiekem is het ook wel heel fijn en lief. Hij is mijn anker die ervoor zorgt dat ik nu op ontdekkingsreis moet gaan naar hoe ik weer voor mezelf kan gaan zorgen en iets vind (of meerdere dingen) die mij helpen met ontspannen.

Ik voel een deel 2 aankomen van dit artikel 😛 … To be continued!

PS: Hoe ontspan jij? En heb je tips voor mij?

 

De zomer schijnt er om bekend te staan; drastische wijzigingen, keuzes maken en een compleet nieuwe koers varen. Regelmatig ontvang ik de vraag hoe het nu eigenlijk gaat met mij, mijn plannen voor een animal sanctuary, blog en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. Super lief! Hoog tijd dus voor een blog artikel waarin ik met je deel hoe het werkelijk met mij gaat en waar ik op dit moment allemaal mee bezig ben. En be prepared, ik heb de afgelopen maanden in een gigantische rollercoaster gezeten en er is heel veel gebeurd. Dus hier komt het dan, mijn update.

 

 

Keuzes maken en ontslag nemen.

Pffff, wat waren de afgelopen maanden (mei, juni, juli) stressvol. Ondanks dat het werk dat ik deed bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme en Meatless District, 100% vegan was, kreeg ik er zo geen energie meer van. Iedere dag dat ik wakker werd, kon ik niet wachten om weer te gaan slapen. Alles leek gezeik te zijn, op te leveren en nog meer stress te genereren. Ik haalde behalve uit mijn hondenkinderen, hubby en alle lieverds op social, totaal geen voldoening meer uit mijn leven. Na een paar maanden het op zijn beloop te laten, besloot ik in juli dan ook om officieel te stekker te trekken uit mijn werk bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme als fondsen- en ledenwerver. Ik had verwacht dat ik er enorm ziek van zou zijn omdat het wel vegan is en grotendeels iets is waar ik achter sta (niet met alles), maar het tegendeel was waar. Ik voelde mij zo opgelucht! Een maand later was ook de emmer officieel vol met Meatless District. In augustus nam ik ontslag. Vanaf dat moment sprak ik met mezelf af dat ik nog steeds vegan werk wilde gaan doen, maar dat het er niet zo dik meer bovenop hoefde te liggen.

 

 

 

 

Een switch van hardcore vegan naar mindful dierenmens.

Ik ben inmiddels al een aantal jaar vegan voor de dieren en ik voelde mij altijd enorm thuis in de wereld van hardcore dierenactivisten. En nog steeds plaats ik mezelf graag in dit hokje. Ik word alleen heel erg moe van alle negatieve discussies die er worden gevoerd en waarbij mensen persoonlijk worden aangevallen. Daar sta ik niet achter. Dat ik vegan ben betekent niet dat ik niet van mensen houd. Sterker nog, waar ik mijzelf hard voor maak is dat mensen zich realiseren dat we niet meer of minder waard zijn dan andere dieren, maar dat we allemaal gelijk zijn. Alles is energie. En om die reden heb ik ervoor gekozen om een stapje terug te doen als het aankomt op ‘hardcore activisme’. Ik geloof nog steeds heilig in het doel, maar dit is niet de juiste weg voor mij. Dus vandaar dat je op Claire’s Mission steeds meer artikelen vindt die rechtstreeks uit mijn hart komen, die mindful zijn maar ook nog steeds vegan. De interviews blijven, want ik bel dol op mensen en ik plaats ze graag op een podium wanneer we beide dromen van een wereld zonder dierenleed. Ik ben alleen niet meer actief in alle Facebook groepen en als er heftige discussies zijn dan ben ik stil. Ook kies ik ervoor om mensen te ontvolgen die heftig dierenleed posten. Dit omdat ik er diep ongelukkig van wordt en het ervoor zorgt dat ik blokkeer. Ik focus mij liever op positief activisme.

 

 

Een plotselinge verhuizing.

Ik en mijn hubby zijn allebei enorme gevoelsmensen. Toen we in juli hoorde dat de hond van mijn schoonvader een epileptische aanval had gekregen, stonden we direct op scherp. Ondanks dat mijn schoonvader al 80 jaar is, werkt hij nog steeds met heel veel liefde bij een autodealer. Pepper (zijn hond) is dan ook regelmatig een paar uurtjes per dag alleen thuis. Toen we eind augustus hoorde dat het ook niet echt goed ging met mijn schoonvader, besloten we direct om onze spullen naar een Shugard te brengen en de huur op te zeggen. Inmiddels wonen we tijdelijk (tot dat we een groot huis, met hopelijk wat grond) hebben bij mijn schoonvader en Pepper zodat we voor hun kunnen zorgen. Zij verhuizen ook direct met ons mee, zodra we een huis hebben gevonden die voldoet aan onze voorwaarden. Anyhow, we zijn in augustus in 2 weken tijd volledig verhuist van Almere naar een lief dorpje in de buurt van Schiphol.

 

 

Een eigen YouTube zender + online programma.

Hebben jullie al mijn Instagram stories gezien deze zomer? Hierin deelde ik super enthousiast over 2 opleidingen waar ik mee zou beginnen voor het starten van een YouTube zender. Uiteindelijk werd ik (blijft een bummer) voor één opleiding niet ingeloot en de andere opleiding bleek helaas toch oplichterij te zijn. Maar no worries! Want ik ben nog steeds van plan om te gaan starten met een YouTube zender inclusief een online meditatieprogramma. De vraag is alleen waar en wanneer. Ik struggle op dit moment namelijk een beetje met de ideeën die ik heb en om deze ook werkelijk uit te voeren. Mochten jullie tips hebben of mij een schop onder mijn kont willen geven? Please do! Je kunt mij bereiken op Instagram, Facebook, Twitter en natuurlijk ook gewoon via de mail of door een reactie achter te laten onder dit artikel. 😀

 

 

 

Iedere zaterdag op het veld omringt door honden.

Ik ben al een aantal jaar betrokken bij de Dierenbescherming als donateur, ook heb ik jaren geleden vrijwilligerswerk gedaan bij Dierenbeschermingscentrum Amersfoort. Ik vind het een hele mooie organisatie en ik ben altijd trots geweest op onze verbinding. Door onze plotselinge verhuizing, vond ik het ook heel erg belangrijk om een beetje te gaan wortelen in Haarlemmermeer. Dit is namelijk wel waar wij willen blijven en waar ik een animal sanctuary wil gaan oprichten. Toen ik de Gehoorzame Huishond Aalsmeer vond, was het dan ook direct liefde op het eerste gezicht! Ik ben met zo onwijs veel liefde en warmte ontvangen, dat ik mij direct thuis ben ga voelen. En nu sta ik iedere zaterdag op het veld omringt door honden, die ik aan het bestuderen ben. I love it! Ik ben op dit moment aspirant hondentrainer. In ben al begonnen met de hondentrainer opleiding van de Dierenbescherming en in april 2019 doe ik examen. Can’t wait!

 

 

Wat ik zo mooi en bijzonder vind aan de Gehoorzame Huishond is dat er vooral gekeken wordt naar hoe eventueel probleemgedrag direct in goede banen geleid kan worden, waardoor (onnodig) terugbrengen van de hond naar het asiel wordt voorkomen. Iets waar ik 100% achter sta 🙂 . Voor meer informatie klik hier.

 

 

Een nieuwe baan.

Het was even een zoektocht naar een nieuwe baan. Ik had namelijk best een enorm wensenlijstje. Een paar voorbeelden;

  • Kunnen fietsen naar mijn werk.
  • Ik wil op praktische uren werken waardoor er altijd iemand thuis is voor alle 3 de hondenkinderen.
  • Een fulltime salaris voor parttime werk.
  • Ik wil dat het werk vegan is, zonder dat hier de nadruk op ligt.
  • Lekker flexibel werk, waarbij geen dag hetzelfde is.
  • Ik wil iedere dag blij wakker worden en met heel veel plezier naar mijn werk toe gaan.

En ben ik geslaagd? Ja, en hoe! Ik heb echt mijn droombaan gevonden! Ik word namelijk de hele dag omringt door prachtige boeken, lieve mensen en heel veel vrolijkheid. Mijn wensenlijstje is uitgekomen en daarbovenop heb ik nog zoveel extra’s ontvangen. Ik heb al helemaal mijn draai gevonden en loop de hele tijd met een grijns van oor tot oor (ondanks dat ik snipverkouden ben geworden). Sinds een kleine drie weken werk ik namelijk 28 uur per week bij… De bibliotheek Haarlemmermeer als Servicemedewerker Publieke Dienst 😀 !

 

 

Flink geschrokken door een moedervlek.

Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat moedervlekken laten verwijderen. Ze werden te groot, veranderde van vorm of ik vond ze simpelweg niet mooi. Mijn moeder heeft mij altijd geleerd dat het belangrijk is om moedervlekken in de gaten te houden ook omdat er in onze familie kanker voor komt. Toen ik van de één op andere dag voelde dat een moedervlek begon te jeuken, was ik nog niet echt gealarmeerd. Ik ben namelijk niet iemand die graag en snel naar de huisarts toe gaat. Eigenlijk lost ieder probleem zich altijd vanzelf wel weer op (volg mijn voorbeeld alsjeblieft niet). Alleen dit keer had ik misschien beter gelijk naar de huisarts kunnen gaan. In 3 weken tijd groeide de moedervlek namelijk explosief erg. Zo erg, dat ik het gevoel kreeg dat het niet anders dan kwaadaardig kon zijn. Ik heb vorige week donderdag de moedervlek laten verwijderen bij een geweldig lieve dermatoloog in Amstelveen. Zij heeft de moedervlek opgestuurd naar het lab. Maandag 15 oktober a.s. mag ik bellen voor de uitslag. Ze heeft mij gerustgesteld dat het waarschijnlijk niets is. Fingers crossed, ik hoop het zo.

 

 

Focus voor de komende tijd.

Ik ga de zomer zo missen! Wat een heerlijke maanden hebben we gehad qua weer. Wat dat betreft verheug ik mij niet op de herfst en winter, maar ik ben wel heel dankbaar voor nieuwe seizoenen en een mooie tijd om mij op te verheugen. Ik kan niet wachten tot dat we ons droomhuis met een stuk land hebben gevonden! Dit zou een perfecte start kunnen zijn voor mijn animal sanctuary. Tot die tijd ga ik heerlijk mee met de flow waarin ik mij nu bevind. Ik ben onwijs happy met mijn vrijwilligerswerk en nieuwe baan. Het gaat heerlijk met Claire’s Mission en ik bruis weer van de ideeën. Ik hoop dat ik in de komende tijd echt vorm kan gaan geven aan het YouTube kanaal en online programma wat ik in gedachten heb. Ook wil ik meer tijd gaan investeren in social en offline contacten. Ik heb soms namelijk best het gevoel dat ik jullie verwaarloos, terwijl ik in gedachten altijd bij jullie ben.

 

 

 

Anyhow, dit was mijn update voor vandaag. En dan nu de belangrijkste vraag… 😀

 

 

Hoe gaat het met jou?

 

[separator]

 

Pin It