Tag

veganisme

Browsing

Ik heb Celine Theunissen van Health Beauty Mind leren kennen via Instagram. Haar posts over het herstel van psychische stoornissen en het ontwikkelen van bewustzijn, raken mij. Daarnaast vind ik het prachtig dat zij zichzelf omschrijft als ‘een vrije vogel’. Willen we dat niet allemaal? In dit interview deelt Celine hoe zij van raw vegan is geswitcht naar ‘raw till 4’, haar passie voor coaching en hoe creativiteit de motor is voor haar leven. Heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Met mensen in verbinding mogen zijn. Ik leef op diepgaande gesprekken en hou ervan om uren te filosoferen met anderen. Ook houd ik ervan om alleen te zijn en al mijn indrukken in mijn eigen tempo te verwerken. Ik start in de ochtend graag in alle rust op zodat ik met enthousiaste energie aan de dag kan beginnen.

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

6 jaar geleden is mijn reis naar het veganisme gestart. In eerste instantie was mijn gezondheid hier de reden van. Ik had al jaren last van spastische darmen en heftige eczeem achtervolgde mij al sinds mijn geboorte. Niets leek te helpen en de doctoren vonden dat het allemaal wel meeviel. Ondanks dat mijn allergie waarden letterlijk 10x zo hoog waren als de normale waarde. Ik besloot zelf aan de slag te gaan en begon met experimenteren. Ik stopte met gluten eten en in een maand tijd waren bijna al mijn darmklachten verdwenen. Toen ik begon met raw vegan eten verdween ook mijn eczeem. Ik had mij nog nooit zo goed gevoeld met een leefstijl maar vond het rauwe eten ’s avonds echt niet te doen. Ik leef op warme maaltijden en miste deze te erg. Ik zat elke avond 2 kilo groenten naar binnen te werken en vond dit een beetje teveel van het goede. Zo stapte ik over naar “Raw till 4” Overdag rauw eten en ‘s avonds gekookt vegan eten. Tot op de dag van vandaag is dit nog steeds een beetje de richtlijn die ik aanhoud. Al zitten er geen restricties meer in mijn eten en doe ik vooral waar ik zin in heb. Dat is dan ook mijn tip, om echt te gaan voor wat bij jou past en niet het idee te hebben dat je antwoord voor je levensstijl bij een ander ligt. Anderen mogen je inspireren maar luister goed naar wat jouw lichaam nodig heeft.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik koop veelal groente en fruit en zo min mogelijk voorverpakte producten. Ik maak het liefst alles zelf en richt mij dus vooral op whole foods. Ik eet wel elke week vleesvervangers en gebruik in mijn smoothie plantaardige melk. Ik houd van simpel eten maar vind het heel erg belangrijk dat het ook echt lekker is. Ketjap en chilisaus zijn echt mijn beste vriendjes met het koken van sausjes. Ik koop 70% biologisch wanneer dit mogelijk is. Het liefst zou ik 100% biologisch willen eten maar mijn budget laat dat nu niet toe. Een mooi streven voor de toekomst! Ook let ik in de supermarkt op plastic en probeer ik zo min mogelijk in plastic verpakte spullen te kopen.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker! In het begin kreeg ik veel weerstand en vonden veel mensen het maar overdreven en extreem. Ze werden ineens voedingsexperts en beweerden dat ik grote tekorten zou oplopen met deze manier van eten. Nadat ze zagen hoe goed ik mij ging voelen en dat ook uitstraalde begonnen ze meer vragen te stellen over wat veganistisch eten nou precies inhield. Inmiddels eet een groot deel van mijn langdurige vriendinnen veganistisch of gedeeltelijk veganistisch. Mijn familie is veel bewuster geworden en ook zij laten vaker het vlees of zuivel staan. Ik heb veel vrienden mogen inspireren en ben daar ontzettend dankbaar voor dat ik daar een rol in heb mogen spelen.

Je eet daarnaast 90% glutenvrij. Kun je hier wat meer over vertellen?

Zoals ik eerder vertelde kwam ik er 6 jaar geleden achter dat mijn darmen niet goed reageerde op gluten en heb toen besloten om zoveel mogelijk granen te vermijden in mijn dieet. Ik eet liever geen brood, pasta en koekjes en probeer erop te letten dat wanneer ik dat wel doe ik kies voor spelt wat ik iets beter verteer. Ook probeer ik erop te letten dat het biologische granen zijn want ook dat lijk ik beter te kunnen verdragen. Het is voor mij niet zo’n probleem om glutenvrij te eten omdat ik inmiddels gewend ben om veelal alles zelf te maken en mij te focussen op het wholefood plantbased diet en daarin zo min mogelijk processed foods te consumeren.

Wat zijn jouw 3 favoriete glutenvrije en vegan producten?

Mijn favoriete vegan producten zijn niet per definitie glutenvrij omdat ik daar in processed foods niet altijd op let. Een beetje gluten in bijvoorbeeld vleesvervangers kan ik prima verdragen, mits ik die dag niet al eerder gluten heb gegeten. De plantaardige burger van de Albert Heijn is zeker favoriet onder de vleesvervangers, voor mij de lekkerste vegan hamburger die ik ken. Ben & Jerry’s en hun vegan chunky monkey ijs is zeker weten een aanrader als je van bananen ijs houd! En dan mijn favoriete chocolade reep, dat is zonder twijfel de reep van Vego met hazelnoten erin. Die kun je niet bewaren en gaat in één keer op!

Je blogt op Health Beauty Mind. Hoe is het idee voor je blog ontstaan?

Toen ik begon met veganistisch eten at ik overdag vooral smoothies en smoothiebowls en vond dit zo’n fijn ritueel om te doen. Ik begon in de zomer en at enorm veel vers fruit door de dag heen. Voordat ik mijn smoothie in de blender maakte, legde ik al mijn fruit en superfoods klaar op mijn snijplank om te gebruiken. Ik vond het leuk om hier mee te spelen en maakte een soort fruit mandala’s die ik daarna fotografeerde en op Facebook postte. Een meisje van de fotografie opleiding had het in de gaten dat ik hier veel lol aan beleefde en ze vond het er hartstikke leuk uit zien wat ik maakte. Ze vroeg mij: “Waarom begin je niet met een blog?” Ik had toen nog geen idee hoe ik zoiets moest doen, maar was wel heel erg geïnteresseerd om mijn passie voor eten en fotografie te delen met de wereld. Zogezegd zo gedaan. In een week had ik een gratis WordPress site gemaakt en begon ik mijn kleine fruit kunstwerkjes te delen met de daarbij behorende recepten voor de desbetreffende smoothies. Dit sloeg direct aan en ik had best wel wat volgers in een korte tijd. Ik besloot daarom na een maand om er een eigen site van te maken. Ik had nog nooit een website gebouwd en heb in 5 maanden tijd mijn site gebouwd en alles uitgezocht wat er voor nodig was om mijn blog succesvol te maken.

Waar blog je allemaal over?

Ik blog momenteel vrij weinig en post vooral veel op Instagram de laatste tijd. Ik ga wel weer meer energie stoppen in het schrijven van blogs maar gebruik Instagram als opstapje om weer langzaam terug te krabbelen na een paar jaar offline te zijn geweest op mijn blog. Voorheen was het vooral gericht op veganistische recepten en nu combineer ik dat samen met artikelen schrijven over bewustzijns- en persoonlijke ontwikkeling.

Waar komt jouw bloginspiratie vandaan?

Ik ben iemand die overal door geïnspireerd kan worden. Voornamelijk door andere mensen en hun creativiteit op alle mogelijke manieren. Maar ik krijg ook heel vaak ingevingen wat ik wil gaan creëren. Ik heb vaak ineens een idee of ik ben iets aan het doen waarbij ik denk: “Hé dat is leuk om te delen voor op mijn blog!” Deze ideeën krijg ik vaak ‘s avonds als ik in bed lig of terwijl ik iets aan het doen ben. Meestal maak ik daar een notitie van in mijn telefoon en op momenten wanneer ik even een rustmoment heb kijk ik daarop om te zien wat ik kan gaan maken. Ik word ook veelal geïnspireerd door de mensen om mij heen en wat zich in mijn omgeving afspeelt. Wat dat betreft heb ik echt het hart van een kunstenaar en laat ik mij echt inspireren door het leven zelf.

Wat betekent bloggen voor jou?

Bloggen is voor mij een plek waar al mijn creatieve uitspattingen samen komen en waarin ik al mijn hersenspinsel kan stoppen. Schrijven, fotograferen, concepten bedenken en met mijn handen bezig zijn komen hierin allemaal samen. Die combinatie van verschillende werkvormen zorgen ervoor dat ik mij niet hoef te vervelen wat ik namelijk nogal snel heb bij werk. Ik moet uitgedaagd worden en mijn diverse passies kunnen uiten in mijn werk. Als ik hier geen ruimte en vrijheid voor heb haak ik direct af. Daarvoor weet ik goed wat ik wél en niet wil. En dat is ook precies de reden waarom ik het zo mooi vind om zelfstandig ondernemer te zijn. Zelf de vrijheid hebben om je eigen tijd in te delen en hierin zo flexibel te zijn als dat voor jou passend is. Ik kan geen uren achter de computer zitten en ik heb ook geen focus om urenlang hetzelfde werk te doen. Ik heb afwisseling nodig en welke dat dan is, is voor anderen lastig aan te voelen. Ik ben een vrije vogel en altijd al geweest, daar hoort echt de ondernemers spirit bij.

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je van lezers ontvangen hebt?

Ik krijg regelmatig mooie en hartverwarmende reacties van lezers. Vaak gaan die over hun eigen ervaringen en de herkenning in mijn verhalen die ik deel. Ik ben heel erg dankbaar voor deze reacties, dat ik iets heb mogen betekenen in hun leven en zo op mijn manier de wereld een stukje beter mag maken. Ik vind het heel belangrijk om een podium te bieden voor mensen waarop zij hun verhaal kwijt kunnen en mogen delen wat hun zoal bezighoud. Ik ben ervan overtuigd dat het delen en hardop mogen uitspreken van gedachten en ervaringen heel veel potentie met zich meedraagt om persoonlijk te kunnen ontwikkelen.

Ontvang je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Niet zo heel vaak eigenlijk. Ik denk dat dat komt omdat ik vooral in het begin heel veilige onderwerpen heb gekozen om over te schrijven. Maar nu ik mij meer richt op het herstel van psychische stoornissen en het ontwikkelen van bewustzijn en daarbij ook de nadruk leg op verantwoording nemen en keuzes maken stoot ik nog weleens wat mensen tegen de borst. Ik vind het meestal wel even lastig om het binnen te laten komen als ik negatieve reacties krijg van mensen. Maar het lukt mij ook vrij snel om dit objectief te kunnen gaan zien en kijken of ik hier iets mee kan of dat ik het mag laten voor wat het is en het bij de ander mag laten.

Heb je tips voor andere vegans die graag een blog willen oprichten?

Gewoon beginnen! Jezelf niet bezighouden met wat anderen doen en hoe ze het doen maar beginnen bij wat jij leuk vind om te delen. Terwijl je bezig bent leer je gaandeweg vanzelf waar jouw kracht ligt en waar je je dus het beste op kunt focussen. Vertrouwen dat ook jij iets in te brengen hebt in de wereld. Welke vorm dat is zie je na verloop van tijd als vanzelf ontstaan.

Je bent daarnaast afgestudeerd als fotografe aan de fotovakschool en je hebt een diploma voor DTP. Wat betekent creativiteit voor jou? En hoe uit je het?

Creativiteit neemt voor mij heel veel verschillende vormen aan in mijn leven. Ik vind het ontzettend belangrijk ook! Zonder passie zou ik niks kunnen doen waar ik passie voor voel. Alles begint voor mij met het creëren en daarbij is creativiteit onlosmakelijk verbonden. Creativiteit zit voor mij in het bedenken van recepten, het fotograferen, grafisch vormgeven, tekenen, knutselen maar ook muziek maken en schrijven. Ik raak niet uitgekeken op creativiteit en zet het dan ook graag overal voor in.    

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik leer van iedereen om mij heen. Zowel van mensen waar ik ontzettend veel van houd maar ook van mensen waar ik totaal geen connectie mee voel. Ik voel mij ontzettend verantwoordelijk om ten allen tijden van iedereen te kunnen leren en open te staan voor inzichten die situaties met zich meebrengen. Ik ben mijn exen heel dankbaar voor alle lessen die zij mij over mijzelf en de liefde hebben geleerd. Mijn vrienden en vroegere vrienden die mij hebben geleerd wat anderen voor je kunnen betekenen. Mijn ouders die mij het inzicht hebben gegeven wat liefde betekent en hoe belangrijk familie is. Mijn huidige partner laat mij het volledige spectrum van het leven ervaren. Er is niets wat ontbreekt in dit hele verhaal en ik voel mij ontzettend verbonden met iedereen om mij heen.

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Nou misschien klinkt het heel cliché maar dat is voor mij een fictie boek. Lord of the rings van Tolkien is in mijn jeugd heel belangrijk voor mij geweest en ook zeker een houvast om te kunnen dealen met de realiteit die in mijn ogen toentertijd erg hard en fantasieloos was. Het boek zorgde ervoor dat ik een plekje had in de wereld waar ik thuishoorde en mij niet langer vreemd of anders hoefde te voelen. Daar ben ik achteraf heel dankbaar voor dat ik deze veiligheid heb kunnen creëren door dit boek te lezen en te dagdromen over de wereld die Tolkien zo mooi heeft vormgegeven. Nog steeds ben ik enorm fan van Lord of the rings en lees de boeken geregeld opnieuw.

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Maak het vooral niet te moeilijk! Doe het stapsgewijs en verwacht niet van jezelf dat je in 1 keer kunt stoppen met dierlijke producten. Wees een beetje lief voor jezelf en gun jezelf de tijd om te wennen aan een nieuwe levensstijl. Zorg er voor dat je vooral veel lol hebt met het ontdekken van de fantastische plantaardige wereld. Zoek leuke en simpele receptjes op, ga samen koken met anderen of kijk eens of je mensen kent die al een tijd lang plantaardig eten. Het is ontzettend leuk om daar van te leren en spelenderwijs erachter komen hoe je nu zo makkelijk mogelijk de overstap maakt naar een veganistische lifestyle.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Een persoonlijke droom is om naar Nieuw-Zeeland te gaan en om daar met mijn camera een prachtige documentaire van het land te maken. Een droom gerelateerd aan mijn werk is toch wel om dadelijk fulltime ondernemer te kunnen zijn waarbij ik als coach mensen kan gaan helpen om de beste versie van zichzelf te worden. Ik kan daarop op allerlei aspecten uit hun leven aansluiten en daar ligt voor mij ook de uitdaging. Iedereen heeft iets anders nodig om zich te kunnen ontwikkelen en daarachter komen is mijn grootse passie. Er is voor mij niets mooiers dan mensen te mogen ondersteunen in hun persoonlijke ontwikkeling.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Het eerste wat bij mij te binnen schiet is dat ik zou willen wensen dat ik een succesvol en goed lopend bedrijf zou hebben in coaching waarmee ik meerdere mensen van werk mee zou kunnen voorzien. Ik zou daarbij graag de mogelijkheid willen hebben om te kunnen reizen en werken tegelijkertijd, waardoor ik in mijn ogen op mijn best ben en daarbij ook het beste van mijzelf aan andere kan geven. En mijn laatste wens zou zijn om de wereld diervriendelijk en duurzaam te maken. Om het inzicht te kunnen verschaffen dat wij de verantwoordelijkheid voor de gezondheid van de aarde en iedereen die daarop leeft in eigen handen nemen en ervoor zorgen dat dit in balans komt.

Ben je gelukkig?

Ik heb een aantal enerverende jaren achter de rug waarbij ik eigenlijk in het laatste jaar pas mijn rust in heb kunnen vinden. Mijn leven is nog steeds erg turbulent en onzeker maar ik kan echt voor het eerst in jaren zeggen dat ik mij zeer gelukkig voel ja. Ik ben heel dankbaar voor alles en iedereen om mij heen!

Wat is jouw definitie van succes?

Ik denk dat succesvol zijn voor mij betekend dat ik mijn volledige potentie benut. Dat ik werk doe waar ik gelukkig van word, dat ik omringd ben door lieve vrienden en familie en dat ik de veiligheid heb van een eigen plekje wat ik thuis mag noemen.

Gedeeld: een advies

Ik wens dat je jouw eigen kracht leert kennen en daarop in de loop van de tijd steeds meer mag gaan vertrouwen. Zelfontwikkeling is zoiets moois wat ik iedereen aanraad en altijd zal stimuleren. Voor de geïnteresseerde die benieuwd zijn naar mijn manier van coachen raad ik aan eens te googelen of boeken te zoeken die gaan over integrale psychologie. Ken Wilber schrijft daar fantastische boeken over die mij heel erg hebben geholpen om het totale plaatje van mezelf en de wereld in te zien.


Een paar maanden geleden leerde ik Kim offline kennen tijdens een vegan bloggers meet-up die ik had georganiseerd. We kwamen er al snel achter dat we dezelfde missie delen en een liefde voor roadtrips & Volkswagen busjes. In dit interview deelt Kim onder andere wat haar inspireert, waarom zij vegan is geworden en waar zij de inspiratie voor haar fotogenieke gerechten vandaan haalt. Ik wens je heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Dat zijn heel veel dingen; mijn man en onze poezen-kinderen, roadtrips met onze bus door Europa, de zon, een dagje naar het strand of het bos, uit eten gaan met vrienden en yoga! Maar ook wijntjes doen op het terras, uit Lunchen gaan, sporten, gezond eten, maar ook taartjes eten en een nieuw recept maken! Met vrienden naar een festival gaan, nieuwe vegan producten uitproberen en ontbijten met vegan yoghurt, fruit en granola! Ik probeer dit alles dan ook zo vaak mogelijk te doen!

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

2 jaar geleden ben ik overgestapt op een plantaardige levensstijl, nadat ik zo’n 8 jaar vegetariër was en ik ben hier zo blij mee. Behalve dat ik het gevoel heb iets ‘goeds’ te doen voor de dieren, het klimaat en de wereld, zit ik lekkerder in mijn vel en ik voel mij gezond. Het was even opnieuw de weg vinden, zowel in de keuken als met het boodschappen doen! (lees: ik was 3x zolang bezig in de supermarkt en checkte alle nieuwe verpakkingen en producten op ingrediënten haha) Ik heb destijds meegedaan aan de Vegan Challenge en na een maand was er geen weg terug meer. Beste keuze ever!!

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

In het begin was ik dus 3x zolang bezig in de supermarkt want ik controleerde alle verpakkingen en producten op ingrediënten, nu weet ik precies wat wel en niet kan. Er komen bijna wekelijks nieuwe vegan producten bij, ik vind het ook super leuk om deze uit te proberen. Boodschappen doen is voor mij niet perse een uitje haha, mijn man doet hier dan ook bijna altijd de boodschappen.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker! Mijn man eet thuis volledig vegan mee en daar ben ik heel blij mee! Maar ook wanneer ik bij vrienden of familie ga eten dan koken zij vegan voor mij of er worden vegan hapjes gehaald op een verjaardag. Super om te zien dat mensen om je heen er zich dus ook in verdiepen! Laatst heeft een stel vrienden zelfs meegedaan aan de Week zonder Vlees, super! En dieren, daar ben ik nóg meer van gaan houden!

Je blogt op Food Health and Happiness. Hoe is het idee voor je blog ontstaan?

Doordat ik 5,5 jaar geleden een paar maanden thuis heb gezeten, had ik ineens tijd…. Heel veel tijd. Zo is mijn liefde voor eten ontstaan (ik kon daarvoor nog geen aardappels koken, haha). Ik ging alles zelf maken en ontdekte hoe makkelijk het eigenlijk is om zoveel lekkers en gezonds zelf te maken. Geen pakjes en zakjes meer maar zelf koken en bakken met verse ingrediënten. Toen ik 2 jaar geleden de overstap maakte naar plantaardig eten, vroegen mensen vaak om recepten. Ik ben mijn recepten gaan delen op Instagram en op mijn blog. Daarnaast vind ik fotograferen ontzettend leuk, dus voilà; mijn blog!

Waar blog je allemaal over?

Ik deel plantaardige recepten op mijn blog maar ook vegan hotpots komen voorbij en mijn guilty pleasures… Ook deel ik verhalen over onze roadtrips met onze bus met bijhorend heerlijk eten in bijvoorbeeld Italië en Zwitserland, waar we laatst geweest zijn!

Kun je wat meer vertellen over de recepten die je maakt?

Mijn recepten zijn niet moeilijk te maken, ik houd ervan om in de keuken te staan maar het moet niet al te ingewikkeld zijn, zeker niet op doordeweekse dagen! Ik ‘prep’ graag maaltijden voor de volgende dag en mijn tussendoortjes maak ik altijd zelf. Dus op maandag (of zondag) bak ik altijd een gezond tussendoortje waar we een week mee kunnen doen. Ik probeer ook graag nieuwe producten uit die op de markt zijn gekomen!

Waar komt jouw bloginspiratie vandaan?

Dat is van alles! Uit kookboeken, blogs of van restaurants waar ik gegeten heb! Op vakantie doe ik ook altijd veel inspiratie op, zeker in Italië, alles is daar zo lekker en makkelijk te ‘veganizen’!

Wat betekent bloggen voor jou?

Ik werk parttime als catering-medewerker op een middelbare school en daar ben ik verantwoordelijk voor de Gezonde Schoolcatering. Veel van mijn overige tijd besteed ik aan het bedenken, maken en fotograferen van lekkere vegan recepten! Ik vind het mooi om andere mensen te inspireren met mijn recepten en te laten zien hoe lekker en leuk de plantaardige keuken is! En door het bloggen heb ik zoveel lieve, leuke en bijzondere mensen ontmoet, ik vind dat ontzettend mooi en geniet daar heel erg van!

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je van lezers ontvangen hebt?

Dat mensen het bijzonder en mooi vinden dat je plantaardig eet en daar waardering voor uitspreken.

Dat volgers zien dat het inderdaad leuk, lekker en helemaal niet moeilijk is om plantaardig te eten.

Complimenten over mijn foto’s vind ik ook altijd erg bijzonder om te krijgen!

Ontvang je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Natuurlijk, er zijn altijd mensen die wel iets ergens van vinden! In het begin vond ik dit lastig, maar ik zie en hoor van mede-bloggers dat deze mensen er altijd zullen zijn. Ik heb het geaccepteerd en kan het nu prima loslaten, gelukkig!

Heb je tips voor andere vegans die graag een blog willen oprichten?

Doen! Blijf jezelf, volg je gevoel en passie, doe wat jij leuk vindt!

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik was vroeger (en nog) enorm fan Moby en de geweldige muziek die hij maakt. Toen ik mij 2 jaar geleden steeds meer ging verdiepen in het veganisme kwam ik erachter dat Moby dus al 30 jaar vegan is! Geweldig wat deze man allemaal doet voor de dieren en een betere wereld! Hij runt ook een 100% Plant based restaurant in Los Angeles en alle opbrengsten hiervan gaan naar organisaties die zich inzetten voor dieren, zo mooi! En dat in combinatie met zijn muziek…. Wel een beetje mijn held ja 😀 !

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Ikigai! Een boek dat gaat over de reden van bestaan en het geheim van een lang, tevreden en gezond leven. Je leest alles over de geheimen van het Japanse eiland Okinawa, waar het grootste aantal honderdjarigen ter wereld wonen, heel bijzonder om te lezen. Het boek heeft mij veel inzichten gegeven. En ik ben fan van de boeken van Kluun!

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik sta open voor samenwerkingen zolang deze écht bij mij passen en aansluiten waar ik voor sta.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Verdwijning van dierenleed voor consumptie van de mens! En verdwijning van dierenleed in het algemeen! Ieder dier verdiend het om gelukkig en lang te leven!
  2. Echt goede en lekkere vegan komijnekaas en vegan ‘oude’ kaas! Ik heb de perfecte vegan kaas nog niet kunnen ontdekken…
  3. Ik hoop dat ik mensen kan blijven inspireren en laten zien hoe lekker en leuk de plantaardige keuken is!

Ben je gelukkig?

Heel erg! Ik zou soms de tijd stop willen zetten nu, ik vind het fijn zo!

Wat is jouw definitie van succes?

Doen waar je blij en gelukkig van wordt!

Gedeeld: mijn lijfspreuk.

HAPPINESS IS NOT ABOUT MORE. IT’S ABOUT LESS.

Vorige week schreef ik al een blog artikel over hun geweldige campagne ‘Not Just A Shirt’. En vandaag laat ik je verder kennis maken met één van de gezichten achter Project Cece; Noor Veenhoven. In dit interview deelt Noor hoe zij veganistisch is geworden dankzij haar vriend, wat fair fashion voor haar betekent, haar favorieten fantasy/sci-fi boeken en nog veel meer. Ik wens je heel veel lees plezier toe!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Het gevoel hebben dat ik een verschil maak, dat geeft mij energie. Met Project Cece proberen we het zo gemakkelijk mogelijk te maken om eerlijke en duurzame kleding te vinden. Elke keer als we een bericht krijgen dat iemand ons platform gebruikt om de stap naar duurzaam shoppen te maken zit ik te stuiteren op mijn stoel. Het gevoel dat je iemand geholpen hebt en ook bijdraagt aan een betere wereld is het beste gevoel dat je kunt hebben!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik heb eigenlijk vroeger best wel veel vlees gegeten. Het was altijd mijn favoriete onderdeel van de maaltijd en ik vond het van huis uit ook super vanzelfsprekend om altijd vlees te eten bij het avondeten. Toen ik ging samenwonen met mijn vriend (bijna 6 jaar geleden) kwam daar verandering in. Hij vond vlees helemaal niet zo lekker en vond ‘groenten, aardappels en vlees’ niet een echte maaltijd. Ik ben door hem veel meer Italiaans, Aziatisch en Mexicaans gaan koken. Vlees lieten we steeds vaker uit de maaltijd weg.

 

Mijn vriend was degene die uiteindelijk de knoop door hakte, we wisten allebei dat het eten van dieren heel slecht voor het milieu was en hij vond het ook nog eens heel zielig voor de dieren. Dat had ik eerst wat minder. Ik weet nog goed met welke zin hij mij overhaalde: ‘We hebben het niet nodig om dieren te eten, de absoluut enige reden om dieren te eten is omdat je het lekker vindt. Vind je dat genoeg reden om een dier te doden?’ Het antwoord was duidelijk: Nee.

 

Ik begon met alleen thuis vegetarisch te eten, maar niet als ik bij andere mensen thuis at. Doordat we alleen nog maar vegetarisch aten ging ik wel op onderzoek uit. Op zoek naar lekkere recepten kwam ik een hoop vegetarische en veganistische bloggers tegen. Daardoor vond ik niet alleen goede recepten maar werd ik mij ook steeds meer bewust van het probleem. Ik kwam erachter hoe slim dieren eigenlijk zijn en dat er ook voor zuivel en eieren veel dieren worden gedood. Deze redenen overtuigde mij ervan dat het tijd was om veganist te worden… ook al had ik hier wel weer mijn vriend voor nodig om de knoop door te hakken. Ik heb eerst nog een tijdje een uitzondering gemaakt voor verjaardagstaart, maar ook daar ben ik op een gegeven moment mee gestopt. Als ik bij vrienden of familie ga eten koken ze veganistisch voor mij en dat vinden ze helemaal niet erg. Ik ben dus heel tevreden met mijn veganistische leven nu.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik kan niet zover vooruit plannen dus ik doe altijd boodschappen vlak voordat ik ga koken. Ik ga altijd naar de Albert Heijn (5 min lopen van mijn huis) en doe daar gewoon boodschappen. Soms ga ik naar de Biolicious of de Marqt die er zo’n beetje naast zitten om veganistische Mayo te halen of Edelgist. We kennen inmiddels bijna alle producten die veganistisch zijn dus we hoeven niet meer heel lang naar de labels te staren. Laatst had ik mij wel verkeken op een vegaburger… Toen stuurde mijn vriend mij terug naar de supermarkt om het terug te brengen (hij is keihard :-p ). We hebben wel sinds kort besloten dat we ook geen palmolie meer willen eten. Dat maakt het wel moeilijk want er is geen snoep meer te vinden… Alleen de vegan chocolade kunnen we nog eten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

In de vriendengroep waar ik het meest mee omga is bijna iedereen vegetariër of vegan, we hebben elkaar wel een beetje ge-peer-pressured hier in, maar voor het goede doel 😉 . Samen eten we eigenlijk altijd veganistisch dus dat maakt het wel lekker makkelijk. Mijn ouders zijn ook een stuk minder vlees gaan eten en moedigen het veganisme alleen maar aan. Iedereen in mijn omgeving zegt eigenlijk altijd alleen maar hoe goed ze het vinden dat ik veganist ben. Dus dat maakt het wel makkelijk.

 

 

Je hebt samen met Melissa en Marcella, Project Cece opgericht. Hoe is het idee voor deze onderneming ontstaan?

Het idee is een beetje ontstaan uit luiheid en irritatie. Het idee is ontstaan toen Marcella en ik huisgenoten waren en nog samen natuurkunde studeerden. We waren allebei bezig met duurzaamheid maar kleding was soms nog een moeilijk punt. Op een dag kwam Marcella thuis en zei ze tegen mij: ‘Ik wil wel duurzaam kopen, maar ik kan online zo moeilijk vinden wat ik zoek. Er zijn meer dan genoeg webwinkels, maar als ik op zoek ben naar een bepaald topje dan moet ik wel bij tientallen webshops kijken voordat ik vind wat ik zoek. Zo eindig ik iedere keer weer bij de H&M. Maar ik weet een oplossing: Ik kan het aanbod van alle webshops samenvoegen op één website zodat je in één keer het overzicht hebt van alle producten.’

 

Marcella kan heel goed programmeren, dus ze kon deze website ook werkelijk bouwen. Ik was meteen enthousiast en vroeg of ik kon helpen. Marcella had het idee ook al met haar zusje Melissa besproken en die was ook enthousiast. Zo begonnen we Project Cece.

 

 

Waar staat Project Cece voor en wat is jullie missie?

Project Cece staat voor Project Concious clothing, met extra e’s er tussen om er een naam van te maken. Onze missie is om het zo makkelijk en leuk te maken om duurzame kleding te kopen dat er geen reden meer is om andere kleding te kopen. Het is onze missie om iedereen ervan te overtuigen duurzaam te kopen, zodat de grote kledingfabrikanten niet anders kunnen dan hun productieprocessen aanpassen. Op die manier willen we duurzame kleding de norm maken.

 

 

 

Jullie hebben ook een hele mooie campagne opgericht; Not Just A Shirt. Kun je daar wat meer over vertellen?

Met de Not Just A Shirt campagne proberen we meer bewustzijn te creëren in dat kleding meer is dan alleen hoe het er uit ziet. Achter elk kledingstuk gaat een verhaal schuil van de mensen die het hebben gemaakt en de reis die het kledingstuk heeft afgelegd. Helaas zijn de meeste kledingstukken niet onder eerlijke, veilige en milieuvriendelijke omstandigheden gemaakt. Slechts 1% van alle kleding wordt gemaakt onder eerlijke omstandigheden en de mode industrie is één van de meest vervuilende industrieën ter wereld. Daarom proberen we met onze campagne te laten zien dat het ook anders kan en dat je dus niet alleen een shirt moet kopen vanwege het uiterlijk, maar ook voor het verhaal erachter. Als wij met zijn allen besluiten dat we alleen nog maar kleding kopen met een mooi verhaal erachter, dan kunnen we dat soort kleding de nieuwe norm maken.

 

 

Wat voor producten verkopen jullie?

Wij richten ons nu alleen op kleding, schoenen en accessoires. We verkopen ze alleen niet. We laten alleen alle producten zien op onze website, met alle informatie erbij die je nodig hebt om de bewuste keuze te maken. Als je bij ons klikt op ‘Bestel nu’, dan wordt je doorverwezen naar de website waar je het ook echt kunt kopen.

 

 

Welke merken staan er op jullie verlanglijstje en zouden jullie graag willen gaan verkopen?

Wij willen al best lang Kings of Indigo en daar zijn we nu in gesprek mee dus hopelijk komen die binnenkort naar onze website! We hebben ook The Reformation op ons verlanglijstje staan, maar helaas zitten die voor nu alleen in Amerika. We willen ook al een tijdje NAE Vegan, een prachtig schoenenmerk, maar daar zijn we ook mee in gesprek, dus waarschijnlijk komen die ook snel naar onze site.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die jullie van klanten ontvangen hebben?

We ontvangen best vaak reacties van klanten die zeggen dat ze altijd wel duurzame kleding wilde kopen maar het niet konden vinden en dat Project Cece dus echt een uitkomst biedt. Dat zijn echt de berichten waar we even een vreugde dansje van doen, want dat is precies waarom we met Project Cece begonnen zijn.

 

 

Ontvangen jullie ook weleens kritiek en zo ja, hoe gaan jullie hiermee om?

Zeker! Aan de ene kant over dat onze kleding niet duurzaam genoeg is. Een andere kritiek die we wel eens krijgen is over de werking van de website. Soms zijn er functionaliteiten die niet optimaal werken etc. Met deze kritiek zijn we altijd alleen maar heel blij omdat het ons de mogelijkheid geeft tot verbetering. Wij zijn constant bezig met het verbeteren van onze website en dan is extra input alleen maar welkom.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Maak gebruik van de community! Veel vegans zijn zoekende naar producten en services die aansluiten bij een levensstijl, maar ze willen ook altijd andere helpen deze producten weer te vinden. De vegan community en trouwens ook de duurzame community is enorm welwillend en er zit veel goodwill. We willen allemaal samen de wereld veranderen en een betere plek maken dus er zijn sowieso mensen die je willen helpen. Maak daar gebruik van.

 

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik weet niet helemaal wat je hiermee bedoelt… Een positieve? Ik geloof dat als we goede vervangers hebben voor dierlijke producten veel meer mensen vegan zullen worden. Ik geloof er echt in dat vroeg of laat we in zijn geheel afstappen van dierlijke producten.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik denk toch wel mijn ouders, omdat zij mij altijd hebben geleerd om kritisch te zijn en alleen maar dingen te doen waar ik zelf helemaal achter sta.

 

 

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Moeilijk… Ik heb een hoop boeken gelezen die ik fantastisch vond maar ik zou niet zeggen dat ik echt een favoriet heb. Ik moet hier even toegeven dat ik een echte fantasy/sci-fi nerd ben… Ik vond daarom The name of the Wind van Patrick Rothfuss echt super, natuurlijk alle boeken van Game of Thrones, The Hitchhikers Guide to the Galaxy was geniaal… Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben nu Homo Deus aan het lezen. Ook heel interessant en zeker een aanrader! Er staan ook hele goede argumenten in voor waarom je veganist zou moeten zijn.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Niet alles hoeft in één keer perfect. Begin met de dingen die niet moeilijk zijn. Zoals sojamelk in je koffie in plaats van koemelk. Als je het langzaam in stapjes doet dan zal je zien dat het allemaal niet zo heel ingewikkeld is en er is een gigantische community aan vegans die je willen helpen met het geven van tips. Vegan worden hoef je echt niet in je eentje te doen en het hoeft ook niet in één keer. Samen staan we sterk.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom er van dat onze website goed wordt gebruikt en dat we zoveel bezoekers hebben dat de fast-fashion industrie niet anders kan dan zich aanpassen. We staan altijd open voor samenwerkingen om dit doel te bereiken.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  • Dat de mensheid de kennis heeft om alle problemen die we hebben op te lossen.
  • Dat de mensheid de coöperatie skills heeft om vervolgens de problemen op te lossen.
  • Dat iedereen gelukkig is.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja! Heel erg 😀 !

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Als je na afloop geen spijt hebt van hoe iets is gegaan dan is het een succes.

 

 

Gedeeld: Not Just A Shirt

Claire heeft vorige week een artikel geschreven over onze Not Just A Shirt campagne. Klik hier om het artikel te lezen.

 

 

[separator]

 

 

Ze is moeder, ondernemer en veganist. In dit interview laat Jessica Moreno Avila van Het dieet van de liefde zien hoe haar leven er uit ziet. Ze deelt haar tips en tricks over hoe je kinderen vegan kunt opvoeden. Ook deelt zij hoe zij denkt over vaccineren. Ben je daarnaast benieuwd wat het veganisme voor Jessica betekent en wat haar dagelijkse rituelen zijn? Lees dan snel verder. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Echt energie krijg ik van kundalini yoga, bepaalde muziek en naar buiten gaan.

 

We wonen in de stad dus we proberen in het weekend wel de natuur op te zoeken, maar ook van het dagelijkse fietstochtje naar school krijg ik al energie. Voor mij werkt het beter om dagelijks iets van beweging te hebben dan 2x per week naar de sportschool te gaan.

 

1 avond in de week heb ik yoga les en ik probeer momenteel een korte practice te ontwikkelen die ik in mijn dagelijkse activiteiten kan integreren.

 

Tijdens huishoudelijke klusjes of werk luister ik naar mijn favoriete muziek via Spotify.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben veganist geworden in 2011 na een wandelvakantie. Op dat moment was ik al enkele jaren af en aan vegetariër. Ik had ook al eens een ayurvedisch dieet gevolgd dat 100% plantaardig was maar dat besefte ik toen niet, dat deed ik meer voor mijn gezondheid. Ik was vaak erg moe en volgde dit dieet als een soort kuur voor meer energie.

 

Maar ik werd veganist vanwege de dieren. Tijdens die vakantie zag ik koeien met kalfjes in de natuur en ik besefte plotseling heel goed dat ik dat bij ons in de buurt nooit zag. Ik woonde tegenover een melkveehouderij en daar stonden de kalfjes in van die kleine witte hokken.

 

De koeien kwamen wel buiten maar de wat grotere kalveren stonden op een stukje land achterin, ver weg van de kudde. Hoewel ik dit eigenlijk wel wist, ik dronk bijvoorbeeld al jaren geen melk meer vanuit het besef dat melk borstvoeding voor kalfjes is, kwam het op dat moment om de één of andere reden keihard binnen.

 

Na die vakantie ging ik het veganisme onderzoeken. Ik kende helemaal niemand die zo at en de eerste persoon die ik over mijn plannen vertelde deed het af als een of andere puberale ‘fase’ (ik was 33, ahum).

 

Ik besloot er 3 maanden helemaal voor te gaan, en als ik dan daarna nog twijfelde zou ik af en toe kaas mogen eten. Kaas vond ik namelijk het aller moeilijkste om los te laten. En ik twijfelde in die periode ook of het wel gezond was. Net als iedere andere Nederlander was ik opgegroeid met het belang van vlees voor ijzer en eiwitten en zuivel voor de calcium etc.

 

Omdat gezondheid heel belangrijk voor mij was ging ik op zoek naar blogs en kookboeken die vooral over gezond plantaardig eten gingen. In die tijd waren er nog niet zo veel als nu en ik kwam uit bij de Happy Herbivore (Lindsay Nixon). Haar recepten waren eenvoudig, snel klaar en ze gebruikte alleen maar eenvoudige ingrediënten die ik gewoon bij mijn buurt supermarkt kon kopen. Voor mij als alleenstaande moeder met een klein budget was dat ook heel belangrijk. Als iemand dus zegt dat veganist zijn duur is kan ik het tegendeel bewijzen!

 

Maar om een lang verhaal iets korter te maken: er ging een wereld voor mij open!

 

Ik was altijd al dol op koken geweest maar zat wel een beetje vast in al het traditionele, at veel geitenkaas en zo. Nu ontdekte ik dat je met de juiste kruiden en specerijen de heerlijkste maaltijden kon bereiden met puur plantaardige ingrediënten. Ik vond het een groot feest!

 

Omdat Lindsay Nixon recepten maakte gebaseerd op de aanbevelingen van plant based dokters zoals Dr. Fuhrman en Dr.McDougall was al het eten ook nog eens gezond en kookte ik zonder olie zonder dat ik het eigenlijk doorhad.

 

Hierdoor viel ik zonder het te willen eindelijk al die kilo’s af waar ik al jaren vanaf wilde.

 

In die tijd waren er ook nog weinig vegan vleesvervangers beschikbaar en aan tofu en tempé moest ik nog erg wennen. Eigenlijk ben ik die pas veel later meer gaan eten. Ik at eigenlijk heel basic; groente, fruit, peulvruchten, aardappelen en wat soja yoghurt of plantaardige melk/room door een recept. Dus ook het idee dat je als veganist heel veel soja moet eten is een grote misvatting!

 

Na een paar jaar ging het een beetje ‘mis’. Er kwamen toen steeds meer veganistische producten op de markt en uit enthousiasme wilde ik die allemaal proberen. Zoals vegan smeerworst, kroketten, shoarma, mayonaise…. Een geweldige ontwikkeling natuurlijk maar niet allemaal even gezond en vaak heel vet en zout dus slecht voor de lijn. Er kwamen wat kilo’s aan die ik er ook met geen mogelijkheid meer af kreeg en mijn eetpatroon raakte er door verstoord.

 

Dr. Lisle zegt: you crave what you eat. En ik heb ervaren hoe waar dat is.

 

In de tijd dat ik eigenlijk op een enkele uitzondering na, altijd gezond at, had ik ook altijd zin in gezond voedsel. Ik bakte zonder problemen patat voor mijn kinderen en at zelf een salade. Vanaf het moment dat ik mijn lichaam en brein meer genotsvoedsel gaf werd het steeds moeilijker.

 

Dit triggerde mij echter om nog meer te leren over plantaardige voeding en voedingspsychologie. Ik volgde de opleiding plant based nutrition bij Cornell University en dook in het werk van Dr. Lysle, oa auteur van de Pleasure trap.

 

Op dit moment zijn de meeste kilo’s er weer af maar ik heb nog altijd wel wat moeite met gezond eten. Maar juist omdat ik de valkuilen en moeilijkheden ken als moeder in een gezin van 5, en ik het een enorme uitdaging vind om toch de oplossingen te vinden, weet ik wat er ook bij anderen speelt en kan ik ze helpen vanuit ervaring. Dat is wat ik op mijn blog probeer te doen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ongeveer 1x per twee weken bestel ik bij de AH en voor de rest heb ik zo mijn vaste adresjes. Het moet voor mij vooral gemakkelijk zijn, dus ga ik meestal naar de supermarkt op de route van school naar huis. Voor sommige dingen ga ik naar de Natuurwinkel en ook de Holland & Barret heeft soms goede aanbiedingen. Het liefste zou ik al mijn eten op de biologische markt halen en zo weinig mogelijk afval produceren, maar op dit moment laat mijn budget dit nog niet toe.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn vriend was vegetariër toen ik hem ontmoette en inmiddels voor 98% veganist. Ik merk dat veel mensen al met het veganisme in contact zijn gekomen en het feit dat ze dan iemand kennen zoals ik, maakt de stap vaak nog net even kleiner. Vooral ook omdat ik er erg van houd om mensen te verwennen met heerlijke eten als ze langs komen 😉 .

 

 

Je bent de oprichter van Het dieet van de liefde. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik was mijn werk helemaal beu en mijn vriend zei op een dag; ‘’waarom doe je eigenlijk niet iets met eten? JE weet er veel van, bent er altijd mee bezig.’’ Het was super logisch maar het duurde nog een hele tijd voor ik het ook zo zag. Het was meer een hobby, iets voor mezelf, iets waarvoor ik eindeloos veel interesse had. Op een gegeven moment besloot ik er toch voor te gaan en ontwikkelde ik een online programma. Ik schreef ook een e-book, ik noemde dat PUUR voor jou, en de ondertitel werd: kies het Dieet van de Liefde.

 

 

De reden was dat ik plantaardig eten ook zo zie. Wanneer je eet vanuit liefde voor jezelf maak je makkelijker de juiste keuzes. Maar veganistisch eten doe je ook uit liefde voor de dieren en de planeet en zelfs je medemens. Het was dus eigenlijk ‘maar’ een ondertitel maar het bleek precies te verwoorden wat ik probeer uit te dragen. Op dit moment ben ik daarom bezig met het maken van een nieuwe website: www.dieetvandeliefde.nl.

 

 

Hoe zien de recepten en weekmenu’s eruit?

Ik probeer het zo eenvoudig mogelijk te houden, wat nog niet altijd makkelijk is. Ik ben vaak bang dat mensen het saai zullen vinden. Mijn ervaring is dat hoe langer je basic en onbewerkt eet hoe meer je smaakpapillen zich aanpassen en hoe lekkerder de eenvoudigste dingen zullen smaken. Maar je wil natuurlijk ook dat iemand die gewend is aan bewerkt voedsel het lekker vind en niet meteen afknapt. Hierin is het soms nog zoeken geweest, maar ik kies nu toch steeds meer en duidelijker voor minimalistisch eten. Dit is gewoon op lange termijn het beste voor je lichaam, de aarde en goed voor je budget. Wie meer te besteden heeft kan voor duurdere en biologische ingrediënten kiezen.

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Eten is voeding maar ook gezelligheid, creativiteit, samen zijn, huiselijkheid. Feest! Het eerste blog dat ik ooit begon heette Veganfeest 🙂

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Soms gewoon doordat ik op zondag een soepje in elkaar gooi en mijn vriend zegt: ‘’Wow, dit is ECHT lekker.’’ Dan schrijf ik het snel op en wordt dit een recept. Soms heb ik iets in huis en heb ik alleen een vaag idee van wat ik er mee zou willen. Dan ga ik soms gewoon Googlen, en dan juist niet alleen op vegan recepten. Zo kom ik vaak op nieuwe ideeën. Ik heb ook een tijdje recepten uit de Allerhande geveganiseerd.

Verder heb ik ook weer favoriete blogs, soms zie ik daar iets voorbij komen dat mij dan weer inspireert.

 

 

Je voedt je kinderen ook veganistisch op. Hoe ziet dit er in de praktijk uit?

Ik heb 3 kinderen, de oudste twee hebben een andere vader. Bij hun vader eten ze alles. Dat is soms wel lastig, maar je kan niet anders dan het accepteren en hopen dat wat je ze meegeeft en voorleeft van invloed zal zijn op de keuzes die ze straks zelf gaan maken. De oudste is inmiddels uit zichzelf vegetariër, ook bij zijn vader en anderen.

 

De jongste wordt dus wel veganistisch opgevoed. In de praktijk betekent dat gewoon dat hij zo veel mogelijk met de pot mee eet. Hij is net als iedere andere peuter gek op zoetigheid, maar ook fruit. Hij eet havermout, drinkt smoothies maar is ook gek op boterhammen met hagelslag.

 

 

Ben je voor of tegen vaccineren?

Ik ben niet voor en niet tegen. Ik ben wel voor eerlijke informatie. Op dit moment gaat de discussie heel erg twee kanten op. De tegenstanders doen alsof je je kind vermoord wanneer je het vaccineert, de voorstanders juist als je het NIET doet. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden. Ik geloof niet in complotten maar ik denk ook dat het heel erg naïef is om te denken dat een industrie zo groot als de farmaceutische, waar zo ontzettend veel geld in om gaat, geen invloed zou hebben op beleid en onderzoek.

 

Ik hoop dat de kritiek van de anti-vaccers daar invloed op zal hebben. Want zeg nou zelf, vaccinaties zijn het perfecte verdienmodel. Het verplicht stellen van vaccinaties vind ik wel echt veel te ver gaan. Ik vind vooral dat beide kanten goede voorlichting moeten krijgen. Zo hoeven mensen echt niet bang te zijn voor een niet-gevaccineerd kind. En kunnen anderen weer beter de keuze maken om wél te vaccineren omdat ze zeker weten dat ze eerlijke en onbevooroordeelde informatie zullen krijgen in plaats van een praatje van een arts die bij voorhand vooral jou wil overtuigen het wél te doen. Dat werkt bij mij tenminste het beste.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die hun kinderen graag veganistisch willen opvoeden?

Gewoon doen, en je niet te veel zorgen maken. Ik zie ouders vaak tot in het kleinste detail letten of de juiste voedingsstoffen wel naar binnen gaan. Maar mijn oudste twee eten zeker niet altijd super gezond en zijn grote, sterke jongens hoor. Gezonde voeding is zeker belangrijk maar het gaat vooral om het patroon dat je meegeeft. Het beste is wanneer kinderen helemaal niet met bewerkte voeding in aanraking komen, die kinderen behouden echte smaak en zullen de beste keuzes maken omdat ze simpelweg niet anders kennen. De meeste problemen die we hebben met voeding komt door al die kunstmatige voeding die onze smaak papillen als het ware lam legt voor echte smaak.

 

Dit is echter ontzettend lastig, zeker als je ook nog een sociaal leven wilt hebben en je kinderen naar school en feestjes gaan. Ik zelf laat het daarom dus maar een beetje los en probeer ze steeds meer van het goede mee te geven.

 

Als het gaat om lekkere dingen is het steeds makkelijker geworden. Veganistisch kinderen kunnen ook tosti’s eten, taart, patat met een kroket, bitterballen, loempia’s en saté broodjes. En er komt langzaam maar zeker steeds meer. Dus je hoeft als vegan kind echt niet meer op een wortel te knabbelen terwijl de rest aan het snoepen is.

 

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit ontvangen hebt n.a.v. een recept?

Wanneer mensen het zo lekker vinden dat ze het spontaan delen met anderen, of dat ik ergens in een Facebook groep zie dat iemand een recept van mij deelt. Dat vind ik echt de leukste reacties.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Jazeker, met name op het feit of het wel of niet gezond is. Zelf zit ik inmiddels best in een vegan bubbel met mensen die heel goed weten dat vegan eten heel gezond is. Ik schrik er dan ook best wel van wanneer iemand opeens zegt dat ik kinderen in gevaar breng met mijn adviezen. Dan denk ik echt van Huh? Van welke planeet kom jij? Maar er zijn dus nog gewoon heel veel mensen die denken dat dierlijke producten onontbeerlijk zijn voor een goede gezondheid.

 

Ik probeer meestal gewoon rustig te reageren en eventueel wat goede bronnen te tonen die laten zien dat een plantaardig dieet wel degelijk gezond is voor kinderen. Maar ik heb wel geleerd dat je dat soort mensen niet moet proberen te overtuigen dus ik stop er liever niet te veel energie in.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Wat een grappige vraag! Nou, ik ben in de eerste plaats vooral mezelf. Plantaardig eten is één van de keuzes die ik maak in mijn leven. Ik ben geen activist of zo. Ik wil mensen vooral bewust maken van welke invloed hun eetpatroon heeft op henzelf en ook hun omgeving. Wat je in je mond stopt maakt uit! Waar we ons geld aan uitgeven heeft enorm veel invloed, kijk maar eens hoe het veganistisch aanbod gegroeid is. Die bewustwording, daar help ik graag aan mee.

 

Verder maak ik elke dag weer keuzes, en probeer ik vooral een positieve kijk te behouden.

 

Er is al zo veel veranderd! Maar ik begrijp het wel dat sommige mensen er soms moedeloos van worden wanneer de zoveelste video aan het licht komt met de horror van de bio industrie. Dan snap je gewoon echt niet dat mensen daar nog steeds aan mee werken, dat er nog steeds mensen de link niet leggen tussen hun eigen gedrag en de industrie.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Oei! Dat is een lastige! Mag ik er ook een paar noemen?

Lindsay Nixon, omdat ze mij met haar recepten zo goed op weg heeft geholpen en omdat ze volledig haar eigen koers vaart ondanks dat ze ontzettend veel kritiek heeft gekregen uit de vegan gemeenschap.

 

 

Dr. McDougall, omdat hij als arts durft te zeggen dat voeding de oplossing is voor veel voorkomende gezondheid problemen. En hij deed dit al zo’n 30 jaar geleden toen veganisme nog amper bestond. Inmiddels heeft hij ook de sprong gemaakt van gezondheid naar de milieu en ethische aspecten van veganisme. Hij blijft zichzelf vernieuwen op latere leeftijd, en ik hoop dat ik dat ook zal kunnen doen.

 

En last but not least: Gary Yourofsky, zijn speech raakte mij recht in het hart 7 jaar geleden en ik heb enorm veel bewondering voor zijn passie en daadkracht.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Geef jezelf in ieder geval de tijd om te wennen en geef niet op als iets niet lekker is. Ga ook niet te veel dingen vervangen. Vegan kaas smaakt niet als kaas. Het is niet anders. Maar als je een tijdje geen kaas meer hebt gegeten kan een tosti met vegan kaas best heel lekker zijn.

 

Zie het als een leuk experiment en een ontdekkingstocht. Ga vooral niet te veel denken aan alles wat je niet meer ‘mag’ en wees niet te hard voor jezelf als het eens mis gaat.

 

En Educate yourself! Oftewel, zorg ervoor dat je blijft leren over het hoe en waarom van veganisme. Je hebt mensen die veganist worden in eerste instantie vanwege de dieren, of gezondheid of het milieu. Maar uiteindelijk denk ik dat je alle drie de redenen nodig hebt om het op de lange termijn vol te houden. Dus wat je reden ook is, leer erover. Dit zorgt voor een sterke basis en daardoor zal je niet snel van je stuk gebracht worden.

 

Spreek ook met jezelf af welke keuzes je maakt op bijvoorbeeld feestjes en vakanties. Blijf je strikt veganist of laat je de touwtjes wat vieren?

 

Zorg dat je dit duidelijk hebt voor jezelf. En bereid jezelf goed voor. Dat is makkelijker dan elke keer weer de keuze te moeten maken. Ga ik wel of niet zondigen op dat feestje? En voorkomt dat je overvallen wordt door lastige situaties.

 

Weet wat die lastige momenten zijn en zorg ervoor dat je alternatieven hebt.

 

En tenslotte, één van de beste tips die ik ooit hoorde: van een middag niet eten of weinig opties hebben ga je niet DOOD. Sommige mensen zijn helemaal overstuur als er ergens geen vegan opties zijn. Ze voelen zich dan ofwel vreselijk of ze zwichten voor niet vegan food want ze MOETEN eten, toch? Nou nee dus, als je het echt niet wilt eten, dan kan dat een prima keuze zijn.

Als jij normaal gesproken voldoende eet ga je echt niet flauw vallen van een middagje overleven op een appel en een stukje stokbrood of zo. Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om buiten de deur minder strikt te zijn maar denk daar van te voren goed over na zodat je geen keuzes maakt waar je later spijt van krijgt. En als het een keer mis gaat, geef jezelf dan niet teveel op je kop. Morgen is weer nieuwe dag en je gaat geen dieren redden door je rot te voelen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom van mooie retreats waar plantaardig eten, radical self-love, yoga en meditatie samen komen. De samenwerkingen hiervoor heb ik al in mijn hoofd. Ik wil een plek creëren waar je werkelijk gevoed en opgeladen weer vandaan komt.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn eerste wens zou zijn dat gezonde voeding een ettelijk recht zou zijn. Ik vind het vreselijk wanneer ik hoor dat kinderen van arme ouders niet gezond kunnen eten omdat ouders bijvoorbeeld afhankelijk zijn van de voedselbank. Als ik rijk was, dan zou ik daar iets aan doen. Dus misschien moet ik vooral wensen dat ik heel rijk wordt 😉 .

 

Mijn tweede wens is uiteraard dat er een einde komt aan de uitbuiting, opsluiting, verkrachting en moord van miljoenen dieren. Elk jaar weer.

 

Mijn derde wens is dat er binnen het onderwijs meer ruimte komt voor lessen in bewustwording voor kinderen. Dat gelukkig zijn het grootste goed wordt.

 

 

Ben je gelukkig?

Ha! Meestal wel, soms niet. Maar ik ben zeker gelukkig met hoe mijn leven zich op dit moment aan het ontwikkelen is.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Het lastige met woorden als succes vind ik dat er dus ook een tegenhanger is. Bij succes denk je al snel aan ergens goed in zijn, geslaagd zijn, geld verdienen misschien ook wel. Je kunt in de ogen van anderen heel succesvol zijn maar niet gelukkig.

 

Ik denk dat ik mij succesvol voel wanneer het mij lukt om in steeds meer gebieden van het leven echt mijn hart te volgen. En een leven te leiden waarin ik elke dag kan doen wat ik leuk, inspirerend en vervullend vind. En mij vrij voel om volledig mezelf te zijn.

 

 

Gedeeld: Een inspirerende video.

 

 

Deze video heeft mijn kijk op ons eet gedrag totaal veranderd. Veel mensen denken dat een behoefte aan bepaald voedsel een behoefte weergeeft, ik denk dat onze werkelijke behoeftes bedolven zijn onder allerlei opgedane informatie en ontwikkelde gewoonten. Het is echt super handig om te weten wanneer je veranderingen wilt doorvoeren in je leven en dat dit in eerste instantie dus totaal niet prettig kan voelen. Het verklaard ook waarom we zo kunnen snakken naar ongezonde dingen en we vaak moeten leren om gezond te eten.

 

Dr. Lisle is ook verbonden aan het TrueNorth Health Centre waar mensen met chronische ziekten en overgewicht, door middel van gezonde voeding en vasten geholpen worden. Erg inspirerend.

 

 

 

[separator]

Ik ben zo blij! Vandaag kan ik eindelijk het interview wat ik had met Stephan Stegeman met jullie delen! Ik leerde Stephan een tijd geleden kennen toen ik werkte bij de Nederlandse Vereniging voor Veganisme. Sinds kort heeft hij samen met zijn vrouw Kim en zakenpartner Alex, een waanzinnig mooie start-up opgericht namelijk; Shop Like You Give a Damn! In dit interview deelt hij hoe het met hem gaat, hoe het is om funding op te halen, tips en tricks om ook een succesvolle vegan onderneming op te richten en nog veeeeeeeel meer. Ik wens je dan ook heel veel lees plezier toe! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Waarschijnlijk ben ik een vreemde eend in de bijt, maar ik krijg energie van werken. Het is echt mijn hobby. Werk verwerken in mijn dagelijkse leven is dus niet zo heel moeilijk, want werken moeten we bijna allemaal. De uitdaging zit meer in mijn vrouw, vrienden, familie, sport en Magic The Gathering genoeg ruimte geven in mijn volle agenda. Maar gelukkig gaat dat met strak planwerk tegenwoordig helemaal goed 🙂 .

 

In alle drukte is ontbijten met havermoutpap, elke avond flossen en op maandag-, woensdag- en vrijdagochtend voor het werk met een vriend sporten in het Vondelpark rituelen die ik wanneer mogelijk altijd probeer te na te leven. Hier hecht ik veel waarde aan want het houd mij fris en fruitig tijdens drukke dagen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Mijn reis begon toen ik besloot mijn overgewicht structureel aan te pakken. Ik woog 108 kilo en werd elke maand een beetje zwaarder. Ik leefde ontzettend ongezond en wist dat ik het roer drastisch moest omgooien om mezelf onder controle te krijgen.

 

Ik besloot om alcohol, brood en vlees tijdelijk uit mijn leven te bannen (vis at ik vanwege de smaak al sinds mijn achtste niet meer). De reden hiervoor was dat ik tot dat moment bijna dagelijks bier en burgers verslond en wist dat als ik alleen daarmee zou stoppen, ik het zou vervangen met wijn en broodjes falafel.

 

Het resultaat verbaasde mij enorm. Na 3 maanden was ik al 15 kilo kwijt. Trappen lopen ging gemakkelijker, ik was scherper en stond in het geheel lichter in het leven. Toch lonkte de gezelligheid van glaasjes bier en broodjes. Het vlees miste ik echter helemaal niet. Ik besloot toen om één keer per maand alcohol te nuttigen, brood als een delicatesse te behandelen en vlees gewoon niet meer te eten. En het werkte. Ik bleef perfect op gewicht en was ineens vegetariër voor mijn gezondheid.

 

Het vegetarisme was echter nieuw voor me. Ik had geen enkel idee of ik nu voedingsstoffen zou missen, of dat er andere nadelen aan zouden kleven. Dus ik begon met lezen. Hoe meer ik las, hoe meer bevestiging ik vond voor mijn besluit. Ik had geen vlees of vis nodig om gezond te leven. En toen kreeg ik het boek De deugden van de tafel: een filosofie van het eten van filosoof Julian Baggini als cadeau.

 

Ergens in het boek stond iets in de trant van vegetariërs zijn sukkels, een zin die mij hard trof gezien ik op dat moment vegetariër was. Het verhaal dat op die zin volgde ging vooral over hoeveel leed je een dier alsnog aandoet als je vegetarisch eet. Hij schreef iets als: als je echt geeft om dieren en de wereld: eet dan veganistisch.

 

De term veganisme was op dat punt voor mij een onbekend begrip. Maar ik was getriggerd. Ik las mij verder in op veganisme en werd hard geraakt door het boek Dieren eten van Jonathan Safran Foer. Toen ik vervolgens de speech van Gary Yourofsky zag was ik om: ik werd veganist. Dit was in oktober 2015.

 

Wat ik kan aanbevelen is: verdiep je in het onderwerp. Lees boeken en blogs en bekijk documentaires en vlogs. Praat met mensen die er verstand van hebben. En zorg ervoor dat je een vegan buddy zoekt, want dat maakt het vegan leven zoveel leuker 🙂 .

 

Wat ik kan afraden is meteen als een terror-vegan door het leven te vliegen. De kans is namelijk groot dat je, eenmaal op de hoogte van hoe alles er in de dieronvriendelijke industrieën aan toe gaat, erg boos wordt op een hele hoop mensen en bedrijven. Bijna elke vegan gaat door dit proces. Probeer met compassie te blijven communiceren en houd in je achterhoofd: niet al te lang geleden was ook jij geen vegan.

 

En de gouden tip: doe mee aan de VeganChallenge in januari, april of oktober!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik woon momenteel met mijn vrouw Kim in Amsterdam. We hebben twee supermarkten op 5 minuten loopafstand en halen boodschappen wanneer we iets nodig hebben. Hier zit verder niet echt een structuur in. We bedenken op de dag zelf in wat voor avondeten we zin hebben, huppelen dan naar de supermarkt en halen ons hapje.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker! Twee weken nadat ik vegan werd besloot Kim na het zien van Cowspiracy om ook als vegan door het leven te gaan. Haar keuze verdiepte mijn liefde voor haar en ik wist toen zeker: haar ga ik ten huwelijk vragen. Inmiddels zijn we 3 jaar verder en gelukkig getrouwd.

Over de jaren heen merk ik dat ik toch meer naar vegan (friendly) mensen begin toe te trekken. In het begin had ik dat niet, maar het wordt steeds lastiger om met iemand uit eten te gaan die een dier op zijn/haar bord heeft liggen. Je merkt dan toch dat je (op dat moment) op belangrijke fundamentele normen en waarden verschilt. En dat wringt iets teveel.

 

Daar staat tegenover dat ik via het veganisme ontzettend veel leuke mensen heb leren kennen. Mensen die ik nu als goede vrienden beschouw. Het verbaasd mij nog steeds hoe leuk een gemiddelde veganist is. Blijkbaar zijn het toch de liefste mensen die compassion over convenience kiezen.

 

 

Je hebt samen met je vrouw Kim en zakenpartner Alex, Shop Like You Give a Damn, opgericht. Hoe is het idee voor deze onderneming ontstaan?

Dat klopt! Ik zat met Alex en een goede vriend een kopje koffie te drinken op een terrasje in Berlijn. We spraken over onze frustratie dat er nergens een plek was waar je een grote collectie vegan producten kon vinden. Het vinden van een mooie vegan spijkerbroek of nette vegan schoenen was gewoon een hele klus. En toen ging het lampje branden: waarom bouwen wij zo’n warenhuis niet als het er nog niet is? En zo geschiedde 🙂 .

 

 

 

Waar staat Shop Like You Give a Damn voor en wat is jullie missie?

Wij bestaan omdat wij dromen van een wereld waarin veganisme niet de uitzondering, maar de regel is. Een wereld waarin een dierenleven niet bestaat om de mens te dienen. Een wereld waarin mens en dier in harmonie leven.

 

Daar komt bij dat het voor een nieuwe vegan erg complex en overweldigend kan zijn om passende vegan kleding of cosmetica te vinden. Er is zoveel nieuws om rekening mee te houden! Daarom wilden wij de drempel om vegan te worden graag verlagen door het zo gemakkelijk mogelijk te maken om de items de vinden die je zoekt.

 

Sterker, onze missie is om diervriendelijk shoppen zó gemakkelijk te maken, dat het raar voelt om het niet te doen. Op deze manier dragen wij ons steentje bij. Zo komt die wereld waar we van dromen met elke aankoop een beetje dichterbij.

 

 

Wat voor producten verkopen jullie?

Onze hoofdcategorieën zijn kleding, schoenen, tassen, accessoires, cosmetica, eten en dierenproducten zoals dierenvoer. Momenteel zijn we ook druk bezig met het toevoegen van vegan supplementen zoals vitamine b12 en vitamine d. We willen het compleetste online vegan warenhuis van Nederland zijn waar je voor alles terecht kunt.

 

 

Welke merken staan er op jullie verlanglijstje en zouden jullie graag willen gaan verkopen?

We hebben onszelf ten doel gesteld om alle in Nederland leverbare vegan producten te omsluiten in ons warenhuis. Ons verlanglijstje is daarom echt ontzettend lang haha. Als iemand tips heeft voor een specifiek merk dat we nog niet voeren, laat het ons vooral weten!

 

 

Hoe is het om een vegan start-up te hebben?

Bijzonder! Want hoewel een vegan start-up natuurlijk ‘gewoon’ een start-up is, merk je dat er een enorme bereidwilligheid is vanuit de vegan community om te helpen.

 

Persoonlijk haal ik er een drive uit die ik hiervoor nooit heb gekend. Hard werken vond ik altijd al leuk, maar ik voelde nooit de urgentie en passie voor het einddoel zoals ik dat nu voel. Elke minuut die ik in Shop Like You Give a Damn stop, investeer ik in een toekomstbeeld waar ik voor sta. En dat is iets waar ik heel erg blij van word.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die jullie van klanten ontvangen hebben?

We zijn natuurlijk nog maar net live, maar we hebben al zoveel leuke berichten gehad! Mensen die wilden weten wanneer onze offline winkel open ging, mensen die eindelijk eens lekker konden rondneuzen in een groot aanbod of mensen die een tof item vonden waar ze al lang naar op zoek waren 😀 .

 

 

Ontvangen jullie ook weleens kritiek en zo ja, hoe gaan jullie hiermee om?

Wij doen ons uiterste best om ervoor te zorgen dat er geen non-vegan items in onze shop terecht komen. Maar ook wij zijn maar mensen. Een tijdje geleden werden we door een bezoeker op vriendelijke wijze gewezen op het feit dat een merk dat we aanboden een paar jaar geleden op een nare manier dieren had gebruikt om hun product te promoten. We waren deze bezoeker uiteraard heel erg dankbaar en haalden het merk direct offline.

 

Maar zelfs als mensen op een enorm onvriendelijke manier waardevolle feedback/kritiek geven zullen we ze bedanken voor het meedenken. Uiteindelijk gaat het erom dat we de wereld helpen met ons warenhuis, en dan moet je jezelf niet verstoppen voor kritiek.

 

 

Jullie zijn ook op zoek naar funding. Kun je daar wat meer over vertellen?

Dat klopt! Het is voor ons alle drie de eerste keer dat we funding willen ophalen. Een nieuwe wereld voor ons. Eén van de eerste dingen waar ik achter kwam is dat funding ophalen praktisch een fulltime job is. Wat een werk!

 

Wat mij in positieve zin heel erg verbaasd aan het proces, is dat het sleutelen aan financiële prognoses inzichten met zich meebrengt die nu al een positieve impact hebben gehad op onze strategie. Ik kan met recht zeggen dat we zelfs als we geen funding zouden ophalen veel hebben gehad aan het proces tot nu toe.

 

Direct na onze huwelijksreis zijn we onze allereerste investeringsmeetings ooit ingedoken. Meteen drie in één week. Wat was dat leerzaam zeg! Maar het was vooral ook ontzettend leuk. Andere mensen hebben zich verdiept in jouw idee, stellen geïnteresseerde vragen en proberen gaten te schieten in iets dat je zelf graag waterdicht wilt hebben. Het is gewoon een feest.

 

Momenteel zitten we midden in onze eerste investeringsronde. Er is nog niets zeker, maar we ontmoeten een hoop leuke mensen. We gaan er vol voor en er is momenteel nog steeds ruimte in onze ronde, dus vegan investors: laat je horen!

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Een vegan onderneming is net als elke onderneming gewoon een onderneming. Er moet geld verdiend worden. Veganisme is echter nog steeds een kleine niche in Nederland, dus zorg ervoor dat je met je onderneming goed hebt nagedacht over je margestructuur in relatie tot de omvang van je doelgroep.

 

Verder zou ik zeggen: praat met andere vegan ondernemers! Stel vragen, luister naar de fouten die ze hebben gemaakt en welke keuzes ze maakten die juist tot succes hebben geleid. Ook het commerciële vegan wiel hoef je niet zelf uit te vinden 🙂 .

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Een ethische vegan die houdt van het leven. Verder heb ik mij ooit door een Facebook quiz laten vertellen dat ik een fat vegan ben haha. Ik houd ervan om samen met vrienden en familie te genieten van al het vegan lekkers dat de wereld te bieden heeft. Zo zoeken wij als we op vakantie gaan eerst een land uit waarvan we weten dat we er lekker vegan kunnen eten en plannen we vervolgens onze vakantie daar omheen.

 

Daarnaast vind ik het belangrijk om naast vegan te leven, ook actief bij te dragen aan het veganizen van de wereld. Ik geloof daarbij dat je altijd moet doen waar je goed in bent en blij van wordt. Zo gaat de één op straat flyeren, de ander meedoen aan een Cube en weer een ander helpen om de VeganChallenge soepel te laten verlopen. Mijn kracht zit hem in online marketing. Vandaar dat ik Shop Like You Give a Damn ben gestart.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik denk niet dat ik een grootste voorbeeld heb. Wel zijn er een hele hoop mensen waar ik tegenop kijk. Zo is Kim in vele opzichten mijn grote voorbeeld. Ik kan nog veel van haar leren wat betreft openheid, kritisch en analytisch denken en compassievol communiceren.

 

Mensen als Steve Jobs, Elon Musk en Gary Vaynerchuk zijn alle drie een inspiratie voor mij geweest op start-up vlak. De boeken The Seven Habits of Highly effective people van Steven Covey en Getting Things Done van David Allen hebben mij structuur bijgebracht in zakelijke context en de Dalai Lama heeft mij met zijn teachings het licht laten zien in een donkere periode. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Het grote verschil tussen een vegan en een non-vegan is vaak het kennisverschil over hoe er in de huidige economie omgegaan wordt met dieren in de vlees-, vis-, ei- en zuivelindustrie. Wat ik zelf heb gemerkt is dat als je overweegt om over te stappen naar een vegan lifestyle, het veruit het gemakkelijkst is om met een kritische blik naar deze industrieën te kijken.

 

Stel vragen, lees boeken, kijk docu’s en ga zelf eens langs bij boerderijen, fabrieken en slachterijen. Zodra je doorgrond hoe die industrieën te werk gaan wil je er zelf niet meer aan bijdragen. Dan hoef je ook niets te laten. You’ll simply choose compassion over convenience 🙂 .

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Er is momenteel nergens een overzichtelijk warenhuis waar je alle PETA Approved producten bij elkaar vind. Het zijn enkel lijstjes met links. Weinig inspirerend of gebruiksvriendelijk. Wat ik geweldig zou vinden, is als we alle PETA Approved merken en items in Shop Like You Give a Damn zouden hebben staan en dat we dit voor PETA mogen regelen.

 

Een andere te gekke samenwerking zou zijn om samen met Miley Cyrus een campagne te doen haha, zij is echt heel cool. Ze zet zich in voor ontzettend veel belangrijke zaken en heeft een heerlijk unieke persoonlijkheid.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Een vegan wereld is wens nummer 1. Dan zouden de dieren niet meer lijden, zou er bijna geen honger meer zijn in de wereld en zou onze natuur weer hertellen. Maar dat is iets wat ik in mijn leven hoogstwaarschijnlijk niet meer ga meemaken. Wel heb ik hoop dat als ik in de 80 ben, zo’n 50% van de wereld de vegan lifestyle heeft geadopteerd.

 

Wens nummer twee is dat Shop Like You Give a Damn een echte impact gaat hebben op het shopgedrag van mensen. Hoe groter wij worden hoe minder leed er in de wereld is 🙂 .

 

Wens nummer drie is een egoïstische, want om wens 1 en 2 mogelijk te maken is het belangrijk dat ik en mijn naasten een lange tijd gezond blijven. Dan wens ik onszelf en ieder ander grondig toe.

 

 

Ben je gelukkig?

Heel erg! Ik ben getrouwd met de vrouw van mijn dromen, ben gezond, heb geweldige vrienden, woon in het prachtige Amsterdam en mag mijn tijd grotendeels investeren in mijn vegan start-up. What’s not to like?

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik denk dat de definitie van succes voor iedereen anders is. Ik zie succes als een ambitieus maar haalbaar lange termijn doel voor jezelf formuleren en deze halen. En dat zonder je gezondheid, vrienden en familie uit het oog te verliezen.

 

Op persoonlijk vlak probeer ik al zo’n 10 jaar een halve marathon te lopen. Het probleem is dat ik een blessure heb die dit heel erg bemoeilijkt. Ooit was ik op 18.5 kilometer, voordat mijn blessure weer roet in het eten gooide. Momenteel ben ik weer aan het opbouwen en probeer ik pijnvrij meer dan 3 kilometer in 1 keer te lopen. Hier komt een hoop begeleiding, vele vormen van fysio en andere activiteiten bij kijken. Maar ik geef niet op! Ooit zal ik succesvol zijn 🙂 .

 

Op zakelijk vlak is mijn huidige doel om Shop Like You Give a Damn uit te bouwen tot een bedrijf dat commercieel de eigen broek kan ophouden en vanuit die positie kan bijdragen aan een beter milieu, het verminderen van dierenleed en het terugbrengen van honger in de wereld.

 

Als ik dat voor elkaar krijg, dan ben ik volgens mijn eigen definitie succesvol. Totdat ik weer nieuwe doelen heb gesteld 😉 .

 

 

Gedeeld: Halloween: tricks & treats!

Wij zijn als dierliefhebbende vegans allesbehalve uit op bloed, toch is er één dag in het jaar waarop we de synthetische variant willen zien spetteren: Halloween! Het Allerheiligenfeest wordt steeds populairder in Nederland en bij elk feest horen natuurlijk de nodige versnaperingen. Shop Like You Give a Damn geeft je een paar gruwelijk plantaardige Tricks & Treats, om het feestweekend cruelty free door te komen, met een smakelijke dosis schrik. Klik hier voor het lezen van het hele blog artikel. 😀

 

 

[separator]

 

Lianne Benning is dit jaar begonnen met haar blog; Geendierenindekeuken.nl. Ze deelt heerlijke recepten, inspiratie en haar verhaal. Lianne heeft sinds vier jaar namelijk last van het chronisch vermoeidheidssyndroom. In dit interview deelt zij hoe de vegan lifestyle haar leven heeft verbeterd, wat bloggen voor haar betekent, waar zij energie van krijgt en nog veel meer. Maak kennis met deze nieuwe ambitieuze blogger 🙂 !

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Energie heb ik niet zoveel haha! Maar waar ik energie uit haal zijn bijvoorbeeld positieve boeken: ik ben echt fan van zelfhulpboeken. Leuke dingen doen met mijn vriend en familie, vooral met mijn baby nichtje. Ook krijg ik veel energie van mijn hond, van zijn blijdschap. Ik hou van projecten: iets beginnen en afronden, iets waar ik mijn creativiteit in kwijt kan. En natuurlijk lekker koken en bakken, fotograferen en bloggen, dat doe ik heel graag. Ik hou van dingen leren, ontdekken. Dat brengt mij veel energie.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Juli 2017 werd ik veganistisch. Eigenlijk van de één op de andere dag. Al een tijdje was ik op zoek naar een dieet dat goed was voor mijn lichaam – ik heb sinds vier jaar chronisch vermoeidheidssyndroom en ik wilde met voedsel mijn lichaam het beste ondersteunen als ik kon. Omdat mijn moeder opmerkte dat ik als baby al moeite had met koeienmelk, dacht ik dat dit dieet misschien veel zou opleveren. En dat was ook zo. Mijn energie schoot omhoog na anderhalve week op dit dieet en ik heb sindsdien veel minder pijn. Ik ben dus een vegan die begonnen is vanwege de gezondheidsvoordelen, maar ik ben veganistisch gebleven omdat ik ervan overtuigd ben dat dit de juiste manier is om zo min mogelijk pijn en lijden in de wereld te creëren en dat vind ik ontzettend belangrijk. Ik wist niets van de ellende in de melk- en ei-industrie. Ik had het kunnen weten, maar ik koos ervoor om mijn ogen ervoor te sluiten omdat ik dacht dat het er nu eenmaal bij hoorde. Ik wou dat ik het eerder had geweten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij bestellen onze boodschappen bij de AH. Eerst ging ik altijd met mijn moeder boodschappen doen bij de Lidl, maar dat kost nu te veel energie. Omdat mijn vriend fulltime studeert en stage loopt, kunnen wij eigenlijk niet anders dan bestellen. Het enige waar ik moeite mee heb is dat je dan weinig kunt doen aan je plasticverbruik (echt álles komt in plastic), maar voor de rest vind ik de service superfijn!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Absoluut! Ik ben niet iemand die anderen graag dingen oplegt of vertelt wat goed voor ze is, maar ik geef wel eerlijk antwoord als mensen vragen naar mijn redenen om veganistisch te eten. Ik heb gemerkt dat deze aanpak werkt: mensen voelen zich niet op hun huid gezeten maar weten wel waar ze moeten zijn als ze vragen hebben over wat nou een lekkere vleesvervanger is, of hoe ze ei moeten vervangen in een baksel. Ik denk dat ik mensen heb geïnspireerd om verder te kijken en na te denken over hun eetpatroon. Vriendinnen zeggen dat ze nu vaker vleesvervangers eten en dat dat bevalt. Super! Ik juich dat alleen maar toe. Nooit zal je mij horen zeggen dat het pas telt als je 100% veganistisch bent. Ik denk dat alle stappen in die richting tellen.

Mijn zusje is ook veganistisch gaan eten. Totdat ze besloot dat het toch te lastig was en weer dierlijke producten ging eten. Mij hoor je dan niet. Maar ik deel wel mijn recepten en wat ik aan eten voor je klaarmaak zal altijd veganistisch zijn. Nu is ze opnieuw veganistisch gaan eten, met de uitzondering dat ze buiten de deur eet waar ze op dat moment zin in heeft. En dat gaat prima, want daar staat ze helemaal achter. Nu gaan we samen uit ons dak als een pizzeria onverwacht vegan kaas heeft. Ik vind dat soort dingen heel cool, om te zien hoe mensen ontwikkelen en gaan nadenken over wat belangrijk is voor henzelf en de wereld waarvan ze deel uitmaken.

Mijn vriend is ook veganistisch gaan eten, hij is er nu strenger in dan ik! Hij is het er altijd mee eens geweest dat ik veganistisch ging eten, maar deed het zelf nog niet. Toen ik net een maand vegan at, regelde hij voor mijn verjaardag een veganistische én suikervrije taart als verrassing, zo lief (zie foto)! Een jaar geleden haalde ik gewoon zijn melk en kaas (hij at al vegetarisch sinds zijn veertiende), maar sinds een paar maanden is ons huishouden volledig veganistisch (mijn huisdieren trouwens niet), ook van zijn kant. Hij heeft er helemaal geen moeite mee. Mijn vader heeft de linzenburgers helemaal ontdekt en ik krijg regelmatig foto’s van maaltijden die toevallig of bewust veganistisch zijn. Heel leuk vind ik dat!

 

 

Je blogt op Geendierenindekeuken.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik zag een keer een meme over een man die in een stuk vlees stond te snijden en met een vies gezicht de hond wegstuurde uit de keuken, omdat dat smerig en onhygiënisch was. Dat vond ik zo treffend, omdat het eigenlijk heel raar is: het ene dier is vies, maar het andere dier stop je zonder erover na te denken in je lichaam. Dat geeft te denken.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over allerlei dingen, maar voornamelijk over veganistisch eten, recepten en over mijn leven met een chronische ziekte. Eerst wilde ik het strikt gescheiden houden: het kookdeel en het ziek-zijn-deel, maar het heeft gewoon zoveel invloed op elkaar dat ik van dat idee afgestapt ben. Ik schrijf nu over alles wat in mij opkomt en ik zie dat mensen dat waarderen. Het heeft ook een therapeutisch effect.

 

 

Hoe kom je aan alle inspiratie voor je blog?

Ik haal veel inspiratie uit de gerechten van mijn collega-bloggers. Verder vind ik het heel inspirerend om te kijken hoe je met kleine handelingen de wereld een beetje beter kunt maken, zelfs als je aan huis gebonden bent. Ik probeer mezelf te omringen met positieve energie: mensen, boeken, podcasts, filmpjes. Ook als je in bed ligt, zoals bij mij geregeld het geval is, kun je de wereld nog een heel klein beetje positief beïnvloeden, zoals bijvoorbeeld een voornemen te hebben om één persoon per dag aan het lachen te maken door iemand te taggen in een grappig hondenfilmpje, of een lekker recept te delen die iemand die normaal gesproken niet veganistisch eet weleens wil gaan proberen. Als veganist zie je zoveel ellende en wil je het liefst dat alles NU goedkomt, maar zo werkt het helaas niet. Ik probeer te inspireren via mijn blog en mijn sociale media en in de gesprekken die ik voer. Zo kun je op kleine schaal iets goeds doen, wat fijn is voor jezelf én voor de wereld.

 

 

 

Wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben begonnen als foodblogger, maar heb er uiteindelijk voor gekozen om mijn leven met een chronische ziekte er ook bij te betrekken. Ik denk veel na over hoe ik mijn leven wil invullen en hoe ik dat moet doen. Meestal heb ik de antwoorden niet, maar het helpt om erover te schrijven. Verder zie ik er ook helemaal niet ziek uit als je mij ergens tegenkomt, dus het kan lastig zijn om je voor te stellen dat ik écht ziek en écht arbeidsongeschikt ben, in ieder geval voor nu. Als je mijn blog leest, snap je dat misschien een beetje meer. Dat je onzichtbaar ziek kunt zijn. Ik vind het belangrijk om erover te vertellen, omdat het jou ook zomaar kan overkomen. Ik ben ziek geworden in ieder geval voor een deel omdat ik alles gaf wat ik had. Dat is niet goed, dat hou je niet vol, ook niet als je jong bent. Werk niet te hard. Wees lief voor jezelf. Eet gezonde dingen. Hou jezelf in de gaten. Rust! Het is zó belangrijk. Ik probeer alles een beetje te combineren, foodblog en alle andere dingen, dus het is best wel gevarieerd.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Omdat ik nog niet zo lang blog, heb ik nog niet heel veel reacties ontvangen op de website zelf, maar volgers van mijn Instagram vinden het fijn dat ik nu meer open ben over mijn ziekte, zeggen dat dat helpt. Ze mogen mij ook alles vragen. Ik probeer positief en eerlijk in het leven te staan en dat uit te dragen. Dat vinden mensen fijn, dat inspireert hen dan ook weer. Laatst had ik een beetje een moeilijke periode. Ook daar ben ik open over geweest. Een volger die ik eigenlijk niet goed kende, heeft mij toen plantjes cadeau gedaan die hoog op mijn verlanglijstje stonden (ik ben echt een plantenvrouwtje). Dat vond ik zó lief, vooral omdat zij het zelf ook niet makkelijk had. Je komt zulke mooie mensen tegen als open en eerlijk bent over wie je bent.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Ik ben eigenlijk nog maar net écht begonnen, in de zin van dat ik mijn eigen stem heb gevonden in plaats van te doen wat iedereen doet, dus nog niet. Ik denk dat ik het wel lastig zou vinden. Momenteel ben ik erg bezig met mezelf ervan overtuigen dat het goed is om je eigen ding te doen en dat niet iedereen dat leuk hoeft te vinden. Het liefst wil ik door iedereen aardig en interessant gevonden worden, maar dat gaat nu eenmaal niet, vooral als je echt ergens voor wil staan. Laatst kwam ik bijvoorbeeld iemand tegen in een Facebookgroep die op een lelijke manier zei dat ik een bepaalde behandeling wel uit mijn hoofd kon zetten. Ze kwam ontzettend bitter over, omdat ze zelf al lang ziek was en niets hielp. Heel sneu natuurlijk, maar haar negativiteit kwam erg bij mij binnen. Eerst voelde ik mij persoonlijk aangevallen en dat vind ik altijd wel even moeilijk. Maar toen realiseerde ik dat ik voornamelijk schrok van haar bittere houding tegenover de wereld, mensen, dokters, het leven zelf. En dat ik dat nooit bij mezelf wil laten gebeuren, hoe lastig dingen ook kunnen zijn. Ik heb er veel van geleerd uiteindelijk, puur omdat het mij zo dwars bleef zitten en ik wilde weten waarom.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik ben niet zo activistisch. Ik sta niet op straat met maskers en laptops, al heb ik veel respect voor mensen die dat wel doen. Het lijkt mij namelijk best wel spannend. Hoewel, bloggen over veganisme heeft misschien ook wel iets te maken met activisme, want je probeert wel echt iets te doen aan het probleem dat je ziet.

Ik ben een positief ingestelde veganist: ik wil graag inspireren, mensen blij maken, de fijne dingen van een bewuste, plantaardige levensstijl laten zien. Tobias Leenaert’s benadering vind ik heel goed: wees praktisch, kijk wat werkt in plaats van wat je wilt dat werkt. Ik benadruk de positieve invloed op je gezondheid die een plantaardig dieet kan hebben. Ik deel vrolijke filmpjes van koeien die met een bal spelen, of varkens in de modder, om te laten zien dat die kant ook bestaat, dat dat is hoe dieren eigenlijk zijn, dat ze meer zijn dan wat je op je bord hebt. Nare filmpjes deel ik niet zo snel, alleen als het bijzonder veel met mij doet. Ik vind het zelf erg naar om te zien en word er natuurlijk verdrietig van. Ik probeer zoveel mogelijk op mijn aankopen en eten te letten, maar als er eens geen goede plantaardige optie is wanneer we buiten de deur eten, dan eet ik vegetarisch. Daar heb ik soms moeite mee, soms minder. Nooit zal ik meer vlees of vis eten, daar ligt echt een harde grens.

 

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Poeh, dat is een lastige. Momenteel ben ik fan van Mel Robbins. Zij is een ‘motivational’ speaker (tussen haakjes omdat ze eigenlijk zegt dat motivatie onzin is en je daar niet op moet wachten) die ik op YouTube tegenkwam. Ik vind haar zo’n gaaf mens. Op Instagram is ze elke ochtend (Amerikaanse tijd) live met Coffeetalk, waarin ze haar volgens een peptalk geeft voor de komende dag. Ik vind het mooi als mensen zo volledig zichzelf durven zijn, dat is wat ik in haar waardeer.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Kijk wat voor jou werkt. Sommige mensen vinden een all-or-nothing aanpak fijn, anderen doen het graag wat langzamer. Er is niets mis mee om bijvoorbeeld eerst je ontbijt te veganizen, dan je lunch enzovoort. Wees niet te streng voor jezelf. Als je toch een keertje kaas eet, begin dan weer gewoon overnieuw bij het volgende eetmoment of de volgende dag. Het moet geen straf zijn om veganistisch te eten, ik vind het juist heel leuk en uitdagend. Als het een keer niet lukt, no big deal. Begin gewoon weer opnieuw.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik sta zeker open voor samenwerkingen! Mits ze relevant zijn voor mijn blog en sociale media. Ik wil mijn energie niet stoppen in iets waar ik niet honderd procent achter sta of enthousiast over ben. Mijn droom is een goedlopende blog waar mensen blij van worden. Iets a la De Groene Meisjes of Lisa Goes Vegan. Dromen mag altijd, hè?

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Lastige! Allereerst zou ik een goede gezondheid wensen, want daar begint alles toch mee. Met energie kun je veel doen en veel bereiken. Voor mezelf is dat eigenlijk alles wat ik wens. Ik hoop mijn ouders nog lang bij mij te hebben en ik wil dat iedereen van wie ik hou gelukkig en gezond is. Natuurlijk zou ik ook heel graag willen dat de wereld een fijnere plek is, voor mens, dier en natuur, maar dat is ook weer zo’n cliché antwoord. Ik zou willen dat iedereen (inclusief ikzelf) meer ons best deed om goed voor de wereld te zorgen. Veel van ons zijn al goed bezig, maar we kunnen natuurlijk altijd meer doen. Ik hoop dat de (wereld)leiders zien dat er echt iets moet gebeuren en daar hun uiterste best voor doen. Maar het zit ‘m ook in de kleine dingen. In mijn woonomgeving bijvoorbeeld wordt er geregeld van alles op straat gegooid. Het is zelfs zo erg dat de moskee zich geroepen voelt om nu met een groepje kinderen wekelijks de straat op te gaan (wat een superinitiatief is!) om de troep van de volwassenen en tieners op te ruimen (wat natuurlijk heel gênant is). Daar zit dus echt nog veel ruimte voor verbetering.  Ook worden vuilniszakken en winkelwagentjes gewoon in de sloot gesodemieterd. Alsof het allemaal niets uitmaakt. Als ik zoiets zie, ben ik heel bang dat we een stuk minder goed op weg zijn dan ik dacht of hoopte. We kunnen nog veel meer aan ons plasticverbruik doen bijvoorbeeld, maar ik denk dat het ook van hogerop moet komen. Daar zou ik dus ook een wens aan besteden, al weet ik nog niet goed hoe ik dat zou verwoorden.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja en nee. Dat verschilt nog weleens. Ik heb natuurlijk die chronische ziekte die mij erg beperkt en daar kan ik heel verdrietig van worden. Het is een doorlopend rouwproces. Ik word erg ongelukkig van mezelf constant tegen moeten houden terwijl ik zoveel wil. Maar in principe, ook met die stomme ziekte, ben ik erg blij dat ik leef. Ik vind het leven heerlijk! Ik zou alleen meer de kans willen hebben om alles eruit te halen wat erin zit. Maar als ik om mij heen kijk, ben ik heel gelukkig met wat ik zie.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Mijn definitie van succes… Nou, ik zou best graag wat geld willen verdienen. Maar wat ik graag wil is dat mensen blij worden van de dingen die ik schrijf. Dat ze geïnspireerd raken om hun eigen leven aan te pakken, om te doen wat ze écht willen doen en zijn wie ze echt zijn, zonder dat te verhullen. En dat ze goed voor zichzelf zorgen. Dat zou ik fijn vinden. Dat je toch een verschil maakt in iemands leven en daarmee in de wereld. Misschien ook in boekvorm.

 

 

Gedeeld: Een filmpje waar ik veel aan heb gehad.

De must-see speech van Mel Robbins. Ik heb er veel aan gehad.

 

 

[separator]

 

 

Ze werkt voor één van de allermooiste organisaties die we in Nederland rijk zijn; Animal Rights. Een tijd geleden interviewde ik haar vriend en nu is het tijd om Marisa Plaisier in een schijnwerper te zetten. Zelden ontmoet ik mensen die zo puur, vol liefde en eerlijkheid zijn als haar. Ik ben zelf dan ook enorm onder de indruk van dit mooie en kwetsbare interview. Laat je inspireren. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie voornamelijk uit kleine dingen. Ik vind het heerlijk om bij onze kippen in de tuin te zitten, de leuke contacten die ik heb tijdens het werk met mens en dier, in het weekend samen ontbijten met lekkere broodjes en een smoothie, een lekker nummer waardoor je zin krijgt om te dansen, een mars of demonstratie waarbij je gelijkgestemden treft, lekker bezig zijn in onze tuin en ondertussen allerlei dieren spotten.

 

Actie voeren geeft mij ook energie, wat er ook gebeurt, iets positiefs of negatiefs, het geeft altijd een boost om door te gaan met actie voeren..

 

Heel de dag door heb ik mijn vaste rituelen, maar de fijnste rituelen vind ik als ik na het werk thuiskom, en de kippen mij staan op te wachten, een warme kop thee voor het slapen gaan en na het douchen lezen in bed.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Van kleins af aan ben ik al dol op dieren. Als klein meisje besloot ik samen met een vriendinnetje om een vieze sloot vol plastic e.d. schoon te maken voor de dieren. Dierenleed vond ik verschrikkelijk. Ik herinner mij nog dat ik in de jaren 90 op vakantie in Spanje was met mijn toenmalige vriend en wij dierenleed tegenkwamen in diverse dierenparken. Dan werd er een telefooncel gezocht zodat ik het thuisfront kon bellen met de vraag of er iets geregeld kon worden. En in al die jaren heb nooit de link gelegd met de dieren die op mijn bord lagen. Pas op latere leeftijd zag ik een beetje het licht en besloot ik vegetarisch te gaan eten. Gaandeweg ontdekte ik dat je als vegetariër nog steeds producten in je winkelmandje stopt waar dieren voor misbruikt en gedood worden. Voor mij was dit de reden om over te stappen naar plantaardig eten. Dit was nog niet zo heel erg makkelijk, omdat ik een moeilijke eter was met vaste veilige eetgewoontes. Zo at ik voorheen als ontbijt muesli met melk, als veganist heb ik de eerste weken droge muesli gegeten omdat de stap naar plantaardige melk voor mij nog te groot was. Het grappige is dat juist door deze levensstijl ik veel meer nieuwe dingen heb geproefd dan als voorheen. In het begin is het zoeken naar wat wel en niet kan, maar gaandeweg word je er handiger in. Ook komen er heel veel plantaardige producten op de markt.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak sowieso een boodschappenlijstje, ook al zijn er producten die standaard elke week in mijn mandje belanden. Ik ga ook naar winkels waar afgekeurd of op de datum voedsel word verkocht. Op deze manier ga ik voedselverspilling tegen en het scheelt mij natuurlijk ook veel geld. Vaak als ik een nieuw product zie liggen in de supermarkt wat veganistisch is beland dat ook in mijn mandje. Mijn vriend en ik gaan ook om de zoveel tijd naar Duitsland toe, daar is de keuze voor veganistische producten zoveel groter. Ik vind het altijd een feestje om in Duitsland boodschappen te gaan doen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik probeer mensen bewust te maken welk leed er achter hun maaltijd zit, dat kan door een opmerking of een gesprek die ik heb met die persoon, een magazine die ik aanbied of ik plak een provocerende sticker op een plek waar men niet omheen kan. Soms tonen mensen interesse, maar het merendeel houd liever oogkleppen op. Voor sommige zal ik wel “die irritante veganist zijn” die haar mond open trekt, maar dat boeit mij niet zo. Ik ben blij dat mijn ogen geopend zijn, ik wou dat ik een veganist was tegengekomen zodat mijn oogkleppen eerder af waren gegaan. Mijn partner is gelukkig ook veganist, ik zou het vreselijk vinden als mijn partner nog dierlijke producten zou eten. Onze katten staan sinds een jaar deels op veganistische brokken. Ze vinden de brokken lekker en ze doen het er goed op. Helemaal overstappen op alleen brokken vind ik niet ideaal, ik ben destijds niet voor niets gestopt met het geven van alleen maar brokken aan de katten.

 

 

Je zit in het comité van Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Mijn rol bestaat uit het verkopen van merchandise en daarnaast zoek ik waar er op dieren word gejaagd. Het is belangrijk om het gedrag van de dieren te kennen, om zo een passende anti jachtmethode te bepalen. Ook met dat laatste draag ik mijn steentje bij met nieuwe tactieken te bedenken om de jacht te kunnen dwarsbomen. Er is momenteel veel gaande binnen de organisatie van de Hunt Saboteurs. Hoe de nieuwe rollen eruit gaan zien, moet nog worden besproken.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

1.5 jaar geleden ben ik pas echt actief geworden. Ik heb een aantal demonstraties bijgewoond en de mars in Brussel gelopen. Bij één van deze acties werden mijn partner en ik uitgenodigd voor een gesprek op het kantoor van AR voor een meeting m.b.t ban de jacht campagne. Na deze meeting besloten wij om mee te doen en zo volgde onze eerste actie.

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Vroeg in de ochtend verzamelen wij met een groep activisten, na de briefing verdelen wij de activisten over de auto’s en gaan op zoek naar jacht partijen. Als iemand een locatie gespot heeft word dat doorgegeven zodat de andere activisten naar de gevonden jachtlocatie kunnen rijden. Daar zorgen wij dat er beeldmateriaal geschoten word via foto/videocamera of per drone, en als het nodig is gebruiken wij toeters om de dieren te waarschuwen. Na het actie voeren verzamelen wij weer en praten nog na met een lekker bakje koffie en meestal is er ook wel iets lekkers te eten.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het is altijd vreselijk om te zien hoe dieren worden neergeschoten. Zo zijn wij getuigen geweest van ganzen die uit de lucht worden geschoten, of hazen die door een drijfjacht geen kant op kunnen en daardoor worden neergeschoten. Of jachthonden die spelen met neergeschoten maar nog levende dieren.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights is een stichting die zich 100% inzet tegen dierenleed. Een stichting met een gedreven groep vrijwilligers die op allerlei manieren het dierenleed in kaart en onder de aandacht brengt. Veganisten die nog niet actief zijn, kan ik aanraden om een keer mee te doen met een actie van Animal Rights.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Dat ligt sowieso aan de soort acties. Bij een ban de jacht actie is het belangrijk om je emoties niet de vrije hand te geven. Zo kan je niet een veld inrennen om een jager te grazen te nemen of om dieren bij de jagers weg te nemen. Je moet je niets aantrekken van de provocerende opmerkingen van sommige jagers/pro jacht mensen die je tegenkomt tijdens de acties. Oog voor detail is ook handig om jagers te spotten. Wil je meedoen met een actie, schroom niet om je aan te melden. We hebben een leuk team met vrijwilligers die je welkom heten.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Het word mij ook wel eens even te veel. Naast de ban de jacht acties zie ik ook nog veel leed via social media voorbij komen. Je voelt je vaak zo ontzettend machteloos. Het raakt je en je wilt zo graag dat het allemaal ophoud. Dan kan het gebeuren dat ik overprikkeld raak en dan gaat het niet zo lekker. Ik heb er (nog) niet echt een oplossing voor om dat wat makkelijker los te laten, ik ben mij gewoon heel erg bewust van de wreedheden die elke dag plaatsvinden. Mijn eigen kipjes en reuzenslakken, en alle varkens die ik weleens ergens kan knuffelen geven mij de rust die ik vaak niet zo goed kan vinden. Zij zorgen dat ik rust in mijn koppie krijg en laten mij de nare dingen even vergeten.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Tijdens de Hunt Sabs krijg je vaak te maken met dierenleed. Het is moeilijk om daar 3 gebeurtenissen in te benoemen omdat het altijd vreselijk is om dieren te zien die worden afgeschoten en/of lijden. Wij maken ook mee dat er dieren juist niet neer geschoten worden, en ook dat blijft je bij. Hoe mooi is het als een haas kans ziet van de jagers weg te vluchten richting een veilige plek. Of als de ganzen door ons getoeter verder vliegen en zo weer even veilig zijn.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Kritiek krijgen vind ik lastig. Maar dat heeft meer met mijn eigen onzekerheid te maken. Het ligt er ook aan wie kritiek geeft en hoe het gebracht word. Of je nou word afgebrand of opbouwend kritiek krijgt is nogal een verschil. Maar vaak schiet ik te snel in de verdediging. Voor mij is kritiek krijgen nog een leerpunt, het is net als met complimenten krijgen best wel lastig.

 

 

Daarnaast ben je ook verantwoordelijk voor de verkoop van merchandise artikelen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik heb een aantal artikelen hier thuis op voorraad liggen. Voor een Hunt Sabs actie word er gevraagd of er interesse is, zodat ik dat kan reserveren en meenemen naar de actie. Als er nieuwe vrijwilligers bij zijn neem ik een voorraad merchandise mee. En wie wil er nou niet een Hunt Saboteurs longsleeve! Deze zijn te bestellen, naast vele andere mooie artikelen in de webshop van Animal Rights.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eerlijk gezegd heb ik niet een specifiek iemand. Ik heb verschillende mensen leren kennen die op een bepaalde manier wel een voorbeeld voor mij zijn. Dat kan bijvoorbeeld op het gebied van actie voeren zijn, contact met mensen, hoe iemand in het leven staat. Er zijn ook mensen waar ik van heb geleerd hoe ik juist niet wil zijn. Elk mens die op je pad komt heeft wel een reden.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Denk vooral niet dat veganistisch leven enorm lastig is, wees niet bang dat je niets meer kan eten. In het begin is het misschien zoeken, maar gaandeweg word het zoveel makkelijker om veganistische producten te vinden. Er is van alles te koop, volgens mij is er voor alles wel een alternatief, van etenswaren, kleding, tot dagelijkse verzorging. Zie het als een ontdekkingsreis, er gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Ga eens naar een veganistische beurs waar je van alles kan ontdekken en proeven. Leer mensen kennen die ook zoekende zijn, of vraag advies aan mensen die al verder zijn. Neem die eerste stap op weg naar een veganistisch leven, voor de dieren, de aarde en jezelf. Ik wou dat ik zelf eerder de stap had genomen om veganistisch te leven.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het zou mooi zijn als de Hunt Sabs acties en andere acties/demonstraties niet meer nodig zijn, mensen respect zouden hebben voor alles wat leeft en er gewoon geen leed meer zou zijn. Dat is een     droom, waar velen veganisten en activisten aan meewerken om die uit te laten komen. Tot die tijd zou het geweldig zijn als onze Hunt Saboteurs vrijwilligersgroep groter en groter word. Zodat wij makkelijker op diverse locaties actie kunnen voeren. Samenwerking met provincies voor duurzame en diervriendelijke oplossingen zou ook erg fijn zijn.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn eerste wens is dat alle mensen respect hebben voor alles wat leeft, en dat iedereen veganistisch word. Zodat dierenleed een woord word die wij niet meer hoeven te gebruiken.

 

Mijn tweede wens is een klein, simpel huisje met heel veel grond voor dieren, met een moestuin en zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn om los te komen van de maatschappij. Met eventueel een plek voor mensen die op zoek zijn naar rust, zodat zij kunnen opladen, genieten van de dieren en heerlijk veganistisch eten.

 

Mijn derde wens is dat ik bepaalde dingen uit het verleden een plek kan geven en persoonlijke groei omdat ik op bepaalde vlakken nu stil sta.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik hoop hier ooit volmondig ja op te kunnen zeggen. Er zijn echt wel momenten of dagen dat ik geluk ervaar. Maar ik worstel nog met wat dingen uit het verleden, ook het vele dierenleed werkt hier niet aan mee. Ook daar moet ik mijn weg nog in zien te vinden om dat een plek te kunnen geven.

 

 

Wat is jouw definitie van succes.

Succes is voor mij niet een hoog banksaldo of een carrière. Het gaat er om dat je gelukkig bent met wat je doet en wie je bent. Zodra je dat hebt bereikt, kan je spreken van succes. Wat heb je aan een hoog banksaldo als je ongelukkig bent met wat je doet of wie je bent?

 

 

Gedeeld: Mijn lijfspreuk.

Fear can hold you prisoner,  hope can set you free!

 

 

 

[separator]

 

Ik heb Willo Schröer een tijdje geleden ontmoet via social media en een paar maanden geleden live tijdens een fotoshoot voor een cliënt van zijn bedrijf Vegan Casting. Ik bewonder Willo zijn zachte energie en dat hij zich vrijwillig iedere week laat confronteren met dierenleed. Hij is namelijk een dierenactivist in hart en nieren. In dit interview deelt hij hoe zijn reis eruit heeft gezien, hoe hij in sync is met het universum en hoe belangrijk het is dat we allemaal in actie komen en opstaan voor de idealen waar wij in geloven. Ik wens je dan ook heel veel leesplezier en inspiratie toe. Enjoy!

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

De meeste energie krijg ik van het helpen van anderen in het algemeen en het strijden tegen onrechtvaardigheid in het bijzonder. Ik ben sinds 2008 zelfstandig ondernemer. Ik heb een eigen bedrijf, het managementbureau ArtistMan, waarmee ik de zakelijke begeleiding verzorg van met name acteurs. In de entertainmentwereld krijgen creatieve talenten helaas niet altijd waar ze recht op hebben. En daar help ik hen graag bij. Met de ervaring die ik de afgelopen tien jaar heb opgedaan, weet ik inmiddels precies hoe ik hen het beste kan helpen met hun carrière. Ooit ben ik als elfjarig jochie in een videotheek gaan helpen. Die passie voor film en entertainment zat altijd al in mij. Ik ben enorm dankbaar dat ik van mijn hobby mijn beroep heb mogen maken.

 

Daarnaast krijg ik veel energie van kunst. Van bijvoorbeeld het luisteren naar muziek en het kijken naar films. Ik hou er echt van om nieuwe bandjes te ontdekken. Sommige liedjes kunnen mij zo intens ontroeren. Ik kan daar dan zo van genieten. Het inspireert mij ook weer om nieuwe stappen te zetten in mijn leven.

 

Tot slot krijg ik energie van het leven zelf. Ik ervaar het leven als één groot avontuur, waarin je van het universum continue verborgen aanwijzingen krijgt die je verder helpen. Hierdoor leer je jezelf en de wereld steeds beter kennen. Het is wel de kunst om alle aanwijzingen te zien. Daarbij vertrouw ik vooral op mijn intuïtie. Natuurlijk maak je ook keuzes die gebaseerd zijn op verstand, maar wanneer je teveel nadenkt gaat het voor mij mis. Dan ga ik ook bedenken wat andere mensen ervan zullen vinden en dan verlies ik mijn contact met de flow van het universum.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan?

Ik ben vegan geworden op 2 mei 2018. Dat is nog maar heel erg kort. In april dit jaar werd ik een keer ’s ochtends vroeg wakker van keiharde knallen. Achteraf bleken dat geweerschoten te zijn van jagers die ganzen aan het doodschieten waren. Toen ik twee weken erna weer schoten hoorde, ben ik in mijn auto gestapt. Ik stuitte op drie jagers die in onze wijk op ganzen aan het schieten waren. Vanaf dat moment ben ik mij gaan verdiepen in dierenrechten. Ik kwam in eerste instantie al snel op de site van dierenrechtenorganisatie Animal Rights terecht. Ook keek ik op Netflix documentaires als ‘Cowspiracy’ en ‘Food Choices’. Op YouTube vond ik films als ‘Land of Hope and Glory’ over de Britse veehouderij en ‘Dairy is Scary’, waarin in vijf minuten de zuivelindustrie wordt uitgelegd. Ook kwam ik ‘Lucent’ tegen, een verschrikkelijk confronterende documentaire over de varkensindustrie in Australië. Geloof mij: als je die beelden hebt gezien, wil je nooit meer vlees, kaas en eieren eten of melk drinken!

 

Via social media kwam ik erachter dat er in Nederland naast Animal Rights ook andere groepen actief zijn, die zich inzetten voor dierenrechten, zoals The Save Movement, Anonymous for the Voiceless, Direct Action Everywhere (DxE) en Burning Souls. The Save Movement is een wereldwijd netwerk dat vreedzame acties voert bij slachthuizen. Mensen zijn daarbij getuige van dieren die op weg zijn naar de slacht. Op 2 mei organiseerden zij een zogeheten ‘vigil’ bij varkensslachterij Westfort in IJsselstein. Dat is bij mij om de hoek. En ik wist niet eens van het bestaan van die slachterij af. Hoewel ik op dat moment met mijn familie op vakantie was, wilde ik deze actie graag bijwonen. Ik kwam erachter dat daar elke dag meer dan 10.000 jonge varkens worden gedood. Deze varkens zijn meestal slechts zes maanden oud, terwijl een varken zo’n twaalf jaar oud kan worden. Toen ik naast een vrachtwagen vol varkens stond en het eerste dier in zijn ogen keek, brak mijn hart. Ik kreeg letterlijk een brok in mijn keel en kon niet meer praten, terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Ik besloot ter plekke dat ik geen dierlijke producten meer wilde gebruiken. Ik kon geen enkele reden bedenken die het doden van zo’n prachtig dier voor mijn eten rechtvaardigt. Ik wilde hier absoluut geen deel meer van uitmaken en ben mij gaan verdiepen in het veganisme. Achteraf hoorde ik dat de andere activisten die bij de actie aanwezig waren het er met elkaar over hadden gehad dat er “een vleeseter bij de vigil was”. Dat was ik. Haha! Ik ben in de eerste plaats vegan voor de dieren, maar ik weet nu ook dat je hiermee een positieve bijdrage levert aan het milieu en dat het goed is voor je eigen gezondheid. Sinds ik vegan ben, ben ik zeven kilo afgevallen en voel ik mij enorm energiek.

 

Wanneer je eenmaal voor een vegan lifestyle kiest, kom je erachter dat er zoveel producten dierlijke elementen bevatten. Dat is echt zo bizar. Ik ben begonnen met het vermijden van dierlijke producten in mijn eten. Ook bij het kopen van nieuwe kleding is het niet heel moeilijk om te kiezen voor kleren zonder dierenleed. Voor alle overige producten, zoals tandpasta of deodorant, ben ik nog steeds op zoek naar de juiste vervangers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik ben getrouwd en samen hebben we vier kinderen. Mijn twee dochters eten vegetarisch, maar ik ben de enige veganist in ons gezin. Dat is gevoelsmatig soms lastig, maar ik realiseer mij dat iedereen een eigen moment heeft waarop hij of zij de link legt tussen vlees en waar dat vlees vandaan komt. Ik krijg steun van de mensen in mijn naaste omgeving, dus dat is fijn. Hoe ik met dieren omga, is niet veranderd. Wel heb ik veel geleerd over bijvoorbeeld huisdieren en dieren op een kinderboerderij. Ik kijk daar nu anders naar. We hebben vier katten, maar als ik ooit nog een ander huisdier zal willen, zal die uit een asiel komen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij doen in principe één keer per week boodschappen. Dit doen we altijd bij de Albert Heijn. Specifieke dingen halen we bij EKO Plaza. Gelukkig zie je dat AH steeds meer vegan producten verkoopt. Ik ben niet iemand die thuis een boodschappenlijstje maakt. Ik zie het wel in de winkel. Ik hou ook absoluut niet van koken, dus dat maakt het er allemaal niet makkelijker op… Haha!

 

 

Je bent de oprichter van Vegan Casting; het allereerste vegan castingbureau. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Nadat ik op 2 mei mijn eerste actie had bijgewoond, ging ik vrij kort daarna nadenken over mijn bedrijf. Ik vond het belangrijk om iets te doen met alles wat ik had geleerd. Ik zie mezelf in de eerste plaats als dierenactivist en niet zozeer als veganist. Dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken, is voor mij een logisch gevolg van het feit dat ik mij inzet voor de rechten van dieren. Ik denk dat alle activisten hetzelfde meemaken. Zodra je de connectie maakt, wil je er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het dierenleed stopt. Dat had ik ook en op dat moment kreeg ik het idee voor Vegan Casting.

 

Er bestond helemaal nog geen castingbureau voor vegan artiesten. Ik las dat grote bedrijven als Unilever over een paar jaar klimaatpositieve producten willen produceren. Ik dacht dat als er dan een commercial wordt gemaakt voor bijvoorbeeld een vegan biefstuk, het niet geloofwaardig zou zijn als daar een vleesetende acteur voor wordt ingezet. Het is veel sterker als je daar een vegan acteur voor cast. Ik merkte ook dat als mensen eenmaal vegan zijn, ze dit ook vaak graag willen laten zien op social media. Voor merken en bedrijven is het dan een win-winsituatie om vegan acteurs in te zetten om hun producten of diensten te promoten.

 

 

 

 

Welke mensen zijn er allemaal welkom bij Vegan Casting en wat voor opdrachten neem je onder andere aan?

In principe zijn alle talenten die de wereld willen inspireren met een positieve boodschap welkom. Daarbij gelden wel een aantal spelregels; iemand moet bijvoorbeeld professioneel zijn en de juiste opleiding of nodige ervaring hebben. We focussen ons op vegans, maar met vegetariërs of vleeseters die zich aantoonbaar inzetten voor een betere planeet, gaan we ook graag het gesprek aan. We nemen alle opdrachten aan van bedrijven en merken die hun vegan producten of diensten onder de aandacht van de consument willen brengen.

 

 

Zijn er bepaalde talenten waar je nog naar op zoek bent?

Nee, we zijn een platform voor alle professionele en bewuste talenten. Dat betekent dat we aanmeldingen krijgen van acteurs en modellen, maar ook bijvoorbeeld van social influencers, regisseurs, muzikanten, dansers en fotografen. Iedereen met een creatief talent is welkom. Gelet op onze beoogde opdrachtgevers, ligt onze focus op dit moment logischerwijs op acteurs en modellen.

 

 

Wat is de allerleukste opdracht die Vegan Casting tot nu heeft mogen uitvoeren?

Vegan Casting is pas een half jaar geleden gestart. Op dit moment concentreren we ons op het opbouwen van ons portfolio van talenten. Hiermee gaan we op korte termijn potentiële opdrachtgevers benaderen.

 

 

Wat is de mooiste reacties die je ooit van een talent hebt ontvangen?

Iemand zei: “Ik ben zo blij dat er eindelijk een bureau is die dezelfde normen en waarden heeft als ik. Opdrachten waarbij dierenleed betrokken is, wil ik niet aannemen. Soms kun je niet anders, omdat er ook geld verdiend moet worden.” Ik vond dat wel een heel mooi compliment en een bevestiging dat er wel degelijk behoefte is aan een gespecialiseerd bureau als Vegan Casting. Ik vind het zelf namelijk ook soms lastig dat onze maatschappij is ingericht op geld verdienen. Op een gegeven moment kan dat je tegenhouden om je dromen na te jagen.

 

 

Wat maakt Vegan Casting zo succesvol?

Ik weet niet of Vegan Casting succesvol is. Dat zal de komende jaren moeten blijken. Ik ga er in ieder geval alles aan doen om er een succes van te maken. Ik heb alleen geen idee of dat snel of langzaam zal gaan. Maar dat is ook niet belangrijk. Natuurlijk hoop ik dat het snel zal gaan, maar alles gebeurt op het tijdstip dat het moet gebeuren. Als je vertrouwen hebt en geniet van ieder moment, komt alles goed.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Ja, ik heb één belangrijke tip: gewoon DOEN!

 

 

Wat is jouw ultieme droom?

Mijn grootste droom is dat mens en dier in harmonie en met respect voor elkaar leven, waarbij iedereen zijn intuïtie volgt. Een wereld waarin niet geld, hebzucht of macht regeren, maar waarin compassie en liefde de manier van leven zijn. Liefde voor jezelf en voor alle andere levende wezens. Ik vecht voor een nieuwe wereld zonder het onrecht dat in onze huidige samenleving dieren, maar ook mensen, wordt aangedaan.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Wow, dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat ik meerdere grote voorbeelden heb. Als ik toch één iemand moet noemen, is dat de Engelse filosoof Alan Watts. Helaas is hij in 1973 overleden, maar gelukkig vind je op YouTube veel materiaal van hem. Watts schreef ruim 25 boeken en dacht na over bijvoorbeeld de zin van het leven en geluk. Hij heeft mij geleerd dat alles met elkaar verbonden is, dat je op je gevoel moet vertrouwen, dat geluk niet kan bestaan zonder ongeluk en dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood. Hij legt uit dat je ook nooit klaar bent met leren. Alan Watts geeft mij persoonlijk vooral heel veel hoop, rust en vertrouwen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Mensen die erover nadenken om de stap naar veganisme te zetten, zou ik willen adviseren om zichzelf zoveel mogelijk te informeren. Er zijn heel veel websites met goede informatie beschikbaar en je kunt veel documentaires kijken.

 

Volg vooral je eigen gevoel en laat je daarbij niet leiden door wat anderen tegen je zeggen. Wees ook niet te hard voor jezelf. En dan heb ik het vooral tegen vegans die ook activist zijn. Alle activisten die ik spreek, vinden dat ze zelf niet genoeg doen om de wereld te veranderen. Dat komt omdat we nog steeds dagelijks geconfronteerd worden met zoveel dierenleed.

 

Ik vind trouwens dat alle vegans activist zouden moeten zijn. Op welke manier dan ook. Natuurlijk zijn er ook vegans die vegan zijn voor hun gezondheid of voor de planeet en helemaal niet voor de dieren. Als je eenmaal weet wat je weet, ben je het in mijn ogen aan de dieren verplicht om te handelen en actie te ondernemen om het dierenleed in de wereld te stoppen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik hoop dat bedrijven en merken er voor openstaan om samen te werken met Vegan Casting. Ik vertrouw erop dat over niet al te lange tijd veganisme de standaard is.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik heb altijd geleerd om je wensen niet hardop uit te spreken, omdat ze dan niet uitkomen. Dus dat ga ik nu ook mooi niet doen!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, meestal wel. De truc is denk ik om niet te streven naar geluk, maar om te genieten van het moment. Geluk moet je niet voor je uitduwen. Als je in het nu leeft en geniet, kom je erachter dat dát het echte geluk is.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij wanneer je jezelf ’s avonds in de spiegel aankijkt en je kunt zeggen dat je vandaag het goede hebt gedaan. Voor jezelf, maar ook voor anderen. Wat dat goede is, voel je in je hart en in je ziel. Wees bereid om daar te gaan zoeken naar wat je echt belangrijk vindt in het leven.

 

Ook is het cruciaal dat je gedachten, gevoelens en woorden overeenkomen met je daden. Zeg je bijvoorbeeld dat je van dieren houdt, handel daar dan ook naar. Dat maakt volgens mij iemand super succesvol.

 

Wees authentiek, maar sta open voor verandering. Pas dan kun je groeien. Het kan soms lastig zijn om afscheid te nemen van de dingen die je gewend bent. Dat was het voor mij ook. Als ik nu terugkijk, zie ik dat mijn leven positief is veranderd.

 

Gedeeld: Mijn favoriete nummer van dit moment.

 

[separator]

 

Geld is zo’n onderwerp waar iedereen het eigenlijk over wilt hebben, maar waar niemand vaak over durft te beginnen. En aangezien ik dol ben op het doorbreken van taboes dacht ik, laat ik er eens een blog artikel over schrijven. In dit artikel deel ik met je hoe mijn ondernemersleven er een paar jaar geleden uit zag en waarom ik er voor koos om er mee te stoppen ondanks dat ik veel geld verdiende. Ook vertel ik je hoe ik meer geld ben gaan leren overhouden ondanks dat ik nog niet eens een kwart verdien van wat ik heb gedaan. Ik hoop dat je het inspirerend vind.

 

Een terugblik naar mijn ondernemersjaren.

Ik werkte met hart en ziel voor een IT bedrijf. Toen ik ontslagen werd en 3 maanden salaris meekreeg, wist ik het zeker. Ik ga nooit meer voor een baas werken en er is geen haar op mijn hoofd die denkt aan solliciteren. Het was op 5 december 2011 dat ik besloot mij in te schrijven bij de KvK en er die zelfde dag nog stond. Een dag eerder had ik namelijk een geweldige naam bedacht voor mijn eerste onderneming; Claire’s Assistance. Ik was 22 jaar en in alle eerlijkheid had ik geen flauw idee wat ik precies wilde gaan doen. Maar ik was er van overtuigd dat ik door het kiezen van deze bedrijfsnaam alle kanten op kon gaan. En ik had gelijk. Wat begon met de afkorting MOS (Marketing, Office en Sales) maakte ik na een jaar specialistischer. Vanaf dat moment was Claire’s Assistance een social media bureau. Eén van de allereerste die social media strategieën bedacht, neerzette en uitvoerde voor organisaties. Het was een schot in de roos en ik had de allerleukste opdrachtgevers. Ik werkte dag en nacht (letterlijk) en er waren maanden bij dat ik een omzet draaide van €12.000. Niet verkeerd als eenmanszaak . Tot dat ik er na een paar jaar geen voldoening meer uithaalde…

 

 

 

 

Het maakt niet uit wat er op mijn pad komt, wanneer ik er plezier in heb, kan ik overal een succes van maken. Maar zodra ik niet langer happy ben, dan heb ik een serieus probleem. Toen ik merkte dat ik met Claire’s Assistance niet langer meer dingen deed waar mijn hart blij van werd, kwam er een ander ondernemersidee. Tijdens het kijken van het tv-programma Shark Tank, vroeg mijn hubby zich hardop af of dat niet perfect voor mij zou zijn. Het oprichten van een matchmakingbureau voor ondernemers en investeerders. Ik had in de loop der jaren dankzij Claire’s Assistance, mijn radioprogramma en mijn netwerk skills, een bijzonder mooi en groot netwerk opgebouwd. Ik was direct enthousiast en na een week had ik mijn 2de briljante ondernemersnaam bedacht; Money Maker Club. De grap was dat de naam klonk als het old boys network waarin ik mij zou gaan begeven maar dat ik er totaal anders uitzag. Niemand verwachtte met de naam ‘Money Maker Club’ dat er een jong, enthousiast en bruisend meisje binnen zou wandelen. Na een hele korte tijd maakte ik dan ook een flinke naam, vooral omdat ik ook resultaten boekte. Zo haalde ik regelmatig investeringen voor ondernemers binnen rond de 5 miljoen euro. Ook met sales presteerde ik altijd boven mijn target. Er waren dan ook maanden bij dat ik €15.000 euro verdiende. Ik kreeg enorm veel energie van ondernemers die vol passie en liefde spraken over hun onderneming. En in alle eerlijkheid, vloeide er aan de andere kant, waanzinnig veel energie weg. Na 2 jaar was de koek dan ook echt op. Ik kreeg een burn-out door alle stress die ik in de afgelopen jaren ervoer. En ik trok het niet langer dat in het ondernemerschap, hoe hard ik het ook altijd wilde ontkennen, alles draait om geld. Wie heeft het meeste, hoe verdien je meer geld en hoe zorg je ervoor dat je mee mag praten met de grote jongens?

 

 

 

 

Wat ik van huis uit heb meegekregen.

Ik ben opgevoed door mijn moeder en oma. Als kind ging ik, wanneer ik niet bij mijn oma was, naar de kinderopvang. Mijn moeder heeft namelijk altijd fulltime gewerkt. Ze heeft mij altijd geleerd om mijn best te doen op school omdat dit er voor zorgde dat je beter in de arbeidsmarkt terecht zou komen. Mijn moeder vond het belangrijk dat ik al op jonge leeftijd begon met werken zodat ik de waarde van geld zou leren kennen. Dus begon ik op mijn 12de met een krantenwijk. Ik vond het verschrikkelijk maar ik leerde al snel hoe goed ik was in uitbesteden en hoe je daarmee nog steeds winst kunt maken. En daarna heb ik nog 101 baantjes gehad, naast school. Mijn moeder heeft mij geleerd dat het belangrijk is om tijdens een baan altijd je ogen open te houden voor the next best thing. Iets waarbij je nog meer geld kunt verdienen en wat nog meer doorgroeimogelijkheden biedt. Het heeft mij enorm veel geleerd. Namelijk dat grote namen, zowel qua bedrijf als functietitels, op je CV wonderen doen wanneer je wilt solliciteren op een baan die eigenlijk iets te hoog gegrepen is. Dat je met een saaie opleiding (Schoevers Secretarieel) sneller wordt aangenomen dan wanneer je laatst genoten opleiding Toerisme is. En ik leerde bedrijven van de hoed tot de rand kennen en ik wist precies hoe je binnen een korte tijd zo hoog mogelijk kon doorgroeien. Oja, en dat het slimmer is om je salaris voordat je van start gaat omhoog te laten krikken en niet denkt dat dit op kort termijn tijdens een beoordeling gaat gebeuren. Daarnaast heb ik van huis uit geleerd dat geld lenen soms niet verkeerd is..

 

 

F*ck it, ik volg mijn hart.

Ik ben een echt gevoelsmens. Van dingen doen waar mijn hart niet ligt, word ik dan ook diep ongelukkig. Na Money Maker Club, kwamen de ondernemer ideeën niet meer aanwaaien. Ik was zo ontzettend moe en opgebrand. Wel was ik eraan toe om mijn leven 180 graden om te gooien. Ik stopte radicaal met roken, blowen, alle relaties die mij ongelukkig maakte, dingen die ik niet meer wilde doen, ik liet mijn lange lokken kort knippen en ik werd vegan. Ik heb altijd geweten wat mijn echte missie is, maar vanaf dat moment durfde ik het pas hardop uit te spreken. Het is mijn missie om een einde te maken aan dierenleed. En op dat moment maakte ik met mezelf de afspraak dat ik hier de rest van mijn leven aan zou gaan wijden.

 

 

 

 

Iets vinden waar je hart ligt.

Ik heb in mijn ondernemersjaren een enorme fout gemaakt. In plaats van te blijven voelen of ik dingen deed waar ik happy van werd, gebruikte ik het geld om ‘blijdschap’ te kopen. Onze lifestyle werd belachelijk high end. Een lease auto, altijd de nieuwste spullen, de duurste cadeaus voor familie en vrienden, altijd maar trakteren en andere stomme dingen. Ook heb ik de verkeerde accountant ingehuurd die ervoor heeft gezorgd dat ik een Belastingschuld kreeg van €20.000. Helaas had ik hierdoor niet de luxe (die ik wel had kunnen hebben wanneer ik geld zou hebben gespaard) om alleen maar dingen te doen waar mijn hart ligt.

 

Toen ik officieel de stekker uit Money Maker Club trok, moest ik direct op zoek gaan naar een nieuwe inkomstenbron. Na lang nadenken koos ik ervoor om naast mijn blog, 2 verschillende parttime banen te willen hebben die beide 100% vegan zijn. Dit zodat ik voldoende afwisseling zou hebben. In eerste instantie kreeg ik een droombaan op Schiphol. En daarvandaan ben ik steeds verder gaan hoppen.

 

 

Geld leren minimaliseren.

Als ondernemer heb ik maanden gekend waarin geld aan alle kanten binnen stroomde. Ik werkte er ook waanzinnig hard voor, was 24/7 aan het werk en het kostte mij bijna mijn relatie. Maar toch, ik verdiende flink geld. Maar ook toen waren er maanden bij dat er helemaal niets binnen kwam. Moneywise, is ondernemen enorm onzeker en iedere maand weer een gevecht om alle eindjes aan elkaar te knopen. In dat opzicht ben ik loondienst zeker wel gaan waarderen. Want laten we eerlijk zijn. Je krijgt maandelijks geld of je nu goed presteert of niet. Dit zal ook ongetwijfeld de reden zijn waarom uurlonen zo onwijs laag zijn. Vooral met banen waarin je mensen echt helpt en die diervriendelijk zijn. Maar toch kies ik er voor om mijn hart te volgen en het gewoon te gaan doen. Dus nu zit ik maandelijks weer op precies hetzelfde salaris waar ik mee begon voordat ik ondernemer werd. Ik mag blij zijn als ik nu iedere maand €1.800 netto verdien met 2 banen en een blog. En toch ben ik nog nooit zo gelukkig geweest! Het is best wel bizar dat je kunt sparen terwijl je nog niet eens een fractie verdiende van wat je hebt verdient. En toen ik veel verdiende, lukte sparen echt niet. Wat dat betreft moet ik Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus van Minimalisme ook echt gelijk geven. Hoe meer geld je verdient, hoe luxer je lifestyle wordt. Ook met minder geld, past je lifestyle zich aan. Vaak wordt je dan zelfs veel gelukkiger en vindingrijker.

 

 

 

Hoe ik zelf ben gaan minimaliseren, naast dat ik onze lifestyle 180 graden veranderd heb, is door eens naar alle rekeningen te kijken. Ik heb ervoor gekozen om dure verzekeringen op te zeggen, de goedkoopste energieleverancier te kiezen en te kijken waar we nog meer op konden bezuinigen. Ook gaan we niet meer iedere week op stap om wat leuks te doen. We genieten er nu ook intens van om even lekker samen te zijn en een mooie wandeling met onze hondenkinderen te maken. We zijn ook veel van onze spullen gaan verkopen op Marktplaats en ik heb al jaren een eigen boekenwinkeltje op Bol.com. Het zijn allemaal maar kleine dingetjes, maar het scheelt ons honderden euro’s per maand.

 

 

Mediteren en visualiseren.

Ik ben zen buddhist geworden toen ik 18 jaar was. Sindsdien mediteer ik dagelijks. Alleen als ondernemer had ik hier geen tijd voor. Het resultaat is ook dat ik gedurende deze jaren steeds verder verwijderd raakte van mijn eigen pure zelf. Sinds ik gestopt ben met Money Maker Club en het mediteren weer dagelijks doe, voel ik mij weer helemaal mezelf. Ik sta weer in mijn kracht. En dat is iets wat ik andere heel graag wil meegeven en wil leren. Mediteren kan je leven echt verrijken.

 

 

Alles uit het leven halen.

Ik vond het niet makkelijk om dit artikel te schrijven omdat het een rollercoaster aan emoties voor mij oproept. Maar juist daarom vind ik het zo belangrijk om te delen. Geld is namelijk echt niet belangrijk. Ja je hebt het nodig, ja het geeft ongelofelijk veel stress wanneer je het niet hebt of wanneer je schulden hebt. Maar geld hoort niet je hele leven te bepalen. Er zijn 100 manieren om geld te verdienen, zowel in loondienst en als ondernemer. Wat maakt jou gelukkig en wat geeft je werkelijk energie? Kijk dan eens naar je leven nu. Zou je iets anders kunnen doen wat je meer voldoening geeft?

 

 

[separator]

PS: Als je eens van gedachten wilt wisselen, je mag mij altijd mailen. Liefs!

[separator]

 

 

Daisy van Poelje van homeofdaisies.nl blogt en vlogt over alles wat haar blij maakt; van bloemen, vrolijkheid, lente en sproetjes tot aan beauty, travel, wonen en gezondheid. En dat alles 100% vegan! Ik ben verliefd op haar labrador Bentley, asielkat Bailey en Daisy’s geweldige verhaal! Wat haar zo inspirerend maakt? Je komt het te weten in dit interview. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik ben naast een bezig bijtje ook chronisch ziek. Energie is daarom voor mij erg belangrijk, want ik heb dagelijks pijn en ben snel moe. Dit jaar heb ik besloten mijn werkdagen anders in te delen. Daardoor heb ik meer tijd en ruimte voor mezelf, mijn blog en fotografie. Maar het meest energie krijg ik van lekker buiten zijn en wandelen met onze labrador Bentley van anderhalf. Daar ga ik meteen als ik van mijn werk kom uitgebreid mee wandelen door het bos of langs de zee. Daarna is het tijd om even te rusten en een kopje koffie te drinken voordat ik eventueel nog wat werk voor mijzelf (blog, vlog of fotografie) ga doen.

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vorig jaar september ben ik veganistisch gaan eten. Ik at al een paar jaar weinig tot geen vlees meer en was mij steeds meer gaan inlezen over het veganisme. Toen kwam ik voor het eerst bij een osteopaat die mij vroeg naar mijn zuivelgebruik. Slik… Ik dronk zonder problemen een latte en een grote beker melk per dag, om nog maar te zwijgen over mijn liefde voor kaas. Toen ze mij adviseerde daar eens mee te minderen (zuivel kan reumatische klachten verergeren) ging voor mij de knop om. Dan maar veganistisch! Eerst nam ik mij voor het een periode te proberen, maar toen het mij heel makkelijk af bleek te gaan heb ik het doorgezet. Thuis eet ik 100% veganistisch. Buiten de deur (ik woon in Zeeland, niet de meest vooruitstrevende provincie) probeer ik zo goed mogelijk veganistisch te eten. Als het niet lukt wil ik nog wel eens spijbelen met iets van kaas of vis. Ik probeer het mezelf – en mijn omgeving – vooral niet te moeilijk te maken. Ik doe mijn best, maar ga ook weer niet op een blaadje sla leven als er geen vegan opties zijn. Dat laatste is dan ook mijn tip: probeer het voor jezelf niet ál te moeilijk te maken. Doe je best en als het een keer niet lukt is dat ook oké.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Eigenlijk niet heel veel anders. In het begin ben je wel wat langer onderweg omdat je letterlijk elke verpakking controleert op de ingrediënten. Maar naar verloop van tijd weet je – in elk geval met je vaste prik artikelen – wel wat wel en niet vegan is. Gelukkig hebben we in mijn stad diverse supermarkten, waar ik verschillende vervangers haal. Jumbo is favoriet voor de eigen merk vleesvervangers, waarvan de meeste vegan zijn. Daarbij is de linzenburger mijn lievelings! Bij Dirk shop ik Vivera en Alpro producten (die zijn een stuk goedkoper dan bij AH of Jumbo). Verder eet ik extra veel groenten en gebruik ik in recepten vaak noten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn moeder schoot met kerst wel even in de stress. Want gourmetten met een vegan, HOE DAN?! Gelukkig heb ik haar gerust gesteld en zelf voor mijn producten gezorgd. Zelf burgertjes gekocht, mijn eigen vegan kruidenboter en andere brood smeersels gemaakt. Van die burgers had ik er behoorlijk wat over, die ik de dag erna meenam naar mijn schoonfamilie. Mijn neefje van 10 vroeg of hij eens zo’n burger mocht proeven. “Lekker! Mag ik er nog één?” was zijn oordeel. Nog meer mensen proefden en iedereen reageerde ontzettend enthousiast. Ik vertel graag over waarom ik vegan eet, hoe makkelijk het eigenlijk is en wat de voordelen voor onder meer het milieu zijn als je al 1 dag in de week geen vlees eet. Daar heb ik tot nu toe alleen maar positieve reacties op gehad. Ik ben geen type die mensen wil overhalen het ook te doen, dat moet je namelijk helemaal zelf weten. Maar het feit dat steeds meer mensen er over nadenken wat vlees en zuivel met dieren en het milieu doen en hoe zij daar zelf een positieve bijdrage kunnen geven is voor mij al voldoende.

Je blogt op homeofdaisies.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Bijna 4 jaar geleden kwam het idee om (weer) te gaan bloggen. Omdat ik héél veel dingen leuk vind, vond ik het lastig om een naam te verzinnen die de lading dekt. Ik heb er echt hele brainstormsessies met mezelf aan gewijd haha en uiteindelijk kwam ik op dit. Home of Daisies staat voor een huis vol dingen waar ik (Daisy) blij van wordt. Bloemen, vrolijkheid, lente, sproetjes. Personal lifestyle met een vleugje beauty, travel, wonen en gezondheid.

Waar blog en vlog je allemaal over?

In de loop der jaren is het steeds meer een personal lifestyle website geworden. De dingen dus waar ik vrolijk van word en die ik wil delen. Dit kan gaan over beauty, reizen, boeken, reviews, eten/recepten, wonen. Van alles! Daarbij vlog ik al zo’n 3 jaar, waarvan ruim 2 jaar in de vorm van weekvlogs. Ik film mijn leven, wat ik allemaal onderneem, waar ik mee zit, fotosessies die ik doe, feestjes die ik bezoek. Mijn man Jochem en mijn harige kinderen (labrador Bentley en asielkat Bailey) hebben hier ook vaak een hoofdrol in. Maar soms ga ik ook meer de serieuze kant op. Zo heb ik best wat gedeeld over mijn chronische ziektes Hypermobiliteitssyndroom en Fibromyalgie, mijn zoektocht naar een goede anticonceptie en de depressie die ik had.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs en vlogs ontvangen hebt?

Dat waren sowieso de reacties die ik kreeg op de eerste blog die ik schreef over mijn depressie. Achteraf gezien heb ik die heel lang gehad, maar toen ik (eindelijk!) de diagnose kreeg voelde ik mij bijna geroepen dit openbaar te maken. Moeilijk? Zeker! Heel erg moeilijk zelfs. Maar de reacties waren het meer dan waard. Zoveel berichten van steun en herkenning. Ik kreeg veel comments onder mijn blog, maar minstens zoveel in privéberichtjes op Facebook en Instagram. Zoveel liefde! Weten dat je niet de enige bent, dat er meer mensen zijn en dat jouw stap voor het openbaar maken van hetgeen waar jij mee zit zoveel los maakt bij anderen. Dat vind ik mooi. En ik hoop dat er iemand zich geroepen heeft gevoeld hulp te zoeken na het lezen van mijn verhaal.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Helaas wel. Mensen hebben altijd een mening en sommigen vinden het nodig om dit te ventileren. In het begin ging ik nog wel eens de discussie aan, maar daar ben ik mee gestopt. Onnodige energieverspilling. Van sommigen krijg ik wel buikpijn of slaap ik een nacht slecht. Maar dat zie ik voor mezelf ook als leerproces. Niet iedereen kan het altijd eens zijn met hoe jij je leven leidt of hoe jij de dingen aanpakt. Jammer dan. Ieder z’n ding. Weg met die telefoon en naast je neer leggen. Of als het lelijke scheldkanonnen zijn, lekker verwijderen.

 

 

Naast je blog, ben je ook werkzaam als freelance fotograaf. Hoe omschrijf je je stijl?

Dat klopt! Ik ben altijd wel bezig geweest met fotograferen, maar nu sinds een goed jaar bezig als zelfstandige. Of ik een vaste stijl heb durf ik niet te zeggen, dat ben ik misschien nog aan het ontdekken. Ik ben wel dol op gekleurde luchten, wapperende haren en lachende gezichten. Een moment vastleggen die niet geposeerd of gestileerd is. Maar anderzijds vind ik de sfeer van zwart-wit fotografie ook fantastisch. En het is natuurlijk ook afhankelijk van de opdrachtgever, wat die wil zien. Zo maak ik foto’s voor een bedrijf dat barbecues verkoopt. Dat is weer wat meer stoer qua materialen en styling, tegenover verliefde stelletjes op het strand. Dat contrast vind ik tof en past ook bij wie ik ben. Ik pas ook niet in een hokje.

Wat is de mooiste foto die je ooit hebt gemaakt en welk verhaal zit er achter deze foto?

Wat een gemene vraag! Alsof je moet kiezen wie van jouw kinderen favoriet is hahaha! Maar als het écht moet denk ik dat ik ga voor de zwart-wit foto van de handen. Ik was gevraagd om een fotoshoot te doen van een 13-jarig trouwjubileum. De vrouw kon na al die tijd nog steeds haar trouwjurk aan (hoe knap?!) en wilde haar man verrassen, samen met hun 3 kinderen. We fotografeerden in de kerk waar zij getrouwd zijn. De sfeer was heel gemoedelijk en fijn en ondanks dat ik best zenuwachtig was ging het super goed. Deze foto toont voor mij de liefde en samenhang tussen de leden van dit gezin weer, zonder dat je hun gezichten ziet.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk nog een ontdekkende. Thuis eten gaat super goed en makkelijk. Ik vind het geen probleem om oude recepten om te bouwen tot vegan gerechten. Maar ik ben nog steeds nieuwe producten aan het ontdekken, manieren om op algehele gezondheid beter om te gaan met voeding. Daarnaast zou ik in de toekomst bijvoorbeeld ook qua kleding en verzorging meer vegan willen gaan. Gelukkig wordt het steeds makkelijker gemaakt, zoals de vegan huidverzoringslijn van Kruidvat die ook nog eens super betaalbaar is!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn oma was mijn grote voorbeeld, zij is afgelopen januari overleden. Zij vond het belangrijk er goed uit te zien en gaf mij altijd tips. Dat ik mijn wenkbrauwen moest bijtekenen en moest stoppen met die dikke zwarte eyeliner op mijn waterlijn. Hoe ik het beste koopjes kon scoren in de stad en welke kleding mijn figuur beter deed uitkomen. Daarnaast was ze dol op koken (mijn moeder totaal niet haha!) en leerde ze mij op dat gebied nieuwe dingen kennen door te proeven en te proberen. Oh en dat niemand ooit slechter is geworden van hard werken! Dat was haar motto.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Zelf heb ik vooraf goed ingelezen op waar je qua voeding allemaal op moet letten, bijvoorbeeld B12 (die ik zelf niet blijk op te nemen en sinds januari geïnjecteerd krijg) en calcium. En ik was blij met de tip dat havermelk lekker is voor in je latte. Die is overigens ook heerlijk in je pannenkoek! En voor mij persoonlijk geldt: doe je best, maar wees niet te streng voor jezelf als het een keer niet lukt om een vegan koffie te scoren of om vegan te lunchen als je onverwacht buiten de deur eet.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom is niet eens werk gerelateerd haha! Ik zou heel graag willen verhuizen naar een huisje met een lap grond, zodat ik meer dieren kan houden. Wakker worden met uitzicht op een weiland vol geitjes, schaapjes en misschien zelfs ezels en paarden. Lijkt me fantastisch! En dan komen er sowieso meer katten en ga ik mijn man heel hard overhalen voor nog een hond.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  • Een nieuw huis om al mijn huisdierendromen te laten uitkomen.
  • Kunnen leven van mijn fotografie (en/of blog), mede omdat ik dan nog beter mijn eigen tijd kan indelen voor mijn gezondheid en mijn dieren. En omdat ik dan voor mijn gevoel nooit meer hoef te werken!
  • Minder last hebben van chronische ziekten. Minder pijn, minder moe. Of gewoon helemaal niet meer ziek zijn, maar dat is natuurlijk een utopie.

 

Ben je gelukkig?

Als je mij dit een jaar geleden had gevraagd had ik ‘nee’ moeten antwoorden. Maar ik ben heel blij dat ik deze vraag nu met ‘ja’ kan beantwoorden! 😀

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Vroeger was ik daar heel zwart-wit in. Of je bent succesvol of je hebt gefaald. Ik ben ‘succesvol’ zijn veel minder belangrijk gaan vinden. Het gaat uiteindelijk om gelukkig zijn en jezelf omringen met mensen (en dieren!) die je blij maken. Dat je dan een keer niet die verre reis kan maken of de mooiste kledingstukken kunt kopen omdat je moeite hebt met het vinden van een baan, betekent niet meer dat je gefaald hebt. Meer dan je best kun je niet doen.

 

Gedeeld: hotspot tip!

Graag zet ik mijn lieve vriendinnen en harige vriendjes van Kattencafé Kat&Schotel in Goes in het zonnetje! Wat begon als een grapje tussen 2 chronisch zieke dames met een voorliefde voor katten, eindigde nog geen jaar later in de opening van het 10de kattencafé van Nederland. Hier wonen 8 schattige kattenkinders die veelal lange periode in het asiel hebben gezeten. Stuk voor stuk lieverds (al is Angel a.k.a. Eendo stiekem mijn favorietje) met een eigen karakter die in het café hun forever home hebben gevonden. Oh én ze hebben sojamelk voor capo’s en latte’s en vegan broodjes op de menukaart staan. Aanradertje! Ik ben kind aan huis in elk geval.

[separator]

Pin It