Tag

VeggieWorld

Browsing

Tijdens VeggieWorld dit jaar zag ik dat de lezing van Wendy Walrabenstein onwijs goed bezocht was. En dat niet alleen, iedereen reageerde super enthousiast! Hoog tijd dus om Wendy eens te interviewen. Benieuwd naar haar boek, waarom zij en haar man veganistisch zijn geworden, haar liefde voor voeding, nieuwste onderzoek en nog veel meer? Lees dan snel verder. Wendy geeft namelijk ook 2 exemplaren van haar FOOD BODY MIND boek weg! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Energie heb ik gelukkig iedere dag. Ik moet eerder af en toe gestopt worden… Ik denk wel dat enkele rituelen hieraan bijdragen, zoals bijvoorbeeld altijd tijd nemen voor een gezellig en lekker ontbijt met mijn man. En ik denk dat een goede nachtrust ook heel erg bijdraagt aan mijn energieniveau.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Mijn man en ik zijn bijna 20 jaar samen en vanaf het begin waren we al aan het experimenteren met vegetarisch eten, gewoon omdat wij van dieren houden. Toen wij van 2008 tot 2012 in Zwitserland woonden kwam er een echte ommekeer en gingen we overwegend plantaardig eten. Mijn man las Eating Animals van Jonathan Safran Foer en ik The China Study van T. Colin Campbell en toen was het snel gebeurd. Wat hielp was het feit dat wij naast een hele lieve boer woonden (hij riep iedere avond al zijn koeien bij naam naar binnen), maar toch een brok in de keel kregen toen naast ons in de tuin een koe stond te huilen omdat haar kalf binnen lag.

 

In het begin deden we maar wat, er was nog niet zoveel informatie als nu en we wisten ook eigenlijk niet zo goed wat we moesten koken. Mijn man is bij ons de kok en ontdekte gelukkig snel de Indiase keuken, heerlijk!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doet mijn man bijna altijd, echt waar! Maar soms gaan we samen en dan is het gewoon een rondje door de supermarkt en meestal ook even naar de biologische winkel. Samenvattend: we slaan de middenpaden grotendeels over en eten vooral producten die mijn overgrootmoeder ook herkend zou hebben (en natuurlijk maken we heus wel eens een uitzondering, ik eet echt wel eens bitterballen of ijs, wel vegan uiteraard).

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Nou, er gaan gelukkig geen dieren meer dood voor mijn ‘genot’, dat is wel een prettig idee. Naar vrienden en familie toe hanteren wij de strategie van Tobias Leenaert. Wij eten nooit vlees, vis of kip, maar zijn mild en motiverend als andere mensen voor ons willen koken. Dat betekent dat er dan wel eens wat ei of zuivel in een gerecht zit. Door enthousiast te blijven en mensen thuis bijvoorbeeld heerlijke roomsauzen van cashewnoten te presenteren (erg lekker nu voor over de asperges), laat je zien hoe het ook kan. Heel effectief, veel vrienden en familie eten nu ook meer plantaardig.

 

 

Je bent diëtist-onderzoeker en auteur van het boek FOOD BODY MIND. Hoe en wanneer is je liefde voor voeding ontstaan?

Ik ben eigenlijk econoom en werkte 15 jaar bij banken in Nederland, Italië en in Zwitserland. Toen wij in Zwitserland woonden kregen we heimwee naar familie. Ik nam ontslag, we pakten ons boeltje en verhuisden weer terug naar Nederland.

 

Op dat moment besloot ik dat het ook een goed moment was om iets anders te gaan doen. Ik zag het niet zo zitten om nog eens 25 jaar bij een bank te werken. Maar eerlijk gezegd wist ik op dat moment echt niet wat ik dan wél wilde. Ik zie dat nu ook wel eens bij andere mensen en je hoort het ook veel zeggen: ‘Had ik maar een passie! Maar ik weet gewoon niet wat ik wil!’. Heel herkenbaar, dat had ik ook.

 

Toen we weer in Nederland woonde, heb ik zo’n 3 maanden gewoon geleefd. Geen plan, geen idee. Het grappig is dat ik toen alleen maar met eten bezig was: groentetuin, eten koken, brood bakken, lezen over voeding en gezondheid. Zo is het dus gekomen…

 

 

Je hebt een ‘Certificate in Plant Based Nutrion’, kun je hier wat meer over vertellen?

The China Study van T. Colin Campbell las ik nadat ik een interview had gezien met Bill Clinton op CNN. Hij vertelde over zijn ommezwaai naar een meer plantaardig voedingspatroon en hoe dit impact had op zijn gezondheid. Ik zocht uit hoe hij hierop was gekomen en ontdekte toen Dean Ornish, Caldwell Esselstyn en T. Colin Campbell.

 

Na het boek wilde ik meer en volgde de modules voor Plant Based Nutrition. Dit was leuk en interessant, maar ik merkte ook dat in plaats van antwoorden, ik juist nog veel meer vragen kreeg!

 

Op dat moment realiseerde ik dat ik enorm nieuwsgierig ben naar wat er nou precies in ons lichaam gebeurt nadat we bepaalde voeding hebben gegeten. De geboorte van mijn passie! Ik heb toen gezocht naar een opleiding die daarover ging en kwam uit bij de klassieke opleiding tot diëtist aan de Hogeschool van Amsterdam. Ik ben erdoorheen gevlogen! Zo interessant! Het grappige is dat ik daar ook ontdekte dat wetenschappelijk onderzoek bij mij past, dat had ik nooit verwacht.

 

 

Wat was voor jou de aanleiding om vegan te worden? En wat voor type veganist ben je?

Ik werd vegetariër uit dierenliefde, plantaardig uit gezondheidsoverwegingen en vegan voor dier, mens en milieu. Ik ben niet perfect (perfectionisme helpt niet) en ben naar mijn omgeving verdraagzaam en sla geen stukje kaas af dat mijn Italiaanse buurvrouw speciaal voor mij hoogstpersoonlijk, lopend door de bergen gehaald heeft. Bij ons thuis kom je echter (voor zover ik weet, want je ontdekt steeds weer nieuwe producten waarvoor dieren hebben moeten lijden) geen dierlijke producten tegen en dat is mede te danken aan mijn geweldige, veganistische man.

 

 

Je bent recent met je droomproject begonnen: wetenschappelijk onderzoek naar het effect van een plantaardige leefstijl op ziekte, te beginnen bij reumatoïde artritis en artrose. Wat zijn de eerste zaken die je ontdekt hebt?

Wist je dat bijna 2 miljoen mensen lijden aan een vorm van reuma? En dat artrose de meest voorkomende chronische aandoening is in Nederland? De zorgkosten voor reuma (officieel: reumatoïde artritis) en artrose nemen met ongeveer 1,9 miljard euro meer dan 2% in van alle zorgkosten. Best belangrijk dus.

 

Maar veel belangrijker is natuurlijk dat al deze mensen nu erg afhankelijk zijn van de dokter en maar weinig ‘tools’ krijgen om zelf de regie te kunnen nemen. Ik spreek veel patiënten en weet dat mensen dit wel willen.

 

Steeds vaker zie ik dat patiënten met artrose een verwijzing krijgen voor een maagverkleining, pas daarna wordt de knie of de heup vervangen. In ons systeem werkt het zo: als je een voedingsprobleem hebt, dan worden 3 uur diëtist vergoed. Dat kost 180 euro. En als die uren op zijn, dan is de andere optie een maagverkleining. Kosten: meer dan 10.000 euro. Daartussen zit niets en dat wil ik veranderen.

 

Voor reuma werkt dit anders dan bij artrose. Daar is het probleem dat de recente ontwikkeling van hele effectieve medicijnen ervoor gezorgd heeft dat reuma niet meer betekent dat je invalide wordt. Dat is geweldig. Maar ondertussen is er een groep mensen die daaraan niet genoeg heeft. Dit kan zijn omdat de medicijnen voor hen ongewenste bijwerkingen hebben, omdat de medicijnen bij hen niet werken (dat komt in ongeveer een derde van de gevallen voor) of omdat zij gewoon ook zelf, ter ondersteuning wat willen doen.

 

Voor al deze mensen is een multidisciplinair leefstijlprogramma mogelijk een uitkomst. Of dit effectief is ga ik dus onderzoeken. We hebben echter al wel hele mooie voorbeelden van programma’s waarbij veel effect werd behaald. Mijn grootste voorbeeld is Dean Ornish. Hij toonde aan dat plantaardige voeding, beweging en stress management hart- en vaatziekten niet alleen goed kan behandelen, maar zelfs kan omkeren. En dat allemaal zonder bijwerkingen!

 

 

Ik heb altijd zoveel bewondering voor mensen die een boek hebben geschreven. Hoe heeft voor jou het schrijfproces van FOOD BODY MIND eruit gezien? En hoe was het om je boek te lanceren?

Eigenlijk is het belangrijkste dat je een boodschap hebt en een enorme drive om ‘iets te zeggen’. Dan komt de rest vanzelf. Mijn boek is geen grote bestseller geworden en je wordt er niet rijk van! Per saldo heb ik er echter heel veel aan gehad.

 

Toen ik mijn praktijk startte, was het feit dat ik een boek had geschreven voor veel cliënten aanleiding om de telefoon op te pakken. En ook voor mijn onderzoek heeft het geholpen. Het was voor mijn promotor (dat is prof. dr. Dirkjan van Schaardenburg, die mag best even genoemd worden, van deze hoogleraar gaan we nog veel horen) goed om te zien dat ik het zitvlees heb om een boek te schrijven.

 

 

Heb je tips voor iedereen die graag een boek wil schrijven?

Waar ik zelf nog steeds geen antwoord op heb, is of het beter is om met een uitgever te werken of zelf een boek uit te geven. Maar het lijkt mij goed om daarover na te denken. Verder was het met mijn boek heel erg lastig om het te positioneren. Het is een informatief boek over gezond ouder worden, maar er staan ook recepten in. Waar moet het dan in de boekwinkel staan? Dat bleek in mijn geval lastig.

 

En verder moet je echt een verhaal hebben dat eruit moet!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik probeer vooral mijn eigen weg te volgen en niet die van een ander. Daarom laat ik mij graag inspireren door meerdere mensen. Voor mijn werk zijn Dean Ornish, Valter Longo belangrijk en recent is daar ook Andreas Michalsen bij gekomen. Zijn boek De innerlijke arts is recent uit het Duits vertaald en kan ik iedereen aanraden. Deze heren houden zich allemaal op verschillende manieren bezig met leefstijl en gezondheid, Lifestyle Medicine. Een geweldig mooi vakgebied. En…tijd dat er een vrouw bij komt, vindt je niet?

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Hoewel er ook mensen zijn die van de ene op de andere dag volledig vegan zijn, is voor de meeste mensen een meer geleidelijke weg gemakkelijker en duurzamer. Ik adviseer mensen soms om eerst ‘laag hangend fruit’ te zoeken: wat in jouw voedingspatroon kan je gemakkelijk weglaten of vervangen?

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Overal waar materiële welvaart boven een bepaald niveau komt, stijgt het risico op fysieke en mentale ziekte. We worden rijker, maar ondertussen daalt door de leefstijl die daarbij hoort onze vitaliteit. Alleen een betere leefstijl, op basis van meer plantaardige, volwaardige voeding, beweging en minder stress, biedt hiervoor een duurzame oplossing. Ik droom van meer vitaliteit voor iedereen. Ik wil mensen leren, verleiden en behandelen richting meer betekenisvol leven. Want dit kan alleen als je fysiek en mentaal gezond bent.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik ben niet zo van de wensen. Ik geloof dat als je iets wilt of een visie hebt (een echte, niet zo maar een oppervlakkig verlangen), je een stap moet zetten. Breng het terug tot jezelf: wat kan je nu doen richting die hogere wens? Voor mij is dat meer vitaliteit voor iedereen, daar ben ik iedere dag mee bezig.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja!

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat iedere dag betekenisvol is.

 

 

Gedeeld: win een exemplaar van mijn boek FOOD BODY MIND

Ik wil graag 2 exemplaren van mijn boek FOOD BODY MIND weggeven. Wil je hier kans op maken? Deel dan dit interview en tag mij hierin op Facebook of Twitter of Instagram. En stuur een mail naar Claire met daarin jouw adres; info@clairesmission.com.  Volgende week maandag (21 mei) maken wij de 2 winnaars bekend. ♥

 

 

 

[separator]

 

 

In dit artikel verzamelde ik voor jullie enkele lekkere op en top veganistische restaurants uit Nederland. Ga je voor een leuk citytripje binnen eigen land of heb je zin om in eigen stad een nieuw restaurant uit te proberen? In dit artikel deel ik 4 van mijn favoriete vegan adressen in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag.

 

Wist je trouwens dat op 1 april a.s. weer een nieuwe Vegan Challenge van start gaat? Tijdens deze challenge eet je gedurende één maand vegan en krijg je regelmatig recepten en tips toegestuurd. Mocht je nog niet vegan zijn, dan is dit een laagdrempelige en gezellige manier om een veganistische levenswijze uit te proberen. Heb je een keer geen zin om te koken of ben je toe aan wat inspiratie, dan is het natuurlijk ook super leuk om de restaurantjes uit dit artikel te bezoeken!

 

 

1. Amsterdam

Amsterdam, de bruisende hoofdstad van Nederland. Het zal je niet verassen dat je hier een hele waslijst aan vegan restaurants hebt. Afgelopen maand heeft mijn hubby mij verrast met een diner bij Mr. and Mrs. Watson voor mijn verjaardag. En het is… Magisch! De vegan kaas is to die for, zo goed en lekker! Daarnaast nog een extra plus; Mr. and Mrs. Watson is gevestigd op de Linnaeuskade 3h in Amsterdam en perfect bereikbaar met zowel de auto als het openbaar vervoer. Daarnaast moet je ook zeker eens een bezoek wagen aan Meatless District en de Vegan Junk Food Bar. Dit zijn ook absolute aanraders!

 

Did I ever tell you how amazing my hubby is 😍? Yesterday for my 29th birthday (wow I feel old 👵) he gave me 3 amazing gifts and after that he took me to a restaurant he knew for sure I didn’t visit it just yet; @watsonfoodbar in Amsterdam. There we had a amazing all plantbased (ofcourse) 3-course meal. We loved every single thing about it 🙌. The vegan cheese is definitely the best we’ve ever had (it’s to die for, you have to taste it, trust me 🤤). We had a blast and definitely visit Mr. and Mrs. Watson again. ♥️ ° <Swipe to the right ➡️for more photo’s> ° #birthdaygirl #birthdayfun #birthdayflow #birthday #birthdayparty #myhubbyisthebest #veganfood #veganfoodporn #foodporn #foodie #plantbased #foodlover #veganfoodie #veganrestaurants #veganrecommendation #vegansofig #veganlifestyle #vegans #veganpower #whatvegansdo #myunicornlife #makingmemories #blessed #alleenmaarliefde #loveyou #celebrate #gooutsideandplay #govegan #vegancheese #restaurant

Een bericht gedeeld door Claire Richardson – vVdC (@clairesmission) op

 

Ik hoor het je vragen… Waar ben je nog niet geweest en wat staat er op je verlanglijstje? Dat is zonder twijfel, Vegabond, gevestigd in het hippe Jordaan. Ook hier zijn alle gerechten gemaakt van planten en 100% vegan. Ze hebben een gezellige lunchroom en een winkel (jeeeej!). Het menu bestaat uit een goede balans tussen zeer gezonde en guilty pleasures. Zin om mee te gaan? Laat het mij dan zeker weten onder dit artikel 😀 .

 

 

Wil je nog meer vegan restaurants in Amsterdam ontdekken? Kijk dan ook zeker eens naar dit artikel van Deliveroo voor meer inspiratie.

 

 

 

 

2. Rotterdam

Ook al wil ik het niet toegeven (want officieel ras Amsterdammer), Rotterdam begint het mekka van vegan Nederland te worden. De fantastische restaurants poppen hier namelijk als paddenstoelen uit de grond en eerlijk is eerlijk… Ik heb een aantal echte favoriete restaurants in deze stad. Op nummer 1 staat Sharp Sharp. Dit restaurant is opgericht door Renate en Frank (klik hier voor het interview dat ik met hen had). En zij verkopen de allerlekkerste vegan cheesecakes die wij ooit hebben geproefd. Goed nieuws voor iedereen die geen fan is van Rotterdam, je kunt Sharp Sharp ook op ieder vegan event vinden (next = VeggieWorld).  Op nummer 2 staat het restaurant van Yonca (klik hier voor het interview); Happy Earth Kitchen. Hier wil ik zoooo graag naar toe en ik schaam mij dat ik dit nog steeds niet heb gedaan. Want Yonca heeft het allermooiste whole food plant based menu dat ik ooit heb gezien. Daarnaast heeft ze ook altijd super leuke events waarvoor ik stiekem naar Rotterdam toe zou willen verhuizen (shame on me, I know). Maar je begrijpt het waarschijnlijk direct zodra je een kijkje neemt op haar Facebook pagina.

 

 

 

[ Foto gemaakt door Happy Earth Kitchen.]

 

 

Op nummer 3 staat Spirit Restaurant (ik schreef een review over hun locatie in Amsterdam, klik hier).

 

 

Last but certainly not least.. Restaurant Gare du Nord is ook een echte vegan hotspot in Rotterdam. Alle ingrediënten zijn plantaardig, biologisch, duurzaam en lokaal. Je kunt er terecht voor een lunch op hun mooie terras of lekkere appetizers geserveerd van 15u30 tot 21u30. Ook is het restaurant van binnen super gezellig, het decor bestaat uit een oud treinstel, leuke houten bankjes en veel groen!

 

 

Nieuwsgierig naar nog meer adresjes in Rotterdam? In het artikel van Peta vind je nog enkele restaurants om van te smullen!

 

 

 

3. Den Haag

Oh oh Den Haag, mooie stad achter de Duinen. Als wij ooit in Zuid-Holland gaan wonen, dan gaan we beslist in Den Haag wonen. Ik ben enorm fan van de stad! Misschien dat het wel komt door al het lekkers want… Hier is onder andere de thuishaven van De Vegetarische Snackbar, de conceptstore van de Vegetarische Slager en één van mijn favoriete winkels waar je ook heerlijk kunt eten; Veggie4U. Last but certainly not least, kun je in Den Haag sinds 2016 terecht bij het geweldige Foam Catering voor een heerlijk ontbijt en een goddelijke lunch. Alle gerechten op het menu zijn 100% veganistisch en je kunt hier zowel smikkelen in het restaurant of het bijvoorbeeld mee nemen naar huis toe. Ook handig: per gerecht duiden ze met een icoontje aan of het glutenvrij is.

 

 

[ Foto gemaakt door Foam Catering.]

 

 

 

4. Utrecht

Last but certainly not least, de stad waar ik een enorme haat/liefde verhouding mee heb; Utrecht! Goed om te weten is dat je hier een heerlijk vegan patatje kunt scoren (mét vegan mayo) bij Manneke Pis. Daarnaast kun je lekker eten bij Broei en schijnt ook restaurant Gys geweldig te zijn. Let wel op; bij beide restaurants is een gedeelte van het menu vegan (niet alles). Last but certainly, is Oproer brouwerij in Utrecht een absolute aanrader. Alles op het menu is biologisch en vegan. Ook leuk is dat het menu iedere maand verandert en je dus steeds nieuwe gerechten kunt blijven ontdekken. Je kan er ook gerechten bestellen met bijpassende bieren, die het restaurant zelf brouwt. Een innovatief concept dus dat ook nog eens super populair is 😀 .

 

 

 

 

[ Foto gemaakt door BROEI Utrecht.]

 

[separator]

 

Ik hoop dat je bucket list met vegan restaurants dat je graag wilt uitproberen weer langer is geworden! Probeer eens wat nieuwe gerechten en wie weet kan dit jou ook nieuwe inspiratie bieden voor in je eigen keuken! Veel plezier en smakelijk!

 

PS: De header foto is gemaakt door en bij de Vegan Junk Food Bar.

 

 

 [separator]

Wat is jouw favoriete vegan restaurant?

 [separator]

 

 

 

 

Vorig jaar stond ik samen met Jurgen Verweijen op het podium tijdens VeggieWorld Utrecht. Een boom van een man, met een hart van goud en een waanzinnig inspirerend verhaal. Het is dan ook een eer dat ik hem eindelijk mag interviewen. En eerlijk is eerlijk, dit zou weleens het meest inspirerende interview van het jaar kunnen worden. En nog een reden om het niet te missen… Jurgen geeft 2 potten Silverback Protein weg! Dus… Wil je kennis maken met deze ijzersterke vegan man, top sporter en ondernemer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Allereerst heel erg leuk dat ik hiervoor gevraagd ben, echt een eer! Ik doe niet aan goede voornemens op een vast moment per jaar. Ik neem mij continu goede dingen voor. Niet bij de start van een kalenderjaar maar op de momenten dat daar aanleiding toe is. Bijvoorbeeld wanneer ik nieuwe dingen leer of tot nieuwe inzichten kom. Goede voornemens bij een nieuw kalenderjaar is een traditie en met tradities heb ik sowieso weinig. Het zorgt er vaak voor dat mensen zonder goede reden irrationele dingen doen terwijl het overduidelijk is dat het eigenlijk niet zo handig is.

Maar, mijn meest recente voornemen dan: ik wil heel graag dit jaar ook de allerbeste vegan protein bar gaan ontwikkelen.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Op een positieve manier bezig zijn met dingen die mij echt aan het hart gaan, zoals milieuproblematiek en onrecht. Het geeft mij dus echt energie als ik onderdeel kan zijn van de oplossing en niet van het probleem. Door mensen bewust te maken, te laten zien hoe het ook kan en gedragsverandering te creëren. En nu dus ook door er zelf voor te zorgen dat er een innovatief product ligt waar mensen hun milieubelasting significant mee kunnen verminderen, zónder in te leveren op kwaliteit.

 

 

De ellende die we onze eigen leefomgeving en dus elkaar aandoen gaat mij echt aan het hart. Veel ellende volgt indirect op onze daden en dit hangt in een zeer groot complex samen. Daarom zijn de consequenties van onze acties meestal niet zichtbaar. Tenzij je er goed over nadenkt en je je goed laat informeren, dan ga je wel verbanden zien.

 

 

Ooit was vlees eten iets wat nodig was om te overleven en was het ook haalbaar vanuit duurzaamheidsperspectief. Maar inmiddels zitten we met 7 miljard mensen (and still counting) en is het simpelweg niet meer haalbaar om structureel vlees te eten. In een laatste verwoede wanhoopspoging om toch grote groepen met vlees te kunnen voeden, moeten we met zijn allen hele grote offers brengen. En die offers gaan verder dan de opoffering van een rein geweten. Er moet bijvoorbeeld gigantisch veel veevoer voor verbouwd worden. Als je het hebt over offers: eeuwenoud regenwoud wordt afgebrand, met monoculturen wordt de grond uitgeput en we vervuilen onze leefomgeving met gif en mest. Het aantal insecten in Duitsland en naar alle waarschijnlijkheid ook in Nederland is met 80% afgenomen, vermoedelijk vanwege het gebruik van pesticiden in de landbouw. De insecticiden die gebruikt worden zijn doseringsonafhankelijk. Dat betekent dat ook als een insect met lage doseringen geconfronteerd wordt, het niet onwerkzaam is maar dat het alleen langzamer werkt en het insect nog steeds overlijdt. Zonder insecten hebben we allemaal een heel groot probleem; bijna al onze voeding is direct of indirect afhankelijk van bloemen en bevruchting. Het aantal dieren dat vrij leeft is echt nog maar een fractie van wat het ooit was en dagelijks sterven er nog steeds tientallen dieren uit vanwege het verlies van habitat, gif of jacht. En die diersoorten komen dus nooit meer terug. We hebben al bijna al het andere (vrije) leven op aarde uitgeroeid. Van de totale biomassa van alle dieren zijn de wilde dieren nog maar een paar procent. En in plaats van dit te koesteren, zijn we hard bezig dit laatste vrije leven ook te vernietigen. In dit tempo hebben we straks een wereld met mensen, lege, toxische oceanen met alleen plastic en een handjevol diersoorten die we voor ons gewin houden: varkens, koeien en schapen.

 

 

Om deze vraag over energie toch positief te eindigen: we hebben nu een generatie die zich meer dan ooit bewust is hiervan en er echt voor vecht. Het aantal vegetariërs ligt in deze generatie écht heel hoog vergeleken met de generaties ervoor. En er zijn zoveel goede initiatieven zoals het opruimen van de plastic soep, het filteren van CO2 uit de atmosfeer en ontwikkeling van plantaardige alternatieven. Laten we met zijn allen breken met de tradities van onze ouders en de schade herstellen. Dát geeft mij energie!

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vroeger aten we thuis geen vlees, al beschouw ik die tijd niet als (bewust) vegetarisch. We aten het thuis gewoon niet, zonder dat daar heel duidelijke principes aan ten grondslag lagen. Dus als ik ergens was waar vlees gegeten kon worden (vriendjes, familie, restaurants etc.) dan ging ik daar altijd voor. Ik moet bekennen dat ik vlees gewoon heel erg lekker vond (en vind, denk ik).

 

 

Toen ik op mezelf ging wonen op mijn 19de als student, was ik ook net begonnen met krachttraining. Ik was toen helaas in de veronderstelling dat ik wel vlees ‘moest’ eten. Ik was duidelijk niet goed geïnformeerd en ik was nog niet zo principieel, al moet ik zeggen dat het wel al een beetje knaagde. Het begon mij steeds meer dwars te zitten. Ik stelde mezelf een paar keer de vraag: moeten al die dieren dood zodat ik net een beetje meer spiermassa kan opbouwen? Dat werd een steeds sterker nee, totdat ik daad bij het woord voegde. Dan maar minder sterk, ik hoefde geen kracht te verwerven over de rug van dieren die nooit een kans op vrijheid hebben gehad en hele nare levens hadden. Dat was het moment dat ik echt vegetariër ben geworden. Wat ik toen niet wist maar wat achteraf overigens al wel vrij snel bleek is dat je helemaal niet minder sterk hoeft te zijn. Zeker niet als je een beetje weet waar je mee bezig bent.

 

Dat was toen best een stap omdat niemand in mijn omgeving er zo over dacht. Ik had niemand om mij aan op te trekken. Maar dat zorgde er wel voor dat er best veel interesse was in hoe ik dat dan deed. Soms werd ik ook gevraagd presentaties te geven hierover. Ik kom dan graag goed beslagen ten ijs dus ging extra veel informatie hierover tot me nemen. Met al dat lezen kwam ik eindelijk ook tot de conclusie dat zuivel echt een raar product is. Nog raarder dan vlees wat mij betreft. Bovendien raakte ik ervan overtuigd dat het niet echt gezond is voor je. Maar het was destijds als krachtsportende vegetariër wel een belangrijke eiwitbron. Ik vond het dus wederom heel spannend om dat voor plantaardig eiwit in ruilen. Ik wilde goed begrijpen wat de verschillen zijn tussen plantaardige en dierlijke eiwitten en heb in die zoektocht de basis gelegd voor Silverback Protein.

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mensen denken wel eens dat het erg ingewikkeld is om boodschappen te doen als je geen dierlijke producten eet. Continu etiketten lezen bijvoorbeeld, maar dat is natuurlijk niet zo. Iedereen heeft een bepaalde routine in de supermarkt, ik ook. Je zoekt het één keer uit en dan weet je wat je moet hebben. Ik vul mijn karretje net zo snel als iedereen. Soms als je een nieuw product wil proberen, moet je het etiket even lezen. Maar dat deed ik toch altijd al, ik wil altijd weten wat ik eet. Bovendien probeer ik het aantal bewerkte producten te minimaliseren, dus dan valt het aantal etiketten dat ik moet lezen helemaal mee.

 

 

Ik ben vooral veel bezig bij het groente en fruitschap. Dat eten wij namelijk echt veel. En daarnaast met veel peulen samen met granen of boekweit. We gaan verder vaak even rustig zitten en gaan dan ‘emmers’ fruit snijden/schillen om met zijn allen op te eten. Met de kinderen samen een bord mooi versieren met gesneden fruit: fuittaart! Verder eet ik ook veel pap (teff/boekweit bereid met sojamelk), vaak met boerenkool. Op werkdagen vind ik brood met notenpasta’s erg praktisch om overdag te eten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Als je zelf echt overtuigd bent van de vele voordelen van het schrappen van dierlijke producten dan gun je dat anderen ook of vind je dat anderen ook een verantwoordelijkheid hebben. Veel mensen zullen de drang herkennen om anderen erover te vertellen of ervan te overtuigen. Ik heb die drang echt leren te beteugelen. Ik heb namelijk in de jaren gemerkt dat het minder expliciet ermee bezig zijn effectiever is. Ik probeer een normale peer (bedoeld als het Engelse woord) te zijn. Dit soort dingen komen toch wel vanzelf een keer ter sprake. En als je er niet zo’n ding van maakt is de interesse veel oprechter. Als mensen dan zelf tot bepaalde conclusies komen of er iets over horen of lezen en geïnteresseerd zijn, zullen ze aan je denken en zich daardoor realiseren en gemotiveerd zijn dat je zo ook een heel ‘normaal’ leven kunt leiden. Op die manier heb ik echt al van veel mensen teruggekregen dat ik ze geïnspireerd heb om minder tot geen dierlijke producten te eten.

 

 

Je bent de oprichter van Silverback Protein. Hoe is het idee voor je onderneming ontstaan?

Het begon eigenlijk allemaal met mijn eigen behoefte aan optimalisatie. Mijn sportmaatje en ik zijn altijd heel fanatiek competitie aan het bedrijven; wie pakt de zwaarste gewichten, etc. Ik kon het mij eigenlijk niet permitteren om minder dan optimaal bezig te zijn omdat hij echt gigantisch sterk is. Ik vond het altijd al erg leuk om mij te verdiepen in de verschillende aspecten rondom krachtsport: trainingsleer en hoe je de trainingsprikkel effectief varieert, hersteloptimalisatie door onder andere voeding. Het was daarom toen ook erg spannend om als enige volledig plantaardig te gaan eten, hoewel ik inmiddels echt niet anders meer wilde.

 

 

Ik wilde eigenlijk gewoon zelf het allerbeste plantaardige eiwit binnen krijgen als dierlijk niet meer kon. Ik kende het concept van combineren van eiwitten, bijvoorbeeld granen en bonen en ben gaan uitzoeken hoe dat nou precies zit. Dus ik begon zelf eiwitbronnen te mengen om de kwaliteit te verhogen. De volgende stap was het berekenen van welke verhoudingen ideaal waren voor het optimale aminozuurprofiel, maar ik bleef hiaten zien in de vergelijking met dierlijk eiwit. Ik heb tal van blends en verhoudingen doorgerekend en in het staren naar al die grafieken zag ik ineens mogelijkheden om juist heel specifiek die hiaten te elimineren waardoor ik eigenlijk mijn eigen eiwit kon ‘engineeren’. Ik ben dat eerst zelf gaan doen in grote emmers, maar er was zoveel interesse in mijn omgeving en daarbuiten dat ik eigenlijk niet anders kon dan de ‘rest van de wereld’ mee te laten profiteren van dit principe. In feite had ik namelijk een belangrijke sleutel in handen die ik niet voor mezelf kon houden: plantaardig eiwit, maar dan met de kwaliteit van dierlijk eiwit. En dus een sleutel waarmee ik drempels kanwegnemen voor mensen om minder dierlijk en meer plantaardig te gaan eten.

 

Wat maakt Silverback Protein zo uniek?

Het is het enige plantaardige eiwitsupplement dat minstens net zo goed is als het allerbeste dierlijke eiwit. Dat zit hem in het unieke concept waar de specifieke nadelen van plantaardig eiwit worden gecompenseerd door middel van aminozuurverrijking. Met dit concept hebben we de kwaliteit niet alleen op gelijk niveau gebracht, het is zelfs beter: ten opzichte van whey bevat het meer leucine (wat de eiwitopbouw in je lichaam versnelt) en meer BCAA’s (de  belangrijkste bouwstoffen van spiermassa). Dit concept wordt al heel lang toegepast om plantaardig veevoer effectiever te maken. Met deze tweak bouwt het vee namelijk substantieel meer spiermassa op terwijl de hoeveelheid veevoer hetzelfde blijft. Het concept is ds bewezen effectief. Deze industrie past immers alleen toe als het écht werkt en dat ook keihard bewezen is.

 

Bovendien bevat het geen allergenen. Veel stoffen die klachten kunnen veroorzaken of opname verminderen zijn geëlimineerd: alfa-galactosides, fytinezuur, lectines, trypsineremmers. Zuivel (waar whey uit geïsoleerd wordt) daarentegen wordt niet zo goed verdragen. Soms zelfs zonder dat mensen het realiseren kan het bijvoorbeeld acne, buikklachten of overmatige slijmvorming veroorzaken. Last but not least is het natuurlijk veel minder belastend voor de wereld om plantaardig eiwit te produceren. Het dier als ‘eiwitfabriek’ is een gigantisch inefficiënte en onethische schakel in de totale productieketen.

 

Ik ben er van overtuigd dat Silverback Protein het allerbeste eiwitsupplement is wat je op dit moment kunt gebruiken. En dat geldt niet alleen voor vegans, maar zeker ook voor niet-vegans.

 

 

Kun je ons wat meer vertellen over de testen die jullie hebben gedaan?

Het voelt als een enorme verantwoordelijkheid om producten op de markt te brengen die mensen echt innemen. Mensen vertrouwen hun gezondheid aan ons toe en dat betekent echt heel veel voor ons. Ik doe precies wat ik zou verwachten van iemand anders die míjn voedsel produceert. Mijn eigen moeder, mijn vrouw en ik gebruiken het ook en dat moet met een gerust hart kunnen.

 

 

Er zitten vele kwaliteitsslagen in de gehele productieketen. De fabriek waar de productie plaatsvindt, is op alle mogelijke manieren geaccrediteerd. Zij kopen namens ons ook de grondstoffen in. Wij zitten er bovenop, maar de fabriek en de grondstofleverancier bewaren de kwaliteit al heel goed. Wij krijgen dan ook netjes van hun specificaties met daarop de garanties dat het aan alle wettelijke richtlijnen voldoet. En hoewel het dus niet zou hoeven, gaan wij daar nog verder in en schakelen we voor veel geld zelf een onafhankelijk laboratorium in. Daar sturen we steekproefsgewijs een pot naar toe om te laten testen op zaken als zware metalen, microbiologische verontreinigingen, mycotoxines en pesticiden. Wij testen op echt heel veel mogelijke verontreinigingen, testen van deze diepgang heb ik nog niet eerder in deze markt bij andere partijen gezien. En al helemaal niet als een extra dubbelcheck aan het einde van de gehele keten zoals wij dat doen.

 

 

Maar je bent natuurlijk afhankelijk van meerdere productieketens die samenkomen in één product. En helaas is het zo dat bijna al het voedsel verontreinigingen bevat, het gaat erom dat je binnen de (gelukkig strenge) wettelijke kaders blijft. Het ligt er ook aan hoe goed je zoekt en wij zoeken heel goed. We laten ons daar zelfs in bijstaan door een externe consultant en tot nu toe hebben we echt hele mooie resultaten. Hoewel we ernaar streven dat er helemaal niks gevonden wordt, kan het natuurlijk altijd gebeuren dat er bepaalde sporen gevonden worden. Zelfs in biologische landbouw worden bijvoorbeeld bepaalde pesticiden gebruikt. Met de testen laten we in ieder geval zien hoe ontzettend serieus wij de kwaliteit nemen. En door alles te publiceren zorgen we voor optimale transparantie naar onze klanten omdat ze zien wat ze wel en niet binnen krijgen. Hadden we die transparantie maar voor al ons voedsel!

 

 

Welke producten verkoop je allemaal?

Dat is het afgelopen jaar steeds verder uitgebreid. Het begon met gewoon 1kg potten van de ‘gezoete’ variant. Deze variant was voor mij altijd ideaal omdat ik mijn eiwit altijd innam met mijn eigen bereidingen met verse ingrediënten zoals banaan, cacao of kaneel. Ik vond het dan erg prettig als het eiwitpoeder dan meteen een goede zoete basis vormt zonder dat het meteen een uitgesproken smaak levert. Dat was dan ook onze eerste ‘smaakvariant’. Blijkbaar was ik niet de enige en had ik dat niet heel gek gedacht, want dat is tot op de dag van vandaag nog steeds een heel erg populaire variant. Deze variant zijn we later in bulk gaan aanbieden. Wederom beredeneerd vanuit mijn eigen behoefte. Als je dan eenmaal toch het allerbeste eiwit gevonden hebt en dit wil blijven gebruiken, waarom dan niet in bulk aanschaffen? Minder verpakking, minder vervoer en die loyaliteit wordt meteen ook beloond met een flinke korting. 5kg voor de prijs van 4. Later hebben we ons assortiment ook uitgebreid met een ongezoete variant voor de mensen die niet van stevia houden en een (appelkaneel)-smaak voor als je het even snel in alleen water wil kunnen maken, bijvoorbeeld onderweg of meteen na het sporten.

 

 

We kregen ontzettend veel complimenten over ons logo, een super stoere Silverback gorilla, getekend door een dijk van een designer. We kregen daarom veel verzoeken of we geen T-shirts wilden maken. Die hebben we inmiddels dus ook in store, in twee verschillende kleuren zelfs. We kregen ook erg veel verzoeken om shakebekers te maken, want mensen zijn trots op het feit dat ze Silverback Protein gebruiken. We hebben dan ook echt supervette shakebekers, al zeg ik het zelf. Gaaf design, mooie smoke-kleur, BPA en DEHP-vrij plastic waarmee je van alles kunt uithalen zoals vaatwassers, vriezen, verhitten in oven of magnetron.

 

 

Ik wil dit jaar heel graag nog repen gaan ontwikkelen en op de markt brengen. Zelf mag ik ook graag eiwitrepen in mijn tas hebben omdat het gewoon ontzettend praktisch is. Maar ik baal dan altijd dat het niet de kwaliteit van Silverback Protein heeft. De markt voor eiwitrepen is behoorlijk verzadigd, je kunt tegenwoordig (gelukkig!) op iedere hoek van de straat (vegan) eiwitrepen kopen. Toch denk ik dat wij ook in die markt een mooie plek kunnen innemen. Onze repen zullen niet alleen heel goed gaan smaken maar qua kwaliteit ook écht onderscheidend zijn.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit van een klant hebt ontvangen?

Het voelt onbeschrijflijk goed om iets te doen waar je zo ontzettend veel mensen blij mee maakt. Er zijn zoveel ontzettend enthousiaste reacties. Het is dan ook ontzettend leuk om fora of Facebook groepen bij te houden en dan al dat enthousiasme te zien. Maar de reactie waar ik toch het meest trots op ben, is die van mijn moeder. Mijn moeder is al aardig op leeftijd en heeft, zoals meer mensen op die leeftijd, steeds minder trek. Ze kreeg spontane wonden bij haar benen die niet wilden genezen. Niemand in het opgetuigde medische circus had er blijkbaar aan gedacht naar de voeding te kijken. Ze eet vrijwel helemaal plantaardig en omdat zij steeds minder calorieën at, bedacht ik mij ineens dat ze mogelijk helemaal niet genoeg eiwit binnen kreeg. Narekenen bevestigde die gedachte. Het bleek niet erg praktisch haar eiwitinname omhoog te krijgen via haar voeding, dus ik heb haar Silverback Protein shakes gegeven. En het mooie is dat die wonden vrij snel dichtgroeiden en ze er nu geen last meer van heeft. Mooi verhaal, toch?

 

 

Wat maakt dat eiwitten zo belangrijk zijn voor sporters en wanneer worden ze belangrijk?

Tijdens sportieve inspanning gebruik je je spieren intensief en dat leidt onherroepelijk tot wat schade. Bij die schade gaan eiwitten kapot en die moeten hersteld worden. Je lichaam gaat heel efficiënt om met de daarbij vrijgekomen aminozuren, maar toch moeten er continu nieuwe aminozuren aangevoerd worden om te kunnen herstellen en de spieren beter bestand te maken tegen de volgende belasting (dat noemt men ook wel super ccompensatie). Door ruim in je eiwitten te zitten, kun je dit herstelproces optimaliseren. Zeker als de eiwitsamenstelling erg gunstig is met heel veel leucine. Bovendien draagt een hoge eiwitinname er toe bij dat je makkelijker afvalt. Dit blijkt zelfs effectiever te zijn dan koolhydraatrestrictie wat momenteel heel populair is.

 

In kort, ook zonder eiwitsupplementen kun je intensief sporten en groot en sterk worden. Maar ik ben er ook van overtuigd dat als je je eiwitinname optimaliseert – shakes kunnen daar erg praktisch bij zijn – je je herstel ook optimaliseert en dat je zo dus sneller en meer progressie kunt boeken.

 

 

Hoe ziet je eigen sportschema eruit?

Dat wisselt, maar ik ondervind erg veel plezier in de competitie met mijn sportmaat. We richten ons veel op rauwe kracht en meten onze onderlinge verschillen het liefste af met het maximale gewicht dat we 1 fatsoenlijke herhaling kunnen gebruiken. Ik heb ondervonden dat less is more. Vroeger trainde ik het liefste echt iedere dag, maar nu we zo duidelijk progressie kunnen meten aan de hand van die maximaalkracht, merk ik dat het gewoon beter gaat als je voldoende rust inbouwt. Ik denk dat 3-4 krachttrainingen per week echt de max is als natural. Je moet je lichaam en je zenuwsysteem gewoon voldoende ruimte geven voor herstel. Dat wil niet zeggen dat je rustiger aan moet doen, maar dat áls je traint you better make it count. Dat betekent ook sommige dagen echt niks doen en andere dagen dingen voor conditie doen. Ik vind het zelf namelijk érg leuk om te mountainbiken. Ik hou van natuur en bos en vind het heerlijk helemaal midden in het bos te zijn met niemand om je heen en alleen maar natuur te zien zo ver als je kunt kijken. Voor de dagen met slecht weer heb ik een rollentrainer staan zodat ik indoor op mijn mtb kan trainen. Verder probeer ik mijn schema functioneel te splitten: push/pull/benen/conditie.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Pff, wat een lastige vraag. Ik heb niet echt individuele voorbeelden. Iedereen is wie die is en je moet nooit zoals iemand anders willen zijn. Wel zijn er mensen waar ik veel respect voor heb. Het gaat dan vooral om mensen die zich zonder eigenbelang inzetten voor een betere wereld en hen die niet voor zichzelf op kunnen komen. In Nederland hebben we ook mensen die met mooie ondernemingen bezig zijn die écht verschil kunnen maken; bijvoorbeeld Wietse van der Werf met zijn Sea Rangers, Laurens de Groot met zijn ShadowView, Boyan Slat met The Ocean Cleanup en Mark Kulsdom met de Dutch Weedburger. Wat zij laten zien is dat je als individu met doorzettingsvermogen echt een verschil kan maken.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Haha, de eerstkomende jaren zoveel mogelijk tijd met mijn gezin doorbrengen. De fase waar ik nu in zit, vader van jonge kinderen, duurt superkort maar is echt geweldig. Ik ben supergek op mijn kinderen. Ik zou lekker op ons gemakje met ze rondtrekken en de wereld bekijken. Maar goed, dat brengt ook weer allerlei praktische bezwaren met zich mee qua school, maar daar vinden we wel wat op. Als de kinderen ouder zijn zou ik me ook wel graag een jaar belangeloos willen inzetten voor mensen die het minder getroffen hebben dan wij. Maar dan toch ook snel weer aan de gang met de dingen die ik nu ook doe. Eigenlijk vind ik het allemaal erg leuk, maar het zou alleen wel nog een stuk leuker zijn als het ‘moeten’ eraf kon.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Nooit voor anderen doen en de tijd nemen totdat je intrinsiek zo overtuigd bent dat je ècht niet anders meer wilt. Dan wordt het allemaal veel makkelijker namelijk. Het heeft mij heel wat jaren gekost om zo ver te zijn, maar ik zal echt nooit meer terug gaan. Het is denk ik een kwestie van informeren. Hoe beter je geïnformeerd raakt en dus hoe meer je weet over de impact van intensieve veehouderij op klimaat en het verlies van oerwoud en diersoorten, bodemvervuilding en bodemuitputting en natuurlijk de omstandigheden die gecreëerd moeten worden om vleesproductie op deze schaal te mogelijk te maken, hoe makkelijker het wordt om de stap te zetten. Het is erg prettig om in het reine te zijn met je geweten. Veel mensen realiseren zich zelf ook wel dat het niet helemaal klopt en ervaren cognitieve dissonantie. Onderschat niet hoe prettig het is om van dat gevoel af te kunnen.

 

 

Verder heb je vaak net ‘het licht gezien’ en daarom is de verleiding heel groot om iedereen te overtuigen. Vaak komt daar ook bij dat je het anderen ook kwalijk gaat nemen dat ze onderdeel zijn van het systeem. Maar zoals ik al eerder zei, kun je beter weerstand bieden tegen die verleiding. Mocht je mensen toch proactief willen gaan overtuigen: Mijn ervaring is dat argumenten over milieubelasting en gezondheid het stukken beter doen dan morele bezwaren.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over een toekomst waarin we eindelijk een duurzame harmonie met de rest van de aarde gevonden hebben. Waar we in onze energiebehoefte kunnen voorzien op een manier die 10000en jaren vol te houden is en waar, na zaken als slavernij en vrouwenrechten, de laatste morele blinde vlek verdwenen is: geen uitbuiting van dieren meer en genoeg ruimte voor échte natuur. Ja, ik realiseer me dat dat alleen kan als de huidige overbevolking ten einde komt. Maar een plantaardig dieet als hét normale dieet is al een hele grote stap in de goede richting.

 

 

Ik zou het geweldig vinden om daar met Silverback Protein een bijdrage aan te kunnen leveren. Door drempels weg te nemen om minder dierlijk en meer plantaardig te gaan eten met onze innovatieve plantaardige eiwitten die mogelijk nog beter zijn dierlijk eiwit. Ik zou het erg mooi vinden om de schaal te halen waarbij mensen massaal het whey gaan laten staan.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik gebruik dan twee wensen voor één doel zodat ik zeker weet dat het uitkomt. Namelijk dat we eindelijk stoppen met het uitbuiten van dieren en onze leefomgeving en dat we een duurzame toekomst tegemoet gaan. De derde wens zou dan toch het eindigen van alle oorlogen en onrecht zijn.

 

Geen wensen voor mezelf, ik behoor al echt tot the lucky few.

 

 

Ben je gelukkig?

Zoals iedereen die met deze materie bezig is, kan ik wel eens moedeloos worden. Maar ik weet dat ik mij beter kan inspannen om een positieve bijdrage te leveren. Ik werk daar heel hard voor en merk dat dat veel voldoening geeft.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat je je talent(en) ontplooit, die maximaal benut, dingen voor elkaar krijgt die je belangrijk vindt en waar je echt heel trots op bent. En, nog wel het belangrijkste, dat je gelukkig bent.

 

 

Gedeeld: Win! Een pot Silverback Protein!

Speciaal voor de lezers van Claire’s Mission wil ik 2 potten Silverback Protein weggeven. Dus neem een kijkje in onze webshop en laat onder dit interview in een reactie weten of je voorkeur uit gaat naar de Silverback Protein 1kg pot, Silverback Protein ongezoet 1kg pot of Silverback Protein Appelkaneel smaak 1kg pot . Stuur daarna een mailtje naar info@clairesmission.com met je adres. Volgende week maandag mail ik de winnaar/winnares.

 

 

 

 

PS: Nog meer kans maken om te winnen? Volg Silverback Protein dan ook op Facebook en Instagram.

[separator]

 

Twee weken geleden organiseerde ik een bloggers meetup @ VeggieWorld Winter Fair. Naast Janneke, Cilla en Tom, nodigde ik ook Quirine Smit uit. Ze werkt voor Abbot Kinney’s en blogt daarnaast op Quirines.nl. Benieuwd naar haar vegan reizen en meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

Ah, zoveel! Op nummer één staat reizen. Dit hoeft niet altijd naar de andere kant van de wereld te zijn. Ik word net zo enthousiast van een weekendje Berlijn of een weekje wintersport. Ik heb twee keer een reis van een halfjaar mogen maken en dat is zo gaaf. Ik kan dit niet iedere dag doen, maar ik plan wel altijd een reis(je) zodat ik iets heb om naar uit te kijken. Verder geeft mijn blog, Quirines.nl, mij veel energie. Dagelijks mensen informeren en inspireren om (vaker) plantaardig te eten. Daarnaast hou ik van lekker eten, ben ik het liefst omringd door mijn vriend & vrienden en dans ik de hele nacht in een club. Om in balans te blijven doe ik dagelijks aan meditatie en doe ik aan yoga.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden ben ik veganist geworden. Om precies te zijn was dat in Duitsland, waar ik een jaar heb gewoond. In Duitsland zijn alle contrasten een stuk groter dan in Nederland: zo is het vlees soms goedkoper dan een broccoli, maar je hebt wel gigantische biologische supermarkten vól met vegan producten. Ik ben een grote dierenvriend en ik voelde mij steeds meer schuldig naar hen toe. In Duitsland at ik steeds minder vlees en vis. Ik hoefde geen rekening meer te houden met mijn ouders, huisgenoten en mijn vriend. Mijn vriend werkte in andere steden waardoor we elkaar alleen in het weekend zagen. Automatisch at ik steeds meer vegetarisch. Ik zocht naar lekkere recepten en ontdekte leuke, vegan blogs. Een dag voordat de VeganChallenge begon, kwam ik dit tegen op social media. Ik dacht: why not?! Ik ben dit een maand gaan doen and the rest is history.

 

 

Waar ik tegen aanliep was het sociale aspect. Dat vond ik echt lastig. Doordat ik in Duitsland woonde, zag ik mijn vrienden en familie een stuk minder. Wel kon ik hen langzaam laten wennen aan het idee. In het begin werden er grappen gemaakt en dachten zij dat dit een bevlieging was. Inmiddels zien zij in dat dit geen gek dieet is, maar dat ik heb gekozen voor deze levensstijl. Het leuke is, is dat nu wekelijks vragen krijg of ik nog leuke vegan restaurants of lekkere recepten weet.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik heb voor mezelf een routine ontwikkeld. Ik neem, meestal in het weekend, mijn agenda door voor de komende week. Ik zie dan hoeveel avonden ik thuis ben en wanneer niet. Ik bedenk een aantal gerechten. Eén keer per week ga ik naar de markt waar ik al mijn groenten en fruit haal en de overige boodschappen haal ik bij de supermarkt. Soms moet ik doordeweeks nog wel naar de AH voor ontbijtingrediënten, maar over het algemeen sla ik de supermarkt doordeweeks over. Scheelt veel tijd na het werk en ik eet gezond. In de supermarkt kan ik ¾ van de schappen kan overslaan, dus ik ben zo klaar.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jep! Hier had ik niet over nagedacht. Ik verwachtte ook niet dat het zó een grote invloed zou hebben op mijn omgeving. Zeker in het begin was er weerstand. Vrienden en familie maakten zich zorgen; krijg ik wel genoeg voedingsstoffen binnen etc. Ook namen ze het niet serieus. Gelukkig zien zij in dat het écht beter is voor mens en milieu. Ik heb ontzettend geluk met mijn vriend. Niels is geen veganist, maar thuis eten we alleen plantaardig. Ook hij is bewust bezig met zijn voeding: vlees en vis hoeft hij bijna niet meer en hij kan heel lekker vegan koken.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen voorbeeld.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Quirines.nl, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben altijd bezig geweest met schrijven en dan vooral online. Ik heb de studie Media & Communicatie afgerond, verschillende stages gelopen op redacties en ik schreef voor GezondNU en de VeganChallenge. Ik liep lang rond met het idee om een blog te beginnen, maar ik had geen idee waarover. Tot ik plantaardig ging eten en ik vond dat IEDEREEN daarvan op de hoogte moest zijn. Nee, eerlijk: het eerste halfjaar wist alleen Niels dat ik een blog had. Ik vond het doodeng om Quirines.nl te delen.

 

Inmiddels niet meer. Ik ben heel blij hoe het met Quirines.nl gaat en dat mijn blog iedere maand door duizenden mensen wordt gelezen. Mijn blog is een handleiding voor iedereen die wil beginnen met plantaardig eten, maar ik hoop ook ‘veteranen’ te inspireren met recepten, interviews, restaurants en mijn reizen. Dat laatste maakt mij blog echt uniek: ik reis veel en ik kon geen goede blogs vinden van vegans hoe zij dit aanpakte. Een paar weken geleden gaf ik op VegFest een lezing over dit onderwerp, zo leuk!
 

Wat is de mooiste reis die je ooit hebt gemaakt en wat heb je ervan geleerd?

Dat is absoluut mijn laatste reis door Zuid-Amerika. De natuur, de dieren en het lekkere eten. Ja, zelfs vegan! Ik heb geleerd dat wanneer ik in Zuid-Amerika een halfjaar plantaardig kan eten, het over de hele wereld mogelijk is ;). Tijdens deze reis heb ik de Galápagos eilanden bezocht en ik deed vrijwilligerswerk in Peru. Compleet afgesloten van de buitenwereld (er was geen elektriciteit) verzorgde ik de meest prachtige dieren. Doordat ik weken in de Amazone woonde, heb ik nog meer respect gekregen voor de natuur. Ik probeer minder palmolie te gebruiken en ik ben nog meer gemotiveerd om mensen te inspireren om vaker dierlijke producten te laten staan.

 

 

En daarnaast werk je als Content & Marketing Manager voor Abbot Kinney’s. Gaaf! Kun je hier iets meer over vertellen?

Jazeker! Abbot Kinney’s is zó tof merk en ik ben heel blij dat ik hier werk. Wij maken plantaardige zuivelalternatieven zoals yoghurt en ijs op basis van kokosmelk en amandelen. Ik verzorg de content en marketing voor alle landen waar wij liggen, op dit moment staat de teller op tien. Al mijn passies komen samen in deze functie: veganisme, lekker eten en (online) communicatie.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Quirines.nl en mijn Instagram verder uitbouwen. Ik wil niet alleen bloggen, maar ook op andere manieren mensen inspireren. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Ik werk dan niet alleen vanuit mijn huis in Amsterdam, maar over de heel wereld. Ik heb nog een waslijst aan landen die ik graag wil bezoeken, dus daaraan geen gebrek.
 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Genoeg! Ik heb hierover een uitgebreid artikel geschreven. Mijn vijf belangrijkste tips:

  1. Doe mee aan de VeganChallenge.
  2. Weet waarom je dit wilt doen.
  3. Neem de tijd: boodschappen duurt in het begin langer en je brengt veel tijd door in de keuken.
  4. Plan de maaltijden (zo kom je niet voor verrassingen te staan).
  5. Ontspan en blijf positief (niemand wilt een zure veganist zijn).

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb heel veel dromen en op werkgebied ben ik behoorlijk ambitieus. Het lijkt mij fantastisch als ik van Quirines.nl mijn fulltime baan kan maken. Twee jaar geleden was dit niet mijn insteek (lijkt mij ook niet de juiste instelling), maar omdat het nu zo goed gaat wil ik hier meer mee. Het lijkt mij waanzinnig om samen te werken met een reisorganisatie waarvoor ik toffe reizen mag maken. Verder ben ik de laatste tijd meer met vegan mode bezig en ik droom over een samenwerking met Stella McCartney (hé, dromen mag toch?), Matt & Nat en Dr. Martens. Ik wil ook op een andere manier mijn steentje bijdragen om de dieren te helpen, bijvoorbeeld samenwerken met een goed doel.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn?

  1. Dat ik nog altijd happy in love met Niels blijf.
  2. Dat Quirines.nl mijn fulltime baan wordt en dat ik daar genoeg mee verdien.
  3. Reizen over de hele wereld.

 

Ben je gelukkig?

Ja, op dit moment ben ik gelukkig. Ik krijg altijd de kriebels van het woord ‘dankbaar’, maar als ik denk aan alles wat ik heb, kan ik geen beter woord verzinnen.
 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Lastig, want ik ben niet snel tevreden. Voor mij moet het altijd beter en ik wil altijd meer. Geen goede eigenschap, maar daar ging deze vraag niet over. Als ik hier goed over nadenk, is voor mij succes geen resultaat. Succesvol zijn is bezig zijn met de juiste dingen waar je energie van krijgt. Niet alleen op werkgebied, maar ook in de liefde en met vrienden en familie. Dat je lekker bezig bent, genoeg geld verdient en een fijn huis hebt.
 

 

Gedeeld: Mijn 3 favoriete blogs die ik zelf heb geschreven.

Ik zit al helemaal in de kerstsferen en daarom geef ik 10 tips hoe je als vegan de kerst overleeft.

 

Mijn favoriete recept is een vegan sushi bowl. Ook in de winter eet ik dit wekelijks. Dit is het recept.

 

Vegan op reis 2.0 is een uitgebreid artikel hoe je als vegan een (lange) reis kunt voorbereiden.

 

[separator]

 

 

Tijdens onze honeymoon begonnen de kerstkriebels. Wie weet komt het door alle pumpkin spice of door het feit dat we net getrouwd zijn en ik het gevoel heb dat kerst dit jaar nog bijzonderder wordt. Any how, ik kan niet wachten tot het moment is aangebroken! Benieuwd naar mijn vegan kerst tips en hoe mijn dagen eruit gaan zien? Ik deel het allemaal met je (ook voor mijn zakelijke lezers)!

VeggieWorld Winter Fair

Op 9 en 10 december is er een speciale editie van VeggieWorld, namelijk de Winter Fair in de Haarlemmermeerexpo, vlakbij Amsterdam. Dampende chocolademelk, culinaire feestgebakjes, felgekleurde lichtjes en de geur van versgebakken kerstbrood. VeggieWorld Winter Fair is het enige 100% plantaardige en daarmee groenste winterevent van de Benelux! Dus be prepared op heerlijk winters vegan eten en drinken, (potentiële) kerstcadeautjes, kookdemo’s voor de nodige inspiratie, een kerstkoortje en een heerlijk winters decor. Daarnaast is er ook een super leuk sprekersprogramma waar ik wederom onderdeel van uit maak. Ik ga namelijk een onwijs leuke bloggers sessie organiseren met bloggers voor een aantal personen die graag met een vegan blog willen gaan beginnen. Want hoe gaaf is het als er volgend jaar 2x zoveel vegan bloggers zijn? Het wordt zoooooo leuk! Noteer alvast zaterdag 9 december om 11:00 uur in je agenda. Ik maak binnenkort op Facebook en Instagram bekend hoe de sessie er uit komt te zien, hoe je je kunt aanmelden en… Er komt een nieuwe winactie aan 😉 ! Ik hoop dat ik je daar zie!

Een klein kerstfeestje met gelijkgestemde voordat de drukte losbarst.

Ongeveer een maand geleden ben ik met een eigen Instagram Pod gestart speciaal voor vegan bloggers. Inmiddels zijn we met zijn 9e en kletsen we de oren van elkaars hoofd af. Haha! Maar zonder gekkigheid, naast dat we het algoritme aan het verslaan zijn, hebben we ook een vriendschap opgebouwd. Om die reden gaan we met elkaar, een aantal dagen voor kerst, heerlijk dineren bij de Vegan Junk Food Bar in Amsterdam. Daar geven we ook cadeautjes aan elkaar want… We hebben een lootje getrokken en voor het lootje kopen we cadeautjes t.w.v. minimaal €10,00. Zoooooo leuk! Het kost organisatorisch wat tijd maar het geeft mij zo onwijs veel positieve energie en voldoening. They rock! Moraal van het verhaal? Ga er op uit met gelijkgestemde en spreek nog voor de kerst met elkaar af. Geluk straal je uit en precies dat zorgt voor twinkelde oogjes 😉 .

#Twitkerst

Na de geweldige ervaring met Echte Post Is Cool heb ik mij ingeschreven voor #Twitkerst. Dit is een super leuk initiatief van Cecilia. Het idee is om weer leuke cadeautjes voor je lootje te kopen terwijl het lootje wat jou heeft, voor jou gaat shoppen. Ik vind de kneuterigheid heeeeeerlijk en ik ben dol op cadeautjes geven + ontvangen. Het budget is minimaal €12,50 exclusief porto kosten. Als je je ook aan wilt melden (jeeeeeej hoe meer zielen hoe meer vreugde) kan dat tot 25 november.

Zakelijk kerst vieren

Het is alweer 3 jaar geleden dat ik in een NRC artikel deelde dat ik met trots 300 kerstkaarten naar mijn netwerk zou gaan sturen (and I did, handgeschreven met een verhaal). Ook trakteerde ik mijn opdrachtgevers al 3 jaar lang met een zelf gecreëerd pakket en soms ook met een leuk kerstpakket wat ik bestelde op Kerstpakkettenplaza (met dit pakket kun je mij trouwens altijd blij maken). Aangezien ondernemers vaak geen kerstpakketten of cadeaus krijgen, is dit zo’n mooi en lief gebaar. Het zou mij niets verbazen als ik hierdoor zoveel goede referenties heb, nog steeds contact heb met alle opdrachtgevers die ik ooit heb gehad en januari één van mijn beste maanden was qua omzet! Inmiddels heb ik afscheid genomen van mijn vorige ondernemingen en ben ik mijn eigen merk (blogger, spreker, influencer) + missie verder aan het uitwerken. Dit jaar ga ik mijn lieve opdrachtgevers dan ook bedanken via social media en ze een hele dikke knuffel geven zodra ik ze weer zie.  Maar er zit een moraal in het verhaal en dat is: ‘’december is het moment om uit te pakken, te investeren en je beste kant te laten zien. Wees hierin niet gierig.’’

Als de drukte dan losbarst…

Geniet en bedenk je dat het maar 3 dagen duurt! Ik zeg 3 omdat wij als Deense traditie, kerstavond vieren. Dit is voor ons ook de belangrijkste kerstdag. Dit jaar ga ik voor iedereen heerlijk vegan koken (en ze hopelijk allemaal overtuigen om vegan te worden). Cadeaus zijn verre van belangrijk voor ons en de familie, gezelligheid wel. We besteden één kerstdag intiem met elkaar, lekker samen met onze kindjes (labradors). Daarnaast gaan we één kerstdag lekker naar het bos (andere traditie) met mijn schoonvader en zijn hondenkind + onze hondenkindjes. De camera gaat dan mee en we gaan heerlijk spelen. Daarna uiteraard lekker aan de whisky om weer warm te worden. En daarna.. Zit het er weer op. Haha! Maar eerst genieten zodat we weer een prachtige herinnering hebben waar we op terug kunnen kijken.

Speciaal voor alle newbie vegans

Een eerste vegan kerst kan best pittig zijn. Als je hulp nodig hebt met bijvoorbeeld het maken van een vegan kerstdiner, hoe je discussies aan kunt gaan (en kunt ontlopen) of iets anders? Laat het mij dan gerust weten. Ik help je graag en sta met liefde voor je klaar als je stand-by hulptroep tijdens de kerstdagen. Ik weet dat het lastig kan zijn en waar je tegen aan loopt. Je staat er niet alleen voor.

Tot slot

Kerst staat voor mij altijd in het teken van heel veel warmte, lekker samen zijn, genieten, veel eten en waardering tonen. Oud & nieuw daar en tegen is een moment om achteruit te kijken, bewust te zijn hoe het heden eruit ziet en vooruit te kijken richting de toekomst. Natuurlijk ga ik daar ook nog over schrijven. Maar voor nu…

Hoe ziet jouw kerst er dit jaar uit?

 

Dit artikel is tot stand gekomen met dank aan Kerstpakkettenplaza, de grootste online-leverancier van luxe en originele kerstpakketten.

Ik leerde Nicoll deze maand kennen op de PuurFair in Amsterdam waar zij namens de Vegetariërsbond stond. We raakte aan de praat en kwamen al snel tot de conclusie dat we niet uitgepraat konden raken. Nicoll inspireert enorm om te kiezen voor verandering en bewust te worden van wat je eet. Ze heeft veel ervaring en tegelijkertijd ongekend veel strijdlust om de wereld voor zowel mens als dier beter te maken. Met een glimlach, dat wel. Laat je dan ook inspireren door dit interview. Heel veel leesplezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?
Ik krijg energie van muziek. Toen ik jong was deelde ik mijn kamer met mijn één jaar oudere zus.
Vaak zaten we naast elkaar huiswerk te maken met onze eigen muziek op. In de auto gaat de radio aan en verander ik geregeld van zender om de leukste muziekprogramma’s op te zetten. Ook vind ik het heerlijk om met de koptelefoon op achter de computer mijn dingetjes te doen, luisterend naar mijn favoriete muziek. En als ik alleen ben: hard meezingen 🙂 !

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?
Ik ben in december 2014 veganist geworden. Op dat moment at ik vegetarisch en ging ik er van uit dat er voor mij geen dieren doodgemaakt werden. Mijn man (Max) zat achter de computer en vertelde mij over het lot van de hanenkuikentjes, die direct uit het ei als ‘nutteloos’ worden gedood door ze levend te vermalen of te vergassen, en de stierkalfjes die of ook direct worden gedood of in een paar maanden worden vetgemest en geslacht. Pas toen realiseerde ik me dat om mijn melk, kaas en yoghurt te produceren, een vrouwtjeskoe steeds zwanger gemaakt wordt, en als ze bevalt van een jongetje, deze wordt gedood. Hetzelfde met eieren: om leghennen te produceren worden bevruchte eieren uitgebroed, maar als daar een haantje in plaats van een hennetje uit komt, wordt dat haantje gedood. Dus door mijn eetpatroon werden WEL dieren gedood, en niet op de leukste manieren.

Ik had op dat moment eieren, kaas en melk in de koelkast staan, en het lukte mij niet meer om dat op te eten. Toen ik op dag drie opnieuw de koelkast open en gelijk weer dicht deed zonder de zuivel eruit te halen, heb ik alles wat we in huis hadden waar eieren of melk in zat weggegeven. Ik wilde het niet meer eten.

Dit klinkt als een snelle overstap naar plantaardig eten, en dat was het op dat moment ook, maar de reis er naar toe was hobbeliger. Toen ik in de 20 was heb ik jaren vegetarisch gegeten omdat ik niet wil dat dieren voor mijn plezier worden gedood. In die jaren reisde ik veel voor Artsen zonder Grenzen en op een gegeven moment werd ik ziek en bleef lange tijd kwakkelen. De artsen in het buitenland vertelden me dat ik weer vlees moest gaan eten, en ben ik dat weer gaan doen. Nu terugkijkend, snap ik niet dat ik toen dat advies heb opgevolgd.

Er volgden een paar woelige jaren met veel emotionele gebeurtenissen, en pas na jaren begon ik weer na te denken over de koe die achter mijn tartaartje zat. Op dat moment ben ik langzaam weer gaan afbouwen tot vegetarisch. Met als laatste stap dus inmiddels bijna twee jaar geleden de eye-opener over de hanenkuikentjes en stierkalfjes.

Als ik nu terug kijk, vind ik het raar dat ik niet eerder nagedacht heb over hoe melk en eieren nu eigenlijk worden geproduceerd. Het is zo logisch dat een koe eerst zwanger moet worden voor ze melk geeft, en dat uit een zwangerschap ook stierkalfjes worden geboren en dat die heus niet allemaal lekker vrij rond mogen lopen en een natuurlijk leven mogen leiden. Mijn advies aan iedereen is dan ook: denk na, zoek informatie op en luister naar je gevoel!

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?
Ik plan geen weekmenu maar bedenk meestal dagelijks waar ik zin in heb. Vaak ook gebaseerd op wat ik in huis heb. Eén keer per week doen mijn man en ik boodschappen, en halen we een lading groente, fruit, sojamelk, brood, aardappels en wat snackjes in huis. Ook hebben we altijd bonen en linzen in blik, zakjes noten en diepvriesgroenten liggen. Eens in de paar maanden gaan we naar een speciaalzaak om bijvoorbeeld vegan kaas, vegan kipstukjes en lekkere vegan ijsjes te halen. Dat zijn leuke uitjes, waarbij we alle nieuwe vegan producten in ons mandje stoppen en ons verheugen op het uitproberen ervan. Eén van onze recente ontdekkingen, zijn vegan lams-stukjes. Heerlijk gemarineerd in een sojayoghurt/tandoorisaus op de barbecue. Als we dat maken, komen alle buren mee-eten.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?
Ik denk het wel. We hebben altijd al huisdieren gehad, en meestal zijn dat de probleemdieren uit het asiel die moeilijk geplaatst kunnen worden. Dat is niet veranderd. Wat wel is veranderd, is dat ik veel meer op pas om niet op slakken te trappen en dat ik geen muggen meer dood sla. Er zijn prima ecologische muggensprays te koop, dus waarom midden in de nacht op muggenjacht gaan als je ze op een veel vriendelijkere manier van je lijf kunt houden? Ik merk ook dat ik de mensen om mij heen een beetje beïnvloed. Door vaak wat meer te koken of bakken en gul uit te delen, maken collega’s en buren kennis met lekkere plantaardige producten. Soms gaan ze deze producten zelf ook gebruiken.

Ik krijg natuurlijk ook veel vragen over de redenen waarom ik veganistisch eet, maar dat vinden veel mensen toch nog onbegrijpelijk. Heel af en toe hoor ik van vegetariërs om me heen, dat ze toch besloten hebben om zuivel en eieren langzaam uit hun dieet te schrappen.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?
Ik heb niet echt één groot voorbeeld. Als kind las ik al graag boeken over helden die mensen om hen heen hielpen en de wereld een stukje beter maakten, en dat is wat ik zelf ook altijd heb gewild. Tijdens mijn werk voor Artsen zonder Grenzen ben ik veel van deze gewone, maar heel bijzondere mensen tegengekomen. Ik hou van mensen die goed nadenken, voor zichzelf een afgewogen mening formuleren en de moed hebben om daar naar te handelen.

Ik heb enorme bewondering voor mensen zoals Gandhi en Nelson Mandela, maar zeker niet minder bewondering voor al die jonge mensen die nu, tegen de stroom in, besluiten om geen dierlijke producten meer te gebruiken en bij slachterijen en bontjassenwinkels staan te demonstreren.

Je zet je in voor zowel Viva las Vega’s als bij de Vegetariërsbond. Hoe ben je in aanraking gekomen met beide organisaties, wat doen zij en wat is jouw rol?
Vanaf het moment dat ik meer ging lezen over hoe slecht dieren het in de vee-industrie hebben, wilde ik er voor zorgen dat dit stopt. Een dier hoort goed behandeld te worden en een zo natuurlijk mogelijk leven te leiden. Dat kan niet als ze hun hele leven opgesloten worden in stinkende schuren, kunstmatig en veel te vaak zwanger gemaakt worden én op jonge leeftijd worden geslacht. Eén van de manieren om een einde te maken aan de bio-industrie, is door veel minder dierlijke producten meer te gebruiken. Ik ben om mij heen gaan kijken welke organisaties bestonden die vega-eten promoten en heb toen gekozen voor de Vegetariërsbond. Minder vlees eten gebeurt bij de meeste mensen namelijk in kleine stapjes, en dan is (een paar dagen per week) vegetarisch eten een goede eerste stap.

Ik wil graag werk doen dat bij me past en waarbij ik het gevoel heb dat ik effectief kan zijn. Ik ben manager van achtergrond, dus heb mij daarom bij de Vegetariërsbond aangemeld als vrijwilligerscoördinator. In die rol werf ik vrijwilligers en doe ik de vrijwilligerscoördinatie tijdens evenementen en promotieactiviteiten.

Een half jaar later werd ik gebeld door Stichting Viva las Vega’s. Zij vroegen of ik op een training over vrijwilligerscoördinatie iets wilde vertellen over mijn ervaring bij de Vegetariërsbond, en dat heb ik toen gedaan. Ik had een goede klik met Viva las Vega’s en ben even later kennis gaan maken op kantoor. Viva las Vega’s is een nog jonge organisatie, die, vanuit het standpunt van voorkomen van dierenleed, zich in zet om de vraag naar en het aanbod van vega eten te vergroten. De ambities van Viva las Vega’s sluiten goed aan bij die van mij. Viva las Vega’s bleek met name ondersteuning nodig te hebben op het gebied van relatiemanagement en organisatieontwikkeling, en ik ben met veel plezier in dat gat gestapt.

Heb je tips, do’s of don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?
Ik hoor vaak van vegetariërs en nog veel vaker van veganisten, dat ze niet veel andere vega’s kennen en het gevoel hebben alleen te staan. Hen zou ik aanraden om gelijkgestemden op te zoeken. Kijk op internet of Facebook en je komt tal van groepen tegen waar vega’s tips en nieuwtjes uitwisselen. Ook is het heerlijk om naar vega evenementen te gaan en kennis te maken met mede-vega’s en tegelijkertijd kun je de nieuwste producten uitproberen die op de markt komen. Denk bijvoorbeeld aan de VeggieFair, het Viva las Vega’s Foodfestival en VeggieWorld, maar vaak worden ook kleinschalige picknicks en potlucks georganiseerd. Deze evenementen vind je terug op Facebook en internet. Natuurlijk kun je ook vrijwilliger worden bij één van de vele vega-organisaties. Gegarandeerd dat je leuke nieuwe vrienden maakt die net zo veel van vega eten houden als jijzelf.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?
Ik droom van een rechtvaardige en vriendelijke wereld; van een stukje compassie en empathie.

Ik wil graag samenwerken met organisaties die zich inzetten voor een mens- en diervriendelijke wereld. Met name die organisaties die kijken naar de effectiviteit van hun acties, open staan voor alle mogelijke samenwerkingsverbanden en uitnodigend zijn naar verschillende groepen mensen zonder direct te oordelen, vind ik super. Hierbij geld ook voor mezelf dat ik zo effectief mogelijk wil zijn. Ik kan mijn tijd maar één keer inzetten en wil dat dus weloverwogen doen. Eigenlijk heb ik haast: iedere seconde gaat er alleen al in Nederland, een hanenkuikentje levend door de versnipperaar, wordt bij varkens zonder verdoving hun staartjes afgeknipt en bij kipjes hun snavel. Deze gruwelijkheden moeten zo snel mogelijk stoppen.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?
Mijn grootste wens is om in een wereld te leven waar mensen en dieren elkaar niet opzettelijk leed toe brengen, maar juist hun best doen om voor anderen te zorgen. En dat hoeft echt geen wereld van watjes te zijn: een beetje dollen en lol maken hoort er bij. Naast deze grote wens, heb ik eigenlijk alleen de wens om lang gezond en fit te blijven (of te worden, want een keertje extra sporten zou mij geen kwaad doen 🙂 ).

Ben je gelukkig?
Ik ben gelukkig gezegend met een redelijk positief karakter. Wat mensen elkaar en de dieren aan doen kan behoorlijk aan me vreten, maar over het algemeen lukt het me om dit bij tijd en wijle van me af te zetten en ga ik redelijk gelukkig door het leven.

Wat is jouw definitie van succes?
Ik vind dat je succes hebt als je naar je gevoel durft te luisteren en daar naar beste eer, geweten en kunnen naar handelt.

Gedeeld: mijn lievelingsrecept | Bananenbrood
Mijn huidige favoriete recept is bananenbrood. Het is supermakkelijk om te maken, niet al te zoet, en heerlijk bij een bakkie koffie. Voor mijn recept klik hier.

Pin It