Archive

september 2, 2019

Browsing

Wat een week! Ik verbleef nog een dagje bij de Nobele Hoeve, kreeg heimwee, werkte weer lekker veel, ging op stap in Amsterdam, gaf een magische Kintsugi workshop en ik leerde een hele belangrijke les. In dit weekoverzicht deel ik mijn week met je van dag tot dag. Benieuwd wat ik allemaal heb beleefd?

Maandag 26 augustus 2019

Vanochtend werd ik wakker met Pluckje in mijn armen. En wat ben ik van haar gaan houden! Ze heeft de hele nacht bij mij geslapen en bij ieder geluidje waar ik van wakker schrok, draaide ze direct op haar rug om te laten weten dat het oké was. Schatje.

Vandaag is alweer mijn laatste dag bij de Nobele Hoeve. Direct wanneer ik wakker wordt, kleed ik mij aan en ga ik naar buiten toe met mijn fotocamera. Ik ben zo dol op het maken van foto’s in de sereniteit van het ochtendlicht. Ik begroet alle dieren en geniet van het moment dat deze magische plek ontwaakt.

Direct daarna ontbijt ik heerlijk met Margarit en zeg ik gedag tegen Paul. Samen met Margarit klets ik lekker over haar leven en de sanctuary. Ik stel alle vragen die ik heb, terwijl ondertussen Pipa, Pluckje en Max heerlijk geknuffeld worden. Wat ga ik het hier missen. Vooral deze drie.

Ik overweeg nog even om te vragen of ik Pluckje mee mag nemen, maar ik bijt net op tijd op mijn lip.

Na ons lange gesprek gaan we naar buiten toe. Een tijdje geleden heeft een heel lief kipje kuikentjes gekregen. Voor hun veiligheid heeft Margarit een ren gemaakt. Je merkt alleen aan alles dat het tijd is om ze los te laten. Ik help haar met het proces terwijl Margarit hun verblijf open maakt. Samen genieten we van deze bijzondere aanblik. Vrijheid. Wat een bijzonder gegeven.

In de middag vertrek ik weer naar huis toe. Hoewel ik niet kan wachten om thuis te zijn en met iedereen te knuffelen, overvalt mij het gevoel van heimwee. Hoewel alle dieren van de Nobele Hoeve mijn hart hebben gestolen, heb ik zo’n bijzondere band met Pluckje. Het idee dat ik haar misschien niet meer of voorlopig niet meer ga zien, doet pijn.

Gelukkig wordt ik zodra ik thuis kom in alle opzichten met open armen en 1001 knuffels verwelkomt. Iedereen heeft mij gemist en ik hun. Het is fijn om thuis te zijn.

Mooiste quote van deze week.

Dinsdag 27 augustus 2019

Ik word vandaag zo moe wakker. Ik heb nog steeds last van hartzeer, maar veel tijd om er bij stil te staan heb ik vandaag niet. In de ochtend werk ik namelijk in de bioscoop en help ik mee met de grote schoonmaak. Wat een lieve collega’s heb ik toch!

Direct na werk, spring ik op mijn fiets en ga ik naar station Hoofddorp toe. Ik ga vandaag samen met Michelle lekker bijkletsen en eten in Amsterdam. Het is alweer zo’n tijd geleden dat we elkaar hebben gezien, ik kan niet wachten om de tijd in te halen. Zo leuk!

Alleen wordt ik onderweg naar het station gebeld door mijn moeder met wat minder leuk nieuws. Mijn oma is zondag met de fiets gevallen en het is best ernstig. Ze is zelfs met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Een gat in haar hoofd, hersenschudding, het vel is van beide benen en er is een wond op haar been gehecht. Heftig. Gelukkig klinkt ze goed wanneer ik haar bel. Ik bied aan om naar haar toe te komen maar oma zegt dat ze goed verzorgd wordt en dat ze liever heeft dat ik langskom wanneer ze weer beter is.

Aangekomen in Amsterdam koop ik direct een kaartje voor mijn oma, die ik schrijf en iets later op de post doe.

Zodra Michelle er is, slenteren we door Amsterdam heen. We eten een hapje bij de Vegan Junk Food Bar, daarna gaan we naar Juice Brothers waar zij een vegan ijsje scoort en ik een vegan smoothie. Daarna lopen we weer op ons gemakje terug, onderweg scoor ik nog het allerliefste notitieboekje ooit en wanneer we op Amsterdam Centraal zijn geven we elkaar een dikke knuffel en gaan we terug richting huis.

Heel veel zin om te fietsen heb ik niet meer, dus Roy (de liefste hubby van de heleeeee wereld) komt mij halen van station Hoofddorp met de auto. Morgen brengt hij mij weer naar het station toe zodat ik met de fiets naar werk toe kan. Zo lief!

Woensdag 28 augustus 2019

Vandaag werk ik van 12:00 tot 18:00 uur in de bioscoop. Best een hele fijne tijd, want de dag vliegt voorbij! In de avond is het tijd voor wat quality time thuis. We kijken een film, kletsen en gaan lekker slapen. Het is fijn om samen te zijn.

Donderdag 29 augustus 2019

Ik word lekker vroeg wakker vandaag en begin de dag met een heerlijke wandeling met kleine Jaimy. Lily gaat vandaag lekker mee naar het bos toe met mijn schoonvader, dus ik heb wat quality time met mijn mannetje.

Na onze heerlijke wandeling, spring ik achter mijn laptop en werk alle mail weg. Zo’n fijn gevoel! Alles loopt en in is geregeld. Strakjes mag ik ook weer gaan werken van 15:00 tot 23:00 uur. Maar nu eerst nog een beetje ontspannen. Ik kijk iets op Netflix, niks bijzonders maar gewoon een beetje weg kijk tv en dagdroom. In gedachten ben ik nog steeds zo druk met Pluckje.

Vrijdag 30 augustus 2019

Vandaag ben ik vrij, woehoeeeeee! Ik bereid de Kintsugi workshop van morgen voor, maak zelf een Kintsugi object, doe de was, werk mail weg, plaats een oproep op Facebook voor nieuwe locaties om Kintsugi workshops te geven, maak een heerlijke wandeling met de hondenkindjes en ik doe nog 101 klusjes. In de middag ben ik echt op en is het tijd voor rust. Ik kijk een prachtige documentaire op bed maar opeens wordt ik wakker en is het laat in de middag. Oeps… Oké, ik had het waarschijnlijk nodig.

In de avond kijk ik samen met Roy en mijn schoonvader een klassieke film…. Ghostbusters! We hebben op werk van die geweldige stofzuigers die je op je rug draagt en iedere keer schiet het liedje van deze film in mijn hoofd. Zo grappig!

Zaterdag 31 augustus 2019

Roy is niet lekker vandaag. Echt zo zielig. Dus ik zeg tegen hem dat ik liever heb dat hij vandaag thuisblijft en goed voor zichzelf zorgt. Daardoor heb ik wel een hele spannende uitdaging; ik ga de Kintsugi workshop helemaal alleen doen. Alles heeft een reden. Want veranderlijkheid is momenteel zo’n belangrijk thema voor mij. Ik vind loslaten niet zo makkelijk en al helemaal niet als het komt omdat een situatie verandert is en ik er zelf geen invloed op heb. Initieel was het hele idee en hoe de workshop in elkaar zit al mijn idee. Maar ik wilde het zo graag delen. Even een keer niet alleen ondernemen. Dus begon ik samen met Mariëlle en was ik echt zo happy. Ik vond het zo fijn om deze magie met iemand te delen! Maar toen zij niet verder wilde gaan, nam Roy een soort van het stokje over. En vandaag is hij er niet en heb ik echt het gevoel alsof ik opnieuw mag leren zwemmen.

Na 1,5 uur in de file gestaan te hebben, vervolgens ook nog eens voor een dichte deur te staan en veel later van start te kunnen gaan met voorbereidingen voor de workshop, had ik best wel een beetje last van stress. Maar toen de eerste deelnemers binnen kwamen, veranderde alles. Vanaf dat moment wist ik dat alles goed zou komen. Alle deelnemers van vandaag zijn zo leuk, lief, puur en oprecht. Alleen maar liefde!

Het was in alle opzichten een magisch fijne workshop. Ik heb er zo van genoten!

Thuis aangekomen had ik gelukkig nog alle tijd om rustig te eten. Van 20:00 – 1 uur heb ik ook nog gewerkt in de bioscoop vandaag. De eerste officiële shift als supervisor.

Zondag 1 september 2019

De dag begint met heeeeeeerlijk uitslapen. Mijn schoonvader heeft voor Lily en Jaimy gezorgd, echt zo lief! Vandaag ga ik met Roy wat quality time hebben. We zijn er nog niet helemaal over uit of we thuis blijven, gaan suppen of naar de film gaan. Maar dat is helemaal oké.

Ik begin de dag met het maken van dit weekoverzicht en een momentje van bezinning. Lieve Joana-Francesca, één van de deelnemers van de Kintsugi workshop gisteren leerde mij zoiets moois. Toen ze net binnenkwam, kwam ze naar mij toe en vroeg direct hoe het was. Ze leest alle weekoverzichten en wist precies de pijnpunten en mooie momenten te omschrijven. Ze zei dat ze mij ziet. Het ontroerde mij, omdat ik dit iedereen gun. Gezien en gehoord worden. Het maakt niet uit of je net zoals ik iedere week een weekoverzicht deelt of dat je alleen deelt hoe het met je gaat in een gesprek. Maar wanneer we onszelf echt openen en kwetsbaar durven te zijn, dan kunnen we ook echt gezien en gehoord worden. Voor mij persoonlijk is dit hoe ik ervoor heb gezorgd dat ik mij niet langer eenzaam meer voel. Toen lieve Joana-Francesca dit zo zei, dacht ik direct ‘’ja, wat een prachtige les’’.


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Kun je een prentenboek maken waarin je de waarheid deelt over hoe het eraan toe gaat in de dierenindustrie? Tiara Portier van De avonturen van Piepmuis heeft het waargemaakt. Haar allereerste boek gaat over de melkindustrie. Benieuwd hoe zij dit heeft gerealiseerd, wat kinderen van het boek vinden en hoe zij de switch naar een vegan lifestyle heeft gemaakt? Lees dan snel verder en laat je inspireren.

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Wat een mooie vraag om even bij stil te staan.

Het blije hoofd van mijn zoontje, elke zondag met zijn allen naar het bos gaan om lekker bij de paarden te kneuteren, wandelen met de honden en mijn paard, heel veel lieve mensen om mij heen en als nieuwe gerechten of baksels lukken. En ondanks dat ik niet echt een Sporty Spice ben, merk ik wel dat ik energie krijg van sporten. Dat houden we er dus in 😉

Als ik naar De avonturen van Piepmuis kijk dan krijg ik echt energie van het voorlezen van mijn boek aan kinderen. Het is fantastisch om hun denkwijzen en vragen te horen. En ook van blije klanten krijg ik energie. Als ik bijvoorbeeld hoor dat het prentenboek overal mee naartoe moet. Of dat iemand samen met haar dochter het pannenkoekenrecept maakte. Of als iemand mailt dat het verhaal indruk maakte en het zoontje met de boekenleggerknuffel omarmd in slaap is gevallen. Dan smelt je toch!

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vijf jaar geleden ben ik echt overgestapt op een veganistische leefstijl. Voor de dieren. Al als klein meisje heb ik een grote liefde voor dieren, maar de connectie met mijn eten legde ik echt pas veel later en stap voor stap.

Mijn stage in Sri Lanka, in 2006, is eigenlijk het begin van mijn vegan reis. Het merendeel van de bevolking  is boeddhist en eet geen ‘grote dieren’. In Sri Lanka stopte ik met het eten van koeien- en varkensvlees. Weer thuis verdiepte ik mij meer en meer in waar ons eten vandaan komt. De kip en later de vis, verdwenen van mijn bord. Van vegetariër, ben ik (uiteindelijk) wel direct overgestapt naar het veganisme.

Mijn tip is om voor jezelf te kijken wat haalbaar is. Het is al super als je je bewust bent van wat voor invloed jouw consumptiegedrag heeft. En dan is de keuze aan jouw! Elke stap richting veganisme is er één. Wees niet te streng voor jezelf.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Het is tegenwoordig echt zoveel makkelijker boodschappen doen dan vijf jaar geleden. Het assortiment in de reguliere supermarkt is zo gigantisch uitgebreid! Daar word ik erg blij van. We wonen dicht bij de grens en ongeveer één keer per twee maanden ga ik naar Duitsland toe om daar boodschappen te doen. DM is daar favoriet. Graag wil ik nog overstappen op plasticvrije verzorgingsproducten. Daar ben ik nog niet helemaal uit, dus als iemand tips heeft… Graag!

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn keuze voor veganisme zorgde er in ieder geval voor dat mijn man voornamelijk plantaardig eet. Wij voeden ons zoontje ook zo op. Familie en vrienden houden eigenlijk altijd rekening met onze leefstijl. Als we komen eten of bij feestjes. Ze vragen dan wat ze kunnen kopen en/of maken. Ik vind het altijd heel leuk als ik mensen een link van bijvoorbeeld de VeganChallenge doorstuur en ze verbaasd zijn wat er allemaal vegan is en wat voor lekkere dingen je kunt maken. Wie weet raken ze geïnspireerd en kopen of maken ze dingen zo vaker. Op de kinderopvang hebben ze voor Riven een mandje met lekkere dingetjes, voor als er getrakteerd wordt. Dat is echt super fijn!

Op het leven van dieren heeft mijn keuze directe invloed, doordat ze lekker mogen blijven leven. Vliegende dieren in huis zet ik (met een glaasje en papiertje) weer buiten en spinnen mogen lekker in ons huis blijven wonen. Slakken, padden en kikkers zet ik altijd in de berm of help ze oversteken. Dat betekent ook dat een rondje van een half uur met de honden, uitloopt tot een uur. Oeps! Oh, en die tik neemt mijn zoontje nu ook over, haha!

Je bent auteur van het prentenboek ‘De avonturen van Piepmuis’. Hoe is het idee voor dit kinderboek ontstaan?

Toen ik zwanger raakte ging ik op zoek naar kinderboeken. Er zijn heel veel mooie en leuke kinderboeken, alleen miste ik een (Nederlands) kinderboek dat past bij de manier waarop ik mijn zoontje wil opvoeden. Welke normen en waarden ik hem wil meegeven. Daarom heeft ‘De avonturen van Piepmuis’ ook een missie: een wereld waarin de mens in harmonie leeft met dier en natuur. Het thema dat het dichtst bij mijn zwanger- en moederschap stond was de productie van melk. Dus vandaar dat dat het thema van het eerste prentenboek is geworden.

Kun je wat meer vertellen over het verhaal en hoe je het ‘kindvriendelijk’ hebt gehouden?

Het verhaal heb ik zo geschreven, zoals ik het ook aan mijn zoontje vertel. Ik vind het heel belangrijk dat hij weet waarom wij bepaalde dingen niet eten of drinken. Want zoals Riven zelf zegt: ‘’Daarom is geen reden 😉 ‘’. En het is ook fijn als hij zelf kan uitleggen waarom hij dingen niet eet of drinkt.

Piepmuis op bezoek bij Anna de koe helpt om het verhaal over waar melk (meestal) vandaan komt te vertellen. Daarvoor gebruik ik emoties die kinderen al op jonge leeftijd begrijpen, zoals:

  • Liefde: De liefde tussen moeder en kind, ofwel koe en kalf.
  • Verdriet: Anne de koe is verdrietig, omdat haar kalfje weg is.
  • Blijdschap: Het verhaal loopt goed af! Anna en kalfje Herman worden herenigd.
  • Trots: Mamamuis is trots op Piepmuis zijn actie.

Het verhaal is realistisch en educatief. Door het redelijk feitelijk te vertellen kan dat zonder vinger te wijzen van wat goed is en wat fout. Het gaat over vriendschap, liefde, de liefde tussen moeder en kind en liefdevolle keuzes (die iedereen kan) maken. Ik maakte het praktisch door er een pannenkoekenrecept in te zetten én er staan ook verschillende planten en noten in waar plantaardige melk van wordt gemaakt.

Hoe reageren kinderen op het verhaal?

Wat ik zie als ik Piepmuis op bezoek bij Anna de koe voorlees aan kinderen, is dat zij het heel nuchter aanhoren. De interactie met hen maakt het voorlezen leuk. Zo kunnen ze op sommige pagina’s Piepmuis zoeken. Die gezichten als ze ‘m gevonden hebben… Of als ik bij de melkproductpagina vraag wie er ijs lust… Geweldig!

Wat ik terug hoor van vegan klanten is dat het helpt bij het uitleggen van waarom ze geen melk gebruiken. Van (nog) niet vegan klanten hoor ik dat het een mooi geïllustreerd, educatief verhaal is, maar ook dat het toch wel een ‘prikkelend’ verhaal is. Ondanks dat ik zelf vind dat het verhaal niet veroordelend is, voelen sommigen dat wel zo (de volwassenen dan hè). Dat interpreteer ik dan maar als dat er iets rommelt in hun onderbuik…

Hoe is het om zelf een boek uit te geven?

Spannend en best wel slopend, haha! Je moet echt ALLES zelf regelen. Van A tot Z. Allereerst de financiering. Daar heb ik voor gespaard en een korte voorverkoop gehouden. Als tekstschrijver heb je iemand nodig die illustreert. Mij wil je niet zien tekenen 😉 . Wat voor stijl past bij jou en je verhaal? Ik had geluk met mijn super creatieve, inspirerende schoonzusje Niki Mens. Zij wilde graag een boek vormgeven, dus dit was voor haar een mooie kans. En ik hoefde niet verder te zoeken, want haar ideeën paste perfect. Denk ook aan hoeveel exemplaren je laat maken. Laat je het printen of drukken? En welke printshop of drukkerij past dan? Ga je voor snel, goedkoop, milieuvriendelijk? Hoe ga je je boeken verkopen? Productfotografie etc. En dan heb je ook nog heel veel administratieve rompslomp. Maar overall; als de boeken dan eindelijk geleverd worden en je het eerste exemplaar in je handen hebt, dan overheerst toch vooral het gevoel van TROTS!

Zou je meer boeken willen schrijven en heb je daar al ideeën over?

Jazeker! Ik heb een lijstje met ik denk wel tien thema’s die passen bij de missie van De avonturen van Piepmuis. Denk aan: plastic, palmolie, bio-industrie (varkens, kippen etc), yoga of de kledingindustrie. En ik zou heel graag een kinderkookboek maken. Maar daarvoor heb ik dan wel een goede kok/diëtist nodig.

Heb je tips voor andere lezers die graag zelf een prentenboek willen schrijven en uitgeven?

Ik geef jullie mijn top vijf:

  1. Tijd, tijd, tijd!!
  2. Bedenk goed welke boodschap je wilt overbrengen en naar welke doelgroep.
  3. Pas je schrijfstijl en vormgeving aan op je doel en doelgroep.
  4. Laat teksten door meerdere mensen nalezen.
  5. Maak goede afspraken met leveranciers en zet ze op papier.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb eigenlijk meerdere grote voorbeelden. Politiek gezien vind ik Marianne Thieme en Esther Ouwehand echt hele krachtige vrouwen. Hoe zij zaken onderbouwen en verwoorden. Petje af hoor! Daarnaast mensen als jij Claire, Lisette Kreisher, Maika Karremans, Janneke van der Meulen en de Lisa’s (Stel en Steltenpool). Elk op hun eigen manier promoten zij het maken van liefdevolle keuzes. Toppers! En de drijvende kracht achter animal sanctuaries, zoals Melief, De Nobele Hoeve of Koeienrusthuis De Leemweg. Wauw! Ook voor mensen die in steden in cubes staan heb ik heel veel respect. Ze gaan met compleet onbekenden het gesprek aan over veganisme. Ik ben daar veel te onzeker voor. Een prentenboek is dan redelijk anoniem.

Als ik terugdenk aan het uitgeven van mijn prentenboek is denk ik de les van Pipi Langkous wel toepasselijk: Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het wel kan. Het uitgeven van een kinderboek was echt een sprong in het diepe.

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Stap op je eigen tempo over. Dat kan in één keer zijn of stapje voor stapje. Ik heb zelf bijvoorbeeld niks weggegooid wat nog goed was. Als ik iets nieuws nodig heb, dan koop ik dat vegan. Eten en drinken was ik zo doorheen en dat was zo vervangen, maar bijvoorbeeld een bank en schoenen duren wat langer.  Ik merk wel dat ik de leren schoen die ik nog heb van voor de overstap nooit meer aan heb…

Ik vond het zelf fijn om informatie te lezen over veganisme. Het is nog niet de norm, dus mensen gaan vragen stellen. Het is dan prettig als je daar goed op kan antwoorden, uitleg kan geven en wellicht mensen zelfs kan inspireren.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het merk De avonturen van Piepmuis mag van mij nog veel groter worden. Een merk dat staat voor diervriendelijk, duurzaam en liefdevol. Voor mens, dier en aarde. Ik sta open voor elke samenwerking op dat gebied. Dus als iemand ideeën heeft… Let me know!

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

De eerste is heel utopisch; vrede op aarde, want een ander leed toebrengen is nergens voor nodig. De tweede is dat ik geld kan verdienen met De avonturen van Piepmuis. Dus van mijn passie mijn werk maken. Verandering teweegbrengen op diervriendelijk en duurzaam vlak. De derde hangt daarmee samen. Ik zou graag een sociale onderneming starten. Bijvoorbeeld met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt of eenzame mensen. Daar horen dan ook opvangdieren bij. Ik denk dat het belangrijk is dat mensen leren over hoe dieren communiceren, hun emoties zien en ervaren hoe fantastisch ze zijn! Die eet je toch niet op?! Die heb je lief!

Ben je gelukkig?

Ja! Ik heb een geweldig zoontje en een super lieve man. Daarnaast heb ik veel lieve, mooie mensen om mij heen. Daar zou ik niet zonder kunnen! We zijn gezond. We wonen in een fijn huis, in een fijne stad. Mijn prentenboek koste bloed, zweet en tranen, maar het is er! En mijn werk als communicatieadviseur sociaal domein bij een hele sociale gemeente past ook bij mij.

Wat is jouw definitie van succes?

Succes. Ja, wat is succes? Succes zit ‘m in kleine en grote dingen. Dat mijn prentenboek er is, is een succes. Dat het in verschillende winkels ligt is een succes. En ook dat ik een beetje overspannen raakte van een gezin draaiende houden, honden en een paard verzorgen, sociale contacten bijhouden, werken bij de gemeente én een prentenboek uitbrengen, maar daar keihard aan werken en daardoor nu eindelijk weer mijn energie terugkrijgen. Ook dat is een succes!

Gedeeld: Insight information en korting

Insight information van Piepmuis op bezoek bij Anna de koe:

  • Mijn opa en oma hadden een boeren gemengd bedrijf. Boer Cor en Boerin Annie zijn naar hen vernoemd.
  • De honden Bo en Di zijn gebaseerd op mijn eigen honden Malibu en Diamond. Boo en Di zijn hun koosnaampjes. In het echt zien ze er alleen veel liever uit 😉
  • Malibu en Diamond heb ik in 2006 van de vismarkt in Hikkaduwa, Sri Lanka gered. Ik heb ze daar laten enten en steriliseren, vandaar het ‘knipje’ uit de oren. Het was niet de bedoeling ze mee te nemen naar Nederland (ik woonde nog thuis en we hadden al een hond). Nu zijn ze toch alweer 12,5 jaar in Nederland en 19 juni werden ze 13 jaar.

Vakantiepret = 20% korting

De vakantie komt eraan! Speciaal voor de lezers van Claire’s Mission geven we 20% korting op de boekenlegger bij aankoop van een prentenboek. Gebruik de code: clairesmission20% . Deze actie loopt tot en met 31 juli 2019.


Ik voel mij soms zo machteloos. Hoewel ik mij dagelijks inzet om een einde te maken aan dierenleed, voel ik mij enorm gesteund door andere dierenvrienden die voor hetzelfde strijden. En daarom een ode aan hun. In dit artikel deel ik mijn 10 favoriete dierenvrienden die bloggen, vloggen of social media influencers zijn. Laat je inspireren en laten we samen strijden voor een wereld waarin dierenleed niet langer voorkomt.

1. Ellie Laks van The Gentle Barn

Tijdens onze honeymoon in 2017 brachten we een bezoek aan The Gentle Barn in Los Angeles. Dit is de plek waar mijn droom geboren is om een animal sanctuary te gaan oprichten. Het bijzondere is dat Ellie Laks, de oprichtster van The Gentle Barn, en ik een zelfde soort verleden delen. Ik zie haar dan ook echt als mijn grote voorbeeld en mentor in dit leven. En het fijne is, dat we contact hebben per mail en ik weet dat wanneer ik haar hulp nodig heb voor advies over het oprichten van een animal sanctuary, ik er alleen maar om hoef te vragen.

2. James Aspey

Mijn favoriete dierenactivist is absoluut James Aspey. Er is niemand anders die op zo’n goede, respectvolle en tactvolle manier met mensen in gesprek gaat die dieren pijn doen. En hij boekt daarmee ook ongekend veel resultaat. Niet alleen is hij inmiddels bij bijna alle bekende tv-programma’s en nieuwszenders te gast geweest, hij inspireert dagelijks mensen om direct de switch te maken naar een dierenleedvrije lifestyle. Een man naar mijn hart!

3. Paul Watson van Sea Sheperd

Paul is één van mijn helden. Hij was de eerste mens die zich met een rubberboot tussen walvis en harpoen wierp. Hij is de oprichter en voorzitter van de Sea Shepherd Conservation Society en het is zijn missie om wereldwijd het leven in zee te beschermen. En dat doet hij op een geweldige wijze! Hij is voor mij ook een voorbeeld in het samenstellen van een geweldige team en het creëren van een geweldig stoer merk.

4. Leonardo diCaprio

Mijn allereerste verliefdheid was op Leonardo diCaprio. Ik schreef werkstukken over hem, mijn kamer hing vol posters met hem, ik zag al zijn films (en series!), las al zijn interviews en dagdroomde over hem. Het was meer dan een crush, ik was echt stapelverliefd (een paar jaar lang). En als je kijkt naar wie hij nu is en wat hij doet voor de dieren, dan kun je mij geen ongelijk geven. Want wat een goed en mooi mens! En wist je dat hij inmiddels al $61 miljoen heeft geïnvesteerd in projecten voor wilde dieren en al het leven in de zee?

5. Joaquin Phoenix

Deze man is echt een held! Hij is alweer ruim 40 jaar vegan en één van de beste activisten die ik ken. Iedere keer weer krijg ik kippenvel als ik zijn verhaal lees over hoe hij vegan is geworden. Ook de manier waarop hij op komt van de rechten van dieren is indrukwekkend. Hij gebruikt zijn bekendheid om de waarheid te laten zien van hoe het er werkelijk aan toe gaat in verschillende industrieën waarin dieren gebruikt worden. Hij schuwt hierin ook niet de harde realistische beelden. Ik heb ontzettend veel respect voor hem en zie hem ook absoluut als één van mijn mentoren.

6. Derek Walter & Steve Jenkins van Esther the Wonderpig

Ik volg ‘Esther the Wonderpig’ alweer jaren op Facebook. Maar sinds ik vorig jaar het gelijknamige boek heb gelezen, ben ik niet alleen meer verliefd op het ontzettend lieve en knappe varkentje, maar ook op haar ‘papa’s’ Derek Walter & Steve Jenkins. Hun benadering en manier van mensen overtuigen vegan te worden, spreekt mij erg aan. Ook hebben zij, geïnspireerd door de geweldige Esther, een animal sanctuary opgericht. Alleen maar liefde voor deze inspirerende mannen en Esther!

7. Peter Janssen van Vegan Strike Group

Vorig jaar stuurde ik hem een berichtje met de vraag of ik hem mocht interviewen voor mijn blog. Op dat moment lag hij in het ziekenhuis omdat hij net in een arena was gesprongen nadat een stier gedood was, om mensen duidelijk te maken wat een verschrikkelijke mishandeling dit is. Hij was dusdanig in elkaar geslagen dat hij niet alleen een zware hersenschudding had, maar ook meerdere gebroken botten en kneuzingen. Maar toch reageerde hij direct op mijn verzoek en heeft zelfs met zijn zware hersenschudding al mijn vragen beantwoord. Voor mij is Peter Janssen één van de allerliefste en mooiste mensen op deze aarde. Hoe hij zijn leven 100% in het teken zet voor het opkomen van dierenrechten, van stieren tot aan dolfijnen die worden vermoord en van konijnen tot aan paarden, daar heb ik onwijs veel respect voor. Ik bewonder zijn kracht ontzettend en ook hoe hij zichzelf compleet weg cijfert én zich niets aantrekt van alle doodsbedreigingen die hij dagelijks ontvangt. Dus het is niet zonder reden dat ik dit mooie mens bij mijn geluksgetal heb neergezet.

8. Melanie Joy

Er zijn weinig mensen die zo helder kunnen communiceren en respectvol discussiëren als Melanie Joy. Ze is de rust zelve en geeft de meest indrukwekkende presentaties zonder daar zichtbaar dierenleed voor te laten zien. En dat zorgt ervoor dat ook ik graag naar haar filmpjes kijk. Zij zet mij ook regelmatig aan het denken over onderwerpen en stellingen. Dat wil niet zeggen dat ik het altijd met haar eens ben. Maar het is wel heel interessant om haar te volgen.

9. Jessy for the Voiceless

Lieve mooie Jessy, wat houd ik van deze bijzondere vrouw! Een dierenactivist in hart en nieren en zo liefdevol richting andere mensen die net zoals haar dol zijn op dieren. Zij is absoluut één van mijn lievelingsmensen die ik volg op Instagram. Ik bewonder haar enorm voor haar eerlijkheid en dat ze het niet schuwt om rakende posts te plaatsen met de harde waarheid. Dus volg haar voor haar inspiratie, want inspireren dat doet ze.

10. Lewis Hamilton, Formule 1 kampioen

Ik houd van mensen die duidelijk naar buiten durven te treden dat ze vegan zijn voor de dieren. Lewis Hamilton is zo iemand. Vorig jaar maakte hij aan zijn 10,6 miljoen volgers op Instagram bekend dat hij vegan is voor de dieren. Sindsdien plaats hij af en toe een inspirerende en activistische post. Ook laat hij zich steeds vaker interviewen, puur en alleen over dit onderwerp. Geweldig! Vooral ook omdat hij de wereld waar hij zich in verkeert, stapje voor stapje aan het veganizen is. En daarom verdient deze vrij ‘jonge veganist’ ook gewoon een liefdevol plekje in deze lijst.


En dat waren ze. Mijn 10 favoriete dierenvrienden (op dit moment) die impact maken.

Wie is jouw favoriete dierenvriend die impact maakt?

Ze woont in Sint Maarten en is getuigen geweest van orkaan Irma. Dit heeft haar geïnspireerd voor het schrijven van haar boek ‘een klein spiritueel handboek’. In dit interview deelt Gea hoe zij in het leven staat, waarom toeval niet bestaat, tips om te emigreren en… Ze geeft een spiritueel 1-op-1 coachingsgesprek cadeau.

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Mijn dag begint 9 van de 10 keer met een meditatie van ongeveer 15 minuten, gevolgd door wat lichte yogaoefeningen. Voor de meditatie gebruik ik sinds een jaar dagelijks een les uit ‘Een cursus in wonderen’. Daarnaast neem ik veel tijd voor het klaarmaken van ontbijt/lunch en diner. Deze dingen geven mij energie.

In Nederland wandelde ik graag, daar stap je de deur uit en kun je meteen van start. Als ik dat hier wil doen, moet ik eerst een stukje rijden, maar dan ben je wel meteen op een heerlijk strand. Toch doe ik dit nu veel minder vaak.

Je bent druk bezig met het schrijven van een klein spiritueel handboek. Kun je hier wat meer over vertellen?

Om eerlijk te zijn; hij is af!

Ik heb dit boek geschreven nadat orkaan Irma hier over het land raasde. Ineens dacht ik: ik moet alles wat mij zo ontzettend bezighoudt eens voor mezelf gaan opschrijven! Het is een ‘down to earth’ boekje geworden met praktische tips en bedoeld om je te begeleiden op jouw (spirituele) pad.

Hoe ben je op het idee van de titel ‘Geheel Ontoevallig’ gekomen?

Omdat de dingen niet toevallig zijn (ze ‘vallen’ je wel ‘toe’, dat dan weer wel 😉 ). Hoe deze titel eruit is gerold.. Ik weet het niet eens meer, ineens kwam het in mij op, noem het een creatieve ingeving.

Wat betekent toeval voor jou?

‘Toeval bestaat niet’. Alles is onderdeel van een Groter plan.

Hoe zag het schrijfproces er uit?

Ik ben serieus dagen achter elkaar alleen maar met het boek bezig geweest, maandenlang. Ik heb de luxe dat ik dit ook daadwerkelijk kon doen. Ik zat vaak op mijn bed te typen als één van de eerste dingen van de dag. Ineens bleek het dan alweer middag of stond mijn man voor mijn neus die uit zijn werk was gekomen: ‘Hoe laat eten we?’

Je hebt de stoute schoenen aangetrokken en je bent geëmigreerd naar Sint Maarten. Zo onwijs gaaf en stoer! Hoe heb je dit aangepakt?

Gewoon ingedoken. ‘Niks voor mij’; dacht ik, om zo iets ooit te ondernemen, maar ik was Nederland echt even beu. We hadden net een huis gekocht en ik zat op de bank en zei ineens tegen mijn man: ‘Ik wil dit niet, ik wil naar een warm land, naar een tropisch eiland. Als ze daar ook gewoon Nederlands spreken zou dat helemaal fantastisch zijn.’ Enkele weken later zat hij toevallig (not!) op LinkedIn en zag een advertentie voor Sint Maarten.

‘Proberen?’

‘Proberen!’

En zo geschiedde.

Kun je leven van het schrijven van je boek of doe je er nog werk naast? En zo ja, hoe heb je dit gevonden en gerealiseerd op Sint Maarten?

Het boek ligt bij de uitgever en zal voor de zomer verschijnen, dus dit proces is net van start gegaan. Vorig jaar ben ik naar de Bahama’s geweest voor een intensieve yoga opleiding in een ashram en momenteel geef ik yogales op Sint Maarten.

Wat zijn de grootste verschillen qua cultuur en levenswijze?

De zon met stip op nummer 1. Verder gaat hier alles wat langzamer en moet je voor een aanvraag bij de gemeente zo’n 6 keer terugkomen, wat in Nederland online kan. Dat is echt even omschakelen. Het eiland draait op toerisme, dus denk aan: cruiseschepen, strandbedjes met parasols en kokosnoten met een rietje.

Staan de mensen in Sint Maarten meer open voor spiritualiteit dan de nuchtere Nederlanders?

Het is net wie je treft en wat je onder spiritualiteit verstaat. Ik heb veel mensen gesproken die Christen zijn of Jehova’s getuigen. Ik vind dit altijd ontzettend interessant om in gesprek te gaan over hun geloof. Degene die wat meer richting ‘New Age’ gaan zijn over het algemeen de Nederlanders, Amerikanen, Canadezen etc.

Is Sint Maarten je eindbestemming?

Nope. Nee dat voelt niet zo voor mij en gelukkig ook niet voor mijn partner haha. Het ideale plaatje is in de zomermaanden in Nederland en in de winter… Iets met zon. 😀

Heb je tips voor iedereen die graag wil emigreren?

‘Go for it!’ Het lijkt waarschijnlijk veel geregel en gedoe, maar echt waar: voor alle ‘obstakels’ komt een oplossing. En echt: als ik het kan..

Wat is jouw favoriete affirmatie?

`Ik ben wie ik ben en zo ben ik goed.’

Deze affirmatie heb ik al van kleins af aan van mijn vader meegekregen.

Wat betekent spiritualiteit voor jou?

Voor mij hangt het ontzettend nauw samen met filosofie. Je verdiepen in het leven en Spirit/God/het Universum/het Al, geef het beestje een naam. Dat kan met bijvoorbeeld literatuur, maar meditatie is de ervaring zelf. Niet meegaan met al die ‘loze’ gedachten en kijken wat er dan overblijft. Wat zit dáár achter, wat is jouw/onze Bron? Als je literatuur leest heb je vaak gauw genoeg door of het bij je past, dat voel en weet je gewoon.

Gedachten en emoties bepalen onze ervaring hier op aarde. Wat er zich in jouw hoofd afspeelt, weerspiegelt zich in de wereld om je heen! Wees je dus bewust van wat je denkt en kijk ook welk gevoel er achter zit. Met name dit gevoel kan je heel veel vertellen of het wel of niet bij je past.

Hoe ziet jouw groter plan er uit?

O God, deze vraag stel ik mijzelf zo vaak. Het enigste wat ik weet is dat ik het niet weet. Ik wil graag volgen waar ik van voel dat het mij enthousiast maakt. Je kunt nog zoveel willen plannen en doelen stellen, wat prima is, maar persoonlijk kies ik er voor om te vertrouwen op het plan van God/het Universum. Steeds als ik denk: ik weet niet wat ik moet doen, dan duurt het vaak nog geen half uur voordat de oplossing zich aandient. En het is altijd iets wat ik voor die tijd niet had kunnen bedenken.

Hoe communiceer jij met het universum?

Eigenlijk door deze zin ‘Thy will be done’, oftewel: ‘Uw wil geschiedde’. Ik heb wel wensen, maar geef ze over aan het Universum/God. Het is voor mij nog wel een uitdaging om dingen los te laten. Ik lijk graag te willen plannen, maar zoals ik al aangaf, het Universum weet het beter.

Ik ben mij altijd bewust van tekens van het Universum. In mijn geval is dat onder andere het zien van een kolibrie (hoeft geen levende te zijn, kan ook een illustratie zijn) en veertjes. Als ik dat zie, weet ik weer dat er voor mij gezorgd wordt.

Op welk gebied wil jij de wereld een beetje mooier maken?

Naast mijzelf liefhebben en daarmee ook anderen in hun waarde te laten, hoop ik ontzettend dat mijn boek mensen kan inspireren en vooral ook tot nadenken zet.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb hier lang over nagedacht, iets wat al veelzeggend is, maar het antwoord is toch: ik heb geen voorbeeld. Tegelijkertijd pik ik van veel mensen weer iets mee, maar echt 1 specifiek iemand weet ik niet te benoemen.

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Ik heb echt heel veel non-fictie gelezen en dat doe ik nog steeds heel graag. Daar word ik echt heel blij van, van al die kennis en ervaringen. Als ik er één moet kiezen, kies ik toch voor ‘Conversations with God’ van Neale Donald Walsch. In dit boek herkende ik de God die ik als kind ook voor mij zag, een Bron van energie met humor.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik sta er zeker voor open! Ik ben niet echt op zoek, maar word heel enthousiast bij het idee dat dit eventueel in het verschiet ligt. En dromen.. dit klinkt misschien zo gek, maar die heb ik niet.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Waar anderen met een glimlach een hele opsomming kunnen maken, val ik stil. Ik zou het niet weten. Ik geloof oprecht dat wat bij mij past mij toekomt, want dat doet het altijd.

Ben je gelukkig?

Bar!  (Dat is een West-Friese ‘Ja!’. 😉 ).

Wat is jouw definitie van succes?

Rust in tevredenheid.

Gedeeld: Win! Een (spiritueel) 1-op-1 coachingsgesprek!

Ik geef heel graag een gratis (spiritueel) 1-op-1 coachingsgesprek via Skype of Facetime cadeau aan 1 persoon van 50 minuten, waarin alle vragen gesteld mogen worden en ik graag mijn kennis deel. Wil je hier kans op maken? Stuur Claire dan een mail met het antwoord op deze vraag; ‘’wat betekent spiritualiteit voor jou?’’

Pin It