Category

Ouderschap

Category

Al weken geeft Lana kusjes op mijn buik en nu weten we waarom.. Haar wens is uitgekomen! In de lente van 2022 verwachten we haar broertje of zusje. We zijn ongelofelijk blij en dankbaar! Al moet ik toegeven dat deze zwangerschap niet helemaal zorgeloos begon… In dit blog artikel deel ik alles met je. Heel veel leesplezier!

Stiekem wist ik het al weken, maar toch kon ik de uitslag van de test niet geloven.

We gingen lunchen bij een leuk restaurantje om de hoek en het water liep mij in de mond bij het zien van alle super zoete desserts. Brownies, American Pancakes met ijs en andere traktaties… Yummmm! Toen ik het met Roy deelde wist hij het al ‘’lieverd, je bent toch niet zwanger?’’ vroeg hij met een lach en knipoog. Het was 3 weken voordat we de test konden doen en vanaf dat moment veranderde alles. Mijn smaak, ik was regelmatig moe, stemmingswisselingen, misselijk… Daardoor riep ik eigenlijk al vrij snel dat ik zwangerschap vitamines wilde gaan slikken, maar toch kozen we ervoor om eerst even te wachten tot het moment dat we konden gaan testen. Want zwanger worden van Lana was al een absoluut wonder! Was het überhaupt mogelijk om zo snel weer zwanger te worden? Want Lana is pas 17 maanden oud en ik ben echt net gestopt met borstvoeding te geven (wat ook nog best wel een hel was door het medicijn dat ik daarvoor slikte).

Dus we wachten braaf tot de dag dat ik ongesteld moest worden (iets wat ik braaf heb bijgehouden met mijn Fitbit) om een zwangerschapstest te doen. En… POSITIEF! Hoewel we het allebei aan voelde komen, waren we toch super verbaasd en best wel een beetje geschrokken.

Slik! We zijn pas 2-3 weken zwanger.

Toen we van Lana in verwachting waren, kwamen we erachter toen ze 7 weekjes oud was en haar hartje klopte. Magisch! En zo fijn, zorgeloos ook! Dit keer kwamen we er bizar vroeg achter. Niet alleen hebben we al 3 weken moeten wachten om eindelijk te kunnen testen, maar toen ik de verloskundige belde, kreeg ik ook te horen dat we nog 6 weken moesten wachten voordat we langs mochten komen voor een echo en intake. Slik. Dit is andere koek. Helemaal omdat ik opeens overal om mij heen verhalen hoorde en las van vrouwen die een miskraam hadden gekregen of waarbij het kindje stil ter wereld is gekomen. Hartverscheurend. En omdat ik met iedereen zo meeleefde, ‘knapte’ mijn eigen zorgeloze bubbel. Ik was op van de zenuwen en doodsbang dat het mis zou gaan of dat het mis gaat.

Eindelijk, de eerste echo en het hartje klopt!

Nog nooit eerder ben ik zo zenuwachtig geweest als de dag dat we onze eerste afspraak bij de verloskundige hadden. Gelukkig kregen we direct een echo en zagen we het hartje direct kloppen. Wat een opluchting! We hadden Lana met ons mee genomen en toen ze het hartje hoorde kloppen, begon ze direct te lachen en in haar handjes te klappen. Zo onwijs lief!

Ook deelde ik mijn zorgen met de verloskundige. Zij gaf aan dat het bij een tweede zwangerschap, heel normaal is om je meer zorgen te maken.

Adem in en adem uit…

Op dit moment is het prachtige kleine wondertje in mijn buik bijna 12 weekjes oud. Hoewel de eerste weken vooral uit slapeloze nachten bestonden en heel veel zorgen, merk ik dat ik nu eindelijk in een rustige flow terecht aan het komen ben. Ik voel onze kleine ‘Bubba’ namelijk al bewegen en dat geeft zoveel rust 😀 ! Ook mag ik absoluut niet klagen over hoe ik mij dit eerste trimester heb gevoeld. Want hoewel ik zeker misselijk ben geweest, heb ik dit lang niet zo heftig ervaren als met Lana. Wel ben ik erg moe en merk ik dat mijn buik veeeeel sneller groeit. Daar moest ik vooral in het begin behoorlijk aan wennen. Maar inmiddels omarm ik het volledig. Want wat zijn we dankbaar dat we dit opnieuw mogen meemaken en ik opnieuw een wonder in mijn buik mag laten groeien én dat Lana een grote zus mag gaan worden!


Heb jij een broer of zus? Of twee kindjes en meer? En heb je tips 😀 ?

Verhalen over vriendschap, met dierenweetjes, een kleurencirkel en meer. Deze 4 prentenboeken zijn niet alleen heel erg mooi; maar ook super leerzaam. Ik deel ze dan ook graag met je, want wij zijn fan! En… Welke van deze 4 prentenboeken staat er na het lezen van dit blog artikel op jullie wensenlijstje?

Voordat ik onze 4 favorieten met je deel…

Eerst even wat liefde voor Uitgeverij De Fontein en Lemniscaat van wie wij deze 4 prachtige boeken cadeau ontvingen. Wij zijn super dankbaar! Want wat een prachtige boeken zijn het stuk voor stuk 😀 !

Ik ga je dan ook niet langer in spanning houden… Dit zijn onze 4 favorieten hartverwarmende en betoverend mooie prentenboeken van dit moment!

Gevonden

Wat moet een jongen doen als er plots een pinguïn voor zijn deur staat? Uitvinden waar die vandaan komt natuurlijk, en hem dan terugbrengen. De reis naar de Zuidpool is lang en moeilijk, maar ze komen gelukkig goed aan. Op de terugreis realiseert de jongen zich echter pas goed wat hij heeft achtergelaten…

Waarom het één van onze favorieten is…

Dit boek is hartverwarmend mooi en lief geschreven. Het is een uitdaging om geen traantje weg te pinken bij het einde. Zo mooi! Het is een prachtig verhaal over vriendschap, avontuur en een ander willen helpen. Daarnaast zijn de illustraties beeldschoon. Het is dan ook één van onze favoriete verhalen om aan Lana voor te lezen terwijl ze op schoot zit en wij de bladzijden samen één voor één om slaan.

Wild enthousiast over mama’s

Dit humoristische en informatieve prentenboek vertelt liefdevol over de mooie overeenkomsten tussen hoe moeders in de mensenwereld en die in het dierenrijk hun kinderen grootbrengen.

Moeders doen hun best. Ook de moeders in het wild. Wist je dat dolfijnenbaby’s de eerste maand van hun leven praktisch niet slapen? Hun moeders dus ook niet… Ai! En wist je dat giraffenmoeders andere giraffen vragen om op hun kind te passen terwijl zij zelf eten halen? En dat baby-alligators op (en soms zelfs ín) de bek van hun moeder mee mogen tot ze zelf kunnen zwemmen? Wat doet jouw mama allemaal voor jou?

Waarom het één van onze favorieten is…

De illustraties die in dit boek staan zijn zo mooi en helemaal van deze tijd. En… Er staan twee otters op de voorkant (één van de liefste en leukste dieren in het dierenrijk – maar dat zeg ik bij alle dieren)!! Een waanzinnig leuk, mooi en informatief boek. Het is dan ook een feest om voor te lezen aan Lana. Want met dierenfeitjes kun je niet vroeg genoeg beginnen 😀 !

Wild enthousiast over papa’s

Dit humoristische en informatieve prentenboek vertelt liefdevol over de mooie overeenkomsten tussen hoe vaders in de mensenwereld en die in het dierenrijk hun kinderen grootbrengen.

De meeste vaders proberen zo goed mogelijk voor hun kinderen te zorgen. Ook vaders in de dierenwereld doen hun best. Wist je dat flamingomannetjes helpen de eieren uit te broeden? En dat emoe-vaders soms wel veertig kuikens tegelijk verzorgen? Alleen de grizzlybeer geeft niet helemaal het goede voorbeeld. Die maakt er een potje van.

Waarom het één van onze favorieten is…

En ook aan de papa’s is gedacht! Dit boek is net zo’n feest om voor te lezen als ‘Wild enthousiast over mama’s’! Ook de dierenweetjes die in dit boek staan, zijn super leerzaam. En de illustraties zijn wederom prachtig!

Boe! Een onderwatermysterie

Het kleine, roze visje zet een kettingreactie in gang, die groter en chaotischer wordt, tot HAP! ze opeens helemaal alleen is in de oceaan. Waar is iedereen gebleven? Volg alle kleurige zeewezens van de rode octopus en de oranje krab tot de groene schildpad en de paarse kogelvis in dit onderwatermysterie. En ontdek achterin hoe een kleurencirkel werkt en je je eigen kleuren kunt mengen.

Waarom het één van onze favorieten is…

Wij zijn gefascineerd door de onderwaterwereld en allemaal echte waterratjes. Toen ik dit boek zag, was het dan ook liefde op het eerste gezicht. De illustraties zijn beeldschoon en de kleuren ploppen uit het boek. Betoverend! Wat ik daarnaast enorm vernieuwend vindt is de kleurencirkel die achterin het boek staat en die je leert om bepaalde kleuren te maken. Prachtig!


En dit waren ze alweer! Onze 4 favorieten prentenboeken van dit moment. Op welk boek ben jij verliefd geworden?

Ik heb altijd geweten dat ik borstvoeding wilde geven. Toch liep het niet vanzelf en heb ik er heel veel liefde en doorzettingsvermogen in gestopt. Met resultaat! Want ik heb ons meisje 14 maanden lang mogen voeden. Tot dat de 2de borstontsteking voor de deur stond en ik aan alles merkte dat het oké was om te stoppen. Afbouwen lukte alleen niet en daarom ging ik naar de dokter toe voor het medicijn Dostinex. In dit blog artikel deel ik mijn ervaring met je omdat ik er zelf online niks over kon vinden en mij ook regelmatig eenzaam heb gevoeld. Want starten met borstvoeding wordt overal gepromoot, maar het lijkt wel alsof er op afbouwen een taboe rust…

Mijn borstvoedingsverhaal.

Ik ben er enorm trots op dat ik Lana 14 maanden lang zelf heb mogen voeden. Want het ging niet gemakkelijk. In de kraamtijd bleek namelijk dat Lana een ‘luie drinker’ was, waardoor ze niet genoeg melk binnenkreeg om op te kunnen groeien. Omdat ik echt wilde dat ze mijn melk kreeg, heb ik alles op alles gezet en ben ik fulltime gaan kolven. De eerste maanden minimaal 12x per dag en soms wel vaker! En dat had resultaat. Want op de 9de dag begon ze eindelijk aan te komen. Dit was ook het moment dat ze ‘boob valley’ met rust liet en de voorkeur gaf voor de fles. Iets wat ik trouwens nooit erg vond. Voor mij was het altijd het belangrijkste dat ze zou groeien en dat ik haar het allerbeste kon geven in de vorm van mijn melk.

De maanden vlogen voorbij en Lana is verandert in een smikkelkontje.

De eerste hapjes; wat een feest! Eten is, net zoals voor ons, super belangrijk voor Lana. Als het maar vers en gezond is, dan is er bijna niets wat ze niet lust. Vanaf 8 maanden oud zijn het niet alleen meer vluchtige hapjes of snacks, maar ontbijt, luncht en dineert ons meisje gezellig met ons mee. Vanaf 10 maanden oud, zijn we haar ook een flesje water gaan geven en al snel verving dit flesje water, haar flesje melk. Eigenlijk verloopt alles super natuurlijk en volgen we Lana helemaal in haar flow. Melk wordt minder belangrijk en is vooral een traktatie en helpt daarnaast bij het in slaap vallen.

Het moment is daar; mijn productie mag omlaag. Woehoeee!

Op mijn verjaardag (20 februari) dit jaar, krijg ik een borstontsteking. Zware koorts, Lana niet meer kunnen dragen, onwijs pijnlijke borsten, niet meer kunnen bewegen of liggen… Wat een hel. Echt niet leuk. Ik krijg een antibiotica kuur en na een week heb ik het gevoel weer een beetje terug te zijn. Vanaf dat moment speel ik regelmatig met de gedachten om te willen stoppen met borstvoeding. We experimenteren met vegan kunstvoedingsmelk, maar Lana lijkt niets lekker te vinden. Tot dat we haar in april een flesje Alpro groeimelk op basis van sojamelk geven. Ze lijkt het net zo lekker te vinden als borstvoedingsmelk en geniet er zichtbaar van. Woehoeee! Inmiddels ben ik al weken bezig om mijn productie omlaag te krijgen. Want 2 liter melk, dat drinkt Lana al lang niet meer. Ik kolf steeds een beetje minder. Maar ik blijf hangen op 1,5 liter per dag.

Kan iemand mij helpen?

Ik klop bij het Consultatiebureau aan en de huisarts. Maar iedereen geeft hetzelfde advies; ‘’je doet het super goed! Blijf iedere dag voelen en probeer minder te kolven.’’ Tot ruim een maand geleden de 2de borstontsteking om de hoek kwam kijken. Ik was het zo zat. Ziek worden zonder reden, zo voelde het een beetje. Inmiddels eet Lana namelijk geweldig en ook het groeimelkje van Alpro doet het perfect. Met 13 maanden kolf ik nog steeds 5x per dag. Als ik het minder vaak doe, dan krijg ik last van harde schijven en plekken. Geen pretje. En daarom klop ik opnieuw aan bij de huisarts. Ik had zelf al wat onderzoek gedaan en hoewel ik geen ervaringsverhalen kon vinden, las ik wel iets over Dostinex. Ik vroeg aan de huisarts of dit een oplossing op mijn probleem zou kunnen zijn. Zonder daar echt antwoord op te kunnen geven (hij moest het zelf ook Google-en), kreeg ik het medicijn mee. 2 kleine pilletjes verdeeld over 2 dagen. In de gebruikershandleiding las ik over gemene bijwerkingen maar ik besloot hier niet teveel naar te kijken. Ik wilde af van de pijn en de borstontsteking die om de hoek keek, voor zijn. Dus bottoms up, op goed geluk!

Slik, de bijwerkingen.. En ik heb nog steeds last van stuwing.

Omdat ik de Dostinex slik terwijl ik tegen een borstontsteking aan zit, heeft de huisarts geadviseerd om wel 1-2 keer per dag te blijven kolven. Het medicijn schijnt zo krachtig te zijn, dat het de melkproductie gewoon kan stoppen ook wanneer je doorgaat met kolven. Ik volg dan ook braaf zijn advies op. Wel krijg ik vrij snel last van een aantal bijwerkingen die Dostinex met zich mee brengt. Zoals slaperigheid, totaal van de wereld zijn, vergeetachtig, somber/depressief voelen, hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Ook heb ik het gevoel dat mijn hormonen alle kanten op vliegen. Vreselijk. Maar het is voor een goed doel! Na de 2de dag merk ik trouwens dat mijn productie aan het verminderen is. Alleen kom ik maar niet af van die stuwing. Ik besluit het even aan te kijken.

Nog maar net genezen en dan kijkt de 3de borstontsteking om de hoek.

Eindelijk was ik af van de harde plekken en schijven. Maar een kleine 2 weken later wordt ik wakker en verga ik van de pijn. ‘’Sh*t, daar gaan we weer’’. Ik voel aan mijn borsten en jawel, harde schijven en plekken. Ik ben net 3 dagen gestopt met kolven omdat ik het gevoel kreeg dat ik de productie juist alleen maar aan het verhogen was. In alle eerlijkheid schiet ik in de paniek. Ik heb geen vertrouwen meer in mijn huisarts, bij het ziekenhuis heb ik geen goed gevoel omdat ze geen eens kennis hadden over hoe borstvoeding te geven (laat staan afbouwen) en bij het Consultatiebureau zeggen ze eerlijk mij niet verder te kunnen helpen. Wel krijg ik een lijst met adressen van verschillende lactatiekundige. Zal er dan toch iemand zijn die mij kan helpen? De eerste 7 telefoonnummers zijn buiten gebruik of nemen niet op. Dan uiteindelijk krijg ik een lactatiekundige uit Amsterdam te pakken. Ze verteld dat ze nog in haar pyjama zit en dat ze sinds corona niet gewerkt heeft. Ze vraagt of ik verzekerd ben, heeft het alleen maar over geld en of ik het kan betalen en noemt geen bedragen.. Maar ik besluit door te zetten. Ik vraag aan haar wat ik in deze situatie kan en moet doen. Ze geeft mij het advies om opnieuw naar de huisarts te gaan en een nieuwe kuur Dostinex te vragen. Dat was trouwens een gratis advies…

Met lood in mijn schoenen…

Direct na het telefoongesprek met de lactatiekundige, bel ik de huisarts op en maak ik een afspraak. Dit keer met een vrouwelijke dokter die ik nog niet eerder gezien heb. Tijdens de afspraak blijkt dat we niet echt een klik hebben. Zo schat ze Lana in als een 2 maanden oude baby (terwijl ze echt 14 maanden oud is) en blijkt ook zij geen kennis te hebben over borstvoeding. De Dostinex krijg ik dan ook gewoon mee. Baat het niet dan schaad het niet, toch??

Direct zodra ik thuis ben besluit ik toch nog een andere lactatiekundige te bellen. Ik krijg direct gehoor en dit keer heb ik een goede klik. Ik leg mijn verhaal uit en vraag om een second opinion. Ze geeft aan dat een 2de keer Dostinex een goed idee is en adviseert mij daarnaast om zo veel mogelijk te koelen met koolbladeren.

Heb ik hier wel verstandig aan gedaan?

Direct nadat ik het eerste halve pilletje heb geslikt, krijg ik alle bijwerkingen die ik de vorige keer ook had. Al moet ik toegeven dat ik mij nog depressiever en somberder voel. Alles lijkt teveel en ik huil enorm veel. Ik twijfel of ik er wel verstandig aan heb gedaan om te stoppen. En om te stoppen met borstvoeding te geven. Had ik dit niet anders aan kunnen pakken? Meer holistisch, zoals we eigenlijk alles doen?

De 2de keer Dostinex heeft ervoor gezorgd dat de ergste stuwing weg is, alleen zijn de harde schijven en plekken nog niet helemaal weg. Net zoals de pijn. Ik slik nu alweer een week Naproxen. Dat helpt gelukkig enorm om de scherpe randjes van de pijn af te halen. Wat ook weer helpt bij mijn humeur. Want jeetje, wat heb ik de afgelopen tijd een hoop troep binnengekregen. En dat terwijl ik anders nooit naar de dokter toe ga of medicijnen slik. Nu maar hopen dat ik overal snel vanaf ben. In de vriezer heb ik nog een paar zakjes van mijn melk. Als smikkelt Lana er nog steeds lekker op los en geniet ze ook enorm van haar Alpro groeimelk en water.


Ik ben super benieuwd naar jouw ervaring(en)! Hoe heb jij het afbouwen met borstvoeding aangepakt en wat is jouw verhaal?        

Ik ben verliefd geworden op het mooie debuut van Lonneke Sanders; Welpje en het verdwenen zonnetje. In deze review vertel ik er dan ook graag meer over. En… Ik heb ook heel erg leuk nieuws! Ik mag namelijk 2x een exemplaar van Welpje en het verdwenen zonnetje weggeven! Mag ik jou hier blij mee maken?

Het debuut van een fantastische kinderboekenschrijfster.

Voordat ik mijn review met je deel, eerst iets meer over Welpje en het verdwenen zonnetje. Een bijzonder boek dat Lonneke speciaal heeft geschreven voor kinderen die worstelen met het uiten van vervelende gevoelens (en ook een beetje voor haarzelf en alle volwassenen die opgegroeid zijn met het idee dat het uiten van gevoelens je zwak kan maken). Hoe mooi! Dit is de samenvatting van het boek:

Welpje is een heel bijzonder leeuwtje, want boven zijn hoofd schijnt altijd een stralend zonnetje. Tot op een dag alles verandert. Welpje ontdekt gevoelens die hij nog niet kent. Gevoelens die hij helemaal niet wil voelen. Als Welpje besluit zijn gevoelens te verstoppen, gebeurt er iets vreemds waardoor zijn zonnetje verdwijnt. Gelukkig komt er een wijze vriend op zijn pad. Zal het Welpje lukken om zijn zonnetje weer tevoorschijn te halen?

Een boek voor kindjes van 4 tot 6 jaar.

Welpje en het verdwenen zonnetje wordt aanbevolen voor kinderen van 4 tot 6 jaar. Al zou ik persoonlijk zeggen; van 4 tot 99 jaar. Want het verhaal is ook voor volwassenen super inspirerend! Want wie heeft er niet ooit zijn vervelende gevoelens onder een steen verstopt en het gevoel gehad dat er steeds meer wolkjes kwamen en de zon verdween? Ook de les om hier iets aan te veranderen staat in het boek. En hoewel we als volwassenen soms lastig een wijze uil kunnen vinden, zijn er altijd manieren te vinden. Bijvoorbeeld in de vorm van meditatie, spiritualiteit, schrijven, boeken lezen.. Ik dwaal af. Terug naar het boek 😀 .

Waarom wij fan zijn.

Alle gevoelens mogen er zijn; de verdrietige, blije, boze en meer. Dat is ook echt een les die wij aan Lana mee willen geven. Want gevoelens hebben we allemaal. Het belangrijkste is dat je weet hoe je er mee om kunt gaan. En hoe welpje met zijn gevoelens omgaat is denk ik voor iedereen onwijs herkenbaar. Maar gelukkig is daar de wijze uil, met een prachtige les van vriendschap en hoe je iedere gevoelens kunt neutraliseren. Het is dan ook een boek wat ik dolgraag voorlees aan Lana. Hoewel het verhaaltje nu nog iets te lang is om in één keer aan ons meisje voor te lezen, is het ook een adembenemend mooi boek om gewoon door te bladeren. De prachtige illustraties gemaakt door Carmen Groenefelt zijn namelijk een lust voor het oog. Wat ons betreft is dit boek dan ook in alle opzichten een cadeautje; om te geven, ontvangen en om in de boekenkast te hebben.

En… Ik heb leuk nieuws! Ik mag 2 exemplaren weggeven!

Mag ik jou blij maken met een exemplaar van Welpje en het verdwenen zonnetje? Laat dan onder dit blog artikel een reactie achter met een geldig mailadres (of stuur mij een mail naar info@clairesmission.com, met je adres). Volgende week dinsdag ontvangen de 2 winnaars een persoonlijke mail.


Ben jij al bekend met het debuut van Lonneke Sanders? En wie zou jij blij willen maken met Welpje en het verdwenen zonnetje?


Ben je op zoek naar een lief en vrolijk boekje voor de allerkleinste? Dan ga je van dit blog artikel heel erg blij worden.Ik heb er namelijk 7 voor je; boekjes waar wij super vrolijk van worden! Benieuwd welke pareltjes Lana laten schaterlachen van plezier? Lees dan snel verder.

Baby Shark!

Welke ouder kent het niet? Iedere dreumes is dol op het aanstekelijke liedje over Baby Shark. Ga samen met papa, mama, oma, opa én Baby Shark op jacht in dit vrolijke prentenboek voor de allerkleinsten.

Waarom wij er blij van worden…

‘’Baby shark, doo, doo, doo, doo, doo, doo

Baby shark, doo, doo, doo, doo, doo, doo

Baby shark, doo, doo, doo, doo, doo, doo

Baby shark’’

Het is één van de allereerste liedjes die wij voor Lana zijn gaan zingen. En toen ik zag dat er nu ook een boekje van gemaakt is, wilde ik uiteraard direct een exemplaar hebben. Want woehoeeee wij worden er blij van 😀 ! En we hebben direct wat geleerd. Want wij zingen altijd de Amerikaanse versie (Lana wordt tweetalig opgevoed) maar de Nederlandstalige versie is net zo leuk! Aanrader! Mooie vrolijke illustraties ook!

Muk

Muk is een dalmatiër-pup: je weet wel, zo’n gestippelde. Het liefst zou hij nog véél meer stippen hebben! Een droldwaas avontuur van Muk, een hondje om van te houden.

Waarom wij er blij van worden…

Wij zijn dol op verhaaltjes die rijmen en Muk is in deze categorie ook echt een pareltje! Daarnaast zijn de illustraties prachtig.

Liefs van de krijtjes

Liefde bestaat in verschillende soorten. Dit boekje gaat over alle verschillende kleuren die liefde kan hebben. Soms zonnig en warm als geel en oranje, een andere keer bijna onzichtbaar net als de kleur wit, soms verschuilt het zich als perzikkleur krijtje en soms is het donker als zwart… Alle kleuren van de liefde mogen er zijn!

Waarom wij er blij van worden…

Ik vind de betekenis die achter dit boekje schuil gaat prachtig! Daarnaast is het formaat perfect geschikt voor Lana om zelf vast te kunnen houden.

Vormen

Ontdek in dit grote kartonboek de verschillende vormen met de bekende personages van meesterverteller Roald Dahl. Je ziet een grote ronde zon, een vlieger die vrolijk door de lucht dartelt en de scherpe tanden van de Reuzenkrokodil! En wie verstopt zich achter het luikje van het raam? De kleurrijke illustraties zijn uiteraard gemaakt door Quentin Blake.

Waarom wij er blij van worden…

Wij zijn dol op Roald Dahl en ook dit is weer een pareltje! Super fijn dat het van stevig karton is gemaakt en onwijs leuk dat de cirkel van de zon is uitgesneden! Ook de laatste bladzijde waarin de sterren voelbaar zijn, is een groot succes.

Tellen

Een grappig, groot kartonboek, gebaseerd op De Reuzenkrokodil van Roald Dahl, waarmee kinderen kunnen leren tellen. De kleurrijke illustraties zijn uiteraard gemaakt door Quentin Blake.

Waarom wij er blij van worden…

Een leuk en origineel boek! De allerlaatste bladzijde waarin de reuzekrokodil een hele grote hap neemt, laat Lana schaterlachen. En daar wordt ik dan weer heeeeeeel erg blij van 😀 !

Dribbel bij opa en oma

Dribbel bij opa en oma is een stevig kartonboek met flapjes. De allerkleinsten kunnen met Dribbel op ontdekkingstocht door het huis en de tuin van opa en oma door te kijken wat er achter de flapjes zit.

Waarom wij er blij van worden…

Wij vinden Dribbel altijd zo lief! En de flapjes maken Lana reuze nieuwsgierig waardoor ze nog meer in het boekje opgaat. Super leuk! Fijn ook dat het gemaakt is van stevig karton.

Wat zegt de kleine krokodil op de crèche?

Triiing, spetter spetter, mjam mjam, vroem, dingdong, wèèèèh, klok klok klok, zzz, plop, smak smak smak, tot morgen! De kleine krokodil gaat voor het eerst naar de crèche. Dat is best spannend. Gelukkig wordt het een leuke dag, vol vertrouwde én nieuwe geluiden. Aan het eind van de eerste dag op het kinderdagverblijf heeft de kleine krokodil een heerlijke tijd gehad. Klop-klop doet dan de deur. Daar is de grote krokodil al om de kleine krokodil mee naar huis te nemen.

Waarom wij er blij van worden…

Ik kan mij heeeeeeeel goed voorstellen dat wanneer je kindje (voor de eerste keer) naar de crèche/kinderdagopvang/gastouder gaat, dit boekje perfect is om voor te lezen! De illustraties zijn kwetsbaar en zacht, net zoals het verhaal.

PS: Met heel veel liefde voor…

Super blij en dankbaar ben ik altijd voor de boekjes die wij cadeau krijgen. En ook op deze 7 pareltjes zijn wij getrakteerd door Gottmer Uitgevers Groep, Uitgeverij de Fontein, Rubinstein en Uitgeverij Unieboek. Alleen maar liefde!


En dat waren ze alweer! Op welk boekje ben jij verliefd geworden?


Mijn mooiste jeugdherinneringen bestaan uit sprookjes die mijn oma zelf verzon en voor het slapengaan vertelde over kabouters, smurfen en dieren met magische krachten. En de beeldschone boeken die mijn moeder voorlas. Nu ik zelf moeder ben, zijn sprookjes niet altijd mijn favoriete verhalen om te vertellen. Vaak vind ik ze te heftig, te zwaar of te donker en negatief. Maar ik heb een boek gevonden waar ik helemaal verliefd op ben en waar ook Lana dol op is; het Groot Biegel sprookjesboek! In dit blog artikel vertel ik meer over dit pareltje en… Ik heb ook onwijs leuk nieuws! Ik geef namelijk 3 exemplaren van dit prachtige sprookjesboek weg! Mag ik jou hier blij mee maken?

Een betoverend mooie voorleesklassieker.

Voordat ik met je ga delen wat ik en wij van het boek vinden. Laat ik je eerst even op de achterkant van het boek kijken. Dit is waar het Groot Biegel sprookjesboek over gaat;

‘’Paul Biegel noemde zichzelf ‘een ouderwetse sprookjesschrijver’. En een rasechte verteller, dat was hij. Vanuit zijn befaamde schrijfstoel schreef Paul Biegel het ene geliefde verhaal na het andere. Bijvoorbeeld een verhaal over een witte zwaan die naar de sterren vliegt, en eentje over een jongetje dat op wonderbaarlijke wijze zijn lievelingsbeer terugvindt. Of het verhaal over de dieren uit het bos die hun jager een plechtige begrafenis geven. Waar hij ook over vertelt, moeiteloos sleept hij je mee naar zijn fantasievolle, unieke werelden.

In deze verhalenbundel zijn 30 van Paul Biegels allermooiste verhalen verzameld. Stuk voor stuk zijjn ze rijk geïllustreerd door Charlotte Dematons. Met haar schilderachtige tekeningen weet zij de Biegelsfeer perfect te verbeelden. Het ‘Groot Biegel sprookjesboek’ is met zijn heerlijke sprookjes en prachtige illustraties dan ook een waar genot om voor te lezen. Of om zelf te lezen natuurlijk!’’

Waarom wij er fan van zijn.

Sprookjes; ik krijg er of een warm gevoel van in mijn buik en een lach op mijn gezicht of ik huil tranen met tuiten. Omdat sprookjesverhalen vaak verrassende wendingen hebben, vind ik ze altijd een tikje spannend om voor te lezen. Want hoe loopt een verhaal af en wat voor reacties roept het op bij Lana (en bij mij)? Maar het Groot Biegel sprookjesboek is echt een pareltje! Vooral omdat de diepere betekenis van een verhaal groter is dan bijvoorbeeld de droefheid. Zo is zelfs het verhaal van de jager (waar ik anders echt vreselijk om kan huilen) een verhaal wat ik niet uit het boek wil halen. Omdat de boodschap van compassie alles omhult en het verhaal als een cadeautje inpakt (en ja, uiteraard wordt ik er blij van dat de dieren winnen, dat mag ik niet ontkennen). Daarnaast zijn de illustraties beeldschoon en zijn alle 30 sprookjesverhalen compleet verschillend maar wel stuk voor stuk ouderwets mooi. En één ding hebben ze alle 30 met elkaar gemeen; uit ieder verhaal valt een waardevolle les te halen. Wat het niet alleen een prachtig boek maakt voor kinderen maar ook voor volwassenen. Voorleesplezier gegarandeerd!

En… Ik heb onwijs leuk nieuws! Ik mag 3 exemplaren weggeven!

Ik heb geweldig leuk nieuws! Namens Sanne van de prachtige uitgever Gottmer, die het Groot Biegel sprookjesboek heeft uitgegeven, mag ik namelijk drie lezers blij maken met een exemplaar. En geloof mij; hier ga je blij van worden 😀 ! Dus… Mag ik jou blij maken met een exemplaar? Laat dan onder dit blog artikel een reactie achter met een geldig mailadres (of stuur mij een mail naar info@clairesmission.com, met je adres). Volgende week dinsdag ontvangen de 3 winnaars een persoonlijke mail.


Ben jij al bekend met het werk van Paul Biegel? En wat is jouw lievelingssprookje?


Soms heb je van die interviews waarvan je hoopt dat het nooit eindigt. Dat heb ik met dit super inspirerende en fijne interview met Yoshi Julia. Een vrouw die tegen het traditionele onderwijs is en een geweldige community heeft opgebouwd van moeders, die net zoals haar thuisonderwijs geven. En.. Ook nog met een heel bijzonder randje; op basis van het leven met de maan. Ze heeft een prachtige missie die ze deelt in dit interview inclusief een beeldschoon gedicht. Voordat ik teveel verklap; ga er even lekker voor zitten. Ik wens je heel veel leesplezier toe 😀 !

Kun je wat meer vertellen over jouw missie?

Mijn missie is ontstaan vanuit mijn hart en elke dag merk ik hoe erg het mij op het lijf geschreven is. Het voelt zo kloppend, het voelt zo in flow. Ik lag dus in bed, met mijn zoons naast mij. Zij sliepen al en ik lag te voelen en na te denken over wel of niet naar school en hoe het dan verder moest, want het voelde niet goed. Eigenlijk wilde ik altijd al thuisonderwijs geven. En ik weet niet eens meer precies hoe; Toen kwam ik dus ineens op het idee om te gaan leren met de maan. Oftewel maanthema’s.

Ik ging zitten en in één week heb ik eigenlijk de hele basis en structuur uitgewerkt, een aanmeldpagina gemaakt en gedeeld. Ik kon het zelf bijna niet geloven en nu voelt het alsof het nooit anders is geweest.

Mijn missie met de maanthema’s is ouders ondersteunen in het geven van thuisonderwijs ofwel ‘alternatief’ onderwijs. Ik merk dat er best veel ouders zijn die het graag zouden willen en het toch nog niet helemaal durven of denken dat het pittig is. En ja, je moet er wel wat voor regelen, maar het is echt wel haalbaar.

Het Maanthema is ook echt bedoeld voor de ouders. Ik geef informatie voor de ouders, ik doe wel suggesties voor ‘opdrachten’ of activiteiten die ze met hun kinderen kunnen doen en ik organiseer elke volle maan een live event waar we elkaar kunnen ontmoeten. Het maanthema wordt ervaren met ouder & kind en de kinderen kunnen dan met elkaar spelen.

In principe leert de ouder en kan de moeder of vader die het thuisonderwijs geeft de kennis doorgeven aan de kinderen op een manier die past bij hun kind. Ook ondersteun ik in het vinden van de vorm van de manier, door bijvoorbeeld Paardencoaching & Kernvisiecoaching aan te bieden als extra ondersteuning.

De Thema’s die ik kies zijn uniek (al lijken de namen soms heel gewoontjes) en wat ik deel zijn vaak dingen die niet meer algemeen bekend zijn. Waarvan ik voel dat het belangrijk is dat ouders en ook hun kinderen dit juist wél weten.

Als voorbeeld het lopende maanthema: Wetten & Regels. Hoeveel kinderen & ouders weten, en doorvoelen de zeven wetten van het universum? Hoeveel ouders weten die wetten ‘uit te leggen’. Op dit moment ken ik geen curriculum of ‘lesboeken’ laat staan activiteiten daarvoor, die ondersteunen om hier een meer doorgrond gevoel en weten van te krijgen. We leven in het universum, alles wat er daarbinnen bestaat voldoet aan de zeven wetten – die in essentie eigenlijk maar een wet is en voor ons ‘simpele’ driedimensionale brein is opgedeeld in zeven. Dus ja, in mijn ogen is het zeker goed om je daarover te informeren.

Daarnaast is het ook een soort ‘unschooling’ voor de ouder. Waar mogen zij hun ideeën laten gaan en vrijlaten. Onbewust hebben we toch een bepaald beeld van ‘hoe het moet’, ook als we denken dat we het écht anders doen. Als je die onbewuste dingen niet opruimt, creëer je niet meteen iets nieuws, je maakt het tegenovergestelde.

Stel je hebt een overtuiging vanuit je ouders meegekregen: dan ga je ofwel die overtuiging overnemen/kopiëren, ofwel je draait die overtuiging om. In feite zijn het twee dezelfde zijden van een munt. Als je echter opruimt, kan jouw overtuiging naar boven komen. Dan kan er écht iets heel nieuws ontstaan. Hierdoor denken we dus vaak dat we iets nieuws doen, dat we het anders doen, terwijl we eigenlijk hetzelfde doen op een andere manier.

Wat betekent bewust ouderschap voor jou?

Bewust ouderschap reikt voor mij heel ver. Het gaat mij echt om bewustwording. Kinderen, paarden, gebeurtenissen, ons leven spiegelt in wezen onze binnenwereld. Ouderschap betekent voor mij verantwoordelijkheid nemen voor je eigen pijn en/of emotie. Als er bijvoorbeeld onrust ontstaat in huis, of mijn kind doet zichzelf pijn, of er ontstaat een ‘vervelende’ situatie dan reflecteer ik. Ik stel mezelf vragen: Waarom gebeurt dit nu? Wat heeft dit te zeggen? Waar raakt het mij? Dit betekent niet dat je jezelf als moeder of vader overal de schuld van zou moeten geven, of dat jij verantwoordelijk bent voor alles wat erom je heen gebeurt. Het is veel meer je bewust worden van wat er om je heen gebeurt en jezelf dus de vraag stellen wat dit voor jou te zeggen heeft. Zelfs op die vraag of vragen hoef je niet meteen een antwoord te hebben, soms gaan daar weken overheen (of langer). Door het stellen van de vraag, stel je jezelf open. Je neemt een open en onvoorwaardelijke houding aan, waardoor er ruimte ontstaat voor het antwoord.

Ik leef dit ook echt, bijna ieder moment. De kunst is wel om er niet in door te slaan en je dus te beseffen dat het niet jou ‘schuld’ is. Maar, als je je bewust wordt van je pijn, kun je er wel verantwoordelijkheid voor nemen en het opruimen.

Waarom werkt het traditionele schoolsysteem volgens jou niet?

Het is te oubollig, niet meer van deze tijd, kinderen worden te veel hetzelfde behandeld. Als je kijkt naar met wat voor een bewustzijn kinderen op aarde komen, snap ik echt dat zij niet passen binnen het schoolsysteem. Denk aan hooggevoelige kinderen of kinderen die multidimensionaliteit ervaren.

In de opleiding tot kernvisiecoach heb ik bijvoorbeeld geleerd dat kinderen in ieder geval tot en met hun tiende vooral leren via gevoel – de rechterhersenhelft. Terwijl het grootste gedeelte van het schoolsysteem is ingericht op de logica – de linkerhersenhelft. Dat sluit al niet bij elkaar aan.

Net als dyslexie, dat is een term. Dyslexie ‘bestaat niet’. Als je kinderen met dyslexie op de juiste manier leert hoe zij leren, kunnen ze sneller leren dan leerlingen die het via de logica doen. Dit geldt ook voor dyscalculie of ADHD, of ADD.

Wat eigenlijk heel logisch is. Want ons ‘gevoel weten’, heeft wel 200.000 keer meer informatie dan onze logica. Met je gevoel ben je, als je goed weet hoe het in elkaar zit vele malen sneller. En dat is nou juist wat we precies niet leren op school. Om ons gevoel te gebruiken, om dat kompas te gebruiken. En eerlijk, dit is niet op alle scholen zo. Er zijn scholen die heel dichtbij komen en die het echt gaaf hebben aangepakt. Toch denk ik dat we te veel proberen onze kinderen in een systeem te proppen. Veel van de dingen die ze leren, zijn toch hetzelfde. In mijn ogen zijn essentiële zaken niet meegenomen: zoals bijvoorbeeld het besef van onze chakra’s, hoe het geldsysteem in elkaar zit en hoe onze binnenwereld werkt om er een paar te benoemen.

Wat is jouw ervaring met thuisonderwijs, unschooling, coöperatief onderwijs en alternatief onderwijs?

Ik denk dat er ondertussen wel meer ouders die ervaring hebben met thuisonderwijs, haha. Mijn ervaring ermee is tof. Ik moet eerlijk zeggen dat unschooling wel onder thuisonderwijs valt, maar een hele eigen manier van leren is. Het wordt ook wel gezien als een levenswijze. CPO of coöperatief passend onderwijs gaat echt over de brug slaan tussen het een en het ander, wat goed is voor het kind. Op dit moment staat mijn oudste zoon nog wel ingeschreven op school, dus ik moet nog een soort van samenwerken. Alternatief onderwijs is eigenlijk een vorm van passend onderwijs vinden. Eerlijk, ik hecht niet zoveel waarde aan namen. Ik mix en match ook best wel door elkaar.

Zo geloof ik zelf wel heel erg in zelfsturend leren. Onderzoek doen op basis van de vragen die je kinderen stellen, waaruit dan weer nieuwe vragen ontstaan. Dat is echt tof, dat is leuk. Tegelijkertijd geloof ik ook in het aanbieden van nieuwe stof, suggesties doen, prikkelen en echt een actieve houding innemen als je kind vragen stelt. Vandaar ook dat die maanthema’s voor mij zo goed voelen. Misschien als je er van buitenaf naar zou kijken dat ik dan voornamelijk unschooling doe. En zoals ik zei: ik hecht daar niet zo veel waarde aan.

Kan dit ook zomaar in Nederland? Hoe zit dit met leerplicht?

Ja, dit kan. Als je kind niet is ingeschreven op een school kun je je vrij gemakkelijk beroepen op artikel 5b, waarbij je richtingbezwaar doet. Richtingbezwaar houdt kort in dat jou levensovertuiging of geloofsovertuiging niet rijmt met de richtingen of denominaties op de scholen die 6,5 km bij jou vandaan wonen.

Ik heb er een heel uitgebreid blog over geschreven; ook over hoe je er eventueel wel uit het schoolsysteem zou kunnen komen. Het blog kun je hier lezen.

Hoe heb je het leven met de maan in je leven geïntegreerd?

Op veel manieren. Als kind was ik mij al erg bewust van de maan en voelde ik ook de maan aan. Mijn cyclus richt zich bijvoorbeeld op de maan. De ene keer bloed ik een paar maanden rond nieuwe maan, dan weer rond volle maan. Met nieuwe maan trek ik mij meer terug, neem ik meer ‘me time’ en ik voel dan ook vaak dat ik moe ben. Meestal slaap ik dan iets meer en langer.

Intuïtief maak ik rondom nieuwe maan vaak schoon, of als ik bijvoorbeeld bepaalde dingen te verwerken heb dan besteed ik daar rond nieuwe maan extra aandacht aan, omdat het gemakkelijker is om oude dingen vrij te laten rond nieuwe maan.

Ik organiseerde voor een tijdje ook bijeenkomsten tijdens de nieuwe maan, om met een groepje vrouwen dan naar de sauna te gaan, omdat het met nieuwe maan gemakkelijker is afvalstoffen af te voeren. Ik knip bijvoorbeeld mijn nagels ook meestal rond nieuwe maan en ik ben dit jaar begonnen met een minituintje. Dan let ik op de stand van de maan met bijvoorbeeld het zaaien van zaadjes.

Rond volle maan werk ik vaak tot laat door, wat mij dan ook echt totaal geen extra energie kost. Ik kan het dan doen op een paar uur slaap. Ik kan dan wel proberen te slapen, maar ik lig dan meestal toch wel in bed bomvol ideeën. Richting volle maan komen er nieuwe ideeën en rondom nieuwe maan kan ik ze dan uitwerken en reflecteren. Beter beslissingen maken over welke ideeën ik graag zou willen uitvoeren, want het kan niet allemaal tegelijk. k zat bijvoorbeeld lang te twijfelen over het volgende maanthema na Wetten & Regels en ineens, de ochtend voor nieuwe maan wist ik het zeker: Paardenkracht.

En hoe ziet het leren met de maan er in de praktijk uit?

De maanthema’s – intuïtief gekozen in flow met de maan, het seizoen en wat er speelt- die leef ik ook echt. De maanthema’s zijn voor mij een leidraad, een vertrekpunt. Want als je gaat onderzoeken kom je toch weer allemaal dingen tegen die misschien niet direct met het maanthema te maken hebben.

Dus met volle maan, wat voor vieren staat, dan is er dus een live event, een ontmoeting, een meeting. We gaan het ervaren en voelen.

Het laatste kwartier is meer kennis opdoen, je wat meer in het onderwerp verdiepen als ouder. Waarbij jij dit dan weer integreert of meeneemt naar je kinderen toe, of niet. Zo deed ik met het huidige maanthema: Tanden & kiezen een interview met de tandarts. Een paar dagen later liepen we door het bos. De tandarts had het ook over de sapstroom van de bomen, hoe die gelijk is aan de ‘sapstroom’ in onze kaken. Dus daar begon ik dan spontaan iets over te vertellen. Waardoor Riley daar weer op inhaakte en er zo een antwoord kwam. Of ik lees boeken voor over dat onderwerp of ik ga vragen stellen: Hee, wat voor tanden heeft een eend eigenlijk? Hebben alle dieren tanden? Als mijn kinderen erop ingaan – vaak wel – gaan we het uitzoeken. Als ze het niet doen, dan is dat ook oké. En zelf ontdek ik ook steeds meer, wat dan uiteindelijk, door het zelf te leven, weer bij je kinderen terechtkomt.

Met nieuwe maan schrijf ik een brief aan de ouders, met reflectie over het onderwerp. Om te voelen hoe en of ze dit verder willen onderzoeken. Het is dan vooral vragen stellen aan jezelf. Naar binnen gericht.

Met het eerste kwartier kun je nog verder de diepte in gaan, door gedetailleerdere vragen te stellen. Zo kun je bijvoorbeeld nog eens met een expert gaan praten, die ik voor dat thema inhuur. Dit is dan voor de ouders, online, of ik doe dat via een interview. Met sommige thema’s zal dat ook live zijn en dan kunnen kinderen ook vragen stellen.

En als afsluiting zorg ik voor een mooi verhaal. Het ziet ernaar uit dat ik die verhalen zelf ‘moet’ schrijven. Want ook in veel boeken wordt maar zo weinig informatie gedeeld over dingen die er écht toe doen. En veel boeken gaan ook over het geluk buiten jezelf. Terwijl ik juist kinderen wil herinneren en vooral het vertrouwen meegeven dat zij het zelf kunnen. Dat alles in henzelf al aanwezig is.

Kun je iets meer vertellen over de community die je aan het opbouwen bent?

Ja, de community die ik bouw is écht voor ouders die meer bewustzijn en bewustwording willen binnen zichzelf en hun gezin. In de ‘basis community’ deel ik ook inspirerende quotes, of filmpjes die ik tegenkom. En nuttige informatie.

Die community is er echt om dingen op een ‘veilige’ manier bespreekbaar te maken. Facebook, Telegram, Linkedin, Whatsapp, lezen in principe allemaal mee. Daarom heb ik de community ook bewust niet op één van die platformen, maar afgesloten. Ouders moeten zich veilig kunnen uiten over moeilijke onderwerpen, ik probeer deze ouders uit te nodigen en te verwelkomen. Ze eraan te herinneren dat zij het kunnen. En als ze mee willen doen met de maanthema’s is dat supergaaf. Als je wel aan de maanthema’s meedoet heb je natuurlijk een andere soort toegang tot de community dan de ‘standaard’ leden.

Wat betekent het moederschap voor jou?

Veel. Mijn zwangerschappen hebben mij zo veel gebracht. Mijn kinderen hebben mijn bewustwordingsproces enorm versneld. Ik was al redelijk bewust, maar door mijn kinderen ben ik ook echt op zoek gegaan om de dingen die er speelden echt te willen opruimen.

Het is voor mij ook flexibel blijven. Om niet dingen niet te doen, alleen maar omdat het niet in mijn plaatje of beeld past. Zo had mijn zoon laatst een minihutje gemaakt op de bank. Daar wilde hij graag in slapen. Logisch gezien en vanwege ritme en bla bla zeg je dan: nee, ga maar in je bed slapen. Dat komt dan als eerste bij je op. En dan denk ik verder en zeg ik tegen mezelf: maar waarom niet? Waarom zou het niet kunnen?

Waardoor je meestal tot de conclusie komt dat je het idee wilt afwijzen, omdat het niet past in jouw plaatje. Als je daar pas net mee begint, kan dat veel van je vragen. Want zoiets komt vaker voor dan dat je denkt, haha.

Wat zijn voor jou belangrijke dingen die je meegeeft in de opvoeding van je kind en wat voor voorbeeld wil je voor hem/haar zijn?

Best een aantal dingen. Mijn moeder zei toen ik kleiner was wel eens tegen mij: ‘’al zegt de koningin dat je het moet doen. Als het niet klopt, dan doe je het niet.’’

Niet dat je alle autoritaire personen in je leven moet negeren. Meer dat je kritische vragen mag stellen over een opdracht. Een regel opleggen of dat mijn kind iets moet doen omdat ik het zeg: dat vind ik heel erg moeilijk en voelt ook niet kloppend. Ik geloof eerder in afspraken maken. Helder communiceren. Eerlijk zijn naar anderen en vooral naar jezelf. Kinderen voelen feilloos aan hoe jij je voelt. Dus als ik een vraag krijg van mijn zoon: Mama, ben je verdrietig? Dan geef ik dat toe. Dan zeg ik ja. En als het er is laat ik mijn tranen stromen. Of als mijn andere zoon vraagt: Waarom ben je zo boos mama? Dat ik dat uitleg, vertel waarom ik gefrustreerd ben. Die vragen stel ik ook aan hen als zij emoties voelen. Ik ben blij als ze hun emotie uiten, omdat het betekent dat ze het niet gaan opkroppen en internaliseren, zoals wij dat bijvoorbeeld hebben gedaan als kind. Dat betekent niet dat ik alles gedoog. Ik probeer meer te sturen hoe ze het veilig kunnen uiten.

En weer opnieuw reflecteren: waarom doet mijn kind zo?

Riley kan soms erg explosief zijn of boos. Met behulp van een coach ben ik dat gaan opruimen. En toen dat daadwerkelijk was opgeruimd kwam er onder die boosheid, heel veel verdriet. Soms denk ik ook dat hij mij die boosheid liet zien, zodat ik mijn verdriet zou gaan voelen en uiten. Kinderen doen dit overigens nooit express. Ook al lijkt dit soms zo. Vaak weten ze zelf niet waarom ze doen zoals ze doen. Dat komt omdat zij puur uiting geven aan wat er binnen in jou speelt. Ook geef ik ze denk ik mee, door mijn manier van leven, dat er altijd een keuze is. Juist als je denkt dat die er niet is. En vooral hen en mezelf herinneren dat we een goddelijk wezen of spiritueel wezen zijn, dat een ervaring heeft op aarde, in de vorm van een mens. Ons lichaam is de tempel, dus zorg daar goed voor. Ze echt bewust maken van die goddelijke kracht.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over een hele grote vallei, dicht bij de zee met ‘mooi’ weer. En dat daar een hele kudde paarden chill kan rondlopen om mee te zijn. In die vallei is een soort community waarbij iedereen voor zichzelf kan zorgen, maar er ook gemeenschappelijk goed is. Ze wonen daar niet per se in huizen, maar eerder Gers (yurts), pipocampers en tiny houses en soms misschien wel in een ‘gewoon’ huis wat duurzaam is gebouwd.

Het kan nog steeds ‘modern’ zijn. Dus het hoeft niet per se zo te zijn dat niemand daar meer een telefoon heeft of computer, maar wel dat daar heel bewust mee wordt omgegaan.

Ook zou ik een eigen moestuin echt super super vet vinden. Ik heb nu ook een miniminimoestuintje. Eén van mijn kwaliteiten is mensen bij elkaar brengen en verbinden die op het eerste gezicht veel van elkaar lijken te verschillen. Dus ik denk dat deze droom wel werkelijkheid is/kan worden.

Ben je gelukkig?

Ja, ik ben wel gelukkig. En ik wordt steeds gelukkiger. Geluk is in mijn idee een groeiproces, omdat geluk ontstaat hoe meer je één bent met jezelf, ofwel dat pure stuk of dat pure kind dat je ooit was. Door alles wat wij als kinderen opzuigen en uit liefde overnemen van anderen, in de hoop onze ouders/juffen/leidsters/meesters gelukkig te maken, heb je best wat meegenomen. Van jezelf verwachten dat dit in één dag is opgeruimd en opgelost is een best een groot doel. Zelf heb ik dus ook niet het gevoel dat geluk zo zwart wit is. Tegelijkertijd geloof ik ook dat geluk iets blijvends kan zijn, zolang je het van binnenuit laat ontluiken en er ruimte voor maakt. Vooral dat geluk van binnen, dat het te vinden is binnen in ons, dat mogen meer mensen gaan beseffen.

Wat is jouw definitie van succes?

Moeiteloos ondernemen. De tijd hebben om heerlijk tijdloos een wandeling te kunnen maken met mijn kinderen. Voldoening ervaren met wat je doet en daar ook een realistische prijs voor vragen. Echt impact maken bij mensen. Door wel bij jezelf te blijven en ze vanuit jouzelf te begeleiden. Niet redden of ‘helpen’, eerder ondersteunen en begeleiden. Ik geloof namelijk wel dat je de stap zelf moet nemen. Dat je de moed moet hebben om het zelf te doen. Als coach kan ik je daar natuurlijk wel bij helpen, en uiteindelijk kan ik die stap niet voor je maken.

Delen: een uitnodiging en gedicht.

Als je je als ouder aangesproken voelt door wat ik hier verteld heb, dan nodig ik je van harte uit in de community. Om met elkaar te kunnen verbinden.  

Het volgende maanthema “Paardenkracht” begint op 26 mei en loopt t/m 23 juni. Inschrijven kan t/m 25 mei 23.59. We beginnen live door lekker te gaan ervaren met de paarden bij mij thuis op 26 mei. Vanaf 20 mei kun je je aanmelden via deze link.

En ik wil graag dit gedicht met jullie delen:

Verbinden          

Is ver te vinden deze dagen

Het is

Moeilijk om te binden

Als verschillen

Zo groot lijken

Te zijn

Verbinden is helen

Verbinden is delen

Vanuit je hart

Als je echt verbindt

Dan ondervindt

Je de liefde binnenin

En ont – bindt

Je jezelf van oordelen

Oordelen van de ander

Oordelen over de ander

Én vooral

Oordelen over jezelf

Verbinden is helen

Verbinden is delen

Zonder vrees of blaam

Verbinden is vinden

Dat kleine stemmetje

Dat beeft

En het verwarmen

Liefdevol omarmen

Totdat het weer leeft

Leeft het en geeft

Het je kracht

Nu

Om samen verder te gaan

Innig verbinden

Met die wereld

Van binnen

Die we even

Vergeten zijn

Verbinden is helen

Verbinden is delen

En zingen

Het lied van je eigen wijsheid

Het lied van de vrijheid is nu daarbinnen

Luister maar


Heeft Yoshi jou ook geïnspireerd? En is er een vraag die jij aan haar zou willen stellen?

Moederdag; het is ieder jaar weer een feestje. En ook dit jaar genoten we van een heerlijke brunch. De 2de sinds ik zelf moeder ben, met 4 generaties. In dit blog artikel laat ik je zien hoe onze Moederdag er dit jaar uit zag, hoe ik het in beeld heb gebracht en welk symbolisch cadeau ik aan mijn moeder, oma en dochtertje heb gegeven.

Zo verschillend en toch zo hetzelfde.

Sinds de geboorte van Lana sta ik er extra bij stil. Want hoe bijzonder is het dat ons dochtertje de 4de generatie is in een lijn van sterke en onafhankelijke vrouwen. Om dat extra te benadrukken, heb ik speciaal voor haar dit jaar een mooi glossy magazine gemaakt van OnsFotoboek. Een prachtig bedrijf dat geeft om de maatschappij. Zo drukken zij in Nederland en wordt onder andere de CO2 (Carbon Footprint) gecompenseerd door het planten van bomen in Indonesië en hebben zij een samenwerking met Stichting Kinderen kankervrij (kiKa). Super goed dus!

Anyhow, terug naar mijn verhaal, tijdens het uploaden en het maken van het fotoboek zag ik pas hoe erg we eigenlijk alle 4 op elkaar lijken. Niet alleen hebben we allemaal iets qua uiterlijk van elkaar weg maar werd het ook in één oogopslag zichtbaar hoe dol we alle 4 zijn op water, zon, natuur, lekker eten, gezelligheid en samen zijn met elkaar.

Mijn oma; een echt familiemens, dol op vrijwilligerswerk, mensen en meer.

Ik ben dol op mijn oma. Zij is absoluut één van mijn favoriete mensen op deze aarde. Niet alleen omdat ze de mooiste verhalen kan vertellen, super lief is, maar vooral omdat ze een hart van goud heeft. Ze is een echt familiemens; dol op haar 3 kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze is jaren geleden voor de liefde naar Nederland toe verhuist vanuit Denemarken. Mijn opa was een Indisch man met een hoge rang in de Luchtmacht, die ik helaas niet heb gekend, maar over wie mijn oma altijd liefdevol spreekt. Ieder jaar gaat mijn oma terug naar Denemarken toe om familie te bezoeken (vaak samen met mijn moeder). Al sinds dat ik mij kan herinneren doet ze vrijwilligerswerk bij de Kringloopwinkel en sinds een aantal jaar ook bij de Weggeefwinkel. Autorijden; daar is zij nooit echt fan van geweest. Het liefste verkent ze de wereld met haar fiets. Samen hebben we de mooiste avonturen beleeft. Toen ik 5 jaar was, heb ik samen met mijn moeder ook 2 jaar bij haar gewoond en was mijn oma de persoon die mij iedere dag naar school toe bracht, ophaalde en met wie ik uren doorbracht in de natuur, (kringloop)winkels, knuffelde met alle soorten dieren en meer. Ook toen wij een eigen huisje kregen, zag ik mijn oma minimaal 2x per week. Zo haalde ze mij op van school op woensdagmiddag en op zondag kwam ze altijd eten. Ook belde we iedere dag en vertelde ik haar over mijn struggles, blije momenten, verdriet en meer. Altijd stond (en staat) ze klaar met een luisterend oor en een knuffel wanneer ik het nodig heb. Bij mijn oma kom ik thuis. Niet alleen omdat ze mijn oma is, maar ook omdat ze mijn 2de mama is.

Mijn moeder; genereus, liefdevol, dol op werken en reizen.

Er is niemand die zo genereus is als mijn moeder. Geld speelt geen rol en niets is te gek voor de mensen die ze liefheeft. Samen met haar heb ik prachtige reizen gemaakt en hebben we onder het genot van lekker eten en een drankje, de mooiste gesprekken. Als kind vertelde ze mij vaak, dat ze mijn moeder is en niet mijn vriendin. Maar inmiddels kan ik toch echt zeggen dat mijn moeder mijn beste vriendin is. Er is namelijk niets wat we niet met elkaar delen en bespreken. We bellen dan ook iedere dag om de dag met elkaar door te nemen. Mijn moeder heeft altijd fulltime gewerkt en een prachtige carrière. Het is dankzij en door haar, dat ik op mijn 30ste kon zeggen dat ik ‘careerwise’ alles heb meegemaakt wat ik mee wilde maken en ben waar ik wil zijn. Ik heb zelf toerisme gestudeerd en ook daarin is mijn moeder een bron van inspiratie geweest. Niet alleen omdat we altijd de liefde voor boeken en taal met elkaar gedeeld hebben, maar ook de liefde voor reizen en avontuur. Daarnaast is mijn moeder dol op mooie kleding (en heb ik ‘toevallig’ ook een diploma mode/commercie), sieraden, luchtjes, make-up, autorijden en meer. Het is een prachtige vrouw met stijl en klasse. Mooi van binnen en mooi van buiten. Een fantastische, liefdevolle en avontuurlijke oma, die dol is op voorlezen en samen de wereld verkennen.

En dit zijn wij; ik & Lana.

Ons ken je natuurlijk al, door de blog artikelen die ik schrijf en de verhalen die ik deel over mezelf en Lana. De liefde voor mooie verhalen, taal en boeken heb ik van jongs af aan meegekregen en geef ik nu ook met liefde door aan onze prachtige dochter. Voordat zij 4 jaar is willen we gaan emigreren naar een land waar we nog niet eerder zijn geweest, maar wat op papier aan al onze wensen voldoet. De liefde voor natuur, dieren en al haar inwoners is iets wat ik graag mee geef aan Lana. In traditioneel onderwijs geloof ik niet echt; ik volg graag mijn eigen weg en deel al mijn kennis letterlijk door het Lana te laten zien en voelen. Ik vind het belangrijk dat het Lana aan niets ontbreekt. Maar tegelijkertijd is ze net zoals ik (tot nu toe) totaal niet materialistisch. Hoewel ik in de 14 jaar dat ik mijn rijbewijs heb, nog nooit schade heb gemaakt, ben ik niet zo dol op autorijden. Ik pak liever de fiets of ga lekker lopen samen met Lana. We dromen over het maken van reizen naar verre oorden en kunnen niet wachten om Nederland achter ons te laten. Ik wil Lana meegeven dat ze alles kan en dat geen droom te groot is. Ik zal achter haar staan en naast haar. Als haar moeder en beste vriendin.

Een symbolisch cadeau.

In dit blog artikel vertelde ik je al eerder over onze Moederdag traditie. En ook dit jaar hebben we het met zijn 4tjes gevierd onder het genot van een heerlijke brunch. Dit jaar wilde ik iets speciaals doen. Daarom heb ik voor ons alle 4 een slavenarmband uitgezocht uit de collectie van Kaya Sieraden. Een beetje een nare term, voor een wel heel mooi symboliek; de armband is namelijk oneindig; heeft geen begin of einde. Ik heb er de gravure ‘ U❤C❤C❤L altijd samen ‘ in laten zetten. De U staat voor Ulla (mijn oma’s voornaam), de C voor Charlotte (mijn moeders voornaam) en C & L voor Claire en Lana. En ik ben zo blij met het eindresultaat!

Tot slot..

Stiekem zou ik nog veeeeeel meer willen vertellen over mijn super lieve oma, geweldige moeder en prachtige dochter. Maar ik hoop met dit blog artikel toch een mooie ode gebracht te kunnen hebben aan de 4 generaties vrouwen waar ik onderdeel van uit maak. Het is een prachtig iets, familie. En ik ben ongelofelijk dankbaar dat ik dit door mag geven aan Lana.

PS: En om terug te komen op glossy magazine die ik heb gemaakt bij OnsFotoboek. Als je de code clairesmission gebruikt dan krijg je maar liefst 50% korting en betaal je slechts €7,50 incl. bezorging binnen Nederland. Graag gedaan! 😀


Wat betekent familie voor jou?


Jaarlijks worden er in ons land 1 tot 2 levende – en vijf tot zes dode vondelingen gevonden. Stichting Beschermde Wieg wil aandacht voor deze levensbedreigende situatie en komt op voor deze moeders en hun kinderen zonder stem. In dit blog artikel vertel ik je graag meer over deze prachtige stichting en wanneer je hier terecht kunt. Want ondanks dat het voor mij persoonlijk een ver van mijn bed show is, hebben we toch iets met elkaar gemeen; de liefde voor leven.

Iedere baby krijgt een veilige wieg, ook al kan of wil de moeder niet voor hem of haar zorgen.

Ben je zelf niet in staat om voor je baby te zorgen of om hem/haar op te voeden? Is de enige mogelijkheid die je ziet je baby af te staan? Ben je bang om instellingen te benaderen en wil je liever anoniem terecht? Dan ben je van harte welkom bij de Stichting Beschermde Wieg. Dit prachtige initiatief is in het leven geroepen om iedere vrouw die in verwachting is, zich angstig, wanhopig en radeloos voelt, te helpen en te behoeden voor het maken van verkeerde keuzes, waarvan zij jarenlang veel spijt en verdriet zal hebben. Indien je ècht geen kant meer op kunt en hebt besloten afstand te doen van je baby (door het ergens onbeschermd achter te laten of, nog erger, om te brengen), mag je ervoor kiezen je baby in een speciaal kamertje te leggen.

In dit kamertje wordt je baby warm en veilig opgevangen en zal het je baby aan niets ontbreken. Is er medische zorg nodig, dan zorgt de Stichting Beschermde Wieg daar direct voor.

Hoe het in de praktijk werkt.

In het kamertje staan een bedje en een stoel. Je mag er even bijkomen en in alle rust afscheid nemen van je baby. Ook mag je altijd even praten met de Beschermde Wieg moeder. Als je dit wilt, dan kun je op een knopje drukken. Deze “moeder” die voor het kamertje zorgt, komt dan zo snel mogelijk naar je toe. Je hoeft je naam niet te zeggen als je dat echt niet wilt.

Er ligt in het kamertje een envelop met informatie over de gevolgen van je bevalling, over de noodzaak van medische hulp en waar je daarvoor terecht kunt, ook als je anoniem wilt blijven. Het kan voor jou belangrijk zijn dat je zelf, naast medische verzorging, ook andere hulp krijgt. Ook daar ontvang je informatie over.

In de envelop zit een puzzelstukje. Bij dat puzzelstukje hoort een ander puzzelstukje, dat bij jouw baby blijft. Als die stukjes in elkaar passen, weten jullie later dat jullie moeder en kind zijn. Dat is van groot belang, omdat je kunt terugkomen op je keuze je kindje af te staan. En als je wilt terugkomen op je keuze om je kindje af te staan, is het belangrijk dat je dit binnen 6 maanden na de geboorte doet.

Hoewel je ervoor kunt kiezen je naam en verdere gegevens niet in het kamertje achter te laten, moet je weten dat het belangrijk kan zijn voor jouw baby om later, als hij of zij groot is, met jou in contact te komen. Om die reden en vanwege het recht om te weten van wie je afstamt, vindt de Stichting Beschermde wieg, dat je je gegevens bij ons achter zou moeten laten, maar dat het uiteindelijk aan jou zelf is om te besluiten dit al dan niet te doen. Indien je besluit je gegevens, die al die tijd veilig in een kluis worden bewaard, achter te laten, worden deze op verzoek van je kind pas aan jouw kind gegeven als hij of zij 16 jaar oud is.

Als je weggaat, leg je je baby in het bedje. Je baby is daar veilig. Als je de deur vervolgens achter je dicht doet, sluit deze vanzelf om je baby alle veiligheid te geven die nodig is. Weet dat wij achter het kamertje voor je klaar staan en dat je er altijd op kunt vertrouwen, dat alles wat je ons ook vertelt geheim blijft.

Ongewild zwanger zijn is geen misdaad. Praat er (anoniem) over.

De meeste vrouwen zijn blij met een positieve test, omdat ze een kinderwens hebben, maar misschien is dit voor jou anders en schrik je ervan dat je zwanger bent. Wil je hier anoniem over praten en daarbij al je vragen stellen? Bel 0800-6005, of app 06 – 1111 65 65 de Stichting Beschermde Wieg dan. Zij is er voor jou. Niet alleen door zo goed mogelijk advies en antwoord op je vragen te geven, maar ook door je te helpen tot een veilige en goede keuze te komen als het om de toekomst van jou en je baby gaat. Bij hun is je geheim veilig.

De Stichting Beschermde Wieg helpt je, van mens tot mens, zónder oordeel en mét liefde.

Voor meer informatie…

Op de website van Stichting Beschermde Wieg kun je alle informatie vinden die je nodig hebt. Zoals een stappenplan, de adressen van alle locaties, gedachtegoed en veel meer. Ook kun je op de website een live chat vinden.

Wil je de Stichting Beschermde Wieg helpen?

Deel dit blog artikel dan of schrijf zelf een blog artikel of post op social media. De Stichting Beschermde Wieg red levens. En het is van levensbelang dat haar boodschap en initiatief zichtbaar is. Daarnaast wordt de Stichting Beschermde Wieg niet gesubsidieerd. En iedere donatie, groot of klein, is van harte welkom! Dit kun je doen door een boek te kopen, of via de website een Tikkie te ontvangen of door vriend te worden. Op de website staan alle donatie mogelijkheden.

Ook kun je eenmalig een bedrag overmaken. Dit kan eenvoudig en snel met iDeal of via een eigen overschrijving op het bankrekeningnummer NL38TRIO0197977324.


Draag jij de Stichting Beschermde Wieg ook een warm hart toe?

Wat een somber weer is het vandaag hé? Hoog tijd voor een dekentje, een kop warme thee en lekker genieten van cocoonen. En ach waarom ook niet? Met deze 11 hartverwarmende prentenboeken gaan we ons in ieder geval niet vervelen. Heb jij een favoriet?

Voordat ik de pareltjes met je deel…

Eerst even wat liefde voor Lemniscaat, Rubinstein, de Vier Windstreken, Flamingo Kinderboeken en Gottmer. Vijf fantastische uitgevers! Wij zijn super blij en dankbaar dat wij al deze prachtige prentenboeken cadeau hebben ontvangen. Het leven van een blogger gaat soms echt over rozen.

Uiteraard hebben we ook dit keer alle prentenboeken uitgebreid bestudeerd, meerdere keren gelezen en bekeken.. En, tadaaaaa, dit zijn ze dan! Onze 11 favoriete hartverwarmende prentenboeken van dit moment.

Een ster voor iedereen

Op een avond valt er een ster uit de lucht. Beer weet zeker dat die voor hem bedoeld is. Hij gaat op weg om hem aan zijn vrienden te laten zien. Dan ontdekt hij dat de ster steeds mooier wordt als meer dieren hem bewonderen. Wat kan hij nu het beste doen? Een stralend prentenboek over vriendschap en delen.

Aanrader omdat…

Dit boek straalt liefde uit. Niet alleen in de mooie prenten maar ook in het prachtige verhaal. De vanzelfsprekendheid van delen en de eenvoud van vriendschap is ontroerend. Een prachtig prentenboek om voor te lezen voor het slapengaan.

Kleine ijsbeer en de pandaberen

Er ligt een enorm cruiseschip in de baai. Lars is nieuwsgierig en neemt binnen een kijkje, maar dan sluit ineens de klep. Ze vertrekken! En Lars gaat mee… Bij de eerstvolgende tussenstop helpen lieve scheepsmuizen Lars ongezien van boord en wijzen hem welke kant hij op moet lopen. Maar als hij in een dicht stengelwoud komt, weet hij niet meer wat hij moet doen. Kunnen die witte bamboe-beren met zwarte vlekken hem misschien helpen?

Aanrader omdat…

Wij zijn dol op Lars de kleine ijsbeer. Ik vind het bijzonder hoe onderwerpen zoals klimaatverandering besproken worden, zonder dat hier de aandacht op ligt. En ook in dit prentenboek wordt dit pijnpunt zichtbaar gemaakt, net zoals toerisme op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn. Maar dit alles staat niet centraal. Wat wel? Vriendschap, avontuur en altijd de weg naar huis terug kunnen vinden. Met een knuffel en een lach. Hartverwarmend!

Monster is bang in bed

Tijd om naar bed te gaan! Maar Monster is een beetje bang. Bang voor de enge kinderen boven zijn bed. Zo kan hij toch niet slapen? Of lukt het hem en zijn monstermama om samen de kinderen te verjagen? Een grappig, verrassend verhaal over naar bed gaan, waarin de rollen eens omgedraaid zijn.

Aanrader omdat…

Dit prentenboek is fantastisch geschreven! Je wordt uitgenodigd om het voor te lezen met gekke en spannende stemmetjes. En alleen om die reden al is het één van Lana’s favoriete prentenboeken geworden. Ook is het enorm leuk en verfrissend dat de rollen in dit verhaal omgedraaid zijn terwijl ze aan de andere kant ook weer perfect samenkomen aan het einde. Een geweldig mooi, lief, spannend en hartverwarmend boek!

Zullen we vriendjes zijn?

Op een dag, als Grote Haas te druk is om te spelen, gaat Hazeltje op zoek naar iets leuks. Hij vindt iets wat nog leuker is dan leuk. Een vriendje! Een betoverend verhaal over vriendschap van het gouden duo Sam McBratney en Anita Jeram, om aan iedereen te geven die je vriendje is of met wie je vriendjes wilt zijn.

Aanrader omdat…

Ik ben zo’n fan van de prachtige prentenboeken van Sam McBratney en de lieve illustraties van Anita Jeram. Een gouden duo! En ook dit prentenboek is weer echt een pareltje.

Kom mee, Kees

Kikker Kees en papa zijn op weg naar een kwaakconcert. Ze moeten wel doorlopen, anders komen ze te laat. Maar de weg ernaartoe is zo mooi! Kees ziet bijvoorbeeld een regenboog en een tak die op een krokodil lijkt. Maar Papa heeft haast en Kees is zo snel afgeleid… Dan ontdekt papa dat het juist heel leuk is om te letten op de mooie dingen om hen heen. ‘Kom mee, Kees’ is echt een lust voor het oog. Elke grote plaat zit vol kleine grapjes waar lezertjes naar op zoek kunnen gaan. Alle mooie details zorgen voor eindeloos kijkplezier, net als bij ‘Coco kan het!’.

Aanrader omdat…

Ik denk dat we ons als ouders er allemaal weleens schuldig aan maken, dat we niet altijd in dit moment leven. Druk, druk of haast. Hierdoor razen we weleens voorbij terwijl ons kind ons mee wil nemen in haar of zijn wereld. Dit prentenboek is zo’n mooie reminder om stil te staan, plannen te laten zijn voor wat ze zijn en te genieten van het moment. Wat een cadeau!

Ik ben geen knuffelbeest!

Daisy is toevallig heel erg pluizig – ze is nou eenmaal een kuikentje. Haar vrienden willen haar constant aaien, knuffelen en vertellen HOE ONTZETTEND SCHATTIG ze wel niet is. Maar Daisy vindt het maar niks, al die knuffels en kusjes de hele tijd. Ze is meer dan dons alleen! Ze is een kuiken! Alleen: hoe kan ze dat haar vrienden duidelijk maken zonder hen te kwetsen?

Aanrader omdat…

Zodra je moeder wordt, dan zijn er enorm veel dingen waar je over na gaat denken. Eén van die onderwerpen voor mij, en ons, was hoe wij Lana willen leren om mensen te begroeten. Want vooral nu in deze coronatijd gaat dit toch een beetje anders dan dat wij van tevoren hadden bedacht. Waar ik voorheen ‘team knuffelen’ was, vindt ik afstand nu wel heel erg fijn. Ik ben geen knuffelbeest, is dan ook een heerlijk prentenboek dat kindjes leert om op een liefdevolle manier hun grenzen aan te geven. Perfect, vooral in deze tijd!

De lente van Kleine Beer

Een betoverend verhaal over een vriendschap die tegelijk met de eerste lentebloemen opbloeit.

Aanrader omdat…

Wij hebben dit prentenboek alweer even in huis en zijn enorm fan! De illustraties zijn betoverend mooi en het verhaal is indrukwekkend. Magisch!

De herfst van Kleine Gans

Een hele mooie zomer lang, ging een Kleine Gans haar gang. Ze speelde, zwom en ze genoot. Ongemerkt werd ze sterk en groot. De bomen begonnen te verkleuren. Kleine Gans voelde: er gaat iets gebeuren. Kleine Gans trekt door het bos en vraagt al haar vriendjes wat zij doen als het herfst wordt. Als ze probeert hetzelfde te doen, lukt dat niet of voelt het niet goed… Maar dan trekt er een vlucht ganzen over en weet ze wat haar te doen staat! Een seizoensverhaal over het ontdekken waar je thuishoort.

Aanrader omdat…

De herfst van Kleine Gans is het vervolg op De lente van Kleine Beer. En ook dit prentenboek is betoverend mooi. Opnieuw één van onze favoriete prentenboeken!  

Naar de zee

Tim voelt zich soms onzichtbaar op school. Tot hij op een dag Sam ontmoet. Maar Sam is niet zomaar een nieuw vriendje: hij is een walvis, en hij kan de weg naar huis niet meer vinden! Het valt niet mee om Sam terug naar de zee te brengen, maar Tim is vastberaden om te helpen. Het gebeurt tenslotte niet elke dag dat je een nieuwe vriend ontmoet!

Aanrader omdat…

Als kind voelde ook ik mij bijna altijd ongezien en eenzaam. Mijn beste vrienden waren dieren (iets wat trouwens nooit echt veranderd is). Heel bijzonder dan ook om dit terug te zien in dit prentenboek. Wat het hartverwarmend maakt is het doorzettingsvermogen van Tim en de boodschap van echte vriendschap die geen vormen en grenzen kent.

Ei moet uit

Een kind vindt een ei, midden in de sneeuw en het ijs. Dat is natuurlijk veel te koud voor zo’n ei, dat begrijpt iedereen. Dus gaat het kind op zoek naar iemand om het uit te broeden. Het trekt de hele wereld over en bezoekt allerlei dieren. Maar niemand wil of is goed genoeg. En net als het kind het op wil geven…

Aanrader omdat…

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo’n fan ben van de herhalende zin ‘Ei moet uit’. Maar ondanks dat het tekstueel gezien niet mijn favoriet is, zijn de prenten adembenemend mooi en is het einde verrassend. Super lief en avontuurlijk! Ook fijn dat je het einde met eigen teksten vorm kunt geven. Zo kan het boek iedere keer net iets anders eindigen en kun je ook je kindje uitnodigen om een verhaal te bedenken bij de prenten.

Kleine beer gaat naar school

Kleine Beer mag voor het eerst naar school. Maar hij vindt deze grote stap een beetje eng. Hij denkt dat hij er nog veel te klein voor is. Gelukkig stellen papa en mama hem gerust. En langzaam, heel langzaam, krijgt Kleine Beer zin om naar school te gaan! Een vertederend verhaal waarin veel peuters en kleuters zich zullen herkennen.

Aanrader omdat…

De prenten in dit boek zijn zoooo lief, mooi en teder. Ook het verhaal is zacht. Iets wat mij, vooral bij dit onderwerp, erg aanspreekt. Wat mij betreft is dit dan ook hét prentenboek voor wanneer je kindje voor de eerste keer naar school toe gaat. Maar wat ben ik blij dat dit bij ons nog wel eventjes duurt.


En dit zijn ze dan! 11 hartverwarmende prentenboeken. Heb jij een favoriet?



Pin It