Category

Persoonlijke ontwikkeling

Category

Wat is en doet een mantelzorger nou precies? En waarom zou je een mantelzorger willen zijn? Het zijn vragen die wij regelmatig krijgen. Hoog tijd dus voor een blog artikel met ons persoonlijke verhaal. Ben je benieuwd waarom wij ervoor gekozen hebben om bij mijn schoonvader in te trekken en wil je weten of mantelzorger zijn ook iets voor jou is?

Treurige dagen.

Gisteren trof ik mijn schoonvader van 81 jaar aan op de bank. Een gebogen rug, zijn hoofd vasthoudend met zijn handen, in pijn. Hij gaf aan het licht aan het einde van de tunnel niet meer te zien. Zijn laptop deed het niet meer, iedereen wil alleen maar Messenger berichten sturen, alle programma’s worden steeds ingewikkelder. Waarom mag hij mensen niet meer gewoon bellen? Een traan ontsnapt. Dit is een niet zo’n mooie dag, maar wel één van de redenen waarom wij mantelzorgers zijn geworden.

Wanneer ben je mantelzorger?

Voordat ik verder ga met het delen van ons verhaal, eerst even wat meer informatie over wanneer je een mantelzorger bent. De definitie van mantelzorg: ‘’Mantelzorg is meer dan alledaagse zorg. Je bent mantelzorger als je iemand lange tijd onbetaald zorg geeft. Deze zorg is meer dan dat je normaal gesproken van elkaar kunt verwachten. Dankzij jouw zorg is minder of geen thuiszorg nodig.’

Hoewel je als mantelzorger niet betaald wordt voor de zorg en het liefdevolle ‘werk’ wat je doet, krijg je wel jaarlijks via de zorgverzekeraar een mantelzorg vergoeding (onder bepaalde voorwaarden). Ook is er vanuit de gemeente waar je woont soms een mantelzorgerwaardering. Zo ontvingen wij vorig jaar een cadeaubon van EUR 100 waarmee we onszelf hebben getrakteerd op een dagje wellness en een paar producten van Rituals om cadeau te geven.

Onze keuze.

Roy heeft altijd een geweldige band gehad met zijn vader en ook ik kan enorm goed met hem overweg. Vanaf dag één is mijn schoonvader ook altijd een echte vader voor mij geweest. Voor ons is het dan ook nooit een optie geweest om zorg van buitenaf aan te trekken. Toen wij door kregen dat mijn schoonvader niet alleen maar mooie dagen heeft, maar soms treurig en enorm vergeetachtig is, hebben we een goed gesprek gehad. Toen we ook nog merkten dat hij qua gezondheid steeds verder achteruit gingen en een teken kregen in de vorm van al mijn porseleinen boeddha beelden die midden in de nacht vanuit het niets op de grond vielen, één voor één onthoofd, hebben we direct al onze spullen naar de opslag gebracht en zijn we bij mijn schoonvader ingetrokken. Wij geloven beide in het lot en dat alles een reden heeft. Dit was het laatste duwtje wat wij nodig hadden om er 24/7 voor mijn schoonvader te kunnen zijn.

Het bijzondere is trouwens dat we midden in de nacht naar mijn schoonvader toe zijn gegaan. We waren zo enorm geschrokken van de hele gebeurtenis met mijn boeddha’s, dat we ook niet meer in onze woning in Almere wilden blijven. Mijn schoonvader was op dat moment wakker, zat in zijn stoel en toen Roy naar binnen toe ging zei mijn schoonvader alleen maar ‘’ik wist dat jullie zouden komen’’. We zijn direct met dikke knuffels verwelkomd en in die week hebben we het huis helemaal klaargemaakt om er met zijn allen in te kunnen wonen.

Niet alleen maar kommer en kwel.

Mijn schoonvader is een schat van een mens en nog onwijs zelfstandig. Hij werkt 3 ochtenden per week in het magazijn van een autodealer, doet wekelijks mee met een bowling competitie voor senioren en hij maakt dagelijks lange wandelingen in het bos met Pepper (het hondenkind dat we voor hem geadopteerd hebben) en neemt dan soms ook Lily mee (ons labrador meisje). Hij is dus fit, gezond (op zijn gehoorproblemen, COPD en een paar kleine dingen na) en doet echt zijn best om nog helemaal bij te blijven met alle ontwikkelingen die er op dit moment zijn. Met goede dagen heb je echt het idee alsof je met iemand van in de 60 jaar aan het kletsen bent, misschien nog wel jonger. Mijn schoonvader omringt zichzelf namelijk ook graag met jonge mensen en dat merk je ook aan zijn moderne kijk op de wereld. Zo kan ik uren met hem kletsen over alles wat mij op dit moment bezighoudt maar ook over de dingen die ik heb meegemaakt en die een indruk op mij hebben achtergelaten.

De zorg die wij bieden.

Onze belangrijkste focus is vanaf dag 1 geweest om ervoor te zorgen dat zijn vergeetachtigheid minder zou worden. We hebben namelijk best wel wat heftige en zielige dingen met hem meegemaakt wat ons hart brak. Inmiddels hebben we voor veel situaties een goede oplossing gevonden en een manier om zijn vergeetachtigheid te verminderen.

Zo maak ik wekelijks een planning waarin per dag staat hoe die dag er uit gaan zien. Zoals wat eten we, wie is waar, zijn er afspraken of bijzonderheden? Om zijn sleutelbos zit nu een oranje keycord, zodat het lastiger is om kwijt te raken. Ook heb ik ervoor kunnen zorgen dat mijn schoonvader weer boeken leest. Ook prikkelen we zijn liefde voor schaken en andere spelletjes zodat hij dagelijks bezig is met dingen die zijn hersens op scherp houden.

Wij hebben daarnaast gemerkt dat er geen beter medicijn is, dan er gewoon te zijn. Veel kletsen, gezelligheid, uitstapjes maken. Het houdt het leven leuk en zorgt in alle opzichten voor een betere weerstand. Ook zorg ik ervoor dat hij qua voeding niets tekort komt (mijn schoonvader is vegetarisch).

Als je trouwens meer wilt weten over de zorg die je als mantelzorger kunt aanbieden en wanneer je advies wilt over jouw situatie, dan kun je mantelzorgwegwijzer van Zilveren Kruis raadplegen. Ook kun je als mantelzorger de Mantelzorglijn bellen bij vragen, voor advies of voor een luisterend oor. 

Een nieuwe woning en de toekomst.

En dan ons wonder! Roy en ik zijn tegen alle verwachtingen en voorspellingen in, zwanger! Mijn schoonvader wordt opa van een lief mooi mens (hij was al opa van onze labradors). We hadden hem geen groter en mooier cadeau kunnen geven! Wel is er nu een klein beetje stress. Want we zijn per direct op zoek naar een woning die zowel past bij ons leven als mantelzorger en die past bij ons nieuwe leven als papa en mama van een nieuw leventje. Mijn schoonvader verhuist namelijk mee. We hebben hem beloofd dat hij nooit meer alleen hoeft te zijn en wij er altijd voor hem zullen zijn.

Ik heb er alle vertrouwen in dat we nog voor het einde van dit jaar een prachtig huisje hebben waarin we met zijn allen een mooie en gelukkige toekomst tegemoet gaan. 😀


Is mantelzorger zijn ook iets voor jou?


| Dit blog artikel betreft een samenwerking.

Het was eventjes stil, maar niet zonder reden. Roy en ik zijn volledig verrast door het wondertje wat in mijn buik groeit! Een prachtig kloppend hartje en nu al zo geliefd. Wij zijn intens dankbaar en kunnen niet wachten om hem of haar in april 2020 te verwelkomen! In dit blog artikel deel ik ons bijzondere verhaal. Heel veel lees plezier!

Onvruchtbaarheid en een gesloten deur.

Een jaar of 4 geleden kreeg Roy een heftig honkbal ongeluk waarbij hij zijn enkel lelijk brak. Een zware operatie volgde en maandenlange revalidatie was een feit. Omdat we zo vaak in het ziekenhuis waren, kon ik hem overtuigen om een vruchtbaarheidstest te laten doen. Ik had al 3x eerder een test gedaan en we wisten daarom zeker dat zwanger worden van mijn kant geen probleem zou moeten zijn. De uitslag van zijn test kregen we telefonisch en was hartverscheurend. Onvruchtbaar. Slecht bewegend en beschadigd zaad. Daar ging onze droom. Maar niet de liefde voor elkaar. Na heel veel goede gesprekken besloten we om niet de medische kant op te willen gaan. Hoewel Roy open stond voor een donor, was dat voor mij geen optie. In plaats daarvan besloten we de deur compleet te sluiten. ”In dit leven zullen we geen kinderen krijgen maar wel heel veel dieren en onze missies kunnen realiseren.”

Klachten en een geweldige huisarts.

Al weken was ik moe en misselijk. Mijn borsten deden zeer, ik had meer last van acne en ik kon mij niet herinneren wanneer ik voor de laatste keer ongesteld was geworden. Wel wist ik zeker dat ik het een maand niet geworden was. Maar de exacte datum… Die houd ik niet meer bij sinds we de deur gesloten hebben. Dus besloot ik op maandag 9 september naar de huisarts toe te gaan. Ik had een afspraak met dokter Kraai, werkelijk de liefste en leukste vrouwelijke huisarts die ik ooit heb gehad.

Tijdens de afspraak stelde ze enorm veel vragen, onderzocht mijn buik, nam mijn bloeddruk op en kwam tot de conclusie dat we iets moesten gaan doen om dingen uit te sluiten. Om te beginnen een bloedonderzoek. Hierin zouden we kijken naar vitamine D, ijzer, B12, vitamine B en… hCG. Toen ze daarnaast zei dat de uitslag 2 dagen zou duren en dit te lang was om een mogelijke zwangerschap uit te sluiten, viel ik letterlijk bijna van mijn stoel. Ik? Zwanger? Ergens was ik boos maar dacht ik ook alleen maar ‘’shit, daar gaan we weer. Weer een teleurstelling die ik straks moet verwerken.’’ Ik deelde dit eerlijk, maar ze bleef aanhouden. Zacht maar streng. Precies wat ik op dat moment nodig had.

Toen ik weer buitenstond, ben ik direct naar de supermarkt gegaan en heb ik een Early Predictor test gescoord. Het is bijzonder dat ik er zelf nooit bij stil heb gestaan dat ik weleens zwanger kon zijn, ik dacht meer aan overwerkt zijn.

De test doen.

Roy wilde de test samen doen. Stiekem had hij een voorgevoel. Terwijl ik alleen maar bezig was met, ‘’zucht, oké, even snel. En hoe ga ik de test straks weggooien? Recyclen bij het plastic? Of ergens anders?’’ Ik deed de test, legde het weg en toen gingen we samen douchen. Een half uurtje later kwamen we de douche uit en pakte ik de test. Er was een hele duidelijke streep en er stond een beetje een vaag streepje naast. Twee streepjes?! Snel pakte ik de handleiding en keek ik Roy met grote ogen aan. ‘’Lieverd… Twee streepjes betekent zwanger.’’ Snel las ik verder en kwam ik tot de ontdekking dat we de test eigenlijk maximaal 10 minuten na gebruik hadden moeten aflezen. ‘’Misschien is het toch niks?’’

Ik stuurde Roy gelijk op pad (de boodschappen zouden bezorgd worden dus één van ons moest thuis blijven) om een tweede test te kopen, Een ClearBlue met digitale indicator. Toen hij thuiskwam ben ik direct naar het toilet gegaan om de test te doen. Weer legde ik het direct terug in het doosje en liep ik naar de slaapkamer waar we samen hebben gewacht op de uitslag. En daar was het. Zwanger +3 weken.

Toch durfde we allebei niet echt blij te zijn. Want, kan dit echt? Zit alles wel goed? Aangezien het al laat in de avond was, zat er niets anders op dan om gewoon te gaan slapen en morgenochtend direct de huisarts te bellen.

Eerste echo.

De volgende dag belde ik direct de huisarts. Zij feliciteerde mij en gaf aan dat ik zelf contact op mocht nemen met een verloskundige. Gelukkig was er al snel een praktijk die mij aansprak en waar ik direct een afspraak kon inplannen voor het maken van een eerste echo. Die avond konden we om 19:00 uur terecht in Hillegom.

Allebei super gespannen zaten we daar. Maar direct toen de echo gemaakt werd, was ons kleintje te zien met een prachtig kloppend hartje. Iets meer dan een centimeter, 6 weken en 6 dagen. Uitgerekende datum eind april 2020.

Hoe wij het nieuws hebben gedeeld.

Direct na het maken van de echo, zaten we dolgelukkig in de auto. We hebben altijd afgesproken dat we het heel leuk willen delen met onze ouders. Met een knuffeltje, een boekje en een rompertje. Maar het nieuws zelf was al zo’n groot cadeau! Daarom reden we direct naar huis toe, waar we het nieuws deelde met mijn schoonvader, Lily, Jaimy en Pepper. Roy’s vader was zo blij! ‘’Ik word opa!’’ We hadden geen mooiere reactie kunnen wensen. Lily schrok zich een hoedje en begreep er niks van. Jaimy was door het dolle heen, zo blij! En Pepper liep naar de deur en dacht dat er ieder moment aan gebeld kon worden.

Snel lieten we ze uit en sprongen in de auto naar mijn mama en Guilliano toe. Beide waren bang dat er iets ergs gebeurd was, omdat we nooit zo laat bellen en voor de deur staan. Maar toen we het nieuws vertelde sprongen ze beide op van de bank. Mijn mama huilde van geluk en Guilliano deed een dansje. Beide compleet verrast en hadden het beide niet meer verwacht. Samen belde we mijn oma op, die voor een moment niets anders kon zeggen dan ‘’Neeeeeee, echt???? Hoe dan!!!!’’ en toen ‘’jeeeeeeeej wat ongelofelijk leuk!!!’’.  Volgens mij deed ze een dansje 😀 .

Direct daarna heb ik het ”wij zijn zwanger nieuws” eigenlijk ook voorzichtig om mij heen gedeeld en op werk. Want wat we nu meemaken is zo bijzonder! Daar wil ik iedereen vanaf de eerste seconden deelgenoot van uit laten maken.

Intakegesprek met de verloskundige en een tweede echo.

Na iets langer dan een week gewacht te hebben, was het tijd voor een 8 weken echo en het officiële intake gesprek met onze verloskundige. Het is zo’n cadeautje dat we gewoon voor de 2de keer ons kleintje mochten bewonderen en dat in 2 weken tijd! En het eerste compliment is een feit. De vrouw die de echo maakte zei dat ons kleintje een geweldig mooi hartje heeft. Daar kunnen wij het niet meer dan eens mee zijn 😀 .

En nu? Genieten!

Dat we in verwachting zijn is zo’n geschenk en zo’n groot wonder! We hadden het niet meer durven dromen en juist daarom gaan we echt alles uit de komende tijd halen en intens genieten. Ik ga vanaf nu af aan ook weer iedere week een weekoverzicht met je delen en ik ga lekker veel bloggen over mindful en vegan zwanger zijn. Want we willen het wel graag anders doen. We zijn en blijven een mama en papa met een missie, maar nu ook van een mensenkindje.


PS: De geweldige foto met Lily, Jaimy en Pepper is trouwens geëdit door de enorm getalenteerde Arjan Bos en gaat ook een speciaal plekje krijgen in de baby kamer.

Wat een week! Ik verbleef nog een dagje bij de Nobele Hoeve, kreeg heimwee, werkte weer lekker veel, ging op stap in Amsterdam, gaf een magische Kintsugi workshop en ik leerde een hele belangrijke les. In dit weekoverzicht deel ik mijn week met je van dag tot dag. Benieuwd wat ik allemaal heb beleefd?

Maandag 26 augustus 2019

Vanochtend werd ik wakker met Pluckje in mijn armen. En wat ben ik van haar gaan houden! Ze heeft de hele nacht bij mij geslapen en bij ieder geluidje waar ik van wakker schrok, draaide ze direct op haar rug om te laten weten dat het oké was. Schatje.

Vandaag is alweer mijn laatste dag bij de Nobele Hoeve. Direct wanneer ik wakker wordt, kleed ik mij aan en ga ik naar buiten toe met mijn fotocamera. Ik ben zo dol op het maken van foto’s in de sereniteit van het ochtendlicht. Ik begroet alle dieren en geniet van het moment dat deze magische plek ontwaakt.

Direct daarna ontbijt ik heerlijk met Margarit en zeg ik gedag tegen Paul. Samen met Margarit klets ik lekker over haar leven en de sanctuary. Ik stel alle vragen die ik heb, terwijl ondertussen Pipa, Pluckje en Max heerlijk geknuffeld worden. Wat ga ik het hier missen. Vooral deze drie.

Ik overweeg nog even om te vragen of ik Pluckje mee mag nemen, maar ik bijt net op tijd op mijn lip.

Na ons lange gesprek gaan we naar buiten toe. Een tijdje geleden heeft een heel lief kipje kuikentjes gekregen. Voor hun veiligheid heeft Margarit een ren gemaakt. Je merkt alleen aan alles dat het tijd is om ze los te laten. Ik help haar met het proces terwijl Margarit hun verblijf open maakt. Samen genieten we van deze bijzondere aanblik. Vrijheid. Wat een bijzonder gegeven.

In de middag vertrek ik weer naar huis toe. Hoewel ik niet kan wachten om thuis te zijn en met iedereen te knuffelen, overvalt mij het gevoel van heimwee. Hoewel alle dieren van de Nobele Hoeve mijn hart hebben gestolen, heb ik zo’n bijzondere band met Pluckje. Het idee dat ik haar misschien niet meer of voorlopig niet meer ga zien, doet pijn.

Gelukkig wordt ik zodra ik thuis kom in alle opzichten met open armen en 1001 knuffels verwelkomt. Iedereen heeft mij gemist en ik hun. Het is fijn om thuis te zijn.

Mooiste quote van deze week.

Dinsdag 27 augustus 2019

Ik word vandaag zo moe wakker. Ik heb nog steeds last van hartzeer, maar veel tijd om er bij stil te staan heb ik vandaag niet. In de ochtend werk ik namelijk in de bioscoop en help ik mee met de grote schoonmaak. Wat een lieve collega’s heb ik toch!

Direct na werk, spring ik op mijn fiets en ga ik naar station Hoofddorp toe. Ik ga vandaag samen met Michelle lekker bijkletsen en eten in Amsterdam. Het is alweer zo’n tijd geleden dat we elkaar hebben gezien, ik kan niet wachten om de tijd in te halen. Zo leuk!

Alleen wordt ik onderweg naar het station gebeld door mijn moeder met wat minder leuk nieuws. Mijn oma is zondag met de fiets gevallen en het is best ernstig. Ze is zelfs met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Een gat in haar hoofd, hersenschudding, het vel is van beide benen en er is een wond op haar been gehecht. Heftig. Gelukkig klinkt ze goed wanneer ik haar bel. Ik bied aan om naar haar toe te komen maar oma zegt dat ze goed verzorgd wordt en dat ze liever heeft dat ik langskom wanneer ze weer beter is.

Aangekomen in Amsterdam koop ik direct een kaartje voor mijn oma, die ik schrijf en iets later op de post doe.

Zodra Michelle er is, slenteren we door Amsterdam heen. We eten een hapje bij de Vegan Junk Food Bar, daarna gaan we naar Juice Brothers waar zij een vegan ijsje scoort en ik een vegan smoothie. Daarna lopen we weer op ons gemakje terug, onderweg scoor ik nog het allerliefste notitieboekje ooit en wanneer we op Amsterdam Centraal zijn geven we elkaar een dikke knuffel en gaan we terug richting huis.

Heel veel zin om te fietsen heb ik niet meer, dus Roy (de liefste hubby van de heleeeee wereld) komt mij halen van station Hoofddorp met de auto. Morgen brengt hij mij weer naar het station toe zodat ik met de fiets naar werk toe kan. Zo lief!

Woensdag 28 augustus 2019

Vandaag werk ik van 12:00 tot 18:00 uur in de bioscoop. Best een hele fijne tijd, want de dag vliegt voorbij! In de avond is het tijd voor wat quality time thuis. We kijken een film, kletsen en gaan lekker slapen. Het is fijn om samen te zijn.

Donderdag 29 augustus 2019

Ik word lekker vroeg wakker vandaag en begin de dag met een heerlijke wandeling met kleine Jaimy. Lily gaat vandaag lekker mee naar het bos toe met mijn schoonvader, dus ik heb wat quality time met mijn mannetje.

Na onze heerlijke wandeling, spring ik achter mijn laptop en werk alle mail weg. Zo’n fijn gevoel! Alles loopt en in is geregeld. Strakjes mag ik ook weer gaan werken van 15:00 tot 23:00 uur. Maar nu eerst nog een beetje ontspannen. Ik kijk iets op Netflix, niks bijzonders maar gewoon een beetje weg kijk tv en dagdroom. In gedachten ben ik nog steeds zo druk met Pluckje.

Vrijdag 30 augustus 2019

Vandaag ben ik vrij, woehoeeeeee! Ik bereid de Kintsugi workshop van morgen voor, maak zelf een Kintsugi object, doe de was, werk mail weg, plaats een oproep op Facebook voor nieuwe locaties om Kintsugi workshops te geven, maak een heerlijke wandeling met de hondenkindjes en ik doe nog 101 klusjes. In de middag ben ik echt op en is het tijd voor rust. Ik kijk een prachtige documentaire op bed maar opeens wordt ik wakker en is het laat in de middag. Oeps… Oké, ik had het waarschijnlijk nodig.

In de avond kijk ik samen met Roy en mijn schoonvader een klassieke film…. Ghostbusters! We hebben op werk van die geweldige stofzuigers die je op je rug draagt en iedere keer schiet het liedje van deze film in mijn hoofd. Zo grappig!

Zaterdag 31 augustus 2019

Roy is niet lekker vandaag. Echt zo zielig. Dus ik zeg tegen hem dat ik liever heb dat hij vandaag thuisblijft en goed voor zichzelf zorgt. Daardoor heb ik wel een hele spannende uitdaging; ik ga de Kintsugi workshop helemaal alleen doen. Alles heeft een reden. Want veranderlijkheid is momenteel zo’n belangrijk thema voor mij. Ik vind loslaten niet zo makkelijk en al helemaal niet als het komt omdat een situatie verandert is en ik er zelf geen invloed op heb. Initieel was het hele idee en hoe de workshop in elkaar zit al mijn idee. Maar ik wilde het zo graag delen. Even een keer niet alleen ondernemen. Dus begon ik samen met Mariëlle en was ik echt zo happy. Ik vond het zo fijn om deze magie met iemand te delen! Maar toen zij niet verder wilde gaan, nam Roy een soort van het stokje over. En vandaag is hij er niet en heb ik echt het gevoel alsof ik opnieuw mag leren zwemmen.

Na 1,5 uur in de file gestaan te hebben, vervolgens ook nog eens voor een dichte deur te staan en veel later van start te kunnen gaan met voorbereidingen voor de workshop, had ik best wel een beetje last van stress. Maar toen de eerste deelnemers binnen kwamen, veranderde alles. Vanaf dat moment wist ik dat alles goed zou komen. Alle deelnemers van vandaag zijn zo leuk, lief, puur en oprecht. Alleen maar liefde!

Het was in alle opzichten een magisch fijne workshop. Ik heb er zo van genoten!

Thuis aangekomen had ik gelukkig nog alle tijd om rustig te eten. Van 20:00 – 1 uur heb ik ook nog gewerkt in de bioscoop vandaag. De eerste officiële shift als supervisor.

Zondag 1 september 2019

De dag begint met heeeeeeerlijk uitslapen. Mijn schoonvader heeft voor Lily en Jaimy gezorgd, echt zo lief! Vandaag ga ik met Roy wat quality time hebben. We zijn er nog niet helemaal over uit of we thuis blijven, gaan suppen of naar de film gaan. Maar dat is helemaal oké.

Ik begin de dag met het maken van dit weekoverzicht en een momentje van bezinning. Lieve Joana-Francesca, één van de deelnemers van de Kintsugi workshop gisteren leerde mij zoiets moois. Toen ze net binnenkwam, kwam ze naar mij toe en vroeg direct hoe het was. Ze leest alle weekoverzichten en wist precies de pijnpunten en mooie momenten te omschrijven. Ze zei dat ze mij ziet. Het ontroerde mij, omdat ik dit iedereen gun. Gezien en gehoord worden. Het maakt niet uit of je net zoals ik iedere week een weekoverzicht deelt of dat je alleen deelt hoe het met je gaat in een gesprek. Maar wanneer we onszelf echt openen en kwetsbaar durven te zijn, dan kunnen we ook echt gezien en gehoord worden. Voor mij persoonlijk is dit hoe ik ervoor heb gezorgd dat ik mij niet langer eenzaam meer voel. Toen lieve Joana-Francesca dit zo zei, dacht ik direct ‘’ja, wat een prachtige les’’.


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Waarom maak ik het mezelf soms toch zo moeilijk? Deadlines, stapels met to-do-lijsten, heimwee kriebels. Maar er gebeurde ook zoveel moois deze week! Ik maakte promotie (nog in mijn proeftijd), liep een dag (nog een dag in het vooruitzicht, woehoeeee!) mee bij Animal Sanctuary de Nobele Hoeve, deed mijn allereerste Facebook live en ik leerde zoveel! Ben je benieuwd naar mijn week van dag tot dag?

Maandag 19 augustus 2019

Vorige week was een week van rennen, vliegen en vooral heel veel werken. Ook het hele weekend ben ik druk bezig geweest en vandaag voel ik dat. Ik heb een hele lange to-do-lijst met dingen die ik nog moet en wil doen. Hoewel ik lekker bezig ben en steeds meer dingen kan afvinken, blijf ik dat benauwde gevoel houden van een deadline die ik vandaag zou moeten gaan halen maar waarvan ik nu al weet dat dit niet realistisch is. Ik probeer het te relativeren, rustig te blijven en niet te hard te gaan stressen maar het is een uitdaging.

Na een paar uur keihard thuis werken aan mijn blog, mail en alle workshops & lessen die ik geef, spring ik in de auto voor een massage bij Mariza die bij Movement Matters werkt (het bedrijf van mijn goede vriendin Mariëlle). Hoewel de massage prima is, is de ervaring iets minder. Waarschijnlijk ook omdat mijn verwachtingen zo hoog zijn omdat Mariëlle namelijk de allerbeste, leukste en fijnste masseuse is die ik ken. Voortaan ga ik weer naar haar toe 🙂 .

Direct na de massage ga ik weer snel naar huis toe, even snel eten en dan op naar werk toe. Vandaag werk ik weer van 18:00-1:00 uur in de bioscoop. Super leuk!

Dinsdag 20 augustus 2019

In de ochtend laat mijn schoonvader Lily en Jaimy uit zodat ik kan proberen aan mijn 8 uur slaap te komen. Zo lief! Om 12:00 uur begin ik weer met werken, dit keer tot 19:00 uur. Dat betekent dat ik kan fietsen. Jeeeej!

Tussen de middag lunch ik voor de eerste keer in 5 jaar tijd, bij de Subway. Ze hebben een vegan broodje die ik al heel lang wil uitproberen. Voor mij staat alleen een man die werkelijk ieder stuk vlees dat mogelijk is op zijn broodje gooit. Wanneer ik aan de beurt ben en de Subway dude met dezelfde handschoenen mijn broodje wil vastpakken, ga ik bijna over mijn nek en vraag ik vriendelijk doch dringend of hij een ander paar handschoenen aan kan trekken. Maar in alle eerlijkheid is het kwaad al geschiet en ben ik er zo onpasselijk van geworden dat ik mijn broodje maar met moeite naar binnen krijg. Wel weer goed voor de lijn dit.

Wanneer het tijd is om naar huis toe te gaan, spring ik weer op mijn fiets. Ik vind het zo fijn dat het weer wat beter is! Dat zorgt ervoor dat de 45 minuten durende rit naar huis toe magisch fijn is.

Woensdag 21 augustus 2019

Deadlines, deadlines, deadlines. Dat was het enigste waar ik vannacht aan kon denken. Zoveel dingen te doen, zoveel dingen te realiseren. Ondertussen was ik naast hele lijstjes druk bezig om de pijn in mijn benen niet te voelen. Ik ben zo ontzettend moe.

De wekker gaat vanmorgen veel en veel te vroeg. Ik ben moe. Heb geen zin. Nog één dag werken. Vandaag werk ik van 10:00-18:00 uur. Hoewel ik werken in de bioscoop echt zooooo leuk vind, is vandaag gewoon mijn dag niet. De tijd lijkt dan ook wel extra langzaam te gaan..

Wel super fijn dat ik vandaag weer lekker kon fietsen! Hoewel de pijn in mijn voeten en benen vandaag toen ik thuis kwam, bijna tranen in mijn ogen brachten, was het het wel meer dan waard.

Roy werkt vanavond over, dus kijk ik met mijn schoonvader een onwijs mooie film. Song for Marion. Prachtig!

Donderdag 22 augustus 2019

Yes! Vandaag ben ik vrij! Dat betekent dat ik eindelijk aan de slag kan gaan met mijn to-do-list, deadlines kan gaan halen en mijn overvolle mailbox kan gaan bijwerken. Daarnaast moet ik nog wassen, opruimen en boodschappen doen. Het is vandaag aan alle kanten rennen en vliegen. Geen moment om stil te staan. Maar het resultaat mag er ook zijn. Ik heb nog 2 deadlines van de 5 en mijn mailbox is zo goed als leeg. Woehoeee!

Zodra Roy thuis is, stop ik er mee. Hoog tijd voor wat quality time. We eten, kijken een film en zodra we in bed liggen is het tijd voor onze guilty pleasure; Temptation Island. Daarna stuiteren we allebei en kost het weer heel veel tijd om in slaap te vallen, maar het was het waard.

Mooiste quote van deze week.

Vrijdag 23 augustus 2019

Vandaag ben ik nog een dagje vrij, maar toch voelt het niet helemaal zo. Ik heb weer een hele to-do-lijst gemaakt en met mijn hoofd ben ik al in Brabant. Zondag is het namelijk eindelijk zo ver en mag ik 2 daagjes gaan meekijken bij Animal Sanctuary, de Nobele Hoeve. Zo leuk (en spannend)! Maar voordat het zo ver is, moet ik nog wassen, het huis in orde maken en een deadline wegwerken. Vandaag is het dus weer een beetje rennen, vliegen en er is weinig tijd voor rust.

Daarnaast kan ik mij altijd zo druk maken als ik ergens heen ga zonder Roy en onze kindjes, vooral wanneer ik ergens alleen blijf overnachten. Het is echt zeldzaam wanneer dit gebeurt, maar als het dan gebeurt dan begin ik al heimwee kriebels te krijgen zonder dat ik weg ben. Ken je dat?

Zodra Roy thuis is tafelen we uitgebreid met zijn 3e. Vervolgens gaat Roy aan de slag met een huiswerkopdracht voor zijn coaching opleiding en ik tank op bed bij met een aflevering van Outlander.

Zaterdag 24 augustus 2019

Vandaag werk ik van 10:00 tot 16:00 uur bij de bioscoop. En… Ik heb gisteren onwijs leuk nieuws gehad! Ik heb, nog binnen mijn proeftijd, promotie gemaakt en mag mezelf vanaf volgende week zaterdag officieel ‘supervisor’ noemen. Woehoeeee! En dat door gewoon mezelf te zijn. Ik ben zo blij en dankbaar dat ik zo snel mag groeien en dat beloftes ook direct worden waargemaakt. Heel veel liefde! Vandaag is dan ook een heerlijke dag op werk. De tijd vliegt. Er is tijd voor klusjes waar we anders niet aan toekomen en ik voel mij helemaal in mijn sas.

Hoewel het vandaag heerlijk weer is en ik normaal gesproken dolgraag op mijn fiets spring, heb ik Roy gevraagd om mij vandaag te brengen en halen naar werk toe. We zijn er beide letterlijk ziek van dat ik morgen helemaal alleen een nachtje ga logeren in de Bed & Breakfast bij de Nobele Hoeve. Het is zo moeilijk om niet samen te zijn, we zijn zo met elkaar samengesmolten. Maar het is voor een heel goed doel! Mijn missie en onze toekomstdroom.   

Zondag 25 augustus 2019

THE DAY! Vandaag is het eindelijk zo ver! Mijn wekker gaat heerlijk vroeg want het is best een lange autorit. Om 10 uur mag ik bij Margarit aanbellen van de Nobele Hoeve. Ze heeft een prachtige Animal Sanctuary opgericht in Strijbeek, Brabant. We hebben via de mail contact gehad en ik heb haar, in al mijn kwetsbaarheid, gevraagd of ik mee mag lopen en zij mijn mentor wil zijn. Want soms heb ik het gevoel dat ik vast loop in mijn wens en droom van het oprichten van een Animal Sanctuary. Binnen een paar uur gaf ze antwoord en was ik direct welkom. Zoveel liefde!

En vanaf het allereerste moment voel ik mij zo welkom! Ik heb zelfs mijn allereerste Facebook live hier gedaan.

Alle dieren, Margarit, de Animal Sanctuary. Het is zo magisch en bijzonder. Ik leer zoveel over het Universum, dat geld energie is en dat het komt wanneer je vertrouwen hebt, hoe het is om een Animal Sanctuary te runnen en wat leer ik veel over mijn huwelijk en over mezelf. Het is heel bijzonder hoe alles in lijn met elkaar lijkt te komen. Het gevoel alsof alle puzzelstukjes zijn gaan zweven en langzaam in elkaar passen. Het begint allemaal zo kristalhelder te worden. Wat ben ik een bijzonder rijk en gelukkig mens. Wat ben ik gezegend en dankbaar! Wat een week!

En nu in het holst van de avond, terwijl het buiten pikkedonker is, de dieren slapen maar met Pluk aan mijn voeten schrijf ik de allerlaatste woorden van het weekoverzicht van deze week.

Dankjewel dat ik mijn leven met je mag delen! En vergeet niet dat ik er ook altijd voor jou ben en je mij altijd een berichtje mag sturen.

In liefde zijn we allemaal verbonden.


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Deze week stond in het teken van werken, slecht slapen en met 101 dingen bezig zijn. Maar ondanks alles bleef ik positief en heb ik ook hele leuke dingen gedaan en meegemaakt. Benieuwd hoe mijn week er van dag tot dag uit zag en wat er binnenkort gaat veranderen…? Lees dan snel verder. Heel veel lees plezier!

Maandag 12 augustus 2019

Ik sta vandaag lekker vroeg op. Na een heerlijke lange wandeling met Jaimy en Lily, spring ik achter mijn laptop om mijn nieuwe weekoverzicht online te zetten. Ik vind het erg spannend omdat het de eerste keer is dat ik een gedicht online deel en ik er direct één heb gekozen die zo kwetsbaar is. Maar gelukkig zijn alle reacties die ik vandaag ontvang (en de rest van de week) enorm lief en mooi. Ik ben er zo dankbaar voor!

Direct daarna, spreek ik een yoga nidra les in en verstuur ik de eerste mail (van een 3-weekse) met meditatie oefeningen en de yoga nidra geluidsopname (als je de mail ook wilt ontvangen, stuur mij dan gerust een mail info@clairesmission.com zodat ik je meer informatie kan geven).

Vervolgens maak ik weer een heerlijke wandeling met de hondenkindjes, lunch ik even snel en stap ik in de auto om te gaan werken in het hotel in Hoofddorp. Ik kom helemaal blij binnen maar in een paar seconden slaat de stemming om. Wat een gezeik is hier toch altijd. Alles is zo ontzettend negatief. Gelukkig werk ik vanavond met één super lieve collega en vliegt de tijd. Samen maken we er toch nog wat leuks van.

Dinsdag 13 augustus 2019

Ik heb weer super slecht geslapen vannacht. Ik lig wakker, ben bezig met 100 dingen tegelijkertijd en hele checklists aan het afwerken voor mijn blog, het werk in het hotel en bioscoop én nog steeds vergeet ik dingen. Het houdt mij letterlijk wakker en heel productief is het ook niet. Het voelt meer alsof ik alle kanten op ren zonder ook maar iets voor elkaar te krijgen. Ik weet dat het een hint is. Dat het tijd is om iets los te laten zodat ik mij meer kan focussen op de dingen die ik wil. Maar een sanctuary oprichten kost ook geld.. Dit is nacht 3 dat ik amper een oog dicht doe..

In de middag begin ik weer met werken in het hotel en direct bij aankomst begint het weer met gezeik. Ik neem mezelf vandaag weer 3x voor om ontslag te nemen, maar toch doe ik het niet. Ik ben ook niet van plan om mijn best te doen, maar ontslag nemen voelt ook niet helemaal als een optie. Volwassen zijn is soms echt super frustrerend.

Uiteindelijk tel ik letterlijk de minuten en uren. Super opgelucht wanneer het tijd is en ik weer kan gaan. Wat een marteling.

Wanneer ik thuis ben word ik wel verblijd met een onwijs mooi en leuk cadeau van A-journal. Ik heb de prachtige My Journal Agenda 2020 – Velvet Blauw cadeau gekregen. Dit betekend dat ik vanaf januari 2020 een nieuwe agenda heb. Woehoeeee! Hier word ik blij van! En kijk nou hoe leuk het is ingepakt:

En hoe mooi de kleur van deze agenda is. Ik ben er super blij mee!

Woensdag 14 augustus 2019

Ik heb vannacht weer geen oog dicht gedaan maar toch wordt ik blij wakker. Vandaag mag ik weer in de bioscoop werken. Feest!

Maar eerst zet ik in de ochtend een review online en heb ik een onwijs leuk telefoongesprek met Charlotte Johanna. Wat een leuk, lief en inspirerend mens! We wisselen wat ideeën/ervaringen uit en spreken af om contact te houden. Hier wordt ik blij van!

In de middag ga ik iets vroeger naar het centrum van Hoofddorp toe zodat ik bij Holland & Barrett een slaapolie kan scoren die ik op mijn kussen kan sprayen vannacht. Hopelijk kan ik vannacht eindelijk wat beter slapen..

Direct daarna ga ik naar de bioscoop toe om te werken.

Donderdag 15 augustus 2019

Het is weer erg laat geworden gisteravond maar… Ik heb eindelijk weer lekker kunnen slapen! Wat een cadeau! Het is ook weer direct een reminder dat het diepe slapen wat ik altijd doe, niet vanzelfsprekend is. Ik weet ook echt dat ik deze week de knoop moet doorhakken. Maar eerst een dagje vrij…

Ik maak de yoga nidra les van vanavond, werk wat mail weg en ontspan een beetje.

In de avond ga ik naar Zenatelier de Zamenhof voor het geven van een yoga nidra les met als thema; los laten. Wat een magische avond! We zijn met zo’n mooi en liefdevol groepje. I like! Wat een mooie mensen!

Vrijdag 16 augustus 2019

Vandaag werk ik van 10:00 tot 17:00 uur bij de bioscoop. Dat betekent dat ik eindelijk weer kan gaan fietsen! Jeeeej! Al moet ik wel weer een beetje wennen aan deze ‘burgerlijke werktijd’. De afgelopen weken draai ik alleen maar diensten van 15:00 – 23:00 uur of van 18:00 – 00:30 uur (en later), dus dit is weer even een hele nieuwe wereld. En ik moet toegeven dat het een hele welkome verandering is. Super fijn ook om dit gewoon lekker te kunnen mixen!

En in de middag krijg ik geweldig goed nieuws. Dit is de laatste dag van mijn proeftijd bij het hotel en ze hebben besloten om mij via de mail te laten weten dat ik volgende week niet meer hoef te komen. Woehoeeeeee! Wat een opluchting!

Zaterdag 17 augustus 2019

Ik heb geslapen als een roosje! Het nieuws van gisteren heeft mij zoveel rust gegeven. Twee banen combineren + een blog + meditatielessen & yoga nidra geven + workshops + meer dingen willen creëren + werken aan een wereld waarin er geen dierenleed meer is… Het is gewoon te veel. Met nu 1 baan in plaats van 2, kan ik veel meer eigen dingen doen en creëren. Precies wat ik wil. Toch vind ik het wel een beetje gek dat ik niet eerder voor mezelf ben opgekomen en dat ik heb gewacht tot een ander de beslissing nam. Misschien was ik gewoon op zoek naar dat duwtje in de rug, een teken, dat het oké is om los te laten en meer te focussen?

Lekker vroeg in de ochtend spring ik in de auto en ga ik naar Amersfoort toe. Ik scoor een heerlijke cappuccino met sojamelk bij de Starbucks en daarna rijd ik naar Vathorst. De wijk waar ik zoveel jaar gewoond heb. Vandaag geef ik privéles aan een mooie en lieve vrouw die ik jaren geleden via social media heb leren kennen. Ook geef ik haar super lieve (!) hond een reiki behandeling. Ik ben zo dankbaar dat ik dit mag doen! Ik hoop dat ik hun beide echt heb kunnen helpen. Time will tell.

Mooiste quote van deze week.

Direct na de les, ga ik naar mijn lieve oma toe. Ze heeft weer helemaal uitgepakt met een heerlijke lunch. Dus we smikkelen samen, praten weer even helemaal bij en gaan daarna op pad. Mijn oma is dol op kringloopwinkels (daar doet ze ook al jaren vrijwilligerswerk voor, ook bij de Weggeefwinkel), dus we springen in de auto en gaan op avontuur. We beginnen bij Kringloop Hoevelaken, waar de kleding maar EUR 1,00 per stuk kost (!). Uiteindelijk slaag ik voor 3 nieuwe shirtjes voor mezelf, een vest, 2 korte broeken voor Roy en een overhemd voor hem. Wat een vangst! Oma heeft ook een mooi T-shirt voor haarzelf en 3 kaarten.

Daarna rijden we naar Acht+ toe, een geweldig initiatief van MBO Amersfoort (zo leuk, jaren geleden was ik verantwoordelijk voor de rebranding en social media van deze school). Dit keer hebben ze niet zo heel veel, maar slaag ik toch nog voor een leuk kort broekje voor Roy waar ik EUR 2,95 voor betaal.

Inmiddels zijn we behoorlijk dorstig, maar oma wil nog heel graag naar een andere kringloopwinkel toe waar we ook wat kunnen drinken. Dus gaan we naar Kringloop voor Red een Kind en drinken daar een kopje thee. We zijn allebei helemaal onder de indruk hoe schoon en opgeruimd het hier is. En dat terwijl alles naar het goede doel gaat! Direct na het kopje thee, duiken we dan ook in de spullen. Ik scoor 4 tijdschriften, 2 onwijs leuk jurkjes, 2 overhemden voor Roy en oma slaagt voor een fijne blouse en.. Ik krijg van haar een heel mooi shirtje waar New York op staat. Zo mooi!

Daarna breng ik oma naar huis, geef ik haar 100 knuffels en spring ik in de auto om weer naar huis te gaan, waar er heerlijk voor mij gekookt is en ik met open armen verwelkomd wordt.

Wat een heerlijke dag!

Zondag 18 augustus 2019

Ik slaap vandaag lekker een beetje uit. Wanneer ik wakker ben en de woonkamer in loop, wordt ik begroet daar mijn heerlijke man die Lily helemaal tegen zich aan heeft getrokken. Ze ligt in zijn armen, op haar rug, mondje open en heerlijk te snurken. Wat een liefde!

Ik ga bij ze liggen en samen ontspannen we een paar uur. Daarna kruip ik achter mijn laptop voor het maken van dit weekoverzicht.

Vanavond werk ik weer van 18:00-00:30 uur in de bioscoop. Ik heb er zin in! Al ben ik stiekem ook heel blij dat ik volgende week geen 6 dagen meer werk en nog alles er om heen hoef in te plannen. Hopelijk heb ik dan ook weer wat meer tijd voor mezelf en yoga. To be continued… Ik ben klaar voor de komende week! 😀


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Deze week staat vooral in het teken van heel veel leuke dingen doen samen met mijn hubby. En… Hij is deze week 36 jaar geworden! Woehoeee! Behalve alle leuke dingen, heb ik ook een minder fijne update gekregen over mijn vader en deel ik in dit weekoverzicht een heel kwetsbaar gedicht met je dat ik hierover schreef. Benieuwd naar mijn week van dag tot dag?

Maandag 5 augustus 2019

Het is Roy’s laatste vrije week van dit jaar en ook ik heb wat vrije dagen opgenomen deze week. Ik kan er echt zo aan wennen om iedere dag samen met hem te zijn. We dagdromen er ook steeds vaker samen over hoe wij dieren redden, aan onze sanctuary bouwen, retreats geven en zo veel meer.

Vandaag slapen we even lekker uit en relaxen we zodra we wakker worden op de bank met Netflix. Onze hondenkindjes liggen helemaal tegen ons opgerold. Intens genieten.

Om 14:45 uur start ik met mijn shift bij het viersterrenhotel in Hoofddorp. Het is vandaag heel stil waardoor de tijd zo langzaam lijkt te gaan.. Maar terwijl ik dat zeg krijg ik de opdracht om met een hele grote bus, automaat, naar Amsterdam toe te rijden. Hoewel de heenweg goed ging, was de terug weg een heel avontuur wat mij bijna een hartstilstand heeft gegeven. Maar goed, ik kan nu zeggen dat ik in een automaat heb gereden en in een bus voor 10 personen.

Om 23 uur staat Roy weer op mij te wachten. Zo fijn! Thuis aangekomen, drinken we thee en praten we tot diep in de nacht.

Dinsdag 6 augustus 2019

Mijn wekker gaat om 8 uur. Echt uitslapen was er niet bij, want ik heb een afspraak gemaakt bij de Kinki Kapper in Amstelveen. Het is alweer een jaar geleden dat ik mijn haar heb laten knippen. Niet zonder reden, want ik vind naar de kapper gaan sinds het 3x volledig fout is gegaan, echt een nachtmerrie. Maar naar deze kapper ben ik weleens eerder gegaan om de onderkant van mijn haar roze te laten verven en mijn haar te laten knippen. Toen was ik super tevreden, hopelijk gaat het vandaag ook goed…

Woehoeeee! Ik ben blij met mijn haar! Hoewel ik moet wennen aan mijn lok, ben ik super blij dat de krullen weer terug in mijn haar zijn. Het is zo fijn om eindelijk weer een positieve ervaring te hebben  na die paar nachtmerries.

Thuis aangekomen is Roy super blij en enthousiast over mijn haar. De lieverd!

We eten even snel wat en daarna gaan we samen naar de Eyewish om voor Roy een nieuwe bril te kopen. Uiteindelijk vinden we echt een prachtig exemplaar! Stoer, sexy en casual chique. Het heeft iets weg van een pilotenbril. Helemaal hij! Ik ben zo blij! En het leuke is dat hij ook nog een zonnebril op sterkte mag uitzoeken die hij gratis krijgt. De keuze was niet lastig. Hij heeft een hele mooie pilotenbril uitgekozen en de glazen gepersonaliseerd. Echt prachtig!

In de avond gaan we samen uit eten met twee nieuwe vrienden, Jordi & Romy, bij Waku Waku in Utrecht. Daar spot en knuffel ik met Maaike. Zo fijn om haar weer te zien!

Hoewel het super fijn en gezellig is met Jordi en Romy, is het restaurant echt heel erg teleurstellend. We hebben ruim 2 uur moeten wachten op ons voorgerecht en toen nog een uur op ons hoofdgerecht. Terwijl we aan het eten waren gingen de laatste gasten al weg en was het personeel bezig om de toko te sluiten. Het eten zelf was trouwens smakeloos en niet erg origineel. Nooit meer. De volgende keer gaan we ergens anders eten.

Woensdag 7 augustus 2019

In de ochtend werk ik eindelijk mijn mail weer bij. Ik verlang er zo naar om meer te doen en weer lekker aan de slag te gaan met het schrijven van blog artikelen, maar het komt er gewoon even niet uit. Na een paar uur achter mijn laptop, geef ik het op en duik ik samen met Roy op de bank om een beetje te Netflixen.

Om 15 uur begin ik met werken bij de bioscoop. Ik heb er zoooooooo veel zin in!

Donderdag 8 augustus 2019

Morgen is mijn lieve hubby jarig. Ik heb een paar verassingen gepland staan en ik kan het bijna niet meer geheim houden. Het wordt zo leuk!

In de ochtend kruip ik achter mijn laptop om weer wat mail weg te werken. Ook maak ik foto’s voor een nieuwe samenwerking en ga ik aan de slag met het maken van een nieuwe planning. Volgende week wil ik echt weer minimaal 2 blog artikelen posten.

In de late middag bel ik met de woonbegeleider van mijn vader voor een update. Hij is vandaag naar de dokter gegaan. Ze vertelde dat er meerdere problemen waren. Naast korsakov, evenwichtsproblemen waardoor hij continu valt, zijn ook zijn ogen helemaal geel en is er het vermoeden dat er naast zijn lever iets met zijn darmen aan de hand is. Daarom wordt hij doorverwezen naar een internist. Zijn moeder, broer en zusje hebben alle drie darmkanker gehad. Hoewel hij 2 jaar geleden ‘kankervrij’ in zijn keel is verklaard, zou het zeker met zijn lifestyle niet gek zijn als er meer aan de hand is. In mijn pijn schreef ik vandaag een gedicht wat ik graag met je wil delen. Misschien kan het je herkenning bieden of het gevoel van niet alleen zijn wanneer je net als ik een ouder hebt die verslaafd is.


Het kleine meisje dat in de regen wacht.

Met iedere slok verwelkom je de dood. Waar je vroeger zo van genoot, is nu veranderd in vergif en wordt je dood. Met iedere slok wordt je zieker en zieker. Het is heel geniepig. Want je hebt het niet door. Herinneringen verdwijnen, je valt, laat alles lopen en de wereld om je heen verdwijnt. Als een boze droom wat in een slok vervaagt in niets. In dat zachte en warme gevoel wat je altijd hebt gezien als liefde.

Ik ben je dochter. Je hebt altijd gevochten in mijn naam. Vocht je maar voor mijn bestaan. Stond je er maar wanneer je het beloofde. In plaats van mij in de regen te laten staan toen ik 7 jaar was en wachten op het treinstation. Toen kwam je niet omdat je bleef hangen in de kroeg omdat een ‘lekker wijf’ dat aan je vroeg.

En in je kater belde je mij de volgende dag met de mededeling dat je wilde springen vanaf het hotel waar je terecht was gekomen. Geen idee meer hoe en waar. Het leven viel je zwaar.

Alle mooie herinneringen van ons samen kan ik tellen op 1 hand maar toch papa, ben ik nooit gestopt om er voor je te zijn. Ik ben je nummer 1 wanneer je verdriet hebt of pijn. Wanneer je gelukkig bent mag ik er niet zijn.

Maar nu gaat het slecht en ben ik weer op mijn best. Ik vertel je dat ik van je hou en je mis. Ik zoek naar woorden om je duidelijk te maken hoeveel pijn het mij doet om mijn stoere papa nu te zien. Klein, teer en een schimp van wie hij ooit was. Alsof alle zelfmoordpogingen je hebben ingehaald en je een levende geest hebben gemaakt. Mijn hoop is dood. Mijn pijn intens groot. Het besef komt binnen. Ik zal altijd dat kleine meisje zijn dat in de regen staat en op je wacht.


Ik ben zo gezegend met Roy, mijn lieve hubby. Hij weet altijd precies hoe hij moet reageren wanneer ik mij down voel. Een paar jaar geleden had ik er ontzettend veel moeite mee om alles te delen. Maar sinds hij NLP Master is, sleept hij mij werkelijk overal doorheen. Hoe gek het ook klinkt, ben ik ook gewoon heel dankbaar dat hij mijn vader heeft gezien en meegemaakt. Dat hij begrijpt waarom ik het niet los kan laten maar er tegelijkertijd niet teveel betrokken bij kan zijn.

In de avond gaan we daarom wat leuks doen. Een beetje afleiding. Maar ook gewoon om samen te zijn. We zijn eindelijk naar The Lion King gegaan (in 3D). Hoewel de film een beetje tegenviel, vond ik de liedjes geweldig en vond ik het tweede deel super leuk!  

Vrijdag 9 augustus 2019

Woehoeeeeeee! Roy is vandaag jarig! Hiep hiep hoeraaaaa! 36 jaar! Wat een mooie leeftijd! In de ochtend maak ik hem lekker vroeg wakker. Ik heb een lief kaartje voor hem, een mooi boek geschreven door een piloot over zijn avonturen en ik ben geslaagd voor een mooie spaarpot waar ik geld in heb gedaan dat hij kan gebruiken voor een vliegles of een nieuwe tattoo.

Verder heb ik vandaag een verassingsdagje gepland… We gaan lekker samen naar de Veluwse Bron! Lekker een dagje sauna’s hoppen, zwemmen en snoezelen. Dat laatste is ook echt een aanrader! Het is een nieuwe behandeling waarbij je in een staat tussen zijn en slapen wordt gebracht door middel van verschillende zintuig prikkelende behandelingen. Zoals een heerlijke aromatische geur, mooie producten en kleine massages. Echt zo fijn!

Mooiste quote van deze week.

Verder eten we thuis, kijken in de avond een mooie film en gaan heerlijk slapen.

Zaterdag 10 augustus 2019

Vandaag staat lekker lui zijn op de agenda. Hoewel we allebei niets liever willen dan lekker naar buiten toe gaan om te gaan SUPPEN, is de wind te heftig. Roy heeft een paar mooie films gescoord, dus blijven we vandaag een dagje thuis om op de bank van elkaar te genieten. Ook super fijn!

Zondag 11 augustus 2019

Direct wanneer ik wakker ben (de hondenkindjes zijn al uit geweest) spring ik achter mijn laptop, voor het schrijven van dit weekoverzicht. Deze week is mij meerdere keren gevraagd of ik niet nog meer mensen zou willen inspireren, juist ook met mijn verleden en omdat ik er goed ben uitgekomen. Hoewel ik het compliment onwijs lief en mooi vindt, blijf ik liever dichtbij mijn missie. Dit omdat het al een hele uitdaging is om dat in dit leven te realiseren. Maar toch zijn er wel kleine dingen die ik wil doen. Zoals af en toe een gedicht delen, een hersenspinsel of speciale meditatielessen en workshops creëren. Ik ben mij er van bewust dat ik niet met een hele steen een rivier stil kan leggen, maar als ik een rimpel kan veroorzaken dan zorg ik er al voor dat het in beweging is. Hoewel dierenleed mijn grootste focus heeft, help ik ook heel graag mensen die een bepaald trauma hebben. Dat is ook één van de redenen dat ik Kintsugi workshops ben gaan geven. Maar het mooie is dat binnenkort alles wat meer in balans komt. We gaan binnenkort verschillende huizen bezichtigen in Nederland met grond en ik ga over een kleine 2 weekjes stage lopen bij een bestaande animal sanctuary. Ik kan niet wachten!


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Wat een week! Van een blog artikel dat ik niet online durfde te zetten tot suppen met onze hondenkinderen, een laatste dag en een eerste dag, niet zulk fijn nieuws en een geweldige ontmoeting. In dit blog artikel deel ik mijn week weer met je van dag tot dag. Benieuwd wat ik deze week allemaal heb beleefd?

Maandag 29 juli 2019

Vandaag zet ik met een bonkend hart mijn nieuwe weekoverzicht online. Het gebeurt eigenlijk nooit dat ik iets negatiefs deel en al helemaal niet over iemand die net zoals ik vegan is. Daarom voelt het ook wel heel dubbel.

Nadat ik het weekoverzicht online heb gezet, werk ik verder lekker mijn mail weg en in de middag start ik met werken in het hotel tot laat in de avond. Het is vandaag zo’n leuke dag! Lieve collega’s, lekker meekijken en als vliegende keep worden opgeroepen voor allerlei klusjes. I like! Uiteindelijk vliegt de dag voorbij en heb ik 11 km gelopen. Wat heel goed uitkomt, want ik wil echt weer wat afvallen. Hoe komt het toch dat kleding uitgerekend strakker lijkt te gaan zitten in de zomer?

Dinsdag 30 juli 2019

THE DAY. Vandaag zou ik het beloofde blog artikel online zetten waar ik in het weekoverzicht een cliffhanger naartoe maakte. Alleen heb ik er toch nog eens over nagedacht en ondanks dat het artikel al helemaal klaar staat, besloten om het niet online te zetten. In het artikel deel ik letterlijk wanneer je in mijn ogen de ‘perfecte veganist’ bent. Ik deel er ook in hoe mijn missie is ontstaan en wat ik als kind heb gezien als het aankomt op dierenmishandeling. Ondanks dat het enorm helend was om te schrijven, ben ik nu bang dat ik er op aangevallen kan worden juist omdat ik zo kwetsbaar ben..

In de ochtend slaap ik daarom lekker een beetje uit met Roy en in de middag ga ik weer naar het hotel toe om te werken tot laat in de avond. Vandaag rijd ik voor de eerste keer in mijn leven in een 9-persoons bus. Hoewel ik vooraf altijd denk dat ik ergens niet in kan rijden (ik ben geen fan meer van autorijden), was ik ook hiermee weer binnen een paar seconden op weg. Op dit soort momenten ben ik best trots op mijzelf 😀 !

Favoriete quote van deze week.

Woensdag 31 juli 2019

Vandaag werk ik vanuit huis. Het is de laatste week dat ik voor Lisa werk en daar ben ik zo blij mee. Eindelijk is het einde in zicht. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik het vol heb gehouden, maar ik vind mezelf echt een held.

Na het werken, ga ik met Roy heerlijk Netflixen en relaxen. Ik kan niet wachten tot we op dat punt zijn dat we iedere dag samen zijn en van elkaars aanwezigheid kunnen genieten.

In de avond ontvang ik een berichtje van een vrouw met als bericht dat ze de woonbegeleider is van mijn vader. Ik heb al een paar jaar geen contact met hem, maar wanneer het heel slecht gaat is er altijd een manier waarop ik dat hoor. De boodschap is niet heel verrassend en nieuw, maar doet wel pijn. Ondanks dat ik de mooie herinneringen met mijn vader hooguit op 1 hand kan tellen, houd ik wel van hem en ben ik nooit gestopt om voor hem te zorgen. Het is een heel lang verhaal, misschien dat ik het ooit nog deel. Ik heb met deze vrouw in ieder geval afgesproken dat we volgende week weer bellen, hopelijk met een dokters update. Hoe gek het ook klinkt, hoop ik dat ze nu echt wat vinden en het niet weer het standaard verhaal wordt ‘’het komt omdat je al te veel jaar verslaafd bent aan alcohol’’’. We gaan het mee maken.  

Donderdag 1 augustus 2019

Vandaag werk ik een paar uur vanuit huis om iemand in te werken. Marlou is echt een aanwinst voor Lisa! Hopelijk realiseert zij zich dit ook.

In de avond geef ik een yoga nidra les bij Optimal Health Studio in Mijdrecht. Ik word er altijd zo blij van wanneer ik dezelfde gezichten zie terug komen. Een onwijs compliment! De les is magisch en vliegt voorbij. Ik kan niet wachten tot dat ik de volgende mag geven!

Vrijdag 2 augustus 2019

Eigenlijk zou ik vandaag voor de laatste keer naar kantoor moeten gaan maar gisteravond kreeg ik een appje van Lisa met daarin het bericht dat ik mijn laatste dag ook vanuit huis mag werken. Super fijn! Vooral omdat ik er best wel tegenop zat om daarheen te gaan. Ik beantwoord de laatste vragen van Marlou, zet het laatste puntje op de i en dan is het klaar. Woehoeeeee! Het is mij gelukt! Volgende week heb ik rust!

Na een paar uurtjes werken, ga ik samen met Roy naar het Museum Volkenkunde in Leiden. Er is op dit moment een hele mooie voorstelling genaamd ’Helende kracht’. Een expositie dat volledig gaat over genezingstradities wereldwijd. Een machtig interessant onderwerp! Uiteindelijk hebben we een paar objecten gezien waar we enorm van onder de indruk zijn. Mijn persoonlijke favoriet is dit schilderij van Santiago Rodriquez Olazábal wat uitbeeld hoe een luipaard de ziel van een overleden mens naar de andere wereld toe brengt.

Roy was het meest onder de indruk van dit prachtige werk van Mathilde ter Heijne wat uitbeeld dat alles wat je niet langer nodig hebt aangestoken kan worden, wegsmelt en je er daardoor van kan ontdoen. Zo zijn we zelf in controle.

Last but not least, was ik erg ontroerd door dit mooie schilderij gemaakt door Renée Stout wat ontstond nadat een vriendin van haar het leven had beëindigd.

Het is een beetje rennen en vliegen want om 18 uur begin ik met mijn eerste werkdag bij de bioscoop en we moeten ook nog eten. Uiteindelijk redden we het allemaal maar net, maar ik mag niet klagen, ik was nog steeds op tijd. En wat een heerlijke dag! Echt zooooooooooo’n leuk team! Het werk is ook onwijs leuk! Ik liep de hele tijd met een enorm SMILE op mijn gezicht. YES! Hier wordt ik blij van! Uiteindelijk werk ik tot 1 uur en lig ik om 2 uur in bed. Life is good!

Zaterdag 3 augustus 2019

Vandaag slapen we heerlijk uit. Mijn lieve schoonpapa heeft Lily en Jaimy uitgelaten dus we kunnen de ochtend heerlijk relaxed beginnen.

In de middag gaan we naar Amersfoort toe en ga ik eindelijk een goede vriend van Roy ontmoeten; Marcel. Hoewel we elkaar op Facebook al vaker hebben gesproken, hebben we elkaar in de 8 jaar tijd dat Roy en ik samen zijn nooit offline ontmoet. Maar woehoeeeee, daar komt vandaag verandering in. En wat een lieverd! En aangezien hij ook al jaren bijna ieder blog artikel wat ik schrijf leest; ‘’Marcel you rock! We kunnen niet wachten om je weer te zien!’’

Naast Marcel, zagen we vandaag ook een andere vriend van Roy, Klaas-Jan.

Ik ben fan. Wat een leukerds!

Uiteindelijk blijven we tot ’s avonds laat in Amersfoort. Wat een heerlijke dag! Liefde!

Zondag 4 augustus 2019

Na een beetje uitgeslapen te hebben, dans ik door het huis. De zon schijnt! Ik maak Roy snel wakker, creëer even een ontbijtje met de dingen die we in huis hebben zodat we kunnen eten en gaan. Jaimy en Lily zijn al uit geweest, dus ik hoef ze alleen nog maar even te laten plassen. En nog beter nieuws; ik heb Roy kunnen overtuigen om vandaag met onze hondenkinderen te gaan suppen. En we beginnen met Jaimy.

Het was zooooooooo leuk! Onze lieve kleine waterrat. Uiteindelijk zijn we 2,5 uur op het water geweest in Aalsmeer. Hij heeft mij 2x van mijn board afgegooid en Roy 1x. Haha! We hebben heerlijk gezwommen, gespeeld en genoten. Het is zo’n lieverd! Het zwemvest wat we voor hem gekocht hebben is ook echt een aanrader.

Na het avontuur met Jaimy, spring ik in de auto met ons kleine mannetje, terwijl Roy bij het surfstrand blijft chillen op onze boards. Ik ga Lily even halen.

Thuis aangekomen heb ik al een beetje mijn twijfels. Ons meisje is vandaag een beetje nukkig en heeft duidelijk haar dag niet. Soms heb ik het gevoel dat het haar leeftijd is (over 2 maanden wordt ze 9 jaar), maar daar mag ik het van Roy niet over hebben omdat we alleen aandacht moeten geven aan wat we willen laten groeien (het feit dat ze onwijs actief is en er nog steeds uit ziet als een puppy). Dus uiteindelijk trek ik haar zwemvestje aan en rijden we naar het surfstrand.

Lily heeft alleen duidelijk andere plannen. Ze zucht, piept en geeft duidelijk aan er geen zin in te hebben. Ze wil niet zwemmen, ook niet op het board en ook geen knuffels. Het is oké. Roy brengt haar terug naar huis toe, terwijl ik op het surfstrand blijf om op hem te wachten.

Zodra hij terug is maken we een korte tour en drinken we wat bij Het Tuinhuis in Aalsmeer. Even genieten van het weer.

Uiteindelijk zijn we ruim 5 uur op het water geweest en hebben we allebei het gevoel alsof we 4 weken op vakantie zijn geweest. Zodra we thuis zijn, kook ik uitgebreid, doe ik de was, ruim ik op. En na het eten, spring ik achter mijn laptop voor het maken van dit weekoverzicht. En nu ik de laatste zinnen schrijf, besef ik mij hoe heerlijk het voelt om gewoon weer lekker positief te zijn. Ik heb geen idee wat ik de komende week ga meemaken, maar als ik dit gevoel kan vasthouden dan weet ik zeker dat het een feestje wordt. Ik kan niet wachten!


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Roy heeft vakantie en dat is zo fijn! Deze week knapte ik op, kwamen onze SUP boards binnen en maakte we 2 mooie tours, ik gaf yoga nidra en meditatielessen, een kintsugi workshop en het was zondag tijd om te mediteren voor dieren. Ik leerde een hoop nieuwe mensen kennen waar ik een vriendschap zeker mee zie zitten maar ontmoette ook iemand die ik liever gelijk wil wissen. To be continued. Maar eerst mijn weekoverzicht! Ben je benieuwd wat ik deze week van dag tot dag beleefd heb?

Maandag 22 juli 2019

Het zou eigenlijk mijn 2de werkdag zijn bij het vier sterren hotel in Hoofddorp maar ik ben nog steeds niet lekker. Koorts, benauwd, moe. Je kent het wel. Dus ik meldde mij vandaag ziek. Helaas is het even niet anders. Ik wil deze week echt weer fit zijn.

Vandaag doe ik dan ook niets anders dan uitzieken, heel veel fruit eten, Netflixen en heerlijk rustig aan doen.

Maar er is ook leuk nieuws vandaag! Roy is vrij! En… Onze SUP boards zijn binnen! Daar gaan we goed gebruik van maken de komende dagen. 😀

Dinsdag 23 juli 2019

Hoewel ik mij nog steeds niet helemaal fit voel, ben ik het binnen zitten met dit mooie weer inmiddels behoorlijk zat. Hoog tijd om onze SUP boards uit te proberen! Lekker vroeg in de ochtend gaan we naar het Surfstrand in Aalsmeer toe, pompen de boards op en gaan lekker 2 uur lang spelen. Het is een hele workout omdat ik nog steeds zo benauwd ben, maar het is ultiem genieten. Zo fijn!

Binnenkort ga ik trouwens een review schrijven over onze SUP Boards. To be continued 😀 …

Na het SUPPEN val ik thuis als een blok in slaap en gebruik ik de rest van de dag om bij te tanken. Morgen staat er iets heel leuks op de planning waar ik fit voor wil zijn!

Woensdag 24 juli 2019

In de ochtend werk ik eerst een paar uurtjes vanuit huis. En in de middag is het eindelijk zo ver…. Het Scheltema Kids-Relax-Uurtje! In samenwerking met Scheltema, de mooiste en grootste boekenwinkel van Amsterdam (non-spon, gewoon liefde), mag ik een uurtje voorlezen en een meditatieles geven aan kids tussen de 4 en 10 jaar. Hier heb ik mij al weken op verheugd! Van deze samenwerking heb ik namelijk al heel lang gedroomd. Alleen is mijn stem nog niet helemaal 100%… Daarom gaat Roy gezellig mee. Zo leuk! Hij komt niet graag in het centrum van Amsterdam, dus dat hij mee gaat is echt heel bijzonder. Om dit te vieren lunchen we dan ook eerst bij The Vegan Junk Food Bar. Ik bestelde een Daddy Mc Chik’n, Roy een Notorious Sumo en we deelde een Waffle Fries. Genieten! Echt zo lekker!

Daarna rennen we naar Scheltema toe, voor het Kids-Relax-Uurtje. Ze hadden er zo’n feestje van gemaakt! Een hele stapel met boekjes waar ik uit mocht kiezen, een mooie kleurplaat, lekker drinken, een heel gezellig hoekje en veel meer. Alleen na 15 minuten wachten, was er nog geen kindje. Het was ook zo tropisch warm. We gaan het daarom in het najaar opnieuw organiseren. Hopelijk is er dan meer animo.

Omdat we nog wat tijd over hadden, ben ik met Roy naar de Zeedijk gegaan om een bezoek te brengen aan de Boeddhistische Tempel (zóóóóó toeristisch geworden, absoluut geen aanrader) en zijn we nog even wat winkeltjes in gegaan. Daarna zijn we terug naar huis gegaan voor een smoothie en direct naar Yoga Treasure in Alphen aan den Rijn gegaan. Hier gaf ik voor de eerste keer sinds zaterdag een Yoga Nidra. Ik vond het zo spannend! Ik was heel erg bang dat mijn stem het niet zou halen, maar uiteindelijk ging het net goed. Zo dankbaar voor! Dit was de eerste keer dat Roy mee is gegaan naar Yoga Treasure, dat maakte de les extra bijzonder.

Wat een heerlijke dag!

Donderdag 25 juli 2019

Vandaag werk ik vanuit huis. In de middag zou ik eigenlijk een afspraak hebben in Amsterdam maar mijn stem heeft door gisteren toch weer een knauw gekregen. De afspraak verzet ik even en verder doe ik vandaag heel rustig aan.

In de avond geef ik een Yoga Nidra les bij Optimal Health Studio in Mijdrecht. Er is een last minute afzegging waardoor het een privé les is geworden. Geen probleem! Ik vind het heerlijk om 1-op-1 lessen te mogen geven omdat je dan veel dieper kunt gaan en echt aan de slag kunt gaan met het vinden van een oplossing. Vanavond is dan ook weer magisch!

Vrijdag 26 juli 2019

Ik werk vandaag een paar uurtjes vanuit huis en krijg dan, verrassing, een dagje zomervrij. Woehoeeeee! Wat heeeeeeerlijk! Daar maken we gelijk goed gebruik van. We pakken de SUP boards en gaan lekker een paar uurtjes op het water van de Loosdrechtse Plassen genieten. Voordat we weggaan installeer ik een appje waardoor ik je nu, super leuk, een plaatje kan laten zien van onze tour. We hebben 2,5 uur gesupt, bijna 7 km afgelegd en deze route gedaan:

Echt een aanrader! Alleen is het voorlopig wel de laatste keer dat we deze route hebben gedaan. Roy is onderweg helemaal lek geprikt door een gek beestje en heeft nu een aantal pijnlijke bultjes op zijn voeten en benen. De arme schat.

Zodra we thuis zijn en ik Roy behandeld heb met Calendula, spring ik achter mijn laptop om mijn mail weg te werken. Vandaag voel ik mij eindelijk weer wat energieker en beter. Daar moet gelijk goed gebruik van worden gemaakt 😀 !

Zaterdag 27 juli 2019

Vandaag geef ik voor de allereerste keer echt samen met Roy de Kintsugi workshop. Stiekem veranderd er niet veel want tot nu toe is hij bij bijna iedere workshop geweest en als life coach heeft hij al zoveel mensen geholpen (ook tijdens de Kintsugi workshop). Wat vandaag alleen echt uniek maakt, is dat hij een hele mooie oefening voor de groep doet en samen met mij voor de groep zit. Dat voelt zo goed!

Mooiste quote van deze week.

De reacties na afloop van de Kintsugi workshop zijn ook zo lovend, kwetsbaar en bijzonder. Ik ben super dankbaar dat ik dit alles met mijn hubby mag delen!

Wat vandaag ook extra bijzonder heeft gemaakt was dat mijn mama er weer bij was, dit keer met haar vriend Guilliano. Na afloop hebben we nog heerlijk met elkaar op een terrasje gezeten en samen gegeten. Wat een heerlijke dag! En… Het was onwijs zonnig, zonder regen! Jeeeeeej! Hopelijk wordt het morgen ook dit weer.

Zondag 28 juli 2019

Vandaag is eindelijk de dag waar Melissa en ik ons zo op verheugd hebben; ‘mediteren voor dieren’. We beginnen de ochtend met een meditatieles en daarna genieten we van een vegan ontbijt potluck met allerlei heerlijke gerechtjes die de deelnemers hebben meegenomen. Alle opbrengsten van vandaag doneren we aan Animal Rights Nederland en… De teller staat op dit moment op EUR 125 (het exacte bedrag deel ik uiterlijk volgende week). Zo gaaf! En we hebben super veel geluk gehad met het weer en de locatie. Uiteindelijk stond er zelfs een picknicktafel waar alle heerlijke gerechten op uitgestald konden worden. Magisch! Ook weer zoveel mooie en lieve mensen leren kennen.

Later in de ochtend had ik wel een verschrikkelijk gesprek met een veganist die opbiechtte zelf katten en honden geslagen, geschopt en mishandeld te hebben. Het zit mij nog steeds hoog. Daarom heb ik er een blog artikel over geschreven die ik morgen met je deel.

Uiteindelijk is het prachtige event daarom in tranen voor mij geëindigd in de armen van mijn hubby. Zo dankbaar dat hij er weer bij was!

Toen we thuiskwamen ben ik direct achter mijn laptop gesprongen om het heftige artikel te schrijven wat ik morgen met je deel en dit weekoverzicht. Een moment van reflectie wat tegelijkertijd een reflectie moment werd dat gaat over normen en waarden. Bijzonder hoe zo’n goede week kan eindigen in tranen…


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

Deze week gaf ik de meest bijzondere meditatielessen! Maar het was niet alleen maar mooi en leuk. Ik voelde mij zwaar belabberd, verlangde naar eten en waar ik bang voor was dat gebeurde.. In dit weekoverzicht deel ik mijn week weer met je van dag tot dag. Zet jezelf schrap, want deze week was het een achtbaan. Heel veel lees plezier!

Maandag 15 juli 2019

Dag 2 van de sapjes detox. Hoewel het niet de eerste keer is dat ik zo’n soort detox doe, kan ik alleen maar aan eten denken. Ik heb het niet zo heel handig getimed. Maar dat mag de pret niet drukken! 😀

Ik start de dag met een fietsavontuur van 10 km (die ik in de middag ook weer terug maak) naar een 4-sterren hotel in Hoofddorp voor mijn eerste werkdag. Ik heb ‘ja’ gezegd tegen een baan als parttime receptioniste. Het is voor minimaal 4 uur per week met alle vrijheid om meer te werken. Dus dat is super! Alleen of ik er ook echt heel blij van wordt… Ik ga het volgende week een 2de kans geven…  

Dinsdag 16 juli 2019

Woehoeeeeeeee! Ik ben vandaag vrij! Het is dag 3 van de sapjes detox en hoewel ik mij aan de ene kant super energiek voel, ben ik ook hongerig en moe. Dus in de ochtend doe ik alles wat ik wil. De was, ik bereid de meditatielessen voor deze week voor en ik schrijf een blog artikel. Daarna ga ik op standje ontspannen, maak ik een lange wandeling met Jaimy en Lily en tank ik daarna bij op bed met Netflix. Heerlijk!

In de avond komt Roy thuis en ook hij voelt zich heel hongerig en slap. We eten daarom samen een cracker. Het voelt een beetje stout, maar het geeft ons zoveel energie dat we afspreken dit ook de komende 2 dagen te doen.

Woensdag 17 juli 2019

Ik word vandaag wakker met zo’n keelpijn en koorts. Grrrrrr. Dit kan ik er nu niet bij hebben. Ik houd mij vast aan de sapjes en neem mij voor om gewoon door te zetten met de detox. In de ochtend werk ik een paar uurtjes maar in de middag breek ik. Ik krijg er geen woord meer uit, terwijl ik over een uurtje een meditatieles ga geven voor 2 kids bij de Olmenhorst. Daarom eet ik een cracker, zodat ik 2 paracetamols kan innemen. Ik ga even liggen om het de tijd te geven en wanneer ik opsta werkt mijn stem weer. YES, LET’S DO THIS!

Ik ben zo blij en dankbaar dat ik deze meditatieles kan geven. Er zijn 2 hele lieve en bijzondere kids met hun mama’s. Ze doen het allebei zo goed! En dat ze beide aangeven dat ze nog niet willen stoppen nadat de les voorbij is, zorgt voor tranen in mijn ogen. Zo’n mooi en lief compliment! Wat een magische middag op een geweldige plek! Ook het weer is perfect!

Op de terug weg in de auto is het zo warm! De combinatie van het zonnetje die de auto flink heeft verwarmd en koorts die weer begint toe te nemen, zorgt voor een oventje. En hoewel ik weet dat dit echt niet handig is, zet ik de ramen wijd open en geniet ik van de frisse lucht en verkoeling.

Donderdag 18 juli 2019

Wakker worden met zo’n kriebel in je neus en pijn in je keel en weten dat je kou heb gevat, ken je dat? Dat gevoel had ik vanochtend. Shit, niet handig. Gelukkig werk ik vandaag vanuit huis en kan ik het verder heel rustig aan doen. Vandaag is de laatste dag van de sap detox en probeer ik met iedere slok de intentie te zetten dat de vitamine mij helen en dat alles goed komt.

Vanavond geef ik een privé yoga nidra les waar ik mij enorm op verheug. Het is de allereerste keer dat ik de ruimte huur bij Yoga Treasure en ik ben zo benieuwd hoe dit gaat bevallen.

Uiteindelijk was de les enorm bijzonder en heel anders dan dat wij beide hadden gepland. Zo dankbaar!

Mooiste quote deze week.

Na afloop stort ik in, ik voel mij zo belabberd. Gelukkig is het maar een half uurtje rijden en kan ik daarna direct naar bed toe. En goed nieuws, morgen mag ik weer eten. Ik kan niet wachten!

Vrijdag 19 juli 2019

Eindelijk is het vrijdag. Wat heb ik verlangd naar deze dag! Vandaag eindelijk weer mogen eten. Wat een geweldig gevoel! De hele week heb ik gefantaseerd over eten, het proeven van verschillende smaken en het ruiken van alle geuren. Alleen…. Ben ik officieel verkouden en proef & ruik ik niks meer. Maar dat mag de pret niet drukken! Ik eet vandaag super pittig met lekker veel sambal en in de avond maak ik een goddelijke curry met noedels. Yummmmmm!

Verder werk ik vandaag vanuit huis en kan ik lekker rustig aan doen. Vandaag wordt ik eindelijk gebeld voor de uitslag van het bultje waar een biopsie van is gedaan van ons meisje Lily. De uitslag is niet goed en niet slecht. Er is te weinig materiaal om een prognose te kunnen stellen. Als we echt zekerheid willen dan willen ze haar onder narcose doen en operatief het bultje verwijderen. Daar gaan we niet aan beginnen. Vooral niet omdat ze er zelf geen last van lijkt te hebben, gelukkig. Maar ik ben niet blij met de dierenarts. Ze had namelijk aangegeven dat ze meer dan genoeg materiaal heeft afgenomen. Bovendien was het heel stressvol voor ons meisje en hebben we EUR 120 betaald voor duidelijkheid. Heel frustrerend.

Maar uiteindelijk laat ik het van mij afglijden en trek ik ons mooie meisje naar mij toe voor een lange knuffelsessie.

In de avond geef ik een hele mooie meditatieles voor een prachtig gezin in de Olmenhorst.

Uiteindelijk stond ik met koorts, klam en bibberend, op het mooie grasveld van de Olmenhorst. Ik heb echt alles gegeven wat ik in mij had en de les was, magisch! Zo bijzonder!

Moeder Natuur hield ook een oogje in het zeil, want toen het eigenlijk al tijd was maar ik toch nog even door wilde gaan, begon ze met regendruppels duidelijk te maken dat het goed was zo. Liefde!

Toen ik weer thuis was, nam ik een groot glas whiskey en ging ik met een fijne buzz naar bed toe. Ik raakte mijn kussen en was weg. Maar toen ik weer helemaal nuchter was, kon ik niet meer slapen. Uren heb ik naar het plafond gekeken. Super benauwd, helemaal niet lekker. Uiteindelijk ben ik er uit gegaan om paracetamol in te nemen en om mezelf in te smeren met tijgerbalsem. Als dat maar goed komt morgen…

Zaterdag 20 juli 2019

Vandaag is de allereerste Engelse Kintsugi workshop en ik heb er zooooooooo veel zin in! Dit is de laatste workshop die ik écht samen doe met Mariëlle. Na deze workshop zal ik haar af en toe inhuren, maar dat is alleen voor de dag zelf. Ik ben zo dankbaar dat ze er vandaag is!

Door de gebroken en slechte nacht, voel ik mij vandaag zo belabberd. Maar echt iedereen is zoooo lief! Mijn schoonvader heeft Jaimy en Lily vanochtend uitgelaten. Ook heeft hij heerlijke broodjes gehaald, een dekentje op de bank gelegd en hoef ik verder helemaal niets te doen. Zo geweldig lief!

Zodra ik wakker wordt duik ik direct de badkamer in om te douchen en mij op te maken. Met een beetje make-up kan ik mij soms zoveel beter voelen. Alsof je letterlijk een masker op doet. Vandaag kan ik dat heel goed gebruiken. Daarna ga ik lekker op de bank liggen onder een dekentje, Netflixen en wat eten. Daarna is het zover. Op naar Amsterdam!

Alles lijkt perfect te gaan. Mijn stem is er, ik voel mij goed belabberd maar niemand lijkt het door te hebben. Maar tijdens het geven van de yoga nidra komt mijn nachtmerrie uit. Mijn stem breekt, net op een moment die ik niet zag aankomen. Shit. De tranen lopen over mijn wangen. Roy voelt het en komt achter mij zitten om mij te helpen weer lucht te krijgen (lang verhaal, maar ik heb één long die goed functioneert). Als ik denk dat ik er ben, probeer ik het op te pakken maar het lukt gewoon niet meer. Mariëlle opent haar ogen en met zachte handgebaren voeren we een gesprek. Zij pakt de nidra over en geeft vervolgens de hele workshop. Echt. Zo. Dankbaar.

Wat ben ik toch gezegend door geweldig mooie en lieve mensen! Uiteindelijk zijn alle deelnemers helemaal blij en tevreden naar huis toe gegaan. En ik ben intens dankbaar.

Zondag 21 juli 2019

Ik kan mij de laatste keer niet herinneren dat ik zo lang heb uitgeslapen. Vandaag werd ik om 10 uur wakker. Wat heeeeeerlijk! Mijn schoonvader heeft voor Lily en Jaimy gezorgd, de lieverd. En wanneer wij wakker worden is hij naar het bos met Pepper en zijn Roy en ik even alleen met de hondenkindjes. Genieten. Zo fijn.

Ik spring achter mijn laptop voor het typen van dit weekoverzicht en om de tijd te nemen om terug te blikken op deze week. Want hoewel ik mij goed belabberd heb gevoeld zijn er zoveel mooie en bijzondere dingen gebeurd! Wel moet ik gaan leren om beter voor mezelf te zorgen en niet altijd vol gas door te gaan. Maar dat is iets voor volgende week. De rest van vandaag ga ik lekker relaxen en ontspannen. Hopelijk voel ik mij strakjes weer helemaal fit. Want volgende week komen onze SUP boards binnen… Yes! We zijn geslaagd!


Vond je het leuk om dit weekoverzicht te lezen? Let me know! Ik ben ook heel erg benieuwd waar jij de afgelopen week dankbaar voor bent geweest. Laat je het mij weten in een reactie?

Liefs!

‘’In Japan, broken objects are often repaired with gold. The flaw is seen as a unique piece of the object’s history, which adds to its beauty. Consider this when you feel broken.’’ Deze quote maakte een hele tijd geleden al een onuitwisbare indruk op mij. Jaren later, zoals dat wel vaker gebeurd, keek ik naar mijn boekenkast en zag ik ineens een prachtige cover van een boek wat ik nog wilde lezen. Kintsugi stond erop. In dit blog artikel deel ik mijn hele verhaal met je. Ook vertel ik je meer over de Kintsugi workshops die ik geef en kun je een plekje winnen voor de komende workshop op 27 juli. Ik wens je heel veel lees & inspiratie plezier toe!

Hoe ik wist ‘hier ga ik workshops in geven!’

Toen ik het Kintsugi boek vasthield, wist ik eigenlijk direct dat ik mij hier in wilde gaan specialiseren. Wanneer je mijn blog vaker leest, dan weet je dat mijn start in dit leven best wel heftig is geweest. Ik heb als kind en tiener dingen gezien en meegemaakt die niemand op die leeftijd (of welke leeftijd dan ook) zou mogen meemaken. Toen ik op mijn 18de verjaardag een boekje van mijn moeder kreeg geschreven door de Dalai Lama en Richard Gere was dat voor mij het omslagpunt. Vanaf dat moment ben ik mij helemaal gaan verdiepen in mediatie en heb ik er een dagelijkse practice van gemaakt. Hierdoor heb ik mijn trauma’s verwerkt en geheeld. Het wil niet zeggen dat de littekens ervan compleet vervaagd zijn. Ze zijn er, maar dankzij Kintsugi heb ik ze kunnen bedekken met goud, zodat je weet wat mijn achtergrond is en de reis die ik heb doorgemaakt. Iets wat mij ook absoluut tot een mooier mens gemaakt heeft. En juist dit, is wat ik andere mensen ook gun. De tools en inzichten om te kunnen helen wat gebroken is, het nog mooier te maken zodat je kunt stralen.

Wat Kintsugi is.

Kintsugi (of Kintsukuroi) is een Japanse kunstvorm voor herstellingen van porselein of keramiek. De betekenis van het woord Kintsugi (金継ぎ) is dan ook “gouden verbinding”, Kintsukuroi (金繕い) kan vertaald worden als “gouden herstelling”.

Het verhaal gaat dat Kintsugi zijn oorsprong vindt in de 15de eeuw. Toen de Japanse Keizer zijn porselein teruggestuurd kreeg uit China gerepareerd met metalen klemmen, vroeg hij zijn Japanse ambachtslieden om met een meer esthetische oplossing te komen. Dit werd repareren met echt goud. Verzamelaars waren zo gecharmeerd van deze techniek dat er zelfs met opzet kostbaar servies kapot gegooid werd zodat het gerepareerd kon worden met Kintsugi. Behalve dat Kintsugi een prachtige Japanse kunstvorm is heeft het ook heel veel symboliek. Zo laat het de schoonheid van (emotionele) scherven zien en maakt het ons imperfecte leven mooier dan dat het ooit was.

Wat Kintsugi voor mij betekent.

Kintsugi is voor mij in alle opzichten een spiegel. In de workshop (en voor mij persoonlijk ook in mijn eigen beoefening) laat je bewust iets los. Want voordat je een Kintsugi object kunt maken moet het eerst gebroken zijn. Ik ben persoonlijk iemand die het heel lastig kan vinden om los te laten en hier emotioneel van kan worden. Het kijken naar scherven en werkelijk aanschouwen dat ik iets gebroken heb, vindt ik heel pijnlijk. Omdat ik zoveel jaren in de overlevingsstand heb gestaan, ben ik altijd alleen maar bezig met hoe ik iets kan oplossen of maken. Dat ik nu letterlijk stil moet staan om het te aanschouwen, brengt een paniek gevoel naar boven. ‘’Kan ik dit wel?’’ Maar wanneer ik begin met puzzelen en ontdek dat de puzzelstukjes in elkaar passen, komt er weer een zachte rust over mij heen. Stap 1 is gezet. Vervolgens is het tijd om in aandacht goud met lijm te mengen. Dat is mijn favoriete proces. Van iets wat doorzichtig is maak je letterlijk iets van goud. Het is prachtig en schitterend. Om het dan aan te brengen op een gebroken stukje voelt erg helend. Het proces daarna om het net zolang vast te houden tot dat het droog is, is ontzettend meditatief. Ik durf dan ook naar binnen te gaan. Aan te raken waarvan ik het gevoel heb dat het nog wat extra goud kan gebruiken. Wanneer het droog is, herhaal ik weer het hele proces net zolang tot dat het helemaal af is. En wanneer het af is, ik het complete Kintsugi object in handen heb, maakt mijn hart een vreugde sprongetje! Zo trots! Blij en dankbaar! Ik heb dan iets in handen wat ik letterlijk in mijn handen heb. Ik heb iets tastbaars gemaakt, een bewijs dat ik mijn eigen imperfecties heb leren omarmen, los te laten en vertrouwen te hebben in het eindresultaat.

De combinatie van meditatie, yoga nidra en Kintsugi.

Kintsugi is een heel meditatief proces. Het is het aanschouwen van scherven, ze terug proberen te plaatsen in hun oorspronkelijke vorm (of om bewust iets compleet anders te maken), heel voorzichtig mengen en met aandacht lijmen. Omdat het ook symbolisch zoveel waarde heeft, heb ik ervoor gekozen om de workshop te combineren met meditatie oefeningen en yoga nidra. Door deze combinatie krijg je een aantal tools in handen waardoor je ook naar binnen kunt gaan. Je leert hierdoor hoe je eigen imperfecties kunt omarmen en hoe je kunt helen wat gebroken voelt.

In een groep of 1-op-1.

Ieder mens heeft een verleden, een rugzakje zoals ze dat zo mooi omschrijven. Over het algemeen zijn de deelnemers die naar de Kintsugi workshop komen mensen zoals jij en ik, die iets traumatisch hebben meegemaakt. Een overlijden, scheiding, jeugdtrauma, burn-out of juist op dat kruispunt in het leven staan ‘wie ben ik en welke kant wil ik op’. Het kan heel helend zijn om dan juist in een groep, samen dezelfde reis door te maken en stappen te zetten. Je merkt dit ook direct bij binnenkomst. Iedereen maakt dan al echt contact met elkaar. Wanneer we gaan beginnen merk je dat de energie van iedereen steeds meer met elkaar verbonden raakt. Hierdoor ontstaat er iets heel bijzonders. Betoverend. Dat is ook de reden waarom ik de workshop voor heel veel verschillende groepen geef. We zijn per slot van rekening allemaal mensen, we hebben allemaal een verleden.

Toch is het soms ook heel erg fijn om juist niet geconfronteerd te worden met andere mensen. Dit kan zijn wanneer een trauma recent heeft plaatsgevonden, je helemaal niet lekker in je vel zit of wanneer je hoog sensitief bent. Om die reden geef ik ook 1-op-1 workshops.

Bij vrijwel iedere workshop of 1-op-1 les die ik geef, nodig ik Roy uit en vraag of hij aanwezig is. Hij is de allerbeste coach die ik ken. Wanneer mensen behoefte hebben aan een 1-op-1 gesprek met een professional voor hulp, staat hij klaar.

Win! Gratis deelname aan de workshop op 27 juli!

Eigenlijk valt er nog veel meer te vertellen over Kintsugi en de bijzondere workshops die ik geef. Maar dat bewaar ik voor een andere keer. Voor meer informatie en recensies klik hier.

Op zaterdag 27 juli van 14:00 tot 16:00 uur geef ik een nieuwe Kintsugi workshop bij Rumah Yoga in Amsterdam (klik hier voor meer informatie). Ik geef hiervoor 1x gratis deelname weg. Wil je hier kans op maken? Stuur mij dan een mail (info@clairesmission.com) waarin je antwoord geeft op deze vraag; ‘’Wat betekent Kintsugi voor jou?’’. Volgende week woensdag maak ik de winnaar per mail bekend.

Hopelijk mag ik je snel verwelkomen bij een Kintsugi workshop. Ik kan niet wachten!

Heel veel liefs,

Claire

Pin It