Archive

juli 28, 2020

Browsing

Haar leven staat in het teken van liefde voor wat was, is en komen gaat. In dit interview deelt Nette Scheepstra wat haar energie geeft, waarom zij vegan is geworden en wat muziek voor haar betekent. Ben je benieuwd naar al haar prachtige projecten waaronder het Gedenkpopconcert, de Noordereiland Opera, The Singing Driver, Vegan Bruiloft, haar Tesla-Kever Blue en nog veel meer? Lees dan snel verder. Ik wens je heel veel leesplezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik kan echt genieten van de vrijheid en rijkdom om ons heen, van groen, van de blauwe lucht en de skyline van Rotterdam. Als ik met een project bezig ben, bijvoorbeeld gedenkpopconcert, en je voelt aan alles (de inzendingen, het puzzelen om de juiste volgorde van liedjes te vinden) dat je ècht doet waar je hart ligt. Ik heb het voorrecht dat vaak zo te voelen. En last but not least, krijg ik energie van muziek; een goeie bandrepetitie en optredens zijn enorme energyboosters, zeker als ik mensen zie genieten.
Dat is van buitenaf. Van binnenuit word ik gevoed als ik echt weer even connect met mezelf. Van daaruit bloeit er van alles op; plannen, ideeën en nieuwe invalshoeken voor bestaande projecten. Als ik dán mensen vind die op dezelfde golflengte zitten, dan levert dat weer extra energie.

Mijn rituelen zijn niet heel vast, met uitzondering van 10 km hardlopen om de andere dag. Ook mediteer en visualiseer ik en neem ik tijd om echt te voelen. Ik vraag mezelf regelmatig af, wat is mijn volgende stap? Waar wil ik heen? Wat staat mij in de weg? Dat doe ik ook heel letterlijk; ik ga staan en voel waar ik heen wil. Ik geloof namelijk dat je het best tot je recht komt als je vanuit je hart leeft, als je kunt verwezenlijken wat in je zit.

Wanneer en waarom ben je veganist geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Mijn reis naar het veganisme was best een lange met verschillende fases. Toen ik begin 20 jaar was, was er al een zeker bewustzijn m.b.t. het milieu en grote wereldproblemen zoals voedseltekort. Vreemd genoeg ben ik toen niet heel concreet gaan stilstaan bij de herkomst van voedsel zelf. Mijn zoektocht uitte zich vooral in een behoefte naar versimpeling en ik besloot een tijdje dichterbij de natuur te leven. In Engeland heb ik daarom een periode autarkisch geleefd in het Lake District. Tijdens het reizen dat erop volgde heb ik meerdere vegans ontmoet. Vreemd genoeg heb ik nooit een echt gesprek met hen gehad over hun voedselkeuzes. Sterker nog; ik had van iemand begrepen dat veganisme erg ongezond is voor je spijsvertering. Een tijdje later raakte ik zelfs bevriend met een vegan meisje dat korte tijd bij mij in huis heeft gewoond. Ondanks al die kennismakingen met vegans en de vegan leefstijl, duurde mijn overstap van (hoofdzakelijk) vegetarisme naar veganisme tot 2014. Toen ik met het zoveelste stuk kaas in mijn handen stond, besefte ik ineens dat ook met een vegetarisch dieet nog steeds al die koeien in de wei of de stal stonden. Dat we zo nog steeds op industriële schaal bezig waren met het houden van dieren en bijdroegen aan de mestoverschotten en andere milieuconsequenties die dat met zich meebracht. Toen, daar, in die supermarkt, heb ik het stuk kaas teruggelegd en besloot ik vegan te gaan eten. Eindelijk viel het kwartje. Toen ik mij vervolgens ging verdiepen in veganisme, begreep ik niet dat ik die stap niet veel eerder had gezet, want dit was echt het antwoord op alle problemen waar ik mee worstelde en waar ik mij machteloos over voelde.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Een aantal mensen om mij heen zijn zich ook gaan interesseren in veganisme en zijn intussen ook vegan geworden. Dat heeft natuurlijk al heel veel dierenleed bespaard!

Je werkt aan een aantal prachtige projecten. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik maak muziek(projecten) bij betekenisvolle gebeurtenissen en maatschappelijke evenementen. Mijn projecten staan allemaal in het teken van liefde voor wat was, is en komen gaat. Muziek kan bovendien raken waar woorden tekortschieten. Hiermee is muziek een soort in zichtbare hand die je publiek op reis neemt door een landschap aan emoties en verbinding.

De liefde voor wat was komt tot uiting in het eren van overleden dierbaren. In onze cultuur is ‘dood dood’; we kennen nauwelijks rituelen op het gebied van rouw en verlies. In mijn gedenkpopconcerten krijgt iedereen die iemand heeft verloren weer even de ruimte stil te staan bij zijn of haar overleden dierbaren. Door die liefde weer te voelen, voel je je meer één.
Maar ik ben ook op een andere manier met verleden en toekomst bezig: ik geloof dat afval geen afval hoeft te zijn. Dat we met alle talent en spullen die al bestaan, nieuwe spullen kunnen maken en mooie dingen kunnen creëren. Dit gaat verder dan recyclen, het gaat er ook om hoe alles en iedereen een waardevolle plek in deze maatschappij kan innemen. Dit gedachtegoed vind je terug in de Blauwe Economie. En zo liet ik een Kever Oldtimer vullen met batterijen uit een kapotte Tesla. Ik heb hem Blue genoemd. In Blue zing ik liedjes voor iemand die je wilt verrassen. En niet alleen in de auto klinkt liefde; met iedere kilometer die Blue rijdt, verspreidt hij liefde voor de generatie na ons en optimisme naar de toekomst. Als je iets wilt veranderen, laat dan zelf zien dat het kan. Dat doe ik met Blue.

Wat betekent muziek voor jou?

Na het overlijden van mijn partner in 2010 is muziek een grotere plaats in mijn leven in gaan nemen. In zingen vond ik mijn uitlaatklep. En dat is zo’n enorm cadeau geweest! Doordat ik ontdekte dat ik muziek kon inzetten als betekenisdrager, als maatschappelijk instrument, vond ik een manier te ‘zijn’. Het is enorm goed om jezelf te kunnen uiten; wat van binnen zit naar buiten te kunnen brengen. Niet alleen emoties. Iets te kunnen creëren, een plan te bedenken en dat te gaan doen. Muziek heeft mij die mogelijkheid laten zien.

En je bent ook de oprichter van Vegan Bruiloft. Welke ondernemers biedt je hierop graag een podium aan?

Na mijn plan om de Kever om te bouwen, ontstond het idee hem in te gaan zetten voor trouwvervoer. Eerder had ik bovendien de muziek voor een bruiloft van A tot Z geregeld; stiekem maakten de gasten onderdeel uit van het plan en zat het programma vol verrassingen. Ik vond het fantastisch om te doen! Dus ik besloot om meerdere redenen deze markt te betreden. Maar toen ik mij een beetje in die wereld ging verdiepen, schrok ik behoorlijk. Ik vond dat het woord ‘duurzaam’ nogal werd misbruikt. Daarnaast beheersen grote advertentiesites de online zoekmarkt. Die vragen een behoorlijk bedrag om te adverteren. Kleine aanbieders komen er nauwelijks doorheen of betalen zich blauw. Ik besloot daarom vegan leveranciers een platform te bieden. Tegen betaling van een deel van de kostprijs van de site (domeinnaam en hosting) krijgen ze een mooie vermelding. Zo helpen we elkaar en de wereld.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet één voorbeeld, maar zóveel mensen zijn een bron van inspiratie. Van mijn eerste vriend Ruud heb ik enorm veel geleerd. Zonder hem had ik anders naar de wereld gekeken. Ik leerde dat je je rechten soms af moet dwingen. Ik leerde anders kijken naar allerlei bureaucratische dingen die mij toen overkwamen. Ik voel mij nu minder kwetsbaar.

Andrew met wie ik optrok in Ierland, liet mij zien hoe hij zijn droom verwezenlijkte. De ene dag spraken we aan de westkust nog met een man in zijn tuintje over Andrews filmidee. De man in het tuintje kende wel iemand. De volgende dag waren we in gesprek met een regisseur/filmmaker in Dublin. Van Andrew leerde ik dat iedere random stap kan leiden tot een belangrijke stap dichterbij je doel. Als je niet weet waar je moet beginnen, begin dan gewoon ‘ergens’.
En dan was er nog die man in York… Ik had geen slaapplaats en ging naast een – dacht ik – dakloze man zonder benen zitten. Hij bleek een intrigerend levensverhaal te hebben. Alles wat hij bezat, was hij kwijtgeraakt. Hij bood mij onderdak aan en onderweg wilde hij perse een bloem plukken. Hij vertelde hoe hij eerder die week de bloem had zien staan en met rolstoel en al was omgekieperd. Dit keer lukte het wel de bloem te plukken. Hij genoot intens! Stel je voor: alles kwijt, maar zó intens blij met die bloem! Hij zette de bloem in een vaas op een kastje in zijn kamer en viel voldaan in slaap. Mijn levensles was dat het er eigenlijk niet toe doet wat je al dan niet bezit of bezat, maar dat het erom gaat oog te hebben voor schoonheid. Alleen in die aandacht schuilt geluk.

Mijn huidige vriend Tjebbe is oordeelvrij, gelooft heilig in de goedheid van mensen en is zelfs liefdevol naar mensen die hem slecht behandelen. Een samenwerkingspartner had het laatst over een boek: een zangeres heeft een tambourine man nodig. Iemand die haar aanmoedigt. Tjebbe is mijn tambourine man; hij laat mij zien dat goedheid bestaat en moedigt mij aan te blijven doen waar ik in geloof.

Ik doe nu echt geen recht aan een heleboel andere mooie mensen die mij hebben geïnspireerd!

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

The Artist’s Way van Julia Cameron leert je je eigen artistieke weg te volgen. Voor mij is het boek meer een bevestiging dan een openbaring, maar wel één die in het verleden broodnodig was.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil graag een groter podium (bereik) voor mijn gedenkpopconcerten en mijn liefdevolle vlog ‘Een Lied speciaal voor Jou’ (de liedjes die ik zing in Blue). Verder sta ik open voor alle projecten die tot meer verbinding en liefde leiden. Liefde voor elkaar, voor wat was, is en komen gaat.

Ben je gelukkig?

Absoluut.

Wat is jouw definitie van succes?

Kunnen uitvoeren wat je in je hart draagt. Jezelf zijn.

Gedeeld: Jij bent die schoonheid die je nu voelt.

Ik wil dolgraag iedereen die iemand heeft verloren en behoefte heeft om stil te staan, wijzen op de agenda van gedenkpopconcert. 4 oktober geef ik weer een concert, maar als je ergens anders een herdenking wilt organiseren; laat het mij weten.

Tip: Laat je niet gek maken. Ga terug naar jezelf. Zoek iets van mindfulness of yoga, of ga gewoon stil zitten op een stoel en laat een tijdje op je inwerken hoe mooi het licht naar binnenvalt. Jij bent die schoonheid die je nu voelt.


Woehoeeeee! Het aftellen is begonnen! We zijn deze week alweer 27 weken in verwachting en dat betekent dat we officieel het 3de trimester zijn ingegaan. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap en deel ik met je hoe wij het 2de trimester ervaren hebben en wat er allemaal is gebeurt. Van verhuizen, harde buiken tot aan ultiem gelukkig zijn, cadeautjes en genieten van een babymoon naar Zeeland. Heel veel lees plezier!

Bruisen van de energie.

Na week 14 werd ik plotseling verrast; de moeheid maakte plaats voor meer energie, de misselijkheid werd steeds minder en ik kreeg mijn liefde voor lekker eten terug. Hoewel het eerste trimester magisch mooi was en we van iedere seconde genoten hebben, was ik zo blij toen het tweede trimester begon. Eindelijk begon ik weer te bruisen van de energie! Ook voelde het zo fijn om uit de meest spannende periode te zijn.

20 weken echo.

Al was er in het tweede trimester wel iets waar ik aan de ene kant enorm tegenop zag, maar waar wij ons tegelijkertijd enorm op verheugde; de 20 weken echo. Dit wordt ook wel een medische echo genoemd omdat de echoscopist naar alle zichtbare organen en structuren van de baby kijkt, naar de groei van de baby en naar de hoeveelheid vruchtwater. Zodra er grote afwijkingen zijn, dan kunnen ze hierbij zichtbaar worden. Hoewel wij er bewust voor hebben gekozen om geen testen te doen, wilde wij wel graag voor de 20 weken echo gaan omdat als er situaties zijn die levensbedreigend zijn, de artsen tijdens de geboorte op tijd hulp kunnen bieden als dit nodig is.

Na anderhalf uur flink onderzocht te zijn, met een druk trappelende baby en een volle blaas, kregen we geweldig nieuws; alles is goed! De kleine is perfect! En nu al heel eigenwijs, super bewegelijk en actief. Zo lief!

Verhuizen en klussen; hoe is het gegaan?

Zoals je vast hebt gelezen in dit blog artikel was december voor ons een absolute rollercoaster waarin wij gedwongen werden om per direct een woning te vinden en… Wonder boven wonder is dat gelukt! En wat zijn wij dankbaar voor alle hulp die we hebben gekregen! Uiteindelijk hebben de vele handen licht werk gemaakt en kwam ik erachter dat ik toch mocht helpen met verven omdat we een latex hebben gekozen op waterbasis. Jeeeeej!

Mijn knappe hubby!

Inmiddels wonen we alweer een maand in ons nieuwe nestje en zijn wij er zo intens gelukkig mee! Er zijn nog steeds een aantal dingen die moeten gebeuren. Zo moeten de plintjes op hun plek gebracht worden, moet er van alles opgehangen worden en zijn wij aan het sparen voor 2 kasten. Maar.. Er is nu een project die écht prioriteit heeft; de babykamer 😀 (zeg ik met een enorme glimlach, want YES! Het is nu echt zover)!

Ik en stilzitten…

Nu ben ik altijd al een spring in het veld geweest die het moeilijk vind om stil te zitten, maar dat is helemaal een ding wanneer je verhuist en niet zo heel veel mag doen. Wat vind ik het moeilijk om stil te zitten! Maar… Er kan er momenteel maar één zijn die super veel beweegt; en dat is ons kleintje. Regelmatig werd ik dan ook teruggeroepen omdat ik last kreeg van een enorm harde buik, pijn in mijn rug en voeten. Hoewel dit aan het begin van het tweede trimester redelijk onschuldig was, kreeg ik hier verder in het trimester toch wel echt last van. Teveel doen is er gewoon niet meer bij. Al blijf ik het lastig vinden om die grens te bewaken van dingen doen die ik kan en teveel doen. Het blijft een work in progress… Toch hoop ik wel door wat rustiger aan doen enge dingen als zwangerschapsvergiftiging en Hellp-syndroom te kunnen voorkomen.

Een keuze maken; thuis bevallen of in het ziekenhuis?

Hoewel ik nooit had verwacht dat ik iemand zou worden die vrijwillig naar informatie avonden zou gaan over bevallen, gaf ik mezelf er compleet aan over tijdens het tweede trimester. En… Ik sleepte Roy overal mee naar toe. Haha! Nee zonder gekkigheid, we hebben een geweldig informatieve avond gehad bij de verloskundige over bevallen en alle mogelijkheden. Dit was voor mij ook een reden om ons in te schrijven bij 2 ziekenhuizen voor een informatie avond en om de ‘bevalsuites’ te bekijken. De eerste avond was in het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp omdat ik verliefd was geworden op hun bevalsuite en beval bad. Alleen werden we hier zo slecht ontvangen en waren er een aantal hele chagrijnige zusters, waardoor Roy mij aan mijn mouw trok en we met gierende banden weg zijn gereden. De tweede avond beleefde we in het Ziekenhuis in Amstelveen waar ik ook zelf ben geboren. Hoewel het verre van ideaal is, heeft het ons wel geholpen met het maken van onze beslissing. Wij willen het allerliefste thuis gaan bevallen. En als dit om wat voor reden dan ook niet kan, dan zien we wel waar de ambulance ons heen brengt. Maar.. Fingers crossed dat alles goed gaat, want we hebben het bevalbad voor thuis al gereserveerd! 😀

Overladen worden met cadeautjes.

Hoewel veel mensen in het eerste trimester toch nog een beetje voorzichtig waren, ging iedereen in het tweede trimester helemaal los. We zijn en worden nog steeds overladen met onwijs veel cadeautjes. Echt zoooooooo onwijs leuk en lief!! Het is echt zo bijzonder om te zien hoeveel harten ons kleintje nu al aan het veroveren is. Vooral van zijn/haar oma, opa en overgroot oma. Zo hartverwarmend!

Ook zijn er enorm veel mooie merken en bedrijven die ons regelmatig cadeautjes sturen waar ik weer over mag bloggen. Zo leuk en fijn! De komende weken zit ik dan ook zeker niet stil met het schrijven van reviews en andere toffe blog artikelen.

Met zijn 4tjes genieten van een babymoon naar… Zeeland!

Met kerst werden we verrast met een onwijs groot cadeau van mijn mama en haar vriend; een vakantie van 5 dagen naar Zeeland toe! We zijn net weer terug van onze babymoon, die Roy en ik samen met de hondenkinderen hebben doorgebracht. En wat hebben we intens genoten! Heerlijke lange wandelingen met onze hondenkinderen, een super mooi strand, bubbelen in een bubbelbad, Doggywash, zwemmen, genieten van een regendouche, goddelijk eten en echt even samen zijn. Het was magisch mooi! En… Precies de goede timing! Want wat met onwijs veel energie begon werd steeds ietsje minder. We zitten nu officieel in het laatste trimester van onze zwangerschap. Jeetje, wat is de tijd voorbij gevlogen!

Hoe gaat het nu?

We zijn intens gelukkig en genieten van iedere seconde! Terwijl ik dit artikel schrijf, beweegt de kleine er driftig op los alsof hij/zij jullie nu alvast wil groeten. Zo lief! Wel merk ik dat ik langzaam steeds een beetje vermoeider raak en zorgt het extra gewicht ervoor dat ik steeds wat minder lang kan staan en minder ver kan lopen. De periode van rustiger aan doen is weer aangebroken. Iets waar ik mij compleet aan probeer over te geven omdat harde buiken nu serieus niet grappig meer zijn en erg pijnlijk (oh god, dat belooft wat). Inmiddels staan de laatste 2 Kintsugi workshops voor mijn verlof ingepland op zaterdag 1 februari en 15 februari.

De focus voor de komende periode ligt vooral op mijn blog, ons huisje helemaal klaar maken voor de baby, onze babyuitzet verder in orde maken, er zijn nog een aantal boeken die ik graag wil lezen en rustig aan doen. Het aftellen is begonnen!! ♥


Zijn er blog artikelen die je de komende periode graag zou willen lezen?

Pin It