Archive

mei 23, 2019

Browsing

Samen met Mariëlle Kleyn Winkel van Movement Matters geef ik een hele bijzondere Kintsugi workshop waarin wij deelnemers leren hoe zij hun imperfecties kunnen omarmen. En omdat kwetsbaarheid van 2 kanten werkt, hebben Mariëlle en ik besloten om beide te vertellen hoe wij persoonlijk geleerd hebben om onze imperfecties te omarmen. In dit mooie en kwetsbare blog artikel deelt Mariëlle haar persoonlijke verhaal. Benieuwd naar haar tips en tricks?

Het belang van kwetsbaarheid.

Toen ik studeerde aan de theaterschool, maakte ik een voorstelling met dak- en thuislozen. Nooit eerder heb ik een groep mensen leren kennen die zo kwetsbaar durfde te zijn. Toen ik een keer aan één van de spelers vroeg waarom dit was, vertelde hij mij dat dit kwam omdat hij niets meer te verliezen had. Dit raakte mij.

Ik voel mij altijd op mijn gemak bij mensen die kwetsbaar durven te zijn. Dit omdat zij zichzelf durven te laten raken; de manier waarop wij ons levend kunnen voelen.

Maar ook ik houdt mij bezig met hoe ik er uit zie en wat voor indruk ik op iemand maak. Ik denk ook dat we dit laagje ‘imago’ in deze maatschappij nodig hebben. Ons ego is een overlevingsmechanisme geworden zodat wij mee kunnen draaien in de samenleving. Dat is eigenlijk enorm jammer, omdat juíst kwetsbaarheid en het loslaten van ons ego, heel veel mooie en goede dingen kan opleveren.  

Waarom is een imperfectie niet perfect?

Alles om ons heen is perfect juist in zijn imperfectie. Maar toch voelen we onvrede bij de imperfecties van onszelf en ons leven. Want een imperfectie staat gelijk aan vergankelijkheid en vergankelijkheid staat gelijk aan dingen die breken. Dat is ook één van de redenen waarom wij mensen vaak mooi weer spelen of standaard ‘’goed’’ antwoorden op de vraag hoe het met ons gaat.

Wij vergeten weleens dat het leven heel dynamisch is, dat heb ik ook gezien toen ik een voorstelling maakte met dak- en thuislozen. Wat hun overkomt kan ons ook overkomen. Laten we nu eens zeggen ‘’ik zie je en ik ben daar ook ooit geweest’’. Met kwetsbaarheid laat je de echtheid zijn. Juist dit zorgt voor verbinding.

Wat een imperfectie voor mij betekent.

Ik heb een tijd in Berlijn gewoond. Ik houd van die stad! Veel dingen in Berlijn zijn rauw, onafgewerkt en in alle facetten imperfect. Maar daarom zie je dat het in beweging is, groeit. En dat is voor mij de perfectie in een imperfectie.

Mariëlle als docente tijdens onze Kintsugi workshop.

Mijn imperfecties.

Ook ik ben imperfect en heb daar soms last van, zowel qua uiterlijk als op innerlijk vlak. Zo heb ik mij jaren verschuilt achter spiritualiteit en dacht ik dat ik goed bezig was. Ik mediteerde dagelijks en beoefende yoga. Ondanks dat dit heel goed voor mij was, gebruikte ik het ook als façade. Er waren persoonlijke dingen die mij dwars zaten. Zo kon ik mij bijvoorbeeld onzeker in groepen voelen en in communicatie met anderen. Ook was ik heel hard voor mezelf. Regelmatig zei ik tegen mezelf dat ik niet moest zeuren, gewoon moest doorgaan, harder moest werken. En deze innerlijke criticus beloonde ik dan door nog harder te werken, nog meer te mediteren en nog vaker yoga te beoefenen in de hoop dat alles dan perfect zou worden.  

Over mijn uiterlijk ben ik ook erg onzeker geweest. Vooral na de geboorte van mijn zoon Kik, veranderde mijn lichaam erg. Regelmatig dacht ik terug aan het lichaam wat ik had, toen ik geen kinderen. Toen zag ik er anders uit, maar was ik (vreemd genoeg) ook onzekerder.

Hoe ik mijn imperfecties heb leren omarmen.

Ik liep op een gegeven moment tegen een muur en toen wist ik dat het tijd was om hulp in te schakelen. En zoals dat vaak gebeurt, vond ik deze helpende hand dichtbij. Roy Richardson (de man van Claire) is een goede lifecoach waar ik regelmatig diepe gesprekken mee voer. Hij laat mij ook duidelijk zien dat ik niet altijd lief ben voor mezelf. En dat zie ik nu ook, waardoor ik er vriendelijker mee om kan gaan. Ook mediteer ik weer regelmatig. Dit alles zorgt er ook voor dat ik mij de laatste weken weer écht vrouw voel. Ik zit lekkerder in mijn vel. En daar helpt mijn beroep als masseur ook enorm bij. Dit geeft mij enorm veel voldoening! En de fitheid van mijn lijf, dat bewonder ik nu vaker. Dit doe ik ook door kleine dingen, door bijvoorbeeld soms letterlijk de tijd te nemen om mijn handen te verzorgen.

Wat Kintsugi voor mij betekent.

Tijd nemen om te kijken naar een imperfectie en deze juist zichtbaar maken, dat betekent Kintsugi voor mij. Dat iets niet meer heel is, brengt enorm veel emoties teweeg. Voor iedereen. De eerste reactie is vaak om het te repareren.

Goud schijnt door alles. Je hebt een scheur nodig, dat breekbare. Pas dan ontstaat er verbinding en dat is ook de menselijke kant. Ikzelf geloof er heilig in dat een liefdeskoppel samen komt door hun trauma. Ook al is dit niet altijd goed zichtbaar in het begin, maar later in je relatie kom je er vaak achter dat je best wat overeenkomsten met elkaar hebt. Met Kintsugi leer je te kijken naar de imperfectie en om juist dit te accentueren. Dit is niet altijd alleen maar in de vorm van een tastbare reparatie, maar ook op mind niveau hersteld het verbindingen die verbroken zijn maar die we opnieuw willen herstellen.

Een prachtige foto gemaakt door Kim Kesterink van Kimkommers tijdens onze afgelopen workshop.

Wat ik nog wil leren lijmen met goudlijm.

Ik heb een dynamische gevoelskant in mij, waar ik mij soms voor schaam. En ook een kant die lijkt op dat van een onbezonnen kind. Soms betrap ik mij er juist op dat ik het leven leef op de automatische piloot. Dit is niet wat mij gelukkig maakt. Om die reden wil ik leren hoe ik er voor kan zorgen dat de speelse kant van mij gecultiveerd blijft maar zonder dat het te veel wordt meegevoerd door impulsiviteit en emoties die mij soms overspoelen.

Ook komt het weleens voor dat ik in paniek raak wanneer ik het overzicht kwijt ben, vooral bij financiële kwesties. Dan merk ik dat het weer tijd is om te aarden, anders stijg ik op in de lucht. Mijn kinderen hebben mij dit ook echt geleerd. Ik heb ook iemand nodig die van rust en structuur houd, die goed is in de praktische zaken. Dit heb ik gelukkig gevonden in mijn lief; Branko.

Mijn tips om te leren hoe je je imperfecties kunt omarmen.

Zie je imperfectie als een kunst zoals Kintsugi. Geniet ervan. Als je er naar kijkt. Je het aan elkaar lijmt. Het prachtige goud. Omarm het. Realiseer je dat het een enorm geluk is dat je dit leven hebt. Dat je dit leven hebt waar je iets van mag maken. Waar je mag oefenen.

Ik geloof dat alles energie is. Alles is met elkaar verbonden. Stel jezelf vragen:

  • Wie ben ik?
  • Wat dien ik?
  • Waarom ben ik hier?

 Geniet van de imperfecties in alles.

Over onze Kintsugi workshop.

Geduld, matigheid, rustig aan doen. Hoe uiteengevallen iets ook is, er valt altijd weer iets van te maken. Dat zijn een paar lessen die ik persoonlijk als docent heb geleerd van onze Kintsugi workshop. En dat is ook wat het zo krachtig maakt. Claire en ik leren onze deelnemers enorm veel, maar ontvangen daar zelf ook weer enorm mooie en waardevolle lessen uit. Zo heb ik geleerd dat je kwetsbaar durven opstellen niet tijd gebonden is. Onze workshop duurt maar 2 uur. Maar als je ziet wat er ontstaat, hoe intens geroerd en hersteld mensen naar huis toe gaan, dat is heel bijzonder. De unieke verbinding die wij maken met het lijf, meditatie en praktische bezig zijn, dat is ons succesgeheim. Zelf vind ik het ook heel mooi dat het lijmen ook een meditatie is. Dit zorgt voor dat sprankje boeddhistische zen meditatie, waar Claire al zoveel jaar in thuis is. Het is heel bijzonder hoe wij samen onze imperfecties aan elkaar verbinden waardoor er een, in al haar imperfecties, perfecte workshop ontstaat. Daar ben ik intens dankbaar voor!


Wil jij ook een keer mee doen met één van onze workshops? Klik dan hier voor een overzicht met alle data en meer informatie.

Ze heeft één van de allermooiste kleurrijke vegan Instagram walls van Nederland. Ik heb het uiteraard over Miriam van the Veggie Reporter. In dit interview deelt ze haar verhaal over crash diëten en hoe ze terecht is gekomen bij de vegan lifestyle én nog veel meer. Ik wens je heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Waar ik echt energie van krijg, is creëren. Dit kan in de keuken zijn, maar ook wanneer ik achter mijn laptop zit. Ik vind het heerlijk om kleurrijke gerechten te maken en te fotograferen, maar nog leuker vind ik het om dingen te onderzoeken en daarover te schrijven. Dat ik zo graag in de keuken sta, is ook een beetje mijn valkuil. Want nergens krijg ik zoveel energie als in de buitenlucht

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu iets langer dan twee jaar veganist. Mijn interesse voor een plantaardige levensstijl ontstond toen ik een crashdieet volgde. Ik viel heel veel af en was op zoek naar een oplossing voor na het dieet, want dat kon ik natuurlijk niet eeuwig volhouden. Door middel van YouTube, kwam ik bij allemaal vegans terecht die echt de mooiste en lekkerste dingen maakten van planten.  Ik besloot na mijn dieet mee te doen aan de VeganChallenge en heb nooit meer omgekeken. Na een jaar kwam ik er pas achter hoe de vee-industrie eruit ziet. Verschrikkelijk vond ik dat. Ik ben mij toen in gaan zetten als activist bij de Cube of Truth en tijdens animal saves. Nu doe ik dat veel minder. Het is emotioneel best zwaar om op straat te staan en beelden te tonen van zo’n onmenselijke industrie. Toch vind ik het wel belangrijk dat dit gebeurt. Momenteel houd ik mij vooral bezig met lekker ogend voedsel om mensen aan het denken te zetten. Dat is een stuk positiever en ik merk dat ook dit mensen helpt om meer plantaardig te gaan eten.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik ben zo iemand die alle folders doorbladert en zoekt naar de beste aanbiedingen. Bij mij om de hoek zit een goede, Turkse winkel. Daar koop ik veel groenten en fruit, maar ook peulvruchten enz. Groenten en fruit zijn daar niet ingepakt. Dat vind ik heel prettig. Al dat plastic, dat is toch niet nodig? Het liefst koop ik producten bij de boer. Gewoon, zo van het land. Dat kan in de stad best lastig zijn (ik woon nu in Eindhoven), maar ik weet zeker dat er mogelijkheden zijn. Ik moet mezelf even een schop onder de kont geven en uitzoeken waar ik de beste, lokale producten kan halen.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Iedereen houdt rekening met mij en dat vind ik echt ontzettend fijn. Mijn ouders vinden het prachtig om op deze manier nieuwe dingen te ontdekken in de keuken. De appeltaart van mijn moeder wordt met verjaardagen alleen nog maar veganistisch gemaakt, want het bleek heel makkelijk te zijn om de eieren te vervangen voor gebroken lijnzaad. Ook bij andere mensen zie veranderingen. Zo hebben mijn schoonouders de margarine vervangen voor wajang en mijn partner heeft zijn ontbijt met Griekse yoghurt vervangen voor plantaardige yoghurt. Dit zijn dingen die ze zelf hebben ontdekt, maar mijn levensstijl wel enige invloed op heeft gehad. Het ontroert me, want dit zijn de kleine beetjes die helpen.

Je blogt op the Veggie Reporter in zowel het Engels als het Nederlands. Super tof! Waarom heb je deze keuze gemaakt?

Dat weet ik eigenlijk ook niet zo goed. Mijn Instagram is in het Engels en ik heb nu zoveel buitenlandse volgers, dat ik eigenlijk niet meer van dat Engelse af kan stappen. Ik merk dat de bezoekers van mijn blog vooral Nederlands zijn, maar lang niet allemaal. In het Nederlands schrijf ik wel het makkelijkst. Dat is natuurlijk mijn moedertaal. Ik weet nog niet zo goed wat ik nu wil, Engels of Nederlands. Ik doe gewoon wat goed voelt per artikel. Het zal elke keer weer een verrassing zijn!

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over van alles. Een tijdje geleden schreef ik een Vegan Starters Kit. Deze bestond uit een handjevol blogposts vol informatie dat mij geholpen heeft toen ik vegan werd. Daarnaast doe ik interviews voor mijn rubriek Vegan Stories en recenseer ik kookboeken, hotspots en veganistische producten. En ik deel mijn favoriete recepten natuurlijk. Maar het meest trots ben ik op mijn Instagram-pagina. Ik ben gek op kleurrijke foto’s en ik vind dat Instagram daar het beste platform voor is.

Wat maakt jou als blogger uniek?

Ik onderscheid mij van anderen doordat ik ook een vleugje body positivity verwerk in mijn posts op the Veggie Reporter. Ik ben geboren met één hand en ik vind het heerlijk om daar grapjes over te maken. Beetje zelfspot moet kunnen. Daarbij heb ik jarenlang geworsteld met mijn gewicht. In de winter van 2018 besloot ik mij daar niet meer druk om te maken. Ik vind mezelf nu prachtig en dat gun ik anderen ook. Als ik de mogelijkheid zie om hier wat over te delen, doe ik dat graag

Wat betekent bloggen voor jou?

Schrijven is voor mij een creatieve uitlaatklep. Ik vind het heerlijk om mijn vijf vingers en mijn gedachten hun gang te laten gaan. Op deze manier kan ik de mooiste, leukste, grappigste en soms zelfs ontroerendste verhalen op papier zetten. Ook de slechtste verhalen worden door mij geschreven, maar dat zijn allemaal dingen waar ik van leer.

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je van lezers ontvangen hebt?

Ik vind het geweldig als mensen mij vertellen dat ze door the Veggie Reporter geïnspireerd zijn geraakt om meer plantaardig te eten en te leven. Dat ontroerd mij.

Ontvang je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Eigenlijk ontvang ik nauwelijks kritiek. Soms snappen mensen niet dat ik het vervelend vind om dieren achter een hek te zien staan. Dat deel ik een enkele keer in mijn stories op Instagram. Deze mensen hebben de connectie niet gemaakt, dat het een levend wezen is en geen slaaf om kinderen van te stelen of je vork in te prikken. Maar dat is oké. Blijkbaar doet het wel iets met ze, want ze reageren er wel op. Maar echt kritiek… Nee, ik denk dat mensen me dan gewoon ontvolgen. Lekker doen. Dat doe ik ook als iemand mij die spark of joy niet geeft.

Heb je tips voor andere vegans die graag een blog willen oprichten?

Wees niet te streng voor jezelf. Ik heb mezelf wel eens opgelegd om drie posts per week te maken en dat hield ik dan een maand vol, maar op een gegeven moment is je inspiratie gewoon op. Nu post ik wanneer ik wil en wat ik wil. Doe het ook niet voor een ander, maar voor jezelf. Jij hoort er blij van te worden!

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn grootste voorbeeld is mijn moeder en de belangrijkste les die ik van haar heb geleerd, is dat het oké is om fouten te maken. Ze heeft er zelfs een liedje bij bedacht. ‘Foutjes maken mag, foutjes maken mag…’ Verder weet ik de tekst niet meer 🙂

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Do: lekker op je eigen tempo. Don’t: jezelf allerlei moeilijke verplichtingen opleggen. Het is al zo mooi dat je bewust bent van wat er om je heen gebeurt.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik zou het echt te gek vinden om mijn eigen kookboek uit te brengen. Dat zou toch mooi zijn. Een boek met mijn naam op de cover. En dan zoveel mogelijk mooie plaatjes! Ik ben gek op plaatjes.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik doe elke dag om 11:11 uur een wens, maar ik ga niet vertellen wat het is. Dan komt-ie niet uit! Vroeger wenste ik bij vallende sterren dat ik mijn toenmalige idolen als Justin Bieber, One Direction, Ed Sheeran en Ariana Grande kon ontmoeten. Deze wensen zijn toen allemaal uitgekomen, dus ik geloof daar wel in.

Ben je gelukkig?

Dat is zo’n groot woord hè, gelukkig. Er zijn momenten waarop ik echt gelukkig kan zijn. Als de zon in mijn gezicht schijnt, bijvoorbeeld. Of als ik bij mijn ouders ben en de kat op mijn schoot gaat zitten. Maar voor nu zou ik eerder zeggen: ik ben content.

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij dat je mag en kan doen wat je leuk vindt.

Gedeeld: mijn lievelingsvideo

Ik wil graag deze video delen die ik maakte toen ik naar Zweden verhuisde. Ik heb daar een half jaar voor een studie gewoond. Samen met mijn vriend ben ik langs de kust gereisd. Dat was zo’n mooie ervaring… Wonen in Zweden was een mooie ervaring. Ik mis het enorm en kan niet wachten om weer terug te gaan.

Pin It