Tag

blogger

Browsing

Het stond al zo lang op mijn verlanglijstje; een interview met Joyce de Vries van Nevernotcooking.nl en vandaag wordt mijn wens eindelijk werkelijkheid! Maak kennis met deze geweldige vegan blogger die de mooiste en lekkerste gerechten maakt maar ook laat zien dat het goed is om te delen hoe het werkelijk met je gaat en wat er zich in je leven afspeelt. Ik heb enorm veel bewondering voor haar kracht, positiviteit en hoe zij in het leven staat. Ik denk dat we allemaal wel iets van Joyce kunnen leren. ♥

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg altijd goede energie als ik ‘s ochtends lekker uitgebreid douche en tut in de badkamer. Gelukkig heb ik daar alle tijd voor, dus als ik een drukke en productieve dag wil dan doe ik dat. Het begint dan vaak met mijn haar conditionen, een maskertje er in, douchen in de tussentijd en vervolgens de make-up in. Heerlijk vind ik dat! Vervolgens plof ik ergens in huis neer met mijn laptop, wat te eten en een fles water en kan ik aan de slag.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op 1 maart 2017 ben ik veganistisch geworden. Een vriendin daagde mij uit om de VeganChallenge te doen en ik zei “Nee, dan ga ik kaas missen!” – maar vond het toch ook wel interessant. Ik besloot op mijn blog (die had ik toen al) dus ook een maand enkel vegan gerechten te plaatsen, vandaar dat ik een maandje eerder begonnen ben, dan kon ik in de VeganChallenge maand allemaal lekkere gerechten delen.

 

 

Ik zag er wel als een berg tegen op want ik at zoveel kaas, maar het is mij gigantisch meegevallen. Het enige waar ik tegenaan liep was het vinden van vegan friendly haarproducten én mooie sneakers. Ik ben echt een sneakerhead en ik vind veel van de vegan sneakers een beetje muf.

 

 

Van de één op de andere dag ben ik dus veganistisch gaan leven en het is écht de beste keus geweest die ik ooit gemaakt heb. Het was even slikken, mijn blog werd goed bezocht door omni’s en nu moest alles ineens omgegooid worden en ik was bang dat het slecht zou zijn voor mijn bezoekersaantallen, maar niks is minder waar, haha.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is één van mijn favoriete bezigheden. Ik maak er een sport van om voor zo min mogelijk geld zoveel mogelijk dingen te kopen. Op vrijdag ga ik vaak naar de markt (of Arabische supermarkt) voor groenten en fruit. Daar weet ik vaak voor €10,- voor een hele week te scoren. De houdbare producten die bestel ik vaak via Picnic, net als de diepvries producten, die haal ik dan eens per maand. Op die manier besparen we nog flink wat geld ook, want bij ieder supermarkt bezoek neem je toch altijd meer mee dan dat eigenlijk nodig is.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Dit is een lastige vraag om te beantwoorden, mijn katten krijgen geen vegan voer, daar gingen ze echt niet goed op dus dat probeer ik later nog eens. Mijn vader zei pas (dat vond ik wel mooi), dat hij nu ook de nieuwsartikelen over veganisme leest. Dat hij dit eerst altijd oversloeg, maar omdat ik er zo mee bezig ben, leest hij het toch door. Mijn vriend is niet vegan (en dat mag hij ook helemaal zelf weten) maar ik vind het mooi dat hij toch steeds wat dingen proeft. Dat doet mij goed. Wie weet wat de toekomst ons dan nog brengt.

 

 

Je blogt op Nevernotcooking.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

De naam van mijn blog was eerst woahjoyce.nl en dit stamde uit de tijd dat ik nog op het Grafisch Lyceum zat. Ik had een portfolio nodig, dus ik had die aangemaakt. Echter vond ik het niet passend, dus ging ik op zoek naar iets anders. Op Instagram gebruikte ik vaak #nevernoteating en toen ik een vriendin vertelde dat ik een nieuwe naam zocht zei ze; “Is Never Not Cooking dan niet iets dat past?” – ik vond dat zo leuk, dat ik die naam gekozen heb.

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Eten (en vooral koken) is alles voor mij. Vanaf het moment dat ik op mezelf woonde kookte ik allerlei experimentele dingen. Later besloot ik een koksopleiding te gaan doen en als kok te gaan werken daarna. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn met mooie producten en daar lekkere dingen mee te maken. Het is mijn ultieme manier van ontspannen.

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Inspiratie komt overal vandaan. Van een tv programma over non-vegan eten tot een uithangbord bij een afhaaltentje. Soms heb ik ook vanuit het niets inspiratie, dan word ik wakker en denk ik; “Ja, dat ga ik vandaag maken!”

 

 

Waar blog je naast eten, nog meer over?

De laatste tijd merk ik inderdaad dat ik over meer wil schrijven dan veganistisch eten. Ik was onlangs zwanger en heb daar wat artikelen aan gewijd, maar bijvoorbeeld ook over wasbare luiers en hoe vervuilend luiers zijn voor de planeet. Ik heb nog wat vegan cosmetica en zero-waste artikelen op de planning staan. Veganisme is zoveel meer dan het eten, dus een stukje lifestyle pak ik de laatste tijd ook mee.

 

 

Zijn er bepaalde onderwerpen waar je heel graag vaker over wilt bloggen?

Op 31 mei 2018 zijn wij onze dochter verloren, ze overleed tijdens de bevalling. Ik heb er al wat over geschreven maar wil dit in de toekomst zeker ook blijven doen. Mental health is altijd een dingetje geweest, ik ben gediagnosticeerd met borderline toen ik 18 jaar was en heb ladingen therapie gevolgd om een beetje inzicht te krijgen. Ik vind dat er niet genoeg geschreven word over de lastige dingen des levens, dus ook daar wil ik wat mee doen. Wat dat is, weet ik nog niet precies, maar ik speel al een tijdje met het idee om daar wat over te schrijven.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Zoals hierboven al staat zijn wij onlangs onze dochter verloren en alle reacties die ik op dat bericht heb ontvangen zijn zó lief en waardevol. Het was (en is) een enorm lastige tijd met veel ups en downs, maar de berichtjes die ik (nog steeds) ontvang geven zoveel steun. Ik kan niet 3 reacties kiezen, alles is waardevol.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Ik kook altijd vrij hoog op smaak, dat heb ik geleerd van een chef waarmee ik samenwerkte. Dus ja, ik gebruik best wat zout soms. Sommige mensen vinden het dan too much. Dat kan gebeuren, dus ik geef in recepten vaak aan dat mensen zout naar smaak toe moeten voegen.

 

 

Het meest irritante vind ik mensen die bij (bijvoorbeeld) een taart recept komen vragen of dit ook gezonder kan, of die met kritiek komen dat het niet oké is dat er suiker in een taart gaat. Daar kan ik écht chagrijnig van worden. Ik ben geen healthy lifestyle blogger, ik kook dingen waar ik blij van word, daarbij gebruik ik inderdaad ook suiker, boter en andere ongezonde dingen. Ik geef dan altijd aan dat het niet mijn intentie is om een gezonde cheesecake te maken en verwijs ze door naar andere bloggers die wél ‘gezonde’ taart maken. Want laten we eerlijk zijn; of je nu 20 dadels ergens in doet of suiker, je lichaam reageert er hetzelfde op.

 

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Weer zo’n lastige, haha. Ik hou van fastfood, maar niet perse ongezond fastfood. Ik hou van eten dat snel klaar is maar toch ook voedzaam. Burrito’s met rijst, bonen, verse salsa en koriander bijvoorbeeld. Weinig tijd, veel smaak – dat is mijn motto een beetje. Dus ja – ik denk dat ik wel een fastfood vegan ben.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Qua koken is dat toch Anthony Bourdain, ondanks dat hij niet altijd vegan-friendly uitspraken deed, was deze man echt ge-wel-dig. Ik heb veel geleerd van zijn series en boeken, veel inspiratie opgedaan en geleerd dat je hoe dan ook lekker jezelf moet zijn.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Ik zeg altijd dat je het gewoon moet doen. Niet teveel twijfelen, niet teveel zoeken naar argumenten waarom het lastig is; gewoon doen. Het makkelijkste is om in het begin alles from scratch te koken. Dus geen pakjes en zakjes maar terug naar de basis. Van daaruit kun je je langzaam verdiepen in wat voor producten er allemaal te krijgen zijn die het gemak in de keuken kunnen vergroten.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom is om een kookboek uit te brengen, dit is altijd al een droom geweest. Ik was aan een e-book begonnen voor deze zomer, met lekker zomerse gerechten (en deze wilde ik vlak voor mijn uitgerekende datum uitbrengen) maar door het overlijden van Ivy is dat even geschrapt. In de toekomst wil ik daar dus zeker mee verder, toch een stapje dichterbij mijn droom.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Met stip op één; meer tijd doorbrengen met Ivy. Ze is veel te kort bij mij geweest.
    2. Iedereen gaat plantaardig eten – het zou zo mooi zijn als iedereen in gaat zien dat we de planeet kapot maken én dat dieren het verdienen om goed behandeld te worden.
    3. Graag zie ik dat iedereen gelijk behandeld gaat worden – geen onderscheid mee tussen geslacht, geaardheid, afkomst, etc. Het zou zó mooi zijn als we in harmonie kunnen leven.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja en nee. Toen Ivy overleed voelde het alsof mijn hart in duizend stukjes is gebroken en haar overlijden heeft en leegte achtergelaten. Maar ik ervaar ook langzaam weer wat geluk; een plant/bloem die in bloei staat, uitslapen en knuffelen met de katten, een mooi gerecht dat ik ineens uit mijn mouw schud, mijn lieve vriend die er altijd voor mij is – zo zijn er altijd kleine dingen waar je toch wat geluk uit kunt halen.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Gelukkig zijn met wat je doet. Energie krijgen ondanks dat je druk aan het werk bent. Succes is geen baan waarbij je gigantisch veel verdiend, het is gelukkig zijn met wat je doet en neerzet, je hart volgen en doen wat je het liefste doet.

 

 

Gedeeld: wat wil je delen? (denk aan een win actie, lievelingsrecept, hotspot, workout, wensenlijstje of een exclusieve anekdote)

Ik wil graag een van mijn laatste creaties delen. Langzaamaan pak ik het leven weer op en ik had ineens zoveel zin in Pom (een Surinaams gerecht) dat ik het besloot zelf in elkaar te flansen. Het smaakte zó goed dat ik het gelijk wilde delen op mijn blog en nu ook met jou!

 

Vegan pom; ik ben in food heaven

 

[separator]

 

 

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik mijn vriendinnetje Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest. Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

 

 

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

 

 

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat. Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd. Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

 

 

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan. Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft. Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen, door een boek te schrijven, maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven. Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

 

 

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij. Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

 

 

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s.

 

 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

 

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

 

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

 

 

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

 

 

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

[separator]

 

 

Het is haar missie om jou te inspireren met heerlijk vegan en voedzaam eten. Maak kennis met vegan blogger Mitu Zaman! Ze blogt op Mitu’s Meatless Food. Haar recepten zijn plantaardig én vol smaak, zonder te koken uit pakjes en zakjes. In dit interview deelt zij onder andere wat haar goede voornemens zijn, wat sport voor haar betekent, een goddelijk recept en nog veel meer. Enjoy!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Sporten heeft mij altijd al veel energie gegeven. Ik was een fanatieke bezoeker van de sportschool en hou van krachttraining. Tot het uiterste gaan en je spieren voelen werken. Sinds ik begin 2017 ben gestart met bloggen, sport ik minder en dat is enerzijds jammer. Aan de andere kant krijg ik enorm veel energie van bloggen en bezig zijn met mijn passie. Nu ruim een jaar later probeer ik het bloggen en sporten beter te combineren en er betere balans in te krijgen. Zo fotografeer en schrijf ik vaak recepten op mijn vrije dag en weekenden en probeer ik er de rest van de dagen geen tijd aan te besteden, maar ga ik juist naar de sportschool. Dat werkt best goed, moet ik zeggen. Eerder liep het allemaal door elkaar heen en had ik uiteindelijk te weinig tijd om te sporten.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

In juni 2017. Daarvoor at al ik twee jaar geen vlees, nauwelijks vis, kaas en zuivel. De reden is door al het dierenleed dat gepaard gaat met de vlees-, ei- en zuivelindustrie. Ik werd zo verdrietig en boos bij het lezen en kijken van alle informatie die ik tegen kwam. Dan is de bio-industrie ook nog eens de grootste vervuiler van onze planeet dat bij elkaar zorgde ervoor dat ik veganistisch ben geworden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Elke week lijstjes maken met wat ik allemaal wil uitproberen, maken en eten. Zo loop ik de supermarkt in. En toch vergeet ik altijd wel wat of bedenk ik later in de week dat ik heel wat anders wil maken. Boodschappen doe ik daardoor dus bijna elke dag, echt erg haha.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Dat denk ik wel, vooral op de mensen om mij heen. Mijn beste vriendin is ook vegan geworden, tegelijkertijd met mij. Het merendeel van mijn vrienden eet geen vlees of ze proberen zo vaak mogelijk vegetarisch te eten. Daar word ik blij van want alle kleine beetjes helpen. Het betekent ook dat ik op dezelfde golflengte zit met mijn vrienden. Ze begrijpen waarom ik vegan ben en denken ook over die zaken na.

 

 

Je roots liggen oorspronkelijk in Bangladesh. Was het voor je familie eenvoudig te accepteren dat je plantaardige eet?

Mijn ouders waren het gewend dat ik geen vlees en vis at. Toch vond ik het spannend om te vertellen dat ik veganistisch was geworden. Ze reageerden positief, niet oordelend of afkeurend en dat was heel fijn. Als mijn vriend en ik bij mijn ouders eten, staat de tafel vol met veganistische curry’s. Ze zetten nooit vlees en vis op tafel en eten het zelf ook veel minder. Dat komt omdat ik ze vaak vertel over waarom ik veganistisch eet. Dat beïnvloedt ze op een positieve manier.

 

Je bent blogt op Mitu’s Meatless Food. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Het begon eigenlijk allemaal met Instagram. Ik begon foodfoto’s te posten en dat sloeg aan, bovendien vond ik het leuk. Eindelijk delen waar ik zo veel mee bezig ben: voedzaam en lekker voedsel maken, zo puur mogelijk en dat met de rest delen.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Het merendeel van mijn posts bestaat uit recepten. Daarnaast post ik elke maandag een ‘wat ik eet op een dag’ zodat mensen makkelijke inspiratie kunnen opdoen voor gezonde en snelle gerechten. Ik post ook over mijn favoriete producten en ingrediënten in My Meatless Favorites. En zo nu en dan schrijf ik een persoonlijke blog over een bepaald onderwerp.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

Ik ontving een mail van een persoon op mijn werk die ik niet kende. Ze volgde mijn blog en had een hoofd- en nagerecht van mijn blog gemaakt voor vrienden die op bezoek kwamen. Ze hadden genoten, zei ze, en vonden het ‘chefwaardig’. Dat is een heel mooi compliment.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Oef, lastige. Ik heb niet 1 voorbeeld. Ik heb meerdere mensen die mij inspireren. Mijn vriend inspireert mij door hoe hij over het leven denkt en in het leven staat. Hij is een mooi persoon en haalt mooie dingen in mij naar boven. Mijn beste vriendin inspireert mij doordat ze zo fantastisch en mooi omgaat met het moederschap. Verder ben ik enorm geïnspireerd door Mo Gawdat, schrijver van ‘De logica van geluk‘. Dat boek heeft wat met mij gedaan. Ik heb geleerd dat geluk niet afhangt van succes, prestaties of wat de maatschappij ons onbewust oplegt. Geluk hangt af van kleine maar belangrijkere factoren. Het klinkt afgezaagd, maar geluk is in het hier en nu zijn. Je bewust zijn van je omgeving, genieten van de kleinste dingen en focus op wat je wel hebt in plaats van niet.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Precies dit. Bloggen, recepten ontwikkelen en schrijven over alles wat daarbij hoort. Toffe samenwerkingen met bedrijven aangaan over food gerelateerde onderwerpen en foodvideo’s vloggen.

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Een grote Do is gewoon doen! Hoe meer je erover nadenkt, hoe lastiger het lijkt namelijk. Dan ga je jezelf vragen stellen als ‘maar wat kan ik dan niet meer eten wat ik oooh zo lekker vind?’ of ‘hoe moet het op verjaardagen en etentjes?’ Don’t worry, begin gewoon en je lost vanzelf de problemen in die nieuwe situaties op. Denk vooral niet aan wat je niet meer mag, maar denk altijd in wat je wel mag en wat er aan vegan vervangers is. Geloof mij, we leven in een tijdperk waar de keuze reuze is. Werkelijk voor alles is wel een plantaardig alternatief EN lekker ook nog.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb wel grote dromen en dat is goed. Ik focus mij er alleen niet op, ik blijf gewoon bezig en mijn ding doen. Qua samenwerkingen sta ik open voor heel veel dingen, kan er nu niet specifiek één bedenken.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Geen oorlog meer, nergens meer. Ik denk dat ik dit niet hoef uit te leggen.
  2. Meer liefde, compassie en inlevingsvermogen naar elkaar en minder zelfzuchtigheid en liefde voor materiële dingen.
  3. Hoge accijns op vlees in plaats van groenten. Hoe hoger de accijns hoe minder mensen veel vlees gaan kopen. Minder vlees betekent minder dierenleed maar ook minder CO2 uitstoot door vee-industrie. En accijns betekent ook nog eens dat de overheid er wat aan verdient. In plaats daarvan is de BTW over groenten juist duurder geworden. Ik snap soms niks van deze gekke wereld.

 

Ben je gelukkig?

Er zijn genoeg momenten geweest dat ik het afgelopen jaar moe, overwerkt of gestressed was. Maar ik kan wel oprecht zeggen dat ik gelukkig ben. Ik mag keihard in mijn handjes knijpen met mijn relatie, ik ben een lucky lady. Ik ben dankbaar voor mijn vriendschappen die veel diepte en liefde kennen. Ik ben blij met mijn leventje, de mensen om mij heen en ik ben blij met hoe ik ben. Ik voel mij de laatste jaren steeds blijer met steeds minder en maak mij steeds minder druk om dingen waarvan ik eigenlijk altijd al wist dat ze niet zo belangrijk zijn.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

In ieder geval geen dingen als geld of spullen. Dat laat niet zien of je ergens succes in hebt gehad, alleen dat iets geslaagd is en dat je ervoor beloond bent. Succes is denk ik als je iets hebt gepresteerd of gedaan wat voor positieve invloed zorgt of iets teweeg brengt. Succes is als je anderen inspireert. Succes is in mijn ogen zorgen voor een positieve verandering, in welke vorm dan ook.

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Na mijn vakantie naar Bali ben ik alweer begonnen met regelmatig sporten. Dat wil ik aanhouden. Verder moet ik echt leren minder te snacken in de avonden, haha. Verder hoop ik meer mensen te bereiken en ze te inspireren om over te gaan tot een plantaardig(er) eetpatroon. Dat is mijn doel en missie.

 

 

Gedeeld: Recept nasi met eigen kruidenmix en snoepsambal

Ik deel graag een van mijn laatste en easy peasy recepten: nasi met eigen kruidenmix omdat dat lekkerder is 😉 Met snoepsambal van Ketjap Semarang. Echt mega lekker :-). Voor het recept, klik hier.

 

 

 

[separator]

 

Suzanne den Toom van Wat eet je dan wel, is één van mijn favoriete bloggers. Ik check haar blog wekelijks voor nieuwe recepten en ook haar Instagram volg ik dagelijks. Ben je benieuwd wat ik zo leuk aan haar vind, wat haar goede voornemen zijn, het goede nieuws wat ze met je wil delen, haar rituelen en nog veeeeeeeel meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Een wat dikkere huid kweken: mij minder aantrekken van wat anderen vinden en meer naar mijn eigen stem luisteren.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Heel apart misschien, maar ik krijg energie van opruimen en schoonmaken. Hoewel het alles behalve mijn hobby is, schept  het zoveel orde en rust in mijn hoofd: heerlijk! Het liefst luister ik tijdens deze klus naar een podcast.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn tiende zag ik op tv een documentaire over een slachthuis. Dat greep mij zo aan, dat ik diezelfde avond aan tafel meedeelde dat ik vegetariër werd. In tegenstelling tot wat meestal het geval is (dat het duurt tot het eerstvolgende bezoek aan de McDonalds) nam ik sinds die dag geen hap vlees meer. Ik kon niet begrijpen hoe je zo’n lief mooi dier kon eten en eigenlijk begrijp ik dat nog steeds niet. Tot mijn veertiende at ik wel vis, maar dat kon ik op een gegeven moment ook niet meer wegkrijgen. Rond mijn dertigste werd ik mij steeds bewuster van dierlijke ingrediënten en schrapte zaken als gelatine. Veganisme leek mij een te grote stap om te maken, toch zette ik ‘m. Nadat ik in april 2017 voor de tweede keer mee deed aan de VeganChallenge, waarbij je 30 dagen plantaardig eet en drinkt besloot ik om het roer om te gooien. Het is bij mij in stappen gegaan. Sommige mensen kiezen er voor om in één keer veganistisch te gaan leven, sommigen doen er jaren over. Ik denk dat het voor iedereen weer anders is en zou adviseren je gevoel te volgen. En vooral: zie het niet als dieet, maar als een levensstijl. Ik zou niet meer terug willen!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Dat wende heel snel. Er zijn een paar producten die het veganisme voor mij zoveel makkelijker maken. Op nummer 1 staat daarbij absoluut havermelk. Ik ben dol op mijn dagelijkse koppen koffie met opgeklopt schuim. Tijdens de VeganChallenges had ik daar flink moeite mee; de plantaardige melk die ik probeerde op te kloppen zakten in en sommigen smaakten muf. Ik miste mijn lekkere cappuccino’s! Tot ik via social media de tip kreeg om eens de barista versie van Oatly havermelk te proberen. Sindsdien wil ik niet anders meer, wat geeft dat heerlijk stevig schuim en de smaak is helemaal in orde! Zelfs mijn niet-vega vriend is fan. Zo leuk! Onlangs was de melk eventjes niet leverbaar, hij switchte terug op gewone melk en concludeerde dat hij de havermelk zoveel lekkerder vindt. Verder gebruik ik veel edelgistvlokken die gerechten een kazige smaak geven. En ik doe vaker boodschappen bij de Azatische supermarkt: daar kun je voordelig tofu en tempeh kopen en iets dat ik onlangs heb ontdekt: TVP. Dat is een soort vleesvervanger op basis van soja die ontzettend veel op vlees lijkt. Ik heb er al heerlijke stoofpotjes mee gemaakt!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Eigenlijk alleen voor mijn vriend, die geen vegetariër of veganist is. Hij eet echter altijd met mij mee, op een enkele keer na wanneer hij iets voor zichzelf maakt. Ik vind het geen probleem dat hij vlees eet en andersom respecteert hij ook mijn keuze om geen dierlijke producten te eten.

 

 

Je bent de oprichter van Wat eet je dan wel. Hoe is het idee voor je blog ontstaan?

Ik wilde laten zien dat vegetarisch eten helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn als veel mensen nog steeds denken. In mijn leven heb ik al heel wat keren de vraag ‘wat eet je dan wel?’ gekregen, dus leek me dat een passende blognaam. Ik laat in woord en beeld zien wat je als vega(n) allemaal wél kunt eten!

 

 

Waar blog je allemaal over?

Hoofdzakelijk over vegan eten en drinken, maar ook steeds meer over lifestyle onderwerpen en beauty en af en toe een persoonlijk stukje.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

Dat zijn er meerdere. Ik ontvang zulke lieve en leuke berichten! Wat ik een erg leuke vond was onlangs, dat iemand mij graag volgde omdat ik zo gewoon ben en niet ‘hipster’. En dat is ook precies wat ik hoop uit te stralen: doe maar gewoon. Geen fake poeha of fancy filters: ik doe me niet anders voor.

 

 

Hoe zorg je ervoor dat je blog gelezen wordt en dat mensen je volgen op social media?

Ik merk dat hoe minder ik mij daar mee bezig hou, hoe meer het vanzelf gebeurt allemaal. Echt!

 

 

Je werkt sinds kort samen met een mediabureau. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik ben veel, maar niet zakelijk. Totaal niet zelfs. Ik heb een hekel aan onderhandelen en alles wat daarbij komt kijken. Laat mij me maar lekker richten op mijn blog en leuke en lekkere content maken! Het is fijn om het sales gedeelte nu uit handen te geven aan anderen die daar weer beter in zijn. Des te meer tijd voor mij om te richten op dingen die ik leuk vind!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt een groot voorbeeld. Sinds kort heb ik wel een YouTuber ontdekt die ik als voorbeeld zie: Lauren Toyota van Hot for Food. Naast het waanzinnige vegan food dat ze maakt komt ze op mij over als powervrouw die alles onder controle heeft. Hoe ze omgaat met negatieve reacties bijvoorbeeld neem ik echt als voorbeeld. Schouders ophalen en bij jezelf blijven. Ik vind haar zo tof!

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Bloggen! Dat doe ik nu parttime, maar het lijkt mij geweldig om het punt te bereiken wanneer ik er echt van kan leven.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Wees niet te streng voor jezelf. Zelf maakte ik in het begin een paar keer wat ‘fouten’, dan besefte ik mij halverwege een golden milk dat er honing in zat. Sta er niet te lang bij stil, haal je schouders op en ga gewoon weer verder. Niemand is perfect! En een don’t: ga niet in discussie met mensen over jouw keuze. Niet iedereen zal het begrijpen, prima. Jij hoeft je tegen niemand te verdedigen waarom je de keuze maakt om veganist te worden. Ik ga zelf dan ook niet meer in discussie met mensen waarvan ik aanvoel dat ze het toch nooit zullen begrijpen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het lijkt mij mooi om samen te werken met grote supermarkten in Nederland. Om een recept te veganizen bijvoorbeeld, te laten zien aan een groot publiek dat veganistische voeding écht heel lekker kan zijn. Ik sta verder open voor alle samenwerkingen, zolang het maar aansluit bij mijn blog en waar ik voor sta. Ik zal nooit een samenwerking aan gaan met een merk dat op dieren test, bijvoorbeeld.

  

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Sorry. Ik ben super bijgelovig! Ik ga deze vraag dan ook niet beantwoorden, haha!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, absoluut! En sorry: bijgeloof. Ik ga niet uitspreken hoe of wat. Erg he? *klopt af op onbehandeld hout*

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Om bezig te zijn met dat waar jij blij van wordt.

 

 

Gedeeld: Goed nieuws!

De komende tijd ga ik bloggen voor Metronieuws! Het eerste artikel is afgelopen vrijdag online gegaan en hierna volgen nog 3 blogs rondom veganisme. Daar ben ik hartstikke trots op en vind het super om op zo’n groot platform zoveel mensen te kunnen informeren over dit onderwerp!

 

 

 

[separator]

 

 

 

Twee weken geleden organiseerde ik een bloggers meetup @ VeggieWorld Winter Fair. Naast Janneke, Cilla en Tom, nodigde ik ook Quirine Smit uit. Ze werkt voor Abbot Kinney’s en blogt daarnaast op Quirines.nl. Benieuwd naar haar vegan reizen en meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

Ah, zoveel! Op nummer één staat reizen. Dit hoeft niet altijd naar de andere kant van de wereld te zijn. Ik word net zo enthousiast van een weekendje Berlijn of een weekje wintersport. Ik heb twee keer een reis van een halfjaar mogen maken en dat is zo gaaf. Ik kan dit niet iedere dag doen, maar ik plan wel altijd een reis(je) zodat ik iets heb om naar uit te kijken. Verder geeft mijn blog, Quirines.nl, mij veel energie. Dagelijks mensen informeren en inspireren om (vaker) plantaardig te eten. Daarnaast hou ik van lekker eten, ben ik het liefst omringd door mijn vriend & vrienden en dans ik de hele nacht in een club. Om in balans te blijven doe ik dagelijks aan meditatie en doe ik aan yoga.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden ben ik veganist geworden. Om precies te zijn was dat in Duitsland, waar ik een jaar heb gewoond. In Duitsland zijn alle contrasten een stuk groter dan in Nederland: zo is het vlees soms goedkoper dan een broccoli, maar je hebt wel gigantische biologische supermarkten vól met vegan producten. Ik ben een grote dierenvriend en ik voelde mij steeds meer schuldig naar hen toe. In Duitsland at ik steeds minder vlees en vis. Ik hoefde geen rekening meer te houden met mijn ouders, huisgenoten en mijn vriend. Mijn vriend werkte in andere steden waardoor we elkaar alleen in het weekend zagen. Automatisch at ik steeds meer vegetarisch. Ik zocht naar lekkere recepten en ontdekte leuke, vegan blogs. Een dag voordat de VeganChallenge begon, kwam ik dit tegen op social media. Ik dacht: why not?! Ik ben dit een maand gaan doen and the rest is history.

 

 

Waar ik tegen aanliep was het sociale aspect. Dat vond ik echt lastig. Doordat ik in Duitsland woonde, zag ik mijn vrienden en familie een stuk minder. Wel kon ik hen langzaam laten wennen aan het idee. In het begin werden er grappen gemaakt en dachten zij dat dit een bevlieging was. Inmiddels zien zij in dat dit geen gek dieet is, maar dat ik heb gekozen voor deze levensstijl. Het leuke is, is dat nu wekelijks vragen krijg of ik nog leuke vegan restaurants of lekkere recepten weet.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik heb voor mezelf een routine ontwikkeld. Ik neem, meestal in het weekend, mijn agenda door voor de komende week. Ik zie dan hoeveel avonden ik thuis ben en wanneer niet. Ik bedenk een aantal gerechten. Eén keer per week ga ik naar de markt waar ik al mijn groenten en fruit haal en de overige boodschappen haal ik bij de supermarkt. Soms moet ik doordeweeks nog wel naar de AH voor ontbijtingrediënten, maar over het algemeen sla ik de supermarkt doordeweeks over. Scheelt veel tijd na het werk en ik eet gezond. In de supermarkt kan ik ¾ van de schappen kan overslaan, dus ik ben zo klaar.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jep! Hier had ik niet over nagedacht. Ik verwachtte ook niet dat het zó een grote invloed zou hebben op mijn omgeving. Zeker in het begin was er weerstand. Vrienden en familie maakten zich zorgen; krijg ik wel genoeg voedingsstoffen binnen etc. Ook namen ze het niet serieus. Gelukkig zien zij in dat het écht beter is voor mens en milieu. Ik heb ontzettend geluk met mijn vriend. Niels is geen veganist, maar thuis eten we alleen plantaardig. Ook hij is bewust bezig met zijn voeding: vlees en vis hoeft hij bijna niet meer en hij kan heel lekker vegan koken.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen voorbeeld.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Quirines.nl, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben altijd bezig geweest met schrijven en dan vooral online. Ik heb de studie Media & Communicatie afgerond, verschillende stages gelopen op redacties en ik schreef voor GezondNU en de VeganChallenge. Ik liep lang rond met het idee om een blog te beginnen, maar ik had geen idee waarover. Tot ik plantaardig ging eten en ik vond dat IEDEREEN daarvan op de hoogte moest zijn. Nee, eerlijk: het eerste halfjaar wist alleen Niels dat ik een blog had. Ik vond het doodeng om Quirines.nl te delen.

 

Inmiddels niet meer. Ik ben heel blij hoe het met Quirines.nl gaat en dat mijn blog iedere maand door duizenden mensen wordt gelezen. Mijn blog is een handleiding voor iedereen die wil beginnen met plantaardig eten, maar ik hoop ook ‘veteranen’ te inspireren met recepten, interviews, restaurants en mijn reizen. Dat laatste maakt mij blog echt uniek: ik reis veel en ik kon geen goede blogs vinden van vegans hoe zij dit aanpakte. Een paar weken geleden gaf ik op VegFest een lezing over dit onderwerp, zo leuk!
 

Wat is de mooiste reis die je ooit hebt gemaakt en wat heb je ervan geleerd?

Dat is absoluut mijn laatste reis door Zuid-Amerika. De natuur, de dieren en het lekkere eten. Ja, zelfs vegan! Ik heb geleerd dat wanneer ik in Zuid-Amerika een halfjaar plantaardig kan eten, het over de hele wereld mogelijk is ;). Tijdens deze reis heb ik de Galápagos eilanden bezocht en ik deed vrijwilligerswerk in Peru. Compleet afgesloten van de buitenwereld (er was geen elektriciteit) verzorgde ik de meest prachtige dieren. Doordat ik weken in de Amazone woonde, heb ik nog meer respect gekregen voor de natuur. Ik probeer minder palmolie te gebruiken en ik ben nog meer gemotiveerd om mensen te inspireren om vaker dierlijke producten te laten staan.

 

 

En daarnaast werk je als Content & Marketing Manager voor Abbot Kinney’s. Gaaf! Kun je hier iets meer over vertellen?

Jazeker! Abbot Kinney’s is zó tof merk en ik ben heel blij dat ik hier werk. Wij maken plantaardige zuivelalternatieven zoals yoghurt en ijs op basis van kokosmelk en amandelen. Ik verzorg de content en marketing voor alle landen waar wij liggen, op dit moment staat de teller op tien. Al mijn passies komen samen in deze functie: veganisme, lekker eten en (online) communicatie.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Quirines.nl en mijn Instagram verder uitbouwen. Ik wil niet alleen bloggen, maar ook op andere manieren mensen inspireren. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Ik werk dan niet alleen vanuit mijn huis in Amsterdam, maar over de heel wereld. Ik heb nog een waslijst aan landen die ik graag wil bezoeken, dus daaraan geen gebrek.
 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Genoeg! Ik heb hierover een uitgebreid artikel geschreven. Mijn vijf belangrijkste tips:

  1. Doe mee aan de VeganChallenge.
  2. Weet waarom je dit wilt doen.
  3. Neem de tijd: boodschappen duurt in het begin langer en je brengt veel tijd door in de keuken.
  4. Plan de maaltijden (zo kom je niet voor verrassingen te staan).
  5. Ontspan en blijf positief (niemand wilt een zure veganist zijn).

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb heel veel dromen en op werkgebied ben ik behoorlijk ambitieus. Het lijkt mij fantastisch als ik van Quirines.nl mijn fulltime baan kan maken. Twee jaar geleden was dit niet mijn insteek (lijkt mij ook niet de juiste instelling), maar omdat het nu zo goed gaat wil ik hier meer mee. Het lijkt mij waanzinnig om samen te werken met een reisorganisatie waarvoor ik toffe reizen mag maken. Verder ben ik de laatste tijd meer met vegan mode bezig en ik droom over een samenwerking met Stella McCartney (hé, dromen mag toch?), Matt & Nat en Dr. Martens. Ik wil ook op een andere manier mijn steentje bijdragen om de dieren te helpen, bijvoorbeeld samenwerken met een goed doel.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn?

  1. Dat ik nog altijd happy in love met Niels blijf.
  2. Dat Quirines.nl mijn fulltime baan wordt en dat ik daar genoeg mee verdien.
  3. Reizen over de hele wereld.

 

Ben je gelukkig?

Ja, op dit moment ben ik gelukkig. Ik krijg altijd de kriebels van het woord ‘dankbaar’, maar als ik denk aan alles wat ik heb, kan ik geen beter woord verzinnen.
 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Lastig, want ik ben niet snel tevreden. Voor mij moet het altijd beter en ik wil altijd meer. Geen goede eigenschap, maar daar ging deze vraag niet over. Als ik hier goed over nadenk, is voor mij succes geen resultaat. Succesvol zijn is bezig zijn met de juiste dingen waar je energie van krijgt. Niet alleen op werkgebied, maar ook in de liefde en met vrienden en familie. Dat je lekker bezig bent, genoeg geld verdient en een fijn huis hebt.
 

 

Gedeeld: Mijn 3 favoriete blogs die ik zelf heb geschreven.

Ik zit al helemaal in de kerstsferen en daarom geef ik 10 tips hoe je als vegan de kerst overleeft.

 

Mijn favoriete recept is een vegan sushi bowl. Ook in de winter eet ik dit wekelijks. Dit is het recept.

 

Vegan op reis 2.0 is een uitgebreid artikel hoe je als vegan een (lange) reis kunt voorbereiden.

 

[separator]

 

 

Hoog tijd voor een interview met mijn blog vriendinnetje, Giulia Califano-de Waal! We ontmoette elkaar een maand geleden tijdens het 5 jarig jubileum event van Biobites. Sindsdien spreken we elkaar iedere dag via social en vieren we a.s. zaterdag samen met een aantal andere Instagram vriendinnetjes een eigen kerstfeestje. Het moraal van dit intro verhaal? Giulia is super leuk, inspirerend, positief en geweldig gezelschap. Geniet van dit bruisende interview! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Het geeft mij energie om andere mensen te inspireren. Dat is ook één van de belangrijkste redenen waarom ik mij al mijn hele leven bezighoud met teksten schrijven. Via mijn teksten hoop ik mensen te raken, ze inzichten te geven. Ik krijg energie van de reacties van mensen als ze door mij geïnspireerd zijn: deelnemers die mijn yoga- en meditatielessen zo ontspannend vinden, volgers die mijn recepten maken of lezers die reageren op een artikel omdat ze zich erin herkennen. Voor mij is het dan ook belangrijk elke dag stil te staan bij dit soort momentjes en hier tijd aan te besteden. Ik lees al mijn reacties op Instagram, Facebook en mijn blog en bedank voor de reacties middels een opmerking of like. Wat heel belangrijk is voor mij om dat gevoel vast te houden is mijn avondritueel: elke avond noteer ik via een app de kleine geluksmomentjes van die dag waar ik dankbaar voor ben. Elke week pik ik een aantal van deze dankbare herinneringen uit om te verwerken in mijn ‘Hartjes’ die elke maandagochtend op mijn blog verschijnen. Voor mij is dat een geweldige manier om te reflecteren op hoe mooi de kleine dingen in het leven kunnen zijn en dat geeft mij elke dag en elke week weer enorm veel energie!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden, in november 2015, maakte ik de stap om veganistisch te eten. Vrij abrupt en zonder overgang, maar voor mij toch moeiteloos. Voor lactose ben ik al jaren intolerant dus alles met veel melk vermeed ik al en vlees heb ik nooit echt lekker gevonden. Op mijn menu stond vóór november 2015 dus vooral vis, kip en ei. In de zomer probeerde ik al eens veganistisch te eten omdat ik had gelezen dat het goed voor je gezondheid zou zijn. Aangezien ik veel last had van mijn darmen en altijd moe was, leek het mij de moeite waard de uitdaging aan te gaan. Dat hield ik niet lang vol. Na zo’n anderhalve week raakte ik gedemotiveerd en liet de uitdaging los. Het idee echter niet, dat bleef maar in mijn hoofd rondspoken. Steeds vaker las ik artikelen of zag ik documentaires die me ervan overtuigden dat er alleen maar voordelen zitten aan veganistisch eten. Op een bepaald moment was ik verzadigd en kon ik voor mijn idee niet meer verantwoorden dierlijke producten te eten, tenminste niet voor een goede gezondheid. De knop was om! Ondertussen bleef ik mezelf informeren met artikelen en documentaires. Zo leerde ik na verloop van tijd pas écht hoe dierlijke industrieën functioneren. Aanvankelijk werd ik veganist vanwege mijn gezondheid, maar na het zien van een aantal schrijnende documentaires kon ik het gewoon echt niet meer over mijn hart verkrijgen iets van die machteloze lieve dieren te eten. Ik besef mij ook goed dat dierlijke industrieën het milieu vele malen meer schaden dan een plantaardig dieet, dus ben ik blij dat ik ook daaraan mijn steentje bijdraag. Inmiddels zijn we twee jaar verder en sta ik er soms even bij stil dat veganist worden één van de beste keuzes is die ik ooit in mijn leven heb gemaakt!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is een feestje! Ik vind het altijd leuk om nieuwe producten te ontdekken en houd van een goed gevulde koelkast. Ongeveer één keer per maand bestellen wij online boodschappen, omdat we dan meer keuze hebben uit producten die bij ons in de stad niet verkrijgbaar zijn. Voor de overige boodschappen maak ik altijd vooraf een briefje in mijn telefoon zodat ik de boodschappen in de supermarkt kan afvinken zodra ze in mijn mandje liggen. Opvallend is dat ik meestal één of twee dingen uit de schappen nodig heb en voor al het andere op de versafdeling moet zijn. Heel gemakkelijk boodschappen doen zo!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik zal nooit mijn veganisme aan iemand opdringen, maar ik denk dat dat nu juist de sleutel is tot overtuiging. Door mensen te laten zien hoe gemakkelijk en lekker het is, door te vertellen over je beweegredenen zonder te pushen en door zelf met trots je levensstijl uit te dragen raken mensen vanzelf geïnspireerd. Mijn webshop die sinds 1 april open is draait op volle toeren: talloze mensen in onze stad genieten inmiddels wekelijks van mijn granola, arretjescake of tiramisu. Allemaal vegan! Laatst mocht ik een workshop geven aan 33 vrouwen die mij stomverbaasd aankeken toen ik vertelde dat al het lekkers dat ze proefden volledig plantaardig is: ze wisten niet dat het mogelijk was!

 

Het leven van dieren om mij heen is niet zozeer veranderd, wel mijn manier van omgaan met de dieren. Ik voel mij meer verbonden met dieren, in alle soorten en maten. Tijdens onze huwelijksreis zagen we veel leguanen en zelfs die kon ik nu in de ogen kijken en liefhebben, terwijl ik vroeger nooit iets met die dieren zou hebben gehad. We zijn allemaal prachtige unieke wezens op deze ene wereldbol en als we zo gezamenlijk leven in plaats van elkaar onnodig op te eten, creëren we een hele speciale band.

 

 

Je hebt Italiaanse roots. Wat vindt je familie ervan dat je vegan en bent en wat vindt je van de vegan mogelijkheden in Italië?

Davvero! Je schat het goed in dat het moeilijk is voor een Italiaanse familie om te accepteren dat iemand geen dierlijke producten eet. Toch viel het mij mee! Ook in Italië dringen het vegetarisme en het veganisme steeds verder door. Twee van mijn nichtjes eten vegetarisch en het begrip ‘veganisme’ is ze niet onbekend. Bovendien is het beeld dat wij Nederlanders van Italianen hebben niet helemaal terecht: ze eten helemaal niet veel vlees. Meestal is het vlees een klein onderdeel van een maaltijd en ligt het los van de groenten. Ik kan dus heel gemakkelijk zeggen dat ik het vlees niet eet. Pasta’s zijn vaak compleet veganistisch, tot er Parmezaanse kaas overheen gaat. Die weiger ik dus eenvoudig. Alleen de toetjes, die bevatten natuurlijk vaak ei en boter. Gelukkig smaakt het fruit in Italië minstens net zo lekker! Veganistisch eten is in Italië dus helemaal niet zo moeilijk en als je maar sterk genoeg in je schoenen staat, accepteren ze alles. Je familie houdt van jou, niet van je dieetvoorkeuren.

 

 

Je bent blogt op Renmeisje. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Al sinds wij thuis een computer hadden schreef ik regelmatig blogs. Op Hyves, Partyflock, Girlscene en wat je toen ook allemaal had. Later werden dat amateuristische eigen websites waarop ik een paar maanden blogde en dan weer stopte. Dat bleef zo doorgaan, tot ik in 2016 voor de tweede keer voor een marathon ging trainen. Het zou je prestaties bevorderen om verslagen van je trainingen te schrijven, dus besloot ik een blog op te zetten om over elke training een artikel te kunnen publiceren. Zo gezegd, zo gedaan. Na verloopt van tijd merkte ik dat ik soms zin had om iets anders te schrijven en zodoende kropen er stiekem af en toe wat andere artikelen tussendoor. Dat werden er meer en meer, zeker toen ik zo nu en dan via Instagram een kleine samenwerking mocht doen. Op het moment dat mijn marathontraining wegens blessures helaas staakte, was Renmeisje allang niet meer alleen een hardloopblog. Er was dan ook geen reden om te stoppen met bloggen en Renmeisje veranderde meer in een lifestyleblog voor de bewuste lezer. Soms twijfel ik of Renmeisje nog wel een geschikte naam is omdat het de suggestie wekt dat de blog alleen over hardlopen gaat, maar toch sta ik nog steeds achter deze naam: ik ben een meisje dat rent en juist het rennen laat mij reflecteren op al die andere dingen waarover ik schrijf.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Soms over hardlopen, maar stiekem dus helemaal niet vaak meer! Op mijn blog vind je vooral veel lekkere plantaardige recepten, maar ook veel artikelen over duurzaam leven, meditatie, nieuwe producten waar ik enthousiast over ben, boeken, dankbaarheid en persoonlijke verhalen.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

“Bedankt Giulia Califano voor dit heerlijke recept!!! Ik neem dit mee naar mijn familie-weekend morgen om iedereen te laten proeven hoe lekker vegan kan zijn! 😊😊😊”

 

 

Naast het bloggen, maak je ook heerlijke gerechten en heb je een onderneming genaamd Schrijfmeisje. Kun je wat meer vertellen over de diensten en producten die je allemaal aanbied?

Inderdaad, ik ben van alle markten thuis! 😉 Aanvankelijk schreef ik mij in bij de Kamer van Koophandel als Schrijfmeisje, om aan de slag te gaan als zelfstandig tekstschrijver. Dit is immers waarvoor ik gestudeerd heb en waar ik hoop over een tijdje mijn brood mee te kunnen verdienen! Als tekstschrijver ben ik vanzelfsprekend in te huren voor het schrijven van teksten. Denk aan blogs, webpagina’s, folders, persberichten, nieuwsbrieven, etc. Bedrijven kunnen mij eenmalig of langdurig inzetten om teksten voor hun bedrijf te schrijven, die we dan samen gaan vormgeven. Daarnaast is het ook mogelijk om een workshop bij mij af te nemen waarin ik bijvoorbeeld een afdeling van een bedrijf tips geef over hoe om te gaan met sociale media of hoe zakelijke e-mails op te stellen.

 

Renmeisje is in feite een uit de hand gelopen hobby, maar minstens net zo leuk als Schrijfmeisje! In maart 2017 besloot ik Renmeisje als handelsnaam aan mijn ondernemerschap toe te voegen omdat ik steeds vaker de vraag kreeg van mensen of ze mijn recepten niet op bestelling konden krijgen. Na verloop van tijd gebeurde dit zo vaak dat ik dacht: waarom ook niet?! In maart trof ik daarom alle voorbereidingen om op 1 april mijn webshop te openen. Inmiddels heb ik al meer dan 100 bestellingen mogen leveren aan enthousiaste klanten! Zo blijft het balletje rollen en heb ik ook al een aantal keren een mooie workshop mogen verzorgen waarmee ik in één keer een grote groep mensen kan inspireren. Die dienst is sinds kort dus ook aan mijn portfolio toegevoegd! Wie weet wat de toekomst brengt, ik laat mij verrassen. Een jaar geleden had ik nooit durven dromen te staan waar ik nu sta, dus ik ga er vanuit dat ik over een jaar weer hetzelfde roep!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Een groot voorbeeld zou ik niet kunnen noemen, maar dat is ook helemaal niet nodig. Ik haal mijn lessen meer uit het unieke van ieder mens. Niemand is perfect, maar iedereen heeft wel iets waar je van kunt leren. Zo leerde ik van mijn man ruim 7 jaar geleden meer te genieten van het leven, terwijl ik tot die tijd altijd maar bezig was met studeren, werken en geld besparen. Hij leerde mij dat je nu leeft en dat het dagelijkse leven veel leuker wordt als je tussendoor af en toe extra geniet! Dat betekent niet dat hij wat dat betreft het perfecte voorbeeld is: hij leerde juist van mij om iets serieuzer te zijn en ook aan de toekomst te denken. Zo houden we elkaar dus ideaal in balans!

 

Van iedereen die dicht bij mij staat leer ik eigenlijk wel iets. Sommige mensen komen onverwachts op mijn pad en blijken me achteraf een belangrijke levensles te hebben geleerd. Zo mooi kan het lopen! Wat ik in ieder geval als belangrijkste les van de meeste mensen leer is genieten van het leven. Als kind had ik daar al de grootste moeite mee en nog steeds is het mijn grootste struikelblok. Telkens wanneer er iemand op mijn pad komt die mij een bepaald inzicht biedt of een duwtje in de goede richting geeft, zet ik wel weer een stapje vooruit! Niet voor niets deel ik mijn ervaringen over gelukkig leven en genieten op mijn blog: het zijn mijn eigen leermomenten 😉.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Dan zou er wellicht niet eens zoveel veranderen in mijn leven: ik ben al heel gelukkig met wat ik nu doe! Bloggen en schrijven zou ik zeker blijven doen, omdat het me zoveel energie geeft mensen te inspireren en het mij zelf ook helpt bepaalde zaken te verwerken of op een rijtje te zetten. Wel zou ik veel meer gaan reizen! Tot onze huwelijksreis had ik daar niet eens zoveel behoefte aan, maar nu we hebben ervaren hoe fantastisch het is om de wereld te ontdekken vanaf een cruiseschip zouden we soms toch wensen dat we de loterij winnen zodat we regelmatig op avontuur zouden kunnen gaan.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De belangrijkste tip is wat mij betreft: wees lief voor jezelf. Je maakt deze stap waarschijnlijk vanuit liefde voor dieren, je omgeving en/of je eigen gezondheid. Geef jezelf dan vooral die liefde! Wees niet te streng, maak het jezelf gemakkelijk en wees trots op wat je al bereikt. Vaak zie je dat mensen direct alles perfect willen doen, daar niet in slagen en dan al snel opgeven. Zonde! Veganistisch leven is hartstikke eenvoudig, maar overstappen naar een veganistische lifestyle is dat niet. De overstap kost tijd, energie en frustratie. Je gaat fouten maken, je gaat moeilijke sociale situaties meemaken en je gaat soms heel boos worden op jezelf of op de wereld. Dat is allemaal oké. Jij hoeft alleen maar in je achterhoofd te houden waarom je deze stap maakt en jezelf de liefde te geven om te accepteren dat elke stap richting jouw doel er eentje is om apetrots op te zijn!

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom op carrièregebied is om volledig zelfstandig mijn brood te kunnen verdienen met Renmeisje en Schrijfmeisje. Momenteel werk ik parttime in een sportschool, waar ik het overigens ontzettend naar mijn zin heb, maar mijn uiteindelijke doel is om daar alleen een paar uur les te geven en verder volledig zelfstandig te werken. Dat kost ontzettend veel tijd en energie, maar het hele proces is al een fantastische beleving!

 

Natuurlijk helpen samenwerkingen bij het bereiken van dat doel én helpen ze mij mensen te inspireren. Het leukste vind ik samenwerkingen waarbij ik mijn volgers een cadeautje mag geven in de vorm van een win actie of kortingscode. Zo wordt de drempel extra laag om de producten waar ik enthousiast over ben uit te proberen en kan ik dus veel meer mensen inspireren! De mens-, dier- en natuurvriendelijke producten zijn overduidelijk in opmars, maar er moet nog veel gebeuren om ze echt de markt te laten veroveren. Samenwerkingen waarbij ik daaraan een steentje kan bijdragen, daar sta ik altijd voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ten eerste natuurlijk hét cliché: vrede op aarde. Dan bedoel ik natuurlijk niet alleen van mens tot mens, maar ook van mens tot dier! Dat we allemaal elkaar respecteren om wie we zijn en elkaar in onze waarde laten. Als we dat zouden bereiken, zouden alle mensen gelijke kansen hebben en zou iedereen het recht hebben zijn of haar eigen geluk te bepalen. Dat klinkt toch fantastisch?!

 

Daarnaast zou ik wensen dat we allemaal de kans krijgen gezond te eten en tot het inzicht komen welk effect dat op onze gezondheid heeft. Ik ben ervan overtuigd dat we miljoenen euro’s en een heleboel ellende in de medische wereld kunnen besparen als we in staat zijn gezond te leven.

 

Ten slotte wens ik voor mij persoonlijk natuurlijk dat ik gezond en gelukkig oud mag worden samen met mijn man, dat we een hecht gezinnetje mogen stichten en altijd omringd zullen zijn door lieve mensen en dieren!

 

 

Ben je gelukkig?

Het antwoord op deze vraag vind ik altijd dubieus omdat de definitie van ‘gelukkig’ voor iedereen anders is. Voor mij persoonlijk houdt het in dat ik tevreden ben met de dingen die de meeste tijd en ruimte in mijn leven innemen. Als je het zo definieert, is je eigen geluk dus maakbaar! Je kunt er tot op zekere hoogte namelijk zelf voor kiezen hoeveel tijd en ruimte jij bepaalde aspecten van je leven gunt. Ik kies er momenteel voor om mijn eigen ondernemingen meer tijd te gunnen, ondanks dat dat betekent dat ik in feite ruim 50 uur per week werk. Dat maakt echter niet uit, omdat het me zoveel energie geeft! Daarnaast kies ik ervoor om meer dan vroeger ruimte vrij te maken voor vrienden en familie. Vroeger had ik het altijd maar te druk, terwijl ik nu merk hoeveel warmte en energie het me geeft tijd met de mensen waarvan ik houd door te brengen. Wat de activiteiten die momenteel de meeste tijd en energie van mij vragen betreft, ben ik op dit moment dus zeker gelukkig!

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij datgene doen wat je meer energie geeft dan dat je erin hoeft te steken. Een simpel rekensommetje, waarvan de uitkomst voor jou persoonlijk positief uitvalt!

 

 

Gedeeld: een dringende boodschap aan mezelf en tiramisu.

Nu we het al zo veel over geluk hebben gehad, vind ik het wel mooi om een blog te delen die ik onlangs heb geschreven over dit onderwerp. Dit artikel schreef ik als een dringende boodschap aan mezelf, waarmee ik natuurlijk tevens hoop ook jou te mogen inspireren.

 

Als ik een extra tip mag geven, dan kan ik aanraden mijn tiramisu eens te maken! Stiekem hoor ik van veel mensen, vegan of niet, dat ze deze plantaardige variant zelfs lekkerder vinden dan de echte tiramisu.. Een mooie tip voor het kerstdiner!

 

 

[separator]

 

Ik ken niemand anders die zo eerlijk durft te zijn over de rauwe kant van het leven. Debbie blogt onder andere over haar depressie, burn-out, haar twee prachtige zoons waarvan de oudste gehandicapt is. Ze doet er alles aan om zich weer happy te voelen. Daarom is ze vegan geworden en deelt ze haar weg naar geluk. Haar puurheid en ontwapendheid raakt mij enorm. Maak kennis met deze krachtige en mooie vrouw.

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Hardlopen geeft mij energie, dat probeer ik dan ook om de dag te doen. Yoga kalmeert mij, ik volg wekelijks yoga in een groep. Koud douchen geeft energie, ik probeer dat dagelijks minstens een minuut vol te houden. Een geslaagde blogpost schrijven geeft mij ook energie, net als iets creëren zoals schilderen op een canvas, zelf een meubelstuk maken en een geslaagd recept bedenken.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim 4 jaar geleden ben ik uitgevallen op mijn werk door een burn-out en een depressie. Vechtend tegen mijzelf en de depressie probeer ik álles waarvan men zegt dat het kan helpen de depressie boven te komen, zoals gezond eten, sporten, yoga, koud douchen etc. Natuurlijk heb ik ook wekelijks therapie en slik ik medicatie, zonder dat was ik er niet meer geweest durf ik wel te stellen.

 

In de zoektocht naar de remedie tegen de depressie en burn-out ben ik mij gaan verdiepen in alles wat zou kunnen helpen. Op Netflix staan veel documentaires die ik ben gaan kijken, zoals onder andere Cowspiracy, What the health, Living on one dollar en Fat, sick and nearly dead.

 

De onrechtvaardigheid over hoe de welvaart op onze planeet verdeeld is, dat mensen sterven van de honger omdat men in de rijke landen perse vlees en zuivel wil eten, hoe groot de impact van de veeteelt op de planeet is, hoe slecht dierlijke producten eigenlijk zijn voor je, hoe vreselijk de dieren behandeld worden, dat er zoveel bijkomende schade is bij het produceren van zuivel, dat daar ook dieren voor sterven en dat vegetarisch leven echt niet voldoende is dus, dit alles maakte dat ik niet anders kon dan overstappen op een plantaardig dieet.

 

Ik loop er zelf regelmatig tegen aan hoe onrechtvaardig de wereld is, of het nou komt dat ik daar gevoeliger voor ben geworden door mijn depressie, doordat ik zo aan het zoeken ben naar mijn identiteit (wie ben ik, wat wil ik, wat kan ik; ik ben mijn baan kwijt inmiddels en ben tijdelijk afgekeurd, dat heeft mijn eigenwaarde flink doen dalen), doordat ik er continu tegen aan loop in de zoektocht naar wat het beste is voor mijn kind (mijn oudste zoon is gehandicapt, hij heeft klassiek autisme, een verstandelijke beperking en fikse ADHD. Niets is meer vanzelfsprekend in ons leven met hem, we moeten veel vechten tegen stigma’s en om de juiste zorg en ondersteuning te krijgen voor hem), ik weet niet wat precies de trigger was, maar als eenmaal je ogen zijn geopend kun je ze niet meer sluiten.

 

Ik wil bijdragen aan een betere wereld voor mijn kinderen, voor mij hoort bij bewust leven een veganistische levensstijl. Ik probeer mijn ecologische voetprint zover praktisch haalbaar zo klein mogelijk te houden door te consuminderen, voor mij is dat alleen kopen wat je écht nodig hebt, duurzame producten kopen, tweedehands te kopen en weg te geven wat ik niet gebruik. Ik wil niet meer meedoen naar de race om de grootste, mooiste en duurste spullen, maar mij bezighouden met wat er écht toe doet.

 

De wereld mooier willen maken heeft altijd wel meegespeeld in mijn keuzes maar meer op de achtergrond. Ik ben leerkracht geworden om actief iets te kunnen bijdragen aan de maatschappij,  veganisme is een logisch gevolg van mijn gevoel om iets te moeten doen om een positieve bijdrage te leveren aan de wereld.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doe ik bij de supermarkt, over het algemeen degene die het dichtste bij mijn huis in de buurt is. Ook ga ik graag op maandag naar de markt in de stad om voordelig groente en fruit van het seizoen te kopen.

 

In de supermarkt ben ik nog steeds bezig met etiketten lezen, maar inmiddels heb ik al favoriete producten waarvan ik weet dat ze vegan-proof zijn. Zelf alles maken is natuurlijk het beste, dat doe ik ook regelmatig, toch ga ik ook graag voor het gemak van vleesvervangers, ook omdat mijn kinderen het dan makkelijker eten.

 

Ik vind het heerlijk om te experimenteren met nieuwe producten en ingrediënten, zodra er een nieuw vegan product te vinden is in de supermarkt ga ik het zeker proberen.

 

Ik heb het geluk vlakbij de grens van Duitsland te wonen, daar ga ik dan ook minstens eens per kwartaal boodschappen doen in een plaats net over de grens. Het aanbod voor vegan en bio is daar veel groter en vaak ook voordeliger.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. Voor mijn kinderen natuurlijk, maar ook voor mijn katten. Niet dat mijn katten een vegan dieet hebben, maar ik ben wel gaan nadenken over het voer. Voorheen kocht ik het voer bij de Action, high premium voer voor mijn kieskeurige katten met een gevoelig gestel. Maar toen ik daar echt over na ging denken vond ik dat niet passen in de filosofie om producten lokaal te kopen. Ik sponsor liever de lokale dierenwinkel dan een groot concern als Action. Dat betekent wel dat ik ruim 3 maal zoveel kwijt ben aan het voer, maar het zij zo. De katten zijn me erg dankbaar.

 

Mijn kinderen probeer ik vegan op te voeden. En ik deel graag recepten, producten en inzichten op mijn blog om te laten zien dat vegan leven niet moeilijk is of een opoffering hoeft te zijn. Op verjaardagen bij ons thuis maak ik fantastische vegan taarten en hapjes, als er visite komt eten schotel ik ze vegan eten voor. Zo ervaren mensen hoe lekker het kan zijn en gaan ze (hopelijk) nadenken over hun keuzes.

 

Je blogt op Look for stars. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Ik ben begonnen met mijn blog als uitlaatklep en om een inzicht te bieden in het leven van een kind met beperkingen en moeder met depressie & burn-out en de invloed van dit alles op het gezin. Ik deel waar we tegenaan lopen maar vooral hoe mooi juist de kleine dingen kunnen zijn. Lichtpuntjes verzamelen die er altijd zijn, ook wanneer het donker is. Ik kocht ooit een tekstbordje: “When it rains, look for rainbows. When it’s dark, look for stars”. Vast erg cliché, maar voor mij handvatten om mij aan vast te houden. Door te kijken naar wat er wél allemaal is train je jezelf in dankbaar zijn, dat  is volgens mij een stap dichter naar herstel.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Mijn kind met autisme, verstandelijke beperking en ADHD. Hoe hij de wereld beleeft, zijn ontwikkeling die alles behalve standaard verloopt. De rouw en het verdriet wat hierbij komt kijken. De pure en mooie kanten van hem. De strijd voor de juiste zorg en ondersteuning. De blijdschap bij behaalde mijlpalen.

 

Zijn broertje, het brusje. Wat is de impact van zo’n broer hebben op hem? En een zieke moeder hebben? Hoe bijzonder het is dat het broertje zo slim, zacht, open en creatief is en hoe moeilijk het soms is dat broertje zijn grote broer op alle vlakken al voorbij gestreefd is.

 

Mijn depressie, het verloop ervan en hoe we daarmee omgaan.

 

Mijn zoektocht naar gezond en plantaardig eten, ik experimenteer graag en deel mijn geslaagde recepten.

 

Hoe we leuk kunnen leven met een niet al te groot budget. Doordat ik mijn baan kwijt ben en tijdelijk een WIA heb, hebben we een flinke daling in inkomsten gehad. De kinderen worden groter, de kosten worden meer; ik deel budgettips en DIY ideeën die met een klein budget haalbaar zijn. Ik kan met heel weinig heel veel doen en maken.

 

 

Je hebt 2 prachtige zoons die je beide vegan opvoed (en waar je over schrijft), kun je hier wat meer over vertellen?

Ik heb 2 zoons, van 5 en van 8 jaar. Ik vind het lastig om mij altijd te moeten verdedigen dat ik graag wil dat mijn kinderen ook vegan eten, ik wil het ze ook niet opleggen maar omdat ze niet een bewuste keuze kunnen maken doe ik dat voor ze. Als ze bij opa en oma zijn en daar een plakje worst krijgen vind ik dat prima, ik ben bang dat als ik er té veel nadruk op leg, vooral bij wat er allemaal niet mag, ze zich gaan afzetten en het ervaren als een last, dat vegan zijn.

 

Wel heb ik alle dierlijke producten vervangen thuis. Boter is margarine, melk in de Brinta is nu havermelk (dat was nogal een zoektocht naar de juiste vervanger, mijn oudste zoon is een zeer moeilijke en kieskeurige eter door zijn autisme, iets nieuws proberen is héél lastig voor hem), chocopasta is nu de pure variant, de hagelslag is ook de pure variant, kaas op de pasta en pizza is nu Wilmersburger, pannenkoeken zijn eenvoudig te maken zonder dierlijke producten, de mayo is vervangen door Remia mayolijn, de vleeswaren zijn vervangen door vegan boterhamworst en paté van de Vegetarische Slager.

 

Mijn partner wil wel vlees eten, ik maak dus vervangers bij de maaltijd die lijken op wat papa eet voor de kinderen. Nu doe ik dit vooral voor mijzelf en om mijn partner te laten zien dat het wel eenvoudig achterwege gelaten kan worden.

 

Kleding koop ik meestal tweedehands voor de kinderen. Ook heb ik het geluk wel eens iets te krijgen van een kennis en voor mijn jongste heb ik alles van de oudste nog liggen. Ook voor hen maak ik bewuste keuzes met zo min mogelijk impact op de planeet waar mogelijk.

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

De reacties van herkenning, van dankbaarheid dat ik zo open over mijn depressie durf te zijn. Dit doet mij erg goed.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn oma. Op haar 80ste is ze nog erg sportief, bewust bezig met voeding en probeert ze graag nieuwe producten uit en reist ze met de trein om ergens anders dan haar woonplaats rond te wandelen en te kijken. Trouw blijven aan jezelf en niet altijd maar pleasen zodat mensen je leuk vinden, dat leer ik van haar. Ook dat het belangrijk is om van jezelf te leren houden.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Haha, daar fantaseren vriendlief en ik regelmatig over. Ik zou fulltime willen gaan bloggen omdat ik dat heerlijk vind om te doen. Nog meer bewustwording creëren, een professionele website bouwen en meer mensen stimuleren en laten zien hoe zij ook een kleinere ecologische voetprint kunnen maken.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Vegan kookboeken die toegankelijk zijn vind ik prettig om te hebben en af en toe open te slaan voor inspiratie. Er zijn een aantal groepen te vinden op Facebook voor veganisten of mensen die ermee bezig zijn, maar dat moet je liggen. Ik kan niet zo goed tegen de hardheid die daar wel eens gebruikt wordt naar de niet-vegans. Ik hou niet van het veroordelen, al snap ik het wel.

 

Ik zou starten met alle dagelijkse producten te vervangen door een vegan product. Denk hierbij aan kleding, verzorging en alle dingen die je in huis hebt. Ga ook vooral lekker uit eten bij alle vegan hotspots, voor inspiratie en omdat het ook lekker is om eens een avond niet te hoeven puzzelen met wat op tafel te zetten.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Dat lijkt mij erg leuk, ik weet alleen niet zo goed wat ik te bieden heb. Ik was ook erg overdonderd door jouw vraag of ik mee wilde werken aan een interview. Ik vind mezelf niet zo bijzonder (lees ik vind mezelf knap waardeloos). Ik denk dat ik eerst wat meer aan mijzelf moet werken om echt iets te kunnen bieden voor een samenwerking, ik kan nu tegen geen enkele vorm van druk. En dat ga ik mijzelf wél opleggen vrees ik.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Financiële onafhankelijkheid. Om mijn kinderen de zorg en begeleiding te kunnen bieden die nodig is. Om niet meer afhankelijk te hoeven zijn van instanties en van anderen. Om zelf een (klimaat neutrale) woongroep te bouwen voor gezinnen zoals de onze, waar mijn oudste later kan wonen, met een opvang voor afgedankte dieren, een moestuin en een atelier/werkplaats.
  2. De hele mensheid plantaardig. Zou wel leuk zijn als de mensheid een intolerantie zou ontwikkelen voor dierlijke producten. Dat zou zoveel voordelen hebben en mensen en dieren redden. En vooral de weg van de minste weerstand zijn, haha.
  3. Een inclusieve maatschappij, overal ter wereld. Dat niemand meer buitengesloten wordt om zijn stoornis / ziekte / handicap / geslacht / huidskleur / geloof / geaardheid / intelligentie / sociale status / inkomen. Dat iedereen gelijkwaardig is en de kans krijgt om zich op een voor hem optimale manier te ontwikkelen.

 

Ben je gelukkig?

Ja, regelmatig wel.

 

Geluk zit in heel kleine dingen, je moet er ook oog voor hebben en er naar op zoek gaan is mijn ervaring. Ik sta bewust stil bij #blijmakers, datgene wat mij een goed gevoel geeft. Een mooie tweedehands vondst, mijn zoon die bloemetjes plukt voor mij, de prachtige uitspraken van mijn kinderen, spontane bezoekjes, samen een wijntje drinken, vegan lunchen met mijn oma bij een broodjeshuis in onze woonplaats (waar ze sinds ik vroeg waarom er geen vegan keuze was en in gesprek ging hierover nu een broodje hummus op de kaart hebben gezet!), een dag op pad gaan met vriendlief en een oppas hebben voor de kinderen, iets creëren wat ook lukt.

 

Wat is jouw definitie van succes?

Poeh, mijn eerste ingeving is je status, inkomen, aantal volgers op social media. Wat je presteert dus eigenlijk. Dat is mijn grote valkuil, het willen presteren, omdat ik anders niet succesvol ben en geen bestaansrecht heb. Dat zegt mijn depressie tegen me. Ik denk dat succes zit in het kunnen doen wat je gelukkig maakt. Je bent succesvol als dat wat je doet om inkomen te genereren bijdraagt aan je geluk in plaats van beslag te leggen op dat geluk.

 

Gedeeld: een tip!

Maak een gedetailleerd overzicht van je inkomsten en uitgaven (liefst jaarlijks of wanneer er iets veranderd).

 

Kijk kritisch naar de uitgaven. Is het echt nodig? Kun je ook zonder? Word je er gelukkiger door?

 

Schrap waar je zonder kan en wat je uit gewoonte misschien nog hebt (vaste telefoon, krant, tijdschrift, postcodeloterij abonnement etc.). De controle hebben over de financiën en minder nodig hebben werkt voor mij erg bevrijdend. Bij tegenslagen ben je niet onmiddellijk het overzicht kwijt en kom je sneller tot een oplossing.

 

Maak vooral een spaardoel! Dagje weg? Uit eten? Dagje sauna? Een mooi kledingstuk van dat ietwat prijzige maar wel duurzame vegan merk (voor mijn zijn dat bijv. een jurk van  Miss Green of Armed Angels, tof shirt van Paala, een paar vegan Dr. Martens)?

 

Doe vooral dingen die je nog niet eerder gedaan hebt, van nieuwe ervaringen groei je. Falen mag, ook daar leer je van. Ervaringen gaan langer mee dan spullen.

 

En de sauna moet je echt eens proberen, stap over je schaamte heen, iedereen is naakt, iedereen heeft een lichaam, elk lijf is anders en dat is juist heel mooi. Ontspannen is heel belangrijk voor mijn herstel roept iedereen steeds, maar het is verrekte lastig om te doen, ontspannen. De enige plek waar het mij altijd lukt om even alles los te laten om te kunnen relaxen is in de sauna.

 

 

[separator]

 

Ken je Brenda de Groot van Vegan Monkey al? You should! Ze schrijft fantastische blogs, prikkelende opiniestukken, maakt prachtige illustraties en nog veel meer. In dit interview deelt zij onder andere wat het veganisme voor haar betekent, wat haar rituelen zijn en hoe zij omgaat met online kritiek. Ik wens je heel veel leesplezier en inspiratie toe! 😀

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Hi! Mag ik even kwijt dat ik het superleuk vind dat ik dit interview mag doen? Bij dezen.

 

Dan naar je vraag. Wat mij energie geeft is om onderweg te zijn. En dat bedoel ik dan zowel fysiek als mentaal. Ik hou ontzettend van reizen, maar dan ook echt ‘reizen’: niet de bestemming, maar het ‘onderweg zijn’. Dat het landschap aan je voorbijtrekt, dat je ergens heen gaat en nieuwe plekken gaat ontdekken maar nog geen idee hebt wat je daar allemaal zult zien en ervaren. Dat is het beste gevoel dat er bestaat en alleen het idee daaraan geeft me energie. Andere goede ideeën en inzichten geven me trouwens ook veel energie – al is dat meer kortdurend en ‘explosief’.

 

Ik verwerk dat onderweg zijn eigenlijk nog veel te weinig in mijn dagelijkse activiteiten. Al moet ik zeggen dat ik wel wilde reisplannen heb. Omdat ik al mijn werk op de laptop kan doen, ben ik niet gebonden aan één plaats. Dat is altijd al mijn toekomstdroom geweest om onafhankelijk van plaats te zijn. Nu ben ik daar en moet ik mijn reisplannen maar eens concreet gaan maken! Bedankt voor dit inzicht!

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben sinds december 2015 veganist en ben eigenlijk verbaasd dat ik het niet eerder ben geworden. Ik ben mijn hele leven al een enorme dierenvriend en voorvechter voor dierenrechten. Ik wist eigenlijk al een aantal jaar dat ik ‘ooit’ veganist zou worden, maar het moment suprême bleef ik maar voor me uitschuiven. Want ik zou zoveel moeten laten staan! Toch voelde ik me al vaker een ontzettende hypocriet dat ik als dierenvriend zelf gewoon vrolijk bijdroeg aan dierenleed.

 

Toen ontdekte ik de VeganChallenge in oktober 2015: 30 dagen veganistisch eten, samen met 2500 ‘lotgenoten’. Ik raad iedereen die veganistisch eten overweegt de VeganChallenge echt van harte aan! Je krijgt iedere dag een mailtje met een dagmenu en je kunt je tips, ervaringen, vormeloze creaties en struggles kwijt op de VeganChallenge Facebookgroep. Vooral aan die laatste heb ik superveel gehad. De online vegan scene is echt een ‘community’ met mensen die elkaar van alle kanten helpen.

 

Maar ik moet ook bekennen dat ik yoghurt en vis erg heb gemist in die 30 dagen. Op 1 november lag ik nog net niet met mijn slaapzak voor de Albert Heijn om ze weer in huis te halen. Maar toen ik een paar happen kwark at vond ik het maar slijmerig en ontzettend zwaar op de maag. Al het dierlijke eten was veel minder lekker geworden. Ik had mijn truly-guilty pleasures geïdealiseerd, en ondertussen is mijn smaak veranderd. Ik ben al minder dierlijke producten gaan eten en sinds december 2015 ben ik dus full-time plants’ worst enemy.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ooooh ik HOU van boodschappen doen! Ik denk dat ik iedere dag wel in de supermarkt kom. De afstand van mijn voordeur tot de Albert Heijn is letterlijk tien seconden als ik een sprintje trek, dus dat is ook niet zo vreemd. Ik hou van de Albert Heijn en alle vegan dingetjes die er bijna iedere week wel bij komen. Mijn groenten en fruit haal ik op de markt, en ik koop hier altijd standaard veel te veel. Ook kom ik graag in de Ekoplaza, maar doe hier eigenlijk voornamelijk aan ‘window shopping’, omdat ik niet zo’n dikke portemonnee heb. Wel zou ik wat meer biologisch willen kopen, zowel voor de planeet en het milieu, als voor het vermijden van pesticiden.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Voor de dieren sowieso. Sinds ik vegan ben heb ik al 605 dieren gespaard (bereken je met de Vegan Calculator) en nog meer leed voorkomen. Mensen in mijn omgeving zijn bijna zonder uitzondering positief en geïnteresseerd en vragen vaak hoe ik over iets denk. Dat vind ik wel een eer, hoor!

 

Mijn familie snapt me alleen nog steeds niet, maar die snapt me ook niet als ik zeg dat ik niet rijk wil worden en liever minimalistisch leef. Gevalletje generatiekloof denk ik. Voor mijn vrienden was ik toch altijd al Brenda-die-van-dieren-houdt, dus ze waren dan ook allesbehalve verbaasd dat ik vegan werd.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Jeetje, daar vraag je me wat. Ik heb niet echt iemand in wiens voetsporen ik zou willen treden, maar ik vind Peter Singer wel een held. Peter Singer is een filosoof die de term ‘speciesisme‘ de wereld in heeft geslingerd, en zich inzet om de wereld te laten inzien hoe fout discriminatie op basis van diersoort is. Het is dan ook mijn missie om speciesisme de wereld uit te helpen. Ik geloof dat Peter Singer me inspireert om vast te houden aan mijn idealen en hier zonder twijfel vierkant achter te staan.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Vegan Monkey, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Tja, ik vond dat het er gewoon moest komen: een blog over veganisme, en dan vooral over de ethische kant van veganisme: het waarom. Veganisme is de paraplu waaronder al mijn passies liggen: dierenrechten, het beschermen van de natuur, en niet te vergeten het food-gedeelte. Ik hou ontzettend van schrijven, nadenken, tekenen en fotograferen (en apen!), en ik kan dit allemaal inzetten voor Vegan Monkey.

 

Ik denk dat die ethische insteek mijn blog uniek maakt, en ook de manier waarop ik het breng: positief en down-to-earth. Ik veroordeel niemand die dierlijke producten eet, en wil iedereen die geïnteresseerd is in veganisme juist motiveren, helpen en inspireren. Ook ben ik een wetenschapper in hart en nieren, dus onderbouw ik mijn beweringen met wetenschappelijk onderzoek. Onzin komt er bij mij niet in, wél staat de deur open voor iedereen die geïnteresseerd is in veganisme!

 

 

Hoe ga je om met online kritiek? Heb je hier een aantal tips voor?

Oh my, kritiek! Daar noem je wat. Ik ben een ontzettende pleaser. Ik wil heel graag dat wat ik schrijf ook aankomt zoals ik dat bedoel. Als mensen kritiek leveren dat gebaseerd is op een misverstand of miscommunicatie, dan trek ik me dat behoorlijk aan. Ik los dit nu op door het gesprek aan te gaan met deze persoon, me in te leven in hem of haar. Inlevingsvermogen en communicatie is echt superbelangrijk.

 

Mensen die het echt niet snappen en met opmerkingen komen als ‘ik vind vlees lekker en het maakt me niet uit dat er dieren voor hebben geleden’ geef ik een hele dikke vinger. Daar ga ik echt mijn tijd niet aan besteden.

 

Mijn advies aan iedereen is dan ook: sta voor je idealen, maar leef je ook in in de lezer: hoe komt dit op hem of haar over, en heeft dit dan het effect dat ik wil bereiken? Ga ook niet je tijd besteden aan de ‘rotte appels’ die het duidelijk niet willen snappen. Dat is alleen maar stressvol en zonde.

 

 

Wat doe je naast Vegan Monkey voor werk en/of studies?

Ik heb psychologie en primatologie gestudeerd en werk nu als tekstschrijver voor verschillende websites over gezonde voeding. Hier kan ik mijn huur en eten van betalen (en dat was het ook zo’n beetje), en de overgebleven tijd besteed ik aan Vegan Monkey en alle plannen die ik daarmee heb. Ik verdien niets met mijn blog en kan mij die ‘luxe’ ook permitteren omdat ik mijn geld elders verdien, maar wat ik verdien is geen vetpot. Als ik door de verkoop van boeken of merchandise wat extra kan verdienen zodat ik mijn reisdromen kan najagen en later niet in een doos hoef te wonen zou ik dat ook heel fijn vinden.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Fulltime schrijven en illustreren op Vegan Monkey! Maar ik zou ook wel graag wat meer vrije tijd hebben, en daarin op reis willen gaan, meer tijd aan vrienden en familie besteden en boeken willen schrijven en illustreren. Maar behalve dat zou ik weinig anders doen dan dat ik nu doe. Ik ben nu al best een blij ei. 😀

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Doe het in het tempo waar jij je goed bij voelt. Je hoeft niet nu meteen cold turkey (what’s in a name) veganist te worden. Liever niet zelfs, want dat kan averechts werken. Blijf stappen naar meer plantaardig eten zetten en blijf jezelf uitdagen, maar wees niet te streng en geef aan je cravings toe als ze te heftig worden. Die ene transitiemaand is een investering voor je lange termijn happy veganschap. Oh ja, en de VeganChallenge. Gewoon doen, is zo leuk!

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over reizen, drones waar je op kunt zitten (zie volgende vraag) en een leven zonder stress. Ik sta altijd open voor samenwerkingen, vooral samenwerkingen die niet om geld draaien, maar puur omdat beide partijen elkaar willen helpen en versterken omdat ze vinden dat de ander dat verdient. Ik ben ook groot voorstander voor een ruilsysteem. Dus mocht je een leuk idee hebben: shoot!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Dat ik kon vliegen.
  2. Dat er geen dier meer is die lijdt door menselijk handelen
  3. Dat Pokémon echt bestonden

Nou, ik ben wel een egoïst hè, dat ik vliegen boven mijn levensmissie zet. Maar ik kan er niet omheen: ik wil gewoon ZO graag kunnen vliegen! De dag dat er een betaalbare drone op de markt komt waar je op kunt zitten of liggen en er zo op kunt vliegen zal de beste dag uit mijn leven worden. Nee serieus. I want it so bad. En over die Pokémon. Tja, kom. Wie wil dat nou niet.

 

 

Ben je gelukkig?

Zeker weten.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat je je hart volgt en gelukkig bent met wat dat je brengt.

 

 

Gedeeld: artikel & meme

Het artikel waarvan ik vind dat iedereen het zou moeten lezen (ook als ik het niet zelf had geschreven): https://veganmonkey.nl/speciesisme/

 

 

En de eerste vegan meme uit de reeks #veganstruggles, het gloednieuwe illustratieproject op Vegan Monkey:   

 

[separator]

Dat er niets mis is met een bescheiden en minimalistisch vegan leven bewijst Afieke van der Zande. Zij blogt op vegahippie.com en heeft een eigen YouTube kanaal. In dit interview deelt zij o.a. wat haar heeft geïnspireerd om vegan te worden, hoe boodschappen doen voor haar eruit ziet, haar wensen, favoriete plek en nog veel meer. Laat je inspireren en verassen. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Dat hangt eigenlijk helemaal van de omstandigheden af. Na een pittige werkdag waarin ik alleen maar heb gesjeesd krijg ik nieuwe energie van rust en bezinning. Het is heel belangrijk voor mij om momenten alleen te zijn, tijd te nemen om te reflecteren, iets op te schrijven of gewoon even rustig te liggen en te ademen. Heb ik echter een lome vrije dag of een offday, dan geeft activiteit me juist energie. Dus dan ga ik schoonmaken, lekker naar buiten of naar de sportschool.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben in december 2015 veganistisch gaan leven. Dit is redelijk abrupt gegaan. Ik las het boek Dieren Eten van Jonathan Safran Foer en ongeveer halverwege stond mijn besluit vast. Daarna ben ik veel online gaan lezen en heb ik Cowspiracy gezien. Toen wist ik dat dit een besluit for life was. Ik ben altijd wel idealistisch geweest, werkte als hulpverlener voor daklozen, droomde van een zelfvoorzienend bestaan en was bezig met duurzaamheid en minimalisme. Gek genoeg had ik tot dat moment nooit echt de link gelegd naar de vlees- en zuivelindustrie. Inmiddels is veganisme een nieuwe realiteit voor mij geworden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Helemaal niet zo bijzonder, denk ik. Ik doe de dagelijkse boodschappen bij een gewone supermarkt in ons dorp. Verder kom ik bijna wekelijks bij een verpakkingsarme biologische winkel, waar ik ook een tijdje vrijwilliger ben geweest. Ik koop vanzelfsprekend geen dierlijke producten en probeer daarnaast altijd te letten op het vermijden van zinloze verpakkingen, vooral plastic. Ik loop dus altijd met mijn eigen glazen potjes en stoffen tasjes te zeulen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik weet dat niet precies, ik vermoed alleen bij mijn man. Toen ik besloot veganistisch te gaan leven, was dat in eerste instantie echt mijn persoonlijke keuze. Hij had niet hetzelfde proces doorgemaakt als ik en ik verwachtte totaal niet van hem dat hij mee zou doen. Ik heb hem ook nooit gepusht. Die eerste maanden heb ik zelfs nog als vanouds gehakt voor hem staan braden – iets wat ik me nu echt niet meer kan voorstellen! Na een paar maanden heeft hij uit zichzelf besloten om, vooral vanwege gezondheidsredenen, ook grotendeels veganistisch te gaan eten. Daar ben ik natuurlijk super blij mee!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik vind veel mensen inspirerend en zou niet één grootste voorbeeld kunnen noemen. Op werkgebied heb ik Majoor Bosshardt lange tijd als een inspiratie gezien. En het klinkt misschien gek, maar er zijn een aantal Bijbelse figuren die ik super inspirerend vind. Verder ben ik fan van Dr. Greger (Nutrictionfacts.org en boek How Not To Die). En ik ben onder de indruk van Marin Leus van Groeneavonturen.nl. Zij maakt al een paar jaar  behoorlijk radicale groene keuzes, ik zie haar als een soort pionier. Op dit moment fietst zij met al haar bezittingen door Nederland en België, op zoek naar duurzame mensen en projecten. Ik vind het echt levenskunst, wat zij doet!

 

 

Hoe is het idee voor je blog en YouTube kanaal, Vegahippie, ontstaan en wat maakt jou als blogger/vlogger uniek?

Ik heb altijd veel geschreven en eerder blogs gehad. Vanaf het moment dat ik meer gefocust was op duurzaamheid en voeding, had ik zin om daarover dingen te schrijven en te delen. Tegelijkertijd was ik mezelf steeds aan het relativeren: er zijn al zo veel blogs, wat heb ik nou voor nieuws of boeiends te melden? Op een gegeven moment heb ik letterlijk besloten om die gedachte te negeren en gewoon iets te gaan dóén. Ik maakte een YouTube kanaal aan en lanceerde mijn site. Mijn drijfveer is vooral om plezier te hebben. Ik ben niet gericht op groot worden of veel bezoekers, maar wil gewoon mezelf zijn en doen wat ik leuk vind. Ik ben geen commercieel wonder en heb ook geen ambities om dat te veranderen.

 

 

Wat betekent minimaliseren voor jou?

Minimaliseren is voor mij een weg naar rust en ruimte. Zooi en spulletjes leiden mij af en vullen mijn hoofd. Ik ben nooit materialistisch geweest, hecht mij niet zo aan spulletjes. Ik hou best van mooie dingen, zoals kunst of vintage prullaria, maar ik geef het ook net zo gemakkelijk weer weg.

 

 

Hoe ziet de beste versie van jezelf eruit?

Vooral gewoon als mezelf. Echtheid en kwetsbaarheid vind ik heel belangrijk en fijn. Tegelijkertijd wil ik natuurlijk wel van alles leren, zodat ik een nog gelukkiger, gezonder en beter persoon word. In de beste versie van mezelf ben ik mild voor mezelf en maak ik me niet meer zo druk over wat anderen denken.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Oh, zo veel! Als ik echt móét kiezen dan zou ik mijn dagen het liefst afwisselend vullen met tekenen en schilderen, blogs en boeken schrijven, wildhaken en buiten in de natuur zijn. En dat alles dan soms alleen en soms met lieve mensen om me heen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Wees niet te hard voor jezelf en trek je eigen plan. Veel mensen zullen iets vinden van wat je doet, zowel vleeseters als andere veganisten. Dat kan soms lastig zijn. Bedenk dat jij degene bent die jouw keuzes maakt en dat je die niet hoeft te verantwoorden aan anderen. Aan de andere kant kan je omgeving ook een enorme steun zijn, contact met gelijkgestemden vond ik zelf heel fijn. Ongeveer een half jaar nadat ik veganist werd ben ik via social media en potlucks wat meer contact gaan zoeken met andere veganisten, en dat heeft mij leuke contacten en een paar superfijne vriendschappen opgeleverd!

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn man en ik dromen van een eenvoudig en deels zelfvoorzienend leven op het platteland, in een tiny house, met daarbij een grotere multifunctionele ruimte. Het liefst wil ik dat dit een uitnodigende, open plek zal zijn, met ruimte voor tijdelijke gasten, mensen uit de buurt, kunstenaars en jonge ondernemers. Ik zou het heel tof vinden om ons traject daar naartoe en het leven daar vast te leggen op mijn blog en YouTube, maar ik verlang soms ook naar het andere uiterste: een stil leven zonder al te veel online activiteit, echt in het moment, met wezenlijke face-to-face contacten en veel buiten zijn. Daar zal ik dus nog mijn weg in moeten vinden, haha!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Ik wens dat de intensieve veeteelt en zuivelindustrie wordt afgeschaft.
  2. Ik wens dat wereldleiders, influencers en multinationals massaal het belang gaan inzien van harmonie, gelijkheid en rechtvaardigheid en dat ze samen met de rest van de wereldbevolking alles in het werk gaan stellen om oorlogen te stoppen en de kloof tussen arm en rijk te laten verdwijnen.
  3. Voor mij persoonlijk wens ik dat ik mijn opa’s en oma’s weer zou kunnen ontmoeten, om gewoon bij ze te zijn, van ze te leren en ze nog beter te leren kennen. Ze zijn alle vier overleden en ik baal er enorm van dat ik niet vaker contact met ze heb gezocht toen ze nog leefden.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Geen idee. Voor mij is “succes” sowieso niet echt een thema of een doel. Als ik iets zou moeten beschrijven wat voor mij dichtbij het begrip succes komt, is het: vervulling halen uit mijn leven en niet alleen voor mezelf leven.

 

 

Gedeeld: Favoriete plek.

In Amersfoort zit even buiten het centrum een veganistisch tentje dat ik iedereen kan aanraden. Het heet Bindi Café en het hoort bij een yogacentrum, dat Bindi heet. Ze verkopen er lekkere theetjes en yoga outfits, maar je kunt er dus ook een heerlijke lunch of diner eten, zonder iets met yoga te doen. Het is een kleine huiselijke setting met een vriendelijke, persoonlijke sfeer en bovendien ontzettend goed veganistisch eten.

 

 

[separator]

 

Ben je op zoek naar een heerlijk vegan gerecht of een goddelijke taart? Dan moet je ook zeker een kijkje nemen op Uniek Eten het blog van Sifra Opstal. Speciaal voor jou vroeg ik haar het hemd van het lijf. Benieuwd naar een goddelijk recept, haar green healthy journey, rituelen, tips en nog veel meer? Je lees het allemaal in dit interview. Ik wens je heel veel leesplezier!

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Creativiteit geeft mij energie. Creativiteit kent voor mij verschillende vormen zoals koken, fotograferen en muziek maken. Koken doe ik iedere dag en dat zorgt ervoor dat ik elke dag iets doe wat mijn energie geeft. Mijn keuken is heilig en ik deel hem liever niet 😉 . Koken zorgt voor ontspanning en vervolgens heb ik weer energie om er tegenaan te gaan.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Van kleins af aan ben ik al opgevoed met vegetarisch eten. In die tijd en in mijn omgeving was dit raar, zonder vlees zou je dood gaan en kon je niet groot en sterk worden. Het gaf veel stress om het uit te leggen maar ik heb het nooit over mijn hart kunnen krijgen vlees te gaan eten. Toen mijn ouders 4 jaar geleden vegan gingen eten dacht ik, “dat zou ik nooit kunnen, geen kaas”. Daarbij zag ik er tegenop om mensen te moeten vertellen dat ik vegan ging eten en misschien weer die strijd aan zou moeten, net als vroeger. Januari  2016 kreeg ik veel gezondheidsklachten en wist ik dat ik mijn leven anders moest gaan indelen. Mijn baan gaf veel stress en dit zorgde voor een slecht eetpatroon en dat wilde mijn lichaam niet meer. Voor mijn eigen ontwikkeling starte ik mijn blog ‘Uniek eten’, dit is mijn redding geweest en het begin van mijn overgang naar veganistisch eten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is wel een dingetje. Als ik in de winkel sta zie ik zo veel leuke producten dat ik alles mee wil nemen om vervolgens nieuwe gerechten uit te proberen. Meestal eindigen we dan met veel te veel. Mijn vriend en ik gaan meestal 1 keer per week samen grote boodschappen doen en vullen eventueel gedurende de week nog wat aan. Het liefst eten we zoveel mogelijk biologisch maar dat laat het budget en mijn creatieve bui vaak niet toe.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn keuze heeft met name invloed gehad op mijn vriend. Thuis eten we voornamelijk vegan. In ieder geval wel als ik kook. Mijn vriend eet voor de rest vegetarisch maar wordt ook heel blij van vegan opties. Door mijn liefde voor vegan taart en lekker koken heeft dit zeker ook invloed op mensen die komen eten. Meestal vertel ik niet expliciet dat het vegan is en laat ik ze gewoon genieten.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt een persoon die mijn voorbeeld is. Wat ik enorm waardeer zijn de openhartige gesprekken met verschillende vrienden en familieleden. Gesprekken waarin je echt jezelf kan zijn en niet bezig bent met wat een ander vind. Hierdoor ben ik meer gaan leren over mezelf. Wat indruk op mij heeft gemaakt was een leraar die zei ‘probeer niet te ver vooruit te kijken want anders struikel je over de steen die voor je ligt’. In het nu leven en genieten is voor mij nog steeds een uitdaging maar ik wordt er beter in.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Uniek eten, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Mijn blog is ontstaan uit een verlangen naar creativiteit en zelfontwikkeling. Het begon met de naam ‘my green healthy journey’ waarin ik mijn reis deelde.  Het paste eigenlijk net niet omdat het interessant kan zijn om mijn weg te delen maar dit wil niet zeggen dat het ook de weg van een ander is. Iedereen is Uniek en dat betekend dat ik niet denk dat er een manier is voor iedereen (dit maakt mij uniek). Op mijn blog probeer ik verschillende dingen neer te zetten die iemand kan ondersteunen in zijn of haar reis. In de toekomst lijkt het mij leuk om hier meer mee te doen. Ik zou het leuk vinden om samen met mensen te kijken naar hun leven, wat hebben ze nodig en welke gerechten passen hierbij. Dit gaat dan niet om afvallen maar om vormgeving van je leven en wat haalbaar is voor jou.

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Veel. Eten heeft mij altijd al iets gedaan. Ik denk zo vaak aan eten op een dag. Dit was overigens niet altijd in positieve zin omdat ik soms een haat-liefde relatie er mee heb. Sinds het starten van mijn blog heb ik veel bijgeleerd over voeding, grondstoffen, biologisch, milieu, dierenleed en duurzaamheid. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik bewuster met eten en mijn lichaam om kan gaan. Je moet je lichaam en geest goede voedingsstoffen geven want dit doet je happiness ten goede.

 

 

Kun je ons iets meer vertellen over wat je aanbied met catering en hoe jouw droom opdrachten eruit zien?

Mijn eerste opdracht was een high tea en dit zorgde ervoor dat ik meer aanvragen kreeg zoals het leveren van borrelhapjes voor de opening van een yoga studio. Op dit moment maak ik elke week een aantal keer taart voor Safa, een vegan taartenwinkel in Zutphen. Mijn specialiteit ligt met name bij zoete dingen zoals taart, snacks, ontbijtjes en smoothies. Hoe mijn droomopdracht er uit ziet is denk ik koken voor een kleine groep, eventueel gekoppeld aan een workshop. Het is fijn om het contact te hebben en mensen te inspireren. Dit vind ik nog mooier werk dan het maken van een product en dit af te leveren.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Wil je overstappen dan zal jou weg vast anders zijn dan die van mij. Mijn tips kunnen je misschien wel helpen. Mijn hele leven heb ik vegetarisch gegeten en 1,5 jaar geleden ben ik begonnen met veganistisch eten. Ik heb dit langzaam aan gedaan door bepaalde dingen weg te laten/ te vervangen. Ik heb mezelf ook niks opgelegd  (dieet gevoel) maar mezelf verleid door zoveel leuke hotspots te bezoeken en zelf met nieuwe ingrediënten in de keuken te gaan staan.  De afgelopen maanden merk ik dat ik automatisch voor een vegan optie ga, er zijn zelfs dingen die ik niet meer lekker vind. Het is een leefstijl geworden en daardoor niet moeilijk.

 

Tips:

  • Stap voor stap
  • Niet straffen
  • Verleiden/ positiviteit ervan in zien (avocado-chocolade mousse voor ontbijt!!)

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over vrijheid van alle beperkingen die ik vaak zie. Van rond reizen over deze mooie aarde en alle prachtige natuur. Ik droom over een reis waarop ik wil leren over verschillende culturen, wat zij eten en hun verhaal hierbij. Daarnaast zou ik voor mensen willen koken, op kleine schaal en zo het contact aan kunnen gaan. Elkaar inspireren! Een leuke samenwerking zie ik in het organiseren van een retreat en daar bezig zijn met natuur, voeding en bewustwording.

  

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Meer bewustwording voor iedereen! Wat doen we met de aarde, de dieren, anderen om ons heen en vooral met onszelf. Hoe kunnen we samen de wereld mooier maken.
  2. Heel veel leuke plekken met gezonde plantaardige voeding. Ik zou het zo mooi vinden als het niet meer bijzonder is of anders. Dat hoeft niet perse zo te zijn dat iedereen leeft zoals ik (wel tof als je geïnspireerd wordt) maar wel dat men het beeld bijstelt van wat normaal is.
  3. Een huis met tuin in of aan de rand van de natuur. Het geeft mij zo een vrij gevoel en ik voel me er thuis. Ik wandel graag in de natuur en mis het nu ik in een flat woon.

 

Ben je gelukkig?

Geluk, echt diep van binnen, begin ik steeds meer te ervaren. Voorheen was gelukkig zijn voor mij gebonden aan prestaties en doelen. Mijn lichaam heeft toen geroepen “stop”. Dit zorgde ervoor dat ik meer over mezelf ging leren en over het leven. Geluk komt van binnenuit zonder dat dit gebonden is aan een directe gebeurtenis. Dus ja, ik ben gelukkig en er zijn zoveel meer spontane momenten dat ik het geluk zie.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes was voor mij altijd iets bereiken rondom opleiding, werk,  geld, huis enzovoort.  Succes voor mij is nu doen waar ik gelukkig van wordt. Het is voor mij heel belangrijk dat ik de meningen/verwachtingen van andere daar buiten laat.  Succes kan ik zo niet omschrijven en is misschien meer een gevoel.

 

 

Gedeeld: Recept Kokos- avocado mousse

Wat ik graag met jullie wil delen is een zachte mousse die heerlijk is als ontbijt maar ook gebruikt kan worden om taart mee te maken. Deze mousse ga ik verwerken in een van mijn taart recepten uit mijn nieuwe boek. Eind zomer verwacht ik dat deze klaar is. Het boek zal vol staan met heerlijke taarten voor elk seizoen verschillende taarten. Laat je verrassen door seizoensproducten en het is ook nog eens goed voor je portemonnee, de lokale boeren en het milieu. Het zullen natuurlijk vegan taarten zijn, minder suiker en opties zonder gluten.

 

Kokos- avocado mousse

Toen ik een smoothie aan het maken was van avocado, banaan, kokos en limoen werd de smoothie veel te dik en dat zette me aan het denken. Kan ik niet van deze ingrediënten iets heerlijks maken wat ook nog eens goed past bij granola. Deze “yoghurt” was zo heerlijk zacht als mousse en het smelt op je tong!

 

Ingrediënten:

Voor 1 bakje

  • 100 ml kokosmelk
  • ½  rijpe avocado
  • 1 kleine bananen (of 1 hele grote)
  • Sap van 1/2  limoen
  • ½ theelepel vanille poeder
  • Snufje zout

 

Tip! Voeg cacao toe voor een heerlijke chocolademousse

 

Wat ga je doen

Dit is echt zo een simpel gerecht om te maken, je doet gewoon alle ingrediënten in de keukenmachine/ blender en mixt alles tot een glad, zacht mengsel.

 

Kies vervolgens de topping zoals;

  • Granola
  • Appel & kaneel
  • Rode vruchten
  • Noten & agavesiroop

 

Geniet van dit heerlijke ontbijtje of maak er een mooi dessert van. Je kunt eindeloos variëren in je topping elk seizoen zijn er weer nieuwe ingrediënten die je kunt gebruiken.

 

[separator]

 

 

Pin It