Tag

blogger

Browsing

Ze heeft één van de allermooiste kleurrijke vegan Instagram walls van Nederland. Ik heb het uiteraard over Miriam van the Veggie Reporter. In dit interview deelt ze haar verhaal over crash diëten en hoe ze terecht is gekomen bij de vegan lifestyle én nog veel meer. Ik wens je heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Waar ik echt energie van krijg, is creëren. Dit kan in de keuken zijn, maar ook wanneer ik achter mijn laptop zit. Ik vind het heerlijk om kleurrijke gerechten te maken en te fotograferen, maar nog leuker vind ik het om dingen te onderzoeken en daarover te schrijven. Dat ik zo graag in de keuken sta, is ook een beetje mijn valkuil. Want nergens krijg ik zoveel energie als in de buitenlucht

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu iets langer dan twee jaar veganist. Mijn interesse voor een plantaardige levensstijl ontstond toen ik een crashdieet volgde. Ik viel heel veel af en was op zoek naar een oplossing voor na het dieet, want dat kon ik natuurlijk niet eeuwig volhouden. Door middel van YouTube, kwam ik bij allemaal vegans terecht die echt de mooiste en lekkerste dingen maakten van planten.  Ik besloot na mijn dieet mee te doen aan de VeganChallenge en heb nooit meer omgekeken. Na een jaar kwam ik er pas achter hoe de vee-industrie eruit ziet. Verschrikkelijk vond ik dat. Ik ben mij toen in gaan zetten als activist bij de Cube of Truth en tijdens animal saves. Nu doe ik dat veel minder. Het is emotioneel best zwaar om op straat te staan en beelden te tonen van zo’n onmenselijke industrie. Toch vind ik het wel belangrijk dat dit gebeurt. Momenteel houd ik mij vooral bezig met lekker ogend voedsel om mensen aan het denken te zetten. Dat is een stuk positiever en ik merk dat ook dit mensen helpt om meer plantaardig te gaan eten.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik ben zo iemand die alle folders doorbladert en zoekt naar de beste aanbiedingen. Bij mij om de hoek zit een goede, Turkse winkel. Daar koop ik veel groenten en fruit, maar ook peulvruchten enz. Groenten en fruit zijn daar niet ingepakt. Dat vind ik heel prettig. Al dat plastic, dat is toch niet nodig? Het liefst koop ik producten bij de boer. Gewoon, zo van het land. Dat kan in de stad best lastig zijn (ik woon nu in Eindhoven), maar ik weet zeker dat er mogelijkheden zijn. Ik moet mezelf even een schop onder de kont geven en uitzoeken waar ik de beste, lokale producten kan halen.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Iedereen houdt rekening met mij en dat vind ik echt ontzettend fijn. Mijn ouders vinden het prachtig om op deze manier nieuwe dingen te ontdekken in de keuken. De appeltaart van mijn moeder wordt met verjaardagen alleen nog maar veganistisch gemaakt, want het bleek heel makkelijk te zijn om de eieren te vervangen voor gebroken lijnzaad. Ook bij andere mensen zie veranderingen. Zo hebben mijn schoonouders de margarine vervangen voor wajang en mijn partner heeft zijn ontbijt met Griekse yoghurt vervangen voor plantaardige yoghurt. Dit zijn dingen die ze zelf hebben ontdekt, maar mijn levensstijl wel enige invloed op heeft gehad. Het ontroert me, want dit zijn de kleine beetjes die helpen.

Je blogt op the Veggie Reporter in zowel het Engels als het Nederlands. Super tof! Waarom heb je deze keuze gemaakt?

Dat weet ik eigenlijk ook niet zo goed. Mijn Instagram is in het Engels en ik heb nu zoveel buitenlandse volgers, dat ik eigenlijk niet meer van dat Engelse af kan stappen. Ik merk dat de bezoekers van mijn blog vooral Nederlands zijn, maar lang niet allemaal. In het Nederlands schrijf ik wel het makkelijkst. Dat is natuurlijk mijn moedertaal. Ik weet nog niet zo goed wat ik nu wil, Engels of Nederlands. Ik doe gewoon wat goed voelt per artikel. Het zal elke keer weer een verrassing zijn!

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over van alles. Een tijdje geleden schreef ik een Vegan Starters Kit. Deze bestond uit een handjevol blogposts vol informatie dat mij geholpen heeft toen ik vegan werd. Daarnaast doe ik interviews voor mijn rubriek Vegan Stories en recenseer ik kookboeken, hotspots en veganistische producten. En ik deel mijn favoriete recepten natuurlijk. Maar het meest trots ben ik op mijn Instagram-pagina. Ik ben gek op kleurrijke foto’s en ik vind dat Instagram daar het beste platform voor is.

Wat maakt jou als blogger uniek?

Ik onderscheid mij van anderen doordat ik ook een vleugje body positivity verwerk in mijn posts op the Veggie Reporter. Ik ben geboren met één hand en ik vind het heerlijk om daar grapjes over te maken. Beetje zelfspot moet kunnen. Daarbij heb ik jarenlang geworsteld met mijn gewicht. In de winter van 2018 besloot ik mij daar niet meer druk om te maken. Ik vind mezelf nu prachtig en dat gun ik anderen ook. Als ik de mogelijkheid zie om hier wat over te delen, doe ik dat graag

Wat betekent bloggen voor jou?

Schrijven is voor mij een creatieve uitlaatklep. Ik vind het heerlijk om mijn vijf vingers en mijn gedachten hun gang te laten gaan. Op deze manier kan ik de mooiste, leukste, grappigste en soms zelfs ontroerendste verhalen op papier zetten. Ook de slechtste verhalen worden door mij geschreven, maar dat zijn allemaal dingen waar ik van leer.

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je van lezers ontvangen hebt?

Ik vind het geweldig als mensen mij vertellen dat ze door the Veggie Reporter geïnspireerd zijn geraakt om meer plantaardig te eten en te leven. Dat ontroerd mij.

Ontvang je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Eigenlijk ontvang ik nauwelijks kritiek. Soms snappen mensen niet dat ik het vervelend vind om dieren achter een hek te zien staan. Dat deel ik een enkele keer in mijn stories op Instagram. Deze mensen hebben de connectie niet gemaakt, dat het een levend wezen is en geen slaaf om kinderen van te stelen of je vork in te prikken. Maar dat is oké. Blijkbaar doet het wel iets met ze, want ze reageren er wel op. Maar echt kritiek… Nee, ik denk dat mensen me dan gewoon ontvolgen. Lekker doen. Dat doe ik ook als iemand mij die spark of joy niet geeft.

Heb je tips voor andere vegans die graag een blog willen oprichten?

Wees niet te streng voor jezelf. Ik heb mezelf wel eens opgelegd om drie posts per week te maken en dat hield ik dan een maand vol, maar op een gegeven moment is je inspiratie gewoon op. Nu post ik wanneer ik wil en wat ik wil. Doe het ook niet voor een ander, maar voor jezelf. Jij hoort er blij van te worden!

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn grootste voorbeeld is mijn moeder en de belangrijkste les die ik van haar heb geleerd, is dat het oké is om fouten te maken. Ze heeft er zelfs een liedje bij bedacht. ‘Foutjes maken mag, foutjes maken mag…’ Verder weet ik de tekst niet meer 🙂

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Do: lekker op je eigen tempo. Don’t: jezelf allerlei moeilijke verplichtingen opleggen. Het is al zo mooi dat je bewust bent van wat er om je heen gebeurt.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik zou het echt te gek vinden om mijn eigen kookboek uit te brengen. Dat zou toch mooi zijn. Een boek met mijn naam op de cover. En dan zoveel mogelijk mooie plaatjes! Ik ben gek op plaatjes.

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik doe elke dag om 11:11 uur een wens, maar ik ga niet vertellen wat het is. Dan komt-ie niet uit! Vroeger wenste ik bij vallende sterren dat ik mijn toenmalige idolen als Justin Bieber, One Direction, Ed Sheeran en Ariana Grande kon ontmoeten. Deze wensen zijn toen allemaal uitgekomen, dus ik geloof daar wel in.

Ben je gelukkig?

Dat is zo’n groot woord hè, gelukkig. Er zijn momenten waarop ik echt gelukkig kan zijn. Als de zon in mijn gezicht schijnt, bijvoorbeeld. Of als ik bij mijn ouders ben en de kat op mijn schoot gaat zitten. Maar voor nu zou ik eerder zeggen: ik ben content.

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij dat je mag en kan doen wat je leuk vindt.

Gedeeld: mijn lievelingsvideo

Ik wil graag deze video delen die ik maakte toen ik naar Zweden verhuisde. Ik heb daar een half jaar voor een studie gewoond. Samen met mijn vriend ben ik langs de kust gereisd. Dat was zo’n mooie ervaring… Wonen in Zweden was een mooie ervaring. Ik mis het enorm en kan niet wachten om weer terug te gaan.

‘’Ik heb op dit moment last van chronisch tijdstekort.’’ Ik hoor het mezelf nog zeggen een paar weken geleden. En het was mijn moeder die mij met mijn neus op de feiten drukte. Ik doe namelijk gewoon teveel. Een baan van 28 uur, een blog waar ik wekelijks ruim 12 uur mee bezig ben, vrijwilligerswerk van  5 uur per week, een opleiding dat soms wel 16 uur per week opslobbert en dan ook nog de zorg voor mijn schoonvader en 2 hele lieve labradorkinderen en een awesome man die ik ook nog tijd wil geven. En dan niet te vergeten mijn moeder, oma en de rest die ik nu voor het gemak maar niet noem. Help, hoe houd ik alle ballen in de lucht, terwijl ik er ook nog energie van krijg en plezier uit haal?

 

‘Het is nooit goed genoeg syndroom.’

Volgens mijn moeder was de oplossing eigenlijk heel eenvoudig. Als ik nu gewoon eens zou stoppen met mijn vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming, dat toch al niet goed samen gaat met mijn werkrooster, dan zou ik weer wat lucht en vrije tijd krijgen. Dat is namelijk 5 uur per week + 28 uur opleiding oftewel 33 uur per week die ik extra kan besteden aan mijn blog, werk, hondenkindjes, hubby, mijn moeder, oma en andere leuke dingen. Dat zou mijn chronisch tijdstekort probleem direct oplossen maar…. Er is wel één ding waar ik volgens haar echt aan moet werken en dat is mijn ‘het is nooit goed genoeg syndroom’. Toen ze het zei herkende ik mij er niet in. Ik ben namelijk super happy met mijn leven, met alles wat ik doe en wie er een rol in spelen. Maar toch bleef het knagen… Ben ik wel helemaal tevreden?

 

 

Een droombaan.

Ik heb nog nooit zo’n leuke baan gehad als dat ik nu heb bij de Bibliotheek Haarlemmermeer. Ik werk 28 uur als Servicemedewerker Publieke Dienst. En er zijn ontzettend veel doorgroeimogelijkheden, opties om extra te werken en opleidingsmogelijkheden. Bovendien heb ik onwijs leuke collega’s en voel ik mij helemaal thuis. Ik word erkend, gehoord en ik leer iedere dag iets nieuws. En… Ik word omringd door boeken! Mijn andere grote liefde naast dieren. Dus ik kan oprecht zeggen dat ik echt mijn droombaan heb gevonden. Ook het salaris is goed, het is perfect gelegen, ik werk flexibel op verschillende locaties en geen dag is hetzelfde. En dan kan ik nog 101 dingen noemen die mij blij maken en onbeschrijfelijk dankbaar dat ik hier mag werken. Zoals de fietsroute naar één van de locaties waar ik werk, waar ik deze schatjes tegenkom en heerlijk mee kan knuffelen:

 

 

Nog steeds lekker ondernemend.

En met www.clairesmission.com gaat het gelukkig ook onwijs goed! Ik heb veel ideeën voor het schrijven van nieuwe artikelen. Ook sta ik te popelen om een YouTube kanaal op te richten en een online programma. Ik word inmiddels wekelijks benaderd door onwijs gave mediabureaus, pr- en communicatiebureaus en mooie merken, voor samenwerkingen. Iets wat mij ook intens gelukkig maakt! Hoewel Claire’s Mission nooit bedoeld is geweest als een bron om veel inkomsten uit te genereren, is het wel een enorm compliment en een vorm van waardering dat ik daar nu een mooi bedrag per maand mee verdien. Dus ook op ondernemend vlak heb ik niets te klagen! Ik ben en blijf ondernemer. Al vind ik het zalig om nu gewoon te kunnen zeggen dat ik een ‘blogger’ ben. Daar ligt toch een stuk minder druk op .

 

 

De liefde van mijn leven, geweldige familie en de meest schattige kindjes.

Ik prijs mezelf onwijs gelukkig met het leven dat ik leid en alle mooie mensen met wie ik het mag delen. Ik ben intens dankbaar dat ik Roy 7 jaar geleden leerde kennen, dat we getrouwd zijn en dat ik iedere ochtend naast hem mag wakker worden. Hij kent mij door en door, mijn mooie eigenschappen maar ook mijn zwaktes. En toch is er niemand met wij hij liever zijn leven wil delen dat met mij. Hoe lief en mooi is dat! Daarnaast hebben we 2 geweldige hondenkinderen die ons leven helemaal compleet maken. Ik ben heel blij en dankbaar voor een geweldige schoonvader, moeder, oma en iedereen die ik nu niet noem maar wel weet dat ik hun bedoel. En daarnaast heb ik zo veel onwijs mooie en lieve mensen in mijn netwerk op social media. Ik ben een ontzettend rijk mens en voel mij door zoveel mensen gedragen door liefde.

 

 

 

 

En toch schijnt er iets te knagen…

Volgens mijn moeder en mijn man ben ik altijd bezig met iets. En dan vooral met dingen waar ik andere mensen blij mee kan maken. Ik ben rusteloos, slecht in stil zitten en een lange tijd ontspannen terwijl ik alleen ben is een utopie. En als ik heel kritisch naar mezelf moet kijken, dan ben ik bang dat ze een punt hebben. En daarom recht ik mijn rug vandaag, zet ik mijn hart open en vraag ik hardop aan het universum wat het is dat ik kennelijk mis of over het hoofd zie? Ik heb namelijk een prachtig leven, mag eigenlijk nergens over klagen maar toch heb ik ongelofelijk veel moeite met stil staan en ontspannen.

 

 

Dus ik ga gelijk aan de slag en binnenkort volgen er heel veel nieuwe reviews!

En dat is dus mijn eerste gedachten, haha! Ik ben namelijk helemaal niet unhappy maar dat wil ik wel graag zo houden. Ik denk namelijk dat één van de allergrootste problemen van mijn generatie is dat we alles denken te kunnen en dat het daarom ook lukt. We vinden 101 dingen leuk waardoor we ook gedwongen worden om keuzes te maken. En juist daar gaat het fout. Het is niet voor niets dat de meeste millenials minimaal 1 burn-out hebben gehad voor hun 25ste. En ik word volgend jaar ook nog eens 30 jaar (zucht – maar wel heeeeeeel dankbaar als ik het mag worden natuurlijk). Dus er is werk aan de winkel. Missie: Claire moet leren ontspannen. En daar ga ik vandaag maar eens mee beginnen.

 

 

Maar voordat ik kan leren ontspannen moet ik helaas ook iets loslaten.

Aangezien ontspannen ook tijd kost, kan ik helaas niet anders dan inderdaad te stoppen (voor nu) met het doen van vrijwilligerswerk. Dit betekent dat ik niet meer wekelijks te vinden ben op het veld van de Gehoorzame Huishond Aalsmeer. Ook betekend het dat ik de opleiding tot hondentrainer helaas niet ga afmaken. Met pijn in mijn hart. Want ik vond het wel onwijs leuk om te doen! Maar ja… Keuzes maken… En in dit geval een keuze die er hopelijk voor gaat zorgen dat ik meer tijd kan stoppen in mijn andere liefdes. Mijn man, onze hondenkinderen, mijn werk, Claire’s Mission, hobby’s, familie en alles wat ik nu nog vergeet te noemen. Het is stiekem ook best wel een beetje veel.

 

 

En hoe nu verder?

Eigenlijk verandert er niet veel. Behalve dat ik nu meer vrije tijd heb en dat ik een hele strenge man heb die voortaan op ieder nieuw idee direct ‘NEE’ zegt. Ach hij bedoelt het goed. En stiekem is het ook wel heel fijn en lief. Hij is mijn anker die ervoor zorgt dat ik nu op ontdekkingsreis moet gaan naar hoe ik weer voor mezelf kan gaan zorgen en iets vind (of meerdere dingen) die mij helpen met ontspannen.

 

 

Ik voel een deel 2 aankomen van dit artikel 😛 … To be continued!

 

 

[separator]

PS: Hoe ontspan jij? En heb je tips voor mij?

[separator]

 

 

 

Lianne Benning is dit jaar begonnen met haar blog; Geendierenindekeuken.nl. Ze deelt heerlijke recepten, inspiratie en haar verhaal. Lianne heeft sinds vier jaar namelijk last van het chronisch vermoeidheidssyndroom. In dit interview deelt zij hoe de vegan lifestyle haar leven heeft verbeterd, wat bloggen voor haar betekent, waar zij energie van krijgt en nog veel meer. Maak kennis met deze nieuwe ambitieuze blogger 🙂 !

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Energie heb ik niet zoveel haha! Maar waar ik energie uit haal zijn bijvoorbeeld positieve boeken: ik ben echt fan van zelfhulpboeken. Leuke dingen doen met mijn vriend en familie, vooral met mijn baby nichtje. Ook krijg ik veel energie van mijn hond, van zijn blijdschap. Ik hou van projecten: iets beginnen en afronden, iets waar ik mijn creativiteit in kwijt kan. En natuurlijk lekker koken en bakken, fotograferen en bloggen, dat doe ik heel graag. Ik hou van dingen leren, ontdekken. Dat brengt mij veel energie.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Juli 2017 werd ik veganistisch. Eigenlijk van de één op de andere dag. Al een tijdje was ik op zoek naar een dieet dat goed was voor mijn lichaam – ik heb sinds vier jaar chronisch vermoeidheidssyndroom en ik wilde met voedsel mijn lichaam het beste ondersteunen als ik kon. Omdat mijn moeder opmerkte dat ik als baby al moeite had met koeienmelk, dacht ik dat dit dieet misschien veel zou opleveren. En dat was ook zo. Mijn energie schoot omhoog na anderhalve week op dit dieet en ik heb sindsdien veel minder pijn. Ik ben dus een vegan die begonnen is vanwege de gezondheidsvoordelen, maar ik ben veganistisch gebleven omdat ik ervan overtuigd ben dat dit de juiste manier is om zo min mogelijk pijn en lijden in de wereld te creëren en dat vind ik ontzettend belangrijk. Ik wist niets van de ellende in de melk- en ei-industrie. Ik had het kunnen weten, maar ik koos ervoor om mijn ogen ervoor te sluiten omdat ik dacht dat het er nu eenmaal bij hoorde. Ik wou dat ik het eerder had geweten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij bestellen onze boodschappen bij de AH. Eerst ging ik altijd met mijn moeder boodschappen doen bij de Lidl, maar dat kost nu te veel energie. Omdat mijn vriend fulltime studeert en stage loopt, kunnen wij eigenlijk niet anders dan bestellen. Het enige waar ik moeite mee heb is dat je dan weinig kunt doen aan je plasticverbruik (echt álles komt in plastic), maar voor de rest vind ik de service superfijn!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Absoluut! Ik ben niet iemand die anderen graag dingen oplegt of vertelt wat goed voor ze is, maar ik geef wel eerlijk antwoord als mensen vragen naar mijn redenen om veganistisch te eten. Ik heb gemerkt dat deze aanpak werkt: mensen voelen zich niet op hun huid gezeten maar weten wel waar ze moeten zijn als ze vragen hebben over wat nou een lekkere vleesvervanger is, of hoe ze ei moeten vervangen in een baksel. Ik denk dat ik mensen heb geïnspireerd om verder te kijken en na te denken over hun eetpatroon. Vriendinnen zeggen dat ze nu vaker vleesvervangers eten en dat dat bevalt. Super! Ik juich dat alleen maar toe. Nooit zal je mij horen zeggen dat het pas telt als je 100% veganistisch bent. Ik denk dat alle stappen in die richting tellen.

Mijn zusje is ook veganistisch gaan eten. Totdat ze besloot dat het toch te lastig was en weer dierlijke producten ging eten. Mij hoor je dan niet. Maar ik deel wel mijn recepten en wat ik aan eten voor je klaarmaak zal altijd veganistisch zijn. Nu is ze opnieuw veganistisch gaan eten, met de uitzondering dat ze buiten de deur eet waar ze op dat moment zin in heeft. En dat gaat prima, want daar staat ze helemaal achter. Nu gaan we samen uit ons dak als een pizzeria onverwacht vegan kaas heeft. Ik vind dat soort dingen heel cool, om te zien hoe mensen ontwikkelen en gaan nadenken over wat belangrijk is voor henzelf en de wereld waarvan ze deel uitmaken.

Mijn vriend is ook veganistisch gaan eten, hij is er nu strenger in dan ik! Hij is het er altijd mee eens geweest dat ik veganistisch ging eten, maar deed het zelf nog niet. Toen ik net een maand vegan at, regelde hij voor mijn verjaardag een veganistische én suikervrije taart als verrassing, zo lief (zie foto)! Een jaar geleden haalde ik gewoon zijn melk en kaas (hij at al vegetarisch sinds zijn veertiende), maar sinds een paar maanden is ons huishouden volledig veganistisch (mijn huisdieren trouwens niet), ook van zijn kant. Hij heeft er helemaal geen moeite mee. Mijn vader heeft de linzenburgers helemaal ontdekt en ik krijg regelmatig foto’s van maaltijden die toevallig of bewust veganistisch zijn. Heel leuk vind ik dat!

 

 

Je blogt op Geendierenindekeuken.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik zag een keer een meme over een man die in een stuk vlees stond te snijden en met een vies gezicht de hond wegstuurde uit de keuken, omdat dat smerig en onhygiënisch was. Dat vond ik zo treffend, omdat het eigenlijk heel raar is: het ene dier is vies, maar het andere dier stop je zonder erover na te denken in je lichaam. Dat geeft te denken.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over allerlei dingen, maar voornamelijk over veganistisch eten, recepten en over mijn leven met een chronische ziekte. Eerst wilde ik het strikt gescheiden houden: het kookdeel en het ziek-zijn-deel, maar het heeft gewoon zoveel invloed op elkaar dat ik van dat idee afgestapt ben. Ik schrijf nu over alles wat in mij opkomt en ik zie dat mensen dat waarderen. Het heeft ook een therapeutisch effect.

 

 

Hoe kom je aan alle inspiratie voor je blog?

Ik haal veel inspiratie uit de gerechten van mijn collega-bloggers. Verder vind ik het heel inspirerend om te kijken hoe je met kleine handelingen de wereld een beetje beter kunt maken, zelfs als je aan huis gebonden bent. Ik probeer mezelf te omringen met positieve energie: mensen, boeken, podcasts, filmpjes. Ook als je in bed ligt, zoals bij mij geregeld het geval is, kun je de wereld nog een heel klein beetje positief beïnvloeden, zoals bijvoorbeeld een voornemen te hebben om één persoon per dag aan het lachen te maken door iemand te taggen in een grappig hondenfilmpje, of een lekker recept te delen die iemand die normaal gesproken niet veganistisch eet weleens wil gaan proberen. Als veganist zie je zoveel ellende en wil je het liefst dat alles NU goedkomt, maar zo werkt het helaas niet. Ik probeer te inspireren via mijn blog en mijn sociale media en in de gesprekken die ik voer. Zo kun je op kleine schaal iets goeds doen, wat fijn is voor jezelf én voor de wereld.

 

 

 

Wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben begonnen als foodblogger, maar heb er uiteindelijk voor gekozen om mijn leven met een chronische ziekte er ook bij te betrekken. Ik denk veel na over hoe ik mijn leven wil invullen en hoe ik dat moet doen. Meestal heb ik de antwoorden niet, maar het helpt om erover te schrijven. Verder zie ik er ook helemaal niet ziek uit als je mij ergens tegenkomt, dus het kan lastig zijn om je voor te stellen dat ik écht ziek en écht arbeidsongeschikt ben, in ieder geval voor nu. Als je mijn blog leest, snap je dat misschien een beetje meer. Dat je onzichtbaar ziek kunt zijn. Ik vind het belangrijk om erover te vertellen, omdat het jou ook zomaar kan overkomen. Ik ben ziek geworden in ieder geval voor een deel omdat ik alles gaf wat ik had. Dat is niet goed, dat hou je niet vol, ook niet als je jong bent. Werk niet te hard. Wees lief voor jezelf. Eet gezonde dingen. Hou jezelf in de gaten. Rust! Het is zó belangrijk. Ik probeer alles een beetje te combineren, foodblog en alle andere dingen, dus het is best wel gevarieerd.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Omdat ik nog niet zo lang blog, heb ik nog niet heel veel reacties ontvangen op de website zelf, maar volgers van mijn Instagram vinden het fijn dat ik nu meer open ben over mijn ziekte, zeggen dat dat helpt. Ze mogen mij ook alles vragen. Ik probeer positief en eerlijk in het leven te staan en dat uit te dragen. Dat vinden mensen fijn, dat inspireert hen dan ook weer. Laatst had ik een beetje een moeilijke periode. Ook daar ben ik open over geweest. Een volger die ik eigenlijk niet goed kende, heeft mij toen plantjes cadeau gedaan die hoog op mijn verlanglijstje stonden (ik ben echt een plantenvrouwtje). Dat vond ik zó lief, vooral omdat zij het zelf ook niet makkelijk had. Je komt zulke mooie mensen tegen als open en eerlijk bent over wie je bent.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Ik ben eigenlijk nog maar net écht begonnen, in de zin van dat ik mijn eigen stem heb gevonden in plaats van te doen wat iedereen doet, dus nog niet. Ik denk dat ik het wel lastig zou vinden. Momenteel ben ik erg bezig met mezelf ervan overtuigen dat het goed is om je eigen ding te doen en dat niet iedereen dat leuk hoeft te vinden. Het liefst wil ik door iedereen aardig en interessant gevonden worden, maar dat gaat nu eenmaal niet, vooral als je echt ergens voor wil staan. Laatst kwam ik bijvoorbeeld iemand tegen in een Facebookgroep die op een lelijke manier zei dat ik een bepaalde behandeling wel uit mijn hoofd kon zetten. Ze kwam ontzettend bitter over, omdat ze zelf al lang ziek was en niets hielp. Heel sneu natuurlijk, maar haar negativiteit kwam erg bij mij binnen. Eerst voelde ik mij persoonlijk aangevallen en dat vind ik altijd wel even moeilijk. Maar toen realiseerde ik dat ik voornamelijk schrok van haar bittere houding tegenover de wereld, mensen, dokters, het leven zelf. En dat ik dat nooit bij mezelf wil laten gebeuren, hoe lastig dingen ook kunnen zijn. Ik heb er veel van geleerd uiteindelijk, puur omdat het mij zo dwars bleef zitten en ik wilde weten waarom.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik ben niet zo activistisch. Ik sta niet op straat met maskers en laptops, al heb ik veel respect voor mensen die dat wel doen. Het lijkt mij namelijk best wel spannend. Hoewel, bloggen over veganisme heeft misschien ook wel iets te maken met activisme, want je probeert wel echt iets te doen aan het probleem dat je ziet.

Ik ben een positief ingestelde veganist: ik wil graag inspireren, mensen blij maken, de fijne dingen van een bewuste, plantaardige levensstijl laten zien. Tobias Leenaert’s benadering vind ik heel goed: wees praktisch, kijk wat werkt in plaats van wat je wilt dat werkt. Ik benadruk de positieve invloed op je gezondheid die een plantaardig dieet kan hebben. Ik deel vrolijke filmpjes van koeien die met een bal spelen, of varkens in de modder, om te laten zien dat die kant ook bestaat, dat dat is hoe dieren eigenlijk zijn, dat ze meer zijn dan wat je op je bord hebt. Nare filmpjes deel ik niet zo snel, alleen als het bijzonder veel met mij doet. Ik vind het zelf erg naar om te zien en word er natuurlijk verdrietig van. Ik probeer zoveel mogelijk op mijn aankopen en eten te letten, maar als er eens geen goede plantaardige optie is wanneer we buiten de deur eten, dan eet ik vegetarisch. Daar heb ik soms moeite mee, soms minder. Nooit zal ik meer vlees of vis eten, daar ligt echt een harde grens.

 

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Poeh, dat is een lastige. Momenteel ben ik fan van Mel Robbins. Zij is een ‘motivational’ speaker (tussen haakjes omdat ze eigenlijk zegt dat motivatie onzin is en je daar niet op moet wachten) die ik op YouTube tegenkwam. Ik vind haar zo’n gaaf mens. Op Instagram is ze elke ochtend (Amerikaanse tijd) live met Coffeetalk, waarin ze haar volgens een peptalk geeft voor de komende dag. Ik vind het mooi als mensen zo volledig zichzelf durven zijn, dat is wat ik in haar waardeer.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Kijk wat voor jou werkt. Sommige mensen vinden een all-or-nothing aanpak fijn, anderen doen het graag wat langzamer. Er is niets mis mee om bijvoorbeeld eerst je ontbijt te veganizen, dan je lunch enzovoort. Wees niet te streng voor jezelf. Als je toch een keertje kaas eet, begin dan weer gewoon overnieuw bij het volgende eetmoment of de volgende dag. Het moet geen straf zijn om veganistisch te eten, ik vind het juist heel leuk en uitdagend. Als het een keer niet lukt, no big deal. Begin gewoon weer opnieuw.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik sta zeker open voor samenwerkingen! Mits ze relevant zijn voor mijn blog en sociale media. Ik wil mijn energie niet stoppen in iets waar ik niet honderd procent achter sta of enthousiast over ben. Mijn droom is een goedlopende blog waar mensen blij van worden. Iets a la De Groene Meisjes of Lisa Goes Vegan. Dromen mag altijd, hè?

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Lastige! Allereerst zou ik een goede gezondheid wensen, want daar begint alles toch mee. Met energie kun je veel doen en veel bereiken. Voor mezelf is dat eigenlijk alles wat ik wens. Ik hoop mijn ouders nog lang bij mij te hebben en ik wil dat iedereen van wie ik hou gelukkig en gezond is. Natuurlijk zou ik ook heel graag willen dat de wereld een fijnere plek is, voor mens, dier en natuur, maar dat is ook weer zo’n cliché antwoord. Ik zou willen dat iedereen (inclusief ikzelf) meer ons best deed om goed voor de wereld te zorgen. Veel van ons zijn al goed bezig, maar we kunnen natuurlijk altijd meer doen. Ik hoop dat de (wereld)leiders zien dat er echt iets moet gebeuren en daar hun uiterste best voor doen. Maar het zit ‘m ook in de kleine dingen. In mijn woonomgeving bijvoorbeeld wordt er geregeld van alles op straat gegooid. Het is zelfs zo erg dat de moskee zich geroepen voelt om nu met een groepje kinderen wekelijks de straat op te gaan (wat een superinitiatief is!) om de troep van de volwassenen en tieners op te ruimen (wat natuurlijk heel gênant is). Daar zit dus echt nog veel ruimte voor verbetering.  Ook worden vuilniszakken en winkelwagentjes gewoon in de sloot gesodemieterd. Alsof het allemaal niets uitmaakt. Als ik zoiets zie, ben ik heel bang dat we een stuk minder goed op weg zijn dan ik dacht of hoopte. We kunnen nog veel meer aan ons plasticverbruik doen bijvoorbeeld, maar ik denk dat het ook van hogerop moet komen. Daar zou ik dus ook een wens aan besteden, al weet ik nog niet goed hoe ik dat zou verwoorden.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja en nee. Dat verschilt nog weleens. Ik heb natuurlijk die chronische ziekte die mij erg beperkt en daar kan ik heel verdrietig van worden. Het is een doorlopend rouwproces. Ik word erg ongelukkig van mezelf constant tegen moeten houden terwijl ik zoveel wil. Maar in principe, ook met die stomme ziekte, ben ik erg blij dat ik leef. Ik vind het leven heerlijk! Ik zou alleen meer de kans willen hebben om alles eruit te halen wat erin zit. Maar als ik om mij heen kijk, ben ik heel gelukkig met wat ik zie.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Mijn definitie van succes… Nou, ik zou best graag wat geld willen verdienen. Maar wat ik graag wil is dat mensen blij worden van de dingen die ik schrijf. Dat ze geïnspireerd raken om hun eigen leven aan te pakken, om te doen wat ze écht willen doen en zijn wie ze echt zijn, zonder dat te verhullen. En dat ze goed voor zichzelf zorgen. Dat zou ik fijn vinden. Dat je toch een verschil maakt in iemands leven en daarmee in de wereld. Misschien ook in boekvorm.

 

 

Gedeeld: Een filmpje waar ik veel aan heb gehad.

De must-see speech van Mel Robbins. Ik heb er veel aan gehad.

 

 

[separator]

 

 

‘’Je bent wat je eet, als je gezond en volwaardig eet, voel je je fit in lichaam en geest.’’ Linda Hirzmann sport fanatiek, heeft een enorme passie voor vegan (whole food plantbased) eten en is ook nog eens top fit. In dit interview deelt ze haar tips en tricks. Ook laat ze zien hoe je genoeg energie kunt halen uit een plantaardig dieet. Benieuwd hoe je aan je eiwitten kunt komen als vegan of ben je al vegan maar wil je graag fitter worden? Lees dan snel verder. Enjoy 😀 !

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Wandelen met mijn honden, werken (design / creatie), sporten en koken.
Ik maak elke dag vers eten klaar omdat ik dat echt heel erg leuk vind om te doen en het gezond is. Zodra ik thuis kom van mijn werk loop ik de keuken in om ingrediënten te pakken waarmee ik iets wil gaan maken, soms met mijn jas nog aan 🙂 . Zelfs wanneer ik mij rot of moe voel, kan ik altijd nog koken. Zodra ik dingetjes begin te snijden en te bereiden verschijnt er een lach op mijn gezicht en voel ik mij goed.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik werd op mijn 15de (in 1996) vegetariër na het zien van een filmpje op tv. Ik zag hoe dieren ondersteboven aan haken hingen in een slachthuis en dit was voor mij echt een eye-opener. Natuurlijk wist ik zoals iedereen wel dat vlees van dieren wordt gemaakt, maar bij het zien van dit fragment besefte ik het ook echt.

 

Ik hield als kind best wel van vlees hoor, maar nog veel meer van dieren dus ik besloot bij deze nooit meer vlees of vis te eten. Op dat moment was ik nog niet echt zo bezig met mijn gezondheid. Een aantal jaren later begon ik mij daarvoor meer te interesseren en ging ik ook sporten, en mezelf informeren over voeding en gezondheid via boeken en documentaires. Rond 2010 begon ik zo goed als helemaal plantaardig te eten, in ieder geval binnenshuis. Als ik bij mensen thuis / buiten de deur ging eten maakte ik wel uitzonderingen voor iets vegetarisch, omdat ik het op die momenten lastig vond. Niet eens zozeer voor de smaak of behoefte, maar meer uit sociaal oogpunt. (Niet lastig willen zijn, niemand teleur willen stellen als ze speciaal voor mij iets vegetarisch hadden gemaakt etc.)

 

Tussen 2013 en 2015 heb ik lang gereisd door Azië. Ik heb toen ook tussen veganistisch en vegetarisch geswitcht, al naar gelang de keuzemogelijkheden daar. Bij terugkomst in Nederland heb ik dit nog even zo gelaten maar toen ik hier weer helemaal gesetteld was ben ik voor 100% vegan gegaan, niet alleen qua voeding maar ook qua lifestyle. Dus ook vegan verzorgingsproducten, geen leer etc.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik doe mijn boodschappen op veel verschillende plekken. Mijn favoriete winkel is Gimsel in de Groene Passage, Rotterdam. Hier is alles biologisch en vegetarisch of veganistisch. Ik haal niet alles daar, ik ga ook nog naar Albert Heijn, Jumbo (voor de Vegan Wilmersburger kaas) en de Lidl die onlangs bij mij om de hoek geopend is waar ze best aardige biologische groenten hebben. Ik vind boodschappen doen heerlijk omdat ik dan lekker kan bedenken wat ik allemaal weer kan gaan klaarmaken 🙂 .

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik denk en hoop het wel. Mijn moeder is inmiddels ook voor het grootste gedeelte veganistisch gaan eten. Ze was al niet echt een vleeseter hoor, en buiten de deur is ze nog wel een soort flexitariër als dat zo uitkomt, maar ze houdt gewoon meer van plantaardig eten en vindt het ook zielig voor de dieren. Ze heeft zelf een moestuin waarop ze allerlei biologische groenten en fruit teelt. Ook mijn broer en zijn vriendin zijn volgens mij veel bewuster geworden qua dierlijk voedsel. Ze eten het (nog) wel, maar ik zie ze ook steeds vaker voor vega(n) alternatieven kiezen. Bij mijn vader, die altijd zegt: ‘Ik zal nooit vegetariër worden’ zie ik tegenwoordig vegaballetjes en vegetarische filet americain in de koelkast liggen. Ik heb hem ook verslaafd gemaakt aan de plakjes vegan kaas van Wilmersburger.
Soms geef ik iemand gewoon iets mee om te proberen en als ze het dan lekker vinden gaan ze het zelf ook kopen. Mijn collega’s zijn totaal geen vegetariërs, maar halen eigenlijk nooit iets van vlees voor lunch op kantoor. Ik heb dat nooit gezegd of van ze gevraagd, maar vind het stiekem wel heel erg tof. Natuurlijk maak ik ook regelmatig een lekkere vegan lunch voor ze 🙂 .

 

 

Je bent de oprichter van Fit Vegan. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik wil met Fit Vegan laten zien hoe je fit kunt zijn met een plantaardige lifestyle. Voor mij is het vanzelfsprekend, maar veel mensen vragen zich toch nog steeds af waar je je eiwitten dan vandaan haalt e.d. En of je wel genoeg energie haalt uit een plantaardig dieet. Ik ben volgens mij het levende bewijs dat dit zelfs heel goed kan. Ik sport aardig fanatiek (thaiboksen, bodypump, hardlopen en yoga doe ik in ieder geval wekelijks) en wil anderen graag inspireren en voorbeelden geven van wat je allemaal zou kunnen eten. Dat het niet saai, moeilijk, eentonig, vies, en slap is wat je als vegan eet, en dat je echt niets tekort komt of hoeft te missen.

‘Fit’ staat niet alleen voor het sportieve aspect, maar ook voor fitheid op algemeen gebied. Je bent wat je eet, als je gezond en volwaardig eet, voel je je fit in lichaam en geest.

 

 

 

Hoe ziet de plantaardige natuurvoedingsdatabase eruit?

Het idee erachter is het creëren van een soort database waarin de gebruiker kan zoeken naar gerechten van ingrediënten waar hij/zij op dat moment behoefte aan heeft. Gezond eten ziet er voor ieder persoon anders uit, afhankelijk van waar je vandaan komt, je leeftijd, geslacht en je dagelijkse bezigheden bijvoorbeeld. Heb je het in de winter snel koud of voel je je lusteloos? Of heb je ’s zomers juist behoefte aan een verkoelend gerecht? Ben je op zoek naar voeding die je ondersteunt bij het sporten of kan je wat extra mineralen gebruiken? Op de website kun je op allerlei verschillende categorieën zoeken, bijvoorbeeld seizoen, voedingsgroep, soort maaltijd of andere specifieke behoefte.

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Energie. Je lichaam voeden met hetgeen waar het op dat moment behoefte aan heeft, om in balans te komen of te blijven en te kunnen groeien en bloeien. Daarnaast vind ik eten ook super gezellig en lekker natuurlijk! Het klaarmaken en opeten van eten is gewoon het leukste wat er bestaat voor mij. Ook koken voor anderen vind ik heerlijk om te doen. Het voelt zo goed wanneer iemand van jouw gerecht geniet, zeker als je weet dat het ook nog eens ontzettend gezond voor ze is. Dat gevoel is zo waardevol en dankbaar 🙂 !

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Ik kook altijd intuïtief en focus mij daarom nooit echt op het ontwikkelen van recepten. Deze ontstaan dagelijks opnieuw, als vanzelf. Het ontbreekt mij helaas alleen aan de tijd om ook echt al mijn maaltijden in kaart te brengen, het recept ervoor uit te werken en te voorzien van goede foto’s zodat ze op fit-vegan.nl kunnen. Maar goed, het is een tijdloze website die eindeloos kan blijven groeien, dus ik doe wat ik kan en hoop de site op die manier in de loop van de tijd steeds verder uit te breiden.

 

 

Heel veel mensen denken dat fit en vegan zijn, hand in hand gaat. Is dat ook daadwerkelijk zo?

Nee hoor, plantaardig eten is zeker niet perse synoniem voor gezond eten. Wel is het zo dat veel vegans, omdat ze al bewuster bezig zijn met eten, ook op gezondheid letten. En je hebt natuurlijk ook veel mensen die juist veganist worden voor de gezondheidsvoordelen, dus in die zin kan het natuurlijk wel.

 

Ik geloof dat plantaardig eten gezonder is dan dierlijk, mits je het op de juiste manier doet.

 

 

Heb je tips voor vegans die graag fitter willen worden?

Natuurlijk! Super dat je al plantaardig eet, maar let vooral ook op de (energetische) voedingswaarde van wat je eet. Kook zoveel mogelijk vers en biologisch, en niet uit voorverpakte pakjes en zakjes. Hier wordt namelijk veel zooi aan toegevoegd om het smakelijk te maken, en dat moet je lichaam allemaal weer afbreken. Eet voornamelijk volle granen, bonen, peulvruchten, (zee)groenten, fruit, noten en zaden, tempeh, miso, shoyu, zeezout etc. Dus zoveel mogelijk natuurlijk voedsel, zo min mogelijk bewerkt, dan ga je je vanzelf fitter voelen!

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit ontvangen hebt n.a.v. een recept?

Mijn mooiste compliment: Ik werd uitgenodigd door mijn broer en zijn vriendin om te komen eten. Toen ik binnenkwam was de tafel al gedekt en verschenen er één voor één allerlei gerechten van mijn website. Een salade, verse bonenburgers en zelfs het frisse zijdentofu-sausje erbij. Ze hadden er speciaal boodschappen voor gedaan en de halve dag in de keuken gestaan om dit allemaal als verassing voor mij te maken. Geweldig toch!

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Niet echt kritiek. Wel kritische vragen over veganisme. Ik vind het soms erg lastig, omdat ik er zelf al zoveel jaren mee bezig ben, veel van weet en kerngezond en fit ben. Als mensen dan twijfelachtig reageren, snap ik dat nooit zo goed. Ik wil aan de ene kant graag uitleggen hoe het zit, maar als mensen al bij voorbaat vijandig gaan doen heb ik daar soms niet zoveel geduld voor. Meestal vermijd ik dan een verdere discussie omdat ik voel dat ze er toch niet voor openstaan. Ik denk dat sommige mensen misschien denken dat ik kritiek op hun levensstijl zou kunnen hebben, omdat ik veganist ben en zij niet. Dat is niet zo, want ik oordeel daar niet over en de meeste mensen om mij heen zijn ook geen veganist. Ik moet wel zeggen dat er tegenwoordig vrijwel alleen maar positief op gereageerd wordt en mensen oprecht interesse hebben. Vroeger was dit wel anders en stuitte ik op veel meer weerstand en gingen mensen echt vaker een discussie of strijd aan.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Op het gebied van voeding, toch zeker wel de ‘whole foods plant based-soort’. Ik hecht namelijk niet alleen veel waarde aan het welzijn van dieren, maar ook aan mijn eigen gezondheid en die van mijn familie en vrienden. Daarom vind ik het gezondheidsaspect minstens even belangrijk.

 

Op persoonlijk vlak ben ik een type veganist die andere mensen probeert te inspireren en informeren over plantaardig eten. Ik geloof dat dit alleen kan door dit op een positieve, niet opdringerige manier te doen, en als mensen ervoor open staan. Pushen en een overkill aan info over dierenmishandeling of food foto’s op sociale media werken averechts. Natuurlijk denk ik dat het wel goed is om te informeren over dierenleed, maar dat komt denk ik sterker over als je het met mate doet.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt een persoon als voorbeeld. Ik denk en ervaar wel dat je van iedereen iets kunt leren, als je met een open houding in het leven staat en graag wilt groeien.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Zeker! Top dat je je eigen gezondheid een boost wilt geven en bewuste(re) voedselkeuzes gaat maken. Daarmee draag je ook nog eens op een positieve manier bij aan een duurzame en diervriendelijke toekomst voor iedereen. Laat je vooral lekker inspireren op deze website en door de vele andere leuke duurzame en vegan blogs die er tegenwoordig te vinden zijn!

 

Begin er gewoon mee, en als veganisme nieuw voor je is, laat je vooral niet ontmoedigen of afschrikken door wie of wat dan ook. Integreer het stap voor stap in jouw lifestyle, op jouw manier. De manier die in jouw leven past en waar jij gelukkig van wordt. We zijn hier niet om elkaar te beoordelen maar om elkaar op een positieve manier te versterken en te motiveren!

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik volg momenteel een opleiding tot natuurvoedingskok en -therapeut. Vooral uit persoonlijke interesse, maar ook om de kans te creëren om hier in de toekomst iets mee te gaan doen op professioneel gebied.

 

Ik ben designer en fulltime achter de computer zitten vind ik op termijn niet prettig meer. Ik sta dus absoluut open voor nieuwe ervaringen op het gebied van veganisme (promotie) bloggen, vloggen, voeding, koken, gezondheid etc.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Een einde aan dierenleed.
  2. Vrijheid om jezelf te kunnen zijn voor iedereen op de wereld.
  3. Dat steeds meer mensen steeds bewuster worden over de natuur en hier zuiniger mee om zullen gaan.

 

Ben je gelukkig?

Geluk is volgens mij net als balans: je bent er je hele leven naar op zoek, maar ik denk dat ultieme balans of geluk niet bestaat. Kijk maar naar een koorddanser; balans creëer je juist door de beweging eromheen. Als je in het ultieme midden stilstaat, val je. Ik voel me overwegend gelukkig door het feit dat ik in ieder geval kan streven naar geluk en rond dat punt kan balanceren door alles wat ik doe, meemaak en ervaar.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

  • Vrijheid en onafhankelijkheid kunnen ervaren in je dagelijks leven.
  • Trots kunnen zijn op jezelf.
  • Kunnen genieten van de kleine dingen in het leven, en inzien dat dat juist de grote dingen zijn.

 

Gedeeld: mijn favoriete recept.

Een gerecht dat ik regelmatig maak, terwijl ik bijna nooit 2x hetzelfde kook. Maar dit is echt een terugkerende favoriet:

http://www.fit-vegan.nl/kikkererwten-bleekselderijsoep/

 

 

 

[separator]

PS: Ben je vegan en heb je ook een interessant verhaal om te vertellen? Let me know, ik ben altijd op zoek naar lieve en mooie mensen om te interviewen. ♥

[separator]

 

Wist je dat hart- en vaatziekten op dit moment doodsoorzaak nummer 1 in de wereld zijn? Petricia Siepman van Plant Made Pretty en The Healthy Heart heeft er haar missie van gemaakt om dit te veranderen en om mensen de kracht van plantaardige voeding te laten ervaren. In dit interview deelt ze haar tips, ervaringen en haar weg naar een vegan leven. Laat je inspireren door deze enorme lieverd. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik heb `s ochtends altijd even nodig om wakker te worden. Ik ben zeg maar een dieseltje wat langzaam op gang komt. Ik vind het heerlijk om lekker in stilte m’n gang te gaan, te douchen, te make-uppen en mijn haar te doen. Meestal heb ik de dag ervoor mijn to-do lijstje gemaakt en mijn spullen voor de dag klaargelegd, inclusief outfit. Dat geeft in de ochtend rust. Na mijn klaarmaak ritueel doe ik een bakkie met mijn man. Ik moet trouwens zeggen dat het wakker worden in de ochtend veel beter gaat, nu ik beter slaap. We kijken ’s avonds geen TV meer en op de één of andere manier slaap ik daardoor beter en word ik uitgerust wakker.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Mijn vriend en ik besloten in 2013 om minder vlees te eten. We hadden het boek ‘De Voedselzandloper’ gelezen van Kris Verburgh en we waren erachter dat iedere dag vlees eten niet goed is voor de gezondheid. Half september 2015 kwam bij mij de omschakeling om helemaal te stoppen met vlees en vis. Ik wist al wel een tijdje hoe het eraan toeging in de veeteelt en ik had de welbekende documentaires gezien, zoals ‘Vegucated’ en ‘Forks over Knives’. De gedachte van wat vlees ooit geweest was – wie het ooit geweest was – kreeg ik niet meer uit mijn hoofd. Ik dronk al een tijd geen melk meer – ik merkte dat mijn astma en eczeem onder controle waren zonder melk – en daarom leek het mij wel te doen om helemaal geen dierlijke producten meer te eten. Ik besloot om het te gaan onderzoeken en ik startte mijn blog om verslag te doen van mijn proces. Ik bezocht veel vegan blogs en ik las een aantal boeken (‘How not to die’, ‘The China Study’, ‘A plea for the animals’). Wat ik leerde sloot erg aan bij mijn filosofie over voeding, namelijk: let food be thy medicine and medicine be thy food. Ik realiseerde mij dat ik dierlijke producten niet nodig heb en dat het zelfs schadelijk is voor mijn gezondheid. Ik wilde dieren niet meer gebruiken voor mijn tijdelijke genot. Eerst at ik voor het gemak nog buiten de deur vegetarisch, maar op een gegeven moment kon ik dat ook niet meer. Het voelt goed om op geen enkele manier bij te dragen aan leed. Het is een soort rechtvaardigheidsgevoel.

 

Ik vond het ontdekken van recepten een super leuk proces. Ik begon met kookboeken van The Happy Pear en ik kwam erachter dat je alles kan veganizen. Alles is vervangbaar!

 

Het lastigste was omgaan met kritiek. Mensen voelen zich op de één of andere manier toch aangevallen als je iets doet wat buiten hun comfortzone is. Ooit was het buiten mijn comfortzone, daarom probeer ik het zelf niet aan te wakkeren en ik probeer situaties en mensen goed in te schatten. ‘Kan hij/zij het handelen of niet’.

 

Het is bij mij niet van de één op andere dag gegaan. Stap voor stap heeft bij mij goed gewerkt. Hoe meer ik mij erin verdiepte hoe beter ik wist hoe ik dingen kon toepassen. Het begon bij eten, maar ook in de badkamer ben ik vegan. Mijn advies is: take your time! Ieder proces mag er zijn.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mijn man vindt het fijn om gewoon naar de winkel te gaan en een rondje te lopen. Maar ik vind het fijn om een lijstje te maken. Meestal doen we samen boodschappen en dan doen we een combi: rondje doen en tegelijkertijd een lijstje afwerken. We kopen het liefst groente en fruit bij een biologische teler in de buurt, op de markt en verder bij Lidl. Meestal gaan we naar AH voor de fijne vegan producten, vooral als er weer een familiefeestje of barbecue aan zit te komen (ik neem het liefst mijn eigen eten mee).

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn schoonzusje is bijna haar hele leven vegetariër en volgens mij eet ze steeds vaker plantaardig. Mijn moeder knipt stukjes uit de krant over veganisme en dingen die te maken hebben met hart- en vaatziekten. Ze laat me regelmatig weten wanneer ze weer geen vlees of zelfs helemaal geen dierlijke producten heeft gegeten: ‘Petries, dit zou jij ook kunnen eten’. Iedere keer als mijn moeder mijn vegan appelkoek heeft gemaakt, krijg ik een berichtje dat het lekker was. Mijn man is niet vegan, maar thuis eten we altijd samen. Mijn man kookt vaak en heel lekker (vegan recepten van Avantgarde Vegan – Gaz Oakley, The Happy Pear, Tim Shieff en Jamie Oliver zijn favoriet) en hij heeft ervoor gekozen om thuis in ieder geval vegan te eten.

 

Ik ben drie dagen per week docent Engels op een middelbare school. De meeste collega’s en  leerlingen weten dat ik vegan ben. Ik vind het grappig dat leerlingen er soms meer open voor staan dan collega’s. Ik denk dat het te maken kan hebben met conditionering, opvoeding en vaste patronen. Leerlingen hebben mooie, eerlijke vragen over waarom ik doe wat ik doe en ze snappen het stukje dierenliefde meestal wel.

 

 

Je blogt op Plant Made Pretty. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik wilde mijn proces wat betreft veganistisch leven en plantaardig eten met mensen delen om hen te inspireren. Ik hecht veel waarde aan de kracht van plantaardige voeding, vandaar ‘plant’. Ik wilde over alle aspecten van mijn levensstijl bloggen, dus ook over beauty. En persoonlijk vind ik het belangrijk om jezelf mooi te vinden. Mijns inziens is een gezond lijf, leedvrij leven en lief zijn voor jezelf daar debet aan. Vandaar ook ‘made pretty’, mooi door planten. Een andere betekenis die ik er ook aan geef is dat planten in een positief daglicht mogen komen, planten mooi laten zijn.

 

 

Waar blog je allemaal over?

Ik blog over voeding en gezondheid, dingen die mij raken (soms moet ik even iets kwijt en dat gaat schrijvend het fijnst), beauty (tips en product reviews) en verder deel ik recepten. Binnenkort ga ik mij wat meer richten op andere manieren om je footprint te verminderen, zoals spullen hergebruiken (tips en upcycle DIY’s) en plastic minderen.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind het mooi als iemand aan mij vertelt te minderen/stoppen met een dierlijk product na aanleiding van wat ik heb gedeeld op mijn site of op Instagram. Zo zijn er een paar mensen gestopt met melk, na aanleiding van mijn artikel: ‘Het leed dat melk heet’. Verder vond ik het superleuk om te horen dat een lezer mijn ‘no cheese’ cheesecake altijd maakt als traktatie en dat non-vegans de taart heel lekker vinden. ‘Missie geslaagd’, denk ik dan.

 

Na aanleiding van mijn artikel ‘Where is the love’ kwamen er twee hele mooie reacties. MissNatural wilde het artikel heel graag in haar magazine plaatsen en ik werd gevraagd om mee te schrijven aan het boek ‘, over de Nederlandse veeteeltindustrie. Beide reacties hebben ervoor gezorgd dat nog meer mensen in aanraking zijn gekomen met veganisme. Dat soort dingen zijn super gaaf.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Sommige mensen begrijpen niet waarom ik zo streng ben (voor mij voelt dat helemaal niet streng) en waarom ik soms niet even kan sjoemelen. Er zijn ook mensen die niet kijken naar wat ik wèl doe om mijn footprint te verminderen, maar vooral kijken naar wat ik niet doe. Ik eet bijvoorbeeld soms vleesvervangers waar soja in zit. Daar kunnen mensen soms over vallen en dan kijken ze niet meer naar wat zij zelf nog allemaal kunnen doen voor de aarde. Ze vergeten vaak – of weten niet – dat dieren in de veeteeltindustrie gevoerd worden met soja en dat er veel meer soja nodig is voor 1 kilo vlees dan dat ik opeet via vleesvervangers. Volgens mij is het 15 kilo voer voor 1 kilo vlees.

 

Ik woon in een klein dorp met een kleine stad in de buurt. Ik voel het als mijn plicht om restaurants en lunchrooms te vragen om iets veganistisch voor mij te maken. Dit om te laten zien dat er vraag naar is en om de medewerkers kennis te laten maken met het veganisme. Soms levert dit kritiek op, vindt men het te moeilijk en krijg ik een bordje ijsbergsla. Maar andere keren staat men er juist voor open, vraagt men om advies en krijg ik een prachtig bordje eten. Kritiek wat dit soms oplevert vind ik totaal niet erg, want ik weet waar ik het voor doe.

 

 

 

 

Je geeft daarnaast ook voedingsadvies. Kun je hier wat meer over vertellen?

Op Plant Made Pretty is dit begonnen met een detox. In mijn begindagen als vegetariër wilde ik ervaren hoe het was om zo puur mogelijk te eten. Daarom deed ik een 10-daagse rawveganjuice detox. Ik merkte dat dit zowel lichamelijk als mentaal voor mij voordelen opleverde. Sindsdien doe ik minsten één keer per jaar (meestal rond het begin van de lente) een 10-daagse detox. Hier bedenk ik regelmatig nieuwe recepten bij en deze update ik in het detoxboek wat op mijn site staat. Hier zit persoonlijke begeleiding bij. Mensen mogen mij ook vragen om speciaal voor hen een detox samen te stellen gericht op de behoefte en de doelen van de desbetreffende persoon. Verder kunnen mensen bij mij terecht voor consulten over het verbeteren van de gezondheid met behulp van voeding. Sommige mensen willen afvallen, anderen willen een betere huid en weer anderen willen meer energie.

 

 

Wat is het beste voedingsadvies wat je ooit zelf gekregen hebt en gegeven hebt?

Het beste voedingsadvies wat ik heb gehad was van een homeopathisch arts. Ik was 17, ik had eczeem en hij vertelde mij dat het niet heel slim was om melk te drinken. Daar ben ik mee gestopt en mijn huid werd stukken beter (later toen ik ook stopte met vlees, had ik nergens last meer van en merkte ik mijn astma ook niet meer).

 

Wat ik eigenlijk bij bijna iedereen zeg is: het gaat om de kwaliteit van je voeding. En: luister naar je lichaam.

 

Vroeger als tiener was ik nogal van het calorieën tellen. Hiermee verloor ik het oog op wát ik precies naar binnen werkte en hierdoor verminderde mijn energie en fitheid. Ik was tekorten aan het opbouwen. Ieder lichaam is anders, je gaat verschillende fases door en je lichaam verandert. Daarmee is je energiebehoefte en je behoefte aan bepaalde voedingsstoffen ook veranderlijk.

 

Een vrouw die bij mij kwam met verminderde energie, dacht dat ze toch redelijk gezond at. Verder was ze vaak verkouden. Het bleek dat ze veel te weinig at en daardoor te weinig energie en essentiële voedingsstoffen binnenkreeg. Ze was bang om aan te komen, ze at sporadisch fruit, omdat ze dacht dat de suikers in fruit niet goed waren. Haar verminderde energie en haar lage weerstand gaven aan dat er iets mis was. Ze ging aan de slag met mijn adviezen en leerde fruit daardoor weer beter waarderen. Haar energieniveau werd stukken beter en ze voelde zich veel fitter. Ze gaf aan nauwelijks meer energiedips te hebben en naar eigen zeggen had ze geleerd om beter naar haar lichaam te luisteren.

 

 

Naast oprichter van Plant Made Pretty ben je ook betrokken bij The Healthy Heart. Hoe ziet jouw rol er als Health Coach en manager uit?

Binnen The Healthy Heart hebben we samen leefstijlprogramma’s ontwikkeld voor mensen die hart- en vaatziekten willen voorkomen en genezen. We hebben ervoor gekozen om het hier niet alleen over voeding te hebben, maar ook over stressreductie en beweging. Naast onze leefstijlprogramma’s is er persoonlijke begeleiding mogelijk en dit doe ik als Health Coach. Hart- en vaatziekten zijn op het moment doodsoorzaak nummer 1 in de wereld, het is onze missie om dit te veranderen en om mensen de kracht van plantaardige voeding te laten ervaren. In Nederland sterven er iedere dag 106 mensen aan hart- en vaatziekten, ons doel is dat te stoppen. We zijn nu bezig om The Healthy Heart op de kaart te zetten. Dit doen we door ons netwerk te vergroten, door te praten met professionals in de gezondheidszorg en door zichtbaar te zijn op o.a. Social Media.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik probeer het veganisme positief te belichten door het te hebben over de voordelen van veganisme en de gezondheidsvoordelen van plantaardig eten. Het er constant over hebben en boos worden op vleeseters heeft mijns inziens niet veel zin en werkt averechts.

 

Ik heb geleerd dat je altijd een gezamenlijk doel hebt met anderen. Een gezonde aarde achterlaten voor je kinderen of gezond oud worden zijn dingen waar veel mensen zich in kunnen vinden. Ik probeer daar de focus op te leggen in gesprekken over veganisme en plantaardig eten.

 

Bij gezond leven hoort wat mij betreft ook af en toe eens goed zondigen. Ik hou van taart, ijs, friet, chips, pizza, etc. Ik eet denk ik 80-90% plantaardig (zo onbewerkt en puur mogelijk) en 10-20% veganistisch.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Poeh, lastig. Ik kan niet één persoon kiezen. Van een aantal mensen heb ik geleerd dat ik mag zijn wie ik ben en dat ik mag vertrouwen op wat ik kan, bijvoorbeeld Tony Robbins. Verder ben ik redelijk fan van The Happy Pear-tweeling Steve en Dave. Ze hebben een super leuk bedrijf en inspireren megaveel mensen en op een aanstekelijk positieve manier. Verder hebben o.a. Michael Greger (‘How not to die’ en nutritionfacts.org), dr. Caldwell Esselsteyn en dr. T. Colin Campbell mij laten zien wat plantaardige voeding kan doen voor je lichaam, hoe geweldig fascinerend het menselijk lichaam is en hoe mooi het is dat het menselijk lichaam in staat is om zich te genezen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Probeer het en ontdek stap voor stap hoe je het kan toepassen en wat bij je past. Iedere stap is mooi meegenomen en ieder proces hierin is goed. Weet dat alles vervangbaar is en dat je niet hoeft in te leveren op smaak.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn droom is dat medicijnen tegen hart- en vaatziekten overbodig worden.

 

Een persoonlijke droom is om een boek te schrijven over hart- en vaatziekten. Ik ben hier al mee begonnen en het zou super gaaf zijn als het een succes mag worden.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Vrede en rechtvaardigheid voor alle aardbewoners. Ik heb het volgende op een poster staan en ik geloof hier heilig in: “I pledge allegiance to the earth and to all of her creatures. One planet united in harmony with universal love and compassion for all.”
  2. Dat mensen de kracht van plantaardige voeding ervaren. Er zouden veel meer gezonde mensen rondlopen en er zou veel geld bespaard kunnen op gezondheidszorg. En niet geheel onbelangrijk: dieren hoeven niet meer te lijden.
  3. Dat mensen zuinig zijn op de aarde en de natuur, zodat de aarde nog lang mag bestaan en zodat natuur niet meer het onderspit hoeft te delven voor economisch gewin.

 

Ben je gelukkig?

Ja!

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Doen wat ik leuk vind. Ik heb echt nog niet zoveel volgers als succesvolle bloggers en influencers, maar toch vind ik mezelf succesvol, omdat ik mijn dagen mag indelen met dingen waar ik warm van word.

 

 

Gedeeld: Mijn favoriete recept.

Ik had het al even over mijn vegan appelkoek. Ik deel hier graag vernieuwde versie met appel en aardbeien; een hele makkelijke, frisse en lekkere traktatie. Enjoy!

 

 

 

 

 

[separator]

 

Toen Viking contact met mij opnam met de vraag of ik mee wilde doen aan #VikingInternationalPenPals hoefde ik geen moment na te denken; ‘Natuurlijk!’. Ik schrijf al jaren brieven en kaarten voor mensen over de hele wereld met Postcrossing. Het geeft onwijs veel voldoening om te doen en het is ook onwijs leuk om post te ontvangen van iemand die je niet kent. Viking heeft mij gematched aan een hele leuke blogger én ik ontving een onwijs leuk pakket zodat ik de mooiste brieven kan schrijven op deze bijzondere World Letter Writing Day. Benieuwd? Lees dan snel verder 😀 !

 

Viking’s World Letter Writing Day pakket

‘’To write is human, to receive a letter: Devine!’’ – Susan Lendroth

 

Op 1 september vieren mensen wereldwijd World Letter Writing Day. Een bijzondere dag die is opgericht door Richard Simpkin om mensen weer bewust te maken van het geschreven woord in de vorm van een brief en/of kaart. En hoe onwijs leuk is het om vandaag de dag een brief of kaart te ontvangen van iemand die je wel of juist helemaal niet kent 😀 ! Om deze dag te vieren heeft Viking een speciaal pakket samengesteld. Dit zat er allemaal in mijn pakket:

 

  • Gepersonaliseerd briefpapier (waar ik helemaal verliefd op ben geworden ♥).
  • Enveloppen.
  • Kalligrafeerpen in de vorm van een kunststof veer met inktpotje.
  • Fineliner handwriting pen.
  • Gekleurde stiften.
  • Stempels en een stempeldoos.
  • Washi tape.
  • Gepersonaliseerde wassen stempel.
  • Postzegels.

 

 

 

Julia Lotz van missfoxyreads.de

En de blogger met wie Viking mij heeft gematched is… Julia Lotz van missfoxyreads.de! Onwijs leuk! Ik kende Julia nog niet, maar haar blog ga ik zeker volgen. Julia woont in Duitsland en schrijft mooie artikelen over boeken (haar grote passie). Easy peasy voor mij, want ook ik ben een enorme boekenworm. De brief was dan ook al snel af. 😀

 

 

For Julia: If you’re reading this, I was just telling everyone how awesome you’re blog is and how cool it is that reading and writing about books is your passion. I totally get that 😀 . It was awesome that Viking linked us together. I had a lot of fun writing you a letter.

 

 

 

Wie ik vandaag nog meer een brief stuur.

Ik heb een beetje ruzie gekregen met de kalligrafeerpen in de vorm van een veer met inktpotje. Het ziet er onwijs lief en leuk uit! Alleen… Zitten mijn hele handen onder de zwarte inkt dat er onmogelijk af lijkt te gaan! Hahaha #writerstroubles 😛 . Maar ik ben onwijs blij met de fineliner handwriting pen, het gepersonaliseerde briefpapier en de prachtige wassen stempel. Ik had echt het gevoel dat ik weer even terug de tijd in ging terwijl ik de was boven een waxinekaarsje aan het smelten was en dit langzaam op de envelop liet druppelen en vervolgens mijn stempel erin drukte. En wat ben ik verliefd op de stempel en hoe Viking het gepersonaliseerd heeft! Niet alleen staat mijn voorletter erin, maar ook is mijn lievelingsgetal (lucky number 7) erin verwerkt. Zo mooi! Ik kon dan ook niet anders dan trots een brief schrijven aan mijn oma en moeder. Ik ben onwijs benieuwd wat ze er van vinden!

 

 

 

Postcrossing, ideaal om nieuwe vrienden te maken.

Ik ben zo blij en dankbaar dat Viking aandacht wil schenken aan hoe leuk en mooi het is om andere mensen een brief/kaart te versturen. Het geeft mij ook al jaren enorm veel voldoening. Ook heb ik enorm mooie vriendschappen mogen opbouwen met penpals. In 2010 heb ik zelfs een penvriendin waar ik jaren mee schreef in real life ontmoet. Ze ging vanuit Hong Kong een aantal weken op vakantie in Europa en heeft een paar dagen bij mij gelogeerd toen ze in Nederland was. Een onwijs mooie en bijzondere ontmoeting! Steeds vaker hoor ik mensen om mij heen zich afvragen hoe ze nieuwe mensen en vrienden kunnen ontmoeten. Postcrossing is voor mij één van die manieren. Ik ontmoet er mensen waar ik eenmalig een kaart naar stuur, scholen wereldwijd die willen snuffelen aan andere culturen (zo heb ik pasgeleden een basisschool in Rusland kunnen laten zien waarom dieren net zo belangrijk zijn als mensen en waarom ik vegan ben) en zijn er mensen met wie ik al jaren schrijf (we wisselen soms zelfs cadeautjes uit). Anyhow, mocht je nieuwsgierig zijn geworden; https://www.postcrossing.com/. Het is gratis (geen sponsoring).

 

 

Last but certainly not least… Liefde voor Viking

Voor dit project heb ik heel veel contact gehad met Saskia van Viking. En het mag best gezegd worden; wat een onwijs fijn en lief mens is zij! De communicatie is altijd vol liefde en enthousiasme. Ik word daar heel erg blij van. Al vanaf de allereerste dag dat ik begonnen ben met ondernemen op 5 december 2011, shop ik al mijn kantoorartikelen bij Viking. Van papier, inktcartridges, ordners tot aan grote artikelen zoals printers, een bureaustoel en whiteboard. Ik ben altijd super tevreden geweest over de levering, prijs/kwaliteit van het product en de betalingsmogelijkheden. Dit is geen sponsoring, maar gewoon wat liefde omdat het kan.

 

 

Enthousiast geworden maar geen idee waar je over moet schrijven?

Ik ben begonnen met Postcrossing omdat een vriendin, die ik leerde kennen tijdens vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming, het ook deed. In het begin heeft het mij best wel wat gepieker opgeleverd. Want waar schrijf je over wanneer je iemand nog helemaal niet kent? Nu ik een paar jaar verder en wat ervaring rijker ben, heb ik wat onderwerpen verzameld. Dit is wat ik zelf vaak deel;

  • Ik vraag altijd hoe het met iemand gaat.
  • Ik vraag altijd door op hobby’s of passies die iemand heeft. Julia is bijvoorbeeld dol op boeken, dus heb ik haar gevraagd wat haar favoriete boek is als ze er maar één mag kiezen.
  • Ik vertel altijd wat over mijzelf. Wie ik ben, hoe oud, waarvandaan en wat ik belangrijk vindt in het leven. Ook vertel ik soms wat over mijn hobby’s.
  • Ik kies altijd een kaart uit met een afbeelding waar ik de ontvanger blij mee maak (denk en hoop ik). Soms vertel ik dan ook waarom ik juist deze kaart heb uitgezocht.
  • Wanneer ik heel veel raakvlakken in iemands profiel zien (we houden bijvoorbeeld beide heel veel van dieren) dan vraag ik eigenlijk altijd of iemand het leuk vindt om vaker kaarten/brieven uit te wisselen.

En dat is eigenlijk alles 😀 . Je zult zien, hoe vaker je het doet, hoe makkelijker en leuker het wordt.

 

 

 

[separator]

Wie ga jij vandaag met World Letter Writing Day een kaart of brief sturen?

[separator]

 

Toen ik haar blog voor de allereerste keer zag was ik direct verliefd op de mooie vormgeving en de heerlijk eenvoudige gerechten. Hoog tijd dus om Kirsten Bloemen van Geen blaadje sla eens te interviewen! Benieuwd hoe zij veganist is geworden, haar tips en hoe haar leven er als freelance schrijver uit ziet? Lees dan snel verder. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik leef mij ‘s ochtends graag uit in de sportschool (als m’n wekker gaat word ik hier niet perse heel gelukkig van hoor, maar als ik klaar ben voel ik mij lekker energiek en fit voor de dag), douchen, schrijven voor mijn blog of andere freelance klussen doen, een dutje rond 16.00, daarna lekker koken en eten met mijn vent, oftewel: mijn dag helemaal kunnen indelen hoe ik dat wil. Daar word ik echt blij en energiek van.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Hoewel ik vlees heel lekker vond, ging het eten daarvan mij steeds meer tegenstaan. Hoe vaker ik erover nadacht, hoe meer ik inzag hoe belachelijk het eigenlijk is. Want waarom worden we met zijn allen panisch als we horen dat ze in Aziatische landen honden eten, maar eten we zelf wel op grote schaal koeien, varkens, kippen, lammetjes en vis? Waarom denken wij mensen dat we zo met dieren om kunnen gaan? Maar vooral: waarom deed ik, als XXL-dierenvriend, hier in godsnaam aan mee? Drie jaar geleden nam ik daarom van de één op andere dag de stap naar vegetariër. Ik wilde niet meer meedoen aan dat dierenleed.

 

 

Als vegetariër kwam ik via blogs op Instagram steeds meer in aanraking met het veganisme. Eerst wist ik nog niet wat er mis was met mijn bakkie kwark, maar door deze blogs leerde ik steeds meer over de zuivel- en ei-industrie. Ook allemaal verre van best. Stap voor stap schrapte ik daarom ook zuivel en ei van ’t menu en 1 januari besloot ik dan toch echt helemaal full vegan te gaan. Mijn beste goede voornemen ooit.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis altijd een lijst, anders raak ik het overzicht kwijt en ga ik sowieso dingen vergeten. Ik ga eerst naar de Lidl (want goedkoop en goede producten), en alles wat ze daar niet hebben haal ik bij de Jumbo. Ik heb hier een Jumbo Foodmarkt in het dorp zitten. Geweldig, ze hebben daar alles. Op de een of andere manier vind ik boodschappen sowieso heel leuk om te doen – tenzij het heel druk is in de supermarkt. Dan ben ik al overprikkeld voordat ik de groenteafdeling voorbij ben. :’)

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ja! Best wel veel mensen in mijn omgeving eten nu steeds vaker vega(n). Zo lachte mijn broer – die dan ook de bijnaam Brammetje Biefstuk had – mij vierkant uit toen ik drie jaar geleden zei dat ik vegetariër werd. Nu eet hij vijf dagen in de week vegetarisch! Mama knipt voortaan altijd de veganistische recepten uit de Libelle en die gaat ze dan proberen. En laatst vroeg mijn beste vriendin of ik haar wilde helpen, want ze wilde een week vega(n) eten. Zulke dingen. Daar word ik superblij van.

 

 

Je blogt op Geen blaadje sla. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Toen ik vegetariër werd, sloeg ik lekkere vegetarische recepten op in mijn notities of ik schreef zelfverzonnen recepten op. Toen die ene broer dus uiteindelijk ook vaker vegetarisch wilde eten, vroeg hij of ik die recepten in een Google Drive bestandje wilde zetten zodat hij ze ook kon zien. En toen wilde mijn andere broer ook graag toegang. En mijn vriendinnen ook. En de collega van mijn broer ook. En de buurvrouw van mama ook. En de huisgenoot van een vriend ook. Buiten dit documentje trokken ook steeds meer andere vrienden bij mij aan de bel als ze een vegetarisch receptje zochten. Ik vond het superleuk om deze mensen te helpen en inspireren, dus toen is eigenlijk het idee van een lekker toegankelijke vega(n) foodblog gaan broeien. Toen ik ook nog eens 100% vegan werd, besloot ik dan ook maar meteen de stoute schoenen aan te trekken en ben ik een site gaan bouwen. De naam is gebaseerd op het stereotype dat er heerst over veganisten: die eten alleen maar blaadjes sla. En wortels. Valt dus reuze mee als je geenblaadjesla.nl checkt!

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Veel! Ik kan ontzettend genieten van lekker eten. Natuurlijk in goed gezelschap, maar ook als ik in mijn eentje ben. Zelfs dan mompel ik regelmatig tegen mezelf: ‘Kirsten, wat heb je toch weer lekker staan koken meid’, of zit ik hardop te mmm-en. Ja, ik weet het. Ik ben echt een ei soms. :’)

 

 

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Ik denk aan non-vegan recepten die ik vroeger lekker vond, ik zie iets lekkers in/op een menukaart/uithangbord/tijdschrift/Pinterest of ik denk ‘hey, daar kan ik ook wel iets lekkers van maken’ als ik bepaalde producten in de supermarkt zie liggen. Maar het vaakst nog komt er zomaar iets m’n hoofd binnen ploppen.

 

 

Waar blog je naast eten, nog meer over?

Het is bij mij wel allemaal eten-gerelateerd, maar naast recepten blog ik ook over waarom ik vegan ben geworden, wat er allemaal achter dierlijke producten schuilgaat en tips over hoe je als vegan kan overleven op een festival, op vakantie, tijdens uiteten, etc.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Dit klinkt lekker nat, maar elke positieve reactie die ik krijg vind ik mooi en lief. Echt zo. Ik krijg bijvoorbeeld regelmatig te horen dat mensen moeten lachen om mijn posts of dat ik zo leuk schrijf. Dat is ook mijn doel: mensen op een lekker positieve, toegankelijke manier kennis laten maken met veganistische receptjes. Niet al te moeilijk, nuchter, beetje humor d’r bij. Zo ben ik ook als persoon.

Ik vind het ook al heel leuk als ik hoor dat iemand mijn recept maakt. Laatst was ik op een festival en kwam er een meisje naar mij toe die ik via via vaag ken. Zij vertelde dat ze zelf geen vegan is maar wel mijn blog volgt en al verschillende receptjes van mij heeft gemaakt. Ze vond het heerlijk. Daar word ik dan ook helemaal happy van.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

O ja, meer dan eens. Van mijn kritische broers bijvoorbeeld, of bourgondische Brabanders hier in de omgeving. Hoe ik hiermee omga ligt ook aan de persoon en wat hij/zij zegt. Ik leg graag uit waarom ik plantaardig eet, maar als ik merk dat de ander totaal niet luistert en niet eens openstaat voor mijn verhaal, begin ik er niet eens aan. Ik heb wel meer te doen in m’n leven. Ik heb bijvoorbeeld nog een hele familie op Sims die ik moet onderhouden.

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik eet gezond, maar niet overdreven gezond. Door de weeks eet ik over het algemeen gezonde maaltjes en in het weekend vaak iets van frietjes, chips en/of pizza. En drankjes. Ik hou mij, net als toen ik nog vlees at, aan de 80-20 regel: 80% gezond, 20% wat minder gezond. Ik ben niet zo’n gezonde whole plantbased vegan dus – waar overigens helemaal niks mis mee is. Ik zou willen dat ik de discipline had, maar ik hou nou eenmaal teveel van friet en chips. Sorry bips.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Pfoe, lastig. Ik ben niet zo van de voorbeelden. Ik weet wel dat mijn eerste positieve kennismaking met veganisme door Lisa Goes Vegan kwam. Ik had op internet weleens wat gelezen over veganisme (mijn reactie: ‘oh my god helemaal géén dierlijke producten, wat overdreven’) maar dankzij Lisa kwam ik op een hele positieve en chille manier meer te weten over waarom veganisten deze keuzes maken. Ik had geen idee! Lisa Goes Vegan was dan ook de eerste vegan blogster die mijn volgje kreeg op Instagram.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Pak een kop koffie of thee – of een bel wijn, wat maakt mij het uit – erbij, kruip op de bank en ga lekker Googlen; lekkere recepten, handige tips, welke producten je als vegan in huis moet hebben (Remia Mayolijn bijvoorbeeld), etc. Sla alles op. Plan vervolgens wat je de hele week gaat eten (ontbijt, lunch, diner en tussendoortjes) en stel een boodschappenlijst samen. Zo’n eetplanning kan in het begin een hele fijne houvast zijn, en een volle voorraadkast zorgt ervoor dat je minder snel naar een dierlijk product grijpt. En als je hulp wil: vraag! De meeste vegans vinden het leuk om mensen te helpen. Ik krijg ook regelmatig berichtjes van mensen die niet weten hoe ze bepaalde dingen precies aan moeten pakken en ik help deze mensen dan met alle liefde en plezier.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Qua Geen blaadje sla hoop ik dat mijn blog nog veel groter mag worden en dat ik daarmee heel veel mensen en bedrijven inspireer. Mijn eerstvolgende droom op korte termijn is het uitbrengen van het e-book waar ik momenteel mee bezig. Dit wordt een e-book met hele concrete handvaten voor mensen die graag de overstap naar vega(n) willen maken, maar niet zo goed weten hoe.

Verder hoop ik dat ik ooit mijn eigen boek ga uitgeven (mag over eten gaan, maar ik heb nog veel meer andere ideeën) en droom ik van een eigen gezinnetje en een gezellige bankrekening.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  • Met stip op één: dat mensen stoppen met het mishandelen en eten van dieren. Het is gewoon niet nodig, het is slecht voor de dieren, je gezondheid én het milieu. Ik hoop zo erg dat alle mensen dit een keer in gaan zien. Of ik dit nog ga meemaken weet ik niet, maar ik hoop het wel.
  • Oké, gedeelde eerste plaats dan: dat mijn familie en vrienden ­­– en vooruit, ikzelf ook – gezond en gelukkig zijn en blijven. Lekker cliché, maar dit vind ik belangrijker dan wat dan ook.
  • Dat ik dadelijk mijn geld kan verdienen met hetgeen wat ik leuk vind: schrijven. Ik ben net afgestudeerd, dus ik ben nu mijn freelance opdrachten aan het uitbouwen zodat ik uiteindelijk fulltime bezig kan zijn met mijn blog en deze freelance schrijfopdrachten. Ik ben dus al goed op weg!

PS mocht je dit lezen en nog een goede, creatieve en gezellige tekstschrijfster nodig hebben: I’m your woman.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, eigenlijk wel. En daar mag ik best eens vaker bij stilstaan, nu ik er zo over nadenk. Er zijn altijd dingen die beter kunnen, doelen die je nog niet behaald hebt of kutsituaties die opeens opdoemen. Je focus ligt dan al gauw daarop, maar ik heb de leukste boyfriend ever, mijn lijf is gezond, werkt naar behoren en ziet er ook nog eens prima uit, ik heb hele lieve (en hilarische) vriend(inn)en, een gezellige familie, een supermooi huisje en er ligt regelmatig naturel ribbelchips in de kast. Volgens mij heb ik niks te zeuren.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Mijn gestelde doelen behalen, of in ieder geval goed op weg zijn om deze te behalen. Helemaal doen waar je gelukkig van wordt en daar je geld mee kunnen verdienen – en nee, ik hoef niet perse miljoenen op de bank te hebben staan. Al is het natuurlijk altijd welkom.

 

Gedeeld: Favoriete recept.

Elke friet-met-stoofvlees-lover moet deze vegan versie geprobeerd hebben. Echt. Morgen sporten we het er wel weer af.

 

 

 

[separator]

 

Daisy Schot-van Poelje van homeofdaisies.nl blogt en vlogt over alles wat haar blij maakt; van bloemen, vrolijkheid, lente en sproetjes tot aan beauty, travel, wonen en gezondheid. En dat alles 100% vegan! Ik ben verliefd op haar labrador Bentley, asielkat Bailey en Daisy’s geweldige verhaal! Wat haar zo inspirerend maakt? Je komt het te weten in dit interview. Heel veel lees plezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik ben naast een bezig bijtje ook chronisch ziek. Energie is daarom voor mij erg belangrijk, want ik heb dagelijks pijn en ben snel moe. Dit jaar heb ik besloten mijn werkdagen anders in te delen. Daardoor heb ik meer tijd en ruimte voor mezelf, mijn blog en fotografie. Maar het meest energie krijg ik van lekker buiten zijn en wandelen met onze labrador Bentley van anderhalf. Daar ga ik meteen als ik van mijn werk kom uitgebreid mee wandelen door het bos of langs de zee. Daarna is het tijd om even te rusten en een kopje koffie te drinken voordat ik eventueel nog wat werk voor mijzelf (blog, vlog of fotografie) ga doen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vorig jaar september ben ik veganistisch gaan eten. Ik at al een paar jaar weinig tot geen vlees meer en was mij steeds meer gaan inlezen over het veganisme. Toen kwam ik voor het eerst bij een osteopaat die mij vroeg naar mijn zuivelgebruik. Slik… Ik dronk zonder problemen een latte en een grote beker melk per dag, om nog maar te zwijgen over mijn liefde voor kaas. Toen ze mij adviseerde daar eens mee te minderen (zuivel kan reumatische klachten verergeren) ging voor mij de knop om. Dan maar veganistisch! Eerst nam ik mij voor het een periode te proberen, maar toen het mij heel makkelijk af bleek te gaan heb ik het doorgezet. Thuis eet ik 100% veganistisch. Buiten de deur (ik woon in Zeeland, niet de meest vooruitstrevende provincie) probeer ik zo goed mogelijk veganistisch te eten. Als het niet lukt wil ik nog wel eens spijbelen met iets van kaas of vis. Ik probeer het mezelf – en mijn omgeving – vooral niet te moeilijk te maken. Ik doe mijn best, maar ga ook weer niet op een blaadje sla leven als er geen vegan opties zijn. Dat laatste is dan ook mijn tip: probeer het voor jezelf niet ál te moeilijk te maken. Doe je best en als het een keer niet lukt is dat ook oké.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Eigenlijk niet heel veel anders. In het begin ben je wel wat langer onderweg omdat je letterlijk elke verpakking controleert op de ingrediënten. Maar naar verloop van tijd weet je – in elk geval met je vaste prik artikelen – wel wat wel en niet vegan is. Gelukkig hebben we in mijn stad diverse supermarkten, waar ik verschillende vervangers haal. Jumbo is favoriet voor de eigen merk vleesvervangers, waarvan de meeste vegan zijn. Daarbij is de linzenburger mijn lievelings! Bij Dirk shop ik Vivera en Alpro producten (die zijn een stuk goedkoper dan bij AH of Jumbo). Verder eet ik extra veel groenten en gebruik ik in recepten vaak noten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn moeder schoot met kerst wel even in de stress. Want gourmetten met een vegan, HOE DAN?! Gelukkig heb ik haar gerust gesteld en zelf voor mijn producten gezorgd. Zelf burgertjes gekocht, mijn eigen vegan kruidenboter en andere brood smeersels gemaakt. Van die burgers had ik er behoorlijk wat over, die ik de dag erna meenam naar mijn schoonfamilie. Mijn neefje van 10 vroeg of hij eens zo’n burger mocht proeven. “Lekker! Mag ik er nog één?” was zijn oordeel. Nog meer mensen proefden en iedereen reageerde ontzettend enthousiast. Ik vertel graag over waarom ik vegan eet, hoe makkelijk het eigenlijk is en wat de voordelen voor onder meer het milieu zijn als je al 1 dag in de week geen vlees eet. Daar heb ik tot nu toe alleen maar positieve reacties op gehad. Ik ben geen type die mensen wil overhalen het ook te doen, dat moet je namelijk helemaal zelf weten. Maar het feit dat steeds meer mensen er over nadenken wat vlees en zuivel met dieren en het milieu doen en hoe zij daar zelf een positieve bijdrage kunnen geven is voor mij al voldoende.

 

 

Je blogt op homeofdaisies.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Bijna 4 jaar geleden kwam het idee om (weer) te gaan bloggen. Omdat ik héél veel dingen leuk vind, vond ik het lastig om een naam te verzinnen die de lading dekt. Ik heb er echt hele brainstormsessies met mezelf aan gewijd haha en uiteindelijk kwam ik op dit. Home of Daisies staat voor een huis vol dingen waar ik (Daisy) blij van wordt. Bloemen, vrolijkheid, lente, sproetjes. Personal lifestyle met een vleugje beauty, travel, wonen en gezondheid.

 

 

Waar blog en vlog je allemaal over?

In de loop der jaren is het steeds meer een personal lifestyle website geworden. De dingen dus waar ik vrolijk van word en die ik wil delen. Dit kan gaan over beauty, reizen, boeken, reviews, eten/recepten, wonen. Van alles! Daarbij vlog ik al zo’n 3 jaar, waarvan ruim 2 jaar in de vorm van weekvlogs. Ik film mijn leven, wat ik allemaal onderneem, waar ik mee zit, fotosessies die ik doe, feestjes die ik bezoek. Mijn man Jochem en mijn harige kinderen (labrador Bentley en asielkat Bailey) hebben hier ook vaak een hoofdrol in. Maar soms ga ik ook meer de serieuze kant op. Zo heb ik best wat gedeeld over mijn chronische ziektes Hypermobiliteitssyndroom en Fibromyalgie, mijn zoektocht naar een goede anticonceptie en de depressie die ik had.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs en vlogs ontvangen hebt?

Dat waren sowieso de reacties die ik kreeg op de eerste blog die ik schreef over mijn depressie. Achteraf gezien heb ik die heel lang gehad, maar toen ik (eindelijk!) de diagnose kreeg voelde ik mij bijna geroepen dit openbaar te maken. Moeilijk? Zeker! Heel erg moeilijk zelfs. Maar de reacties waren het meer dan waard. Zoveel berichten van steun en herkenning. Ik kreeg veel comments onder mijn blog, maar minstens zoveel in privéberichtjes op Facebook en Instagram. Zoveel liefde! Weten dat je niet de enige bent, dat er meer mensen zijn en dat jouw stap voor het openbaar maken van hetgeen waar jij mee zit zoveel los maakt bij anderen. Dat vind ik mooi. En ik hoop dat er iemand zich geroepen heeft gevoeld hulp te zoeken na het lezen van mijn verhaal.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Helaas wel. Mensen hebben altijd een mening en sommigen vinden het nodig om dit te ventileren. In het begin ging ik nog wel eens de discussie aan, maar daar ben ik mee gestopt. Onnodige energieverspilling. Van sommigen krijg ik wel buikpijn of slaap ik een nacht slecht. Maar dat zie ik voor mezelf ook als leerproces. Niet iedereen kan het altijd eens zijn met hoe jij je leven leidt of hoe jij de dingen aanpakt. Jammer dan. Ieder z’n ding. Weg met die telefoon en naast je neer leggen. Of als het lelijke scheldkanonnen zijn, lekker verwijderen.

 

 

Naast je blog, ben je ook werkzaam als freelance fotograaf. Hoe omschrijf je je stijl?

Dat klopt! Ik ben altijd wel bezig geweest met fotograferen, maar nu sinds een goed jaar bezig als zelfstandige. Of ik een vaste stijl heb durf ik niet te zeggen, dat ben ik misschien nog aan het ontdekken. Ik ben wel dol op gekleurde luchten, wapperende haren en lachende gezichten. Een moment vastleggen die niet geposeerd of gestileerd is. Maar anderzijds vind ik de sfeer van zwart-wit fotografie ook fantastisch. En het is natuurlijk ook afhankelijk van de opdrachtgever, wat die wil zien. Zo maak ik foto’s voor een bedrijf dat barbecues verkoopt. Dat is weer wat meer stoer qua materialen en styling, tegenover verliefde stelletjes op het strand. Dat contrast vind ik tof en past ook bij wie ik ben. Ik pas ook niet in een hokje.

 

 

Wat is de mooiste foto die je ooit hebt gemaakt en welk verhaal zit er achter deze foto?

Wat een gemene vraag! Alsof je moet kiezen wie van jouw kinderen favoriet is hahaha! Maar als het écht moet denk ik dat ik ga voor de zwart-wit foto van de handen. Ik was gevraagd om een fotoshoot te doen van een 13-jarig trouwjubileum. De vrouw kon na al die tijd nog steeds haar trouwjurk aan (hoe knap?!) en wilde haar man verrassen, samen met hun 3 kinderen. We fotografeerden in de kerk waar zij getrouwd zijn. De sfeer was heel gemoedelijk en fijn en ondanks dat ik best zenuwachtig was ging het super goed. Deze foto toont voor mij de liefde en samenhang tussen de leden van dit gezin weer, zonder dat je hun gezichten ziet.

 

 

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk nog een ontdekkende. Thuis eten gaat super goed en makkelijk. Ik vind het geen probleem om oude recepten om te bouwen tot vegan gerechten. Maar ik ben nog steeds nieuwe producten aan het ontdekken, manieren om op algehele gezondheid beter om te gaan met voeding. Daarnaast zou ik in de toekomst bijvoorbeeld ook qua kleding en verzorging meer vegan willen gaan. Gelukkig wordt het steeds makkelijker gemaakt, zoals de vegan huidverzoringslijn van Kruidvat die ook nog eens super betaalbaar is!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn oma was mijn grote voorbeeld, zij is afgelopen januari overleden. Zij vond het belangrijk er goed uit te zien en gaf mij altijd tips. Dat ik mijn wenkbrauwen moest bijtekenen en moest stoppen met die dikke zwarte eyeliner op mijn waterlijn. Hoe ik het beste koopjes kon scoren in de stad en welke kleding mijn figuur beter deed uitkomen. Daarnaast was ze dol op koken (mijn moeder totaal niet haha!) en leerde ze mij op dat gebied nieuwe dingen kennen door te proeven en te proberen. Oh en dat niemand ooit slechter is geworden van hard werken! Dat was haar motto.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Zelf heb ik vooraf goed ingelezen op waar je qua voeding allemaal op moet letten, bijvoorbeeld B12 (die ik zelf niet blijk op te nemen en sinds januari geïnjecteerd krijg) en calcium. En ik was blij met de tip dat havermelk lekker is voor in je latte. Die is overigens ook heerlijk in je pannenkoek! En voor mij persoonlijk geldt: doe je best, maar wees niet te streng voor jezelf als het een keer niet lukt om een vegan koffie te scoren of om vegan te lunchen als je onverwacht buiten de deur eet.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom is niet eens werk gerelateerd haha! Ik zou heel graag willen verhuizen naar een huisje met een lap grond, zodat ik meer dieren kan houden. Wakker worden met uitzicht op een weiland vol geitjes, schaapjes en misschien zelfs ezels en paarden. Lijkt me fantastisch! En dan komen er sowieso meer katten en ga ik mijn man heel hard overhalen voor nog een hond.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  • Een nieuw huis om al mijn huisdierendromen te laten uitkomen.
  • Kunnen leven van mijn fotografie (en/of blog), mede omdat ik dan nog beter mijn eigen tijd kan indelen voor mijn gezondheid en mijn dieren. En omdat ik dan voor mijn gevoel nooit meer hoef te werken!
  • Minder last hebben van chronische ziekten. Minder pijn, minder moe. Of gewoon helemaal niet meer ziek zijn, maar dat is natuurlijk een utopie.

 

Ben je gelukkig?

Als je mij dit een jaar geleden had gevraagd had ik ‘nee’ moeten antwoorden. Maar ik ben heel blij dat ik deze vraag nu met ‘ja’ kan beantwoorden! 😀

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Vroeger was ik daar heel zwart-wit in. Of je bent succesvol of je hebt gefaald. Ik ben ‘succesvol’ zijn veel minder belangrijk gaan vinden. Het gaat uiteindelijk om gelukkig zijn en jezelf omringen met mensen (en dieren!) die je blij maken. Dat je dan een keer niet die verre reis kan maken of de mooiste kledingstukken kunt kopen omdat je moeite hebt met het vinden van een baan, betekent niet meer dat je gefaald hebt. Meer dan je best kun je niet doen.

 

 

Gedeeld: hotspot tip!

Graag zet ik mijn lieve vriendinnen en harige vriendjes van Kattencafé Kat&Schotel in Goes in het zonnetje! Wat begon als een grapje tussen 2 chronisch zieke dames met een voorliefde voor katten, eindigde nog geen jaar later in de opening van het 10de kattencafé van Nederland. Hier wonen 8 schattige kattenkinders die veelal lange periode in het asiel hebben gezeten. Stuk voor stuk lieverds (al is Angel a.k.a. Eendo stiekem mijn favorietje) met een eigen karakter die in het café hun forever home hebben gevonden. Oh én ze hebben sojamelk voor capo’s en latte’s en vegan broodjes op de menukaart staan. Aanradertje! Ik ben kind aan huis in elk geval.

 

 

 

[separator]

 

 

Hoi! Mijn naam is Ashley, ik ben 22 jaar en ik heb sinds kort mijn eigen blog thatbutterflyvegan.wordpress.com. Sinds mijn 19de ben ik veganist. Een veganistische levensstijl is voor mij inmiddels zo normaal geworden, dat ik het als vanzelfsprekend zie. Toch is het niet zo vanzelfsprekend als dat het lijkt. Ik ben namelijk de enige in mijn familie die geen vlees eet. Ondanks dat ik dit zelf niet als een probleem ervaar, kan ik mij voorstellen dat er mensen zijn die het lastig vinden om ‘anders’ te zijn dan hun familieleden en daarom de stap naar veganisme niet durven te zetten. Daarom deel ik in deze blogpost een aantal handige tips met jullie en vertel ik hoe mijn weg naar veganisme er uit heeft gezien. 

 

Sta voor je eigen idealen!

Ik ben altijd al eigenwijs geweest. Als iemand iets op een bepaalde manier deed, deed ik precies het tegenovergestelde. Leren fietsen zonder zijwieltjes heb ik mijzelf aangeleerd, omdat ik dat zelf wilde doen 😉 . Ook op het gebied van eten wilde ik mijn eigen keuzes gaan maken. Toen ik 9 jaar was wilde ik vegetariër worden, omdat ik mij niet fijn voelde bij het idee dat ik dode dieren moest eten. Helaas vonden mijn ouders dit toen geen goed idee. Zij dachten dat het slecht voor mijn ontwikkeling zou zijn, en bovendien vonden ze het lastig. Ondanks dat ik vlees uit mijn maaltijden sorteerde en de vleeswaren van mijn brood afhaalde, gaven mijn ouders niet toe. Daarom besloot ik mijn (eerste) poging op te geven. Toch ben ik vol blijven houden en uiteindelijk op mijn 14de alsnog vegetariër geworden. Ik liet mijn ouders inzien dat ik dit écht graag wilde, waardoor ik hen uiteindelijk heb kunnen overtuigen.

 

 

Maak het niet te ingewikkeld.

Voor mijn ouders was het vooral in het begin wennen dat ik geen vlees meer at. Omdat ik als enige vegetariër was, werd er voor mij een apart pannetje met eten gekookt. Gelukkig ontdekten mijn ouders dat het niet lastig was om een gerecht te maken zonder vlees. Aten zij iets met gehakt? Dan kochten zij voor mij vegagehakt. Gingen we barbecueën? Dan kochten ze vegaburgers voor mij.

 

Voor veel producten zijn inmiddels plantaardige alternatieven te vinden (denk aan sojayoghurt, plantaardige melk, vegan kaas etc.) Mijn tip is dan ook om zeker in het begin bij de basis te blijven en om te kijken naar hoe je de maaltijden die je al at kunt ‘veganizen’. Laat zien dat veganisme niet ingewikkeld is!

 

 

Accepteer en laat los.

In de jaren daarna ben ik mij meer gaan verdiepen in de ethische aspecten van een vegetarisch eetpatroon. Hierdoor ben ik er achter gekomen dat de ei- en zuivelindustrie niet zo duurzaam waren als dat ik dacht. In de jaren dat ik vegetariër was, stond ik hier niet bij stil. ‘Gewoon’, omdat ik simpelweg niet anders wist. Toch heeft het een aantal jaren geduurd voordat ik veganist werd. Dit kwam vooral doordat mijn familie veganisme als iets extreems zag.

 

Toch kon ik het niet langer over mijn hart verkrijgen om dierlijke producten te consumeren zonder mij hier schuldig over te voelen. Daarom besloten mijn moeder en ik een compromis te sluiten. De maaltijden die ik zelf bereidde (ontbijt, lunch, tussendoortjes) maakte ik veganistisch, en de avondmaaltijden waren vegetarisch. Hierdoor hoefde mijn moeder niet anders te koken dan voorheen en at ik meer plantaardig.

 

Ondanks dat ik liever volledig veganistisch wilde leven, kon ik accepteren dat dat er op dat moment niet inzat. Door een verleden met een jarenlange eetstoornis werd er altijd goed op mijn eetpatroon gelet, en ik kon mij voorstellen dat alle dierlijke producten uit mijn eetpatroon schrappen als iets eetgestoords werd gezien. Daarom besloot ik te accepteren dat ik niet volledig veganistisch kon leven op dat moment.

 

Mijn tip: accepteer dat verandering tijd kost. Zowel bij jezelf als bij jouw omgeving. Het aannemen van een nieuwe levensstijl is en blijft een grote verandering en hoeft niet van de één op de andere dag plaats te vinden. Ook kleine stapjes tellen!

 

 

 

Leer & inspireer!

Langzaam maar zeker verving ik meer dierlijke producen door plantaardige varianten en ben ik volledig veganistisch gaan eten. Doordat het een langzaam proces is geweest, voelde het niet als iets extreems en kreeg ook mijn familie de tijd om aan mijn nieuwe levensstijl te wennen. Daarnaast kookte en bakte ik veganistische maaltijden om hen te laten zien dat je ook als vegan genoeg lekkere en voedzame dingen kunt eten.

 

Als mijn moeder boodschappen deed, dan maakte ik lijstjes met veganistische producten zodat zij niet alle etiketten in de winkels hoefde te lezen. Als er een verjaardag was, stelde ik voor om een plantaardige taart te maken. Als mijn familie ’s avonds een gerecht met dierlijke producten at wat niet makkelijk te ‘veganizen’ was, dan kookte ik voor mijzelf.

 

Tip: laat zien dat je als vegan genoeg mogelijkheden hebt en neem zelf initiatief. Als je opgroeit in een gezin waarin veganisme (of zelfs vegetariër zijn) niet de standaard is, zul je moeten accepteren dat jij hier soms alleen in staat. Kook lekkere maaltijden voor jezelf en zie het juist als een mooie uitdaging om anderen te inspireren wanneer de rest iets anders eet.

 

 

Was het dan nooit lastig om de enige veganist in jouw omgeving te zijn?

Lastig heb ik het nooit gevonden. Ik sta volledig achter mijn levensstijl en ik wil nooit meer anders. Natuurlijk heb ik wel situaties meegemaakt waarvan ik had gehoopte dat het anders was gegaan. Toen er met een familiedag een catering werd geregeld en tegen mij werd gezegd ‘neem je eigen eten maar mee’ vond ik dat natuurlijk jammer. Toch probeer ik dit soort situaties tot iets positiefs om te zetten. Ik heb toen bijvoorbeeld lekkere vegan sushi gemaakt. Ik kreeg van een aantal mensen zelfs de vraag waar ik die sushi toch vandaan had gehaald, omdat zij dat ook wel hadden gewild .

 

Inmiddels woon ik samen met mijn lieve (vegan!) vriend en hebben wij een volledig vegan huishouden. Voor mijn familie en vrienden is het inmiddels normaal geworden dat ik vegan ben. Wanneer ik bij mijn moeder thuis ben, kookt ze veganistisch en als ik uiteten ga met vrienden zoeken we een restaurant uit met zowel dierlijke als plantaardige opties. Ik probeer los te laten dat mijn familie en vrienden ervoor kiezen om niet veganistisch te leven, en ik focus me vooral op mijn eigen proces.

 

Ik ben overtuigd van mijn eigen idealen en zal daar altijd achter staan. En ik hoop daarmee anderen uiteindelijk te kunnen inspireren om hetzelfde te doen.

 

 

Liefs,

Ashley

 

[separator]

 

PS: Genoten van dit gastblog? Laat het ons dan weten! Lieve mails voor Ashley worden direct doorgestuurd.

Het stond al zo lang op mijn verlanglijstje; een interview met Joyce de Vries van Nevernotcooking.nl en vandaag wordt mijn wens eindelijk werkelijkheid! Maak kennis met deze geweldige vegan blogger die de mooiste en lekkerste gerechten maakt maar ook laat zien dat het goed is om te delen hoe het werkelijk met je gaat en wat er zich in je leven afspeelt. Ik heb enorm veel bewondering voor haar kracht, positiviteit en hoe zij in het leven staat. Ik denk dat we allemaal wel iets van Joyce kunnen leren. ♥

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg altijd goede energie als ik ‘s ochtends lekker uitgebreid douche en tut in de badkamer. Gelukkig heb ik daar alle tijd voor, dus als ik een drukke en productieve dag wil dan doe ik dat. Het begint dan vaak met mijn haar conditionen, een maskertje er in, douchen in de tussentijd en vervolgens de make-up in. Heerlijk vind ik dat! Vervolgens plof ik ergens in huis neer met mijn laptop, wat te eten en een fles water en kan ik aan de slag.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op 1 maart 2017 ben ik veganistisch geworden. Een vriendin daagde mij uit om de VeganChallenge te doen en ik zei “Nee, dan ga ik kaas missen!” – maar vond het toch ook wel interessant. Ik besloot op mijn blog (die had ik toen al) dus ook een maand enkel vegan gerechten te plaatsen, vandaar dat ik een maandje eerder begonnen ben, dan kon ik in de VeganChallenge maand allemaal lekkere gerechten delen.

 

 

Ik zag er wel als een berg tegen op want ik at zoveel kaas, maar het is mij gigantisch meegevallen. Het enige waar ik tegenaan liep was het vinden van vegan friendly haarproducten én mooie sneakers. Ik ben echt een sneakerhead en ik vind veel van de vegan sneakers een beetje muf.

 

 

Van de één op de andere dag ben ik dus veganistisch gaan leven en het is écht de beste keus geweest die ik ooit gemaakt heb. Het was even slikken, mijn blog werd goed bezocht door omni’s en nu moest alles ineens omgegooid worden en ik was bang dat het slecht zou zijn voor mijn bezoekersaantallen, maar niks is minder waar, haha.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is één van mijn favoriete bezigheden. Ik maak er een sport van om voor zo min mogelijk geld zoveel mogelijk dingen te kopen. Op vrijdag ga ik vaak naar de markt (of Arabische supermarkt) voor groenten en fruit. Daar weet ik vaak voor €10,- voor een hele week te scoren. De houdbare producten die bestel ik vaak via Picnic, net als de diepvries producten, die haal ik dan eens per maand. Op die manier besparen we nog flink wat geld ook, want bij ieder supermarkt bezoek neem je toch altijd meer mee dan dat eigenlijk nodig is.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Dit is een lastige vraag om te beantwoorden, mijn katten krijgen geen vegan voer, daar gingen ze echt niet goed op dus dat probeer ik later nog eens. Mijn vader zei pas (dat vond ik wel mooi), dat hij nu ook de nieuwsartikelen over veganisme leest. Dat hij dit eerst altijd oversloeg, maar omdat ik er zo mee bezig ben, leest hij het toch door. Mijn vriend is niet vegan (en dat mag hij ook helemaal zelf weten) maar ik vind het mooi dat hij toch steeds wat dingen proeft. Dat doet mij goed. Wie weet wat de toekomst ons dan nog brengt.

 

 

Je blogt op Nevernotcooking.nl. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

De naam van mijn blog was eerst woahjoyce.nl en dit stamde uit de tijd dat ik nog op het Grafisch Lyceum zat. Ik had een portfolio nodig, dus ik had die aangemaakt. Echter vond ik het niet passend, dus ging ik op zoek naar iets anders. Op Instagram gebruikte ik vaak #nevernoteating en toen ik een vriendin vertelde dat ik een nieuwe naam zocht zei ze; “Is Never Not Cooking dan niet iets dat past?” – ik vond dat zo leuk, dat ik die naam gekozen heb.

 

 

Wat betekent eten voor jou?

Eten (en vooral koken) is alles voor mij. Vanaf het moment dat ik op mezelf woonde kookte ik allerlei experimentele dingen. Later besloot ik een koksopleiding te gaan doen en als kok te gaan werken daarna. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn met mooie producten en daar lekkere dingen mee te maken. Het is mijn ultieme manier van ontspannen.

 

 

Hoe kom je aan inspiratie voor het continu ontwikkelen van nieuwe vegan recepten?

Inspiratie komt overal vandaan. Van een tv programma over non-vegan eten tot een uithangbord bij een afhaaltentje. Soms heb ik ook vanuit het niets inspiratie, dan word ik wakker en denk ik; “Ja, dat ga ik vandaag maken!”

 

 

Waar blog je naast eten, nog meer over?

De laatste tijd merk ik inderdaad dat ik over meer wil schrijven dan veganistisch eten. Ik was onlangs zwanger en heb daar wat artikelen aan gewijd, maar bijvoorbeeld ook over wasbare luiers en hoe vervuilend luiers zijn voor de planeet. Ik heb nog wat vegan cosmetica en zero-waste artikelen op de planning staan. Veganisme is zoveel meer dan het eten, dus een stukje lifestyle pak ik de laatste tijd ook mee.

 

 

Zijn er bepaalde onderwerpen waar je heel graag vaker over wilt bloggen?

Op 31 mei 2018 zijn wij onze dochter verloren, ze overleed tijdens de bevalling. Ik heb er al wat over geschreven maar wil dit in de toekomst zeker ook blijven doen. Mental health is altijd een dingetje geweest, ik ben gediagnosticeerd met borderline toen ik 18 jaar was en heb ladingen therapie gevolgd om een beetje inzicht te krijgen. Ik vind dat er niet genoeg geschreven word over de lastige dingen des levens, dus ook daar wil ik wat mee doen. Wat dat is, weet ik nog niet precies, maar ik speel al een tijdje met het idee om daar wat over te schrijven.

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Zoals hierboven al staat zijn wij onlangs onze dochter verloren en alle reacties die ik op dat bericht heb ontvangen zijn zó lief en waardevol. Het was (en is) een enorm lastige tijd met veel ups en downs, maar de berichtjes die ik (nog steeds) ontvang geven zoveel steun. Ik kan niet 3 reacties kiezen, alles is waardevol.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

Ik kook altijd vrij hoog op smaak, dat heb ik geleerd van een chef waarmee ik samenwerkte. Dus ja, ik gebruik best wat zout soms. Sommige mensen vinden het dan too much. Dat kan gebeuren, dus ik geef in recepten vaak aan dat mensen zout naar smaak toe moeten voegen.

 

 

Het meest irritante vind ik mensen die bij (bijvoorbeeld) een taart recept komen vragen of dit ook gezonder kan, of die met kritiek komen dat het niet oké is dat er suiker in een taart gaat. Daar kan ik écht chagrijnig van worden. Ik ben geen healthy lifestyle blogger, ik kook dingen waar ik blij van word, daarbij gebruik ik inderdaad ook suiker, boter en andere ongezonde dingen. Ik geef dan altijd aan dat het niet mijn intentie is om een gezonde cheesecake te maken en verwijs ze door naar andere bloggers die wél ‘gezonde’ taart maken. Want laten we eerlijk zijn; of je nu 20 dadels ergens in doet of suiker, je lichaam reageert er hetzelfde op.

 

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Weer zo’n lastige, haha. Ik hou van fastfood, maar niet perse ongezond fastfood. Ik hou van eten dat snel klaar is maar toch ook voedzaam. Burrito’s met rijst, bonen, verse salsa en koriander bijvoorbeeld. Weinig tijd, veel smaak – dat is mijn motto een beetje. Dus ja – ik denk dat ik wel een fastfood vegan ben.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Qua koken is dat toch Anthony Bourdain, ondanks dat hij niet altijd vegan-friendly uitspraken deed, was deze man echt ge-wel-dig. Ik heb veel geleerd van zijn series en boeken, veel inspiratie opgedaan en geleerd dat je hoe dan ook lekker jezelf moet zijn.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Ik zeg altijd dat je het gewoon moet doen. Niet teveel twijfelen, niet teveel zoeken naar argumenten waarom het lastig is; gewoon doen. Het makkelijkste is om in het begin alles from scratch te koken. Dus geen pakjes en zakjes maar terug naar de basis. Van daaruit kun je je langzaam verdiepen in wat voor producten er allemaal te krijgen zijn die het gemak in de keuken kunnen vergroten.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Mijn grootste droom is om een kookboek uit te brengen, dit is altijd al een droom geweest. Ik was aan een e-book begonnen voor deze zomer, met lekker zomerse gerechten (en deze wilde ik vlak voor mijn uitgerekende datum uitbrengen) maar door het overlijden van Ivy is dat even geschrapt. In de toekomst wil ik daar dus zeker mee verder, toch een stapje dichterbij mijn droom.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Met stip op één; meer tijd doorbrengen met Ivy. Ze is veel te kort bij mij geweest.
    2. Iedereen gaat plantaardig eten – het zou zo mooi zijn als iedereen in gaat zien dat we de planeet kapot maken én dat dieren het verdienen om goed behandeld te worden.
    3. Graag zie ik dat iedereen gelijk behandeld gaat worden – geen onderscheid mee tussen geslacht, geaardheid, afkomst, etc. Het zou zó mooi zijn als we in harmonie kunnen leven.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja en nee. Toen Ivy overleed voelde het alsof mijn hart in duizend stukjes is gebroken en haar overlijden heeft en leegte achtergelaten. Maar ik ervaar ook langzaam weer wat geluk; een plant/bloem die in bloei staat, uitslapen en knuffelen met de katten, een mooi gerecht dat ik ineens uit mijn mouw schud, mijn lieve vriend die er altijd voor mij is – zo zijn er altijd kleine dingen waar je toch wat geluk uit kunt halen.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Gelukkig zijn met wat je doet. Energie krijgen ondanks dat je druk aan het werk bent. Succes is geen baan waarbij je gigantisch veel verdiend, het is gelukkig zijn met wat je doet en neerzet, je hart volgen en doen wat je het liefste doet.

 

 

Gedeeld: wat wil je delen? (denk aan een win actie, lievelingsrecept, hotspot, workout, wensenlijstje of een exclusieve anekdote)

Ik wil graag een van mijn laatste creaties delen. Langzaamaan pak ik het leven weer op en ik had ineens zoveel zin in Pom (een Surinaams gerecht) dat ik het besloot zelf in elkaar te flansen. Het smaakte zó goed dat ik het gelijk wilde delen op mijn blog en nu ook met jou!

 

Vegan pom; ik ben in food heaven

 

[separator]

 

 

Pin It