Tag

borstvoeding

Browsing

Ik heb altijd geweten dat ik borstvoeding wilde geven. Toch liep het niet vanzelf en heb ik er heel veel liefde en doorzettingsvermogen in gestopt. Met resultaat! Want ik heb ons meisje 14 maanden lang mogen voeden. Tot dat de 2de borstontsteking voor de deur stond en ik aan alles merkte dat het oké was om te stoppen. Afbouwen lukte alleen niet en daarom ging ik naar de dokter toe voor het medicijn Dostinex. In dit blog artikel deel ik mijn ervaring met je omdat ik er zelf online niks over kon vinden en mij ook regelmatig eenzaam heb gevoeld. Want starten met borstvoeding wordt overal gepromoot, maar het lijkt wel alsof er op afbouwen een taboe rust…

Mijn borstvoedingsverhaal.

Ik ben er enorm trots op dat ik Lana 14 maanden lang zelf heb mogen voeden. Want het ging niet gemakkelijk. In de kraamtijd bleek namelijk dat Lana een ‘luie drinker’ was, waardoor ze niet genoeg melk binnenkreeg om op te kunnen groeien. Omdat ik echt wilde dat ze mijn melk kreeg, heb ik alles op alles gezet en ben ik fulltime gaan kolven. De eerste maanden minimaal 12x per dag en soms wel vaker! En dat had resultaat. Want op de 9de dag begon ze eindelijk aan te komen. Dit was ook het moment dat ze ‘boob valley’ met rust liet en de voorkeur gaf voor de fles. Iets wat ik trouwens nooit erg vond. Voor mij was het altijd het belangrijkste dat ze zou groeien en dat ik haar het allerbeste kon geven in de vorm van mijn melk.

De maanden vlogen voorbij en Lana is verandert in een smikkelkontje.

De eerste hapjes; wat een feest! Eten is, net zoals voor ons, super belangrijk voor Lana. Als het maar vers en gezond is, dan is er bijna niets wat ze niet lust. Vanaf 8 maanden oud zijn het niet alleen meer vluchtige hapjes of snacks, maar ontbijt, luncht en dineert ons meisje gezellig met ons mee. Vanaf 10 maanden oud, zijn we haar ook een flesje water gaan geven en al snel verving dit flesje water, haar flesje melk. Eigenlijk verloopt alles super natuurlijk en volgen we Lana helemaal in haar flow. Melk wordt minder belangrijk en is vooral een traktatie en helpt daarnaast bij het in slaap vallen.

Het moment is daar; mijn productie mag omlaag. Woehoeee!

Op mijn verjaardag (20 februari) dit jaar, krijg ik een borstontsteking. Zware koorts, Lana niet meer kunnen dragen, onwijs pijnlijke borsten, niet meer kunnen bewegen of liggen… Wat een hel. Echt niet leuk. Ik krijg een antibiotica kuur en na een week heb ik het gevoel weer een beetje terug te zijn. Vanaf dat moment speel ik regelmatig met de gedachten om te willen stoppen met borstvoeding. We experimenteren met vegan kunstvoedingsmelk, maar Lana lijkt niets lekker te vinden. Tot dat we haar in april een flesje Alpro groeimelk op basis van sojamelk geven. Ze lijkt het net zo lekker te vinden als borstvoedingsmelk en geniet er zichtbaar van. Woehoeee! Inmiddels ben ik al weken bezig om mijn productie omlaag te krijgen. Want 2 liter melk, dat drinkt Lana al lang niet meer. Ik kolf steeds een beetje minder. Maar ik blijf hangen op 1,5 liter per dag.

Kan iemand mij helpen?

Ik klop bij het Consultatiebureau aan en de huisarts. Maar iedereen geeft hetzelfde advies; ‘’je doet het super goed! Blijf iedere dag voelen en probeer minder te kolven.’’ Tot ruim een maand geleden de 2de borstontsteking om de hoek kwam kijken. Ik was het zo zat. Ziek worden zonder reden, zo voelde het een beetje. Inmiddels eet Lana namelijk geweldig en ook het groeimelkje van Alpro doet het perfect. Met 13 maanden kolf ik nog steeds 5x per dag. Als ik het minder vaak doe, dan krijg ik last van harde schijven en plekken. Geen pretje. En daarom klop ik opnieuw aan bij de huisarts. Ik had zelf al wat onderzoek gedaan en hoewel ik geen ervaringsverhalen kon vinden, las ik wel iets over Dostinex. Ik vroeg aan de huisarts of dit een oplossing op mijn probleem zou kunnen zijn. Zonder daar echt antwoord op te kunnen geven (hij moest het zelf ook Google-en), kreeg ik het medicijn mee. 2 kleine pilletjes verdeeld over 2 dagen. In de gebruikershandleiding las ik over gemene bijwerkingen maar ik besloot hier niet teveel naar te kijken. Ik wilde af van de pijn en de borstontsteking die om de hoek keek, voor zijn. Dus bottoms up, op goed geluk!

Slik, de bijwerkingen.. En ik heb nog steeds last van stuwing.

Omdat ik de Dostinex slik terwijl ik tegen een borstontsteking aan zit, heeft de huisarts geadviseerd om wel 1-2 keer per dag te blijven kolven. Het medicijn schijnt zo krachtig te zijn, dat het de melkproductie gewoon kan stoppen ook wanneer je doorgaat met kolven. Ik volg dan ook braaf zijn advies op. Wel krijg ik vrij snel last van een aantal bijwerkingen die Dostinex met zich mee brengt. Zoals slaperigheid, totaal van de wereld zijn, vergeetachtig, somber/depressief voelen, hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Ook heb ik het gevoel dat mijn hormonen alle kanten op vliegen. Vreselijk. Maar het is voor een goed doel! Na de 2de dag merk ik trouwens dat mijn productie aan het verminderen is. Alleen kom ik maar niet af van die stuwing. Ik besluit het even aan te kijken.

Nog maar net genezen en dan kijkt de 3de borstontsteking om de hoek.

Eindelijk was ik af van de harde plekken en schijven. Maar een kleine 2 weken later wordt ik wakker en verga ik van de pijn. ‘’Sh*t, daar gaan we weer’’. Ik voel aan mijn borsten en jawel, harde schijven en plekken. Ik ben net 3 dagen gestopt met kolven omdat ik het gevoel kreeg dat ik de productie juist alleen maar aan het verhogen was. In alle eerlijkheid schiet ik in de paniek. Ik heb geen vertrouwen meer in mijn huisarts, bij het ziekenhuis heb ik geen goed gevoel omdat ze geen eens kennis hadden over hoe borstvoeding te geven (laat staan afbouwen) en bij het Consultatiebureau zeggen ze eerlijk mij niet verder te kunnen helpen. Wel krijg ik een lijst met adressen van verschillende lactatiekundige. Zal er dan toch iemand zijn die mij kan helpen? De eerste 7 telefoonnummers zijn buiten gebruik of nemen niet op. Dan uiteindelijk krijg ik een lactatiekundige uit Amsterdam te pakken. Ze verteld dat ze nog in haar pyjama zit en dat ze sinds corona niet gewerkt heeft. Ze vraagt of ik verzekerd ben, heeft het alleen maar over geld en of ik het kan betalen en noemt geen bedragen.. Maar ik besluit door te zetten. Ik vraag aan haar wat ik in deze situatie kan en moet doen. Ze geeft mij het advies om opnieuw naar de huisarts te gaan en een nieuwe kuur Dostinex te vragen. Dat was trouwens een gratis advies…

Met lood in mijn schoenen…

Direct na het telefoongesprek met de lactatiekundige, bel ik de huisarts op en maak ik een afspraak. Dit keer met een vrouwelijke dokter die ik nog niet eerder gezien heb. Tijdens de afspraak blijkt dat we niet echt een klik hebben. Zo schat ze Lana in als een 2 maanden oude baby (terwijl ze echt 14 maanden oud is) en blijkt ook zij geen kennis te hebben over borstvoeding. De Dostinex krijg ik dan ook gewoon mee. Baat het niet dan schaad het niet, toch??

Direct zodra ik thuis ben besluit ik toch nog een andere lactatiekundige te bellen. Ik krijg direct gehoor en dit keer heb ik een goede klik. Ik leg mijn verhaal uit en vraag om een second opinion. Ze geeft aan dat een 2de keer Dostinex een goed idee is en adviseert mij daarnaast om zo veel mogelijk te koelen met koolbladeren.

Heb ik hier wel verstandig aan gedaan?

Direct nadat ik het eerste halve pilletje heb geslikt, krijg ik alle bijwerkingen die ik de vorige keer ook had. Al moet ik toegeven dat ik mij nog depressiever en somberder voel. Alles lijkt teveel en ik huil enorm veel. Ik twijfel of ik er wel verstandig aan heb gedaan om te stoppen. En om te stoppen met borstvoeding te geven. Had ik dit niet anders aan kunnen pakken? Meer holistisch, zoals we eigenlijk alles doen?

De 2de keer Dostinex heeft ervoor gezorgd dat de ergste stuwing weg is, alleen zijn de harde schijven en plekken nog niet helemaal weg. Net zoals de pijn. Ik slik nu alweer een week Naproxen. Dat helpt gelukkig enorm om de scherpe randjes van de pijn af te halen. Wat ook weer helpt bij mijn humeur. Want jeetje, wat heb ik de afgelopen tijd een hoop troep binnengekregen. En dat terwijl ik anders nooit naar de dokter toe ga of medicijnen slik. Nu maar hopen dat ik overal snel vanaf ben. In de vriezer heb ik nog een paar zakjes van mijn melk. Als smikkelt Lana er nog steeds lekker op los en geniet ze ook enorm van haar Alpro groeimelk en water.


Ik ben super benieuwd naar jouw ervaring(en)! Hoe heb jij het afbouwen met borstvoeding aangepakt en wat is jouw verhaal?        

Maar liefst 9 maanden lang kon ik mij voorbereiden op de bevalling. Ik las boeken, keek naar allerlei programma’s/documentaires en nog veel meer. Maar nergens kon ik informatie vinden over de kraamtijd en het herstel. In dit blog artikel deel ik alles met je wat ik zelf graag vooraf had willen weten en hoe onze kraamtijd eruit heeft gezien. Heel veel leesplezier!

Zo kies je een goed kraamzorgbureau.

Zodra je tot de ontdekking komt dat je in verwachting bent, moet je opeens heel veel dingen gaan regelen, uitzoeken en onderzoeken. Waaronder een goed kraamzorgbureau. Best een hele verantwoordelijkheid!

Uiteindelijk heb ik voor het kiezen van ons kraamzorgbureau gelet op deze punten:

  • Wat vindt ik van de naam van het kraamzorgbureau?
  • Wat is de reputatie van het kraamzorgbureau?
  • Wat voor gevoel krijg ik bij de website?
  • Is het kraamzorgbureau gespecialiseerd in borstvoeding?
  • Hoe gaat het kraamzorgbureau om met social media?
  • Werken er mensen bij het kraamzorgbureau die dol zijn op honden?

En vooral de laatste vraag was voor ons enorm belangrijk omdat we Lily en Jaimy vanaf dag 1 wilde betrekken bij de komst van hun zusje.

Op basis van deze punten bleven er 2 bureaus over waar ik op dat moment een goed gevoel over had. Ik heb ze vervolgens gebeld en de vraag gesteld of er ook kraamverzorgsters werken die dol zijn op honden. Er was 1 kraamzorgbureau die erg lief reageerde op mijn vraag. Die heb ik toen direct uitgekozen.

Achteraf gezien, vooral omdat we bevallen zijn in de coronacrisis (klik hier voor het lezen van ons bevallingsverhaal), hebben we enorm veel geluk gehad. Het kraamzorgbureau dat wij hadden uitgekozen kon de vraag namelijk moeilijk aan waardoor veel nieuwe ouders het moesten doen met online zorg door middel van Skype of minder lange zorg. Wij hebben het geluk gehad dat we echt een geweldige kraamverzorgster kregen (van onze eigen leeftijd), met een ton aan ervaring en die ook nog de gehele duur (+ een dag langer) bij ons kon blijven. Iets wat vooral in deze tijd niet vanzelfsprekend is.

Als ik erop terug kijk en de ervaringen om mij heen hoor, kan ik Kraamzorg Anne trouwens van harte aanbevelen! Dit is een ander kraamzorgbureau dan dat wij zelf hebben gehad, maar bied meer voordelen en fijne cadeaus wanneer je je aanmeld.

Dit is hoe onze kraamtijd eruit zag.

Wanneer de deurbel gaat, ben ik stiekem best gespannen. Het is mijn grootste angst dat we een kraamverzorgster krijgen waar we geen klik mee hebben. Ons eisenpakket was namelijk best wel lang (moet ons vrij laten in het volgen van ons eigen gevoel, vind het oké dat ik zelf voor Lana wil zorgen, moet goed met Lily en Jaimy omgaan, heeft respect voor onze vegan lifestyle, is gespecialiseerd in borstvoeding). Uiteindelijk was het een match made in heaven! We hadden ons geen lievere, betere en leukere kraamverzorgster kunnen wensen! We hebben ons echt zo gesteund en gedragen gevoeld. En dat terwijl de eerste dagen echt enorm eng en spannend waren.

Lana en ik hadden het beide best wel moeilijk door de zware bevalling. Ons meisje was echt op, sliep non-stop en bleef maar afvallen. Ook werd ze de 2de dag zo geel, dat er 4 dagen op rij iemand langs is gekomen om haar waardes te prikken. Dag in dag uit ben ik met onze kraamverzorgende bezig geweest om haar zo snel mogelijk aan te laten komen. Iedere 3 uur legde ik haar aan de borst en waren we alle drie bezig om haar aan te moedigen om te drinken. Uiteindelijk hebben we op de 4de dag een kolfapparaat gehuurd en ben ik naast live voedingen, ook aan het zorgen dat er iedere 3 uur een flesje klaar staat met vers gekolfde mamamelk.

Naast alle zorgen, waren er ook hele fijne momenten! Zoals het eerste badje (dit moment was echt zoooooo magisch! Lana is net zoals wij dol op water en werd direct helemaal zen), alle aandacht, een schoon huis, fijne gesprekken en zoveel kennisoverdracht. Uiteindelijk heb ik tijdens deze dagen dan ook bijna geen dutje gedaan en stond ik continu ‘AAN’.

Wat ik geleerd heb over borstvoeding geven.

Onze kraamverzorgster was gelukkig gespecialiseerd in borstvoeding en heeft werkelijk alles uit de kast getrokken voor mij en Lana. Ik heb namelijk vanaf dag 1 gezegd dat ik echt borstvoeding wil geven. En eerlijk is eerlijk, ik heb het niet makkelijk gehad. In het ziekenhuis was er namelijk niemand die mij kon helpen met tips en/of adviezen. Dus volgde ik mijn gevoel. Achteraf gezien heb ik Lana toen al in een goede houding aangelegd maar ik vond het wel heftig dat er vanuit het ziekenhuis geen enkele vorm van steun was. Toen Lana op de couveuse afdeling lag heeft ze zelfs een keer een flesje kunstvoeding gekregen, iets wat ik zag op de beelden toen ik net in bed lag (er hing een camera boven haar bedje die live streamde naar een tv die boven mijn bed hing). Woest was ik! Ik ben zo snel mogelijk naar de afdeling gegaan om de verpleegkundige hierop aan te spreken. Gelukkig werd ik vanaf dat moment iedere keer op tijd geroepen om Lana borstvoeding te geven.

Toen de kraamverzorgende er was had ik al last van stuwing, tepelkloven en pijnlijke plekken. Gelukkig heeft ze daar direct mee kunnen helpen! Zo hielp ze met aanleggen en liet ze allerlei houdingen zien waarin je borstvoeding kunt geven. Dit was zo fijn en waardevol!

Ook heeft ze nog een paar hele waardevolle tips gegeven die ik graag met je deel:

  • Om een borstontsteking te voorkomen, is het belangrijk om je borsten goed te masseren onder een zo heet mogelijke douche. Daarna kun je gaan kolven (elektrisch of met de hand). Zorg ervoor dat er nooit schijven of andere harde plekken in je borsten zitten.
  • Mocht je moeten gaan kolven, huur dan eerst een kolfapparaat. Kolven kan er namelijk ook voor zorgen dat je overproductie krijgt, met alle gevolgen van dien.
  • Als je je productie wilt verhogen begin dan eerst met veel slapen, goed eten en veel drinken.
  • Heb je last van tepelkloven of andere wondjes? Loop er dan niet te lang mee. Smeer ze in, voor jezelf maar ook voor de baby.
  • Wees jezelf er altijd van bewust dat de baby binnenkrijgt wat jij tot je neemt.

Herstellen van de bevalling: de rauwe werkelijkheid.

Ik had zo gehoopt dat ik 2 uur na de bevalling wel weer pijnvrij en de oude ik zou zijn. Maar jeetje, wat heb ik mij vergist. Hoewel ik een enorm hoge pijngrens heb, moet ik toegeven dat niemand mij hier op had kunnen voorbereiden. Zitten, staan, lopen, liggen; alles deed zeer. Vooral staan. De hechtingen trokken enorm (hier heb ik 5 weken lang last van gehad). Maar eerlijk is eerlijk, ik ben de verloskundige enorm dankbaar. Samen met de kraamverzorgster heb ik de ‘ravage’ down under op dag 6 met een spiegel bekeken. Ik was direct zo blij en opgelucht! Ik was doodsbang dat een knip gewoon van voor naar achter gebeurt, maar in plaats daarvan wordt het gewoon keurig richting je bil gedaan. Hoewel er een klein littekentje zit, kun je er al bijna niets meer van zien. Pffffoe!

Naast de hechtingen, enorme oververmoeidheid en pijn in mijn baarmoeder, werd ik continu badend in het zweet wakker (hormonen). Super charmant (not). Ook hield ik vocht vast en had ik enorm last van mijn voeten en benen omdat ik veel minder bewoog dan anders. Uiteindelijk heeft dit alles 5 weken geduurd en ben ik nu pijnvrij. Het enigste waar ik wel nog steeds last van heb is mijn nek, schouders en wat vermoeidheid. Maar ik ben ongelofelijk trots op mezelf! Ondanks alle pijn heb ik ons meisje vanaf dag 1 kunnen voeden en verzorgen, groeit ze nu perfect en is ze super happy. Net zoals wij 😀 !

Nog een paar tips..

Mocht je dit blog artikel lezen terwijl je nog moet gaan bevallen; no worries! Ik ga er geen doekjes om winden; het wordt heftig, zwaar en super intens. Maar je kunt dit! De liefde die je van je kleintje ontvangt, geeft je namelijk zoveel energie en kracht. Daarnaast heb ik nog een paar tips voor je;

  • Zorg ervoor dat je er niet alleen voor staat. |Ik ben gezegend met de allerliefste man van dit universum, die ook nog eens een geweldige papa blijkt te zijn. Hij heeft mij in de eerste 5 weken dagelijks zoveel mogelijk ontzien door bijvoorbeeld te koken, het huishouden op zich te nemen, door Lana over te nemen zodat ik even lekker lang kan douchen etc. Hierdoor ben ik mij echt gaan beseffen wat een rijkdom het is wanneer je er niet alleen voor staat.
  • Je kunt nooit genoeg borstvoedingsthee van Weleda in huis hebben. |Het is heerlijk en werkt echt!
  • Doe zoveel mogelijk dutjes. |Vooral wanneer de kraamverzorgster er is, pak je rust. Ik heb dit echt te weinig gedaan, wat niet ten goede is gekomen aan mijn eigen herstel.
  • Zorg ervoor dat je niet zelf hoeft te koken. |Ik ben zo blij en dankbaar dat Roy heerlijk kan koken! Ik had er echt niet aan moeten denken om in de keuken te staan. Durf hierin ook echt om hulp te vragen. Een heerlijke voedzame maaltijd is namelijk niet alleen goed voor jezelf maar ook voor je kleintje.
  • Doe dagelijks iets in het huishouden. |Beter nog laat het voor je doen, vooral in het begin. Mijn ervaring is wel als je het een dag overslaat, het heel snel rommelig wordt. Vooral door de bergen extra was (en bij ons zijn Lily en Jaimy ook nog eens extreem erg aan het verharen).
  • Leef in het moment. |Wanneer je een kleintje hebt, kun je vooraf vrijwel niets meer plannen. En dat is oké. Geef je over aan wat is en geniet van ieder moment!

Hoe heb jij je kraamtijd en het herstel ervaren? Of wanneer je nog moet gaan bevallen; heb je hier vragen over?


Bijna dagelijks ontvang ik de leukste vragen via Instagram, Facebook en per mail. Recent heb ik daarom in een poll op Instagram aan jullie gevraagd of jullie het leuk vinden als ik de 10 leukste vragen uitgebreid beantwoord in een blog artikel. En wat bleek? Maar liefst 90% (!) werd hier enthousiast van. Dus; tadaaaa! Hier is het blog artikel waar jullie op hebben gewacht. Met daarin onder andere antwoord op vragen als hoe Lily en Jaimy reageerde op Lana, waarom wij kiezen voor wel of niet laten vaccineren, de volgende Kintsugi workshop, favoriete vegan schoonmaakmiddel en nog veel meer. Heel veel lees plezier!

1. Hoe reageerde Lily en Jaimy op Lana?

De eerste 24 uur van de bevalling die we thuis hebben meegemaakt (klik hier voor ons hele bevallingsverhaal) waren enorm zwaar voor Lily. Mijn pijn werd haar pijn en ze bleef daarom zo ver mogelijk uit mijn buurt. Terwijl Jaimy juist non-stop bij mij was; bij iedere wee moedigde hij mij aan om hem te aaien. Zo lief! Uiteindelijk zijn we in het ziekenhuis bevallen van ons mooie meisje en hebben onze hondenkinderen een nachtje bij opa gelogeerd. Toen we de volgende dag naar huis toe mochten, hebben we eerst nog een paar uurtjes met zijn 3e doorgebracht. Maar toen Lily en Jaimy thuis werden gebracht, voelde ons hele gezin pas weer compleet. Beide waren enorm blij en enthousiast om ons weer te zien. We hadden Lana in haar ledikantje gelegd zodat zij op hun gemakje kennis konden maken en wij ook even volledig aandacht konden geven aan Lily en Jaimy.

Lily heeft nog even de tijd nodig gehad om bij te komen van het hele avontuur. Jaimy was direct helemaal verliefd op zijn kleine zusje. Wanneer zij huilt, komt hij ons halen en brengt hij direct zijn bal naar haar toe. En ook Lily is inmiddels helemaal gewend en doet niets liever dan samen met zijn allen wandelen buiten en Lana overladen met kusjes.

We vertrouwen onze hondenkindjes blind. Wanneer Lana in haar ledikantje ligt, slapen zij soms bij haar. Lily en Jaimy mogen met haar knuffelen (wel zachtjes) en haar voetjes zoenen. Lana vindt dat fantastisch! Haar gezichtje is wel verboden gebied. Als Lana dit strakjes zelf wil, dan is dit helemaal goed maar voor nu beschermen we haar daar wel in met het oogpunt op hygiëne (Lily en Jaimy snoepen soms dingen buiten die niet heel erg lekker zijn).

2. Hoe hebben jullie het nieuws van Lana haar geboorte wereldkundig gemaakt?

De weken voor Lana haar geboorte vlogen voorbij! We waren natuurlijk net verhuist en hebben gewacht tot februari/maart met het afmaken van haar kamertje. Toen besloot ons meisje ook nog eens 2 weken eerder te komen.. In alle eerlijkheid waren we een beetje vergeten om met elkaar te bespreken hoe we de geboorte van ons prachtige meisje wereldkundig wilde maken. Een geboortevlag had ons geweldig geleken! Maar uiteindelijk hebben we het gehouden bij een aantal geboortekaartjes (die we in de kraamweek hebben gemaakt) en een bericht op social media. Door corona (ons meisje is geboren tijdens de eerste lockdown) hebben alleen onze ouders en mijn oma haar ontmoet. Maar gelukkig zijn we wel overladen met de liefste en mooiste kaarten 😀 .

3. Hebben jullie gekozen voor wegwerpluiers of wasbare luiers?

Tijdens de zwangerschap heb ik enorm veel onderzoek gedaan naar wegwerp- en wasbare luiers. Ik interviewde zelfs 2 ondernemers die het wasbare luiers evangelie verspreiden (klik hier voor hun verhaal). Maar… Ik ben gewoon niet overtuigd dat wasbaar zoveel beter is. Niet alleen hoor en lees ik enorm veel verhalen over schimmelinfecties bij baby’s door de wasbare luiers maar ik vind de luiers ook zo onwijs groot (echt een heel pakket). Daarnaast gruwel ik van het idee om dagelijks luiers te moeten wassen, met de hand te drogen en in elkaar te zetten. Hoewel ik de printjes vaak prachtig vindt, ben ik verder gewoon geen fan. Om die reden hebben wij voor wegwerpluiers gekozen maar dat betekent natuurlijk niet dat ik niet achter ouders sta die de keuze maken voor wasbaar. Ieder zijn ding!

4. Laten jullie Lana wel of niet vaccineren? En waarom?

Dagelijks ontvang ik minimaal 1x een berichtje met daarin een link naar een documentaire over vaccineren en de vraag hoe ik erover denk. Het lijkt wel alsof het onderwerp nu actueler is dan ooit. Het is ook een onderwerp waar ik samen met Roy de hele zwangerschap over heb gepraat en onderzoek naar heb gedaan. We hebben er bewust voor gekozen om ‘nee’ te zeggen tegen de 22 wekenprik (kinkhoestvaccinatie) omdat we de hele zwangerschap zo bezig zijn geweest met alles natuurlijk en holistisch te doen, deze prik paste hier gewoon niet bij. Maar ja… Hoe nu verder? Want we weten allemaal dat vaccinaties dierlijke ingrediënten bevatten, getest zijn op dieren en een chemisch cocktailtje zijn van alles en nog wat. Maar tegelijkertijd, zijn wij als kind ook beide ingeënt en hebben we er niks aan over gehouden. Daarnaast is er zo weinig goede, feitelijke en objectieve informatie te vinden over niet inenten en de gevolgen daarvan. Om die reden hebben wij ervoor gekozen om vooral nu, in dit bizarre corona tijdperk, te kiezen voor wel vaccineren. Better safe than sorry. Al blijven we dit wel één van de allermoeilijkste vragen vinden.

5. Geef je borstvoeding? En zo ja, wat zijn je tips?

Binnenkort komt er een blog artikel online te staan over onze kraamweek. Hierin deel ik ook hoe ons borstvoedingsavontuur is gegaan want het was hard werken en niet makkelijk maar… We did it! Lana krijgt volledige borstvoeding (zowel gekolfd als live). Binnenkort deel ik alles wat ik heb geleerd (ik zal voorafgaand ook nog een story plaatsen op Insta waarin je al je vragen kunt stellen), maar alvast 1 tip; de borstvoedingsthee van Weleda is heerlijk en werkt echt!

6. Wat zijn de roots van Lana?

Dat is best een leuk verhaal! Roy is half Indisch en half Schots. Ik ben kwart Indisch, kwart Deens, een vleugje Schots bloed en half Nederlands. Ons meisje is dan ook een heerlijke mix;

35% Indisch, 30% Schots, 12,5% Deens en 22,5% Nederlands. 😀

7. Lana Charlize Novalie; wat betekent haar naam?

Roy en ik zijn echte waterratten. We wisten dan ook snel dat onze liefde voor de oceaan iets was wat wij aan ons kleintje wilde meegeven. Lana’s naam komt uit Hawaii en betekent ‘afloat; calm as still waters’. Iets wat enorm goed bij ons past en ook bij haar. Daarnaast is haar 2de naam Charlize, een vernoeming naar haar oma en overgroot oma. Novalie is een naam die ik een week voor haar geboorte bedacht. Het betekent ‘nieuw’ en staat symbool voor haar leven waarin we haar ondersteunen in alles en haar vooral aanmoedigen om haar eigen pad te ontdekken.

8. Wanneer is de volgende Kintsugi workshop?

Helaas heb ik door alle corona maatregelen en het feit dat Rumah Yoga haar deuren in september pas mag openen, moeten besluiten om de workshops van juni op te schuiven naar september. Voor de nieuwe data klik hier.

9. Ga je ook online meditatielessen en Kintsugi workshops geven?

Hoewel ik hier dagelijks enorm veel vragen over krijg, heb ik voor nu besloten om geen online meditatielessen en Kintsugi workshops te geven. Ons huis voelt echt als een sanctuary waarin we allemaal lekker kunnen zijn wie we willen zijn, inclusief huiltjes van Lana en heel veel voetstapjes van Lily en Jaimy. Het voelt voor mij niet goed om dit online te delen. Ook omdat ik niet de stilte en sereniteit kan garanderen die denk ik heel belangrijk is om in een goede meditatieve staat te raken (vooral voor beginners).  

10. Wat is je favoriete vegan schoonmaakmiddel?

Zo heerlijk wanneer iedereen de lente in de bol heeft! Momenteel poets ook ik op ieder momentje dat het kan. Ik ben zelf dol op de producten van Method. Ze ruiken heeeeeerlijk, zijn natuurlijk en vegan. Echt een aanrader!

11. Wanneer komt er weer een nieuw weekoverzicht?

Het is zo lief en bijzonder! Aan alle kanten wordt ik gestimuleerd om nu toch echt met vloggen te beginnen en ook de vraag wanneer er weer een nieuw weekoverzicht online komt, neemt toe. Op dit moment probeer ik al meer te doen met Instagram Stories en ook de weekoverzichten staan op het to do lijstje. Maar… Eerst even een ritme vinden tussen het moederschap, thuiswerken en fulltime bloggen. En… Eerlijk is eerlijk, ik heb ook even een extra dosis zelfvertrouwen nodig. Want jezelf op beeld zien is toch een hele stap.


Bedankt voor al jullie vragen, lieve mailtjes en berichtjes! Mocht jouw vraag er niet tussen staan, laat het mij dan gerust weten. Dan neem ik het graag mee voor de volgende keer. Als je eerder antwoord wilt, laat dan gerust een reactie achter onder dit artikel.

Heel veel liefs!

Pin It