Tag

dierenliefde

Browsing

Vorige week woensdag ontving ik een geweldig persbericht met daarin het nieuws dat Esther Kef aanstaande zondag samen met haar vrouw van start gaat met een langlauftocht van 1000 kilometer dwars door de Italiaanse Alpen. Ze willen hiermee aandacht vragen voor het varkensleed in de Nederlandse intensieve veehouderij. Als ze hun barre tocht volhouden tot aan de finish, zijn ze de eerste die Italië hebben door gekruist op de lange latten. Hoe gaaf en inspirerend! Speciaal voor jou vroeg ik Esther dan ook het hemd van het lijf. Laat je inspireren! Heel veel lees plezier!

Allereerst; wauw! Wat een geweldig initiatief! Hoe ben je op het idee gekomen voor deze actie?

Ik wilde eigenlijk al jaren iets doen om op te komen voor de miljoenen varkens die een afschuwelijk bestaan leiden. Dat het in een ontwikkeld land als Nederland volledig geaccepteerd is dat dieren als een ding worden gezien en volledig worden uitgebuit voor economische redenen, dat gaat mij te ver. Het gaat over ruim 12 miljoen dieren, die nooit het daglicht zien en daar heb ik nog niet eens de 30 miljoen biggen bij opgeteld die jaarlijks in Nederland worden geboren. Daar moet gewoon een einde aan komen. Ik wilde iets doen wat nog niemand gedaan heeft, om op die manier aandacht te kunnen vragen voor de leefomstandigheden van het varken. Mijn vrouw en ik langlaufen graag, maar het moest natuurlijk wel een behoorlijke uitdaging zijn, dus vandaar dat we 1000 kilometer gaan langlaufen.  

Waarom zijn varkens zo bijzonder en speciaal voor jou?

Ik hou van alle dieren en ik vind dat elk dier het recht heeft om zijn natuurlijke eigenschappen te kunnen uiten, dus ik ben tegen elke vorm van intensieve veehouderij. Persoonlijk heb ik een zwak voor varkens, omdat ze heel empathisch zijn, ook naar mensen toe. Het zijn speelse en sociale dieren die heel intelligent zijn. Ik vind het vooral leuk dat ze zo speels zijn. 

En gesproken over liefde… Langlaufen! Wat betekent dit voor jou?

Ik ben pas laat begonnen met langlaufen. De eerste keer vond ik het vreselijk zwaar en vond ik er niets aan. De tweede keer viel ik en brak ik mijn stuitje, ik kon toen maandenlang niet zitten, echt heel vervelend. Maar ineens had ik het te pakken en werd ik verliefd op de sport. Het is als een wandeling door het bos, weg van alles en iedereen, een moment van reflectie. 

Waarom heb je gekozen voor de Italiaanse Alpen?

Wat mij enorm verbaasde is dat twee derde van het varkensvlees uit Nederland voor het buitenland bestemd is. Ik heb mij daar iets verder in verdiept en het blijkt dat Italië het grootste exportland van varkensvlees uit Nederland is. Ik wil dat mensen in Italië ook weten waar hun varkensvlees vandaan komt en daarom vragen we juist ook aandacht voor deze skitour in Italië. We hadden dit zelf niet verwacht, maar er is enorm veel belangstelling van de Italiaanse pers voor wat we aan het doen zijn.

Hoe heeft je voorbereiding eruit gezien?

Een professionele langlaufster die mee heeft gedaan aan de wereldkampioenschappen langlaufen heeft ons getraind. We zijn al een jaar bezig in de sportschool, vooral kracht training voor de armen en benen, afgewisseld door hardlopen en fietsen, want langlaufen is een sport waar je spierkracht voor nodig hebt, maar vooral ook een goede conditie.

Wat hoop je met jouw actie te bereiken?

Het is echt een droom van mij dat House of Animals een documentaire kan maken om te laten zien wat voor bijzonder dier het varken is en wat voor prachtige eigenschappen het heeft. Ik wil daarmee mensen inspireren om in te zien dat een varken geen product of ding is, maar een levend wezen dat net als wij emoties zoals pijn, angst en verdriet voelt. We hopen daarmee dat mensen gaan inzien dat het echt schandalig is dat we onze varkens zo afschuwelijk behandelen. Voor elke kilometer hopen we 10 Euro op te halen voor deze documentaire, dus 10.000 euro in totaal. Dus aan alle mensen thuis; steun ons alsjeblieft.

Hoe belangrijk is het creëren van meer bewustwording?

Dat is enorm belangrijk; we weten allemaal heel goed dat varkens een vreselijk leven hebben, maar veel mensen denken dat zij zelf geen invloed hebben op wat er met die dieren gebeurt. Mijn ouders zijn daar een goed voorbeeld van. Laatst zat ik met ze in een restaurant en ze vertelden mij hoe verschrikkelijk ze het vonden dat de dieren op zo’n massale schaal zo afschuwelijk behandeld worden en twee minuten later bestelden ze een zuiglam en een stuk kalfsbiefstuk. Die link tussen het dierenleed en onze eigen eetgewoontes, die is er gewoon vaak niet. Ik noem dit de knowing doing gap.

Ik vind wat je doet geweldig! En ik vind het een onwijs mooi initiatief! Zoals je misschien wel weet is het mijn persoonlijke levensmissie om een einde te maken aan dierenleed wereldwijd. Wat is volgens jou dé manier waarop we dit met elkaar kunnen gaan realiseren?

Deze vraag is niet zo eenvoudig te beantwoorden, maar het begint erbij dat mensen zich bewust worden m.b.t. de keuzes die ze maken en daarom ben ik zo blij dat ik bij House of Animals werk omdat een belangrijk onderdeel van deze stichting Animals Today is, dat het doel heeft om zo veel mogelijk mensen te bereiken m.b.t. dierenwelzijn issues.

Heb je nog laatste tips of is er iets wat je wilt delen?

De laatste tip is dat iedereen zich vooral moet realiseren dat je persoonlijk wat kunt doen om te strijden tegen dierenleed. En dan niet alleen met je eigen vork en mes, dus dat je nadenkt over wat je eigenlijk op je bord hebt liggen, maar ook door bijvoorbeeld het nieuws op Animals Today te delen. 


Wil je meer te weten komen over Esther en haar geweldige actie? Goed nieuws! Esther gaat regelmatig een blog artikel plaatsen op haar blog over hun avontuur in Italië. Voor meer informatie klik hier.


Is er een vraag die jij graag aan Esther zou willen stellen?

Er is zoveel leed in de wereld. Zoveel dierenleed waardoor ik dagelijks op meerdere momenten mijn ogen ten hemel sla en mezelf afvraag of ik ooit mijn levensmissie zal gaan realiseren. Een einde maken aan dierenleed wereldwijd; hoe haalbaar is dat nog? In dit blog artikel neem ik je mee in mijn dagelijkse struggle van een wereldverbeteraar willen zijn. Benieuwd naar mijn pieken en dalen?

Zwanger zijn en een missie hebben.

De afgelopen jaren hebben non-stop in het teken gestaan van mijn levensmissie. Ik deed vegan werk dat bijdroeg aan een dierenleedvrije wereld creëren, daarnaast gebruikte ik ieder vrij uurtje om vrijwilligerswerk te doen, blogde en interviewde ik ook wekelijks over mijn missie en was ik dagelijks druk bezig met het realiseren van mijn droom voor het opzetten van een animal sanctuary. Is mijn leven veranderd sinds ik zwanger ben? Zeker. Ik doe geen vrijwilligerswerk meer, ik ben helemaal niet meer activistisch bezig, ik werk fulltime vanuit huis en ben alleen nog maar bezig met mindful dingen. Maar toch is mijn drang voor het realiseren van mijn levensmissie nog nooit zo groot geweest als nu.

Dierenleed; het is overal.

Nog nooit ben ik zo ontvankelijk geweest voor het voelen van de pijn die dieren voelen als nu. Van Nederland tot aan Australië en ver daarbuiten. Mijn hart huilt dagelijks op zoveel momenten. Het lijkt wel of het niet uitmaakt waar je kijkt, overal is dierenleed. Maar toch kies ik ervoor om mijn lijden niet van jou te maken. Daarom deel ik de dingen die ik zie, voel en hoor niet op mijn blog en niet op social media. Dat is mijn persoonlijke keuze.

Liever stroop ik mijn eigen mouwen op en onderneem ik zelf activiteiten die zorgen dat dierenleed verdwijnt. En bij voorkeur; dierenliefde weer terug in de maatschappij gebracht wordt zodat dierenleed verdwijnt.

Activiteiten ondernemen wanneer je 24 + 6 weken zwanger bent.

Als je mij zou vragen wat ik op dit moment het allerliefste zou doen, dan zou ik zeggen in een vliegtuig stappen en naar Australië toegaan. Ik zou de dieren letterlijk willen gaan redden uit de branden en wanneer ze gewond zijn, willen verzorgen. Maar.. Ik ben nu 24 + 6 weken zwanger en hoewel ik absoluut niets te klagen heb want ik geniet intens van het wonder dat in mijn buik beweegt, is even op en neer naar Australië gaan nu niet haalbaar. Het is ook niet haalbaar om allerlei acties te gaan organiseren en letterlijk dingen te gaan doen. Want lang stilstaan en veel bewegen wordt steeds een beetje lastiger. Kan ik dan alleen maar toekijken en niets doen?

Je bent toch vegan?

Ik heb jarenlang gedacht door vegan te zijn, ik automatisch toe werkte naar een dierenleedvrije wereld. Maar als er iets is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren is dat alleen vegan zijn niet betekent dat je automatisch een wereldverbeteraar bent. Want ondanks dat je zelf geen bijdrage meer levert aan dierenleed, zorgt het er niet voor dat dierenleed verdwijnt. De druppel is te klein. Want je kunt nog zo hard roepen hoe duivels de slachtindustrie, bontindustrie, jachtindustrie etc. is, het probleem is dat veel mensen gewoonweg geen idee meer hebben wat dierenliefde is en daarom de pijn ook niet meer voelen. Ik ben zelf vegan en zal ook nooit meer de stap terug zetten, maar ik ben opener en liefdevoller geworden voor dierenvrienden die vegetarisch zijn of af en toe nog vlees eten omdat ik erin geloof dat we samen sterker staan. En natuurlijk juich ik het nog steeds toe wanneer iemand kiest voor een veganistische levensstijl, het is alleen niet meer mijn doel an sich.

Dingen die ik wél doe.

Naast dat ik dagelijks voor mezelf en onze kleine wereldverbeteraar to be zorg, ben ik ook druk bezig met het smeden van plannen. Mijn droom voor het openen van een animal sanctuary is nog steeds heel groot. Dagelijks ben ik dan ook nog steeds bezig met het lezen van boeken om meer informatie te verzamelen en doe ik onderzoek. Volgende maand ga ik samen met Roy naar de Emigratiebeurs om nieuwe ideeën en contacten op te doen. Daarnaast ben ik druk bezig met het uitstippelen van acties en vrijwilligersprojecten die ik ga oppakken zodra de kleine in april geboren is. Ik heb een heerlijke idealistisch beeld waarin ik de kleine overal met mij naar toe ga nemen in een draagdoek. Ik weet nu al zeker dat hij of zij net zoveel van dieren houdt als ik. Al tijdens de zwangerschap is ons kleintje namelijk in contact gebracht met heel veel verschillende soorten dieren en daar gaan we strakjes gewoon mee verder. 😀

Ook zijn er kleine praktische dingen die ik doe (naast vegan zijn), zo ben ik bezig met afval scheiden, verspillen we zo min mogelijk eten en leven we zo duurzaam mogelijk. Oh, en ik blog natuurlijk!

Mag ik mezelf nog wel een wereldverbeteraar noemen?

Ondanks de dingen die ik wél doe, voelt het dagelijks als een struggle waarin ik vind dat ik te weinig doe. Al vanaf een hele jonge leeftijd zei mijn moeder tegen mij dat ik het leed van de wereld op mijn schouders draag en nu ik strakjes verantwoordelijk ben voor het leven van ons kleintje, lijkt die last alleen maar zwaarder geworden te zijn. Want ik heb tijdens mijn leven een hoop leed moeten zien en een hoop dieren zien uitsterven, hoe zal dat straks wel niet zijn voor ons kleintje?

Bewustzijn en intenties zetten.

Ik mediteer nog steeds dagelijks en tijdens deze momenten van bewustzijn, bundel ik de mooie energie en stuur ik deze naar alle dieren toe. Ik geef ze reiki, mijn mooiste hartenwensen en intenties. Alles is energie. En ik wil graag geloven dat ze deze warmte en liefde voelen. Om die reden leer ik ook andere om te mediteren en hoe ze dit kunnen doen. Wie weet ga ik daar binnenkort een filmpje over maken. Zou jij dat interessant vinden?


Welke dingen doe jij om de wereld mooier te maken en zie jij jezelf als wereldverbeteraar?

Er zijn in Nederland niet veel Animal Sanctuary’s. Sterker nog, op dit moment is er maar één waar ik persoonlijk een goed gevoel bij heb; de Nobele Hoeve. Dus toen ik vastliep met het realiseren van mijn droom, trok ik de stoute schoenen aan en klopte ik aan bij Margarit met de vraag of zij mijn mentor wil zijn. En dat wilde ze! Inmiddels is het alweer ruim een maand geleden dat ik 2 dagen mee heb gelopen bij de Nobele Hoeve. Maar wat heb ik onwijs veel gezien, geleerd en magische dingen meegemaakt. In dit verslag neem ik je mee en laat ik je deelgenoot zijn van mijn hele bijzondere verblijf. Enjoy!

Margarit als mentor

Ik houd van mensen die puur, eerlijk en helemaal zichzelf zijn. Margarit is zo iemand. Ze heeft het hart op haar tong en een hard van goud. Na jaren yoga docente te zijn geweest, heeft zij op een dag het roer om gegooid om haar leven 100% in het teken te zetten van dieren.

Margarit gelooft er in dat educatie en bewustwording de sleutel is tot een dierenleed vrije wereld. Dit is één van de redenen waarom zij er juist samen met haar man voor heeft gekozen om in Strijbeek te gaan wonen. Een klein plaatsje in Brabant, dichtbij varkenshel Boxtel. Hun prachtige huis en magische Animal Sanctuary ligt aan een weg waar dagelijks het varkenstransport langs rijd met op de heen weg volle vrachtwagens met soms gillende varkens en op de terug weg lege vrachtwagens. De Nobele Hoeve is letterlijk een lichtje in deze pikzwarte plek waar ook jagers regelmatig te vinden zijn.

Dagelijks ziet Margarit het met leden ogen aan, vaak zelfs wanneer ze voor haar van de slacht geredde varkentjes Mila en Eefje zorgt. Maar juist deze grimmigheid en weerzinwekkende waarheid, zorgt ervoor dat Margarit iedere dag weer met vol gas verder gaat. Ze organiseert huiskamerdiners, workshops, open dagen en andere mooie activiteiten die volledig in het teken staan van het creëren van meer bewustwording. Want een plantaardige wereld, waarin we allemaal compassie voelen voor dieren en veganistisch eten, is makkelijker te realiseren dan dat we denken.

Over de Nobele Hoeve

De Nobele Hoeve is letterlijk het kindje van Margarit. Het is geen Animal Sanctuary waarin je naar de dieren toe kunt rennen om ze te knuffelen. Het is wel een Animal Sanctuary die het welzijn van alle dieren op de eerste plaats zet.

Alle dieren van de Nobele Hoeve, zijn dieren gered uit de slachtindustrie of met een ander verschrikkelijk verleden. Zonder Margarit zouden dit stuk voor stuk dieren zijn geweest die er niet meer zouden zijn. En wanneer je al die lieve snoetjes ziet en hun verhalen hoort, dan kun je niet anders dan intens verdrietig worden en tegelijkertijd ongelofelijk dankbaar zijn dat er mensen zoals Margarit zijn.

De Nobele Hoeve is geen plek waar je gewoon even aan belt. Het is namelijk ook gewoon de plek waar Margarit samen met haar man woont. Regelmatig zetten zij de deuren open voor het organiseren van een event en mag je overnachten in hun heerlijke B&B. Op dat moment is de Nobele Hoeve ook voor publiek toegankelijk en mogen de dieren op afstand bekeken en bewonderd worden. Pas wanneer één van haar dieren aangeeft een knuffel of een aai te willen ontvangen, mag je dit geven. Dit zorgt er ook voor dat alle dieren, met ieder een traumatisch verhaal, zich volledig veilig voelen en vol zelfvertrouwen zijn.

Op dit moment zit de Nobele Hoeve aan haar mestbeleid. Dit betekent dat er voorlopig geen ruimte is voor het redden en een thuis geven aan nieuwe dieren. Maar dit is ook niet het doel van de Nobele Hoeve. Uiteindelijk draait alles om bewustwording en mensen te laten zien wat de kwaliteiten zijn van ieder dier. Hoe ze liefhebben en hoe wij hun lief kunnen hebben. Daar zijn niet heel veel dieren voor nodig.

Magische gesprekken

Ik bewonder Margarit enorm. Ze heeft het niet altijd makkelijk gehad in haar leven en veel dingen op eigen kracht gedaan. We hebben veel met elkaar gemeen en dat heeft ook voor een spiegel gezorgd. Ik weet nu veel beter wat ik wel wil en niet wil.

Toen ik wist dat ik een nachtje mocht logeren in de B&B en 2 dagen mocht gaan meelopen met Margarit, heb ik een hele lijst met vragen gemaakt waar ik op dit moment tegen aan loop. Margarit heeft echt de tijd genomen om iedere vraag te beantwoorden. Daar ben ik echt zo dankbaar voor!

De geredde dieren

Inmiddels leven er ongeveer 30 dieren op de Nobele Hoeve. Van kippetjes tot aan varkens, van stieren tot aan paarden, van honden tot aan katten en van konijnen tot aan geiten en rammen. Voor Margarit is ieder dier gelijk. Iedereen krijgt liefde, aandacht en alles wat ze nodig hebben qua eten en verzorging.

Toch zijn er een paar dieren waar ik persoonlijk helemaal verliefd op ben geworden. Je hebt in een aantal weekoverzichten al kunnen lezen over de super lieve Pluckje. Ook Max heeft mijn hart veroverd, net zoals Pip, Finn, Willem, Timo, Flo, Otje en Mek. En uiteraard ook alle andere lieve dieren van de Nobele Hoeve. Voor hun verhaal klik hier.     

Wat ik trouwens heel mooi vindt, is dat ook Margarit enorm gelooft in de holistische manier en we daarin allebei hetzelfde denken. Ook zij communiceert met haar dieren en weet precies wat ze op welk moment nodig hebben. Margarit maakt zelf de combinatie tussen holistische geneeswijzen en ze heeft een vaste dierenarts wanneer problemen verder gaan dan zij ze kan oplossen. Een mooie combinatie die ik ook zelf graag wil gaan toepassen.

Donaties zijn welkom!

Margarit doet alles op eigen kracht en de Nobele Hoeve is 100% afhankelijk van donaties. Dus als je wilt mee helpen om deze magische plek en dieren te verzorgen, dan kan dit heel eenvoudig door geld over te maken naar NL49TRIO 0338 6348 86 t.n.v. Stichting de Nobele Hoeve of door maandelijks EUR 1,00 over te maken door mee te doen met Teaming. Voor meer informatie klik hier. Iedere euro helpt en ik heb zelf gezien hoe dankbaar Margarit hier voor is.

Woehoeeee: groen licht!

Er zijn wekelijks meerdere mensen die bij Margarit aankloppen omdat ze met een Animal Sanctuary willen beginnen. Toch gaat ze lang niet met iedereen in gesprek en zodra ze dit wel doet, zijn er altijd mensen bij wie ze haar twijfels heeft. Het hebben van een Animal Sanctuary is namelijk niet romantisch. Maar zoals Margarit het zo mooi zegt ‘’het is RAUW met O en een A’’.  Gelukkig heeft Margarit aangegeven alle vertrouwen te hebben in mijn plannen, ideeën en dromen. Dus… Op naar fase 2: op zoek naar grond! 😀


Ik ken haar alleen via Facebook & Instagram maar wat houd ik van deze vrouw! Zij is één van de liefste mensen die ik ken. Sandra Tetenburg van Animal Rights Nederland zet zich dagelijks in om de wereld mooier te maken voor de dieren en mensen. In dit interview deelt zij onder andere tips hoe je een goede dierenactivist kunt worden. Laat je verrassen, inspireren en motiveren. Ik wens je heel veel lees plezier toe! ♥

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

De natuur! Ik geniet iedere dag weer van de natuur, zelfs al is het maar een vogel op mijn kleine balkonnetje. Minstens één keer per week moet ik even het bos in of het strand op. Helaas lukt dat niet altijd. Vooral de laatste tijd is het erg druk, waardoor ik er niet aan toe kom en dan ben ik ook snel uit balans. Meestal ga ik in het weekend met mijn vriend naar zijn bijen. Hij is imker zonder ook maar iets van ze af te nemen. Puur om de bijen te helpen en daar genieten we samen van. En iedere avond ben ik online op zoek naar mooie dierenfoto’s die ik dan weer op Facebook plaats. Puur om al die ellende die ik daar zie weer van mijn netvlies te krijgen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Nu zo’n 8 jaar geleden. Ik werkte in Vogelopvang de Wulp en mijn collega John Galstaun (nu eigenaar en kok van Veggies on Fire) nam wel eens lekkere veganistische hapjes mee. Ik was van jong meisje af aan al vegetarisch maar heb tussendoor ook een paar jaar vlees gegeten. Ik had geen idee wat veganisme was, tot dat mijn interesse door John werd gewekt. Een andere collega en goede vriendin van mij vroeg mij of ik eens mee wilde naar een demo van de Anti Dierproeven Coalitie. Toen begon het muntje te vallen en ook dankzij de tips van die vriendin die vlak voor mij veganistisch is geworden, was ik binnen de kortste keren vegan.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen is wel eens lastig voor mij aangezien ik moet rondkomen van een Wajonguitkering. Eens per maand doe ik boodschappen bij verschillende winkels en natuurlijk ook bij de Veggie4U die gelukkig dichtbij is. Ik kook dan voor een weeshuis en vries porties in die ik dan gedurende de maand alleen op hoef te warmen. Tussendoor koop ik wat verse groenten en fruit en ik krijg gelukkig ook veel van mijn moedertje. Mijn vriend neemt mij regelmatig mee uit eten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn vriendenkring en collega’s bestaan uit veganisten dus ik heb de luxe om mij volledig te kunnen ontspannen bij hun. Mijn familie houdt wel rekening met mij met eten en dat is niet zo moeilijk voor hun aangezien mijn stiefvader al zijn hele leven vegetariër is. Er staat altijd een potje edelgist en Mayolijn bij moeders.

 

Ik hoor vaak op Facebook dat mensen veganist zijn geworden door de plaatjes en verhalen die ik daar deel. Dat blijf ik daarom ook doen, al ben ik soms wel Facebook-moe.

 

 

Je maakt onderdeel uit van het team van Animal Rights Nederland. Hoe ziet jouw rol en functie er uit?

Met een klein groepje mensen waaronder Robert Molenaar, Nadine Lucas en Chris Breedveld zijn we een jaar of 3 – 4 geleden, Animal Rights gestart. Met zo’n klein groepje doet iedereen alles. Aangezien ik volledig ben afgekeurd zocht ik naar werkzaamheden die lichamelijk en psychisch niet te zwaar zouden zijn. Al snel kreeg ik de taak om de webshop te beheren. Eerst nog vanaf mijn huis en toen we later een kantoor kregen, vanaf daar. Ook deed ik het vervoer naar de acties, stands en evenementen maar door gezondheidsproblemen lukt dat de laatste tijd wat minder. Daarnaast had ik wat hand en spandiensten, zo nam ik de postbus en boodschappen voor mijn rekening.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Als klein meisje ging ik al de deuren langs om handtekeningen te verzamelen tegen de zeehondenjacht. Onrecht heb ik nooit kunnen verdragen. Als ik een knuffelbeest uit mocht zoeken koos ik die imperfecte beer die niemand zou kiezen. Het idee dat die alleen zou achterblijven was toen al niet te verteren. 8 jaar geleden kwam veganisme en activisme op mijn pad. Vanuit de Wulp ging ik naar ADC als vrijwilliger en nu Animal Rights.

 

 

Aan welke acties van Animal Rights Nederland doe jij allemaal mee? Kun je daarnaast iets meer vertellen over alle verschillende acties?

Momenteel ben ik erg weinig bij acties maar ik hoop snel weer in staat te zijn ze bij te wonen. We doen regelmatig demonstraties om de onderwerpen onder de aandacht te brengen. Bij Animal Rights zetten we ons in tegen de jacht, de slacht, dierproeven en bont. We organiseren informatie en outreachstands, zowel in de stad als op festivals. We doen undercoveronderzoek in de bontindustrie en veehouderij en we organiseren acties tegen de jacht. Zelf verkoop ik merchandise in onze webshop en bij de stands, neem ik deel aan demonstraties en doe ik mee met acties tegen de jacht.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt tijdens een actie?

Het meest heftige wat ik tijdens acties heb meegemaakt is de geur van angst en wanhoop van de dieren die het slachthuis worden ingereden. Dat doet echt wat met je en die geur zal ik nooit vergeten. Ook de bevrijding van 6 beagles uit een boerderij waar ze vanuit verkocht zouden worden aan proefdiercentra zal ik nooit vergeten. Daarnaast blijft het heftig om geconfronteerd te worden met jagers tijdens een huntsaboteur actie, die (soms) dreigend over willen komen om ons af te schrikken.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights betekend veel voor mij. Met een klein groepje vrienden zijn we er mee begonnen en we groeien zo snel dat ik niet alle vrijwilligers meer ken. Het geeft een heleboel voldoening om met gelijkgezinden aan een doel te werken die de wereld toch wel wat mooier en vreedzamer maakt.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Een goede dierenactivist zou in de eerste plaats vegan moeten zijn anders zou het hypocriet worden. Daarnaast is het essentieel om de balans tussen rust/ontspanning en actie voeren te bewaren. Je hebt echt positieve en voedende afleiding nodig om het vol te kunnen houden. Ik heb helaas al heel wat goede activisten naar de klote zien gaan omdat ze die balans niet vonden. Ik denk ook dat je geen dierenactivist kan zijn zonder je ook met mensen en milieurechten bezig te houden. Het één kan niet zonder het ander en staat ook in verband met elkaar. Ook geduld, een lange adem en positiviteit uitstralen wil helpen. En, ook niet onbelangrijk, zoek gelijkgezinden.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Meestal kan ik mijn verdriet met andere activisten delen. Na een actie met veel dierenleed heb ik even genoeg van mensen en sluit ik mij een dagje thuis op, knuffel mijn kat Lucky wat extra of duik de natuur in. Soms neem ik ook een break op social media.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

De gebeurtenissen die mij het meest zijn bijgebleven zijn:

  • Het overlijden van mijn hondje Idéfix in 2006 heeft werkelijk mijn hart gebroken. We hadden een unieke sterke band en we waren onafscheidelijk.
  • De bevrijding van 6 beagles uit een boerderij in Escharen waaruit ze verkocht zouden worden aan proefdiercentra. Ze waren nog maar pups en zouden na een hoop pijn en angst uiteindelijk in plakjes onder een microscoop komen. Dat is onacceptabel. Nu zijn het heerlijke, blije en soms ondeugende hondjes die terecht zijn gekomen bij fantastische opvanggezinnen.
  • Tijdens een actie tegen de jacht kwam één van de jagers met een geladen geweer op de openbare weg, dreigend onze kant op. Hij liep met een waanzinnige blik in zijn ogen achter ons te provoceren. Dat was zo’n moment dat je wel even staat te bibberen.

 

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Als iemand kritiek heeft probeer ik uit te vogelen wat er achter zit en ga ik een gesprek met iemand aan, indien dat mogelijk is. Niemand heeft alle wijsheid in pacht dus als het op een prettige manier wordt gebracht kan ik er misschien iets van leren. Maar kritiek puur om te zieken raakt mij amper nog. Wat je vindt mag je houden, denk ik dan.

 

 

Zijn er ook nog initiatieven naast Animal Rights Nederland waar je je mee bezighoud en waar je je voor inzet?

Mensenrechten en milieurechten waar ik kan. Daarnaast help ik soms mensen met PTSS die er zelf niet uit komen. Door mijn eigen ervaringen en de lange weg die ik heb afgelegd om er verder mee te kunnen leven heb ik een jaar of vijf lang een jonge dame begeleid tot ze de juiste zorg had en zelfstandig kon leven.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het zijn meerdere mensen, te veel om ze allemaal op te noemen. Maar bijvoorbeeld Robert Molenaar. Hij vertelde mij ooit dat ik nooit moest vergeten hoe ik dacht toen ik nog vlees en dergelijke at. Door dat te onthouden weet je ook dat je iemand op een vriendelijke manier over veganisme kan vertellen. Op die manier staan mensen veel meer open voor jouw informatie dan wanneer je het ze in hun strot duwt. Het is af en toe niet makkelijk maar het werkt wel.

 

 

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Ik lees zelden romans maar lees wel veel informatieve boeken. Jan Geurtz is mijn favoriete schrijver. Ik heb veel geleerd van zijn methodes en die maken mijn leven een stuk prettiger.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Don’ts:

  • Iedereen afzeiken die niet vegan is.
  • Opgeven als je de motivatie verliest.

 

Do’s:

  • Op jouw eigen tempo veganist worden.
  • De één heeft wat langer de tijd nodig dan de ander.
  • Je hoeft niet meteen alles perfect te doen en iedereen maakt wel eens een fout. Heel af en toe neem ik ook nog wel eens per ongeluk iets mee wat niet vegan is. Dan ben ik mijn bril weer eens vergeten en kan ik de ingrediënten niet lezen. Ik geef dat dan weer weg aan niet-veganisten.
  • Mocht je even de motivatie kwijt zijn, lees dan weer hoeveel leed er achter het stuk kaas of vlees en dergelijke steekt. Dan weet je weer waar je het voor doet.
  • Denk niet dat je moet stoppen met de medicatie die je echt nodig hebt. Als veganist doe je alles wat je kan en wat binnen jouw mogelijkheden ligt en sommige mensen hebben echt medicatie nodig. Niemand heeft er iets aan als je ziek wordt of dood gaat omdat je jouw medicatie niet kan nemen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Natuurlijk droom ik over die vegan planeet maar dat ga ik helaas niet meer mee maken. Ik zou graag willen dat er een organisatie zou komen die alle dierenstichtingen en dierenartsen controleert. Er moeten door heel Nederland vaste dierenartsprijzen komen en er moet controle zijn. Momenteel doet iedereen maar wat lijkt het soms. Daar zou ik graag iets mee willen doen.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn drie wensen zijn:

  1. Iedereen vegan!
  2. Mijn eigen opvang voor dieren en een tuintje waar ik mijn eigen groenten en dergelijke kan verbouwen.
  3. Een wereld zonder angst, haat en machtswellustelingen.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik heb gelukkige momenten, maar niemand is altijd gelukkig. Tevredenheid is het hoogst haalbare doel.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Genoeg inkomen hebben om zelfstandig en prettig te kunnen leven en de dieren en mensen te kunnen helpen.

 

 

Gedeeld: Mijn favoriete liedje.

 

[separator]

 

‘’Wake up! De meesten activisten hebben een fulltime baan of studeren.’’ In dit interview doorbreekt Rob Kerpel projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland verschillende vooroordelen. Hij geeft je een kijkje in de wereld van activisme en dierenliefde. Een mooi mens met een hart van goud. Hij heeft mij overtuigd om onderdeel uit te gaan maken van het Ban de Jacht team. Laat je inspireren door dit interview en wie weet zie ik je snel tijdens één van de acties.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie vooral uit kleine dingen. Van het zien van wilde dieren in vrijheid, word ik al erg blij. Echte rituelen heb ik niet. Behalve een kop zwarte koffie in de ochtend misschien.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben sinds 1,5 jaar volledig veganistisch gaan leven. Daarvoor was ik vegetarisch. De omslag is gekomen doordat ik mij ging inlezen in de bio industrie. Zoals velen stond ik niet stil bij het vele leed welke deze industrie met zich meebrengt. Als je er goed over na gaat denken, is het uiteindelijk alleen maar een keuze van producten die in je boodschappenkar terecht komen. Het is dan ook een kleine moeite om producten te kiezen zonder dierenleed.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mijn boodschappen zijn heel divers. Van gezond tot feel good food. Zolang het maar zonder dierenleed is. Ik ben mij wel veel meer bewust geworden van E nummers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Indien je kiest voor het veganisme, heeft dat hoe dan ook invloed op mensen. Er komen vragen wat de reden van die keuze is. De ene persoon vindt het extreem, de andere gaat er over na denken. Onze katten staan voor een gedeelte op veganistische brokken. We hadden deze dieren al voordat we vegan werden. Het blijft een dubbel gevoel. Katten hebben vlees nodig, en ik koop dat liever niet. Een goede oplossing is hier nog niet voor helaas.

 

 

Je bent projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Door mijn fulltime werk kan ik de coördinatie niet alleen doen, we hebben een stuurgroep opgericht waar iedereen een rol heeft. Mijn rol is onder andere het screenen van nieuwe vrijwilligers voor ban de jacht en het coördineren op de actie locaties. Indien we niet aan onze taken toe kunnen komen, pakt een andere persoon uit de stuurgroep dit op.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Met activisme ben ik een goed jaar actief. Voor die tijd stond ik niet heel erg stil bij al het leed, ondanks dat ik gek op dieren was. Zoals velen zat ik in een bubbel, die eerst moest klappen voordat je over bepaalde zaken gaat nadenken. Ik kon mij niet vinden in het leed wat dieren wordt aangedaan en ik ben van hieruit verder gegaan. Mijn vriendin was hier al verder in en zij heeft mijn ogen wel geopend

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Met een groep activisten spreken we af op een verzamelplaats. Daar vandaan gaan we kijken waar er gejaagd wordt. Zodra er jagers gespot worden, proberen we zo snel mogelijk dieren te verjagen van die locatie. Je begrijpt vast wel dat we niet met open armen ontvangen worden, waar we op zich blij mee zijn. Het betekend namelijk dat onze acties wel degelijk een verschil voor de dieren kunnen maken.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het feit dat er dieren voor je ogen worden neergeschoten en de frustratie dat het niet altijd te voorkomen is dat er dieren geraakt worden. Er is niet 1 specifieke situatie te noemen die mij is bij gebleven. Bij iedere actie waarbij confrontaties met jagers plaats vinden, is er wel een gebeurtenis die je bij blijft.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights Nederland is één van de weinige stichtingen die achter hun principes blijven staan en geen water bij de wijn doen. Animal Rights gaat naar plaatsen toe waar dierenleed is waar vele andere stichtingen de handen niet aan willen branden. De manier van werken en onderbouwen spreekt mij erg aan. Ik ben dan ook heel blij dat ik deel uit mag maken van deze organisatie.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Het hangt af van de type actie. Bij ban de jacht acties is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je emoties niet de overhand krijgen. Dat valt in sommige gevallen niet mee omdat je je vaak machteloos voelt. Het is belangrijk om te kijken naar de dieren die gered worden. Het is vaak geen pretje om getuigen van een jachtpartij te zijn, maar als je op de bank blijft zitten wordt er alsnog geschoten. In het veld heb je nog een kans om leed te voorkomen.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Ik probeer er zelf rationeel mee om te gaan. Ik weet dat ik niet ieder dier kan redden maar voor de dieren die ik kan waarschuwen, maken ik en de andere activisten een verschil. Iedereen gaat er op een andere manier mee om en er is denk ik niet een juiste manier te benoemen om met gevoelens om te gaan.

 

 

Je werkt vrijwillig bij Animal Rights Nederland naast een fulltime baan. Hoe combineer je dit en waar vindt je de tijd?

Er zijn momenten dat het niet meevalt om Ban de Jacht en mijn werk te combineren. Maar voor alles is een oplossing, ik hoef het tenslotte niet alleen te doen. Vaak wordt het verwijt gemaakt dat activisten werkeloos zijn, niets beters te doen hebben en werk moeten gaan zoeken. Voor de mensen die nog steeds dit beeld hebben….Wake up.. Bijna alle activisten hebben een fulltime baan of studeren nog. Ik hoop wel dat de vele veganisten die Nederland kent, meer actie willen ondernemen. Ook al werken ze fulltime.

 

 

Opkomen voor je principes vraagt meer dan  plantaardig eten naar mijn idee.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Dat ligt helemaal aan de situatie. Als de kritiek in mijn ogen terecht is, dan doe ik hier iets mee.Krijg ik kritiek op de acties die we voeren, dan veeg ik dat direct van tafel met onderbouwde argumenten. Het mooiste voorbeeld was een vrouw van een jager die kritiek op onze acties had. We hadden namelijk een “leuk dagje uit” verpest voor een grote groep mensen. Ze doelde op de jagers. Fantastische kritiek, daaruit blijkt dat onze actie zeer effectief was.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen personen als voorbeeld. Ik bewonder iedereen die zich inzet tegen dierenleed. Wel zie ik dieren als voorbeeld. Deze doden niet voor de lol.  Vaak zie je in het dierenrijk een compassie waar mensen nog iets van kunnen leren. Overigens heb ik wel veel bewondering voor mijn vriendin. Ondanks dat ze dierenleed niet kan aanzien, blijft zij zich sterk maken voor de rechten van dieren, ook al betekend dit een zware geestelijke belasting voor haar.

 

 

De hunt saboteurs in Engeland zijn als organisatie wel een voorbeeld. We doen ons best om op hetzelfde niveau te komen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Tips? Ehh gewoon doen lijkt mij. Gezien alle schandalen van de laatste tijd, lijkt mij dat reden genoeg om voor het veganisme te kiezen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Dromen is leuk. Dromen realiseren is nog veel leuker. Ik hoop dat de jacht door het grote publiek gezien gaat worden en dat de publieke acceptatie afneemt. We hebben het verzoek gehad om actie te gaan voeren met de Engelse hunt sabs. Misschien is dit iets voor de toekomst.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Wens 1: Een sanctuary met veel dieren.

Wens 2: Meer dieren.

Wens 3: Bewust wording van mensen.

 

 

De reden waarom: Bezoek stichting Melief eens op een open dag.

 

 

Het ligt voor de hand om te schrijven “geen dierenleed meer in de wereld”. Maar als ik iets wens, kies ik er voor om iets haalbaars te wensen. Met een opvang kan je mensen zeer bewust maken dat bijvoorbeeld een varken niet anders is dan een hond, die in Nederland wel heilig is verklaard. Indien mensen die oogkappen afdoen en ook een varken als een individu zien, dan pas zal er echt iets veranderen.

 

 

Ben je gelukkig?

Tot een bepaalde hoogte wel. Op veel vlakken heb ik niets te klagen. Met het bezig zijn op het gebied van dierenleed betaal je een prijs. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Onwetendheid is vaak beter om gelukkig te worden. Als niets je interesseert hoef je je ook nergens druk om te maken. Helaas gaat dit niet op voor miljoenen dieren die lijden. Indien ik een stukje van mijn eigen geluk moet inleveren, om het lot van dieren te kunnen verbeteren, lijkt mij dit een kleine prijs om te betalen.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat dit interview niet als saai wordt ervaren hahaha. 😀

 

 

Succes is heel betrekkelijk. In deze maatschappij is de maatstaf geld en materiële spullen bezitten. Ik heb daar zelf niets mee. Indien het bewust maken van mensen mij lukt, vindt ik dat wel onder de noemer “succes” vallen.

 

              

 

Gedeeld: Ban de Jacht campagne

Ik wil de Ban de Jacht campagne wel even delen. Voor de mensen die overwegen om actie te gaan voeren, kijk ook eens naar het dierenleed in het wild. De natuur is niet schattig of leuk, maar keihard. Dieren hebben het al zwaar genoeg in deze omstandigheden, en de mens hoeft het niet nog zwaarder te maken. Temple Grandin heeft de uitspraak “nature is cruell, but we don’t have to be”. De jacht brengt zo veel onnodig leed met zich mee, wat door weinig mensen wordt gezien.

 

 

 

 

Ik hoop dat door dit interview, mensen zich willen inzetten tegen de jacht. Aanmelden kan op de website van Animal Rights (klik hier).

 

[separator]

 

PS: De prachtige header foto is gemaakt door Robert Molenaar. Voor het lezen van zijn interview klik hier.

 

[separator]

 

 

Ze doet alleen nog maar dingen die zij leuk vindt om te doen en waar ze achter staat. Maak kennis met Myrna van de Laar, oprichter van Good Living 4 All. Ik heb haar leren kennen als een enorm lief en inspirerend mens, die zich ook graag als vrijwilliger inzet. In dit interview deelt zij onder andere wat haar rituelen zijn, hoe ze vegan is geworden en hoe boodschappen doen er voor haar uit ziet. En gesproken over boodschappen… Spoiler alert! Myrna heeft een geweldig boodschappenpakket voor je samengesteld t.w.v. 40,00 met alleen maar biologische, fairtrade en vegan producten! Wil je dit pakket winnen? Lees dan snel verder en doe mee 😀 !

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Een aantal jaren geleden heb ik mijn levensdoel geformuleerd: Als ik later terugkijk op mijn leven wil ik zoveel mogelijk voor dieren betekend hebben. Ook voor mensen en het milieu, maar vooral voor dieren. Alles wat ik doe wat hieraan bijdraagt geeft mij positieve energie.

 

Wanneer ik iets tegenkom of bedenk toets ik het aan mijn levensdoel. Als het eraan bijdraagt doe ik het en anders niet. Inmiddels zijn mijn dagen al jarenlang gevuld met activiteiten voor dieren, zoals werk en vrijwilligerswerk voor dierenorganisaties zoals de Dierenbescherming en Stichting Bont voor Dieren en de zorg voor onze eigen dieren. Maar ook het doen van kleine dingen om de wereld een stukje beter te maken, zoals het financieel steunen van goede doelen en het uitdelen van flyers voor de Partij voor de Dieren, vind ik belangrijk. Iedere actie telt.

 

Eigenlijk doe ik nooit echt bewust aan rituelen, maar sinds kort heb ik inderdaad wel een klein ritueeltje. Ik begin iedere ochtend met een mile (ong. 1,6km) hardlopen. Tegelijkertijd bedenk ik vijf punten waar ik dankbaar voor ben en probeer ik zoveel mogelijk in het nu bewust aanwezig te zijn en al mijn gedachten los te laten. Ik heb al de mooiste dingen gezien die ik voorheen zo voorbij was gelopen! Ook dit geeft mij energie en het helpt mij om de rest van de dag mijn focus te houden.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Dit is bij mij een lang proces geweest en met kleine dingen lukt het nog niet altijd. Zo eet ik nog wel eens het koekje bij de koffie als ik erg veel trek heb en vergeten ben zelf iets mee te nemen. Vlees en vis eet ik al jaren niet meer en ook zuivel en eieren kan ik inmiddels prima laten staan. Al heeft het wel lang geduurd voordat ik mijn koffie zwart kon drinken. Gelukkig hebben ze op steeds meer plaatsen ook plantaardige melk. Ik denk ook dat het prima is om zelf accenten leggen op wat je persoonlijk belangrijk vindt. Zo draag ik nog wel eens een jas van biologisch wol die ik in het verleden gekocht heb. Hierdoor hoef ik geen nieuwe te kopen, wat weer scheelt voor het milieu. Maar een kraag van nepbont zal ik nooit kopen, ook al zou dat als veganist wel kunnen. Het leed in de bontindustrie vind ik te afschuwelijk om iets wat er ook maar op lijkt te willen promoten door het te dragen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Naast dat de producten die ik koop plantaardig zijn, vind ik het ook belangrijk dat ze biologisch zijn en dat ze zonder uitbuiting van mensen tot stand zijn gekomen. Omdat wij in een dorp wonen en niet veel tijd hebben om ieder weekend verschillende winkels af te gaan, was dit nog best lastig. Dit heeft mij er toe gebracht deze producten zelf aan te gaan bieden aan mensen die net als wij duurzaam willen leven, maar niet veel tijd hebben. Zo heeft het doen van dagelijkse boodschappen mij geïnspireerd tot het starten van een eigen bedrijf!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik hoop en denk het wel. Veganisme is voor mij een onderdeel van een bewustwordingsproces dat blijft voortduren. Vroeger keek ik naar wat dieren konden doen voor mij. Nu kijk ik naar wat ik kan doen voor hen. Waarom zou ik belangrijker zijn dan een willekeurig (ander) dier? Waarom zou je blijven denken in termen van hiërarchie of superioriteit van de mens als je ook kunt denken in termen van ieders eigen rol om een positieve bijdrage te leveren aan de wereld? En waarom zou je elkaar daar niet bij helpen? Mijn overtuiging is dat het ‘jasje’ waarmee ieder van ons wordt uitgerust voor deze wereld bepaalt wat je kunt doen en in welke mate. Maar elke bijdrage van elk levend wezen is hierbij van belang. Zo draagt een worm bij aan het open houden van de bodem en zorgt een varken voor verspreiding van zaden het vruchtbaar houden van de grond. In het Peta magazine las ik over Dr. Philip Low, neurowetenschapper aan Stanford University. Volgens hem zijn mensen niet uniek op een manier die ertoe doet. Het concept dat alleen mensen een bewustzijn hebben, heeft geen wetenschappelijke onderbouwing. Niets in de hersenen duidt daarop. Dieren zijn intelligent, tonen empathie, rouwen bij verlies van hun geliefden, hebben een goed geheugen, gebruiken hulpmiddelen om hun doel te bereiken, gebruiken taal, leggen verbanden, kunnen problemen oplossen, etc. Deze dialoog voer ik graag met mensen en ik hoop dat het invloed heeft op de keuzes die zij maken.

 

 

Je bent de oprichter van Good Living 4 All. Hoe is het idee hiervoor ontstaan en kun je er wat meer over vertellen?

Om mijn levensdoel verdere invulling te geven, wilde ik graag de dialoog aangaan met mensen over het belang van meer plantaardige voeding. Tegelijkertijd ging ik mij steeds meer verdiepen in biologische landbouw, het milieu en eerlijke handel. Ik kwam erachter hoezeer deze zaken met elkaar verbonden zijn en dat ze allemaal van belang zijn voor een leefbare wereld voor iedereen. Maar als ik vervolgens producten wilde kopen die tegelijkertijd bio, vegan en fairtrade waren, merkte ik hoeveel tijd het kostte om dit iedere week opnieuw weer voor elkaar te krijgen. Daarom besloot ik zelf een webshop te beginnen met uitsluitend producten die aan al deze eisen voldoen. Er waren wel winkels bij ons in de buurt met biologische producten, maar die verkochten ook dierlijke producten. En je had vegan webshops, maar die verkochten geen groente en fruit. Met het besluit mijn eigen webshop te starten had ik tevens een verdienmodel waarmee de cirkel rond werd: een platform om mensen te informeren over het belang van plantaardige, biologische en eerlijke voeding, en een plaats om deze producten vervolgens zo laagdrempelig mogelijk aan mensen aan te bieden, namelijk door ze bij hen thuis te brengen. Deze gehele opstart heeft uiteindelijk veel langer geduurd dan verwacht, maar inmiddels is de website inclusief de webshop al een aantal maanden up and running.

 

 

Wat voor producten verkoop je allemaal?

Een zo breed mogelijk assortiment, zodat je voor je dagelijkse boodschappen niet nog ergens anders naartoe hoeft: versproducten, lang houdbare levensmiddelen en verzorgingsproducten. Daarnaast ook enkele boeken en cadeauartikelen. Totaal zijn het rond de 500 artikelen.

 

Aan welke eisen moeten de producten die je verkoopt voldoen?

Alle producten moeten biologisch of biodynamisch zijn of via wildpluk tot stand zijn gekomen, zoals bepaalde bloemen als ingrediënten voor zeep. Daarnaast moeten alle producten plantaardig zijn. En de producenten moeten een eerlijke prijs voor hun producten ontvangen. Hiermee heb je vaak vanzelf al een soort voorselectie van producenten en leveranciers die bewust omgaan met hun producten en de herkomst ervan. Zij vullen ook andere aspecten van het productieproces zo duurzaam en sociaal verantwoord mogelijk in. Bijvoorbeeld door gebruik van gerecyclede verpakkingen, elektrisch vervoer, zonnepanelen of door samenwerking met een plaatselijke sociale werkplaats.

 

 

Zijn er artikelen die je graag zou willen toevoegen aan de webshop?

Jazeker! Er zijn steeds meer mooie producten op de markt, zoals de kaasjes van Charly’s all is Fair en de parfums van RUIK. Maar voor nu ligt de focus eerst op het vergroten van de naamsbekendheid.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit van een klant hebt ontvangen?

Dat was naar aanleiding van een presentatie die ik deze zomer gegeven had op een beurs over het belang van dierenwelzijn. Een dame kwam na afloop naar me toe en zei: “Ik ga mijn leren jasje nu nooit meer dragen.”  Dat mensen uit eigen beweging besluiten iets aan te passen omdat ze begaan zijn met dierenwelzijn, vind ik enorm goed.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Mijn grootste voorbeeld is mijn paard Perry. Hij heeft mij bewust gemaakt van heel veel dingen die ik onbewust of uit gewoonte deed en de fouten die ik daardoor maakte.  Door hem werd ik gedwongen opnieuw te leren kijken naar zijn subtiele, en soms ook minder subtiele:- ) signalen. Om hem te begrijpen moest ik leren denken vanuit zijn belevingswereld. Vaak moest ik achteraf zijn gelijk toegeven en ik heb zijn eindeloze geduld vaak op de proef gesteld. Inmiddels rijd ik al jaren niet meer en onze band is sterker dan ooit. Dat paarden ons zo geduldig dragen betekent niet dat ze ervoor gebouwd zijn. Door Perry en onze helaas inmiddels overleden honden Whisky en Tobi heb ik geleerd hoe dicht mens en dier bij elkaar staan. We zijn allemaal volwaardige wezens. Ik denk dat wij meer kunnen leren van (andere) dieren dan zij van ons.

 

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Precies wat ik nu doe. Na het verplichte voortgezet onderwijs heb ik met mezelf afgesproken dat ik alleen nog maar dingen zou doen die ik leuk vind en waar ik achter kan staan. Daar heb ik mij tot nu toe goed aan kunnen houden. Ik prijs mezelf echt gelukkig met alles wat ik heb kunnen doen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Als ik kijk naar mezelf, zou ik zeggen begin met dat wat je het allerbelangrijkste vindt. Zet gewoon telkens een stapje en neem de tijd die je nodig hebt. Accepteer de momenten waarop het even niet lukt en focus dan vooral op de enorme impact die je hebt met alles wat wel lukt. En je te laten informeren door een goede deskundige op het gebied van voeding. Ik heb recent Lisa Steltenpool gesproken (zie Claire’s interview met haar vorig jaar) en ik was onder de indruk van haar kennis over veganistisch gezond eten.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom dat Good Living 4 All een succes wordt. En ik sta zeker open voor samenwerkingen om het verder uit te bouwen.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik zou wensen dat het ons gaat lukken onze mooie wereld te behouden voor de komende generaties overal ter wereld. Een einde aan honger en ziekten. En ik zou wensen dat iedereen zo gelukkig is als dat ik ben.

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, ik ben heel gelukkig! Ik heb al heel veel dromen kunnen verwezenlijken, mooie reizen gemaakt, een geweldige man, fijne mensen en dieren om mij heen, een leuke carrière en de opstart van een eigen bedrijf, dat ik vervolgens helemaal naar mijn eigen ideeën en overtuiging heb kunnen inrichten.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij erachter komen wat je eigen echt belangrijke waarden in het leven zijn en je daar op kunnen richten. Dan doe je wat je graag doet en waar je goed in bent. Succes volgt dan vanzelf.

 

 

Wat is je favoriete quote?

Mijn favoriete quote is van Albert Einstein: “If you have the privilege to know, you have the duty to act.”

 

Dit helpt mij om niet weg te kijken, bijv. als ik in een winkel een bontkraag zie hangen. Vaak weten mensen niet hoe groot het leed is dat hierachter schuilgaat, of denken ze dat het nepbont is. Door hierover de dialoog aan te gaan met de verkoper maak ik het in ieder geval bespreekbaar. Of ik stuur een automatische brief naar de winkel via Stichting Bont voor Dieren. Dan laat ik het los. Het is aan de ander om hier vervolgens al dan niet verantwoordelijkheid in te nemen. Achteraf ben ik altijd blij als ik actie ondernomen heb en niet aan het leed voorbij ben gegaan. Dat voelt goed!

 

 

Gedeeld: Win een Good Living 4 All boodschappenpakket!

Is het je goede voornemen om alleen nog maar vegan, biologisch en/of fairtrade producten te nuttigen? Kun je dit boodschappenpakket, vooral na de feestdagen, gewoon enorm goed gebruiken? Wil je een fantastische start van 2018? Wat de reden ook is, laat ons weten waarom juist jij (of iemand anders) dit boodschappenpakket t.w.v. 40,00 verdient. Laat een reactie achter onder dit interview en stuur een mail naar info@clairesmission.com met je adres. A.s. maandag maken wij de winnaar bekend met een persoonlijk mailtje. 😀

 

 

 

PS: Wil je nog meer kans maken om te winnen? Like, reageer en deel dan ook de Facebook en Instagram post + retweet de Tweet. ♥

 

 

* NIEUW INTERVIEW & WIN ACTIE * Ze doet alleen nog maar dingen die zij leuk vindt om te doen en waar ze achter staat. Maak kennis met @myrnavandelaar, oprichter van @goodliving4all. Ik heb haar leren kennen als een enorm lief en inspirerend mens, die zich ook graag als vrijwilliger inzet. In dit interview deelt zij onder andere wat haar rituelen zijn, hoe ze vegan is geworden en hoe boodschappen doen er voor haar uit ziet. En gesproken over boodschappen… Spoiler alert! Myrna heeft een geweldig boodschappenpakket voor je samengesteld t.w.v. €40,00 met alleen maar biologische, fairtrade en vegan producten! Wil je dit pakket winnen? Lees dan snel verder en doe mee 😀! [Link in bio.] ° Swipe to the right ➡️ ° #newblogpost #interview #interviews #interviewready #linkinbio #interviewtime #blogpost #win #winactie #doemee #whatveganslooklike #veganfortheanimals #vegansofig #veganlifestyle #vegans #veganpower #fairtrade #organic #myunicornlife #embracelife #webshop #entrepreneur #entrepreneurslife #ondernemer #vegan #veganblogger #veganfortheworld #whatvegansdo #govegan #poweredbyplants

Een bericht gedeeld door Claire Richardson – vVdC (@clairesmission) op

 

 

[separator]

 

Pin It