Archive

mei 19, 2021

Browsing

Moederdag; het is ieder jaar weer een feestje. En ook dit jaar genoten we van een heerlijke brunch. De 2de sinds ik zelf moeder ben, met 4 generaties. In dit blog artikel laat ik je zien hoe onze Moederdag er dit jaar uit zag, hoe ik het in beeld heb gebracht en welk symbolisch cadeau ik aan mijn moeder, oma en dochtertje heb gegeven.

Zo verschillend en toch zo hetzelfde.

Sinds de geboorte van Lana sta ik er extra bij stil. Want hoe bijzonder is het dat ons dochtertje de 4de generatie is in een lijn van sterke en onafhankelijke vrouwen. Om dat extra te benadrukken (en om een ode te brengen aan 4 generaties sterke vrouwen), heb ik speciaal voor haar dit jaar een mooi glossy magazine gemaakt van OnsFotoboek. Een prachtig bedrijf dat geeft om de maatschappij. Zo drukken zij in Nederland en wordt onder andere de CO2 (Carbon Footprint) gecompenseerd door het planten van bomen in Indonesië en hebben zij een samenwerking met Stichting Kinderen kankervrij (kiKa). Super goed dus!

Anyhow, terug naar mijn verhaal, tijdens het uploaden en het maken van het fotoboek zag ik pas hoe erg we eigenlijk alle 4 op elkaar lijken. Niet alleen hebben we allemaal iets qua uiterlijk van elkaar weg maar werd het ook in één oogopslag zichtbaar hoe dol we alle 4 zijn op water, zon, natuur, lekker eten, gezelligheid en samen zijn met elkaar. En daarom een ode aan 4 generaties.

Mijn oma; een echt familiemens, dol op vrijwilligerswerk, mensen en meer.

Ik ben dol op mijn oma. Zij is absoluut één van mijn favoriete mensen op deze aarde. Niet alleen omdat ze de mooiste verhalen kan vertellen, super lief is, maar vooral omdat ze een hart van goud heeft. Ze is een echt familiemens; dol op haar 3 kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze is jaren geleden voor de liefde naar Nederland toe verhuist vanuit Denemarken. Mijn opa was een Indisch man met een hoge rang in de Luchtmacht, die ik helaas niet heb gekend, maar over wie mijn oma altijd liefdevol spreekt. Ieder jaar gaat mijn oma terug naar Denemarken toe om familie te bezoeken (vaak samen met mijn moeder). Al sinds dat ik mij kan herinneren doet ze vrijwilligerswerk bij de Kringloopwinkel en sinds een aantal jaar ook bij de Weggeefwinkel. Autorijden; daar is zij nooit echt fan van geweest. Het liefste verkent ze de wereld met haar fiets. Samen hebben we de mooiste avonturen beleeft. Toen ik 5 jaar was, heb ik samen met mijn moeder ook 2 jaar bij haar gewoond en was mijn oma de persoon die mij iedere dag naar school toe bracht, ophaalde en met wie ik uren doorbracht in de natuur, (kringloop)winkels, knuffelde met alle soorten dieren en meer. Ook toen wij een eigen huisje kregen, zag ik mijn oma minimaal 2x per week. Zo haalde ze mij op van school op woensdagmiddag en op zondag kwam ze altijd eten. Ook belde we iedere dag en vertelde ik haar over mijn struggles, blije momenten, verdriet en meer. Altijd stond (en staat) ze klaar met een luisterend oor en een knuffel wanneer ik het nodig heb. Bij mijn oma kom ik thuis. Niet alleen omdat ze mijn oma is, maar ook omdat ze mijn 2de mama is.

Mijn moeder; genereus, liefdevol, dol op werken en reizen.

Er is niemand die zo genereus is als mijn moeder. Geld speelt geen rol en niets is te gek voor de mensen die ze liefheeft. Samen met haar heb ik prachtige reizen gemaakt en hebben we onder het genot van lekker eten en een drankje, de mooiste gesprekken. Als kind vertelde ze mij vaak, dat ze mijn moeder is en niet mijn vriendin. Maar inmiddels kan ik toch echt zeggen dat mijn moeder mijn beste vriendin is. Er is namelijk niets wat we niet met elkaar delen en bespreken. We bellen dan ook iedere dag om de dag met elkaar door te nemen. Mijn moeder heeft altijd fulltime gewerkt en een prachtige carrière. Het is dankzij en door haar, dat ik op mijn 30ste kon zeggen dat ik ‘careerwise’ alles heb meegemaakt wat ik mee wilde maken en ben waar ik wil zijn. Ik heb zelf toerisme gestudeerd en ook daarin is mijn moeder een bron van inspiratie geweest. Niet alleen omdat we altijd de liefde voor boeken en taal met elkaar gedeeld hebben, maar ook de liefde voor reizen en avontuur. Daarnaast is mijn moeder dol op mooie kleding (en heb ik ‘toevallig’ ook een diploma mode/commercie), sieraden, luchtjes, make-up, autorijden en meer. Het is een prachtige vrouw met stijl en klasse. Mooi van binnen en mooi van buiten. Een fantastische, liefdevolle en avontuurlijke oma, die dol is op voorlezen en samen de wereld verkennen.

En dit zijn wij; ik & Lana.

Ons ken je natuurlijk al, door de blog artikelen die ik schrijf en de verhalen die ik deel over mezelf en Lana. De liefde voor mooie verhalen, taal en boeken heb ik van jongs af aan meegekregen en geef ik nu ook met liefde door aan onze prachtige dochter. Voordat zij 4 jaar is willen we gaan emigreren naar een land waar we nog niet eerder zijn geweest, maar wat op papier aan al onze wensen voldoet. De liefde voor natuur, dieren en al haar inwoners is iets wat ik graag mee geef aan Lana. In traditioneel onderwijs geloof ik niet echt; ik volg graag mijn eigen weg en deel al mijn kennis letterlijk door het Lana te laten zien en voelen. Ik vind het belangrijk dat het Lana aan niets ontbreekt. Maar tegelijkertijd is ze net zoals ik (tot nu toe) totaal niet materialistisch. Hoewel ik in de 14 jaar dat ik mijn rijbewijs heb, nog nooit schade heb gemaakt, ben ik niet zo dol op autorijden. Ik pak liever de fiets of ga lekker lopen samen met Lana. We dromen over het maken van reizen naar verre oorden en kunnen niet wachten om Nederland achter ons te laten. Ik wil Lana meegeven dat ze alles kan en dat geen droom te groot is. Ik zal achter haar staan en naast haar. Als haar moeder en beste vriendin.

Een symbolisch cadeau.

In dit blog artikel vertelde ik je al eerder over onze Moederdag traditie. En ook dit jaar hebben we het met zijn 4tjes gevierd onder het genot van een heerlijke brunch. Dit jaar wilde ik iets speciaals doen. Daarom heb ik voor ons alle 4 een slavenarmband uitgezocht uit de armband dames collectie van Kaya Sieraden om onze 4 generaties te vieren. Een beetje een nare term, voor een wel heel mooi symboliek; de armband is namelijk oneindig; heeft geen begin of einde. Ik heb er de gravure ‘ U❤C❤C❤L altijd samen ‘ in laten zetten. De U staat voor Ulla (mijn oma’s voornaam), de C voor Charlotte (mijn moeders voornaam) en C & L voor Claire en Lana. En ik ben zo blij met het eindresultaat!

Tot slot..

Stiekem zou ik nog veeeeeel meer willen vertellen over mijn super lieve oma, geweldige moeder en prachtige dochter. Maar ik hoop met dit blog artikel toch een mooie ode gebracht te kunnen hebben aan de 4 generaties vrouwen waar ik onderdeel van uit maak. Het is een prachtig iets, familie. En ik ben ongelofelijk dankbaar dat ik dit door mag geven aan Lana.

PS: En om terug te komen op glossy magazine die ik heb gemaakt bij OnsFotoboek. Als je de code clairesmission gebruikt dan krijg je maar liefst 50% korting en betaal je slechts €7,50 incl. bezorging binnen Nederland. Graag gedaan! 😀


Wat betekent familie voor jou?


De komende tijd ga ik wekelijks een podium geven aan een moeder met een missie. Vandaag deelt Esther ter Beek in dit gastblog artikel waarom natuurlijk ouderschap zo belangrijk is en hoe we terug kunnen keren naar de basis. Want is het echt nodig om honderden euro’s uit te geven aan onze kinderen of hebben ze veel meer behoefte aan aandacht en liefde? En worden we voor de gek gehouden door slimme marketing of hebben baby’s echt heeeeeeel veel spullen nodig? Hoe zit het daarnaast met aanraking en waarom is het geven van borstvoeding zo belangrijk?

Het begint al tijdens de zwangerschap…

Iedere ouder wil het beste voor zijn/haar kind en daar maken de babywinkels dankbaar gebruik van. Vooral bij ouders in spe is er een onbedwingbare oerdrang om de toekomstige baby te beschermen, waardoor er heel wat euro’s over de toonbank vliegen in ruil voor een zekere (schijn)veiligheid. Door slimme marketing wordt je wijsgemaakt dat je een enorme berg spullen moet kopen om een goede ouder te zijn. Zo zijn er tegenwoordig matjes voor in de Maxi-Cosi te koop die je een appje sturen zodra je je kind vergeet en kleine radiootjes die het geluid van de hartslag van een ouder nabootsen om naast de wieg te zetten.

In onze westerse wereld ben je de baby vooral vaak aan het verplaatsen.

De baby zit in de box, je tilt hem/haar op en verplaatst hem/haar naar het wipstoeltje. De baby wordt wakker, je tilt hem/haar uit het wiegje en verplaatst hem/haar naar de commode. Luier verschoond? Je verplaatst de baby naar het speelkleed en even later mag hij/zij mee naar buiten toe in de kinderwagen. Het oppakken van de baby is vooral iets nuttigs.

Als je niet veel nadenkt over het ouderschap dan doe je gewoon hoe het hier in het westen lijkt te horen. Hele babywinkels zijn erop toegerust je allemaal verschillende dingen te laten kopen waar je een baby heen en mee kan verplaatsen. Wipstoeltje, wiegje, box, speelkleed, stoeltje, kinderstoel, kinderwagen,  enzovoorts. 

Ook de ouders zelf worden continu afgeleid door hun smartphone waarop mailtjes en appjes de hele dag door binnen komen. Daarnaast moet alles snel, efficiënt, tijdbesparend en makkelijk. Voor de opvoeding van een kind zijn deze dingen juist funest en geeft het alleen maar spanning. Juist voor kinderen is een ouder die zelf ontspannen is, in verbinding staat, geduldig is en zeeën van tijd heeft, zo ontzettend waardevol. 

Vraag jezelf eens af…

Als je onderweg bent met je kind en met volle aandacht bij hem of haar bent zou je je kind dan vergeten? Als je jouw baby veel bij je draagt en samen slaapt zou je dan nog een radio met hartslag nodig hebben? Als je jezelf verbindt met een jengelend kind, geborgenheid en nabijheid aanbiedt zodat hij zijn emoties kan reguleren zou hij dan liever achter een beeldscherm zitten?

Ouderschap lijkt in onze maatschappij een parttime iets te zijn geworden en dat is een gemiste kans.

In de westerse wereld heerst het idee dat je wat voorstelt wanneer je werkt. Thuisouder zijn krijgt in onze maatschappij niet veel credits. Het kromme daaraan is dat als je andermans huis gaat schoonmaken en op andermans kinderen past je ineens wel onderdeel bent van het bruto nationaal product. Als de werkelijke waarde van een thuisouder erkend zou worden dan zouden ze gevierd en rijkelijk beloont worden. 

Ook lijkt het ouderschap nu allemaal zoveel makkelijker te zijn geworden. Je kan tegenwoordig prima je eigen ding blijven doen als je een baby hebt. Je kan blijven werken want dan breng je je kind naar de opvang toe, je kan ‘s avonds blijven Netflixen want je kind ligt in zijn eigen kamertje met een babyfoon, enzovoort.

Verbinding, aanraking en ontspanning.

Een ontspannen baby slaapt goed, eet goed en is een tevreden baby. Om te ontspannen moet hij/zij zich veilig voelen. Een baby voelt zich veilig als aan de eerste levensbehoeftes zijn voldaan; zuurstof, voedsel, warmte en de wat mij betreft vergeten eerste levensbehoefte; aanraking. 

Bij iedere keuze die je maakt voor je kind zou je jezelf kunnen afvragen; ‘’wat is de meest ontspannen optie?’’ Bijvoorbeeld:

  • We moeten over een uur bij oma zijn, het is een half uur rijden. Begin ik nu met alles inpakken, klaarzetten en het kind klaarmaken en aankleden, op mijn gemak met ruimte voor een onverwachte poepbroek of begin ik gehaast 10 minuten van tevoren?
  • Welk behang of welke verf zou je kiezen voor op de muur in de kinderkamer als ontspanning het uitgangspunt zou zijn? Zou je dan kiezen voor een grote Mickey Mouse op de muur of wellicht wat zachte natuurtinten?
  • Zou je 3 bakken fel gekleurd speelgoed voor zijn/haar neus zetten of misschien één stapeltje neutrale blokken?

Wij als mensen behoren tot de primaten; laten we ons ook zo gedragen.

Wij als mensen behoren tot de primaten, dat is de orde van zoogdieren waartoe alle apen en halfapen horen. De behoeften van alle primaten is vrijwel identiek. We zien dat apen hun baby de hele dag dragen. De aap voorziet zijn baby de hele dag van lichaamscontact en aanraking. Een baby aapje wordt dus de hele dag gedragen én aangeraakt. We weten inmiddels ook hoe belangrijk dat lichaamscontact is voor een mensenbaby. Zijn hormoonsysteem en zenuwsysteem zijn in ontwikkeling, hoe minder stress, hoe beter en stabieler deze zich ontwikkelen. Al zijn/haar lichamelijke functies van zijn hartslag tot zijn ademhaling worden gereguleerd door aanraking. Je geeft je kindje dus echt iets enorm waardevols door hem zoveel mogelijk te voorzien van lichaamscontact. 

Je baby heeft bijna de hele dag door lichaamscontact nodig.

Je kan je baby bijvoorbeeld dragen in plaats van hem in de kinderwagen te leggen. Hiervoor zijn hele fijne draagdoeken te vinden. En dan heb ik het niet alleen over een wandeling of wanneer je boodschappen gaat doen. Je kan je kindje ook prima dragen bij bijna alle dagelijkse bezigheden zoals schoonmaken, boodschappen doen, stofzuigen, afwassen en koken. Door je baby de hele dag dichtbij je te dragen voelt hij/zij zich veilig en wordt hij/zij gezonder, blijer en slimmer. Een uurtje per dag even met hem op de bank liggen is echt te weinig, eigenlijk heeft hij/zij bijna de hele dag door lichaamscontact nodig. 

Borstvoeding wordt vaak alleen nog maar gezien als het geven van melk maar dat is niet het volledige verhaal. Door je kind aan de borst te leggen geef je niet alleen melk maar zoveel meer. Het hele ritueel van dicht tegen mama’s huid aan, het horen van de hartslag en de verse warme melk die precies op de goede temperatuur is en per direct, altijd en overal beschikbaar is. Daarbij komt nog dat het schijnt dat als de baby verkouden is, de moeder het virus herkend en dat de borstvoeding automatisch aangepast wordt om de baby van de juiste antistoffen te voorzien die zijn weerstand verhogen. Daar hoef je als moeder niets voor te doen dat heeft de natuur zelf helemaal perfect geregeld. In dat daglicht kan je ook je vraagtekens plaatsen bij het afkolven van de melk als je baby niet in de buurt is. De onbewuste interactie tussen moeder en kind tijdens huidcontact bij borstvoeding is enorm, jouw natuurlijke lijf regelt dat helemaal perfect voor je kleine.

Tijd en er helemaal zijn; zijn voor mij kernwaarden in mijn ouderschap.

Haast en druk maakt zoveel stuk. Heb geen tijdslimiet bij het naar bed toe brengen. De frustratie als je kind nog niet slaapt op de bedachte tijd is het echt niet waard. Je kind doet het niet expres om wakker te blijven. Help hem/haar te ontspannen; masseer zijn/haar voetjes, kriebel zijn/haar ruggetje, aai zijn/haar wangetje. 

Probeer daarnaast in je ouderschap ontspanning als basis te hebben; bij alles. Moet je weg samen met de kids? Probeer dan altijd vanuit ontspanning te vertrekken. Geen stress of gemopper omdat ze niet opschieten of niet meewerken. Begin op tijd, blijf rustig doorademen in je buik en verbind je met de wereld van je kind. ‘’Ik ben verantwoordelijk om mij in de wereld van mijn kind te verplaatsen en hem/haar van daaruit te begrijpen.’’ Dat vraagt dus ook wat van jezelf om bij je gevoel en bij de verbinding met je kind te blijven zodat je zelf ook ontspannen kunt blijven. 

Blijf daarnaast altijd naar je kind kijken en liefdevol meebewegen. 

Over Esther ter Beek

Esther is moeder van een tweeling van 12 jaar oud. In haar praktijk gaat Esther stress en burn-out effectief te lijf door middel van massage en yo-chi. Op de website van Praktijk Esther ter Beek kun je meer informatie vinden. Daarnaast kun je Esther ook volgen op Facebook en Instagram.


Wat betekent natuurlijk ouderschap voor jou?

Morgen gaan de Nationale Voorleesdagen van start; een geweldig initiatief dat ik graag in het zonnetje wil zetten. In dit blog artikel deel ik er dan ook meer over, inclusief mijn persoonlijke voorleestips zodat voorlezen echt een feestje wordt en een heerlijke boeken tip waar je samen mee weg kunt dromen. Ik wens je geweldige dagen toe gevuld met heel veel voorleesplezier!  😀

Over de Nationale Voorleesdagen

Sinds 2004 zijn de Nationale Voorleesdagen jaarlijks een feestje. De campagneperiode wordt traditiegetrouw afgetrapt met Het Nationale Voorleesontbijt, waaraan honderden scholen, bibliotheken, kinderdagverblijven, gastouders en boekhandels meedoen. Gedurende de campagneperiode zijn er in het hele land allerlei voorleesactiviteiten. *

Doelstelling van deze jaarlijkse campagne is het stimuleren van voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen. De doelgroep zijn ouders van kinderen tussen ½ en 6 jaar. De campagne benadrukt de voordelen van het (voor)lezen, waaronder het positieve effect op woordenschat, spelling en tekstbegrip, een beter begrip van de wereld om je heen en het aanhalen van de band tussen (groot)ouder en kind.

* Ik durf je niet te zeggen hoe het dit jaar, met het oog op corona, precies zal gaan. Waarschijnlijk zullen veel activiteiten online plaatsvinden. Meer informatie kun je vinden op de website van de Nationale Voorleesdagen.

Wat voorlezen voor ons betekent.

Vanaf dag 1 toen we wisten dat we in verwachting waren hebben we een feestje gemaakt van voorlezen. Zelfs toen Lana nog in mijn buik zat, merkte we al dat ze het zo leuk vond! Inmiddels is ons kleintje alweer 9 maanden oud en verslinden we dagelijks minimaal 1 boek. Het is echt even een momentje samen. En het is zo leuk en bijzonder om te zien wat boeken en verhalen met haar doen! Soms is ze aan het schaterlachen dan weer vol verwondering. De emoties van een kind zijn zo puur en oprecht! Er is geen mooier cadeau dan om daar getuigen van te mogen zijn. 😀

Zo maak je van voorlezen een feestje!

Voor ons is voorlezen echt een feestje! En dat gun ik jou en je kleintje ook! Daarom heb ik mijn 7 persoonlijke tips voor je op een rijtje gezet. En dit zijn ze…

Tip 1: Creëer je eigen ritueel.

In dit blog artikel deelde ik al eerder ons avondritueel en hoe wij het voorlezen hierin mee hebben genomen. En inmiddels lezen we de boekjes niet alleen meer voor het slapengaan voor, maar soms ook op de dag. Dat is zo fijn aan rituelen; voordat je het weet heb je ze uitgebreid 😀 .

Mijn tip is dan ook; creëer je eigen ritueel. Denk na over een moment op de dag dat je altijd wel een kwartiertje (of langer) de tijd hebt om uitgebreid een boekje voor te lezen. En plan dit moment vervolgens dagelijks in. Zodra je dit hebt gedaan kun je het verder vormgeven en in het dagelijkse ritueel laten passen. Denk bijvoorbeeld aan eerst tandenpoetsen > naar bed > boekje of misschien wel ontbijten > aankleden > boekje of misschien is er wel een ander moment op de dag.

Tip 2: Vertraag je tempo.

Ik ben gewend om vrij snel te praten. Met voorlezen moet ik echt weer even rustig in- en uitademen. Het is een moment van rust, aandacht en de tijd nemen. En wanneer je het gevoel hebt dat je heel langzaaaaaaam praat is dat vaak juist een heerlijk tempo voor het voorlezen van een boek. Omdat je dan ook de tijd neemt om emoties passend uit te spreken.

Tip 3: Gekke stemmetjes winnen altijd!

Hoe gekker het stemmetje, hoe harder de schaterlach. Bij ons is het echt een succesformule 😀 . Ook krijgt ieder personage in het boek een andere stem, waardoor het verhaal echt begint te leven.

Tip 4: Beweeg mee.

Lana is nu nog zo klein, dat ze altijd op schoot zit tijdens het voorlezen. En weet je wat zo geweldig is? Als er een activiteit in het boek plaatsvind, dan doen wij altijd uitgebreid mee. Zodra het personage bijvoorbeeld begint te zingen dan zingen wij mee, begint te rennen dan rennen mijn benen mee etc. Altijd een succes!

Tip 5: Laat je kleintje de bladzijde omslaan.

Het lijkt misschien een heel klein gebaar, maar voor je kleintje betekent het zooooo veel wanneer zij/hij de bladzijde mag omslaan. Het voorlezen verandert direct naar een activiteit dat je samen doet.

Tip 6: Stel vragen, maak het interactief.

Ik vind het onwijs leuk om vragen te stellen tijdens het voorlezen. Hoewel ons meisje nog geen antwoord geeft in de vorm van woorden, zie ik aan haar ogen dat ze er wel over nadenkt. Dit kunnen bijvoorbeeld vragen zijn als;

  • Hoe denk je dat <naam personage> zich voelde?
  • Wat vindt je hiervan?
  • Hoe voel jij je hierbij?
  • Dat is mooi! Vindt je niet?
  • Wat zal er nu gebeuren?

Tip 7: Sluit het mooi af, samen.

Ik vind voorlezen altijd een heel bijzonder mooi en intiem moment samen. Je duikt samen even in een andere wereld en wanneer het verhaaltje uit is, dan kom je weer terug naar het hier en nu. Daarom neem ik ook altijd even de tijd om dit moment af te sluiten. Bijvoorbeeld door het boek kort samen te vatten, een belofte te doen voor een mooi boekje die we morgen gaan lezen en een knuffel.

Het perfecte voorleesboek.

Ik moet je eerlijk toegeven dat ik ieder boek altijd eerst zelf even lees voordat ik het voorlees. Ik vind lang niet alle prentenboeken geschikt of mooi voor ons meisje. Maar wanneer ik zelf weg ben van een verhaal, dan is het ook een feest om voor te lezen!

Mocht je trouwens op zoek zijn naar boekeninspiratie, ik heb 7 blog artikelen geschreven waarin ik onze favorieten deel:

Mijn boekentip van het jaar!

Vorige week leerde ik Kitty van den Helder kennen, een waanzinnig lieve en positieve vrouw. Zij is de schrijfster van het boek Sofie en de sterren (met illustraties van Mariët Mons). We hebben het boek nu een paar dagen in huis en zijn zoooooo verliefd op de prachtige indrukwekkende verhalen en de beeldschone illustraties! En speciaal voor de Nationale Voorleesdagen, organiseert Kitty vanaf morgen het Sofie’s Online Voorleesfeest. Een super leuk en mooi initiatief! Wil je hier meer over lezen? Neem dan een kijkje op haar Instagram en/of Facebook pagina.


Hoe zien voor jouw de komende dagen eruit en wordt je ook zo blij van voorlezen?

Pin It