De Veluwe voelt voor Greetje Hakvoort en haar gezin, als hun achtertuin. Het is niet alleen de plek waar zij wonen en leven, maar ook van Human & Horse Academy en de plek waar Sandeloria (haar kinderboek) zich afspeelt. Ik ging met haar in gesprek over magie, haar filosofie, liefde voor paarden, visualiseren, werken met een Guasha en nog zoveel meer. Toe aan heel veel inspiratie? Lees dan snel verder.
Mijn liefde voor paarden.
Toen ik heel klein was, merkte mijn moeder al hoe groot mijn aantrekkingskracht tot paarden was. Mijn moeder was zelf bang voor paarden en juist daarom ben ik haar nog steeds extra dankbaar dat ze mij wel de ruimte gaf om mijn passie te volgen.
Via een kennis mocht ik dan éindelijk, toen ik vijf jaar was, op paardrijles. Niet veel later kreeg ik mijn eigen pony in de tuin: Fleurtje. Helaas bleek Fleurtje ziek te zijn en al binnen een paar maanden moesten we haar laten inslapen. Daar heb ik nog steeds herinneringen aan. Mijn moeder zette toen, om ons een beetje af te leiden, de film Black Beauty aan. Daaruit is één zinnetje me altijd bijgebleven: ‘Doe je best, vergeet de rest, alles komt op zijn pootjes terecht.’ Dat heb ik mijn hele leven eigenlijk meegenomen.
Mijn droom heb ik doorgegeven aan mijn dochters.
Mijn droom was al vanaf mijn vijfde om later paarden aan huis te hebben. Voor mijn dochters is dat natuurlijk heel anders: zij zijn letterlijk tussen de paarden en honden geboren en groeien ermee op.
Mijn oudste dochter Jolie Lune heeft met haar pony’s vanaf dat ze jong waren een bijzondere band opgebouwd. Met Napoleon heeft ze bijvoorbeeld ook echt uitdagingen moeten overwinnen tijdens zijn opleiding, maar uiteindelijk werden die twee onafscheidelijk.
Mijn jongste dochter Sunnery Jeune is weer totaal anders. Zij wil vooral haar eigen ding doen met de paarden en vindt zelf dat ze ‘alles al weet’, haha. Dus met haar zit ik als moeder weer in een heel ander leerproces: hoe begeleid ik haar zonder het over te nemen? Het is prachtig om te zien dat ze allebei op hun eigen manier een band met de dieren ontwikkelen.
Leren paardrijden.
Ook heb ik mijn dochters spelenderwijs leren paardrijden. Zo zijn we begonnen met gewoon leren zitten en voelen, soms samen met mij en later alleen terwijl ik het paard of de pony begeleidde.
Pas wanneer ze zelf interesse krijgen in de teugels, leer ik ze hoe ze steeds meer invloed kunnen krijgen, bijvoorbeeld met sturen en leiderschap. Ik vind het belangrijk dat dat niet te vroeg allemaal ‘moet’, maar dat het plezier en het gevoel voor het paard eerst mogen ontstaan. En ja, veiligheid vind ik natuurlijk heel belangrijk. Ze dragen een cap en zeker toen ze klein waren ook een speciale bodyprotector.
Ik denk dat magie overal te vinden is.
Zeker met dieren en kinderen kun je van die momenten beleven waarop alles ineens samenvalt. Dat heb ik ook tijdens het trainen. Je kunt een hele tijd met een paard aan het puzzelen zijn en dan komt er ineens een moment waarop alles klopt. Zeker wanneer dat in vrijheid gebeurt, kan het bijna magisch voelen én eruitzien.
Ik geloof ook heel erg in de kracht van verbeelding en visualisatie. Regelmatig krijg ik, nadat ik langere tijd met iets bezig ben geweest, ineens een ingeving en vallen dingen op hun plek. Als ik zo’n inzicht vervolgens weer kan doorgeven aan mijn studenten en zie dat zij er iets mee kunnen, vind ik dat óók magie.
Mensen helpen om meer in hun eigen kracht, mogelijkheden en geluk te geloven hoort daar voor mij bij. Misschien is dat voor mij wel de mooiste vorm van magie: de magische en de echte wereld met elkaar verbinden.
Mijn eigen magische wens.
Als kind wenste ik regelmatig dat er ‘indianenpaarden’ op mijn pad zouden komen (Appaloosa’s) en dat combineerde ik met mijn liefde voor Disney’s Dalmatiërs. En die wens kwam uit! Als eerste kwam Napoleon, al snel volgde Nevada en later Jack. En vanaf daar kwamen er steeds meer stippelvriendjes bij. Wat ik misschien nog wel het leukste vind, is hoeveel plezier ze ook bij andere mensen oproepen. Als we met onze vriendjes in het bos zijn, worden we regelmatig aangesproken door mensen die helemaal geen paardenmensen zijn, maar toch even willen kijken of een foto willen maken. Het zijn soms echt kleine lichtwerkers; alleen al door er te zijn maken ze mensen blij.
Sandeloria. Een wereld vol magie, dieren, vriendschap en avontuur.
Jaren geleden kregen we de kans om een pitch te maken voor Disney Nederland. Ontzettend gaaf natuurlijk, maar het verhaal voelde voor mij op dat moment nog niet helemaal passend bij onze dieren. Ik kreeg toen het geweldige advies om eerst het verhaal zelf echt te gaan maken en uitwerken.
Dat is uiteindelijk een proces van zo’n drie à vier jaar geworden. Educatieve boeken had ik al gemaakt, maar een fantasy-avonturenboek is echt iets totaal anders. Ik kwam er al snel achter dat als ik dit goed wilde doen, ik zelf ook weer in de leer moest. Ik ben verschillende masterclasses gaan volgen, onder andere van Dan Brown.
De ideeën, beelden, karakters en locaties zaten allemaal al in mijn hoofd, maar om vanuit het niets een hele wereld en een echt verhaal te creëren was een enorme uitdaging. Zeker omdat ik geen schrijver ben en daar ook nooit voor ben opgeleid. Mijn eerste teksten waren heel letterlijk en die hebben we later samen met ons team steeds verder ontwikkeld.
Ik wilde bovendien een boek maken waar verschillende leeftijden iets uit kunnen halen. Daarom zijn tekst en prachtige grote illustraties allebei belangrijk. Voor de illustraties ben ik gaan samenwerken met Mandy Nellestein. Mijn wens was dat de wereld magisch zou voelen, maar tegelijkertijd zo dicht bij onze echte dieren en omgeving zou blijven dat je soms bijna gaat twijfelen: zou dit misschien echt kunnen bestaan?
Mijn jongste dochter zat zelfs nog in mijn buik toen ik begon. Daarom heb ik voor haar een tijdloos karakter bedacht dat helemaal bij haar past: een eekhoorntje. En tot nu toe wil ze in deel twee nog steeds een eekhoorntje blijven, dus dat wordt spannend, haha.
Onder alle magie zit voor mij ook een belangrijke boodschap. Sandeloria gaat over vriendschap, moed, samenwerken en ontdekken hoeveel kracht er soms al in jezelf zit zonder dat je dat zelf doorhebt. Over elkaar nodig hebben, maar ook leren geloven in wie jij bent en wat jij kunt. Die fellowship, samen op avontuur gaan en onderweg allemaal op je eigen manier groeien, vind ik heel belangrijk.
Op dit moment hebben we een beperkte oplage laten drukken, onder andere voor een aantal ziekenhuizen en voor vrienden en familie. We zijn nu op zoek naar de juiste mensen om ons te helpen Sandeloria verder de wereld in te brengen.
Human & Horse Academy
Human & Horse Academy en mijn filosofie is ontstaan vanuit mijn enorme liefde voor paarden, trainen, dressuur en de nieuwsgierigheid naar wat er nog meer mogelijk is. Ieder paard is anders en juist dat vind ik zo mooi. Blijven kijken, voelen, ontdekken en soms ook weer helemaal opnieuw durven zoeken.
Voor mij horen training, fitness, Guasha en bodywork daarom ook bij elkaar. Het zijn verschillende manieren om een paard beter te leren begrijpen. Wat ik voel of zie tijdens het trainen, kan mij weer iets vertellen over het lichaam en andersom. Zo blijft mijn eigen kennis zich ook steeds ontwikkelen.
Maar minstens zo belangrijk vind ik het doorgeven daarvan aan mensen. Ik hou ontzettend van lesgeven en vind het prachtig wanneer iemand ineens iets gaat zien of voelen wat daarvoor nog niet duidelijk was. Niet om mensen één manier aan te leren, maar juist om ze kennis, gevoel en steeds meer mogelijkheden mee te geven, zodat ze zelf bewuste keuzes kunnen maken voor hun eigen paard.
Uiteindelijk draait het voor mij om de ontwikkeling van allebei: een paard dat fysiek en mentaal steeds meer in zijn eigen kracht komt, en een mens die steeds beter leert kijken, voelen, begrijpen en vertrouwen. Dat samen blijven ontdekken is voor mij Human & Horse.
Goede voorbereiding geeft vrijheid.
Op de momenten dat ik samenwerk met mijn eigen gezin en dieren ben ik altijd enorm gefocust. Zeker wanneer mijn kinderen en meerdere dieren samen zijn, wil ik vooraf al zoveel mogelijk hebben bekeken. Hoe is het weer, hoeveel wind staat er, hoe voelen de paarden en honden die dag aan, hoe is hun energie en hoe voelen de kinderen? Pas als dat voor mij klopt, ga ik een stap verder.
Wat mensen uiteindelijk samen zien, is vaak het resultaat van heel veel voorbereiding. Ik train eerst alles afzonderlijk, zorg dat iedereen zijn eigen taak begrijpt en zich daar zeker bij voelt, en pas daarna breng ik het bij elkaar. Daardoor ontstaat er uiteindelijk juist ruimte voor spontaniteit en plezier.
Met paarden vind ik die focus ontzettend belangrijk. Je moet niet alleen bezig zijn met wat je wilt doen, maar voortdurend het grotere geheel blijven zien en kleine veranderingen opmerken. Soms kan iets wat gisteren heel vanzelfsprekend was, vandaag door spanning, wind, energie of hoe een paard zich voelt ineens anders zijn.
Voor mij geeft een goede voorbereiding juist vrijheid. Als de basis klopt en iedereen vertrouwen heeft in wat hij doet, kan ik meer loslaten en ontstaat dat gevoel dat we echt samen één team zijn. Dat vind ik misschien wel het mooiste.
Hoe de Guasha op mijn pad is gekomen.
Ik wilde vroeger altijd al iets richting massage of fysiotherapie doen. Die behoefte om via het lichaam iets te kunnen betekenen voor mens én dier is dus altijd ergens diepgeworteld geweest. Ik masseerde zelf al jarenlang en merkte tegelijkertijd hoe intensief massage kan zijn voor degene die behandelt. Zeker bij paarden vraagt het behoorlijk wat van je handen, vingers en gewrichten. Ik werd daardoor nieuwsgierig: kan dit ook anders? Is er een manier waarmee we het lichaam van onze dieren kunnen ondersteunen, zonder dat het voor onszelf zo belastend is?
Zo kwam de Guasha op mijn pad. Samen met de ontwikkelaar van Guasha voor humaan gebruik in Nederland ben ik gaan onderzoeken en uitwerken hoe we deze techniek ook bij paarden konden toepassen. Inmiddels is dat alweer ruim vijftien jaar geleden; de tijd vliegt!
Wat ik nog steeds zo mooi vind aan Guasha, is dat het een techniek is die op verschillende niveaus gebruikt kan worden. Voor paardeneigenaren kan het een prachtige tool zijn om bewuster met het lichaam van hun eigen paard bezig te zijn en het preventief te ondersteunen. Maar je kunt je er natuurlijk ook veel verder in verdiepen.
Op onze Academy is de erkende praktijkopleiding voor mens en paard ontstaan, voor mensen die Guasha professioneler willen leren toepassen. Daar gaat het voor mij niet alleen om het leren van een techniek of het uitvoeren van een massage, maar juist ook om leren kijken en voelen: wat vertelt het lichaam mij, wat voel ik onder mijn handen en wat heeft dit individu nodig?
En misschien vind ik dat wel het mooiste: iets wat ooit begon vanuit mijn eigen nieuwsgierigheid en liefde voor massage, mag ik nu alweer zoveel jaren doorgeven aan anderen, zodat steeds meer mensen die kennis kunnen inzetten voor hun eigen paarden, andere paarden én mensen.
Mijn ultieme droom.
Mijn ultieme droom is eigenlijk dat Human & Horse steeds verder mag groeien, zonder kwijt te raken waar het ooit vanuit is ontstaan: de liefde voor mensen, paarden, nieuwsgierigheid en het verlangen om steeds meer te begrijpen.
Ik zou heel graag nog veel meer mensen willen bereiken en inspireren om enthousiast en nieuwsgierig naar hun paard én naar training te kijken. Niet vanuit één vast systeem, maar door kennis, gevoel en verschillende expertises samen te brengen. Dat we trainers opleiden die zelfstandig kunnen kijken, voelen en begrijpen wat een individueel paard nodig heeft en die kennis vervolgens zelf weer doorgeven.
Tegelijkertijd zijn we bezig om Human & Horse ook internationaal verder uit te bouwen en samen te werken met inspirerende mensen uit verschillende vakgebieden. De Human & Horse Academy is een plek waar paarden, mensen, kennis, training, fitness, care en ontwikkeling echt samenkomen.
Maar mijn grootste droom zit misschien niet eens in hoe groot Human & Horse wordt. Ik hoop vooral dat we iets blijvends kunnen betekenen voor mens én paard. Dat mensen steeds meer vertrouwen krijgen in hun eigen gevoel, kennis en kunnen, en leren om vanuit die kracht bewuste keuzes te maken voor hun paard.
En dat paarden, ongeacht ras, leeftijd of aanleg, de kans krijgen om zich fysiek én mentaal te ontwikkelen, sterker en vrijer te bewegen en op hun eigen manier te stralen. Voor mij hoort dat bij elkaar: als de mens groeit, kan het paard meegroeien en andersom.
En ik heb zelf gelukkig ook nog ontzettend veel dromen en dingen die ik wil leren en ontdekken. Ik hoop dat ik die nieuwsgierigheid nooit verlies, want volgens mij begint daar uiteindelijk alles.
Heb jij een vraag aan Greetje Hakvoort van Human & Horse Academy? Leuk! Deel het gerust in een reactie onderaan dit blog artikel.
