Tag

activisme

Browsing

Er zijn in Nederland niet veel Animal Sanctuary’s. Sterker nog, op dit moment is er maar één waar ik persoonlijk een goed gevoel bij heb; de Nobele Hoeve. Dus toen ik vastliep met het realiseren van mijn droom, trok ik de stoute schoenen aan en klopte ik aan bij Margarit met de vraag of zij mijn mentor wil zijn. En dat wilde ze! Inmiddels is het alweer ruim een maand geleden dat ik 2 dagen mee heb gelopen bij de Nobele Hoeve. Maar wat heb ik onwijs veel gezien, geleerd en magische dingen meegemaakt. In dit verslag neem ik je mee en laat ik je deelgenoot zijn van mijn hele bijzondere verblijf. Enjoy!

Margarit als mentor

Ik houd van mensen die puur, eerlijk en helemaal zichzelf zijn. Margarit is zo iemand. Ze heeft het hart op haar tong en een hard van goud. Na jaren yoga docente te zijn geweest, heeft zij op een dag het roer om gegooid om haar leven 100% in het teken te zetten van dieren.

Margarit gelooft er in dat educatie en bewustwording de sleutel is tot een dierenleed vrije wereld. Dit is één van de redenen waarom zij er juist samen met haar man voor heeft gekozen om in Strijbeek te gaan wonen. Een klein plaatsje in Brabant, dichtbij varkenshel Boxtel. Hun prachtige huis en magische Animal Sanctuary ligt aan een weg waar dagelijks het varkenstransport langs rijd met op de heen weg volle vrachtwagens met soms gillende varkens en op de terug weg lege vrachtwagens. De Nobele Hoeve is letterlijk een lichtje in deze pikzwarte plek waar ook jagers regelmatig te vinden zijn.

Dagelijks ziet Margarit het met leden ogen aan, vaak zelfs wanneer ze voor haar van de slacht geredde varkentjes Mila en Eefje zorgt. Maar juist deze grimmigheid en weerzinwekkende waarheid, zorgt ervoor dat Margarit iedere dag weer met vol gas verder gaat. Ze organiseert huiskamerdiners, workshops, open dagen en andere mooie activiteiten die volledig in het teken staan van het creëren van meer bewustwording. Want een plantaardige wereld, waarin we allemaal compassie voelen voor dieren en veganistisch eten, is makkelijker te realiseren dan dat we denken.

Over de Nobele Hoeve

De Nobele Hoeve is letterlijk het kindje van Margarit. Het is geen Animal Sanctuary waarin je naar de dieren toe kunt rennen om ze te knuffelen. Het is wel een Animal Sanctuary die het welzijn van alle dieren op de eerste plaats zet.

Alle dieren van de Nobele Hoeve, zijn dieren gered uit de slachtindustrie of met een ander verschrikkelijk verleden. Zonder Margarit zouden dit stuk voor stuk dieren zijn geweest die er niet meer zouden zijn. En wanneer je al die lieve snoetjes ziet en hun verhalen hoort, dan kun je niet anders dan intens verdrietig worden en tegelijkertijd ongelofelijk dankbaar zijn dat er mensen zoals Margarit zijn.

De Nobele Hoeve is geen plek waar je gewoon even aan belt. Het is namelijk ook gewoon de plek waar Margarit samen met haar man woont. Regelmatig zetten zij de deuren open voor het organiseren van een event en mag je overnachten in hun heerlijke B&B. Op dat moment is de Nobele Hoeve ook voor publiek toegankelijk en mogen de dieren op afstand bekeken en bewonderd worden. Pas wanneer één van haar dieren aangeeft een knuffel of een aai te willen ontvangen, mag je dit geven. Dit zorgt er ook voor dat alle dieren, met ieder een traumatisch verhaal, zich volledig veilig voelen en vol zelfvertrouwen zijn.

Op dit moment zit de Nobele Hoeve aan haar mestbeleid. Dit betekent dat er voorlopig geen ruimte is voor het redden en een thuis geven aan nieuwe dieren. Maar dit is ook niet het doel van de Nobele Hoeve. Uiteindelijk draait alles om bewustwording en mensen te laten zien wat de kwaliteiten zijn van ieder dier. Hoe ze liefhebben en hoe wij hun lief kunnen hebben. Daar zijn niet heel veel dieren voor nodig.

Magische gesprekken

Ik bewonder Margarit enorm. Ze heeft het niet altijd makkelijk gehad in haar leven en veel dingen op eigen kracht gedaan. We hebben veel met elkaar gemeen en dat heeft ook voor een spiegel gezorgd. Ik weet nu veel beter wat ik wel wil en niet wil.

Toen ik wist dat ik een nachtje mocht logeren in de B&B en 2 dagen mocht gaan meelopen met Margarit, heb ik een hele lijst met vragen gemaakt waar ik op dit moment tegen aan loop. Margarit heeft echt de tijd genomen om iedere vraag te beantwoorden. Daar ben ik echt zo dankbaar voor!

De geredde dieren

Inmiddels leven er ongeveer 30 dieren op de Nobele Hoeve. Van kippetjes tot aan varkens, van stieren tot aan paarden, van honden tot aan katten en van konijnen tot aan geiten en rammen. Voor Margarit is ieder dier gelijk. Iedereen krijgt liefde, aandacht en alles wat ze nodig hebben qua eten en verzorging.

Toch zijn er een paar dieren waar ik persoonlijk helemaal verliefd op ben geworden. Je hebt in een aantal weekoverzichten al kunnen lezen over de super lieve Pluckje. Ook Max heeft mijn hart veroverd, net zoals Pip, Finn, Willem, Timo, Flo, Otje en Mek. En uiteraard ook alle andere lieve dieren van de Nobele Hoeve. Voor hun verhaal klik hier.     

Wat ik trouwens heel mooi vindt, is dat ook Margarit enorm gelooft in de holistische manier en we daarin allebei hetzelfde denken. Ook zij communiceert met haar dieren en weet precies wat ze op welk moment nodig hebben. Margarit maakt zelf de combinatie tussen holistische geneeswijzen en ze heeft een vaste dierenarts wanneer problemen verder gaan dan zij ze kan oplossen. Een mooie combinatie die ik ook zelf graag wil gaan toepassen.

Donaties zijn welkom!

Margarit doet alles op eigen kracht en de Nobele Hoeve is 100% afhankelijk van donaties. Dus als je wilt mee helpen om deze magische plek en dieren te verzorgen, dan kan dit heel eenvoudig door geld over te maken naar NL49TRIO 0338 6348 86 t.n.v. Stichting de Nobele Hoeve of door maandelijks EUR 1,00 over te maken door mee te doen met Teaming. Voor meer informatie klik hier. Iedere euro helpt en ik heb zelf gezien hoe dankbaar Margarit hier voor is.

Woehoeeee: groen licht!

Er zijn wekelijks meerdere mensen die bij Margarit aankloppen omdat ze met een Animal Sanctuary willen beginnen. Toch gaat ze lang niet met iedereen in gesprek en zodra ze dit wel doet, zijn er altijd mensen bij wie ze haar twijfels heeft. Het hebben van een Animal Sanctuary is namelijk niet romantisch. Maar zoals Margarit het zo mooi zegt ‘’het is RAUW met O en een A’’.  Gelukkig heeft Margarit aangegeven alle vertrouwen te hebben in mijn plannen, ideeën en dromen. Dus… Op naar fase 2: op zoek naar grond! 😀


Kun je een prentenboek maken waarin je de waarheid deelt over hoe het eraan toe gaat in de dierenindustrie? Tiara Portier van De avonturen van Piepmuis heeft het waargemaakt. Haar allereerste boek gaat over de melkindustrie. Benieuwd hoe zij dit heeft gerealiseerd, wat kinderen van het boek vinden en hoe zij de switch naar een vegan lifestyle heeft gemaakt? Lees dan snel verder en laat je inspireren.

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Wat een mooie vraag om even bij stil te staan.

Het blije hoofd van mijn zoontje, elke zondag met zijn allen naar het bos gaan om lekker bij de paarden te kneuteren, wandelen met de honden en mijn paard, heel veel lieve mensen om mij heen en als nieuwe gerechten of baksels lukken. En ondanks dat ik niet echt een Sporty Spice ben, merk ik wel dat ik energie krijg van sporten. Dat houden we er dus in 😉

Als ik naar De avonturen van Piepmuis kijk dan krijg ik echt energie van het voorlezen van mijn boek aan kinderen. Het is fantastisch om hun denkwijzen en vragen te horen. En ook van blije klanten krijg ik energie. Als ik bijvoorbeeld hoor dat het prentenboek overal mee naartoe moet. Of dat iemand samen met haar dochter het pannenkoekenrecept maakte. Of als iemand mailt dat het verhaal indruk maakte en het zoontje met de boekenleggerknuffel omarmd in slaap is gevallen. Dan smelt je toch!

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vijf jaar geleden ben ik echt overgestapt op een veganistische leefstijl. Voor de dieren. Al als klein meisje heb ik een grote liefde voor dieren, maar de connectie met mijn eten legde ik echt pas veel later en stap voor stap.

Mijn stage in Sri Lanka, in 2006, is eigenlijk het begin van mijn vegan reis. Het merendeel van de bevolking  is boeddhist en eet geen ‘grote dieren’. In Sri Lanka stopte ik met het eten van koeien- en varkensvlees. Weer thuis verdiepte ik mij meer en meer in waar ons eten vandaan komt. De kip en later de vis, verdwenen van mijn bord. Van vegetariër, ben ik (uiteindelijk) wel direct overgestapt naar het veganisme.

Mijn tip is om voor jezelf te kijken wat haalbaar is. Het is al super als je je bewust bent van wat voor invloed jouw consumptiegedrag heeft. En dan is de keuze aan jouw! Elke stap richting veganisme is er één. Wees niet te streng voor jezelf.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Het is tegenwoordig echt zoveel makkelijker boodschappen doen dan vijf jaar geleden. Het assortiment in de reguliere supermarkt is zo gigantisch uitgebreid! Daar word ik erg blij van. We wonen dicht bij de grens en ongeveer één keer per twee maanden ga ik naar Duitsland toe om daar boodschappen te doen. DM is daar favoriet. Graag wil ik nog overstappen op plasticvrije verzorgingsproducten. Daar ben ik nog niet helemaal uit, dus als iemand tips heeft… Graag!

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn keuze voor veganisme zorgde er in ieder geval voor dat mijn man voornamelijk plantaardig eet. Wij voeden ons zoontje ook zo op. Familie en vrienden houden eigenlijk altijd rekening met onze leefstijl. Als we komen eten of bij feestjes. Ze vragen dan wat ze kunnen kopen en/of maken. Ik vind het altijd heel leuk als ik mensen een link van bijvoorbeeld de VeganChallenge doorstuur en ze verbaasd zijn wat er allemaal vegan is en wat voor lekkere dingen je kunt maken. Wie weet raken ze geïnspireerd en kopen of maken ze dingen zo vaker. Op de kinderopvang hebben ze voor Riven een mandje met lekkere dingetjes, voor als er getrakteerd wordt. Dat is echt super fijn!

Op het leven van dieren heeft mijn keuze directe invloed, doordat ze lekker mogen blijven leven. Vliegende dieren in huis zet ik (met een glaasje en papiertje) weer buiten en spinnen mogen lekker in ons huis blijven wonen. Slakken, padden en kikkers zet ik altijd in de berm of help ze oversteken. Dat betekent ook dat een rondje van een half uur met de honden, uitloopt tot een uur. Oeps! Oh, en die tik neemt mijn zoontje nu ook over, haha!

Je bent auteur van het prentenboek ‘De avonturen van Piepmuis’. Hoe is het idee voor dit kinderboek ontstaan?

Toen ik zwanger raakte ging ik op zoek naar kinderboeken. Er zijn heel veel mooie en leuke kinderboeken, alleen miste ik een (Nederlands) kinderboek dat past bij de manier waarop ik mijn zoontje wil opvoeden. Welke normen en waarden ik hem wil meegeven. Daarom heeft ‘De avonturen van Piepmuis’ ook een missie: een wereld waarin de mens in harmonie leeft met dier en natuur. Het thema dat het dichtst bij mijn zwanger- en moederschap stond was de productie van melk. Dus vandaar dat dat het thema van het eerste prentenboek is geworden.

Kun je wat meer vertellen over het verhaal en hoe je het ‘kindvriendelijk’ hebt gehouden?

Het verhaal heb ik zo geschreven, zoals ik het ook aan mijn zoontje vertel. Ik vind het heel belangrijk dat hij weet waarom wij bepaalde dingen niet eten of drinken. Want zoals Riven zelf zegt: ‘’Daarom is geen reden 😉 ‘’. En het is ook fijn als hij zelf kan uitleggen waarom hij dingen niet eet of drinkt.

Piepmuis op bezoek bij Anna de koe helpt om het verhaal over waar melk (meestal) vandaan komt te vertellen. Daarvoor gebruik ik emoties die kinderen al op jonge leeftijd begrijpen, zoals:

  • Liefde: De liefde tussen moeder en kind, ofwel koe en kalf.
  • Verdriet: Anne de koe is verdrietig, omdat haar kalfje weg is.
  • Blijdschap: Het verhaal loopt goed af! Anna en kalfje Herman worden herenigd.
  • Trots: Mamamuis is trots op Piepmuis zijn actie.

Het verhaal is realistisch en educatief. Door het redelijk feitelijk te vertellen kan dat zonder vinger te wijzen van wat goed is en wat fout. Het gaat over vriendschap, liefde, de liefde tussen moeder en kind en liefdevolle keuzes (die iedereen kan) maken. Ik maakte het praktisch door er een pannenkoekenrecept in te zetten én er staan ook verschillende planten en noten in waar plantaardige melk van wordt gemaakt.

Hoe reageren kinderen op het verhaal?

Wat ik zie als ik Piepmuis op bezoek bij Anna de koe voorlees aan kinderen, is dat zij het heel nuchter aanhoren. De interactie met hen maakt het voorlezen leuk. Zo kunnen ze op sommige pagina’s Piepmuis zoeken. Die gezichten als ze ‘m gevonden hebben… Of als ik bij de melkproductpagina vraag wie er ijs lust… Geweldig!

Wat ik terug hoor van vegan klanten is dat het helpt bij het uitleggen van waarom ze geen melk gebruiken. Van (nog) niet vegan klanten hoor ik dat het een mooi geïllustreerd, educatief verhaal is, maar ook dat het toch wel een ‘prikkelend’ verhaal is. Ondanks dat ik zelf vind dat het verhaal niet veroordelend is, voelen sommigen dat wel zo (de volwassenen dan hè). Dat interpreteer ik dan maar als dat er iets rommelt in hun onderbuik…

Hoe is het om zelf een boek uit te geven?

Spannend en best wel slopend, haha! Je moet echt ALLES zelf regelen. Van A tot Z. Allereerst de financiering. Daar heb ik voor gespaard en een korte voorverkoop gehouden. Als tekstschrijver heb je iemand nodig die illustreert. Mij wil je niet zien tekenen 😉 . Wat voor stijl past bij jou en je verhaal? Ik had geluk met mijn super creatieve, inspirerende schoonzusje Niki Mens. Zij wilde graag een boek vormgeven, dus dit was voor haar een mooie kans. En ik hoefde niet verder te zoeken, want haar ideeën paste perfect. Denk ook aan hoeveel exemplaren je laat maken. Laat je het printen of drukken? En welke printshop of drukkerij past dan? Ga je voor snel, goedkoop, milieuvriendelijk? Hoe ga je je boeken verkopen? Productfotografie etc. En dan heb je ook nog heel veel administratieve rompslomp. Maar overall; als de boeken dan eindelijk geleverd worden en je het eerste exemplaar in je handen hebt, dan overheerst toch vooral het gevoel van TROTS!

Zou je meer boeken willen schrijven en heb je daar al ideeën over?

Jazeker! Ik heb een lijstje met ik denk wel tien thema’s die passen bij de missie van De avonturen van Piepmuis. Denk aan: plastic, palmolie, bio-industrie (varkens, kippen etc), yoga of de kledingindustrie. En ik zou heel graag een kinderkookboek maken. Maar daarvoor heb ik dan wel een goede kok/diëtist nodig.

Heb je tips voor andere lezers die graag zelf een prentenboek willen schrijven en uitgeven?

Ik geef jullie mijn top vijf:

  1. Tijd, tijd, tijd!!
  2. Bedenk goed welke boodschap je wilt overbrengen en naar welke doelgroep.
  3. Pas je schrijfstijl en vormgeving aan op je doel en doelgroep.
  4. Laat teksten door meerdere mensen nalezen.
  5. Maak goede afspraken met leveranciers en zet ze op papier.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb eigenlijk meerdere grote voorbeelden. Politiek gezien vind ik Marianne Thieme en Esther Ouwehand echt hele krachtige vrouwen. Hoe zij zaken onderbouwen en verwoorden. Petje af hoor! Daarnaast mensen als jij Claire, Lisette Kreisher, Maika Karremans, Janneke van der Meulen en de Lisa’s (Stel en Steltenpool). Elk op hun eigen manier promoten zij het maken van liefdevolle keuzes. Toppers! En de drijvende kracht achter animal sanctuaries, zoals Melief, De Nobele Hoeve of Koeienrusthuis De Leemweg. Wauw! Ook voor mensen die in steden in cubes staan heb ik heel veel respect. Ze gaan met compleet onbekenden het gesprek aan over veganisme. Ik ben daar veel te onzeker voor. Een prentenboek is dan redelijk anoniem.

Als ik terugdenk aan het uitgeven van mijn prentenboek is denk ik de les van Pipi Langkous wel toepasselijk: Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het wel kan. Het uitgeven van een kinderboek was echt een sprong in het diepe.

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Stap op je eigen tempo over. Dat kan in één keer zijn of stapje voor stapje. Ik heb zelf bijvoorbeeld niks weggegooid wat nog goed was. Als ik iets nieuws nodig heb, dan koop ik dat vegan. Eten en drinken was ik zo doorheen en dat was zo vervangen, maar bijvoorbeeld een bank en schoenen duren wat langer.  Ik merk wel dat ik de leren schoen die ik nog heb van voor de overstap nooit meer aan heb…

Ik vond het zelf fijn om informatie te lezen over veganisme. Het is nog niet de norm, dus mensen gaan vragen stellen. Het is dan prettig als je daar goed op kan antwoorden, uitleg kan geven en wellicht mensen zelfs kan inspireren.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het merk De avonturen van Piepmuis mag van mij nog veel groter worden. Een merk dat staat voor diervriendelijk, duurzaam en liefdevol. Voor mens, dier en aarde. Ik sta open voor elke samenwerking op dat gebied. Dus als iemand ideeën heeft… Let me know!

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

De eerste is heel utopisch; vrede op aarde, want een ander leed toebrengen is nergens voor nodig. De tweede is dat ik geld kan verdienen met De avonturen van Piepmuis. Dus van mijn passie mijn werk maken. Verandering teweegbrengen op diervriendelijk en duurzaam vlak. De derde hangt daarmee samen. Ik zou graag een sociale onderneming starten. Bijvoorbeeld met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt of eenzame mensen. Daar horen dan ook opvangdieren bij. Ik denk dat het belangrijk is dat mensen leren over hoe dieren communiceren, hun emoties zien en ervaren hoe fantastisch ze zijn! Die eet je toch niet op?! Die heb je lief!

Ben je gelukkig?

Ja! Ik heb een geweldig zoontje en een super lieve man. Daarnaast heb ik veel lieve, mooie mensen om mij heen. Daar zou ik niet zonder kunnen! We zijn gezond. We wonen in een fijn huis, in een fijne stad. Mijn prentenboek koste bloed, zweet en tranen, maar het is er! En mijn werk als communicatieadviseur sociaal domein bij een hele sociale gemeente past ook bij mij.

Wat is jouw definitie van succes?

Succes. Ja, wat is succes? Succes zit ‘m in kleine en grote dingen. Dat mijn prentenboek er is, is een succes. Dat het in verschillende winkels ligt is een succes. En ook dat ik een beetje overspannen raakte van een gezin draaiende houden, honden en een paard verzorgen, sociale contacten bijhouden, werken bij de gemeente én een prentenboek uitbrengen, maar daar keihard aan werken en daardoor nu eindelijk weer mijn energie terugkrijgen. Ook dat is een succes!

Gedeeld: Insight information en korting

Insight information van Piepmuis op bezoek bij Anna de koe:

  • Mijn opa en oma hadden een boeren gemengd bedrijf. Boer Cor en Boerin Annie zijn naar hen vernoemd.
  • De honden Bo en Di zijn gebaseerd op mijn eigen honden Malibu en Diamond. Boo en Di zijn hun koosnaampjes. In het echt zien ze er alleen veel liever uit 😉
  • Malibu en Diamond heb ik in 2006 van de vismarkt in Hikkaduwa, Sri Lanka gered. Ik heb ze daar laten enten en steriliseren, vandaar het ‘knipje’ uit de oren. Het was niet de bedoeling ze mee te nemen naar Nederland (ik woonde nog thuis en we hadden al een hond). Nu zijn ze toch alweer 12,5 jaar in Nederland en 19 juni werden ze 13 jaar.

Vakantiepret = 20% korting

De vakantie komt eraan! Speciaal voor de lezers van Claire’s Mission geven we 20% korting op de boekenlegger bij aankoop van een prentenboek. Gebruik de code: clairesmission20% . Deze actie loopt tot en met 31 juli 2019.


Ik ben al jaren fan van Marlieke en haar prachtige webshop, Wolf and Storm. Eerlijke mode dat vegan, biologisch én duurzaam is; het kan! In dit blog artikel laat ik je 3 items zien die ik zelf getest heb en vertel ik je meer over deze mooie webwinkel. Ik wens je heel veel lees- en inspiratieplezier toe! 😀

Over Wolf and Storm

Wolf and Storm selecteert voor jou stijlvolle en eerlijke fashion items. Want we begrijpen heus dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet.

Duurzaam, vegan, biologisch? Wanneer doe je het in hemelsnaam goed? En waar zijn al die mooie eerlijke spullen? En is duurzaamheid niet sowieso meer iets voor de seventies? Stop. Zoek niet verder!

Wolf and Storm heeft het allemaal precies voor je uitgezocht. Alle artikelen zijn hier duurzaam, vegan en biologisch. En ze zijn nog stylish ook. Wij denken namelijk dat je nooit moet inleveren op stijl of op geweten. Je houdt van designertassen? Check. Vrouwelijke jurkjes? Check.

Wolf and Storm houdt ook van kleding, clutches, tote bags, kokerrokken, gouden armbandjes en nog veel meer. In deze shop vind je hoogwaardige kwaliteit met een goed verhaal. It’s that simple. Wolf and Storm houdt niet van oneerlijkheid dus hier vind je geen merken die zich anders voordoen dan ze zijn. Geen zogenaamde groene campagnes. Geen green washing.

De items die hier te koop zijn maken de wereld één voor één een beetje mooier. Zowel door de uitstraling als door de verhalen erachter. Shoppen voor een mooiere wereld? Waar wacht je nog op?

Waarom ik fan ben.

Ik ben zo dol op Marlieke haar teksten, branding en de manier waarop zij aan werkelijk alles haar persoonlijke touch geeft. Super inspirerend! Wolf and Storm staat voor mij voor een stoere vrouwelijke en liefdevolle webshop waarbij alles persoonlijk is uitgezocht.

Ook de manier waarop Marlieke een bestelling verpakt is een enorm cadeau. Met een prachtig eucalyptus blad, een liefdevol kaartje, duurzaam cadeaupapier in een mooie doos met Wolf and Storm tape. Deze kleine dingetjes, zijn voor mij een geweldig mindful gebaar. Wat er weer voor zorgt dat het voelt als een ontzettend groot en mooi cadeau voor jezelf, of voor iemand anders uiteraard.

Al deze dingen zorgen ervoor dat ik fan ben van Wolf and Storm. En de naam natuurlijk! Zo mooi!

De 3 items die ik heb uitgezocht.

Voor het schrijven van dit artikel mocht ik van Marlieke 3 items uitzoeken uit haar webshop. Een geweldig cadeau! En iets waar ik niet lang over na hoefde te denken. Want het was liefde op het eerste gezicht! Dit zijn de 3 items die ik heb gekozen en mijn ervaring er mee:

Alchemist | Feather Print Pants

Wat schreeuwt meer vrijheid dan deze heerlijke broek? Deze losvallende broek heeft een bohemian vibe door de mooie gekleurde veertjes die gebruikt zijn.

DETAILS:

  • 100 % viscose
  • Fair gemaakt in Portugal
  • Prachtige verenprint
  • Steekzakken aan voorkant
  • Zakje aan achterkant
  • Kleuren: zwart met bruin, paars, blauw en wit
  • Stretch in de tailleband

€ 129,95

WAT IK ER VAN VIND:

Ik ben helemaal verliefd op de print van deze broek! De veren en de intense kleuren maken het een magisch geheel. Het stofje voelt ook heerlijk! Daarnaast is de broek charmant, valt lekker los en is het heel mooi gemaakt. Wat mij ook direct opviel was het mooie kaartje wat er aan zit, met de tekst ‘’clothes wont change the world, the women who wear them will’’. Het maakt het helemaal af. Voor mij is dit een broek die ik aan kan trekken voor een nette gelegenheid of wanneer ik een meditatieles geef. Alles kan en mag!

Wat wel goed is om te weten, is dat het héél belangrijk is om de was instructies goed op te volgen. Ik was vergeten de broek binnenstebuiten te doen. Hierdoor heeft de broek nu witte strepen gekregen. Super zonde! Dus lees deze instructie en volg deze goed op.

People Tree | Michelle Top

Deze prachtige offshoulder top heeft een hoog bohemian gehalte. De ruffles aan de top geven de top een super vrouwelijk en zomerse look. Helemaal van nu en tegelijkertijd tijdloos mooi.

DETAILS:

  • Offshoulder top
  • Ruffles op voorkant
  • Ademende stof
  • Vrouwelijk
  • Valt normaal
  • Fair gemaakt
  • 67 % Tencel ® / 33% biologisch katoen

€ 59,00

WAT IK ER VAN VIND:

Ik ben helemaal verliefd op deze top! Het stofje is zo heerlijk zacht! Ook is het vrouwelijk, lief en nog steeds een tikje stoer. Een prachtige top die ik deze zomer heel vaak ga dragen. Echt een aanrader!

Matt and Nat | Triplet Clay

Eeuwige liefde.

Daar hebben we haar weer: Triplet. Met haar aan je zijde kun je nooit misgaan. Je kunt haar gebruiken als klein tasje maar ook als portemonnee. Dat maakt haar de ideale vriendin voor al je feestjes, reizen, etentjes en 1001 andere gelegenheden. De Triplet is een van de populairste modellen van dit merk en deze mooie roodpaarse kleur maakt het tasje extra speciaal.

DETAILS:

  • Zowel een tas als portemonnee
  • Afneembaar hengsel
  • 3 ritsen
  • Voering is gemaakt van gerecycled plastic
  • Kleur: roze/roest

€ 94,95 €69,90

WAT IK ER VAN VIND:

Liefde op het eerste gezicht! Wat een schatje! Dit zou zomaar eens het meest lieve en mooiste tasje kunnen zijn wat ik ooit heb gehad. Er zit ook zo’n goed verhaal aan vast! Je kunt aan alles zien, voelen en merken dat het tasje met heel veel liefde en respect is gemaakt. Het geeft mij ook een heel goed gevoel dat de voering gemaakt is van gerecycled plastic (21 flessen per tasje zelfs). Een mooie reminder voor mezelf om meer te gaan doen op het gebied van zerowaste. Ook qua formaat vindt ik het ideaal! In alle opzichten niets meer dan liefde, voor dit prachtige tasje!

Eindoordeel:

Ik was al fan, maar nu nog meer! Er zit zoveel liefde in Wolf and Storm en haar prachtige items. Dat voel je, merk je en zie je. Een absoluut cadeau voor alle zintuigen en voor de wereld. Want alle items, stuk voor stuk, hebben een verhaal en een manier waarop zij de wereld mooier maken. Hoe mooi dat je hier aan bijdraagt door het dragen van prachtige en eerlijke mode items die verkocht worden door Wolf and Storm.


Op welk item van Wolf and Storm ben jij verliefd geworden?

Dierenactivisme is er in alle vormen en maten. Wat mij enorm aanspreekt aan World Animal Protection is dat zij wereldwijd het verschil maken en campagnes voeren die zelfs bij De Europese Unie besproken worden. Speciaal voor jou heb ik de enorm inspirerende Dirk-Jan Verdonk geïnterviewd, hij is Head of Programmes bij World Animal Protection Netherlands. Hij deelt in dit interview hoe jij het verschil kunt maken. Laat je inspireren! Heel veel lees plezier!

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Nieuwe kennis opdoen of dingen maken houden mij in beweging. Dat uit zich vooral in een liefde voor boeken. Ik lees veel en schrijf zelf ook non-fictie boeken. In september komt een nieuw boek van mij: Dierloos. Geschiedenis van vegetariërs en vegans in Nederland. Wat veel mensen niet weten is dat een vleesloos en plantaardig eetpatroon ook in Nederland een rijke geschiedenis kent. Zo’n boek maken kost véél tijd, maar maakt evenveel energie bij mij los.

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

De dieren zijn mijn motivatie. Zowel de dieren die in de vee-industrie geëxploiteerd worden, als de in het wild levende dieren die lijden omdat hun leefgebied steeds kleiner wordt door veevoerproductie en wordt aangetast door mestoverschotten, pesticiden en klimaatverandering. Daar wil ik zo min mogelijk aan bijdragen. In 2002 ben ik gestopt met zuivel, eieren, honing en wol – en een aantal jaar eerder met leer.

Veganistisch buiten de deur eten was zeventien jaar geleden af en toe echt een uitdaging. Tegenwoordig lachen de plantaardige opties je tegemoet. Wat ik kan aanbevelen is dat je je streng houdt aan je eigen regels – maar die regels zélf niet te streng maakt. Eén van mijn eigen regels is bijvoorbeeld dat als ik brood of wijn in de winkel koop ik erop let of het vegan is, maar als ik in een restaurant of hotel ben níét.

Je bent Head of Programmes bij World Animal Protection Netherlands. Kun je wat meer vertellen over jouw functie?

Ik ben bij World Animal Protection verantwoordelijk voor de beleidsbeïnvloeding en de inhoudelijke en strategische componenten van onze campagnes. Om op grote schaal dierenleed te voorkomen is wetgeving en beleid van overheid en bedrijven onmisbaar. Zo is door onze lobby en campagnes, de Nederlandse reisbranche een stuk diervriendelijker geworden. Tien jaar geleden was het doodnormaal dat reisorganisaties zaken als olifantenritjes aanboden of op de foto gaan met een gedrogeerde tijger. Dat doen Nederlandse reisorganisaties niet meer. Momenteel ben ik vooral druk met de financiële sector. Dierenleed wordt in stand gehouden door banken die geld lenen aan dieronvriendelijke bedrijven of door verzekeraars en pensioenfondsen die in zulke bedrijven investeren.

Waar staat World Animal Protection Netherlands voor?

Voor het opkomen voor dieren wereldwijd. We komen met name op voor vleeskippen en varkens in de vee-industrie, voor dieren in noodsituaties, voor honden die slachtoffer worden van massale ruimingen uit angst voor hondsdolheid en voor wilde dieren die worden geëxploiteerd voor entertainment en gezelschap.

Kun je wat meer vertellen over de campagne ‘Stop de Kooien’?

Jaarlijks zitten zo’n 360 miljoen dieren in de vee-industrie in de Europese Unie opgesloten in krappe kooien. Wat ons betreft is dat onacceptabel. Het is hoog tijd voor Europese beleidsmakers om dieren meer ruimte te geven om hun natuurlijk gedrag te ontplooien. Nu kennen we in de EU het instrument van een burgerinitiatief. Dat houdt in dat je binnen een jaar een miljoen geldige handtekeningen moet ophalen van EU-burgers. Lukt je dat, dan is de Europese Commissie verplicht serieus naar je beleidsvoorstel te kijken. Momenteel zijn we samen met tientallen collega-organisaties bezig die handtekeningen op te halen. Om iets voor de dieren te kunnen doen móéten we er minimaal een miljoen hebben. We zijn goed op weg, maar de tijd begint te dringen. Dus alsjeblieft, teken!

Naast je werk bij World Animal Protection Netherlands ben je ook voorzitter van de Dierencoalitie. Kun je hier wat meer over vertellen?

In Nederland zijn er heel veel organisaties die zich voor dieren inzetten. Dat is hartverwarmend, maar heeft ook als risico dat er versplintering optreedt. De Dierencoalitie is daar een antwoord op. Er zijn momenteel vijftien dierenorganisaties bij aangesloten en samen coördineren we onze activiteiten gericht op politiek Den Haag. In aanloop naar de Europese verkiezingen hebben we ook een dierenkieswijzer gelanceerd om mensen te stimuleren diervriendelijke te stemmen.

Wat betekent dierenliefde voor jou?

Dat je dieren in hun waarde laat, hun intrinsieke waarde respecteert. Dat betekent vaak ook dat je van ze af moet blijven. Dieren redden zich doorgaans uitstekend zelf – tenzij we natuurlijk, zoals helaas maar al te vaak het geval, hun leefgebied naar de gallemiezen helpen.

Er is zo ongelofelijk veel dierenleed. Hoe ga jij hiermee om?

Ik verkeer in de bevoorrechte positie dat ik mij door mijn werk voor dieren kan inzetten. Dat geeft aan de ene kant een bepaald soort rust: ik doe wat ik kan. Maar aan de andere kant kan de verantwoordelijkheid ook zwaar drukken. Want je doet natuurlijk nooit genoeg. Het is dus belangrijk balans te bewaren. Ik probeer dat door af te bakenen waar ik de grootste invloed op uit denk te kunnen oefenen en mij daarop te richten en de rest te parkeren.

Het is mijn missie om een einde te maken aan dierenleed wereldwijd op een mindful wijze. Heb je tips voor mij hoe ik deze missie kan gaan realiseren?

Als ik je blog lees, lijkt het mij dat je daar al heel goed mee bezig bent in je persoonlijk leven. Voor jezelf is het belangrijk dat je jezelf in acht neemt, voor anderen is het belangrijk dat je naar hen luistert, voor de dieren dat je je namens hen zo effectief mogelijk uitspreekt. Denk dus na over hoeveel tijd je per week beschikbaar wilt stellen en hoe je daar het best gebruik van kunt maken. Zelfs een paar minuten is al genoeg om een petitie te tekenen of mee te doen met een andere online actie van dierenorganisaties. Probeer dat bijvoorbeeld elke week te doen. En mobiliseer je omgeving om dat ook te doen. Heb je wat meer tijd, stuur een email aan grote bedrijven die dierenleed veroorzaken zoals fastfoodketens of doe navraag bij je bank, pensioenfonds of verzekeraar over hoe ze met dierenwelzijn omgaan. Geef elke maand een klein bedrag aan een dierenorganisatie die overheid of bedrijfsleven tot verandering beweegt. Of wordt politiek actief. Klein of groot, in tijd of in geld, elke bijdrage helpt.

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

In mijn boek Dierloos memoreer ik kort de kunstenaar en vegetariër Chris Lebeau. In de Tweede Wereldoorlog gebruikte hij zijn talent in het verzet: door documenten te vervalsen. Hij werd opgepakt en kwam in concentratiekamp Dachau terecht. Daar weigerde hij alle voedsel waarvan hij dacht dat er vlees in zat. Hij stierf er aan uitputting en ziekte, een maand voor de bevrijding. Die combinatie, het gebruik van je talenten voor de goede zaak en het trouw aan jezelf blijven tot het bittere eind, vind ik zeer bewonderenswaardig.

Wat is het mooiste boek dat je ooit gelezen hebt en waarom is juist dat boek je bij gebleven?

Het laatste boek dat ik heb gelezen – en dat zeer de moeite waard was – is Chickenizing Farms and Food van de Amerikaanse wetenschapper Ellen Silbergeld, waarin de risico’s van industriële kippenproductie voor de volksgezondheid en slachthuiswerkers centraal staan.


Ik voel mij soms zo machteloos. Hoewel ik mij dagelijks inzet om een einde te maken aan dierenleed, voel ik mij enorm gesteund door andere dierenvrienden die voor hetzelfde strijden. En daarom een ode aan hun. In dit artikel deel ik mijn 10 favoriete dierenvrienden die bloggen, vloggen of social media influencers zijn. Laat je inspireren en laten we samen strijden voor een wereld waarin dierenleed niet langer voorkomt.

1. Ellie Laks van The Gentle Barn

Tijdens onze honeymoon in 2017 brachten we een bezoek aan The Gentle Barn in Los Angeles. Dit is de plek waar mijn droom geboren is om een animal sanctuary te gaan oprichten. Het bijzondere is dat Ellie Laks, de oprichtster van The Gentle Barn, en ik een zelfde soort verleden delen. Ik zie haar dan ook echt als mijn grote voorbeeld en mentor in dit leven. En het fijne is, dat we contact hebben per mail en ik weet dat wanneer ik haar hulp nodig heb voor advies over het oprichten van een animal sanctuary, ik er alleen maar om hoef te vragen.

2. James Aspey

Mijn favoriete dierenactivist is absoluut James Aspey. Er is niemand anders die op zo’n goede, respectvolle en tactvolle manier met mensen in gesprek gaat die dieren pijn doen. En hij boekt daarmee ook ongekend veel resultaat. Niet alleen is hij inmiddels bij bijna alle bekende tv-programma’s en nieuwszenders te gast geweest, hij inspireert dagelijks mensen om direct de switch te maken naar een dierenleedvrije lifestyle. Een man naar mijn hart!

3. Paul Watson van Sea Sheperd

Paul is één van mijn helden. Hij was de eerste mens die zich met een rubberboot tussen walvis en harpoen wierp. Hij is de oprichter en voorzitter van de Sea Shepherd Conservation Society en het is zijn missie om wereldwijd het leven in zee te beschermen. En dat doet hij op een geweldige wijze! Hij is voor mij ook een voorbeeld in het samenstellen van een geweldige team en het creëren van een geweldig stoer merk.

4. Leonardo diCaprio

Mijn allereerste verliefdheid was op Leonardo diCaprio. Ik schreef werkstukken over hem, mijn kamer hing vol posters met hem, ik zag al zijn films (en series!), las al zijn interviews en dagdroomde over hem. Het was meer dan een crush, ik was echt stapelverliefd (een paar jaar lang). En als je kijkt naar wie hij nu is en wat hij doet voor de dieren, dan kun je mij geen ongelijk geven. Want wat een goed en mooi mens! En wist je dat hij inmiddels al $61 miljoen heeft geïnvesteerd in projecten voor wilde dieren en al het leven in de zee?

5. Joaquin Phoenix

Deze man is echt een held! Hij is alweer ruim 40 jaar vegan en één van de beste activisten die ik ken. Iedere keer weer krijg ik kippenvel als ik zijn verhaal lees over hoe hij vegan is geworden. Ook de manier waarop hij op komt van de rechten van dieren is indrukwekkend. Hij gebruikt zijn bekendheid om de waarheid te laten zien van hoe het er werkelijk aan toe gaat in verschillende industrieën waarin dieren gebruikt worden. Hij schuwt hierin ook niet de harde realistische beelden. Ik heb ontzettend veel respect voor hem en zie hem ook absoluut als één van mijn mentoren.

6. Derek Walter & Steve Jenkins van Esther the Wonderpig

Ik volg ‘Esther the Wonderpig’ alweer jaren op Facebook. Maar sinds ik vorig jaar het gelijknamige boek heb gelezen, ben ik niet alleen meer verliefd op het ontzettend lieve en knappe varkentje, maar ook op haar ‘papa’s’ Derek Walter & Steve Jenkins. Hun benadering en manier van mensen overtuigen vegan te worden, spreekt mij erg aan. Ook hebben zij, geïnspireerd door de geweldige Esther, een animal sanctuary opgericht. Alleen maar liefde voor deze inspirerende mannen en Esther!

7. Peter Janssen van Vegan Strike Group

Vorig jaar stuurde ik hem een berichtje met de vraag of ik hem mocht interviewen voor mijn blog. Op dat moment lag hij in het ziekenhuis omdat hij net in een arena was gesprongen nadat een stier gedood was, om mensen duidelijk te maken wat een verschrikkelijke mishandeling dit is. Hij was dusdanig in elkaar geslagen dat hij niet alleen een zware hersenschudding had, maar ook meerdere gebroken botten en kneuzingen. Maar toch reageerde hij direct op mijn verzoek en heeft zelfs met zijn zware hersenschudding al mijn vragen beantwoord. Voor mij is Peter Janssen één van de allerliefste en mooiste mensen op deze aarde. Hoe hij zijn leven 100% in het teken zet voor het opkomen van dierenrechten, van stieren tot aan dolfijnen die worden vermoord en van konijnen tot aan paarden, daar heb ik onwijs veel respect voor. Ik bewonder zijn kracht ontzettend en ook hoe hij zichzelf compleet weg cijfert én zich niets aantrekt van alle doodsbedreigingen die hij dagelijks ontvangt. Dus het is niet zonder reden dat ik dit mooie mens bij mijn geluksgetal heb neergezet.

8. Melanie Joy

Er zijn weinig mensen die zo helder kunnen communiceren en respectvol discussiëren als Melanie Joy. Ze is de rust zelve en geeft de meest indrukwekkende presentaties zonder daar zichtbaar dierenleed voor te laten zien. En dat zorgt ervoor dat ook ik graag naar haar filmpjes kijk. Zij zet mij ook regelmatig aan het denken over onderwerpen en stellingen. Dat wil niet zeggen dat ik het altijd met haar eens ben. Maar het is wel heel interessant om haar te volgen.

9. Jessy for the Voiceless

Lieve mooie Jessy, wat houd ik van deze bijzondere vrouw! Een dierenactivist in hart en nieren en zo liefdevol richting andere mensen die net zoals haar dol zijn op dieren. Zij is absoluut één van mijn lievelingsmensen die ik volg op Instagram. Ik bewonder haar enorm voor haar eerlijkheid en dat ze het niet schuwt om rakende posts te plaatsen met de harde waarheid. Dus volg haar voor haar inspiratie, want inspireren dat doet ze.

10. Lewis Hamilton, Formule 1 kampioen

Ik houd van mensen die duidelijk naar buiten durven te treden dat ze vegan zijn voor de dieren. Lewis Hamilton is zo iemand. Vorig jaar maakte hij aan zijn 10,6 miljoen volgers op Instagram bekend dat hij vegan is voor de dieren. Sindsdien plaats hij af en toe een inspirerende en activistische post. Ook laat hij zich steeds vaker interviewen, puur en alleen over dit onderwerp. Geweldig! Vooral ook omdat hij de wereld waar hij zich in verkeert, stapje voor stapje aan het veganizen is. En daarom verdient deze vrij ‘jonge veganist’ ook gewoon een liefdevol plekje in deze lijst.


En dat waren ze. Mijn 10 favoriete dierenvrienden (op dit moment) die impact maken.

Wie is jouw favoriete dierenvriend die impact maakt?

Ze werkt voor één van de allermooiste organisaties die we in Nederland rijk zijn; Animal Rights. Een tijd geleden interviewde ik haar vriend en nu is het tijd om Marisa Plaisier in een schijnwerper te zetten. Zelden ontmoet ik mensen die zo puur, vol liefde en eerlijkheid zijn als haar. Ik ben zelf dan ook enorm onder de indruk van dit mooie en kwetsbare interview. Laat je inspireren. Heel veel leesplezier!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie voornamelijk uit kleine dingen. Ik vind het heerlijk om bij onze kippen in de tuin te zitten, de leuke contacten die ik heb tijdens het werk met mens en dier, in het weekend samen ontbijten met lekkere broodjes en een smoothie, een lekker nummer waardoor je zin krijgt om te dansen, een mars of demonstratie waarbij je gelijkgestemden treft, lekker bezig zijn in onze tuin en ondertussen allerlei dieren spotten.

 

Actie voeren geeft mij ook energie, wat er ook gebeurt, iets positiefs of negatiefs, het geeft altijd een boost om door te gaan met actie voeren..

 

Heel de dag door heb ik mijn vaste rituelen, maar de fijnste rituelen vind ik als ik na het werk thuiskom, en de kippen mij staan op te wachten, een warme kop thee voor het slapen gaan en na het douchen lezen in bed.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Van kleins af aan ben ik al dol op dieren. Als klein meisje besloot ik samen met een vriendinnetje om een vieze sloot vol plastic e.d. schoon te maken voor de dieren. Dierenleed vond ik verschrikkelijk. Ik herinner mij nog dat ik in de jaren 90 op vakantie in Spanje was met mijn toenmalige vriend en wij dierenleed tegenkwamen in diverse dierenparken. Dan werd er een telefooncel gezocht zodat ik het thuisfront kon bellen met de vraag of er iets geregeld kon worden. En in al die jaren heb nooit de link gelegd met de dieren die op mijn bord lagen. Pas op latere leeftijd zag ik een beetje het licht en besloot ik vegetarisch te gaan eten. Gaandeweg ontdekte ik dat je als vegetariër nog steeds producten in je winkelmandje stopt waar dieren voor misbruikt en gedood worden. Voor mij was dit de reden om over te stappen naar plantaardig eten. Dit was nog niet zo heel erg makkelijk, omdat ik een moeilijke eter was met vaste veilige eetgewoontes. Zo at ik voorheen als ontbijt muesli met melk, als veganist heb ik de eerste weken droge muesli gegeten omdat de stap naar plantaardige melk voor mij nog te groot was. Het grappige is dat juist door deze levensstijl ik veel meer nieuwe dingen heb geproefd dan als voorheen. In het begin is het zoeken naar wat wel en niet kan, maar gaandeweg word je er handiger in. Ook komen er heel veel plantaardige producten op de markt.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak sowieso een boodschappenlijstje, ook al zijn er producten die standaard elke week in mijn mandje belanden. Ik ga ook naar winkels waar afgekeurd of op de datum voedsel word verkocht. Op deze manier ga ik voedselverspilling tegen en het scheelt mij natuurlijk ook veel geld. Vaak als ik een nieuw product zie liggen in de supermarkt wat veganistisch is beland dat ook in mijn mandje. Mijn vriend en ik gaan ook om de zoveel tijd naar Duitsland toe, daar is de keuze voor veganistische producten zoveel groter. Ik vind het altijd een feestje om in Duitsland boodschappen te gaan doen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ik probeer mensen bewust te maken welk leed er achter hun maaltijd zit, dat kan door een opmerking of een gesprek die ik heb met die persoon, een magazine die ik aanbied of ik plak een provocerende sticker op een plek waar men niet omheen kan. Soms tonen mensen interesse, maar het merendeel houd liever oogkleppen op. Voor sommige zal ik wel “die irritante veganist zijn” die haar mond open trekt, maar dat boeit mij niet zo. Ik ben blij dat mijn ogen geopend zijn, ik wou dat ik een veganist was tegengekomen zodat mijn oogkleppen eerder af waren gegaan. Mijn partner is gelukkig ook veganist, ik zou het vreselijk vinden als mijn partner nog dierlijke producten zou eten. Onze katten staan sinds een jaar deels op veganistische brokken. Ze vinden de brokken lekker en ze doen het er goed op. Helemaal overstappen op alleen brokken vind ik niet ideaal, ik ben destijds niet voor niets gestopt met het geven van alleen maar brokken aan de katten.

 

 

Je zit in het comité van Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Mijn rol bestaat uit het verkopen van merchandise en daarnaast zoek ik waar er op dieren word gejaagd. Het is belangrijk om het gedrag van de dieren te kennen, om zo een passende anti jachtmethode te bepalen. Ook met dat laatste draag ik mijn steentje bij met nieuwe tactieken te bedenken om de jacht te kunnen dwarsbomen. Er is momenteel veel gaande binnen de organisatie van de Hunt Saboteurs. Hoe de nieuwe rollen eruit gaan zien, moet nog worden besproken.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

1.5 jaar geleden ben ik pas echt actief geworden. Ik heb een aantal demonstraties bijgewoond en de mars in Brussel gelopen. Bij één van deze acties werden mijn partner en ik uitgenodigd voor een gesprek op het kantoor van AR voor een meeting m.b.t ban de jacht campagne. Na deze meeting besloten wij om mee te doen en zo volgde onze eerste actie.

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Vroeg in de ochtend verzamelen wij met een groep activisten, na de briefing verdelen wij de activisten over de auto’s en gaan op zoek naar jacht partijen. Als iemand een locatie gespot heeft word dat doorgegeven zodat de andere activisten naar de gevonden jachtlocatie kunnen rijden. Daar zorgen wij dat er beeldmateriaal geschoten word via foto/videocamera of per drone, en als het nodig is gebruiken wij toeters om de dieren te waarschuwen. Na het actie voeren verzamelen wij weer en praten nog na met een lekker bakje koffie en meestal is er ook wel iets lekkers te eten.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het is altijd vreselijk om te zien hoe dieren worden neergeschoten. Zo zijn wij getuigen geweest van ganzen die uit de lucht worden geschoten, of hazen die door een drijfjacht geen kant op kunnen en daardoor worden neergeschoten. Of jachthonden die spelen met neergeschoten maar nog levende dieren.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights is een stichting die zich 100% inzet tegen dierenleed. Een stichting met een gedreven groep vrijwilligers die op allerlei manieren het dierenleed in kaart en onder de aandacht brengt. Veganisten die nog niet actief zijn, kan ik aanraden om een keer mee te doen met een actie van Animal Rights.

 

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Dat ligt sowieso aan de soort acties. Bij een ban de jacht actie is het belangrijk om je emoties niet de vrije hand te geven. Zo kan je niet een veld inrennen om een jager te grazen te nemen of om dieren bij de jagers weg te nemen. Je moet je niets aantrekken van de provocerende opmerkingen van sommige jagers/pro jacht mensen die je tegenkomt tijdens de acties. Oog voor detail is ook handig om jagers te spotten. Wil je meedoen met een actie, schroom niet om je aan te melden. We hebben een leuk team met vrijwilligers die je welkom heten.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Het word mij ook wel eens even te veel. Naast de ban de jacht acties zie ik ook nog veel leed via social media voorbij komen. Je voelt je vaak zo ontzettend machteloos. Het raakt je en je wilt zo graag dat het allemaal ophoud. Dan kan het gebeuren dat ik overprikkeld raak en dan gaat het niet zo lekker. Ik heb er (nog) niet echt een oplossing voor om dat wat makkelijker los te laten, ik ben mij gewoon heel erg bewust van de wreedheden die elke dag plaatsvinden. Mijn eigen kipjes en reuzenslakken, en alle varkens die ik weleens ergens kan knuffelen geven mij de rust die ik vaak niet zo goed kan vinden. Zij zorgen dat ik rust in mijn koppie krijg en laten mij de nare dingen even vergeten.

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Tijdens de Hunt Sabs krijg je vaak te maken met dierenleed. Het is moeilijk om daar 3 gebeurtenissen in te benoemen omdat het altijd vreselijk is om dieren te zien die worden afgeschoten en/of lijden. Wij maken ook mee dat er dieren juist niet neer geschoten worden, en ook dat blijft je bij. Hoe mooi is het als een haas kans ziet van de jagers weg te vluchten richting een veilige plek. Of als de ganzen door ons getoeter verder vliegen en zo weer even veilig zijn.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Kritiek krijgen vind ik lastig. Maar dat heeft meer met mijn eigen onzekerheid te maken. Het ligt er ook aan wie kritiek geeft en hoe het gebracht word. Of je nou word afgebrand of opbouwend kritiek krijgt is nogal een verschil. Maar vaak schiet ik te snel in de verdediging. Voor mij is kritiek krijgen nog een leerpunt, het is net als met complimenten krijgen best wel lastig.

 

 

Daarnaast ben je ook verantwoordelijk voor de verkoop van merchandise artikelen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik heb een aantal artikelen hier thuis op voorraad liggen. Voor een Hunt Sabs actie word er gevraagd of er interesse is, zodat ik dat kan reserveren en meenemen naar de actie. Als er nieuwe vrijwilligers bij zijn neem ik een voorraad merchandise mee. En wie wil er nou niet een Hunt Saboteurs longsleeve! Deze zijn te bestellen, naast vele andere mooie artikelen in de webshop van Animal Rights.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eerlijk gezegd heb ik niet een specifiek iemand. Ik heb verschillende mensen leren kennen die op een bepaalde manier wel een voorbeeld voor mij zijn. Dat kan bijvoorbeeld op het gebied van actie voeren zijn, contact met mensen, hoe iemand in het leven staat. Er zijn ook mensen waar ik van heb geleerd hoe ik juist niet wil zijn. Elk mens die op je pad komt heeft wel een reden.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Denk vooral niet dat veganistisch leven enorm lastig is, wees niet bang dat je niets meer kan eten. In het begin is het misschien zoeken, maar gaandeweg word het zoveel makkelijker om veganistische producten te vinden. Er is van alles te koop, volgens mij is er voor alles wel een alternatief, van etenswaren, kleding, tot dagelijkse verzorging. Zie het als een ontdekkingsreis, er gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Ga eens naar een veganistische beurs waar je van alles kan ontdekken en proeven. Leer mensen kennen die ook zoekende zijn, of vraag advies aan mensen die al verder zijn. Neem die eerste stap op weg naar een veganistisch leven, voor de dieren, de aarde en jezelf. Ik wou dat ik zelf eerder de stap had genomen om veganistisch te leven.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het zou mooi zijn als de Hunt Sabs acties en andere acties/demonstraties niet meer nodig zijn, mensen respect zouden hebben voor alles wat leeft en er gewoon geen leed meer zou zijn. Dat is een     droom, waar velen veganisten en activisten aan meewerken om die uit te laten komen. Tot die tijd zou het geweldig zijn als onze Hunt Saboteurs vrijwilligersgroep groter en groter word. Zodat wij makkelijker op diverse locaties actie kunnen voeren. Samenwerking met provincies voor duurzame en diervriendelijke oplossingen zou ook erg fijn zijn.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn eerste wens is dat alle mensen respect hebben voor alles wat leeft, en dat iedereen veganistisch word. Zodat dierenleed een woord word die wij niet meer hoeven te gebruiken.

 

Mijn tweede wens is een klein, simpel huisje met heel veel grond voor dieren, met een moestuin en zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn om los te komen van de maatschappij. Met eventueel een plek voor mensen die op zoek zijn naar rust, zodat zij kunnen opladen, genieten van de dieren en heerlijk veganistisch eten.

 

Mijn derde wens is dat ik bepaalde dingen uit het verleden een plek kan geven en persoonlijke groei omdat ik op bepaalde vlakken nu stil sta.

 

 

Ben je gelukkig?

Ik hoop hier ooit volmondig ja op te kunnen zeggen. Er zijn echt wel momenten of dagen dat ik geluk ervaar. Maar ik worstel nog met wat dingen uit het verleden, ook het vele dierenleed werkt hier niet aan mee. Ook daar moet ik mijn weg nog in zien te vinden om dat een plek te kunnen geven.

 

 

Wat is jouw definitie van succes.

Succes is voor mij niet een hoog banksaldo of een carrière. Het gaat er om dat je gelukkig bent met wat je doet en wie je bent. Zodra je dat hebt bereikt, kan je spreken van succes. Wat heb je aan een hoog banksaldo als je ongelukkig bent met wat je doet of wie je bent?

 

 

Gedeeld: Mijn lijfspreuk.

Fear can hold you prisoner,  hope can set you free!

 

 

 

[separator]

 

Ik heb Willo Schröer een tijdje geleden ontmoet via social media en een paar maanden geleden live tijdens een fotoshoot voor een cliënt van zijn bedrijf Vegan Casting. Ik bewonder Willo zijn zachte energie en dat hij zich vrijwillig iedere week laat confronteren met dierenleed. Hij is namelijk een dierenactivist in hart en nieren. In dit interview deelt hij hoe zijn reis eruit heeft gezien, hoe hij in sync is met het universum en hoe belangrijk het is dat we allemaal in actie komen en opstaan voor de idealen waar wij in geloven. Ik wens je dan ook heel veel leesplezier en inspiratie toe. Enjoy!

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

De meeste energie krijg ik van het helpen van anderen in het algemeen en het strijden tegen onrechtvaardigheid in het bijzonder. Ik ben sinds 2008 zelfstandig ondernemer. Ik heb een eigen bedrijf, het managementbureau ArtistMan, waarmee ik de zakelijke begeleiding verzorg van met name acteurs. In de entertainmentwereld krijgen creatieve talenten helaas niet altijd waar ze recht op hebben. En daar help ik hen graag bij. Met de ervaring die ik de afgelopen tien jaar heb opgedaan, weet ik inmiddels precies hoe ik hen het beste kan helpen met hun carrière. Ooit ben ik als elfjarig jochie in een videotheek gaan helpen. Die passie voor film en entertainment zat altijd al in mij. Ik ben enorm dankbaar dat ik van mijn hobby mijn beroep heb mogen maken.

 

Daarnaast krijg ik veel energie van kunst. Van bijvoorbeeld het luisteren naar muziek en het kijken naar films. Ik hou er echt van om nieuwe bandjes te ontdekken. Sommige liedjes kunnen mij zo intens ontroeren. Ik kan daar dan zo van genieten. Het inspireert mij ook weer om nieuwe stappen te zetten in mijn leven.

 

Tot slot krijg ik energie van het leven zelf. Ik ervaar het leven als één groot avontuur, waarin je van het universum continue verborgen aanwijzingen krijgt die je verder helpen. Hierdoor leer je jezelf en de wereld steeds beter kennen. Het is wel de kunst om alle aanwijzingen te zien. Daarbij vertrouw ik vooral op mijn intuïtie. Natuurlijk maak je ook keuzes die gebaseerd zijn op verstand, maar wanneer je teveel nadenkt gaat het voor mij mis. Dan ga ik ook bedenken wat andere mensen ervan zullen vinden en dan verlies ik mijn contact met de flow van het universum.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan?

Ik ben vegan geworden op 2 mei 2018. Dat is nog maar heel erg kort. In april dit jaar werd ik een keer ’s ochtends vroeg wakker van keiharde knallen. Achteraf bleken dat geweerschoten te zijn van jagers die ganzen aan het doodschieten waren. Toen ik twee weken erna weer schoten hoorde, ben ik in mijn auto gestapt. Ik stuitte op drie jagers die in onze wijk op ganzen aan het schieten waren. Vanaf dat moment ben ik mij gaan verdiepen in dierenrechten. Ik kwam in eerste instantie al snel op de site van dierenrechtenorganisatie Animal Rights terecht. Ook keek ik op Netflix documentaires als ‘Cowspiracy’ en ‘Food Choices’. Op YouTube vond ik films als ‘Land of Hope and Glory’ over de Britse veehouderij en ‘Dairy is Scary’, waarin in vijf minuten de zuivelindustrie wordt uitgelegd. Ook kwam ik ‘Lucent’ tegen, een verschrikkelijk confronterende documentaire over de varkensindustrie in Australië. Geloof mij: als je die beelden hebt gezien, wil je nooit meer vlees, kaas en eieren eten of melk drinken!

 

Via social media kwam ik erachter dat er in Nederland naast Animal Rights ook andere groepen actief zijn, die zich inzetten voor dierenrechten, zoals The Save Movement, Anonymous for the Voiceless, Direct Action Everywhere (DxE) en Burning Souls. The Save Movement is een wereldwijd netwerk dat vreedzame acties voert bij slachthuizen. Mensen zijn daarbij getuige van dieren die op weg zijn naar de slacht. Op 2 mei organiseerden zij een zogeheten ‘vigil’ bij varkensslachterij Westfort in IJsselstein. Dat is bij mij om de hoek. En ik wist niet eens van het bestaan van die slachterij af. Hoewel ik op dat moment met mijn familie op vakantie was, wilde ik deze actie graag bijwonen. Ik kwam erachter dat daar elke dag meer dan 10.000 jonge varkens worden gedood. Deze varkens zijn meestal slechts zes maanden oud, terwijl een varken zo’n twaalf jaar oud kan worden. Toen ik naast een vrachtwagen vol varkens stond en het eerste dier in zijn ogen keek, brak mijn hart. Ik kreeg letterlijk een brok in mijn keel en kon niet meer praten, terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Ik besloot ter plekke dat ik geen dierlijke producten meer wilde gebruiken. Ik kon geen enkele reden bedenken die het doden van zo’n prachtig dier voor mijn eten rechtvaardigt. Ik wilde hier absoluut geen deel meer van uitmaken en ben mij gaan verdiepen in het veganisme. Achteraf hoorde ik dat de andere activisten die bij de actie aanwezig waren het er met elkaar over hadden gehad dat er “een vleeseter bij de vigil was”. Dat was ik. Haha! Ik ben in de eerste plaats vegan voor de dieren, maar ik weet nu ook dat je hiermee een positieve bijdrage levert aan het milieu en dat het goed is voor je eigen gezondheid. Sinds ik vegan ben, ben ik zeven kilo afgevallen en voel ik mij enorm energiek.

 

Wanneer je eenmaal voor een vegan lifestyle kiest, kom je erachter dat er zoveel producten dierlijke elementen bevatten. Dat is echt zo bizar. Ik ben begonnen met het vermijden van dierlijke producten in mijn eten. Ook bij het kopen van nieuwe kleding is het niet heel moeilijk om te kiezen voor kleren zonder dierenleed. Voor alle overige producten, zoals tandpasta of deodorant, ben ik nog steeds op zoek naar de juiste vervangers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Zeker weten! Ik ben getrouwd en samen hebben we vier kinderen. Mijn twee dochters eten vegetarisch, maar ik ben de enige veganist in ons gezin. Dat is gevoelsmatig soms lastig, maar ik realiseer mij dat iedereen een eigen moment heeft waarop hij of zij de link legt tussen vlees en waar dat vlees vandaan komt. Ik krijg steun van de mensen in mijn naaste omgeving, dus dat is fijn. Hoe ik met dieren omga, is niet veranderd. Wel heb ik veel geleerd over bijvoorbeeld huisdieren en dieren op een kinderboerderij. Ik kijk daar nu anders naar. We hebben vier katten, maar als ik ooit nog een ander huisdier zal willen, zal die uit een asiel komen.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Wij doen in principe één keer per week boodschappen. Dit doen we altijd bij de Albert Heijn. Specifieke dingen halen we bij EKO Plaza. Gelukkig zie je dat AH steeds meer vegan producten verkoopt. Ik ben niet iemand die thuis een boodschappenlijstje maakt. Ik zie het wel in de winkel. Ik hou ook absoluut niet van koken, dus dat maakt het er allemaal niet makkelijker op… Haha!

 

 

Je bent de oprichter van Vegan Casting; het allereerste vegan castingbureau. Hoe is het idee hiervoor ontstaan?

Nadat ik op 2 mei mijn eerste actie had bijgewoond, ging ik vrij kort daarna nadenken over mijn bedrijf. Ik vond het belangrijk om iets te doen met alles wat ik had geleerd. Ik zie mezelf in de eerste plaats als dierenactivist en niet zozeer als veganist. Dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken, is voor mij een logisch gevolg van het feit dat ik mij inzet voor de rechten van dieren. Ik denk dat alle activisten hetzelfde meemaken. Zodra je de connectie maakt, wil je er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het dierenleed stopt. Dat had ik ook en op dat moment kreeg ik het idee voor Vegan Casting.

 

Er bestond helemaal nog geen castingbureau voor vegan artiesten. Ik las dat grote bedrijven als Unilever over een paar jaar klimaatpositieve producten willen produceren. Ik dacht dat als er dan een commercial wordt gemaakt voor bijvoorbeeld een vegan biefstuk, het niet geloofwaardig zou zijn als daar een vleesetende acteur voor wordt ingezet. Het is veel sterker als je daar een vegan acteur voor cast. Ik merkte ook dat als mensen eenmaal vegan zijn, ze dit ook vaak graag willen laten zien op social media. Voor merken en bedrijven is het dan een win-winsituatie om vegan acteurs in te zetten om hun producten of diensten te promoten.

 

 

 

 

Welke mensen zijn er allemaal welkom bij Vegan Casting en wat voor opdrachten neem je onder andere aan?

In principe zijn alle talenten die de wereld willen inspireren met een positieve boodschap welkom. Daarbij gelden wel een aantal spelregels; iemand moet bijvoorbeeld professioneel zijn en de juiste opleiding of nodige ervaring hebben. We focussen ons op vegans, maar met vegetariërs of vleeseters die zich aantoonbaar inzetten voor een betere planeet, gaan we ook graag het gesprek aan. We nemen alle opdrachten aan van bedrijven en merken die hun vegan producten of diensten onder de aandacht van de consument willen brengen.

 

 

Zijn er bepaalde talenten waar je nog naar op zoek bent?

Nee, we zijn een platform voor alle professionele en bewuste talenten. Dat betekent dat we aanmeldingen krijgen van acteurs en modellen, maar ook bijvoorbeeld van social influencers, regisseurs, muzikanten, dansers en fotografen. Iedereen met een creatief talent is welkom. Gelet op onze beoogde opdrachtgevers, ligt onze focus op dit moment logischerwijs op acteurs en modellen.

 

 

Wat is de allerleukste opdracht die Vegan Casting tot nu heeft mogen uitvoeren?

Vegan Casting is pas een half jaar geleden gestart. Op dit moment concentreren we ons op het opbouwen van ons portfolio van talenten. Hiermee gaan we op korte termijn potentiële opdrachtgevers benaderen.

 

 

Wat is de mooiste reacties die je ooit van een talent hebt ontvangen?

Iemand zei: “Ik ben zo blij dat er eindelijk een bureau is die dezelfde normen en waarden heeft als ik. Opdrachten waarbij dierenleed betrokken is, wil ik niet aannemen. Soms kun je niet anders, omdat er ook geld verdiend moet worden.” Ik vond dat wel een heel mooi compliment en een bevestiging dat er wel degelijk behoefte is aan een gespecialiseerd bureau als Vegan Casting. Ik vind het zelf namelijk ook soms lastig dat onze maatschappij is ingericht op geld verdienen. Op een gegeven moment kan dat je tegenhouden om je dromen na te jagen.

 

 

Wat maakt Vegan Casting zo succesvol?

Ik weet niet of Vegan Casting succesvol is. Dat zal de komende jaren moeten blijken. Ik ga er in ieder geval alles aan doen om er een succes van te maken. Ik heb alleen geen idee of dat snel of langzaam zal gaan. Maar dat is ook niet belangrijk. Natuurlijk hoop ik dat het snel zal gaan, maar alles gebeurt op het tijdstip dat het moet gebeuren. Als je vertrouwen hebt en geniet van ieder moment, komt alles goed.

 

 

Heb je tips voor andere vegans die graag een vegan onderneming willen oprichten?

Ja, ik heb één belangrijke tip: gewoon DOEN!

 

 

Wat is jouw ultieme droom?

Mijn grootste droom is dat mens en dier in harmonie en met respect voor elkaar leven, waarbij iedereen zijn intuïtie volgt. Een wereld waarin niet geld, hebzucht of macht regeren, maar waarin compassie en liefde de manier van leven zijn. Liefde voor jezelf en voor alle andere levende wezens. Ik vecht voor een nieuwe wereld zonder het onrecht dat in onze huidige samenleving dieren, maar ook mensen, wordt aangedaan.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Wow, dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat ik meerdere grote voorbeelden heb. Als ik toch één iemand moet noemen, is dat de Engelse filosoof Alan Watts. Helaas is hij in 1973 overleden, maar gelukkig vind je op YouTube veel materiaal van hem. Watts schreef ruim 25 boeken en dacht na over bijvoorbeeld de zin van het leven en geluk. Hij heeft mij geleerd dat alles met elkaar verbonden is, dat je op je gevoel moet vertrouwen, dat geluk niet kan bestaan zonder ongeluk en dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood. Hij legt uit dat je ook nooit klaar bent met leren. Alan Watts geeft mij persoonlijk vooral heel veel hoop, rust en vertrouwen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Mensen die erover nadenken om de stap naar veganisme te zetten, zou ik willen adviseren om zichzelf zoveel mogelijk te informeren. Er zijn heel veel websites met goede informatie beschikbaar en je kunt veel documentaires kijken.

 

Volg vooral je eigen gevoel en laat je daarbij niet leiden door wat anderen tegen je zeggen. Wees ook niet te hard voor jezelf. En dan heb ik het vooral tegen vegans die ook activist zijn. Alle activisten die ik spreek, vinden dat ze zelf niet genoeg doen om de wereld te veranderen. Dat komt omdat we nog steeds dagelijks geconfronteerd worden met zoveel dierenleed.

 

Ik vind trouwens dat alle vegans activist zouden moeten zijn. Op welke manier dan ook. Natuurlijk zijn er ook vegans die vegan zijn voor hun gezondheid of voor de planeet en helemaal niet voor de dieren. Als je eenmaal weet wat je weet, ben je het in mijn ogen aan de dieren verplicht om te handelen en actie te ondernemen om het dierenleed in de wereld te stoppen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik hoop dat bedrijven en merken er voor openstaan om samen te werken met Vegan Casting. Ik vertrouw erop dat over niet al te lange tijd veganisme de standaard is.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik heb altijd geleerd om je wensen niet hardop uit te spreken, omdat ze dan niet uitkomen. Dus dat ga ik nu ook mooi niet doen!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, meestal wel. De truc is denk ik om niet te streven naar geluk, maar om te genieten van het moment. Geluk moet je niet voor je uitduwen. Als je in het nu leeft en geniet, kom je erachter dat dát het echte geluk is.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is voor mij wanneer je jezelf ’s avonds in de spiegel aankijkt en je kunt zeggen dat je vandaag het goede hebt gedaan. Voor jezelf, maar ook voor anderen. Wat dat goede is, voel je in je hart en in je ziel. Wees bereid om daar te gaan zoeken naar wat je echt belangrijk vindt in het leven.

 

Ook is het cruciaal dat je gedachten, gevoelens en woorden overeenkomen met je daden. Zeg je bijvoorbeeld dat je van dieren houdt, handel daar dan ook naar. Dat maakt volgens mij iemand super succesvol.

 

Wees authentiek, maar sta open voor verandering. Pas dan kun je groeien. Het kan soms lastig zijn om afscheid te nemen van de dingen die je gewend bent. Dat was het voor mij ook. Als ik nu terugkijk, zie ik dat mijn leven positief is veranderd.

 

Gedeeld: Mijn favoriete nummer van dit moment.

 

[separator]

 

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik mijn vriendinnetje Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

  

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest. Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

 

 

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

 

 

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

 

 

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat. Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

 

 

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd. Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

 

 

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan. Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft. Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen, door een boek te schrijven, maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven. Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

 

 

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

 

 

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij. Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

 

 

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s.

 

 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

 

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

 

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

 

 

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

 

 

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

[separator]

 

 

‘’Wake up! De meesten activisten hebben een fulltime baan of studeren.’’ In dit interview doorbreekt Rob Kerpel projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland verschillende vooroordelen. Hij geeft je een kijkje in de wereld van activisme en dierenliefde. Een mooi mens met een hart van goud. Hij heeft mij overtuigd om onderdeel uit te gaan maken van het Ban de Jacht team. Laat je inspireren door dit interview en wie weet zie ik je snel tijdens één van de acties.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie vooral uit kleine dingen. Van het zien van wilde dieren in vrijheid, word ik al erg blij. Echte rituelen heb ik niet. Behalve een kop zwarte koffie in de ochtend misschien.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben sinds 1,5 jaar volledig veganistisch gaan leven. Daarvoor was ik vegetarisch. De omslag is gekomen doordat ik mij ging inlezen in de bio industrie. Zoals velen stond ik niet stil bij het vele leed welke deze industrie met zich meebrengt. Als je er goed over na gaat denken, is het uiteindelijk alleen maar een keuze van producten die in je boodschappenkar terecht komen. Het is dan ook een kleine moeite om producten te kiezen zonder dierenleed.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mijn boodschappen zijn heel divers. Van gezond tot feel good food. Zolang het maar zonder dierenleed is. Ik ben mij wel veel meer bewust geworden van E nummers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Indien je kiest voor het veganisme, heeft dat hoe dan ook invloed op mensen. Er komen vragen wat de reden van die keuze is. De ene persoon vindt het extreem, de andere gaat er over na denken. Onze katten staan voor een gedeelte op veganistische brokken. We hadden deze dieren al voordat we vegan werden. Het blijft een dubbel gevoel. Katten hebben vlees nodig, en ik koop dat liever niet. Een goede oplossing is hier nog niet voor helaas.

 

 

Je bent projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Door mijn fulltime werk kan ik de coördinatie niet alleen doen, we hebben een stuurgroep opgericht waar iedereen een rol heeft. Mijn rol is onder andere het screenen van nieuwe vrijwilligers voor ban de jacht en het coördineren op de actie locaties. Indien we niet aan onze taken toe kunnen komen, pakt een andere persoon uit de stuurgroep dit op.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Met activisme ben ik een goed jaar actief. Voor die tijd stond ik niet heel erg stil bij al het leed, ondanks dat ik gek op dieren was. Zoals velen zat ik in een bubbel, die eerst moest klappen voordat je over bepaalde zaken gaat nadenken. Ik kon mij niet vinden in het leed wat dieren wordt aangedaan en ik ben van hieruit verder gegaan. Mijn vriendin was hier al verder in en zij heeft mijn ogen wel geopend

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Met een groep activisten spreken we af op een verzamelplaats. Daar vandaan gaan we kijken waar er gejaagd wordt. Zodra er jagers gespot worden, proberen we zo snel mogelijk dieren te verjagen van die locatie. Je begrijpt vast wel dat we niet met open armen ontvangen worden, waar we op zich blij mee zijn. Het betekend namelijk dat onze acties wel degelijk een verschil voor de dieren kunnen maken.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het feit dat er dieren voor je ogen worden neergeschoten en de frustratie dat het niet altijd te voorkomen is dat er dieren geraakt worden. Er is niet 1 specifieke situatie te noemen die mij is bij gebleven. Bij iedere actie waarbij confrontaties met jagers plaats vinden, is er wel een gebeurtenis die je bij blijft.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights Nederland is één van de weinige stichtingen die achter hun principes blijven staan en geen water bij de wijn doen. Animal Rights gaat naar plaatsen toe waar dierenleed is waar vele andere stichtingen de handen niet aan willen branden. De manier van werken en onderbouwen spreekt mij erg aan. Ik ben dan ook heel blij dat ik deel uit mag maken van deze organisatie.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Het hangt af van de type actie. Bij ban de jacht acties is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je emoties niet de overhand krijgen. Dat valt in sommige gevallen niet mee omdat je je vaak machteloos voelt. Het is belangrijk om te kijken naar de dieren die gered worden. Het is vaak geen pretje om getuigen van een jachtpartij te zijn, maar als je op de bank blijft zitten wordt er alsnog geschoten. In het veld heb je nog een kans om leed te voorkomen.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Ik probeer er zelf rationeel mee om te gaan. Ik weet dat ik niet ieder dier kan redden maar voor de dieren die ik kan waarschuwen, maken ik en de andere activisten een verschil. Iedereen gaat er op een andere manier mee om en er is denk ik niet een juiste manier te benoemen om met gevoelens om te gaan.

 

 

Je werkt vrijwillig bij Animal Rights Nederland naast een fulltime baan. Hoe combineer je dit en waar vindt je de tijd?

Er zijn momenten dat het niet meevalt om Ban de Jacht en mijn werk te combineren. Maar voor alles is een oplossing, ik hoef het tenslotte niet alleen te doen. Vaak wordt het verwijt gemaakt dat activisten werkeloos zijn, niets beters te doen hebben en werk moeten gaan zoeken. Voor de mensen die nog steeds dit beeld hebben….Wake up.. Bijna alle activisten hebben een fulltime baan of studeren nog. Ik hoop wel dat de vele veganisten die Nederland kent, meer actie willen ondernemen. Ook al werken ze fulltime.

 

 

Opkomen voor je principes vraagt meer dan  plantaardig eten naar mijn idee.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Dat ligt helemaal aan de situatie. Als de kritiek in mijn ogen terecht is, dan doe ik hier iets mee.Krijg ik kritiek op de acties die we voeren, dan veeg ik dat direct van tafel met onderbouwde argumenten. Het mooiste voorbeeld was een vrouw van een jager die kritiek op onze acties had. We hadden namelijk een “leuk dagje uit” verpest voor een grote groep mensen. Ze doelde op de jagers. Fantastische kritiek, daaruit blijkt dat onze actie zeer effectief was.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen personen als voorbeeld. Ik bewonder iedereen die zich inzet tegen dierenleed. Wel zie ik dieren als voorbeeld. Deze doden niet voor de lol.  Vaak zie je in het dierenrijk een compassie waar mensen nog iets van kunnen leren. Overigens heb ik wel veel bewondering voor mijn vriendin. Ondanks dat ze dierenleed niet kan aanzien, blijft zij zich sterk maken voor de rechten van dieren, ook al betekend dit een zware geestelijke belasting voor haar.

 

 

De hunt saboteurs in Engeland zijn als organisatie wel een voorbeeld. We doen ons best om op hetzelfde niveau te komen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Tips? Ehh gewoon doen lijkt mij. Gezien alle schandalen van de laatste tijd, lijkt mij dat reden genoeg om voor het veganisme te kiezen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Dromen is leuk. Dromen realiseren is nog veel leuker. Ik hoop dat de jacht door het grote publiek gezien gaat worden en dat de publieke acceptatie afneemt. We hebben het verzoek gehad om actie te gaan voeren met de Engelse hunt sabs. Misschien is dit iets voor de toekomst.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Wens 1: Een sanctuary met veel dieren.

Wens 2: Meer dieren.

Wens 3: Bewust wording van mensen.

 

 

De reden waarom: Bezoek stichting Melief eens op een open dag.

 

 

Het ligt voor de hand om te schrijven “geen dierenleed meer in de wereld”. Maar als ik iets wens, kies ik er voor om iets haalbaars te wensen. Met een opvang kan je mensen zeer bewust maken dat bijvoorbeeld een varken niet anders is dan een hond, die in Nederland wel heilig is verklaard. Indien mensen die oogkappen afdoen en ook een varken als een individu zien, dan pas zal er echt iets veranderen.

 

 

Ben je gelukkig?

Tot een bepaalde hoogte wel. Op veel vlakken heb ik niets te klagen. Met het bezig zijn op het gebied van dierenleed betaal je een prijs. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Onwetendheid is vaak beter om gelukkig te worden. Als niets je interesseert hoef je je ook nergens druk om te maken. Helaas gaat dit niet op voor miljoenen dieren die lijden. Indien ik een stukje van mijn eigen geluk moet inleveren, om het lot van dieren te kunnen verbeteren, lijkt mij dit een kleine prijs om te betalen.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat dit interview niet als saai wordt ervaren hahaha. 😀

 

 

Succes is heel betrekkelijk. In deze maatschappij is de maatstaf geld en materiële spullen bezitten. Ik heb daar zelf niets mee. Indien het bewust maken van mensen mij lukt, vindt ik dat wel onder de noemer “succes” vallen.

 

              

 

Gedeeld: Ban de Jacht campagne

Ik wil de Ban de Jacht campagne wel even delen. Voor de mensen die overwegen om actie te gaan voeren, kijk ook eens naar het dierenleed in het wild. De natuur is niet schattig of leuk, maar keihard. Dieren hebben het al zwaar genoeg in deze omstandigheden, en de mens hoeft het niet nog zwaarder te maken. Temple Grandin heeft de uitspraak “nature is cruell, but we don’t have to be”. De jacht brengt zo veel onnodig leed met zich mee, wat door weinig mensen wordt gezien.

 

 

 

 

Ik hoop dat door dit interview, mensen zich willen inzetten tegen de jacht. Aanmelden kan op de website van Animal Rights (klik hier).

 

[separator]

 

PS: De prachtige header foto is gemaakt door Robert Molenaar. Voor het lezen van zijn interview klik hier.

 

[separator]

 

 

Gebroken botten, zware verwondingen en celstraf. Peter Janssen heeft het allemaal meegemaakt in zijn strijd tegen dierenleed. Hij zet zich 24/7 in om onder andere te zorgen voor een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie. Ik vind het een enorme eer (en dat op mijn b-day 😀 ) dat ik dit mooie mens mag interviewen. Benieuwd naar het werk van de Vegan Strike Group, stichting Konijn in Nood en hoe het leven van een dierenactivist eruit ziet? Lees dan snel verder. Ik wens je heel veel inspiratie toe!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Echte rituelen heb ik niet, maar ik ben wel erg streng voor me zelf. Vanuit mijn hardloopcarrière heb ik een vorm van discipline mee genomen in mijn activisme die erg goed werkt. Ik ben iemand die zowel met mijzelf als andere veel evalueert. Dingen die niet goed verlopen, of dat nou door eigen toedoen is of door externe factoren zoals geweld door stierenvechters en hun supporters, wil ik steeds verbeteren. Dat is ook de reden dat ik tegenwoordig stierengevechten verstoor met een helm op, om mijn hoofd te beschermen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn 12de werd ik met mijn broer vegetariër, pas toen ik 18 jaar was besloot ik om veganist te worden. Het dierenleed dat rondom mijn ouderlijk huis in de farms afspeelde en de vele veewagens waren voor mij de reden dat ik geen dierlijke producten meer wilden eten of drinken. Voor mij was het dan ook niet moeilijk om over te stappen, voor mijn lichamelijk gehandicapte moeder die dagelijks voor mij kookte was het een grotere opgave. Wel was het voor mij een uitdaging en een ontdekkingsreis om te zien waar dierlijke spullen allemaal in verwerkt zitten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Het ligt er maar helemaal aan waar ik mijn boodschappen doe, want door het jaar heen ben ik veel in het buitenland. Boodschappen doen in Mexico is bijvoorbeeld heel anders dan in Nederland. Bij ons in Nederland is het een verademing om een biologische winkel binnen te stappen, ik kom zelfs een beetje tot rust in een bio shop. Daarin tegen sprint ik door de normale supermarkten als de Aldi en de Plus want al het dierenleed hoef ik niet in verpakking te zien liggen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Toen ik op 1 maart 2008 de uitzending van Paul de Leeuw verstoorde om aandacht te vragen voor het leed dat dieren moeten ondergaan in de vleesindustrie, heb ik heel veel mensen aan het denken gezet. Ondanks dat Paul de Leeuw misbruik maakte van de situatie, dachten mensen wel na over mijn slogan op mijn rug: Vlees is moord.

 

 

Helaas is de media gericht op sensatie. Ik was meer gericht op het overbrengen van mijn boodschap. Toen ik doorhad dat de ludieke manier van een maatschappelijk probleem, het dierenleed, onder de aandacht brengen niet goed werd opgepakt ben ik in datzelfde jaar nog gestopt met streaken. De clowns tegen politie geweld waren mijn voorbeeld.

 

 

Je bent de oprichter van de Vegan Strike Group en stichting Konijn in Nood. Hoe is het idee voor beide stichtingen ontstaan? Waar zetten de stichtingen zich voor in?

De Vegan Strike Group heette voorheen Vegan Streaker Group, een verlengde van het streaken waar ik bekend mee ben geworden. We vonden het binnen de organisatie niet meer passen om deze naam te gebruiken omdat de actiemethode veranderd is. Vandaar dat we voor de naam Vegan Strike Group hebben gekozen. De doelstelling was al heel snel duidelijk; aandacht vragen op een zeer directe manier, voor de dieren die lijden voor vermaak van de mens. Namelijk de dolfijnen in de dolfinaria en de stieren en paarden in de Spaanse, Portugese, Zuid Franse, Mexicaanse en Colombiaanse arena’s.

 

 

Stichting Konijn in Nood hebben we opgericht in 2011. Op zoek naar een nertsenfokkerij kwamen we een konijnenfokkerij tegen, puur toeval. Ik wist niets van konijnen in de Nederlandse vee industrie af. Als dierenactivist heb je de taak om te weten waar je over praat, daarom heb ik vele jaren onderzoek naar de commerciële konijnenhouderij. Ik kwam er toen samen met verschillende dierenvrienden achter dat huidige dierenorganisaties heel weinig aandacht bestede aan het konijnenleed. Waarom is er een stichting Varkens in Nood? Omdat er extreem veel varkensleed in Nederland plaatsvind, en daar speciaal een organisatie voor moet zijn die voor deze doelgroep opkomt. Zo ook voor de konijnen in de Nederlandse konijnenhouderij. Supermarkten moeten er bewust van zijn dat het onethisch is om konijnenvlees te verkopen!

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Op de boerderij waar ik woonde hadden we geen dieren, maar onze buren wel. Ik ben dus opgegroeid met hoe (sommige) boeren omgaan met dieren en hoe ze kijken naar de natuur in zijn geheel. We kregen als jonge jochies het aanbod om in de kersenboomgaard wat extra geld te verdienen door spreeuwen dood te schieten, dit omdat zij de kersen opaten. Dan begin je als jonge dierenvriend wel te denken, is dit een gek die alleen aan zijn opbrengst, de kersen, denkt? Of denken meer mensen zo over dieren.

 

 

In 2007 kwam ik voor het eerst in aanraking met het stierenvechten, dit heeft mij nooit meer los gelaten. Voor mijn strijd tegen het onrecht dat dieren wordt aangedaan heb ik al meerdere keren een hoge prijs betaald. Zo zit ik tijdens het geven van dit interview met een gebroken rechterarm en met een hersenschudding na het verstoren van een stierengevecht in Manizales, Colombia 11 januari 2018. Maar ook de kleine kamertjes achter de tralies zijn mij niet vreemd. Wereldwijd strijden mensen voor politieke en maatschappelijke verandering, zoals voor homo rechten, de milieu strijd en natuurlijk die van veel dierenvrienden namelijk die voor een veganistische samenleving, waarin we samen kunnen leven tussen mens en dier, zonder dood en verderf!

 

 

 

In Japan heb ik 20 dagen vast gezeten om aandacht te vragen voor het extreme leed dat dolfijnen in Taiji en in de dolfinaria moeten ondergaan.

 

 

 

Ook met de beslissing van de Nederlandse overheid om de nertsenboeren tot 2024 de tijd te geven waren we het niet mee eens. Resultaat, 5000 nertsen kregen een kans op leven en ik moest daar 240 uur dwangarbeid voor verrichten plus een celstraf van 3 maanden. Iets wat ik heb ondergaan voor de dieren.

 

 

Veel mensen zien jou als dé dierenactivist van Nederland. Ben je hier trots op je?

Veel dierenvrienden doen hun best om dieren op te vangen of zich op een andere manier direct in te zetten voor de rechten en vrijheden van de dieren. Dat ik bekend ben, heeft mij niet altijd goed gedaan. Maar wat ik wel erg belangrijk vind, is dat ik andere mensen inspireer. Zo was er niemand voor 2013 die een stierengevecht verstoorde in Spanje. Op dit moment zijn er in zeer veel verschillende steden activisten die mijn acties kopiëren. Dat doet mij goed!! Graag gebruik ik mijn bekendheid om in de media de stem te zijn voor de stemloze, zij die niet voor zich zelf kunnen opkomen. Dit heb ik gedaan bij verschillende programma’s als Nova met Twan Huys in 2008, Eva Jinek in de zomer van 2017 en in het programma van Pauw & Witterman. Door mijn bekendheid is het iets makkelijker om undercover beeldmateriaal van bijvoorbeeld konijnenleed op de Nederlandse tv te krijgen. Ik ben daarom ook erg trots op het undercover beeldmateriaal dat we samen met Omrop Fryslân in de Nederlandse konijnenfokkerijen hebben gemaakt. En dat al twee keer op NPO2 is uitgezonden.

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen kan demonstrant worden, en zich aansluiten bij een organisatie! De trend van deze jaren is de ‘softe street action’ daarmee bedoel ik het informeren van het publiek op straat. Het is een geweldig fenomeen, om met een groep mensen op straat beelden te tonen met je laptop of tablet. Je hebt daar geen activisten voor nodig. Iedereen, ervaren of onervaren mensen, kunnen hier aan mee doen.

 

 

Om activist te zijn of te worden heb je discipline nodig en adviseer ik om ervaring op te doen bij mensen die al jarenlang dierenactivist zijn. Het zou namelijk jammer zijn als je foutjes maakt bij een nachtelijke bevrijding die je misschien niet was begaan als je spreekt met mensen die dit al jaren doen, bijvoorbeeld 269Life. Een andere eigenschap dat je nodig hebt als activist is doorzettingsvermogen, de dieren hebben niks aan je als je denkt; ‘we doen het wel een andere keer, het komt me nu niet zo goed uit.‘ Als je weet hoe vaak ik de trappen afloop op zoek naar mijn zitplaats in de stierenvechtarena, en denk ‘ik wil hier niet zijn, vandaag even niet! Het liefst keer ik mijn kont om en ga ik naar huis‘ maar wat hebben de paarden en stieren in de arena dan aan mij. HELEMAAL NIKS!

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Hoe ik mijn traumatische ervaringen verwerk? Door er veel over te praten met mensen, door er ’s nachts over te dromen (vele malen na een stierengevecht) maar ook sporten helpt mij om mijn verdriet en woede om het dierenleed kwijt te kunnen.

 

 

Hoe en wanneer heb je de knop omgezet en de keuze gemaakt om je gehele leven te geven aan het redden van dieren en het opkomen voor hun rechten?

Eigenlijk was dat wel in 2006 begin 2007, ik was natuurlijk al vele jaren vegetariër maar het actief saboteren van dierenleed kwam toen pas. Ik zag hoe effectief je dieren kunt helpen die in nood zijn. En wat voor liefde je ervoor terug krijgt. Dat deed mij echt heel goed!

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Het geweld tegen mij, onder de tribunes, uit het oog van de camera is beangstigend en blijft mij vaak lang bij. Maar de winst in de rechtszaak tijdens een kortgeding dat Stichting Konijn in Nood had aangespannen in 2017 bleef mij ook lang bij. Maar het hoogte punt is toch wel als een supermarktketen met 460 winkels zoals de Aldi en de Plus in 2017 aangeven geen konijnenvlees meer te verkopen. Ja zulke successen blijven mij lang bij!

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Veel mensen bekritiseren mij, zowel de mensen van wie je het verwacht uit de stierenvechtindustrie als de konijnenfokkers, die het graag persoonlijk maken. Dit gaat volledig langs mij heen. Veganisten of dierenvrienden die mij bekritiseren, daar besteed ik wel graag tijd aan om het één en ander aan uit te leggen. Omdat ik dan hoop dat ze iets leren van de keuzes die ik maak. Maar vaak gaat de gezegde wel op ‘de beste stuurlui staan aan wal’. Zelf merk ik dat er ook veel jaloezie naar mij toe is. Daar kan ik niet veel mee, het beperkt de gene die dit gevoel hebben mij niet.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt voorbeelden waar ik mij aan optrek of van leer, ik heb wel erg veel respect voor het doorzettingsvermogen van Martin Luther King, geweldloos maar direct verzet. Ondanks het geweld dat tegen hem en zijn demonstranten werd gebruikt. Ik adviseer elke dierenactivist of demonstrant om naar de film Selma te kijken. Zeer inspirerend.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Jazeker heb ik tips voor vleesverlaters of vegetariërs die veganist wil worden. Als jij iets wilt moet je er voor gaan. Jouw overtuiging voor de dieren en je gezondheid is vele malen belangrijker dan de mening van een vleeseter die jou graag weg wilt zetten als een extreem iemand of als gek. Misschien ga je heerlijke dingen missen zoals ijs, taart of andere producten waar dieren voor geleden hebben. Maar ga lekker uit eten bij vegan restaurantjes of zoek recepten op, je kunt zulke heerlijke dingen maken zonder ei, zuivel of vlees! Wees vastberaden om te slagen als veganist en wees daar ook trots op. Net zoals een roker die is gestopt, vertel trots aan iedereen dat je al zoveel dagen/weken bent gestopt.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Graag werken wij met de internationale Vegan Strike Group in verschillende landen achter de schermen samen, ofwel met politici ofwel met journalisten en lokale organisaties en activisten, om ons doel te bereiken.

 

 

Voor de buitenwereld is het niet altijd even duidelijk met wie Stichting Konijn in Nood samenwerkt en dat houden we ook graag zo. Een kiemplantje gedijt beter met de juiste omstandigheden. Zo ook onze organisatie! Wel is duidelijk dat we als Stichting Konijn in Nood veel sympathie hebben van dierenvrienden en mensen op straat die fel gekant zijn tegen het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn drie wensen zijn:

  1. Politici wordt eens wakker, volg niet de weg van de korte termijn en van het snelle geld (bezuinigingen) maar zet je in voor een betere wereld met veel meer gelijkheid voor mens en dier dan dat er nu is.
  2. Een verbod op de productie en verkoop van het luxe product bont!
  3. Een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

Oeps dit zijn 4 wensen, haha.

 

 

Ben je gelukkig?

 

 

Gedeeld: Steun mijn werk, deel onze berichten en een tip!

Wil je na het lezen van dit interview mijn strijd tegen bijvoorbeeld het stierenvechten steunen? Jij kunt onze volgende actie in de arena mogelijk maken door een (kleine) donatie te doen op onze crowdfunding pagina (klik hier).

 

 

 

Met het delen van al onze berichten op Facebook, Twitter en instagram maak je ons ook erg blij!!

 

 

Zou ik je handtekening mogen hebben? Om één van mijn dromen te verwezenlijken. Klik hier.

 

 

Tot slot heb ik nog wel een kijktip voor je, de documentaire die over mijn werk voor de dieren is gemaakt is zeker de moeite waard om te kijken!

 

 

[separator]

 

Pin It