Claire's Mission
  • Blog categorieën
    • Ouderschap
    • Thuisonderwijs
    • Persoonlijke ontwikkeling & Spiritualiteit
    • Reizen
    • Duurzaam thuis, groen & DIY
    • Dierenliefde
    • Reviews
    • Ondernemerschap & geld
    • Mode
    • Vegan cosmetica
    • Interviews
  • Mediakit
  • Claire’s bloggers bestand
  • Mindful with Claire
    • Reiki behandeling & reading op afstand
    • Agenda
  • Op avontuur met kids
  • Favorieten
  • Contact
    • Privacyverklaring
  • 0

Category: Interview

Interview: Natascha van Plantaardiger

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh mei 8, 2018
Interview Natascha van Plantaardiger

Het heeft even geduurd maar eindelijk heb ik Natascha van Plantaardiger geïnterviewd. SHE ROCKS! Benieuwd waarom ik dat vind en wil je kennis maken met een ontzettend mooi mens die dol is op tuinieren, fotograferen, dieren, activisme en bloggen? Lees dan snel verder en laat je inspireren. ♥

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik krijg de meeste energie van dingen doen waar mijn hart ligt, zoals het veganisme, moestuinieren, bloggen en activisme.  Maar ook put ik heel veel energie uit de natuur. Wanneer ik een uurtje ga wildplukken op de hei of in het bos kom ik terug alsof ik een weekendje wellness achter de rug heb. Dat is zeker de moeite waard om even helemaal op te laden, vooral wanneer ik dit op mijn blote voetjes kan doen. En wat mij ook energie geeft is vriendelijk zijn. Iets kleins doen voor een ander, al is het maar een glimlach of een knipoog. Dat is iets wat ik het laatste jaar beoefen. Hoeveel je krijgt, wanneer je gaat geven, dat is voor mij echt een eyeopener.

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben nu 1 jaar veganist en daarvoor was ik 2 jaar vegetariër en daarvoor kocht ik alleen biologisch vlees. Eigenlijk ben ik altijd bezig geweest met dieren eten en dat ik het op een ‘zo goed mogelijke wijze ‘ wilde doen. Als kind van 4 jaar wilde ik het al niet en toch door sociale druk en mijn omgeving, begon ik steeds weer met vlees eten. Ik ben wel 20 keer vegetarisch geweest.

Of ik zorgde dat ik wegliep van mijn  gevoelens terwijl ik bijvoorbeeld kipfilet klaarmaakte, dat is mij ook heel bekend, dan moest er echt een knopje om. En toen wist ik nog niet dat je ook gewoon helemaal zonder dierlijke producten kunt leven! Nu hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen over wat ik koop, eet en draag. Ik kwam er vorig jaar achter wat er met koeien gebeurd in de melk industrie, dat daar dus kalfjes voor sterven. Daar ben ik zo van geschrokken dat ik besloot te stoppen met melk en zo kwam ik achter steeds meer waarheden.

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik maak thuis een lijstje waar ik mij dan strikt aan probeer te houden in de winkel, zodat ik niets impulsief koop. Ik probeer namelijk te sparen. Ik neem mijn eigen groentezakjes en boodschappentasjes mee en ik doe het zo kalm mogelijk en één keer in de week. Ik let op dat de producten die ik koop niet hebben bijgedragen aan dierenleed en dat ze grotendeels biologisch zijn. Dat vind ik ook heel belangrijk namelijk, onbespoten groenten en fruit.

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jazeker. De mensen die het dichtste bij mij staan zijn nu ook veganist en sommige nog in de overgang van vega naar vegan. En met vrienden heb ik veel gesprekken, gelukkig is er veel respect momenteel, dat was in het begin wel anders. Toen werd ik vaak aangevallen op mijn veganist zijn.

Je blogt op Plantaardiger. Hoe is de naam en het idee hiervoor ontstaan?

Ik begon in 2016 een Instagram account en wilde dit alleen voor mijn moestuintje gaan bijhouden en misschien wat vega recepten., in het begin van mijn account was ik vegetariër. Plantaardig. Plantaardiger, dat werd binnen een minuut bedacht eigenlijk, uit het niets. En nog steeds ben ik er heel blij mee.

Je hebt een onwijs goed initiatief opgezet namelijk 30 dagen 30 vragen. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik krijg als vegan Instagrammer en blogger best wel wat vragen over het veganisme. Zoals:  ‘hoe kom je aan je eiwitten? ‘ Of   ‘wat is er mis met eieren? ‘ het leek mij goed en leuk om in 30 dagen 30 vragen over het veganisme te gaan beantwoorden in de vorm van blogposts. Nu is het mij alleen niet in deze 30 dagen gelukt, maar het resultaat, daar ben ik blij mee, ik heb veel positieve reacties ontvangen en ook best wel wat mensen die nu het veganisme gaan proberen hierdoor! En ook voor andere veganisten kunnen mijn artikelen handig zijn wanneer ze zich willen uitleggen naar anderen toe. Ik heb mij voor dit initiatief laten inspireren door Earthling Ed (ik ben een groot fan van hem!).

Wat zijn de 3 mooiste reacties die je ooit op je blogs ontvangen hebt?

Ik vind berichtjes van mensen die ik heb mogen inspireren het mooiste. Oorspronkelijk heb ik een moestuin blog en daardoor heb ik veel lezers en volgers die niet vegan zijn. Nu ik zelf wel vegan ben geworden, neem ik deze mensen erin mee en nu kan ik veel mensen kennis laten maken met hoe leuk, lekker en gemakkelijk vegan zijn is. En ik kan hen uitleggen waarom het zo belangrijk is. En het aller mooiste vind ik dat er mensen zijn die vegan zijn geworden door mijn artikelen. Dat ik ze heb mogen inspiratie, dat ze de connectie met de dieren op hun bord hebben gemaakt. Dat is denk ik het beste gevoel wat er bestaat.

Ik krijg momenteel wekelijks wel zo’n bericht. Het meeste bijgebleven is een lezeres die eerst vol tegen mijn artikel over vlees eten in ging, ze vond dat ik te veel mijn mening opdrong. Maar na een aantal keer heen en weer mailen met elkaar, waar er ruimte was voor elkaars argumenten, zijn we nu best wel dicht naar elkaar toe gegroeid en ondertussen maakt zij zelf een transitie mee van vlees naar vega. Maar ook mensen die het ineens aandurven om een tuintje te gaan beginnen blijven ontzettend mooi.

Krijg je ook weleens kritiek en zo ja, hoe ga je hiermee om?

All the time 🙂 . Ik wil graag iedereen te vriend houden. Ik wil dat de hele wereld vegan word en ik vertel graag de waarheid over de bio industrie, maar tegelijkertijd wil ik ook alle vlees etende volgers behouden. Juist omdat ik denk dat ik hen iets kan inspireren. Dat gaat niet altijd.

Ook krijg ik feedback op mijn spelfouten, wat volkomen terecht is, ik ben heel slordig en heb weinig geduld om artikelen een aantal keer door te lezen voordat ik ze online zet, iets waar ik nog beter in kan worden, soms vergeet ik dat er nog een paar duizend mensen mee lezen. Ik laat kritiek niet een te grote rol spelen overigens, ik blijf doen waar ik mij goed en prettig bij voel, ik kan niet iedereen tevreden houden natuurlijk.

En gesproken over je verhaal doen. Je doet ook vrijwilligerswerk bij o.a. Anonymous for the Voiceless. Wat betekent vegan outreach voor jou en waarom vindt je het zo belangrijk?

Toen ik veganist werd, dacht ik dat dit het beste was wat ik kon doen voor de dieren, maar toen werd ik dus actief en nu weet ik dat dit het beste is wat ik kan doen. Dieren kunnen niet praten en dus heb ik besloten dit voor ze te doen. Als ik in hun positie had gestaan, had ik ook graag gewild dat er iemand voor mij zou opstaan.

Outreach betekent voor mij mensen in contact brengen met hun gevoel, met hun compassie voor dieren, 90% van de mensen die ik spreek vinden het verschrikkelijk voor dieren en steken juist daarom het hoofd in het zand, omdat het pijnlijk is. Ik vind het heel erg belangrijk dat iedereen op aarde veganist wordt, omdat ik vind dat iedereen recht op een eigen leven heeft.

Dieren zijn hier op de wereld met ons, niet voor ons. We hebben geen dierlijke producten nodig om te overleven, sterker nog het maakt ons en de planeet ziek. Mijn doel is om bewustzijn en liefde te creëren.

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist/vegan advocate te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen die vegan is kan een activist zijn, je kunt op zoveel manieren actief zijn! Door veganisme te promoten, door folders  te verspreiden, door met cupcakes in de winkelstraat te staan, door met een megafoon in een winkel te staan, door mee te doen aan campagnes, door te bloggen en door een boek te schrijven.

Maar ook door je aan te melden bij Anonymous of The Voiceless. Waar je beelden laat zien van de bio-industrie en met het publiek in gesprek gaat. Hiervoor heb je alleen wat lef nodig, vooral in het begin kan het spannend zijn, spreken tegen vreemde mensen. Maar zolang je vanuit je hart spreekt, kan er eigenlijk niets mis gaan. En vragen stellen is altijd beter dan een oordeel geven.

Dus:  ‘waarom denkt u dat deze kalfjes doodgemaakt worden?’; in plaats van: ‘doordat u melk drinkt, gaan al die kalfjes dood’. Het doel is om mensen richting het veganisme te krijgen en niet om ze weg te duwen. Maar dat groeit vanzelf.  Het is een fantastisch gevoel dat je meer kan betekenen. Bovendien zijn alle mensen die hier aan mee doen, zo lief, je voelt je meteen thuis en mensen (the vegan family zoals het ook wel wordt genoemd) zal je steunen, aanmoedigen en helpen. Ik vind het heel belangrijk dat veganisten gaan opstaan voor waar ze in geloven, de dieren hebben ons nodig!

Wat voor type veganist ben je?

Ik denk dat ik een veganist ben die dit uit ethische redenen is geworden. Ik vind dat ieder leven telt en waardevol is. Ik probeer geen boze veganist te zijn, al maakt al het geweld tegen dieren mij wel boos. Ik probeer dit niet af te reageren op mensen die geen veganist zijn. Ik probeer ze juist te begrijpen, ik bedoel niet heel lang geleden at ik ook nog dieren en dat terwijl ik altijd echt van dieren heb gehouden. Ik probeer begrip op te brengen voor de psychologie achter carnisme en met mensen in gesprek te blijven, op een respectvolle wijze. Dit lukt me steeds beter.

En voordat ik het vergeet… Ik heb je alweer een hele tijd geleden leren kennen. Vooral ook als planten vrouwtje en de go to person op het gebied van (moes)tuinieren. Hoe en wanneer is je liefde voor de natuur ontstaan?

Een paar jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb inmiddels een persoonlijke groei door gemaakt. Ik wil er niet al te diep op ingaan, maar ik heb echt in conflict met mezelf gezeten en toen ik op zoek was naar wie ik nu was en wat ik wilde in het leven, probeerde ik veel hobby’s uit. Borduren, schilderen, sporten en de moestuintjes van de AH. Dat was het wel voor mij.

Wat begon met een paar plantjes, is nu uitgegroeid tot een obsessie van ongeveer 200 m2 🙂 . Door mijn urban farm kwam ik veel buiten en was ik tot laat in mijn tuintje bezig. Dan kom je in contact met de aarde, met de planten, bomen, met alle kleine diertjes, met vogels, met vlinders, bijtjes, spinnen en kikkers. Ik begon steeds meer verbintenis te voelen met de natuur, mij thuis te voelen, de natuur stelt geen eisen aan hoe je bent of aan wat je doet. Alles is precies goed zoals het is. Hierdoor begon ik mezelf steeds minder belangrijk te gaan vinden en vanuit daar is ook bij mij het veganisme begonnen, dat weet ik zeker. Ik zag de wereld met andere ogen ineens.

Wat voor groentes en kruiden ben je op dit moment aan het verbouwen en kweken?

Ik heb heel veel ruimte momenteel en op dit moment kweek ik; andijvie, 3 soorten sla, radijsjes, wortels, aardappelen, meloenen, komkommers, tomaten, augurken, courgettes, luffa, boontjes, doperwtjes, eetbare bloemen, laurier, peterselie, anijs, venkel, dille, basillicum, pompoenen, aubergines, peper en paprika’s. 

Hoe en wanneer is Kas & Co op je pad gekomen?

Op de urban farm waar ik bij aangesloten ben, wordt helaas nog wel eens wat vernield. Een vrouw de bij een andere tuin zit wist hier van en zij mailde mij met de volgende tekst: ‘’Natascha, kun jij vrijdag om 12.00 uur komen op de Kromme rade 5 in Kortenhoef, denk aan: nieuwe kansen.’’ Toen ik daar kwam zag ik een gigantische kas en zij heeft mij in contact gebracht met de oude kwekerij en ik kon meteen een stuk van de kas krijgen (tegen betaling hoor, maar als nog, een droom die uitkomt!).

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Het is geen persoon maar ik denk dat ik het meeste geleerd heb van moestuinieren. Dit leert mij geduldig te zijn, dat er voor alles een tijd is en ook dat niets voor altijd is. Dat ik moet genieten en in het hier en nu moet leven en niet in het verleden of in de verre toekomst. Bovendien zorgt tuinieren ervoor dat ik mindful blijf en helpt het bij tijden van stress en zorgt het voor heel veel geluk en ontspanning, ondanks alle moeite die je doet. Zo mooi!

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

De hoofdgedachte van veganisme is eigenlijk simpel, dat je geen kwaad wilt doen. Maar hoe doe je dat? Voor dat je iets doet of zegt kun je bij jezelf nagaan, ‘Zal ik met deze actie, een ander kwaad doen?’  Op een bewust niveau handel je dan al naar je wens om niet kwaad te willen doen.

Het kan een kleine handeling zijn, zoals een vlieg buiten te zetten in plaats van het dood te maken. En een wesp in je glas toch te redden, in plaats van het glas te schudden. Maar het kan ook zijn dat je twee keer nadenkt voor je iets kwetsend zegt tegen iemand die je liefhebt.  En door dat je geen kwaad wil doen, zul je merken dat je steeds meer keuzes zult maken die minder kwaad doen. Veganisme is daar een logische stap in en je zult merken dat je zelf veranderingen gaat maken wanneer je hier klaar voor bent.

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik wil voor mijn 40ste  dolgraag emigreren naar Curaçao en daar een bed & breakfast met moestuintje beginnen. Lekker ontbijt met vers fruit uit eigen tuintje aanbieden. En diertjes opvangen die dat nodig hebben. Ik ben niet perse op zoek naar samenwerkingen, maar sta wel overal voor open!

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dat zou fantastisch zijn! Ik ga meteen voor grote wensen dan 😉 .

  1. Dat alle wezens verlost zijn van lijden
  2. Dat er vrede is voor al dat leeft
  3. Dat elk wezen gelukkig is en vrij

Ben je gelukkig?

Ja ik ben enorm gelukkig! Zelfs wanneer dingen niet lopen zoals ik dat voor ogen had, kan ik dit prima accepteren en vertrouw ik erop dat alles uiteindelijk goed komt en dat ik precies zal krijgen wat ik nodig heb, in plaats van te krijgen wat ik wil.

Wat is jouw definitie van succes?

Ik zou zeggen geluk. En dat is voor iedereen anders. Een carrière of veel geld heeft mij nooit getrokken. Maar vrijheid om te doen wat ik leuk vind wel.

Gedeeld: 30 dagen 30 vragen

Ik wil iedereen uitnodigen om de artikelen in de 30 dagen 30 vragen te lezen. Ook wanneer je al vegan bent, kan het je helpen om antwoorden te geven aan mensen in je omgeving. Klik hier voor meer informatie.

27971983 1642336252470802 1633805349211911904 n

mei 8, 2018 3 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Rob Kerpel

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh maart 27, 2018
Interview Rob Kerpel

‘’Wake up! De meesten activisten hebben een fulltime baan of studeren.’’ In dit interview doorbreekt Rob Kerpel projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland verschillende vooroordelen. Hij geeft je een kijkje in de wereld van activisme en dierenliefde. Een mooi mens met een hart van goud. Hij heeft mij overtuigd om onderdeel uit te gaan maken van het Ban de Jacht team. Laat je inspireren door dit interview en wie weet zie ik je snel tijdens één van de acties.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik haal mijn energie vooral uit kleine dingen. Van het zien van wilde dieren in vrijheid, word ik al erg blij. Echte rituelen heb ik niet. Behalve een kop zwarte koffie in de ochtend misschien.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben sinds 1,5 jaar volledig veganistisch gaan leven. Daarvoor was ik vegetarisch. De omslag is gekomen doordat ik mij ging inlezen in de bio industrie. Zoals velen stond ik niet stil bij het vele leed welke deze industrie met zich meebrengt. Als je er goed over na gaat denken, is het uiteindelijk alleen maar een keuze van producten die in je boodschappenkar terecht komen. Het is dan ook een kleine moeite om producten te kiezen zonder dierenleed.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mijn boodschappen zijn heel divers. Van gezond tot feel good food. Zolang het maar zonder dierenleed is. Ik ben mij wel veel meer bewust geworden van E nummers.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Indien je kiest voor het veganisme, heeft dat hoe dan ook invloed op mensen. Er komen vragen wat de reden van die keuze is. De ene persoon vindt het extreem, de andere gaat er over na denken. Onze katten staan voor een gedeelte op veganistische brokken. We hadden deze dieren al voordat we vegan werden. Het blijft een dubbel gevoel. Katten hebben vlees nodig, en ik koop dat liever niet. Een goede oplossing is hier nog niet voor helaas.

 

 

Je bent projectcoördinator bij Ban de Jacht van Animal Rights Nederland. Hoe ziet je rol eruit?

Door mijn fulltime werk kan ik de coördinatie niet alleen doen, we hebben een stuurgroep opgericht waar iedereen een rol heeft. Mijn rol is onder andere het screenen van nieuwe vrijwilligers voor ban de jacht en het coördineren op de actie locaties. Indien we niet aan onze taken toe kunnen komen, pakt een andere persoon uit de stuurgroep dit op.

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Met activisme ben ik een goed jaar actief. Voor die tijd stond ik niet heel erg stil bij al het leed, ondanks dat ik gek op dieren was. Zoals velen zat ik in een bubbel, die eerst moest klappen voordat je over bepaalde zaken gaat nadenken. Ik kon mij niet vinden in het leed wat dieren wordt aangedaan en ik ben van hieruit verder gegaan. Mijn vriendin was hier al verder in en zij heeft mijn ogen wel geopend

 

 

Hoe ziet een Ban de Jacht actie eruit?

Met een groep activisten spreken we af op een verzamelplaats. Daar vandaan gaan we kijken waar er gejaagd wordt. Zodra er jagers gespot worden, proberen we zo snel mogelijk dieren te verjagen van die locatie. Je begrijpt vast wel dat we niet met open armen ontvangen worden, waar we op zich blij mee zijn. Het betekend namelijk dat onze acties wel degelijk een verschil voor de dieren kunnen maken.

 

 

Wat is het meest heftige wat je ooit hebt mee gemaakt met Ban de Jacht?

Het feit dat er dieren voor je ogen worden neergeschoten en de frustratie dat het niet altijd te voorkomen is dat er dieren geraakt worden. Er is niet 1 specifieke situatie te noemen die mij is bij gebleven. Bij iedere actie waarbij confrontaties met jagers plaats vinden, is er wel een gebeurtenis die je bij blijft.

 

 

Wat betekend Animal Rights Nederland voor jou?

Animal Rights Nederland is één van de weinige stichtingen die achter hun principes blijven staan en geen water bij de wijn doen. Animal Rights gaat naar plaatsen toe waar dierenleed is waar vele andere stichtingen de handen niet aan willen branden. De manier van werken en onderbouwen spreekt mij erg aan. Ik ben dan ook heel blij dat ik deel uit mag maken van deze organisatie.

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Het hangt af van de type actie. Bij ban de jacht acties is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je emoties niet de overhand krijgen. Dat valt in sommige gevallen niet mee omdat je je vaak machteloos voelt. Het is belangrijk om te kijken naar de dieren die gered worden. Het is vaak geen pretje om getuigen van een jachtpartij te zijn, maar als je op de bank blijft zitten wordt er alsnog geschoten. In het veld heb je nog een kans om leed te voorkomen.

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Ik probeer er zelf rationeel mee om te gaan. Ik weet dat ik niet ieder dier kan redden maar voor de dieren die ik kan waarschuwen, maken ik en de andere activisten een verschil. Iedereen gaat er op een andere manier mee om en er is denk ik niet een juiste manier te benoemen om met gevoelens om te gaan.

 

 

Je werkt vrijwillig bij Animal Rights Nederland naast een fulltime baan. Hoe combineer je dit en waar vindt je de tijd?

Er zijn momenten dat het niet meevalt om Ban de Jacht en mijn werk te combineren. Maar voor alles is een oplossing, ik hoef het tenslotte niet alleen te doen. Vaak wordt het verwijt gemaakt dat activisten werkeloos zijn, niets beters te doen hebben en werk moeten gaan zoeken. Voor de mensen die nog steeds dit beeld hebben….Wake up.. Bijna alle activisten hebben een fulltime baan of studeren nog. Ik hoop wel dat de vele veganisten die Nederland kent, meer actie willen ondernemen. Ook al werken ze fulltime.

 

 

Opkomen voor je principes vraagt meer dan  plantaardig eten naar mijn idee.

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Dat ligt helemaal aan de situatie. Als de kritiek in mijn ogen terecht is, dan doe ik hier iets mee.Krijg ik kritiek op de acties die we voeren, dan veeg ik dat direct van tafel met onderbouwde argumenten. Het mooiste voorbeeld was een vrouw van een jager die kritiek op onze acties had. We hadden namelijk een “leuk dagje uit” verpest voor een grote groep mensen. Ze doelde op de jagers. Fantastische kritiek, daaruit blijkt dat onze actie zeer effectief was.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen personen als voorbeeld. Ik bewonder iedereen die zich inzet tegen dierenleed. Wel zie ik dieren als voorbeeld. Deze doden niet voor de lol.  Vaak zie je in het dierenrijk een compassie waar mensen nog iets van kunnen leren. Overigens heb ik wel veel bewondering voor mijn vriendin. Ondanks dat ze dierenleed niet kan aanzien, blijft zij zich sterk maken voor de rechten van dieren, ook al betekend dit een zware geestelijke belasting voor haar.

 

 

De hunt saboteurs in Engeland zijn als organisatie wel een voorbeeld. We doen ons best om op hetzelfde niveau te komen.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Tips? Ehh gewoon doen lijkt mij. Gezien alle schandalen van de laatste tijd, lijkt mij dat reden genoeg om voor het veganisme te kiezen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Dromen is leuk. Dromen realiseren is nog veel leuker. Ik hoop dat de jacht door het grote publiek gezien gaat worden en dat de publieke acceptatie afneemt. We hebben het verzoek gehad om actie te gaan voeren met de Engelse hunt sabs. Misschien is dit iets voor de toekomst.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Wens 1: Een sanctuary met veel dieren.

Wens 2: Meer dieren.

Wens 3: Bewust wording van mensen.

 

 

De reden waarom: Bezoek stichting Melief eens op een open dag.

 

 

Het ligt voor de hand om te schrijven “geen dierenleed meer in de wereld”. Maar als ik iets wens, kies ik er voor om iets haalbaars te wensen. Met een opvang kan je mensen zeer bewust maken dat bijvoorbeeld een varken niet anders is dan een hond, die in Nederland wel heilig is verklaard. Indien mensen die oogkappen afdoen en ook een varken als een individu zien, dan pas zal er echt iets veranderen.

 

 

Ben je gelukkig?

Tot een bepaalde hoogte wel. Op veel vlakken heb ik niets te klagen. Met het bezig zijn op het gebied van dierenleed betaal je een prijs. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Onwetendheid is vaak beter om gelukkig te worden. Als niets je interesseert hoef je je ook nergens druk om te maken. Helaas gaat dit niet op voor miljoenen dieren die lijden. Indien ik een stukje van mijn eigen geluk moet inleveren, om het lot van dieren te kunnen verbeteren, lijkt mij dit een kleine prijs om te betalen.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat dit interview niet als saai wordt ervaren hahaha. 😀

 

 

Succes is heel betrekkelijk. In deze maatschappij is de maatstaf geld en materiële spullen bezitten. Ik heb daar zelf niets mee. Indien het bewust maken van mensen mij lukt, vindt ik dat wel onder de noemer “succes” vallen.

 

              

 

Gedeeld: Ban de Jacht campagne

Ik wil de Ban de Jacht campagne wel even delen. Voor de mensen die overwegen om actie te gaan voeren, kijk ook eens naar het dierenleed in het wild. De natuur is niet schattig of leuk, maar keihard. Dieren hebben het al zwaar genoeg in deze omstandigheden, en de mens hoeft het niet nog zwaarder te maken. Temple Grandin heeft de uitspraak “nature is cruell, but we don’t have to be”. De jacht brengt zo veel onnodig leed met zich mee, wat door weinig mensen wordt gezien.

 

 

DSC 1611 1 e1521721292630

 

 

Ik hoop dat door dit interview, mensen zich willen inzetten tegen de jacht. Aanmelden kan op de website van Animal Rights (klik hier).

 

[separator]

 

PS: De prachtige header foto is gemaakt door Robert Molenaar. Voor het lezen van zijn interview klik hier.

 

[separator]

 

 

maart 27, 2018 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Peter Janssen

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh februari 20, 2018
Interview Peter Janssen

Gebroken botten, zware verwondingen en celstraf. Peter Janssen heeft het allemaal meegemaakt in zijn strijd tegen dierenleed. Hij zet zich 24/7 in om onder andere te zorgen voor een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie. Ik vind het een enorme eer (en dat op mijn b-day 😀 ) dat ik dit mooie mens mag interviewen. Benieuwd naar het werk van de Vegan Strike Group, stichting Konijn in Nood en hoe het leven van een dierenactivist eruit ziet? Lees dan snel verder. Ik wens je heel veel inspiratie toe!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Echte rituelen heb ik niet, maar ik ben wel erg streng voor me zelf. Vanuit mijn hardloopcarrière heb ik een vorm van discipline mee genomen in mijn activisme die erg goed werkt. Ik ben iemand die zowel met mijzelf als andere veel evalueert. Dingen die niet goed verlopen, of dat nou door eigen toedoen is of door externe factoren zoals geweld door stierenvechters en hun supporters, wil ik steeds verbeteren. Dat is ook de reden dat ik tegenwoordig stierengevechten verstoor met een helm op, om mijn hoofd te beschermen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn 12de werd ik met mijn broer vegetariër, pas toen ik 18 jaar was besloot ik om veganist te worden. Het dierenleed dat rondom mijn ouderlijk huis in de farms afspeelde en de vele veewagens waren voor mij de reden dat ik geen dierlijke producten meer wilden eten of drinken. Voor mij was het dan ook niet moeilijk om over te stappen, voor mijn lichamelijk gehandicapte moeder die dagelijks voor mij kookte was het een grotere opgave. Wel was het voor mij een uitdaging en een ontdekkingsreis om te zien waar dierlijke spullen allemaal in verwerkt zitten.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Het ligt er maar helemaal aan waar ik mijn boodschappen doe, want door het jaar heen ben ik veel in het buitenland. Boodschappen doen in Mexico is bijvoorbeeld heel anders dan in Nederland. Bij ons in Nederland is het een verademing om een biologische winkel binnen te stappen, ik kom zelfs een beetje tot rust in een bio shop. Daarin tegen sprint ik door de normale supermarkten als de Aldi en de Plus want al het dierenleed hoef ik niet in verpakking te zien liggen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Toen ik op 1 maart 2008 de uitzending van Paul de Leeuw verstoorde om aandacht te vragen voor het leed dat dieren moeten ondergaan in de vleesindustrie, heb ik heel veel mensen aan het denken gezet. Ondanks dat Paul de Leeuw misbruik maakte van de situatie, dachten mensen wel na over mijn slogan op mijn rug: Vlees is moord.

 

 

Helaas is de media gericht op sensatie. Ik was meer gericht op het overbrengen van mijn boodschap. Toen ik doorhad dat de ludieke manier van een maatschappelijk probleem, het dierenleed, onder de aandacht brengen niet goed werd opgepakt ben ik in datzelfde jaar nog gestopt met streaken. De clowns tegen politie geweld waren mijn voorbeeld.

 

 

Je bent de oprichter van de Vegan Strike Group en stichting Konijn in Nood. Hoe is het idee voor beide stichtingen ontstaan? Waar zetten de stichtingen zich voor in?

De Vegan Strike Group heette voorheen Vegan Streaker Group, een verlengde van het streaken waar ik bekend mee ben geworden. We vonden het binnen de organisatie niet meer passen om deze naam te gebruiken omdat de actiemethode veranderd is. Vandaar dat we voor de naam Vegan Strike Group hebben gekozen. De doelstelling was al heel snel duidelijk; aandacht vragen op een zeer directe manier, voor de dieren die lijden voor vermaak van de mens. Namelijk de dolfijnen in de dolfinaria en de stieren en paarden in de Spaanse, Portugese, Zuid Franse, Mexicaanse en Colombiaanse arena’s.

 

 

Stichting Konijn in Nood hebben we opgericht in 2011. Op zoek naar een nertsenfokkerij kwamen we een konijnenfokkerij tegen, puur toeval. Ik wist niets van konijnen in de Nederlandse vee industrie af. Als dierenactivist heb je de taak om te weten waar je over praat, daarom heb ik vele jaren onderzoek naar de commerciële konijnenhouderij. Ik kwam er toen samen met verschillende dierenvrienden achter dat huidige dierenorganisaties heel weinig aandacht bestede aan het konijnenleed. Waarom is er een stichting Varkens in Nood? Omdat er extreem veel varkensleed in Nederland plaatsvind, en daar speciaal een organisatie voor moet zijn die voor deze doelgroep opkomt. Zo ook voor de konijnen in de Nederlandse konijnenhouderij. Supermarkten moeten er bewust van zijn dat het onethisch is om konijnenvlees te verkopen!

 

 

Wanneer en hoe ben je begonnen met het verdedigen van de rechten van ieder dier?

Op de boerderij waar ik woonde hadden we geen dieren, maar onze buren wel. Ik ben dus opgegroeid met hoe (sommige) boeren omgaan met dieren en hoe ze kijken naar de natuur in zijn geheel. We kregen als jonge jochies het aanbod om in de kersenboomgaard wat extra geld te verdienen door spreeuwen dood te schieten, dit omdat zij de kersen opaten. Dan begin je als jonge dierenvriend wel te denken, is dit een gek die alleen aan zijn opbrengst, de kersen, denkt? Of denken meer mensen zo over dieren.

 

 

In 2007 kwam ik voor het eerst in aanraking met het stierenvechten, dit heeft mij nooit meer los gelaten. Voor mijn strijd tegen het onrecht dat dieren wordt aangedaan heb ik al meerdere keren een hoge prijs betaald. Zo zit ik tijdens het geven van dit interview met een gebroken rechterarm en met een hersenschudding na het verstoren van een stierengevecht in Manizales, Colombia 11 januari 2018. Maar ook de kleine kamertjes achter de tralies zijn mij niet vreemd. Wereldwijd strijden mensen voor politieke en maatschappelijke verandering, zoals voor homo rechten, de milieu strijd en natuurlijk die van veel dierenvrienden namelijk die voor een veganistische samenleving, waarin we samen kunnen leven tussen mens en dier, zonder dood en verderf!

 

 

 

In Japan heb ik 20 dagen vast gezeten om aandacht te vragen voor het extreme leed dat dolfijnen in Taiji en in de dolfinaria moeten ondergaan.

 

 

 

Ook met de beslissing van de Nederlandse overheid om de nertsenboeren tot 2024 de tijd te geven waren we het niet mee eens. Resultaat, 5000 nertsen kregen een kans op leven en ik moest daar 240 uur dwangarbeid voor verrichten plus een celstraf van 3 maanden. Iets wat ik heb ondergaan voor de dieren.

 

 

Veel mensen zien jou als dé dierenactivist van Nederland. Ben je hier trots op je?

Veel dierenvrienden doen hun best om dieren op te vangen of zich op een andere manier direct in te zetten voor de rechten en vrijheden van de dieren. Dat ik bekend ben, heeft mij niet altijd goed gedaan. Maar wat ik wel erg belangrijk vind, is dat ik andere mensen inspireer. Zo was er niemand voor 2013 die een stierengevecht verstoorde in Spanje. Op dit moment zijn er in zeer veel verschillende steden activisten die mijn acties kopiëren. Dat doet mij goed!! Graag gebruik ik mijn bekendheid om in de media de stem te zijn voor de stemloze, zij die niet voor zich zelf kunnen opkomen. Dit heb ik gedaan bij verschillende programma’s als Nova met Twan Huys in 2008, Eva Jinek in de zomer van 2017 en in het programma van Pauw & Witterman. Door mijn bekendheid is het iets makkelijker om undercover beeldmateriaal van bijvoorbeeld konijnenleed op de Nederlandse tv te krijgen. Ik ben daarom ook erg trots op het undercover beeldmateriaal dat we samen met Omrop Fryslân in de Nederlandse konijnenfokkerijen hebben gemaakt. En dat al twee keer op NPO2 is uitgezonden.

 

 

 

Wat voor kwaliteiten moeten iemand hebben om een goede dierenactivist te zijn? Heb je hier ook tips voor?

Iedereen kan demonstrant worden, en zich aansluiten bij een organisatie! De trend van deze jaren is de ‘softe street action’ daarmee bedoel ik het informeren van het publiek op straat. Het is een geweldig fenomeen, om met een groep mensen op straat beelden te tonen met je laptop of tablet. Je hebt daar geen activisten voor nodig. Iedereen, ervaren of onervaren mensen, kunnen hier aan mee doen.

 

 

Om activist te zijn of te worden heb je discipline nodig en adviseer ik om ervaring op te doen bij mensen die al jarenlang dierenactivist zijn. Het zou namelijk jammer zijn als je foutjes maakt bij een nachtelijke bevrijding die je misschien niet was begaan als je spreekt met mensen die dit al jaren doen, bijvoorbeeld 269Life. Een andere eigenschap dat je nodig hebt als activist is doorzettingsvermogen, de dieren hebben niks aan je als je denkt; ‘we doen het wel een andere keer, het komt me nu niet zo goed uit.‘ Als je weet hoe vaak ik de trappen afloop op zoek naar mijn zitplaats in de stierenvechtarena, en denk ‘ik wil hier niet zijn, vandaag even niet! Het liefst keer ik mijn kont om en ga ik naar huis‘ maar wat hebben de paarden en stieren in de arena dan aan mij. HELEMAAL NIKS!

 

 

Je ziet enorm veel dierenleed en maakt ontelbaar veel traumatische gebeurtenissen mee. Hoe verwerk je dit?

Hoe ik mijn traumatische ervaringen verwerk? Door er veel over te praten met mensen, door er ’s nachts over te dromen (vele malen na een stierengevecht) maar ook sporten helpt mij om mijn verdriet en woede om het dierenleed kwijt te kunnen.

 

 

Hoe en wanneer heb je de knop omgezet en de keuze gemaakt om je gehele leven te geven aan het redden van dieren en het opkomen voor hun rechten?

Eigenlijk was dat wel in 2006 begin 2007, ik was natuurlijk al vele jaren vegetariër maar het actief saboteren van dierenleed kwam toen pas. Ik zag hoe effectief je dieren kunt helpen die in nood zijn. En wat voor liefde je ervoor terug krijgt. Dat deed mij echt heel goed!

 

 

Welke 3 gebeurtenissen zijn je het meeste bij gebleven en waarom?

Het geweld tegen mij, onder de tribunes, uit het oog van de camera is beangstigend en blijft mij vaak lang bij. Maar de winst in de rechtszaak tijdens een kortgeding dat Stichting Konijn in Nood had aangespannen in 2017 bleef mij ook lang bij. Maar het hoogte punt is toch wel als een supermarktketen met 460 winkels zoals de Aldi en de Plus in 2017 aangeven geen konijnenvlees meer te verkopen. Ja zulke successen blijven mij lang bij!

 

 

Hoe ga je om met kritiek?

Veel mensen bekritiseren mij, zowel de mensen van wie je het verwacht uit de stierenvechtindustrie als de konijnenfokkers, die het graag persoonlijk maken. Dit gaat volledig langs mij heen. Veganisten of dierenvrienden die mij bekritiseren, daar besteed ik wel graag tijd aan om het één en ander aan uit te leggen. Omdat ik dan hoop dat ze iets leren van de keuzes die ik maak. Maar vaak gaat de gezegde wel op ‘de beste stuurlui staan aan wal’. Zelf merk ik dat er ook veel jaloezie naar mij toe is. Daar kan ik niet veel mee, het beperkt de gene die dit gevoel hebben mij niet.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt voorbeelden waar ik mij aan optrek of van leer, ik heb wel erg veel respect voor het doorzettingsvermogen van Martin Luther King, geweldloos maar direct verzet. Ondanks het geweld dat tegen hem en zijn demonstranten werd gebruikt. Ik adviseer elke dierenactivist of demonstrant om naar de film Selma te kijken. Zeer inspirerend.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Jazeker heb ik tips voor vleesverlaters of vegetariërs die veganist wil worden. Als jij iets wilt moet je er voor gaan. Jouw overtuiging voor de dieren en je gezondheid is vele malen belangrijker dan de mening van een vleeseter die jou graag weg wilt zetten als een extreem iemand of als gek. Misschien ga je heerlijke dingen missen zoals ijs, taart of andere producten waar dieren voor geleden hebben. Maar ga lekker uit eten bij vegan restaurantjes of zoek recepten op, je kunt zulke heerlijke dingen maken zonder ei, zuivel of vlees! Wees vastberaden om te slagen als veganist en wees daar ook trots op. Net zoals een roker die is gestopt, vertel trots aan iedereen dat je al zoveel dagen/weken bent gestopt.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Graag werken wij met de internationale Vegan Strike Group in verschillende landen achter de schermen samen, ofwel met politici ofwel met journalisten en lokale organisaties en activisten, om ons doel te bereiken.

 

 

Voor de buitenwereld is het niet altijd even duidelijk met wie Stichting Konijn in Nood samenwerkt en dat houden we ook graag zo. Een kiemplantje gedijt beter met de juiste omstandigheden. Zo ook onze organisatie! Wel is duidelijk dat we als Stichting Konijn in Nood veel sympathie hebben van dierenvrienden en mensen op straat die fel gekant zijn tegen het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Mijn drie wensen zijn:

  1. Politici wordt eens wakker, volg niet de weg van de korte termijn en van het snelle geld (bezuinigingen) maar zet je in voor een betere wereld met veel meer gelijkheid voor mens en dier dan dat er nu is.
  2. Een verbod op de productie en verkoop van het luxe product bont!
  3. Een wettelijk verbod op het stierenvechten wereldwijd en het fokken van konijnen voor de vleesproductie.

Oeps dit zijn 4 wensen, haha.

 

 

Ben je gelukkig?

–

 

 

Gedeeld: Steun mijn werk, deel onze berichten en een tip!

Wil je na het lezen van dit interview mijn strijd tegen bijvoorbeeld het stierenvechten steunen? Jij kunt onze volgende actie in de arena mogelijk maken door een (kleine) donatie te doen op onze crowdfunding pagina (klik hier).

 

 

 

Met het delen van al onze berichten op Facebook, Twitter en instagram maak je ons ook erg blij!!

 

 

Zou ik je handtekening mogen hebben? Om één van mijn dromen te verwezenlijken. Klik hier.

 

 

Tot slot heb ik nog wel een kijktip voor je, de documentaire die over mijn werk voor de dieren is gemaakt is zeker de moeite waard om te kijken!

 

 

[separator]

 

februari 20, 2018 1 reactie
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Jurgen Verweijen

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh januari 30, 2018
Interview Jurgen Verweijen

Vorig jaar stond ik samen met Jurgen Verweijen op het podium tijdens VeggieWorld Utrecht. Een boom van een man, met een hart van goud en een waanzinnig inspirerend verhaal. Het is dan ook een eer dat ik hem eindelijk mag interviewen. En eerlijk is eerlijk, dit zou weleens het meest inspirerende interview van het jaar kunnen worden. En nog een reden om het niet te missen… Jurgen geeft 2 potten Silverback Protein weg! Dus… Wil je kennis maken met deze ijzersterke vegan man, top sporter en ondernemer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Allereerst heel erg leuk dat ik hiervoor gevraagd ben, echt een eer! Ik doe niet aan goede voornemens op een vast moment per jaar. Ik neem mij continu goede dingen voor. Niet bij de start van een kalenderjaar maar op de momenten dat daar aanleiding toe is. Bijvoorbeeld wanneer ik nieuwe dingen leer of tot nieuwe inzichten kom. Goede voornemens bij een nieuw kalenderjaar is een traditie en met tradities heb ik sowieso weinig. Het zorgt er vaak voor dat mensen zonder goede reden irrationele dingen doen terwijl het overduidelijk is dat het eigenlijk niet zo handig is.

Maar, mijn meest recente voornemen dan: ik wil heel graag dit jaar ook de allerbeste vegan protein bar gaan ontwikkelen.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Op een positieve manier bezig zijn met dingen die mij echt aan het hart gaan, zoals milieuproblematiek en onrecht. Het geeft mij dus echt energie als ik onderdeel kan zijn van de oplossing en niet van het probleem. Door mensen bewust te maken, te laten zien hoe het ook kan en gedragsverandering te creëren. En nu dus ook door er zelf voor te zorgen dat er een innovatief product ligt waar mensen hun milieubelasting significant mee kunnen verminderen, zónder in te leveren op kwaliteit.

 

 

De ellende die we onze eigen leefomgeving en dus elkaar aandoen gaat mij echt aan het hart. Veel ellende volgt indirect op onze daden en dit hangt in een zeer groot complex samen. Daarom zijn de consequenties van onze acties meestal niet zichtbaar. Tenzij je er goed over nadenkt en je je goed laat informeren, dan ga je wel verbanden zien.

 

 

Ooit was vlees eten iets wat nodig was om te overleven en was het ook haalbaar vanuit duurzaamheidsperspectief. Maar inmiddels zitten we met 7 miljard mensen (and still counting) en is het simpelweg niet meer haalbaar om structureel vlees te eten. In een laatste verwoede wanhoopspoging om toch grote groepen met vlees te kunnen voeden, moeten we met zijn allen hele grote offers brengen. En die offers gaan verder dan de opoffering van een rein geweten. Er moet bijvoorbeeld gigantisch veel veevoer voor verbouwd worden. Als je het hebt over offers: eeuwenoud regenwoud wordt afgebrand, met monoculturen wordt de grond uitgeput en we vervuilen onze leefomgeving met gif en mest. Het aantal insecten in Duitsland en naar alle waarschijnlijkheid ook in Nederland is met 80% afgenomen, vermoedelijk vanwege het gebruik van pesticiden in de landbouw. De insecticiden die gebruikt worden zijn doseringsonafhankelijk. Dat betekent dat ook als een insect met lage doseringen geconfronteerd wordt, het niet onwerkzaam is maar dat het alleen langzamer werkt en het insect nog steeds overlijdt. Zonder insecten hebben we allemaal een heel groot probleem; bijna al onze voeding is direct of indirect afhankelijk van bloemen en bevruchting. Het aantal dieren dat vrij leeft is echt nog maar een fractie van wat het ooit was en dagelijks sterven er nog steeds tientallen dieren uit vanwege het verlies van habitat, gif of jacht. En die diersoorten komen dus nooit meer terug. We hebben al bijna al het andere (vrije) leven op aarde uitgeroeid. Van de totale biomassa van alle dieren zijn de wilde dieren nog maar een paar procent. En in plaats van dit te koesteren, zijn we hard bezig dit laatste vrije leven ook te vernietigen. In dit tempo hebben we straks een wereld met mensen, lege, toxische oceanen met alleen plastic en een handjevol diersoorten die we voor ons gewin houden: varkens, koeien en schapen.

 

 

Om deze vraag over energie toch positief te eindigen: we hebben nu een generatie die zich meer dan ooit bewust is hiervan en er echt voor vecht. Het aantal vegetariërs ligt in deze generatie écht heel hoog vergeleken met de generaties ervoor. En er zijn zoveel goede initiatieven zoals het opruimen van de plastic soep, het filteren van CO2 uit de atmosfeer en ontwikkeling van plantaardige alternatieven. Laten we met zijn allen breken met de tradities van onze ouders en de schade herstellen. Dát geeft mij energie!

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Vroeger aten we thuis geen vlees, al beschouw ik die tijd niet als (bewust) vegetarisch. We aten het thuis gewoon niet, zonder dat daar heel duidelijke principes aan ten grondslag lagen. Dus als ik ergens was waar vlees gegeten kon worden (vriendjes, familie, restaurants etc.) dan ging ik daar altijd voor. Ik moet bekennen dat ik vlees gewoon heel erg lekker vond (en vind, denk ik).

 

 

Toen ik op mezelf ging wonen op mijn 19de als student, was ik ook net begonnen met krachttraining. Ik was toen helaas in de veronderstelling dat ik wel vlees ‘moest’ eten. Ik was duidelijk niet goed geïnformeerd en ik was nog niet zo principieel, al moet ik zeggen dat het wel al een beetje knaagde. Het begon mij steeds meer dwars te zitten. Ik stelde mezelf een paar keer de vraag: moeten al die dieren dood zodat ik net een beetje meer spiermassa kan opbouwen? Dat werd een steeds sterker nee, totdat ik daad bij het woord voegde. Dan maar minder sterk, ik hoefde geen kracht te verwerven over de rug van dieren die nooit een kans op vrijheid hebben gehad en hele nare levens hadden. Dat was het moment dat ik echt vegetariër ben geworden. Wat ik toen niet wist maar wat achteraf overigens al wel vrij snel bleek is dat je helemaal niet minder sterk hoeft te zijn. Zeker niet als je een beetje weet waar je mee bezig bent.

 

Dat was toen best een stap omdat niemand in mijn omgeving er zo over dacht. Ik had niemand om mij aan op te trekken. Maar dat zorgde er wel voor dat er best veel interesse was in hoe ik dat dan deed. Soms werd ik ook gevraagd presentaties te geven hierover. Ik kom dan graag goed beslagen ten ijs dus ging extra veel informatie hierover tot me nemen. Met al dat lezen kwam ik eindelijk ook tot de conclusie dat zuivel echt een raar product is. Nog raarder dan vlees wat mij betreft. Bovendien raakte ik ervan overtuigd dat het niet echt gezond is voor je. Maar het was destijds als krachtsportende vegetariër wel een belangrijke eiwitbron. Ik vond het dus wederom heel spannend om dat voor plantaardig eiwit in ruilen. Ik wilde goed begrijpen wat de verschillen zijn tussen plantaardige en dierlijke eiwitten en heb in die zoektocht de basis gelegd voor Silverback Protein.

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Mensen denken wel eens dat het erg ingewikkeld is om boodschappen te doen als je geen dierlijke producten eet. Continu etiketten lezen bijvoorbeeld, maar dat is natuurlijk niet zo. Iedereen heeft een bepaalde routine in de supermarkt, ik ook. Je zoekt het één keer uit en dan weet je wat je moet hebben. Ik vul mijn karretje net zo snel als iedereen. Soms als je een nieuw product wil proberen, moet je het etiket even lezen. Maar dat deed ik toch altijd al, ik wil altijd weten wat ik eet. Bovendien probeer ik het aantal bewerkte producten te minimaliseren, dus dan valt het aantal etiketten dat ik moet lezen helemaal mee.

 

 

Ik ben vooral veel bezig bij het groente en fruitschap. Dat eten wij namelijk echt veel. En daarnaast met veel peulen samen met granen of boekweit. We gaan verder vaak even rustig zitten en gaan dan ‘emmers’ fruit snijden/schillen om met zijn allen op te eten. Met de kinderen samen een bord mooi versieren met gesneden fruit: fuittaart! Verder eet ik ook veel pap (teff/boekweit bereid met sojamelk), vaak met boerenkool. Op werkdagen vind ik brood met notenpasta’s erg praktisch om overdag te eten.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Als je zelf echt overtuigd bent van de vele voordelen van het schrappen van dierlijke producten dan gun je dat anderen ook of vind je dat anderen ook een verantwoordelijkheid hebben. Veel mensen zullen de drang herkennen om anderen erover te vertellen of ervan te overtuigen. Ik heb die drang echt leren te beteugelen. Ik heb namelijk in de jaren gemerkt dat het minder expliciet ermee bezig zijn effectiever is. Ik probeer een normale peer (bedoeld als het Engelse woord) te zijn. Dit soort dingen komen toch wel vanzelf een keer ter sprake. En als je er niet zo’n ding van maakt is de interesse veel oprechter. Als mensen dan zelf tot bepaalde conclusies komen of er iets over horen of lezen en geïnteresseerd zijn, zullen ze aan je denken en zich daardoor realiseren en gemotiveerd zijn dat je zo ook een heel ‘normaal’ leven kunt leiden. Op die manier heb ik echt al van veel mensen teruggekregen dat ik ze geïnspireerd heb om minder tot geen dierlijke producten te eten.

 

 

Je bent de oprichter van Silverback Protein. Hoe is het idee voor je onderneming ontstaan?

Het begon eigenlijk allemaal met mijn eigen behoefte aan optimalisatie. Mijn sportmaatje en ik zijn altijd heel fanatiek competitie aan het bedrijven; wie pakt de zwaarste gewichten, etc. Ik kon het mij eigenlijk niet permitteren om minder dan optimaal bezig te zijn omdat hij echt gigantisch sterk is. Ik vond het altijd al erg leuk om mij te verdiepen in de verschillende aspecten rondom krachtsport: trainingsleer en hoe je de trainingsprikkel effectief varieert, hersteloptimalisatie door onder andere voeding. Het was daarom toen ook erg spannend om als enige volledig plantaardig te gaan eten, hoewel ik inmiddels echt niet anders meer wilde.

 

 

Ik wilde eigenlijk gewoon zelf het allerbeste plantaardige eiwit binnen krijgen als dierlijk niet meer kon. Ik kende het concept van combineren van eiwitten, bijvoorbeeld granen en bonen en ben gaan uitzoeken hoe dat nou precies zit. Dus ik begon zelf eiwitbronnen te mengen om de kwaliteit te verhogen. De volgende stap was het berekenen van welke verhoudingen ideaal waren voor het optimale aminozuurprofiel, maar ik bleef hiaten zien in de vergelijking met dierlijk eiwit. Ik heb tal van blends en verhoudingen doorgerekend en in het staren naar al die grafieken zag ik ineens mogelijkheden om juist heel specifiek die hiaten te elimineren waardoor ik eigenlijk mijn eigen eiwit kon ‘engineeren’. Ik ben dat eerst zelf gaan doen in grote emmers, maar er was zoveel interesse in mijn omgeving en daarbuiten dat ik eigenlijk niet anders kon dan de ‘rest van de wereld’ mee te laten profiteren van dit principe. In feite had ik namelijk een belangrijke sleutel in handen die ik niet voor mezelf kon houden: plantaardig eiwit, maar dan met de kwaliteit van dierlijk eiwit. En dus een sleutel waarmee ik drempels kanwegnemen voor mensen om minder dierlijk en meer plantaardig te gaan eten.

 

Wat maakt Silverback Protein zo uniek?

Het is het enige plantaardige eiwitsupplement dat minstens net zo goed is als het allerbeste dierlijke eiwit. Dat zit hem in het unieke concept waar de specifieke nadelen van plantaardig eiwit worden gecompenseerd door middel van aminozuurverrijking. Met dit concept hebben we de kwaliteit niet alleen op gelijk niveau gebracht, het is zelfs beter: ten opzichte van whey bevat het meer leucine (wat de eiwitopbouw in je lichaam versnelt) en meer BCAA’s (de  belangrijkste bouwstoffen van spiermassa). Dit concept wordt al heel lang toegepast om plantaardig veevoer effectiever te maken. Met deze tweak bouwt het vee namelijk substantieel meer spiermassa op terwijl de hoeveelheid veevoer hetzelfde blijft. Het concept is ds bewezen effectief. Deze industrie past immers alleen toe als het écht werkt en dat ook keihard bewezen is.

 

Bovendien bevat het geen allergenen. Veel stoffen die klachten kunnen veroorzaken of opname verminderen zijn geëlimineerd: alfa-galactosides, fytinezuur, lectines, trypsineremmers. Zuivel (waar whey uit geïsoleerd wordt) daarentegen wordt niet zo goed verdragen. Soms zelfs zonder dat mensen het realiseren kan het bijvoorbeeld acne, buikklachten of overmatige slijmvorming veroorzaken. Last but not least is het natuurlijk veel minder belastend voor de wereld om plantaardig eiwit te produceren. Het dier als ‘eiwitfabriek’ is een gigantisch inefficiënte en onethische schakel in de totale productieketen.

 

Ik ben er van overtuigd dat Silverback Protein het allerbeste eiwitsupplement is wat je op dit moment kunt gebruiken. En dat geldt niet alleen voor vegans, maar zeker ook voor niet-vegans.

 

 

Kun je ons wat meer vertellen over de testen die jullie hebben gedaan?

Het voelt als een enorme verantwoordelijkheid om producten op de markt te brengen die mensen echt innemen. Mensen vertrouwen hun gezondheid aan ons toe en dat betekent echt heel veel voor ons. Ik doe precies wat ik zou verwachten van iemand anders die míjn voedsel produceert. Mijn eigen moeder, mijn vrouw en ik gebruiken het ook en dat moet met een gerust hart kunnen.

 

 

Er zitten vele kwaliteitsslagen in de gehele productieketen. De fabriek waar de productie plaatsvindt, is op alle mogelijke manieren geaccrediteerd. Zij kopen namens ons ook de grondstoffen in. Wij zitten er bovenop, maar de fabriek en de grondstofleverancier bewaren de kwaliteit al heel goed. Wij krijgen dan ook netjes van hun specificaties met daarop de garanties dat het aan alle wettelijke richtlijnen voldoet. En hoewel het dus niet zou hoeven, gaan wij daar nog verder in en schakelen we voor veel geld zelf een onafhankelijk laboratorium in. Daar sturen we steekproefsgewijs een pot naar toe om te laten testen op zaken als zware metalen, microbiologische verontreinigingen, mycotoxines en pesticiden. Wij testen op echt heel veel mogelijke verontreinigingen, testen van deze diepgang heb ik nog niet eerder in deze markt bij andere partijen gezien. En al helemaal niet als een extra dubbelcheck aan het einde van de gehele keten zoals wij dat doen.

 

 

Maar je bent natuurlijk afhankelijk van meerdere productieketens die samenkomen in één product. En helaas is het zo dat bijna al het voedsel verontreinigingen bevat, het gaat erom dat je binnen de (gelukkig strenge) wettelijke kaders blijft. Het ligt er ook aan hoe goed je zoekt en wij zoeken heel goed. We laten ons daar zelfs in bijstaan door een externe consultant en tot nu toe hebben we echt hele mooie resultaten. Hoewel we ernaar streven dat er helemaal niks gevonden wordt, kan het natuurlijk altijd gebeuren dat er bepaalde sporen gevonden worden. Zelfs in biologische landbouw worden bijvoorbeeld bepaalde pesticiden gebruikt. Met de testen laten we in ieder geval zien hoe ontzettend serieus wij de kwaliteit nemen. En door alles te publiceren zorgen we voor optimale transparantie naar onze klanten omdat ze zien wat ze wel en niet binnen krijgen. Hadden we die transparantie maar voor al ons voedsel!

 

 

Welke producten verkoop je allemaal?

Dat is het afgelopen jaar steeds verder uitgebreid. Het begon met gewoon 1kg potten van de ‘gezoete’ variant. Deze variant was voor mij altijd ideaal omdat ik mijn eiwit altijd innam met mijn eigen bereidingen met verse ingrediënten zoals banaan, cacao of kaneel. Ik vond het dan erg prettig als het eiwitpoeder dan meteen een goede zoete basis vormt zonder dat het meteen een uitgesproken smaak levert. Dat was dan ook onze eerste ‘smaakvariant’. Blijkbaar was ik niet de enige en had ik dat niet heel gek gedacht, want dat is tot op de dag van vandaag nog steeds een heel erg populaire variant. Deze variant zijn we later in bulk gaan aanbieden. Wederom beredeneerd vanuit mijn eigen behoefte. Als je dan eenmaal toch het allerbeste eiwit gevonden hebt en dit wil blijven gebruiken, waarom dan niet in bulk aanschaffen? Minder verpakking, minder vervoer en die loyaliteit wordt meteen ook beloond met een flinke korting. 5kg voor de prijs van 4. Later hebben we ons assortiment ook uitgebreid met een ongezoete variant voor de mensen die niet van stevia houden en een (appelkaneel)-smaak voor als je het even snel in alleen water wil kunnen maken, bijvoorbeeld onderweg of meteen na het sporten.

 

 

We kregen ontzettend veel complimenten over ons logo, een super stoere Silverback gorilla, getekend door een dijk van een designer. We kregen daarom veel verzoeken of we geen T-shirts wilden maken. Die hebben we inmiddels dus ook in store, in twee verschillende kleuren zelfs. We kregen ook erg veel verzoeken om shakebekers te maken, want mensen zijn trots op het feit dat ze Silverback Protein gebruiken. We hebben dan ook echt supervette shakebekers, al zeg ik het zelf. Gaaf design, mooie smoke-kleur, BPA en DEHP-vrij plastic waarmee je van alles kunt uithalen zoals vaatwassers, vriezen, verhitten in oven of magnetron.

 

 

Ik wil dit jaar heel graag nog repen gaan ontwikkelen en op de markt brengen. Zelf mag ik ook graag eiwitrepen in mijn tas hebben omdat het gewoon ontzettend praktisch is. Maar ik baal dan altijd dat het niet de kwaliteit van Silverback Protein heeft. De markt voor eiwitrepen is behoorlijk verzadigd, je kunt tegenwoordig (gelukkig!) op iedere hoek van de straat (vegan) eiwitrepen kopen. Toch denk ik dat wij ook in die markt een mooie plek kunnen innemen. Onze repen zullen niet alleen heel goed gaan smaken maar qua kwaliteit ook écht onderscheidend zijn.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit van een klant hebt ontvangen?

Het voelt onbeschrijflijk goed om iets te doen waar je zo ontzettend veel mensen blij mee maakt. Er zijn zoveel ontzettend enthousiaste reacties. Het is dan ook ontzettend leuk om fora of Facebook groepen bij te houden en dan al dat enthousiasme te zien. Maar de reactie waar ik toch het meest trots op ben, is die van mijn moeder. Mijn moeder is al aardig op leeftijd en heeft, zoals meer mensen op die leeftijd, steeds minder trek. Ze kreeg spontane wonden bij haar benen die niet wilden genezen. Niemand in het opgetuigde medische circus had er blijkbaar aan gedacht naar de voeding te kijken. Ze eet vrijwel helemaal plantaardig en omdat zij steeds minder calorieën at, bedacht ik mij ineens dat ze mogelijk helemaal niet genoeg eiwit binnen kreeg. Narekenen bevestigde die gedachte. Het bleek niet erg praktisch haar eiwitinname omhoog te krijgen via haar voeding, dus ik heb haar Silverback Protein shakes gegeven. En het mooie is dat die wonden vrij snel dichtgroeiden en ze er nu geen last meer van heeft. Mooi verhaal, toch?

 

 

Wat maakt dat eiwitten zo belangrijk zijn voor sporters en wanneer worden ze belangrijk?

Tijdens sportieve inspanning gebruik je je spieren intensief en dat leidt onherroepelijk tot wat schade. Bij die schade gaan eiwitten kapot en die moeten hersteld worden. Je lichaam gaat heel efficiënt om met de daarbij vrijgekomen aminozuren, maar toch moeten er continu nieuwe aminozuren aangevoerd worden om te kunnen herstellen en de spieren beter bestand te maken tegen de volgende belasting (dat noemt men ook wel super ccompensatie). Door ruim in je eiwitten te zitten, kun je dit herstelproces optimaliseren. Zeker als de eiwitsamenstelling erg gunstig is met heel veel leucine. Bovendien draagt een hoge eiwitinname er toe bij dat je makkelijker afvalt. Dit blijkt zelfs effectiever te zijn dan koolhydraatrestrictie wat momenteel heel populair is.

 

In kort, ook zonder eiwitsupplementen kun je intensief sporten en groot en sterk worden. Maar ik ben er ook van overtuigd dat als je je eiwitinname optimaliseert – shakes kunnen daar erg praktisch bij zijn – je je herstel ook optimaliseert en dat je zo dus sneller en meer progressie kunt boeken.

 

 

Hoe ziet je eigen sportschema eruit?

Dat wisselt, maar ik ondervind erg veel plezier in de competitie met mijn sportmaat. We richten ons veel op rauwe kracht en meten onze onderlinge verschillen het liefste af met het maximale gewicht dat we 1 fatsoenlijke herhaling kunnen gebruiken. Ik heb ondervonden dat less is more. Vroeger trainde ik het liefste echt iedere dag, maar nu we zo duidelijk progressie kunnen meten aan de hand van die maximaalkracht, merk ik dat het gewoon beter gaat als je voldoende rust inbouwt. Ik denk dat 3-4 krachttrainingen per week echt de max is als natural. Je moet je lichaam en je zenuwsysteem gewoon voldoende ruimte geven voor herstel. Dat wil niet zeggen dat je rustiger aan moet doen, maar dat áls je traint you better make it count. Dat betekent ook sommige dagen echt niks doen en andere dagen dingen voor conditie doen. Ik vind het zelf namelijk érg leuk om te mountainbiken. Ik hou van natuur en bos en vind het heerlijk helemaal midden in het bos te zijn met niemand om je heen en alleen maar natuur te zien zo ver als je kunt kijken. Voor de dagen met slecht weer heb ik een rollentrainer staan zodat ik indoor op mijn mtb kan trainen. Verder probeer ik mijn schema functioneel te splitten: push/pull/benen/conditie.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Pff, wat een lastige vraag. Ik heb niet echt individuele voorbeelden. Iedereen is wie die is en je moet nooit zoals iemand anders willen zijn. Wel zijn er mensen waar ik veel respect voor heb. Het gaat dan vooral om mensen die zich zonder eigenbelang inzetten voor een betere wereld en hen die niet voor zichzelf op kunnen komen. In Nederland hebben we ook mensen die met mooie ondernemingen bezig zijn die écht verschil kunnen maken; bijvoorbeeld Wietse van der Werf met zijn Sea Rangers, Laurens de Groot met zijn ShadowView, Boyan Slat met The Ocean Cleanup en Mark Kulsdom met de Dutch Weedburger. Wat zij laten zien is dat je als individu met doorzettingsvermogen echt een verschil kan maken.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Haha, de eerstkomende jaren zoveel mogelijk tijd met mijn gezin doorbrengen. De fase waar ik nu in zit, vader van jonge kinderen, duurt superkort maar is echt geweldig. Ik ben supergek op mijn kinderen. Ik zou lekker op ons gemakje met ze rondtrekken en de wereld bekijken. Maar goed, dat brengt ook weer allerlei praktische bezwaren met zich mee qua school, maar daar vinden we wel wat op. Als de kinderen ouder zijn zou ik me ook wel graag een jaar belangeloos willen inzetten voor mensen die het minder getroffen hebben dan wij. Maar dan toch ook snel weer aan de gang met de dingen die ik nu ook doe. Eigenlijk vind ik het allemaal erg leuk, maar het zou alleen wel nog een stuk leuker zijn als het ‘moeten’ eraf kon.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Nooit voor anderen doen en de tijd nemen totdat je intrinsiek zo overtuigd bent dat je ècht niet anders meer wilt. Dan wordt het allemaal veel makkelijker namelijk. Het heeft mij heel wat jaren gekost om zo ver te zijn, maar ik zal echt nooit meer terug gaan. Het is denk ik een kwestie van informeren. Hoe beter je geïnformeerd raakt en dus hoe meer je weet over de impact van intensieve veehouderij op klimaat en het verlies van oerwoud en diersoorten, bodemvervuilding en bodemuitputting en natuurlijk de omstandigheden die gecreëerd moeten worden om vleesproductie op deze schaal te mogelijk te maken, hoe makkelijker het wordt om de stap te zetten. Het is erg prettig om in het reine te zijn met je geweten. Veel mensen realiseren zich zelf ook wel dat het niet helemaal klopt en ervaren cognitieve dissonantie. Onderschat niet hoe prettig het is om van dat gevoel af te kunnen.

 

 

Verder heb je vaak net ‘het licht gezien’ en daarom is de verleiding heel groot om iedereen te overtuigen. Vaak komt daar ook bij dat je het anderen ook kwalijk gaat nemen dat ze onderdeel zijn van het systeem. Maar zoals ik al eerder zei, kun je beter weerstand bieden tegen die verleiding. Mocht je mensen toch proactief willen gaan overtuigen: Mijn ervaring is dat argumenten over milieubelasting en gezondheid het stukken beter doen dan morele bezwaren.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik droom over een toekomst waarin we eindelijk een duurzame harmonie met de rest van de aarde gevonden hebben. Waar we in onze energiebehoefte kunnen voorzien op een manier die 10000en jaren vol te houden is en waar, na zaken als slavernij en vrouwenrechten, de laatste morele blinde vlek verdwenen is: geen uitbuiting van dieren meer en genoeg ruimte voor échte natuur. Ja, ik realiseer me dat dat alleen kan als de huidige overbevolking ten einde komt. Maar een plantaardig dieet als hét normale dieet is al een hele grote stap in de goede richting.

 

 

Ik zou het geweldig vinden om daar met Silverback Protein een bijdrage aan te kunnen leveren. Door drempels weg te nemen om minder dierlijk en meer plantaardig te gaan eten met onze innovatieve plantaardige eiwitten die mogelijk nog beter zijn dierlijk eiwit. Ik zou het erg mooi vinden om de schaal te halen waarbij mensen massaal het whey gaan laten staan.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Ik gebruik dan twee wensen voor één doel zodat ik zeker weet dat het uitkomt. Namelijk dat we eindelijk stoppen met het uitbuiten van dieren en onze leefomgeving en dat we een duurzame toekomst tegemoet gaan. De derde wens zou dan toch het eindigen van alle oorlogen en onrecht zijn.

 

Geen wensen voor mezelf, ik behoor al echt tot the lucky few.

 

 

Ben je gelukkig?

Zoals iedereen die met deze materie bezig is, kan ik wel eens moedeloos worden. Maar ik weet dat ik mij beter kan inspannen om een positieve bijdrage te leveren. Ik werk daar heel hard voor en merk dat dat veel voldoening geeft.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Dat je je talent(en) ontplooit, die maximaal benut, dingen voor elkaar krijgt die je belangrijk vindt en waar je echt heel trots op bent. En, nog wel het belangrijkste, dat je gelukkig bent.

 

 

Gedeeld: Win! Een pot Silverback Protein!

Speciaal voor de lezers van Claire’s Mission wil ik 2 potten Silverback Protein weggeven. Dus neem een kijkje in onze webshop en laat onder dit interview in een reactie weten of je voorkeur uit gaat naar de Silverback Protein 1kg pot, Silverback Protein ongezoet 1kg pot of Silverback Protein Appelkaneel smaak 1kg pot . Stuur daarna een mailtje naar info@clairesmission.com met je adres. Volgende week maandag mail ik de winnaar/winnares.

 

 

foto3 Jurgen

 

 

PS: Nog meer kans maken om te winnen? Volg Silverback Protein dan ook op Facebook en Instagram.

[separator]

 

januari 30, 2018 7 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Suzanne Poot

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh januari 23, 2018
Interview Suzanne Poot

Jaren geleden zag ik haar voor het eerst voorbij komen in mijn tijdlijn, naakt, liggend in een bad gevuld met gras. Suzanne Poot is in veel opzichten een game changer. In dit interview deelt zij onder andere haar goede voornemens, wat haar bestseller haar heeft gebracht, wat Amerika voor haar betekent en Suzanne geeft 2 cadeaus weg. Wil je Suzanne beter leren kennen, weten waarom ik haar geweldig vind en ben je benieuwd naar de cadeaus die ze voor jou heeft ingepakt? Lees dan snel verder. Enjoy! 

 

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Er zijn een aantal dingen die ik zeker ga doen dit jaar en dat is:

  • Iedere dag minimaal 1 ½ uur de natuur in met mijn honden.
  • Vaker met vrienden afspreken want het afgelopen jaar lag mijn focus erg bij mijn werk en alhoewel ik daar veel plezier in heb, merkte ik dat de balans wat weg was.
  • Zoveel mogelijk mensen bereiken met mijn missie/werk.

Hier voeg ik graag iets aan toe, want afgelopen jaar stelde iemand mij deze vraag:
“Jouw tijd hier op aarde wordt steeds korter, wat ga je doen met de rest van leven?” Vanaf dat moment ben ik mijn prioriteiten anders gaan leggen en doe ik bijna alleen nog maar wat ik echt belangrijk en leuk vind.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Een verse greenjuice geeft mij bergen energie en een wandeling in de natuur. Hier maak ik iedere dag tijd voor.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Toen ik in 2011 bij ’s werelds meest vooraanstaande natuurlijke gezondheidsinstituut was, leerde en ervaarde ik wat plantaardige voeding inhoud, wat het met je lichaam doet en hoeveel baat wij hier als mens bij hebben. Ik kwam daar nadat ik jaren had getobd met mijn gezondheid en ik op zoek was naar antwoorden. Ik wilde leren van mensen die ervaring hadden en bij een instituut wat al 60 jaar bestaat zat dat wel goed.

 

Ik volgde een heel programma en niet eerder voelde ik mij zo goed, zowel lichamelijk als geestelijk! Ik ontmoette daar diverse mensen met ernstige ziektes die ook zoveel baat hadden bij deze leef-en eetstijl – geheel natuurlijk en plantaardig. Dat was het moment waarop ik wist wat ik moest doen: deze kennis en mijn ervaring met zoveel mogelijk mensen delen. Daarom heb ik mijn boek Rauw, naakt en gezond geschreven, ben ik een webshop gestart, geef ik lezingen, coach ik mensen 1-op-1 en heb ik mijn online programma ‘Master your health and happiness’ gemaakt.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Boodschappen doen gaat snel bij mij, aangezien ik veel schappen oversla 😉 . Ten eerste hebben wij een bio box die iedere week aan huis gebracht wordt. Deze box zit vol met biologische – veelal streekproducten. Daarnaast ga ik 1-2x per week naar de groene winkel of estafette. In mijn karretje vind je onder andere: bio groente en fruit, kokosyoghurt, zaden, noten, kiemgroente, vegan chocolade, kookiecat koekjes en bijvoorbeeld falafelballetjes.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Ja, ik denk dat of we er nu wel of niet bewust van zijn, we altijd mensen inspireren, gewoon door zelf te doen! Ik vertel mijn verhaal regelmatig, maar alleen als men ernaar vraagt of natuurlijk tijdens lezingen. In het begin “predikte” ik vaak, probeerde mensen (of ze het nu wilde of niet) te overtuigen, maar daar ben ik mee gestopt nadat ik mensen een soort van bij mij weg joeg 😉 . Wat mij nu echt blij maakt, is dat als ik een lezing geef, of gewoon aan iemand mijn verhaal vertel, ik bij die ander een kwartje zie vallen ♥.

 

 

Wanneer en waarom begon jouw zoektocht naar gezondheid en geluk?

Rond mijn 30ste had ik veel klachten, zat laag in mijn energie en ik voelde mij gewoon slecht. Volgens artsen was er niets mis met mij, maar ik wist dat ik iets niet goed deed. Er moest iets veranderen. Ik ben toen gaan lezen en leren. Toen ik de boeken: 100 jaar medische leugens, The China Study en LifeForce las, vielen er zoveel kwartjes bij mij, er was toen geen weg meer terug. Dat was de start van alles wat ik nu doe en waar ik voor sta.

 

 

Wat betekent Amerika voor jou, wat heb je daar geleerd?

Mijn bezoek aan het Hippocrates Health Institute is mijn mooiste cadeau ooit aan mezelf geweest. De eerste keer was in 2011. Het heeft mijn leven compleet veranderd en ik ben nog iedere dag  dankbaar dat ik daarheen ben gegaan. Daarna ben ik er nog 2x geweest, daar de opleiding gevolgd en totaal 3 maanden verbleven. Jezelf onderdompelen in ’s werelds meest gezonde, puur plantaardige voeding, natuurlijke leefstijl, kennis opdoen, je gezondheid – lichamelijk en geestelijk – zoveel mogelijk in eigen hand nemen, stap voor stap jezelf ECHT goed gaan voelen en bergen energie krijgen, dat gun ik iedereen!

 

 

Hoe was het om de bestseller Rauw, Naakt en Gezond te schrijven en publiceren? Wat heeft het je gebracht?

Toen ik de 1ste keer terug kwam uit de USA wist ik wat ik moest doen. Ik wilde mijn verhaal met zoveel mogelijk mensen delen. Maar hoe? Toen ontstond het idee voor een boek.
Ik heb contact gezocht met mensen die hier verstand van hadden en heb onder andere schrijfles gehad. Het was best lastig, maar ook ontzettend leuk en ik heb veel geleerd. Plus dat ik door het schrijven mijn hele ervaring nogmaals beleefde. Tevens ontdekte ik dat ik schrijven erg leuk vond. Ik had dit proces voor geen goud willen missen! Verder had ik maar één doel voor ogen: als ik maar een persoon met mijn verhaal kon inspireren, dan was ik blij. Nu is hij ook in het Engels vertaald, in zo’n 15 landen te koop en regelmatig krijg ik mails van lezers dat het hen inspireert. Dat maakt mij ontzettend blij en dankbaar.

 

Je hebt ook een Rauw, Naakt en Gezond webshop. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ja, de webshop is eigenlijk ontstaan doordat mensen vroegen waar ik mijn producten vandaan haalde en wat ik at (of bijvoorbeeld welke supplementen ik nam).
Nu is www.rauwnaaktengezond.nl een webshop met 400 prachtige producten, allemaal passende in een natuurlijke, plantaardige “Hippocrates” leefstijl. Ik ben er mega trots op en alle producten zijn door mijzelf getest of ik gebruik ze zelf. Het motto is: Met liefde voor jezelf en moeder natuur.

 

Wat maakt jou als health coach uniek en welke mensen coach je graag?

Ik deel mijn kennis en ervaring vanuit dit instituut en ik coach graag mensen die voor plantaardig en natuurlijk willen gaan. Mensen die hun gezondheid in eigen hand willen nemen en die hier echt stappen in willen zetten. Of mensen die graag plantaardig willen eten en niet goed weten hoe.

 

 

Deze maand ga je weer van start met Master your Health and Happiness. Kun je ons wat meer vertellen over dit online programma?  

Ja! Het is zo’n waardevol, leuk en inspirerend programma geworden, waarin ik mensen stap voor stap mee op reis neem in deze leef- en eetstijl. Het is een online programma van 8 weken, bestaande uit 8 modules met elk een prachtig opgemaakt werkboek, diverse filmpjes, 3 recepten e-books, diverse inspiratie-quotes en nog veel meer. We gaan onder andere detoxen, je leert alles over 5 sterren voeding, do’s en don’ts en je ontdekt de wetten van de natuur. Na 8 weken heb je bergen kennis en inspiratie opgedaan waar je heel je leven wat aan hebt. Want hoe gaaf is het om met voeding, leefstijl en mindset je gezondheid zoveel mogelijk in eigen hand te nemen en jezelf steeds fitter te voelen?! En tevens draag je bij aan een mooiere wereld met minder dierenleed ♥.

 

 

Wat is de fijnste reactie die je ooit van een klant hebt ontvangen?

Dat zijn er meerdere maar er is er één die mij het meest aangegrepen heeft. Vorig jaar kreeg ik mail van een man van rond de 70 jaar. Hij had kanker, was opgegeven door de westerse geneeskunde en had nog maar een paar maanden te leven. Via via had hij mijn boek in handen gekregen, raakte geïnspireerd en boekte direct een reis naar dit instituut. Hij ging er als een wrak heen, volgde het hele programma daar en na 21 dagen voelde hij zich super goed en energierijk! Plus zijn bloedwaardes waren verbeterd. Hij bedankte mij omdat ik volgens hem zijn leven had gered. Dat was een moment dat ik met tranen in mijn ogen zat…

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Een van mijn grote voorbeelden zijn Anna Maria en Brian Clement, de mensen die het instituut leiden. Het zijn niet alleen warme, liefdevolle mensen maar hebben tevens ontzettend veel kennis en ervaring. Plus zij weten als geen ander dat plantaardige voeding, een goede leefstijl en vooral een juiste mindset je leven kan redden. En niet alleen dat van ons, maar ook van moeder aarde en natuurlijk de dieren. Alles is met elkaar verbonden en alles is energie.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Aan een warm en liefdevol gezondheidsinstituut deelnemen, dan wel leiding geven. Een plek waar mens, plantaardige biologische voeding en liefde voor elkaar, de natuur en de dieren centraal staat. Een plaats waar liefdevol wordt gesproken en waar mensen heen gaan om op te laden, niets moet – alles mag en puur zichzelf kunnen zijn – met een opvang voor dieren.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

  1. Begin vandaag, morgen komt nooit.
  2. Schrijf voor jezelf op waarom je dit wilt en wat je doel is.
  3. Wees lief voor jezelf. Onthoud dat we niet altijd alles in één keer kunnen doen maar probeer elke dag wat (bij) te leren.
  4. Eet elke dag sowieso een grote, lekkere biologische salade met kiemgroente en drink elke dag een greenjuice/slowjuicesap. Dit is een super start voor een goede plantaardige wijze van eten waarmee je gelijk je gezondheid een boost geeft!
  5. Doe mee met mijn online programma: Master your health and happiness en/of lees mijn boek Rauw, naakt en gezond.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik sta altijd open voor samenwerkingen met liefdevolle mensen met dezelfde missie of gevoel.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Iedereen gaat liefdevol en met compassie met elkaar en met dieren om.
  2. Ieder mens heeft te eten en onderdak.
  3. We zorgen goed voor moeder natuur en denken in het belang van het grote geheel.

 

Ben je gelukkig?

Ja.
Vroeger at ik altijd maar wat, lette niet echt op terwijl voeding zeker invloed heeft op mijn mentale en lichamelijke welzijn. Met alles wat ik heb geleerd en ervaren, heb ik daar nu (veel meer!) grip op.

 

Ook zocht ik mijn geluk vaak “ergens” in, buiten mezelf en had ik regelmatig een gevoel van: waarom ben ik hier eigenlijk? Dat is ook veranderd want het is voor mij duidelijk geworden waarom ik hier nu ben en wat ik te doen heb PLUS dat gelukkig voelen voor mij meer een mindset is, een gevoel wat ik zelf op kan roepen. Dat neemt niet weg dat ik trouwens ook heel blij kan worden van een paar mooie nieuwe vegan schoenen hoor 😉 .

 

Wat is jouw definitie van succes?

Als datgene wat ik doe mij vervulling geeft en positief bijdraagt aan het grotere geheel = liefdevol, gezond en puur – voor mens, dier en natuur.

 

 

Gedeeld: Cadeautjes

Speciaal voor de volgers van Claires Mission heb ik mooie cadeaus.

 

 

Cadeau 1:

Ik verloot 2 gratis deelnames voor mijn 8 weekse online programma: Master your health and happiness. Mail jouw reden waarom je mee wilt doen uiterlijk 25 januari naar: myhh@suzannepoot.nl (De winnaar krijgt 26 januari bericht).

 

Cadeau 2:
Ontvang Euro 50,- korting op deelname aan de Master your health and happiness.
Je investering is nu geen €169,- maar €119,- . Aanmelden kan tot uiterlijk 25 januari via www.suzannepoot.nl/myhh. De speciale kortingscode is:  clairesmission

 

Header myhh plantbased

 

 

PS: Ook wanneer je je direct aanmeldt, ding je mee naar gratis deelname en krijg je je geld terug als je wint.

 

 

PPS: Dank je lieve Claire voor deze mooie vragen. Ik wens dat je veel mensen met Claire’s Mission mag bereiken ♥.

[separator]

 

 

januari 23, 2018 3 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Suzanne den Toom

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh januari 9, 2018
Interview Suzanne den Toom van wat eet je dan wel

Suzanne den Toom van Wat eet je dan wel, is één van mijn favoriete bloggers. Ik check haar blog wekelijks voor nieuwe recepten en ook haar Instagram volg ik dagelijks. Ben je benieuwd wat ik zo leuk aan haar vind, wat haar goede voornemen zijn, het goede nieuws wat ze met je wil delen, haar rituelen en nog veeeeeeeel meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat zijn je goede voornemens voor dit jaar?

Een wat dikkere huid kweken: mij minder aantrekken van wat anderen vinden en meer naar mijn eigen stem luisteren.

 

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Heel apart misschien, maar ik krijg energie van opruimen en schoonmaken. Hoewel het alles behalve mijn hobby is, schept  het zoveel orde en rust in mijn hoofd: heerlijk! Het liefst luister ik tijdens deze klus naar een podcast.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Op mijn tiende zag ik op tv een documentaire over een slachthuis. Dat greep mij zo aan, dat ik diezelfde avond aan tafel meedeelde dat ik vegetariër werd. In tegenstelling tot wat meestal het geval is (dat het duurt tot het eerstvolgende bezoek aan de McDonalds) nam ik sinds die dag geen hap vlees meer. Ik kon niet begrijpen hoe je zo’n lief mooi dier kon eten en eigenlijk begrijp ik dat nog steeds niet. Tot mijn veertiende at ik wel vis, maar dat kon ik op een gegeven moment ook niet meer wegkrijgen. Rond mijn dertigste werd ik mij steeds bewuster van dierlijke ingrediënten en schrapte zaken als gelatine. Veganisme leek mij een te grote stap om te maken, toch zette ik ‘m. Nadat ik in april 2017 voor de tweede keer mee deed aan de VeganChallenge, waarbij je 30 dagen plantaardig eet en drinkt besloot ik om het roer om te gooien. Het is bij mij in stappen gegaan. Sommige mensen kiezen er voor om in één keer veganistisch te gaan leven, sommigen doen er jaren over. Ik denk dat het voor iedereen weer anders is en zou adviseren je gevoel te volgen. En vooral: zie het niet als dieet, maar als een levensstijl. Ik zou niet meer terug willen!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Dat wende heel snel. Er zijn een paar producten die het veganisme voor mij zoveel makkelijker maken. Op nummer 1 staat daarbij absoluut havermelk. Ik ben dol op mijn dagelijkse koppen koffie met opgeklopt schuim. Tijdens de VeganChallenges had ik daar flink moeite mee; de plantaardige melk die ik probeerde op te kloppen zakten in en sommigen smaakten muf. Ik miste mijn lekkere cappuccino’s! Tot ik via social media de tip kreeg om eens de barista versie van Oatly havermelk te proberen. Sindsdien wil ik niet anders meer, wat geeft dat heerlijk stevig schuim en de smaak is helemaal in orde! Zelfs mijn niet-vega vriend is fan. Zo leuk! Onlangs was de melk eventjes niet leverbaar, hij switchte terug op gewone melk en concludeerde dat hij de havermelk zoveel lekkerder vindt. Verder gebruik ik veel edelgistvlokken die gerechten een kazige smaak geven. En ik doe vaker boodschappen bij de Azatische supermarkt: daar kun je voordelig tofu en tempeh kopen en iets dat ik onlangs heb ontdekt: TVP. Dat is een soort vleesvervanger op basis van soja die ontzettend veel op vlees lijkt. Ik heb er al heerlijke stoofpotjes mee gemaakt!

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Eigenlijk alleen voor mijn vriend, die geen vegetariër of veganist is. Hij eet echter altijd met mij mee, op een enkele keer na wanneer hij iets voor zichzelf maakt. Ik vind het geen probleem dat hij vlees eet en andersom respecteert hij ook mijn keuze om geen dierlijke producten te eten.

 

 

Je bent de oprichter van Wat eet je dan wel. Hoe is het idee voor je blog ontstaan?

Ik wilde laten zien dat vegetarisch eten helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn als veel mensen nog steeds denken. In mijn leven heb ik al heel wat keren de vraag ‘wat eet je dan wel?’ gekregen, dus leek me dat een passende blognaam. Ik laat in woord en beeld zien wat je als vega(n) allemaal wél kunt eten!

 

 

Waar blog je allemaal over?

Hoofdzakelijk over vegan eten en drinken, maar ook steeds meer over lifestyle onderwerpen en beauty en af en toe een persoonlijk stukje.

 

 

Wat is de leukste reactie die je ooit op je blog hebt ontvangen?

Dat zijn er meerdere. Ik ontvang zulke lieve en leuke berichten! Wat ik een erg leuke vond was onlangs, dat iemand mij graag volgde omdat ik zo gewoon ben en niet ‘hipster’. En dat is ook precies wat ik hoop uit te stralen: doe maar gewoon. Geen fake poeha of fancy filters: ik doe me niet anders voor.

 

 

Hoe zorg je ervoor dat je blog gelezen wordt en dat mensen je volgen op social media?

Ik merk dat hoe minder ik mij daar mee bezig hou, hoe meer het vanzelf gebeurt allemaal. Echt!

 

 

Je werkt sinds kort samen met een mediabureau. Kun je hier wat meer over vertellen?

Ik ben veel, maar niet zakelijk. Totaal niet zelfs. Ik heb een hekel aan onderhandelen en alles wat daarbij komt kijken. Laat mij me maar lekker richten op mijn blog en leuke en lekkere content maken! Het is fijn om het sales gedeelte nu uit handen te geven aan anderen die daar weer beter in zijn. Des te meer tijd voor mij om te richten op dingen die ik leuk vind!

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb niet echt een groot voorbeeld. Sinds kort heb ik wel een YouTuber ontdekt die ik als voorbeeld zie: Lauren Toyota van Hot for Food. Naast het waanzinnige vegan food dat ze maakt komt ze op mij over als powervrouw die alles onder controle heeft. Hoe ze omgaat met negatieve reacties bijvoorbeeld neem ik echt als voorbeeld. Schouders ophalen en bij jezelf blijven. Ik vind haar zo tof!

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Bloggen! Dat doe ik nu parttime, maar het lijkt mij geweldig om het punt te bereiken wanneer ik er echt van kan leven.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Wees niet te streng voor jezelf. Zelf maakte ik in het begin een paar keer wat ‘fouten’, dan besefte ik mij halverwege een golden milk dat er honing in zat. Sta er niet te lang bij stil, haal je schouders op en ga gewoon weer verder. Niemand is perfect! En een don’t: ga niet in discussie met mensen over jouw keuze. Niet iedereen zal het begrijpen, prima. Jij hoeft je tegen niemand te verdedigen waarom je de keuze maakt om veganist te worden. Ik ga zelf dan ook niet meer in discussie met mensen waarvan ik aanvoel dat ze het toch nooit zullen begrijpen.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Het lijkt mij mooi om samen te werken met grote supermarkten in Nederland. Om een recept te veganizen bijvoorbeeld, te laten zien aan een groot publiek dat veganistische voeding écht heel lekker kan zijn. Ik sta verder open voor alle samenwerkingen, zolang het maar aansluit bij mijn blog en waar ik voor sta. Ik zal nooit een samenwerking aan gaan met een merk dat op dieren test, bijvoorbeeld.

  

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Sorry. Ik ben super bijgelovig! Ik ga deze vraag dan ook niet beantwoorden, haha!

 

 

Ben je gelukkig?

Ja, absoluut! En sorry: bijgeloof. Ik ga niet uitspreken hoe of wat. Erg he? *klopt af op onbehandeld hout*

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Om bezig te zijn met dat waar jij blij van wordt.

 

 

Gedeeld: Goed nieuws!

De komende tijd ga ik bloggen voor Metronieuws! Het eerste artikel is afgelopen vrijdag online gegaan en hierna volgen nog 3 blogs rondom veganisme. Daar ben ik hartstikke trots op en vind het super om op zo’n groot platform zoveel mensen te kunnen informeren over dit onderwerp!

 

 

 

[separator]

 

 

 

januari 9, 2018 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Quirine Smit

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh december 19, 2017
Interview Quirine Smit

Twee weken geleden organiseerde ik een bloggers meetup @ VeggieWorld Winter Fair. Naast Janneke, Cilla en Tom, nodigde ik ook Quirine Smit uit. Ze werkt voor Abbot Kinney’s en blogt daarnaast op Quirines.nl. Benieuwd naar haar vegan reizen en meer? Lees dan snel verder. Enjoy!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten?

Ah, zoveel! Op nummer één staat reizen. Dit hoeft niet altijd naar de andere kant van de wereld te zijn. Ik word net zo enthousiast van een weekendje Berlijn of een weekje wintersport. Ik heb twee keer een reis van een halfjaar mogen maken en dat is zo gaaf. Ik kan dit niet iedere dag doen, maar ik plan wel altijd een reis(je) zodat ik iets heb om naar uit te kijken. Verder geeft mijn blog, Quirines.nl, mij veel energie. Dagelijks mensen informeren en inspireren om (vaker) plantaardig te eten. Daarnaast hou ik van lekker eten, ben ik het liefst omringd door mijn vriend & vrienden en dans ik de hele nacht in een club. Om in balans te blijven doe ik dagelijks aan meditatie en doe ik aan yoga.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ruim twee jaar geleden ben ik veganist geworden. Om precies te zijn was dat in Duitsland, waar ik een jaar heb gewoond. In Duitsland zijn alle contrasten een stuk groter dan in Nederland: zo is het vlees soms goedkoper dan een broccoli, maar je hebt wel gigantische biologische supermarkten vól met vegan producten. Ik ben een grote dierenvriend en ik voelde mij steeds meer schuldig naar hen toe. In Duitsland at ik steeds minder vlees en vis. Ik hoefde geen rekening meer te houden met mijn ouders, huisgenoten en mijn vriend. Mijn vriend werkte in andere steden waardoor we elkaar alleen in het weekend zagen. Automatisch at ik steeds meer vegetarisch. Ik zocht naar lekkere recepten en ontdekte leuke, vegan blogs. Een dag voordat de VeganChallenge begon, kwam ik dit tegen op social media. Ik dacht: why not?! Ik ben dit een maand gaan doen and the rest is history.

 

 

Waar ik tegen aanliep was het sociale aspect. Dat vond ik echt lastig. Doordat ik in Duitsland woonde, zag ik mijn vrienden en familie een stuk minder. Wel kon ik hen langzaam laten wennen aan het idee. In het begin werden er grappen gemaakt en dachten zij dat dit een bevlieging was. Inmiddels zien zij in dat dit geen gek dieet is, maar dat ik heb gekozen voor deze levensstijl. Het leuke is, is dat nu wekelijks vragen krijg of ik nog leuke vegan restaurants of lekkere recepten weet.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik heb voor mezelf een routine ontwikkeld. Ik neem, meestal in het weekend, mijn agenda door voor de komende week. Ik zie dan hoeveel avonden ik thuis ben en wanneer niet. Ik bedenk een aantal gerechten. Eén keer per week ga ik naar de markt waar ik al mijn groenten en fruit haal en de overige boodschappen haal ik bij de supermarkt. Soms moet ik doordeweeks nog wel naar de AH voor ontbijtingrediënten, maar over het algemeen sla ik de supermarkt doordeweeks over. Scheelt veel tijd na het werk en ik eet gezond. In de supermarkt kan ik ¾ van de schappen kan overslaan, dus ik ben zo klaar.

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Jep! Hier had ik niet over nagedacht. Ik verwachtte ook niet dat het zó een grote invloed zou hebben op mijn omgeving. Zeker in het begin was er weerstand. Vrienden en familie maakten zich zorgen; krijg ik wel genoeg voedingsstoffen binnen etc. Ook namen ze het niet serieus. Gelukkig zien zij in dat het écht beter is voor mens en milieu. Ik heb ontzettend geluk met mijn vriend. Niels is geen veganist, maar thuis eten we alleen plantaardig. Ook hij is bewust bezig met zijn voeding: vlees en vis hoeft hij bijna niet meer en hij kan heel lekker vegan koken.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ik heb geen voorbeeld.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, Quirines.nl, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Ik ben altijd bezig geweest met schrijven en dan vooral online. Ik heb de studie Media & Communicatie afgerond, verschillende stages gelopen op redacties en ik schreef voor GezondNU en de VeganChallenge. Ik liep lang rond met het idee om een blog te beginnen, maar ik had geen idee waarover. Tot ik plantaardig ging eten en ik vond dat IEDEREEN daarvan op de hoogte moest zijn. Nee, eerlijk: het eerste halfjaar wist alleen Niels dat ik een blog had. Ik vond het doodeng om Quirines.nl te delen.

 

Inmiddels niet meer. Ik ben heel blij hoe het met Quirines.nl gaat en dat mijn blog iedere maand door duizenden mensen wordt gelezen. Mijn blog is een handleiding voor iedereen die wil beginnen met plantaardig eten, maar ik hoop ook ‘veteranen’ te inspireren met recepten, interviews, restaurants en mijn reizen. Dat laatste maakt mij blog echt uniek: ik reis veel en ik kon geen goede blogs vinden van vegans hoe zij dit aanpakte. Een paar weken geleden gaf ik op VegFest een lezing over dit onderwerp, zo leuk!
 

Wat is de mooiste reis die je ooit hebt gemaakt en wat heb je ervan geleerd?

Dat is absoluut mijn laatste reis door Zuid-Amerika. De natuur, de dieren en het lekkere eten. Ja, zelfs vegan! Ik heb geleerd dat wanneer ik in Zuid-Amerika een halfjaar plantaardig kan eten, het over de hele wereld mogelijk is ;). Tijdens deze reis heb ik de Galápagos eilanden bezocht en ik deed vrijwilligerswerk in Peru. Compleet afgesloten van de buitenwereld (er was geen elektriciteit) verzorgde ik de meest prachtige dieren. Doordat ik weken in de Amazone woonde, heb ik nog meer respect gekregen voor de natuur. Ik probeer minder palmolie te gebruiken en ik ben nog meer gemotiveerd om mensen te inspireren om vaker dierlijke producten te laten staan.

 

 

En daarnaast werk je als Content & Marketing Manager voor Abbot Kinney’s. Gaaf! Kun je hier iets meer over vertellen?

Jazeker! Abbot Kinney’s is zó tof merk en ik ben heel blij dat ik hier werk. Wij maken plantaardige zuivelalternatieven zoals yoghurt en ijs op basis van kokosmelk en amandelen. Ik verzorg de content en marketing voor alle landen waar wij liggen, op dit moment staat de teller op tien. Al mijn passies komen samen in deze functie: veganisme, lekker eten en (online) communicatie.

 

 

Wat zou je fulltime willen gaan doen als geld geen rol zou spelen?

Quirines.nl en mijn Instagram verder uitbouwen. Ik wil niet alleen bloggen, maar ook op andere manieren mensen inspireren. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Ik werk dan niet alleen vanuit mijn huis in Amsterdam, maar over de heel wereld. Ik heb nog een waslijst aan landen die ik graag wil bezoeken, dus daaraan geen gebrek.
 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Genoeg! Ik heb hierover een uitgebreid artikel geschreven. Mijn vijf belangrijkste tips:

  1. Doe mee aan de VeganChallenge.
  2. Weet waarom je dit wilt doen.
  3. Neem de tijd: boodschappen duurt in het begin langer en je brengt veel tijd door in de keuken.
  4. Plan de maaltijden (zo kom je niet voor verrassingen te staan).
  5. Ontspan en blijf positief (niemand wilt een zure veganist zijn).

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Ik heb heel veel dromen en op werkgebied ben ik behoorlijk ambitieus. Het lijkt mij fantastisch als ik van Quirines.nl mijn fulltime baan kan maken. Twee jaar geleden was dit niet mijn insteek (lijkt mij ook niet de juiste instelling), maar omdat het nu zo goed gaat wil ik hier meer mee. Het lijkt mij waanzinnig om samen te werken met een reisorganisatie waarvoor ik toffe reizen mag maken. Verder ben ik de laatste tijd meer met vegan mode bezig en ik droom over een samenwerking met Stella McCartney (hé, dromen mag toch?), Matt & Nat en Dr. Martens. Ik wil ook op een andere manier mijn steentje bijdragen om de dieren te helpen, bijvoorbeeld samenwerken met een goed doel.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn?

  1. Dat ik nog altijd happy in love met Niels blijf.
  2. Dat Quirines.nl mijn fulltime baan wordt en dat ik daar genoeg mee verdien.
  3. Reizen over de hele wereld.

 

Ben je gelukkig?

Ja, op dit moment ben ik gelukkig. Ik krijg altijd de kriebels van het woord ‘dankbaar’, maar als ik denk aan alles wat ik heb, kan ik geen beter woord verzinnen.
 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Lastig, want ik ben niet snel tevreden. Voor mij moet het altijd beter en ik wil altijd meer. Geen goede eigenschap, maar daar ging deze vraag niet over. Als ik hier goed over nadenk, is voor mij succes geen resultaat. Succesvol zijn is bezig zijn met de juiste dingen waar je energie van krijgt. Niet alleen op werkgebied, maar ook in de liefde en met vrienden en familie. Dat je lekker bezig bent, genoeg geld verdient en een fijn huis hebt.
 

 

Gedeeld: Mijn 3 favoriete blogs die ik zelf heb geschreven.

Ik zit al helemaal in de kerstsferen en daarom geef ik 10 tips hoe je als vegan de kerst overleeft.

 

Mijn favoriete recept is een vegan sushi bowl. Ook in de winter eet ik dit wekelijks. Dit is het recept.

 

Vegan op reis 2.0 is een uitgebreid artikel hoe je als vegan een (lange) reis kunt voorbereiden.

 

IMG 4934

[separator]

 

 

december 19, 2017 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Danique Aaftink

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh november 21, 2017
Interview: Danique Aaftink

Samen met Sander reist Danique de wereld rond, hun vegan avonturen zijn te lezen op haar blog, De Reizende Vegetariër. Benieuwd hoe zij dit doen, wat haar favoriete reis is, welke landen zij nog willen bezoeken, waarom het blog niet De Reizende Vegan heet en nog veel meer? Lees dan snel verder. Enjoy 😀 !

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken vind ik fantastisch. De wereld heeft zoveel moois. Ook zijn er heel veel mensen die bijzondere dingen doen, voor hun werk, vanuit hun passie gewoon omdat ze dat zo voelen. Mensen die altijd hun hart volgen inspireren mij. Ik zorg daarom dat ik altijd in contact ben met mensen die (in mijn ogen) hun hart volgen. En ga ik op zoek naar nieuwe uitdagingen. Zo heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Thailand, Mongolië en ga ik ook wel eens via Workaway weg. Zo zat ik bijvoorbeeld 2 weken geleden in Spanje bij een ontzettende inspirerende vrouw.

 

Wat mij ook energie geeft is het werken als freelance marketingcommunicatie-adviseur. Iedere keer weer nieuwe opdrachtgevers en andere invalshoeken. Zo interessant! Ik zei mijn baan eind februari op en vanaf april dit jaar ben ik fulltime als freelancer aan de slag.

 

Mijn rituelen zijn met name voor het ontbijt. Zo vind ik het heerlijk om eerst een paar zonnegroeten te doen (ok, soms schieten die er wel eens bij in) om vervolgens onder de douche te duiken en daarna een ontbijtje te maken. Het liefst eet ik dit op in een ochtendzonnetje. Ook vind ik het lekker om soms heel vroeg op te staan. De ochtend (voor 6:30 uur) is heerlijk, zeker in de zomer. Daarom houd ik zo van het warme weer. Het maakt dat je veel makkelijker je bed uitkomt. Een ander ritueel is dat ik (bijna) altijd ervoor zorg dat ik een nieuwe reis gepland heb staan wanneer ik thuis kom na een reis. Het geef mij rust om dat te doen.

 

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Na jarenlang flexitariër te zijn geweest, stapte ik ruim vier jaar geleden over op vegetarisch eten. Dat beviel heel goed. Totdat ik mij meer ging verdiepen in de zuivel – & eierindustrie. Ik ging yoghurt vervangen door sojayoghurt en melk dronk ik sowieso niet. Ook sloeg ik groots amandelmelk en sojamelk in voor mijn havermoutontbijtje. Dat ging goed, maarja die kaas en eieren hé.  Ik at dus 3 jaar lang als flexinist.

 

Maar na die drie jaar ben ik helemaal plantaardig gaan eten. Het laatste duwtje kregen we toen Sander hoorde dat zijn cholesterol veel te hoog was. Hij dronk geen melk en at geen yoghurt meer, maar wel vaak kaas en eieren. Lekker kaasje in het weekendje, wijntje je kent het wel. Hij schrok en we besloten samen om helemaal plantaardig te gaan eten. Sindsdien eet ik thuis altijd plantaardig. Thuis is dat dus ook heel goed te doen.

 

Buiten de deur vegan eten daarentegen vind ik nog steeds een uitdaging. Gelukkig zijn er steeds meer plekken waar je tegenwoordig plant-based kunt eten. Afhankelijk waar je bent kijken mensen je soms nog wel raar aan. “Shall I get you some fish”? Is dan vaak de reactie. Of…geen eieren en geen melk? Hoe overleef je dan? Wat mij opvalt is dat in landen waar je het niet verwacht ineens heel veel mogelijk is. Zo was ik dit jaar in Sofia (Bulgarije) en ik was verrast hoeveel keuze er eigenlijk was. Er was zelfs een hele pagina in het menu van een sushirestaurant gewijd aan vegan sushi! Dat geluk heb ik niet overal. Zo hebben we uren rondgelopen in een dorpje aan de kust in Iran voor wat eten. Tja, dan wordt het er ook niet gezelliger van kan ik je vertellen. En daarom ben ik op reis ook flexibeler én neem ik altijd zelf wat mee in mijn tas.  Wanneer ik voor de zoveelste keer een rondje loop om ergens te kunnen eten en ik gewoon op ben, dan eet ik wel eens iets waarvan ik van te voren niet weet of er een vleugje  melkpoeder zit. Ik vind het voor mijzelf niet realistisch om te zeggen dat je 100% overal ter wereld uitsluitend vegan eet. Wél vegetarisch uiteraard.

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Van de ene supermarkt lopen naar de andere. En ik heb mazzel hoor. We hebben écht praktisch alle soorten supermarkten in de buurt. Een toko, paar grote supermarkten, de goedkopere maar ook een groene winkel enz. Alles dus in de buurt. Bovendien heb ik ook iedere dinsdag en zaterdag de markt om de hoek. Eén groot feest dus 😉 . En omdat ik veel producten niet wil eten, is het meestal alleen de groente-afdeling die ik bezoek.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Vriendinnen, bekenden of collega’s zeggen dat ze bewuster kiezen en geïnspireerd raken door mijn keuze en De Reizende Vegetariër. Ook houd ik ervan om niemand te pushen dus ik zal nooit tegen iemand zeggen dat hij of zij verkeerd bezig is. Ik heb jarenlang zelf ook dierlijke producten gegeten. Dus wie ben ik om iemand de les te lezen.

 

Door te laten zien hoe leuk en lekker het is, hoop ik dat mensen eerder hun stukje vlees, vis of eieren laten staan.  Zelf kies ik ervoor om onze kat niet vegetarisch of veganistisch te laten eten. Ik snap heel goed wanneer mensen daar wél voor kiezen. Wat ik meeneem in mijn overwegingen is dat een kat gebouwd is voor vlees. En een kat er niks aan kan doen dat wij als mensheid zo omgaan met bepaalde diersoorten en onze wereld. Wel kreeg ze altijd biologisch/ecologisch voer. Maar wat doet onze prinses? Die haalt haar neus op voor biologisch kattenvoer. Ze wilt het niet. Alleen het meest commerciële.…dat is wel even slikken. Nu mixen we het maar regelmatig.

 

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Eén groot voorbeeld, die heb ik niet echt. Er zijn meerdere mensen op verschillende vlakken die ik inspirerend vind. Of waar ik veel steun en support van krijg. Zoals mijn ouders, die vinden het fantastisch dat ik zoveel van de wereld zie omdat zij dat niet doen. Mijn beste vriendinnen die altijd klaarstaan met steun en goede raad. Vriendinnen die mij inspireren en stimuleren om mijn hart altijd te volgen, ook in moeilijke tijden. En van Sander heb ik onder andere geleerd om je minder aan te trekken van wat anderen denken. Dat werkt heel bevrijdend, al vind ik dat soms nog wel moeilijk hoor.

 

Uit al die inspiratievolle mensen haal ik het volgende: het belangrijkste is dat je altijd probeert om bij jezelf te blijven. Waar word je gelukkig van? Het is natuurlijk een utopie dat je altijd gelukkig kunt zijn, maar door bepaalde (enge) keuzes te nemen, kun je het geluk wel een handje helpen. En het is verschrikkelijk moeilijk, maar met de juiste mensen om je heen kom je daar wel. Hoe dan ook. Als je maar wilt. Daar geloof ik in. En wacht niet totdat het te laat is, stel niet te lang uit.

 

 

Hoe is het idee voor je blog, De Reizende Vegetariër, ontstaan en wat maakt jou als blogger uniek?

Toen ik op mijn 23ste,tien jaar geleden, naar Thailand afreisde (mijn eerst grote reis buiten Europa) voor 4 maanden hield ik al een blog bij. Om mijn vrienden en familie op de hoogte te houden. Ze waren enthousiast over de foto’s en mijn verhalen. Destijds zag ik het als een eenvoudige manier om mijn ervaringen te delen zonder iedereen afzonderlijk te moeten e-mailen. Daarna stopte ik ermee, want ja geen tijd met mijn grote mensenbaan. Totdat ik in 2011 weer wegging. Deze keer ruim 5 maanden in mijn uppie naar Mongolië, Cambodja, Vietnam, Maleisië, Australië en Nieuw Zeeland. Ook weer een blog die na terugkomst een stille dood stierf.

 

Toen Sander en ik een stel werden hadden we het er regelmatig over dat we graag mensen willen inspireren om meer vegetarisch te eten en ook te laten zien dat het geen belemmering is om te reizen. Tadaa….De Reizende Vegetariër is born.

 

Het idee is van ons samen maar ik ben diegene die de boel in gang heeft gezet zoals de website maken en de reisblogs schrijft.  Sander is de beste kok van ons twee en beleeft er ook heel veel plezier aan. Hij bedenkt en maakt regelmatig recepten en doet altijd op al onze stukken een korte spellingcheck. Al het andere doe ik J . Dus van communicatie, marketing, webdesign, webonderhoud. Heel leerzaam en ik blijf het maar leuk vinden!

 

Wat maakt mij uniek: mijn ontembare drang naar het onbekende. Nieuwe avonturen aangaan en mijzelf niet tegen laten houden door allerlei soorten beren op de weg. Dat in combinatie met mijn affiniteit voor fotografie, liefde voor dieren, professionele kennis, vrijheidsgevoel, sociale contacten heel belangrijk vinden en doorzettingsvermogen maakt mij denk ik uniek.

 

 

Waarom heet je blog De Reizende Vegetariër en niet De Reizende Vegan?

Het leven is één grote reis. En dat blijkt maar weer, want ik startte als reizende vegetariër en inmiddels eet ik alleen nog maar plantaardig en zou het inderdaad De Reizende Vegan moeten heten. Door mijn ervaringen de afgelopen jaren denk ik alleen dat De Reizende Vegetariër toegankelijker blijft en helpt om mensen te inspireren om geen vlees en vis te eten. Dat we tegenwoordig alleen nog maar vegan recepten online zetten, helpt om mensen zelfs te verleiden naar geheel plantaardig. Tenminste dat hoop ik dan 😉 .

 

 

Wat is de mooiste reis die je ooit hebt gemaakt en wat heb je ervan geleerd?

Mijn mooiste reis is die van bijna vijf maanden toen ik alleen ging backpacken. Ik startte in  Mongolië, daalde af naar Vietnam en Cambodja om vervolgens naar Australië en New Zeeland te gaan. Tijdens deze reis ben ik mijzelf behoorlijk tegengekomen en leerde ik heel veel mensen kennen. Deze herinneringen neemt niemand mij meer af.

Kortere reizen ben ik vooral onder de indruk van Iran, Colombia en Kazachstan.

 

 

Waar in de wereld en op welke plek voel jij je echt thuis?

Waar er dieren zijn, warmte, zon en ik makkelijk contact kan hebben en/of onderhouden met vrienden, familie én nieuwe mensen kan ontmoeten.

 

 

Welke landen zou je nog allemaal willen bezoeken?

Omdat ik inmiddels best wat gezien heb, is de drang wel iets minder geworden de laatste tijd om hele tijd op pad te zijn. Maar er zijn altijd nog een aantal landen/gebieden die ik graag wil bezoeken. Denk aan: Midden-Amerika, Bolivia, Ethiopië, Rwanda, Madagaskar en Uganda. Op een of andere manier zou ik daar nog wel een keer heen willen. Merk ook dat ik liever wil gaan slow travelen. Dus misschien minder vaak weg, maar dan langer.

 

 

Waar komt je passie voor reizen vandaan en hoe zorg je ervoor dat je je hart kunt altijd volgt?

Al voor dat ik ging studeren wilde ik al heel graag op ontdekkingstocht. De wereld zien. Misschien omdat mijn opa tot aan zijn pensioen bij KLM heeft gewerkt, maar dus NOOIT heeft gevlogen. Terwijl hij voor een appel en een ei de wereld over kon. Hij maakte de technische handleidingen en zei altijd: “er kan veel te veel misgaan, mij krijg je niet in zo’n ding”. Tja….mij dus wel 😉 .

Mijn hart blijven volgen is soms lastig. Soms heb je even hulp van buitenaf nodig om weer op het juiste pad te komen of te blijven. Daarom zijn de mensen die dicht bij mij staan erg belangrijk. Zo zorg ik dat ik ‘on track’ blijf.

 

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Jazeker! Geef jezelf de tijd. Ga op zoek naar lekkere recepten, kook erop los en wees niet te hard voor jezelf. Het gaat altijd om je intenties. Je hoeft ook echt niet, vind ik dan, direct al je leren schoenen weg te doen. Doe wat goed voelt en door veel te lezen over veganisme, merk je dat je beetje bij beetje dingen gaat aanpassen. En dan besluit je waarschijnlijk dat je niet meer die leren schoenen koopt 😉 .

 

Probeer vooral niet mensen om je heen te pushen dat zij ook vegan moeten gaan eten en/of leven. Mijn ervaring is dat dat juist averechts werkt. Deel je successen en wees enthousiast, maar zeg nooit tegen iemand dat hij of zij een slecht mens is omdat die persoon nog wel dierlijke producten eet. Tenminste, dat is wat ik zou doen J .

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Er zijn heel veel dromen! Ik ben momenteel bezig met het onderzoeken van de haalbaarheid van één van die dromen. Ik houd het voorlopig nog even geheim 😉 .

 

Qua samenwerkingen zou ik het heel gaaf vinden om met diervriendelijke en bewuste organisaties samen te werken. Of met mensen die ook van dieren, vegan eten en reizen houden.

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Nummer één is natuurlijk dat er geen dierenleed meer is. In welke vorm dan ook. Daarbij ook dat er gelijke kansen zijn voor alle mensen in de wereld, zonder dat daar de natuur de dupe van wordt. En als laatste: een fantastische zonnige plek ergens op deze wereld waar ik lang en gezond kan wonen en leven met leuke en lieve vrienden/familie/dieren om mij heen.

 

 

Ben je gelukkig?

Het gelukkig ‘zijn’ is voor mij niet een doel op zich. Graag wil ik juist zo in het leven staan, meer dus als levensvisie in plaats van een doel. Dus iedere keer kun je kiezen hoe je bepaalde situaties benadert: vanuit woede, onzekerheid, angst of vanuit compassie. Ik kies zoveel mogelijk voor het laatste. Dus dat betekent dat je je soms ook ongelukkig voelt, maar dat hoort erbij. Dat is wel lastig hoor, maar brengt minder stress en geeft meer rust. Uiteindelijk ben je altijd zelf verantwoordelijk voor jezelf en niemand anders.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Wanneer je ergens zit en voelt: Ja, dit is precies zoals ik dat wil.

 

 

Gedeeld: 3 tips

TIP voor reizen: Ik was jarenlang in loondienst, maar toch reisde ik heel vaak. Hoe ik dat deed? Lees mijn tips.

 

TIP voor yoga: houd je van yoga? Denk dan eens aan: Yoga Festival op Lamu in Kenia. Iin 2018 wordt dit voor de 5de keer georganiseerd!

 

TIP voor koken: wil je tempeh nu écht lekker klaarmaken? Probeer dit recept, aanrader!

 

iran2

 

[separator]

PS: De profielfoto van Danique is gemaakt door Iris Zaagman. ♥

[separator]

 

november 21, 2017 3 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Debby Ixchel

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh oktober 31, 2017
Interview: Debby Ixchel

Debby Ixchel is een vegan yogi die gelooft in liefde en girl power. Ze helpt vrouwen niet alleen om zelfverzekerder te worden maar ook om hun locatieonafhankelijke bohemian business op te bouwen door middel van yoga als ondersteunende praktijk. Ze droomt over het leven van een reizend bestaan samen met haar dochter. Benieuwd hoe ze dit aan het realiseren is en naar haar tips?

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Mijn dochtertje, op tijd naar bed gaan, diepe gesprekken voeren, goede boeken lezen, veel yoga en zelfstudie doen. Ik probeer dit alles in mijn dagelijkse leven te verweven door in de ochtend een intentie te zetten en mij daaraan te houden. Voor velen lijkt zo’n ‘schema’ saai, dat had ik een paar jaar geleden ook gevonden. Maar sinds ik vorig jaar compleet aan de grond zat met een lichaam en hoofd die niets meer konden hebben, zijn die rust en structuur mijn beste vrienden geworden.

 

Ik begin in de ochtend met yoga, meditatie, visualiseren, lezen en een intentie zetten met diep mindsetwerk. In de avond sluit ik af met wat ik loslaat, zodat ik de volgende dag weer fris kan beginnen.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik ben vegan geworden toen ik 6 maanden zwanger was. Ik ben al vanaf mijn negende vegetariër. Hoe meer ik echter las over de vee industrie, hoe minder ik mijn oogkleppen op kon houden. Ik struggle nog steeds af en toe, maar kom steeds meer uit op een whole foods plant based diet. Vooral voor mijn dochtertje vind ik het af en toe moeilijk, ik wil niet dat ze iets tekort komt. In de zwangerschap werd ik er meteen op gewezen dat ik een uitgebreid vitaminecomplex moest nemen als vegetariër zijnde met visolie. En natuurlijk heb ik ook wel eens in grappige situaties gezeten, die op dat moment zelf niet zo grappig waren. In een bus in El Salvador richting Guatemala had ik duidelijk van tevoren gezegd dat ik vegetarisch at, kreeg ik alsnog lekker een broodje kip voorgeschoteld. Vorig jaar werd ik op kippenbouillondieet gezet om wat aan te sterken – ik kón het niet. Lange tijd heb ik nog biologische melk, kaas en eieren gekocht, maar het voelde niet goed meer. Het enige wat ik nu moeilijk vind, is mijn oude gewoontes loslaten bij mijn ouders. Daar pak ik nog steeds regelmatig hagelslag en kruidenboter… Verder gaat het mij prima af, de veganistische keuken is eindeloos creatief!

 

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik woon in een klein dorpje in Brabant en doe mijn boodschappen in de lokale supermarkt. Die is dit jaar verbouwd en sindsdien hebben we veel meer biologische producten. Ik ben mega blij! Al hebben we nog steeds geen dingen zoals vegan kaas in het assortiment, daar moet ik af en toe voor naar de stad. Ik haal altijd heel veel verse groenten en fruit in huis, en kies meestal een recept uit een kookboek in de week om eens wat anders te maken. Ik lees steeds minder labels en weet welke producten ik wel of niet mee naar huis wil nemen.

 

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Mijn dochter voed ik veganistisch op. Mijn moeder is wel meer bio zuivelproducten in huis gaan halen, maar overstappen naar veganisme vindt ze een brug te ver – ze is wel vegetariër. Verder zijn mensen die bij mij komen eten altijd blij verrast met wat ik ze voorschotel, terwijl ze vaak een beetje bang zijn dat ze het eten niet lusten voordat ze komen. Ik vind dat wel grappig, want ik herken dat wel. Ik ben ook altijd een beetje bang dat ik bij vleeseters niet helemaal aan mijn trekken kom.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Ellen Fisher! Dat het perfect mogelijk is om je kinderen veganistisch op te voeden zonder problemen.

 

Hoe is het idee voor je onderneming, Luna Circle, ontstaan?

Ik wilde al heel lang een locatieonafhankelijk bedrijf neerzetten, maar bleef maar aanpappen met kleine freelance klusjes en kreeg het nooit van de grond. Nadat het vorig jaar zo slecht met mij ging toen ik net moeder was geworden, heb ik besloten om er nu echt voor te gaan staan. Om mijn dochter te laten zien dat het leven zoveel moois in petto heeft. Mijn yoga opleiding was mijn houvast en heeft mij door deze donkere periode heen getrokken. Ik ben met twee business coaches gaan werken en er heeft zich gaandeweg iets prachtigs ontvouwd, ik had nooit kunnen bedenken dat Luna Circle zou worden wat het nu is. Ik help vrouwen hun locatieonafhankelijke bohemian business op te bouwen door middel van yoga als ondersteunende praktijk. Vrouwen die van alles geprobeerd hebben om hun bedrijf neer te zetten, maar er toch niet in slaagden. Ik zorg dat ze elke dag op de mat gaan staan, voor zichzelf gaan staan en hun lichamen, overtuigingen en commitments stretchen. Een bedrijf opzetten vraagt veel van je: angsten overkomen, overtuigingen loslaten, jezelf laten zien. Yoga is een enorm krachtig middel dat mij hier enorm bij heeft geholpen en dat stokje wil ik graag doorgeven. Deze zomer nam ik mijn dochter mee naar Spanje en in de winter gaan we samen naar Mexico. Ik ben een gezegend mens.

 

Wat voor lessen en workshops geef je allemaal?

Ik coach vrouwen online met het opzetten van hun bedrijven, geef persoonlijke yogalessen in mijn dorp aan vrouwen die van gevoeligheid hun kracht maken en geef een aantal keer per jaar workshops aan vrouwen waar ik yoga met coaching combineer voor meer helderheid & authenticiteit op weg naar persoonlijke vrijheid.

 

Wat betekent yoga voor jou?

Yoga is voor mij het pad naar bevrijding. Doordat je bewust wordt van jezelf, daardoor dichter bij jezelf komt te staan en je niet meer zo snel om laat slaan door een tegenslag. Mijn leven is compleet omgedraaid dankzij yoga. Van een onzeker, klein en pessimistisch meisje, ben ik gegroeid naar een zelfverzekerde vrouw die weet wat ze wil en niet bang is om dat te uiten.

 

Waarom is girl power zo belangrijk?

Veel van ons vrouwen dragen ‘de moederwond’ bij zich. We zijn veelal opgegroeid met het idee dat we als vrouw er zijn om voor anderen te zorgen. Het voelt voor velen van ons niet goed om ‘meer’ te willen. En daarom blijven velen van ons kiezen voor een leven wat niet helemaal bij ons past, gewoon omdat we denken dat dat de makkelijkere weg is. Ik denk dat echte girl power, durven kiezen voor jezelf en je dromen, durven om een powerhouse te zijn, een geweldige ripple effect achter kan laten op andere vrouwen in de wereld om ook op te staan en hun grootsheid te omarmen. Het is zo makkelijk om klein te spelen, terwijl er altijd iets blijft knagen. Ik nodig vrouwen uit om iets met die roeping te gaan doen en zich aan zichzelf te gaan wagen.

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een veganistische lifestyle?

Wees niet te streng voor jezelf. Boodschappen doen is moeilijk in het begin. Misschien heb je nog zin in kaas, of vlees. Misschien ‘zondig’ je. Zorg dat je blijft reflecteren. Hoe komt dat? Misschien krijg je wel niet alle voedingsstoffen binnen die je nodig hebt. Lees je goed in en zorg dat je je er zelf goed bij voelt. Ga niet naar een bepaald plaatje streven, maar zorg dat je weet waarom jij dit op deze manier zo doet. Dan wordt het ook makkelijker om die keuzes te maken. Het gaat niet om wat anderen denken, het gaat erom dat jij de keuzes maakt die bij jou passen, op dit moment van je leven.

 

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

Wat een leuke vraag! Ik droom ervan om een reizend bestaan te leven met mijn dochter. Om nooit meer een winter in de Nederlandse kou door te brengen. Om vele vrouwen te helpen uit de fase van het uitstellen en afwachten te komen en ook echt te gaan DOEN. En terwijl ik dat doe, zou ik het geweldig vinden om in het buitenland retreats te organiseren voor single moeders met hun kinderen. Ik merk dat het als alleenstaande moeder zó lastig is om er nog een eigen leven op na te houden, zonder je schuldig te voelen alweer een oppas nodig te hebben. Hoe leuk is het als je gewoon in de relax modus gaat, er voor je kindje wordt gezorgd terwijl je yogales doet, of misschien wel een moeder & kind yogales, en dat je in tussentijd met volle aandacht voor je kid en andere powervrouwen kunt genieten van de zon? Een luxe ervaring die veel vrouwen zichzelf niet ‘gunnen’, omdat ze altijd in de zorgmodus staan. Het lijkt me fantastisch om dit met iemand te kunnen organiseren!

 

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

  1. Wonen op Hawaï – dat komt door de YouTube video’s van Ellen Fisher. Ik voed mijn dochter zo ongeveer met dezelfde normen en waarden op als zij, bij mij mist het stukje zon zee & strand alleen nog! Als ik haar kindjes met die stoffen luiers rond zie rennen en smoothies drinken dan smelt ik gewoon!
  2. Een leven vol avontuur voor mijn dochter. Ik wens haar echt het allerbeste. Het feit dat ik alleenstaande moeder ben, wil niet automatisch zeggen dat we altijd maar de eindjes aan elkaar moeten knopen of dat ze nooit nieuwe kleding of spullen mag. Daar was ik in het begin wel bang voor, inmiddels heb ik er het volste vertrouwen in dat het ons helemaal gaat lukken om een harmonieus en gelukkig leven op onze manier te leven.
  3. Een impact maken op vele vrouwen. Omdat ik weet hoe het is om niet op een lijn te zitten met wie je bent, en wie je zou willen zijn. Om je niet te durven uiten. Om het idee te hebben dat het leven je overkomt, in plaats van het als een uitdaging te zien om van te leren. Ik was er zo klaar mee en ik weet dat vele andere vrouwen er ook klaar mee zijn om iemand anders spelregels te volgen.

 

Ben je gelukkig?

Ja, dat durf ik nu volmondig te zeggen. Ik had een jaar geleden niet kunnen bedenken dat mijn leven zo zou draaien.

 

 

Wat is jouw definitie van succes?

Vertrouwen hebben in jezelf en door volop te geloven en daarnaar actie te ondernemen, je dromen te manifesteren.

 

 

Gedeeld: yama Ahimsa

Eén van de belangrijkste pijlers van de yoga is de yama Ahimsa. Deze staat voor geweldloosheid. Yogis zijn veelal vegetarisch omdat ze de eenheid in alles willen zien, dus alle levende wezens zijn gelijk aan het Zelf. Zeer interessant als je er over nadenkt wat eten met ons lichaam doet, in de Ayurveda zit een hele wetenschap hierachter. Je kunt na het eten van al dat leed eigenlijk niet in ‘hogere sferen’ komen. Mediteren gaat bijvoorbeeld veel makkelijker op een lege maag dan op een maag vol met zwaar vlees en adrenaline.

 

Mons Photography Debby 53

[separator]

De foto’s in dit interview zijn gemaakt door Mariët Mons.

[separator]

oktober 31, 2017 2 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail

Interview: Wietse van der Werf

door Claire Richardson - van Vrijberghe de Coningh augustus 8, 2017
Interview: Wietse van der Werf

Is vegan zijn niet vooral een vrouwending? Think again! Ik had de eer om niemand minder dan Wietse van der Werf te interviewen. Hij is Executive Director van Sea Ranger Service, founder van Wildlife Air Service en The Black Fish. Benieuwd hoe het is om iedere dag je dromen te realiseren en te werken aan je idealen? Lees dan snel verder, ook voor alle tips die Wietse deelt. Ik wens je heel veel leesplezier en inspiratie toe!

 

Wat geeft jou energie? Hoe verwerk je dit in dagelijkse activiteiten? Wat zijn jouw rituelen?

Ik heb het privilege om elke dag te kunnen werken aan het realiseren van mijn dromen en daarmee de wereld een stukje mooier, schoner en veiliger te maken. Maar van idealen werk maken kan ook heel vermoeiend zijn, zeker als je niet van ophouden weet! Ik haal mijn energie uit het enthousiasme en de passie van de mensen waarmee ik dagelijks werk. Uiteindelijk doen we het met elkaar en voor elkaar.

 

Wanneer en waarom ben je veganistisch geworden? Hoe heeft jouw reis eruit gezien, waar liep je tegenaan en wat kun je aanbevelen of juist niet?

Ik kende een aantal vegans toen ik al 10 jaar vegetarisch was. Heb toen de stap naar vegan gemaakt en kwam er al snel achter dat in plaats van allerlei dingen moeten missen, het vegan zijn vooral veel meer diversiteit in je dieet brengt. Ik kreeg er uiteindelijk ook veel meer energie van. Dus vegan worden? Beste besluit ooit!

 

Hoe ziet boodschappen doen er voor jou uit?

Ik vind het heerlijk om de winkel in te lopen en als vegan een meer selecte keuze te hebben, dat maakt het leven zo veel makkelijker. Maar dan ben ik ook iets van een minimalist. Keuzestress is echt een ding..

 

Heeft jouw keuze voor het veganisme ook invloed gehad op het leven van de mensen en dieren om je heen?

Voor mij gaat vegan zijn over compassie hebben voor de mens, dier en natuur om je heen. Ik ben zeker meer bewust geworden van de keuzes die ik maak. Naast dieetkeuze moet je ook compassievol met anderen omgaan. Mijn werk in natuurbescherming heeft daardoor uiteindelijk ook een veel sterkere sociale kant gekregen door jonge werklozen en veteranen te betrekken.

 

Wie is jouw grootste voorbeeld en wat is de belangrijkste les die je van hem of haar hebt geleerd?

Vooral veel jonge ondernemers om mij heen blijven me prikkelen. Laurens de Groot van Shadowview, Mark Kulsdom en Lisette Kreischer van The Dutch Weed Burger, Boyan Slat van The Ocean Cleanup, Leanne Mai-ly Hilgart van Vaute Couture en journalist Nelufar Hedayat om er maar een paar te noemen.

 

Daarnaast haal ik veel inspiratie uit het verleden. Een sociaal programma van de Amerikaanse president Roosevelt uit 1933 bijvoorbeeld. Toen haalde hij in 9 jaar tijd 3 miljoen werkloze jonge mannen uit de steden om onder de leiding van het leger meer dan 800 nationale parken aan te leggen. Landschapsherstel combineren met de aanpak van werkloosheid heeft me geïnspireerd om met de Sea Ranger Service jonge werklozen op te laten leiden door veteranen van de marine om op zee beschermde gebieden te beheren en ecologisch te herstellen. We kijken veelal naar technologische innovaties maar veel van de antwoorden op de vragen van de toekomst, liggen in het verleden.

 

Je bent Executive Director van Sea Ranger Service, founder van Wildlife Air Service en The Black Fish. Kun je ons wat meer vertellen over deze drie ondernemingen en haar missies? 

Mijn initiatieven zijn allemaal gefocust op het betrekken van een brede diversiteit van burgers, bedrijven en politiek om de biodiversiteit op onze planeet te behouden en te herstellen. Natuur aanplanten, visbestanden beschermen en creatieve oplossingen ontwikkelen om mensen te betrekken in natuurbehoud die traditioneel niet betrokken zijn. Dit doen we inmiddels met een netwerk van burgerinspecteurs, een heuse luchtbrigade en vanaf volgend jaar ook met Sea Rangers om te werken aan een herleving van de ecologie in zee.

 

Wat betekent de oceaan voor jou?

De oceaan is leven. Al het leven op aarde is in grootste zin afhankelijk van een gezonde zee. Na alles wat de zee ons gegeven heeft is het echt tijd om een stukje terug te geven. De zee is ontzettend mooi, magisch en krachtig. De zee zal altijd blijven bestaan. De vraag is: kunnen we de biodiversiteit behouden die er nu is? Dat zou vooral voor de mens op aarde enorme waarde hebben. Als het weg is, is het weg.
 

Hoe zorg je voor een goede balans tussen werk en privé?

Haha dat is een goede vraag! Vooral je telefoon uitzetten, de bergen ingaan of het strand opzoeken en even de knop uitzetten. Zorg goed voor jezelf, durf nee te zeggen en maak jezelf niet gek. Zeker in ons vakgebied houdt het werk nooit op. We kunnen alleen doen wat we kunnen doen. Ik ben overigens voornemens de komende 50 jaar nog flink te knallen dus een goede balans is zeker geen luxe!

 

Wat voor een type activist ben je?

Ik zoek altijd naar ongebruikelijke raakvlakken omdat ik van mening ben dat daar de echte potentie zit voor vernieuwing en verandering. Veel meer dan als je onder gelijkgestemden bent, hoe gezellig en vertrouwd dit ook kan zijn. Dus buiten de comfort zone de uitdaging aangaan, daar ga ik voor.

 

Om je een idee te geven, we bouwen momenteel een eigen zeilend patrouilleschip voor de Sea Rangers, werken met jonge veteranen om werkloze jongeren op te leiden en maken afspraken met de overheid om de inzet van de rangers op zee op de lange termijn te kunnen borgen. Dat betekend naast vrijwilligers ook aan tafel met Defensie, scheepsbouwers, gemeentes, bedrijven en ministeries. Dan merk je ineens dat de stropdas een geheim wapen is in onze missie voor de zee. Die diversiteit van de mensen waarmee ik werk, dat geeft ècht hoop voor de toekomst!

 

Heb je tips, do’s en don’ts voor mensen die graag willen overstappen naar een vegetarische of veganistische lifestyle?

Het is niet alles of niets. Als je de overstap naar vegetarisch of vegan overweegt, begin ergens en bouw het langzaam op. Laat je inspireren door de vele vegan chefs en organisaties die Nederland rijk is. Niets hoeft en iedereen zal je met open armen ontvangen. Welkom in de familie 🙂

 

Waar droom je over? Zijn er samenwerkingen waar je op zoek naar bent of open voor staat?

De droom is een wereldwijde Sea Ranger Service en een luchtvaartdienst die natuurbehoud ondersteund op afgelegen locaties. De maatschappij in al zijn diversiteit en creativiteit mobiliseren om de oplossingen voor de toekomst te realiseren, dat is de droom. De toekomst is onvermijdelijk, sociale verandering en innovatie ook. Laten we vooral met al onze handen aan het roer de koers blijven bepalen.

 

Stel je mag 3 wensen doen. Welke zouden dit zijn en waarom?

Dan wens ik dat ons schip op tijd af komt (haha, dat is toch nog enorme onderneming), wens ik onze Sea Rangers een behouden eerste vaart toe en uiteraard vrede op aarde. Dat behoeft vast geen verdere toelichting!
 

Ben je gelukkig?

Ik ben helemaal high on life dus gelukkig? Een volmondig JA!

 

Wat is jouw definitie van succes?

Succes is doen waar jij voldoening uit haalt. Als je door dat te doen ook nog goed in je vel zit en elke dag vol enthousiasme aan de slag gaat, dan kom je naar mijn mening aardig dicht in de buurt van succes. Uiteindelijk helpt het om je passie te vinden. Ik heb enorm geluk gehad dat ik het zo vroeg in het leven vond.

 

Gedeeld: een belangrijke les.

Ik heb 15 jaar lang in het buitenland gewoond en mij pas een jaar geleden weer echt in Nederland gevestigd. De eerste dag dat ik in de Rotterdamse haven aan onze nieuwe Sea Ranger Service ging werken hadden we overleg bij een scheepvaartbedrijf. De directeur ging zitten en ik begon mijn verhaal. Na twee zinnen sloeg hij met zijn vuist op tafel. “Wat een gelul allemaal, wat willen jullie nou?” Ik schrok enorm en wees wat verward naar de scheepslift buiten aan de kade. Hij lachte. “Super leuk toch, we doen mee. Die scheepslift kunnen jullie gebruiken.”

 

Ik leerde steeds meer dat voor de meeste mensen de knop uitgaat zodra je het hebt over abstracte onderwerpen zoals natuurbehoud. De kracht zit ‘m juist in de nuance. Tegenwoordig zeggen we “luister.. alles wat we hier hebben is te danken aan een gezonde en veilige zee. Het is nu gewoon tijd een stukje terug te geven.” Het is de meest genuanceerde natuurbeschermings-message maar wel een die iedereen kan beamen. Havenarbeiders, scheepstechnici, Defensiepersoneel, jongerenwerkers en ambtenaren: ze zijn onze Rotterdamse Sea Ranger supporters geworden, helpen het eerste schip te bouwen en jongeren op te leiden voor het werk op zee. En dat werk? Landschapsherstel, visserijbeheer, beheer van cultureel erfgoed en het ondersteunen van zeewierproductie. Kortom, genoeg te doen. Niet lullen maar poetsen!

 

 

[separator]

augustus 8, 2017 2 reacties
0 FacebookTwitterPinterestLinkedinWhatsappEmail
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Over Claire

Over Claire

Hi! Mijn naam is Claire en ik ben het gezicht achter Claire's Mission! Ik ben een mindful mama die de wereld een stukje mooier wil maken en daar blog ik met liefde over. Zo kun je op Claire's Mission allerlei blog artikelen lezen van ouderschap tot aan spiritualiteit, thuisonderwijs, reizen, huis & tuin en nog veel meer! Ik hoop je te kunnen inspireren en door de wekelijkse win acties, heerlijk in het zonnetje te zetten. Liefs!

Facebook Twitter Instagram Pinterest Linkedin Email Spotify

Ik ben op zoek naar…

Bol AlgemeenBol Algemeen
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Pinterest
  • Linkedin
  • Email
  • Spotify

Copyright © 2017 - 2025 door Claire Richardson-van Vrijberghe de Coningh (alle content inclusief foto's op de website vallen onder onze copyright)


Terug naar boven
Deze website maakt gebruik van vegan cookies om je ervaring te verbeteren. Is dat oké? Klik dan op akkoord. Afmelden is ook mogelijk.
Claire's Mission
  • Blog categorieën
    • Ouderschap
    • Thuisonderwijs
    • Persoonlijke ontwikkeling & Spiritualiteit
    • Reizen
    • Duurzaam thuis, groen & DIY
    • Dierenliefde
    • Reviews
    • Ondernemerschap & geld
    • Mode
    • Vegan cosmetica
    • Interviews
  • Mediakit
  • Claire’s bloggers bestand
  • Mindful with Claire
    • Reiki behandeling & reading op afstand
    • Agenda
  • Op avontuur met kids
  • Favorieten
  • Contact
    • Privacyverklaring

Shopping Cart

Close

Geen producten in de winkelwagen.

Close