Tag

zwanger

Browsing

Al weken geeft Lana kusjes op mijn buik en nu weten we waarom.. Haar wens is uitgekomen! In de lente van 2022 verwachten we haar broertje of zusje. We zijn ongelofelijk blij en dankbaar! Al moet ik toegeven dat deze zwangerschap niet helemaal zorgeloos begon… In dit blog artikel deel ik alles met je. Heel veel leesplezier!

Stiekem wist ik het al weken, maar toch kon ik de uitslag van de test niet geloven.

We gingen lunchen bij een leuk restaurantje om de hoek en het water liep mij in de mond bij het zien van alle super zoete desserts. Brownies, American Pancakes met ijs en andere traktaties… Yummmm! Toen ik het met Roy deelde wist hij het al ‘’lieverd, je bent toch niet zwanger?’’ vroeg hij met een lach en knipoog. Het was 3 weken voordat we de test konden doen en vanaf dat moment veranderde alles. Mijn smaak, ik was regelmatig moe, stemmingswisselingen, misselijk… Daardoor riep ik eigenlijk al vrij snel dat ik zwangerschap vitamines wilde gaan slikken, maar toch kozen we ervoor om eerst even te wachten tot het moment dat we konden gaan testen. Want zwanger worden van Lana was al een absoluut wonder! Was het überhaupt mogelijk om zo snel weer zwanger te worden? Want Lana is pas 17 maanden oud en ik ben echt net gestopt met borstvoeding te geven (wat ook nog best wel een hel was door het medicijn dat ik daarvoor slikte).

Dus we wachten braaf tot de dag dat ik ongesteld moest worden (iets wat ik braaf heb bijgehouden met mijn Fitbit) om een zwangerschapstest te doen. En… POSITIEF! Hoewel we het allebei aan voelde komen, waren we toch super verbaasd en best wel een beetje geschrokken.

Slik! We zijn pas 2-3 weken zwanger.

Toen we van Lana in verwachting waren, kwamen we erachter toen ze 7 weekjes oud was en haar hartje klopte. Magisch! En zo fijn, zorgeloos ook! Dit keer kwamen we er bizar vroeg achter. Niet alleen hebben we al 3 weken moeten wachten om eindelijk te kunnen testen, maar toen ik de verloskundige belde, kreeg ik ook te horen dat we nog 6 weken moesten wachten voordat we langs mochten komen voor een echo en intake. Slik. Dit is andere koek. Helemaal omdat ik opeens overal om mij heen verhalen hoorde en las van vrouwen die een miskraam hadden gekregen of waarbij het kindje stil ter wereld is gekomen. Hartverscheurend. En omdat ik met iedereen zo meeleefde, ‘knapte’ mijn eigen zorgeloze bubbel. Ik was op van de zenuwen en doodsbang dat het mis zou gaan of dat het mis gaat.

Eindelijk, de eerste echo en het hartje klopt!

Nog nooit eerder ben ik zo zenuwachtig geweest als de dag dat we onze eerste afspraak bij de verloskundige hadden. Gelukkig kregen we direct een echo en zagen we het hartje direct kloppen. Wat een opluchting! We hadden Lana met ons mee genomen en toen ze het hartje hoorde kloppen, begon ze direct te lachen en in haar handjes te klappen. Zo onwijs lief!

Ook deelde ik mijn zorgen met de verloskundige. Zij gaf aan dat het bij een tweede zwangerschap, heel normaal is om je meer zorgen te maken.

Adem in en adem uit…

Op dit moment is het prachtige kleine wondertje in mijn buik bijna 12 weekjes oud. Hoewel de eerste weken vooral uit slapeloze nachten bestonden en heel veel zorgen, merk ik dat ik nu eindelijk in een rustige flow terecht aan het komen ben. Ik voel onze kleine ‘Bubba’ namelijk al bewegen en dat geeft zoveel rust 😀 ! Ook mag ik absoluut niet klagen over hoe ik mij dit eerste trimester heb gevoeld. Want hoewel ik zeker misselijk ben geweest, heb ik dit lang niet zo heftig ervaren als met Lana. Wel ben ik erg moe en merk ik dat mijn buik veeeeel sneller groeit. Daar moest ik vooral in het begin behoorlijk aan wennen. Maar inmiddels omarm ik het volledig. Want wat zijn we dankbaar dat we dit opnieuw mogen meemaken en ik opnieuw een wonder in mijn buik mag laten groeien én dat Lana een grote zus mag gaan worden!


Heb jij een broer of zus? Of twee kindjes en meer? En heb je tips 😀 ?

Inmiddels is het alweer 9 maanden geleden dat ik bevallen ben van Lana. Wat vliegt de tijd! In dit blog artikel deel ik 6 boeken met je die ik met heel veel liefde verslonden heb tijdens onze zwangerschap. Benieuwd naar mijn (en onze) aanraders?

En dit zijn!

Bijna alle boeken in dit overzicht heb ik zelf gekocht (op 2 na, dit waren cadeautjes van de uitgever. Dankjewel Spectrum en Uitgeverij Brandt!). En nu… Genoeg gepraat… Dit zijn mijn (en onze) 6 aanraders!

Oei, ik groei! – Hét zwangerschapshandboek

De eerste 1001 dagen zijn bepalend voor een mensenleven. Die eerste dag begint al bij de conceptie. Dit zwangerschapshandboek bundelt alle kennis die er is over zwangerschap zodat je goed geïnformeerd je eigen keuzes kunt maken en optimaal van je zwangerschap kunt genieten. Meer dan 70 experts, van verloskundigen tot artsen en wetenschappers werkten mee aan dit boek. Daarmee is het een uniek en compleet naslagwerk voor de moderne ouder.

Bomvol need-to-know-informatie. Van voeding tot een zeer compleet overzicht van mogelijke zwangerschapskwaaltjes (en hoe je ze kunt verhelpen) en van wee tot baby. Onderwerpen zoals hormonen, echo’s en screeningen, bevallingshoudingen en -technieken en de negen maanden begeleiding komen allemaal uitgebreid aan bod. Een prachtig geïllustreerd weekverslag van wat er zich allemaal afspeelt tijdens de zwangerschap vormt de opening van het boek. Dit boek is inclusive, dus voor iedereen die een baby verwacht: traditioneel gezin, homo-ouders, alleenstaande ouders en spontaan zwangeren. Daarnaast is het helemaal gericht op de lifestyle van nu, van wimperextensions tot superfood.

Zoek de informatie op die je nodig hebt of lees het boek van cover tot cover. Wat je ook doet, dit boek is jouw steuntje in de rug.

Aanrader omdat…

Dit is het allereerste boek dat ik kocht toen we wisten dat we in verwachting waren. Sindsdien noemen we het vol eerbied ‘de bijbel’. Want werkelijk alles wat je je afvraagt wanneer je in verwachting bent, staat erin! Zo ook dingen die je beter wel en niet kunt eten (zelfs kruiden). Echt overal is aan gedacht! Wat ons betreft mag dit boek dan ook echt niet in je boekenkast ontbreken wanneer je in verwachting bent. Waar wij ook heel blij van werden waren de pagina’s met daarin de wekelijkse ontwikkelingen. Deze lazen we traditie getrouw samen in bed bij de ‘week verjaardag’ van ons meisje. Het boek is ons dan ook echt heel dierbaar geworden.

Mindful zwanger zijn

Mindful Zwanger Zijn is een unieke methode om je zwangerschap, bevalling én de periode na de geboorte van je baby bewust te ervaren. Met informatie, muziek, oefeningen en meditaties. Zonder dat het heel veel tijd en inspanning vraagt, leer je eenvoudig te onthaasten en ontspanning te vinden. Zo creëer je ruimte voor jezelf en leer je luisteren én vertrouwen op je eigen gevoel. Ook maak je contact met je (ongeboren) baby. Mindful Zwanger Zijn biedt je alle handvatten om van deze bijzondere periode in je leven – en daarna! – te genieten.

Aanrader omdat…

Toen ik ons meisje voor de eerste keer in mijn buik voelde, vroeg ik mij af of er manieren waren om al met elkaar te communiceren door middel van meditatie. Dit boek vond ik dan ook heel waardevol omdat er hele mooie oefeningen in staan (zowel meditatief als yoga houdingen). Zelfs als meditatieleraar, kon ik toch nog waardevolle nieuwe dingen uit dit boek halen. En om die reden.. Een absolute aanrader!

Positief over bevallen

Vergeet alle negatieve berichtgeving en angst rondom bevallen en lees dit heerlijk positieve boek vol met alles wat je moet weten over zwangerschap, geboorte en kraamtijd. Bedenk zelf wat voor bevalling je graag wilt en hoe je de kans vergroot dat je die ook daadwerkelijk krijgt met dit verfrissende, warme en grappige handboek over zwangerschap, geboorte en de kraamtijd. Positief over bevallen laat zien hoe je jouw optimale bevalling kunt krijgen, of je nu van plan bent je baby thuis, in het ziekenhuis, een geboortecentrum of via een geplande keizersnede ter wereld te brengen. Het boek staat boordevol met de allernieuwste informatie over het maken van het ultieme geboorteplan, je keuzes en rechten in de verloskamer, het afklemmen van de navelstreng, borstvoeding, een keizersnede en nog veel en veel meer. Ontdek hoe de omgeving, je mindset en verwachtingen van invloed kunnen zijn op je bevalling, en laat je inspireren door de verhalen van echte vrouwen die eerlijk vertellen hoe het voelt om een baby te baren. De auteur is initiatiefneemster van The Positive Birth Movement (PBM), welke groepen ook in Nederland actief zijn.

Aanrader omdat…

Doodsbang was ik voor de bevalling. Maar dit boek heeft mij echt geholpen om relaxed te blijven. Wat ik enorm waardevol vond, waren alle tools om een bevalplan te maken. Het was fijn om even een duwtje in de rug te krijgen en na te denken over dingen die wij wel en niet belangrijk vonden. Dit boek gun ik dan ook echt aan iedere zwangere om met een positiever gevoel de bevalling in te gaan. Ondanks dat onze bevalling anders liep dan dat ik in ons bevalplan had genoteerd, heb ik het mede door dit boek toch heel mooi ervaren (voor ons bevallingsverhaal klik hier).

Orgasmic birth

Based on the hit documentary that inspired a vibrant online community, this innovative approach to birthing shows women how to maximize childbirth’s emotional and physical rewards

With more than 4 million babies born in the United States each year, too many women experience birth as nothing more than a routine or painful event. In her much-praised film Orgasmic Birth, acclaimed filmmaker Debra Pascali-Bonaro showed that in fact childbirth is a natural process to be enjoyed and cherished. Now she joins forces with renowned author and activist Elizabeth Davis to offer an enlightening program to help women attain the most empowering and satisfying birth experience possible. While an orgasmic birth can, for some, induce feelings of intense, ecstatic pleasure, it is ultimately about taking control of one’s own body and making the most informed decisions to have a safe, memorable, and joyful birth day.

Whether women choose to give birth at home, in a hospital, or in a birthing center, Orgasmic Birth provides all the necessary tools and guidance to design the birth plan that’s best for them. Featuring inspiring stories from mothers and their partners and filled with practical advice and solutions, this one-of-a-kind resource is the next frontier of natural, intimate childbirth.

Aanrader omdat…

Oké even een ‘gek boek’ tussendoor. Omdat ik zo angstig was voor de bevalling, moedigde Roy mij aan om een boek te lezen over orgastische geboortes. Want.. Je kunt er maar beter wat leuks van maken. Haha! Nou eerlijk is eerlijk, dit boek is zo geweldig! Alle positieve bevallingsverhalen, zorgde er echt voor dat ieder spoortje angst verdween en ik er zowaar naar uit begon te zien. Ik lees trouwens altijd zowel Nederlandstalige als Engelse boeken. Dit exemplaar is in het Engels, maar heerlijk geschreven waardoor het echt als een leesboek weg leest. Aanrader! De documentaire heb ik trouwens niet gezien.

Dagboek van een verloskundige

Je hebt 20 uur niet geslapen, 10 uur nauwelijks gegeten en je bent bezig met de begeleiding van je tweede bevalling tijdens je 48-uurs dienst. Welkom in het leven van een verloskundige. Een baan met grote verantwoordelijkheid, met soms moeilijke en snelle beslissingen. Marlies Koers neemt je in Dagboek van een verloskundige een jaar lang mee in haar hectische en onvoorspelbare leven. Van spreekuren tot spoedsituaties en van bijzondere momenten tot groot verdriet: een jaar vol eerlijke, ontwapenende en inspirerende verhalen en een ode aan het vak in al zijn complexiteit.

Aanrader omdat…

Dit is het eerste boek dat ik in één ruk uit heb gelezen nadat ik bevallen was. En stiekem was dit ook wel heel fijn leesvoer geweest toen ik nog zwanger was. Want wat is dit boek fijn geschreven! Het leest weg als een roman en ik vond het heerlijk om even een kijkje te mogen nemen in Marlies haar wereld. Misschien ook juist wel omdat wij ons geen betere verloskundige praktijk konden wensen en wij ons daar vanaf dag 1 veilig hebben gevoeld. Als je op zoek bent naar lekker leesvoer, waar je soms heel hard om moet lachen en op andere momenten even een traantje wegpinkt, dan kan ik je dit boek van harte aanraden.

Tuurlijk schatje

Je meisje is zichzelf niet, maar een hormonale toverbal die telkens van kleur verschiet – en geen idee wanneer in welke kleur precies. Maandag de stralend zwangere, donderdag het chagrijn op oorlogspad. Dit boek geeft jou als aanstaande vader de nodige houvast. Jij weet straks precies wanneer je beter kunt duiken en wanneer je even extra lief moet zijn. Welke weken het zwaarst zijn en wanneer ze je ineens zal bespringen. En wanneer het gevolg (het kind) groter is dan de oorzaak (je lid). Pak je ook nog wat kennis mee. Meisje ook blij. JASPER ROMBOUT (1980) is man. Daarnaast is hij oud-Parooljournalist, debatleider, copywriter en marketingstrateeg. Ook is hij stiefvader van Jade (’04) en ex-stiefvader van Sarah (’96) en Olivier (’99). Toen zijn vrouw Jon zwanger was van hun dochter Moos, hield Jasper 9 maanden een dagboek bij. Dat leidde tot de geboorte van zijn debuut Tuurlijk Schatje.

Aanrader omdat…

Dit boek is net nieuw en heb ik vorige week ontvangen. Het is heerlijk eenvoudig en simpel geschreven, echt in dagboek stijl. De tips die erin staan zijn super, ook de week tot week ‘analyse’ is leuk om te lezen. Een super leuk boek om cadeau te geven aan de papa to be (van man tot man, zeg maar). Leuk! Fijne toevoeging! Mooie cover ook!


Welke boeken heb jij tijdens je zwangerschap verslonden? Of wanneer je in verwachting bent (gefeliciteerd!) welke staan er op je wensenlijstje?


Ik ben niet iemand die zich snel zorgen maakt, al helemaal niet wanneer er een griep of ander virus uitbreekt. Maar er is geen ontkomen meer aan; het coronavirus heeft ook mij in haar ban. De zorg verandert namelijk in rap tempo. Over 5 weken en 2 dagen ben ik uitgerekend, maar in wat voor wereld komt ons kleintje terecht en hoe? In dit blog artikel deel ik met je hoe ik ervoor zorg dat ik zo min mogelijk stress ervaar ondanks deze turbulente tijden en deel ik een meditatieoefening met je die ervoor zorgt dat je meer in het moment leert leven.

Social media, complottheorieën en meer.

Ik vind het altijd fijn en waardevol om 2 kanten van het verhaal te kennen. Vooral wanneer er iets gebeurt in de wereld wat een enorme impact heeft, doe ik aan alle kanten onderzoek voordat ik mijn mening vorm. En soms blijf ik neutraal, ondanks alle onderzoek die ik heb gedaan. Dat is ook dit keer het verhaal. Het gaat mij er op dit moment niet om hoe het coronavirus is ontstaan, wie er achter zit en wat wel of niet waar is. Op dit moment heeft maar één ding mijn focus; zorgen dat we er allemaal in goede gezondheid en met meer compassie uitkomen. Want als ik kijk op social media en alle complottheorieën voorbij scrol is dat gelukkig ook wat ik zie. Mensen die voor elkaar klaarstaan, hulp aanbieden en er alles aan doen om zo snel mogelijk uit deze turbulente tijden te komen. En die positieve energie wil ik graag vasthouden.

Meedeinen met de golven.

Nog maar 5 weken en 2 dagen, dan verwachten we ons kleintje. Hoewel we er bijna helemaal klaar voor zijn is er toch iets wat ik doodeng vindt. Wat als ons kleintje eerder komt? Op dit moment heb ik bijna dagelijks contact met de verloskundige en kraamzorg over het coronavirus. De regels worden namelijk continu aangescherpt. Ik ben enorm gezegend dat mijn bloeddruk vanaf dag 1 perfect is en dat alles heel erg goed gaat. Dat zorgt ervoor dat we beslissingen kunnen maken waar wij ons goed bij voelen. De afspraak van gisteren was dan ook telefonisch en de eerstvolgende afspraak dat we de verloskundige zullen zien is over 2 weekjes ingepland (mits noodzakelijk). Hoewel dit natuurlijk een tegenslag is die in het niets valt bij ziek worden of zonder inkomen zitten omdat je niet mag werken, wil ik hier alleen mee zeggen dat we allemaal iets met elkaar gemeen hebben. We zullen in de komende dagen allemaal curveballs moeten incasseren waar we niet op hebben gerekend (op de website van het RIVM kun je de laatste informatie vinden over het coronavirus). Toch zit er niets anders op dan om mee te deinen met de golven en positief te blijven over de afloop.

Meditatieoefening: In het moment leren zijn.

Wanneer ik iets moet verwerken wat ik niet prettig vindt of wat mij compleet verrast, doe ik altijd deze oefening. Het zorgt ervoor dat ik weer rustig wordt en dichtbij mijn kern blijf. Ook ‘neutraliseert’ het de gebeurtenis waardoor ik er met een meer open blik naar kan kijken en ook de positieve uitkomst kan visualiseren.

Stap 1:

Zoek een plekje in huis op waar je je prettig voelt en waar je comfortabel kunt zitten. Dit mag op de grond zijn in een zee van kussens en dekens, op de bank, een stoel, in bed of juist heel ergens anders.

Stap 2:

Wanneer je comfortabel zit, adem dan 3x heel diep in via je neus en uit via je mond. Laat het met een grote zucht losssss. Dus in via je neus (verse lucht en nieuwe energie) en los met een zucht (dat wat je niet langer vast wilt houden).

Doe deze oefening minimaal 3x (dus 3x in en 3x uit), vaker mag natuurlijk ook.

Stap 3:

Sluit nu je ogen en concentreer je op je ademhaling. Voel hoe je inademt via je neus en ook weer uit ademt via je neus. Voel waar de adem heen gaat. Hoe je longen zich vullen en legen. Hoe je buik in- en uitzet. Volg je ademhaling zonder er een oordeel aan te geven.

Stap 4:

Begin nu met inchecken in je eigen lichaam. Adem bewust vanaf het kruintje van je hoofd naar beneden tot aan je kleine teen en sta overal even bij stil. Wat voel je? Zijn er blokkades? Sensaties? Voelt alles hetzelfde of juist niet? Doe dit zonder er een oordeel of betekenis aan te willen geven.

Stap 5:

Visualiseer nu dat je op het strand zit. Er schijnt een heerlijk zonnetje dat je hele lichaam verwarmt. Je ziet, hoort, ruikt en voelt de zee. De golven maken je rustig en kalm. Je ziet hoe mooi beweging en verandering is, juist door stil te zijn. Geniet van dit serene moment.

Stap 6:

Wanneer je er klaar voor bent mag je langzaam je ogen openen. Blijf nog even zitten. Rek je uit met kleine bewegingen, omhels jezelf voor een moment en sta even stil bij het inzicht dat je hebt gekregen. Bedank jezelf vervolgens voor de tijd die je hebt genomen om lief voor jezelf te zijn en om dit moment voor jezelf vrij te maken.

Stap 7:

Je mag nu opstaan en verder gaan met je dag.

Wat als ik ziek wordt?

Ik denk dat er op dit moment niemand is die de angst om ziek te worden niet heeft. En het is goed om hier even bij stil te staan. Want ook als je zelf niet echt bang bent voor het coronavirus, weet dat iemand anders dat wel kan zijn. Ik kies er sinds de uitbraak bewust voor om alleen naar buiten te gaan om onze hondenkindjes uit te laten. Verder zit ik binnen. Sinds vorige week vrijdag werkt ook manlief thuis (in ieder geval t/m 31 maart) en doen wij er alles aan om gezond te blijven. We eten lekker veel fruit en groenten (jeeeeej voor vegan zijn!), wassen onze handen nog iets vaker en geven ons over aan de situatie. Zo zijn we een serie gaan bingewatchen en hebben we nu alle tijd om nog wat klusjes in huis te doen. In plaats van ons zorgen te maken over het coronavirus, zijn we vooral bezig met plezier maken en in het moment te zijn. Ik denk persoonlijk dat dat het beste recept is om gezond te blijven.

Lief zijn voor jezelf maar ook voor een ander.

Als er iets is wat we kunnen leren van de uitbraak van het coronavirus, dan is het wel hoe belangrijk het is om lief voor onszelf en andere te blijven. Laten we kiezen voor een compassievolle blik op de zorgen van iemand anders en ondanks alles sociaal te blijven. Laten we onze ogen openen voor Moeder Aarde en onze medemens. We hebben nu alle tijd om te luisteren. En wanneer je de luxe positie hebt om binnen te kunnen blijven, doe dit dan zoveel mogelijk. Je hoeft de ziekte zelf niet te dragen, maar je kunt het wel verspreiden. Ook vanuit huis zijn er enorm veel dingen die je kunt doen voor jezelf en een ander. Laat je inspireren door social media. Scrol alle posts weg waar je geen energie van krijgt, maar focus je op alle mooie berichtgeving. Bel daarnaast dagelijks met de mensen die je lief hebt en spreek je bewondering uit voor mensen die er alles aan doen om ervoor te zorgen dat we zo snel mogelijk uit deze turbulente tijden komen. Geef energie aan de dingen die je wilt laten groeien. Samen komen we hier beter en sterker uit.


Ik wens je heel veel liefde, gezondheid en compassie toe! Zorg goed voor jezelf en elkaar.   

Inmiddels zijn wij alweer bijna 33 weken in verwachting van ons eerste kindje. En jeetje, wat is er de afgelopen weken een hoop gebeurt! Omdat het voor ons zo’n verrassing was, had ik geen idee wat er allemaal op ons af zou komen. Daarom heb ik tientallen boeken verslonden, uren besteed op Google en ook zelf enorm veel geprobeerd om bijvoorbeeld van die intense misselijkheid af te komen en nog veel meer. In dit blog artikel deel ik al mijn persoonlijke tips met je. Heel veel lees plezier!

Voordat ik mijn tips met je deel…

Zwanger zijn is zoiets moois, puurs en bijzonders! En iedere vrouw maakt het op haar eigen manier mee. In dit blog artikel deel ik met je hoe ik mij heb gevoeld (en soms ook nog steeds voel), wat mij heeft geholpen en hoe ik over bepaalde dingen denk. Dit betekent dus niet dat dit hetzelfde voor jou hoeft te zijn. Wees niet bang om dingen te proberen, maar blijf vooral voelen wat bij jouw past. Want dat is het allerbelangrijkste! ♥

Tip 1: Je hebt nooit genoeg foto’s en filmpjes.

Hoewel ik blog en super actief ben op social media, zijn selfies niet bepaald mijn ‘ding’. Iets wat iedereen in mijn omgeving weet en heel liefdevol respecteert. Maar op één of andere manier, veranderde dit bij mij compleet toen we wisten dat we in verwachting zijn. Ineens kreeg ik het gevoel dat alles gefotografeerd moest worden en begon ik het juist enorm leuk te vinden om wekelijks de voortgang vast te leggen en op die manier mijn veranderende lichaam te eren.

Ook is het zo leuk om de echo’s te filmen! Net zoals die momenten dat je het hartje hoort of samen aan het dagdromen en zwijmelen bent. Daarnaast zijn dit de soort filmpjes die mij ook direct door momenten heen helpen wanneer ik een beetje onzeker ben. Bijvoorbeeld wanneer ik de kleine niet goed voel bewegen. Wanneer ik zo’n filmpje kijk, beweegt de kleine er namelijk altijd vrolijk op los. Zo lief!

Zelf gebruik ik voor het maken van foto’s vaak de zelfontspanner op mijn spiegelreflexcamera en telefoon. Mocht je een wat oudere telefoon hebben, dan kan ik een nieuwere met een camera met heel veel megapixels van harte aanbevelen. Ik ben zelf nog steeds heel blij met mijn Huawei, maar als ik ‘m nu zou in mogen ruilen dan zou ik dit waarschijnlijk doen voor de Samsung S20. Deze onwijs sexy telefoon heeft maar liefst drie camera’s aan de achterkant in 64, 12 en 12 megapixel. Je kunt er 30x optisch mee inzoomen (zonder kwaliteitsverlies), hebt een ultragroothoeklens en aan de voorkant zit ook nog een selfie camera die foto’s maakt in 10 megapixels. Daar wordt ik blij van 😀 !

Tip 2: Misselijk? Dit zijn mijn do’s.

Ik ben in de eerste periode (en een paar weken in de tweede periode) dagelijks enorm misselijk geweest. Eten begon mij niet meer te smaken, van veel geuren werd ik niet vrolijk en er kwamen steeds meer dingen bij die ik niet langer meer kon verdragen. Voordat ik met je deel wat mij heeft geholpen, eerst wat goed nieuws; deze periode gaat voorbij! Eten wordt weer lekker en van geuren ga je weer genieten.

Wat mij persoonlijk door deze periode heen heeft geholpen is enorm veel slapen en dutjes doen op de juiste momenten. Netflix was mijn beste vriend, net zoals mijn bed. Daarnaast hielp het bij mij enorm goed om de hele dag door kleine beetjes te eten. Ondanks dat er vaak momenten waren dat ik enorm veel honger had en het liefste een enorme maaltijd naar binnen werkte. Daarnaast is gember echt een magisch middel. Goddelijk als thee maar bijvoorbeeld ook heel lekker als snoepje wat je bij de meeste toko’s kunt scoren. Ook ben ik er op gaan letten dat ik minimaal 2 liter water per dag drink (niet goed voor het milieu, maar ik drink graag de pakken water van Bar-le-Duc), genoeg vitamines binnen krijg (liefde voor Solgar Prenatal Nutrients) en minimaal 2x per dag naar buiten toe ga voor een wandeling in de natuur (in totaal minimaal 1 uur, al is dat op dit moment nog maar 30 minuten).

Tip 3: Eten en drinken; hoe ik ermee om ga.

Omdat het voor ons zo’n wonder is om in verwachting te mogen zijn (klik hier voor ons verhaal), hebben wij ons er vanaf dag 1 mee bezig gehouden hoe wij ons kleintje de best mogelijke start kunnen geven. Als veganist ben ik al gewend aan het lezen van etiketten, het checken van ingrediënten en het doen van onderzoek. Het voelde dan ook heel logisch om dit direct verder door te trekken naar ‘zwanger en vegan; wat heeft ons kleintje allemaal nodig en wat niet’. Het Voedingscentrum heeft hiervoor een hele fijne app die ZwangerHap heet. Het houdt je enorm goed op de hoogte van dingen die je beter niet kunt nuttigen, maar je kunt zelf ook ingrediënten checken.  Daarnaast vind ik het heel fijn dat er nergens staat dat vegan zijn niet oké is of dat vlees eten nodig is. Het is juist heerlijk neutraal, maar wel gebaseerd op feiten. Vooral qua kruiden is er voor mij een wereld opengegaan. Zo had ik nooit verwacht dat kruiden zoals zwarte peper, kaneel, rozemarijn, oregano en zoethout worden afgeraden.

Tip 4: Zoveel liefde voor de kruik!

Hoewel ik altijd al dol ben geweest op douchen, in bad gaan en zwemmen (allemaal dingen die ook wanneer je zwanger bent zooooooooo fijn zijn om te doen!) is er een liefde die ik herontdekt heb tijdens de zwangerschap; de kruik! Het voelt zo fijn wanneer je last hebt van een harde buik of lage rugpijn, om een kruik te maken en heerlijk op de bank/in bed te gaan liggen met de kruik tegen je onderrug aan. Het geeft direct zoveel verlichting en verzachting dat het bijna magisch wordt. Yes! Alleen maar liefde voor de kruik! 😀

Tip 5: Verzamel lieve en kundige mensen om je heen.

Naast familie en vrienden, is het wanneer je zwanger bent ook zo belangrijk om lieve en kundige mensen om je heen te hebben. En daarmee bedoel ik ook de zorg die je nodig gaat hebben. Ik werd er heel erg verdrietig van toen we moesten switchen van verloskundige praktijk door onze verhuizing. Maar omdat we ons vast bleven houden aan onze eigen kernwaarden en wat wij belangrijk vinden, kregen we daar een nog fijnere verloskundige praktijk voor terug. En dat is denk ik ook direct de beste en meest waardevolle tip die ik je kan geven; volg je gevoel en houdt je vast aan de dingen die je belangrijk vindt, daarmee trek je ook aan en laat je los wat je op dat moment nodig hebt.

Oh ja, en voordat ik het vergeet! Zwangerschapsyoga schijnt ook mega fijn te zijn! Ook wanneer je je netwerk wilt uitbreiden met andere soon to be mama’s.

Tip 6: Pareltjes vinden in tweedehandswinkels.

Voor ons zijn er een aantal dingen die wij echt nieuw willen hebben. Zoals bijvoorbeeld de meubels voor in de babykamer maar… Over kleertjes denken wij heel anders 😀 ! De allermooiste pareltjes hebben wij namelijk gescoord in verschillende tweedehandswinkels en online (+ cadeau gekregen!). En dat is zo’n leuke bezigheid dat ik het iedereen kan aanraden!

Voordat ik het trouwens vergeet.. Je kunt ook hele leuke (gratis) zwangerschapsboxen aanvragen. Vooral de box van de Babydump vonden wij een aanrader. Echt een cadeautje en bomvol!

Tip 7: Praat over meer dingen dan zwanger zijn.

Voordat wij in verwachting waren, vonden wij het vaak vervelend om stellen te spreken die zwanger waren en het alleen nog daarover konden hebben. Het is ook weleens gebeurt dat een vriendschap om die reden verwaterde. Nu wij zelf in verwachting zijn, merk je pas hoe fijn het is om deze levens veranderde gebeurtenis met mensen om je heen te kunnen delen. Toch doen wij dit zelf alleen met mensen die er specifiek naar vragen. Dat is zo’n cadeau! Juist daarom proberen wij er alles aan te doen om dit voor beide partijen positief, luchtig en lief te houden. Wij weten namelijk als geen ander wanneer dit onderwerp om welke reden dan ook, oncomfortabel wordt.  

To be continued

En dit zijn ze dan voor nu; mijn belangrijkste tips! In dit artikel heb ik een paar dingen nog niet met je gedeeld, die ik binnenkort wel met je ga delen in een ander blog artikel. Zoals mijn boekentips voor wanneer je zwanger bent, hoe onze uitzetlijst eruit ziet, een blik in onze babykamer en nog veel en veel meer. Dus… Wordt vervolgd 😀 !


Wat zijn jouw zwangerschapstips?


Woehoeeeee! Het aftellen is begonnen! We zijn deze week alweer 27 weken in verwachting en dat betekent dat we officieel het 3de trimester zijn ingegaan. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap en deel ik met je hoe wij het 2de trimester ervaren hebben en wat er allemaal is gebeurt. Van verhuizen, harde buiken tot aan ultiem gelukkig zijn, cadeautjes en genieten van een babymoon naar Zeeland. Heel veel lees plezier!

Bruisen van de energie.

Na week 14 werd ik plotseling verrast; de moeheid maakte plaats voor meer energie, de misselijkheid werd steeds minder en ik kreeg mijn liefde voor lekker eten terug. Hoewel het eerste trimester magisch mooi was en we van iedere seconde genoten hebben, was ik zo blij toen het tweede trimester begon. Eindelijk begon ik weer te bruisen van de energie! Ook voelde het zo fijn om uit de meest spannende periode te zijn.

20 weken echo.

Al was er in het tweede trimester wel iets waar ik aan de ene kant enorm tegenop zag, maar waar wij ons tegelijkertijd enorm op verheugde; de 20 weken echo. Dit wordt ook wel een medische echo genoemd omdat de echoscopist naar alle zichtbare organen en structuren van de baby kijkt, naar de groei van de baby en naar de hoeveelheid vruchtwater. Zodra er grote afwijkingen zijn, dan kunnen ze hierbij zichtbaar worden. Hoewel wij er bewust voor hebben gekozen om geen testen te doen, wilde wij wel graag voor de 20 weken echo gaan omdat als er situaties zijn die levensbedreigend zijn, de artsen tijdens de geboorte op tijd hulp kunnen bieden als dit nodig is.

Na anderhalf uur flink onderzocht te zijn, met een druk trappelende baby en een volle blaas, kregen we geweldig nieuws; alles is goed! De kleine is perfect! En nu al heel eigenwijs, super bewegelijk en actief. Zo lief!

Verhuizen en klussen; hoe is het gegaan?

Zoals je vast hebt gelezen in dit blog artikel was december voor ons een absolute rollercoaster waarin wij gedwongen werden om per direct een woning te vinden en… Wonder boven wonder is dat gelukt! En wat zijn wij dankbaar voor alle hulp die we hebben gekregen! Uiteindelijk hebben de vele handen licht werk gemaakt en kwam ik erachter dat ik toch mocht helpen met verven omdat we een latex hebben gekozen op waterbasis. Jeeeeej!

Mijn knappe hubby!

Inmiddels wonen we alweer een maand in ons nieuwe nestje en zijn wij er zo intens gelukkig mee! Er zijn nog steeds een aantal dingen die moeten gebeuren. Zo moeten de plintjes op hun plek gebracht worden, moet er van alles opgehangen worden en zijn wij aan het sparen voor 2 kasten. Maar.. Er is nu een project die écht prioriteit heeft; de babykamer 😀 (zeg ik met een enorme glimlach, want YES! Het is nu echt zover)!

Ik en stilzitten…

Nu ben ik altijd al een spring in het veld geweest die het moeilijk vind om stil te zitten, maar dat is helemaal een ding wanneer je verhuist en niet zo heel veel mag doen. Wat vind ik het moeilijk om stil te zitten! Maar… Er kan er momenteel maar één zijn die super veel beweegt; en dat is ons kleintje. Regelmatig werd ik dan ook teruggeroepen omdat ik last kreeg van een enorm harde buik, pijn in mijn rug en voeten. Hoewel dit aan het begin van het tweede trimester redelijk onschuldig was, kreeg ik hier verder in het trimester toch wel echt last van. Teveel doen is er gewoon niet meer bij. Al blijf ik het lastig vinden om die grens te bewaken van dingen doen die ik kan en teveel doen. Het blijft een work in progress… Toch hoop ik wel door wat rustiger aan doen enge dingen als zwangerschapsvergiftiging en Hellp-syndroom te kunnen voorkomen.

Een keuze maken; thuis bevallen of in het ziekenhuis?

Hoewel ik nooit had verwacht dat ik iemand zou worden die vrijwillig naar informatie avonden zou gaan over bevallen, gaf ik mezelf er compleet aan over tijdens het tweede trimester. En… Ik sleepte Roy overal mee naar toe. Haha! Nee zonder gekkigheid, we hebben een geweldig informatieve avond gehad bij de verloskundige over bevallen en alle mogelijkheden. Dit was voor mij ook een reden om ons in te schrijven bij 2 ziekenhuizen voor een informatie avond en om de ‘bevalsuites’ te bekijken. De eerste avond was in het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp omdat ik verliefd was geworden op hun bevalsuite en beval bad. Alleen werden we hier zo slecht ontvangen en waren er een aantal hele chagrijnige zusters, waardoor Roy mij aan mijn mouw trok en we met gierende banden weg zijn gereden. De tweede avond beleefde we in het Ziekenhuis in Amstelveen waar ik ook zelf ben geboren. Hoewel het verre van ideaal is, heeft het ons wel geholpen met het maken van onze beslissing. Wij willen het allerliefste thuis gaan bevallen. En als dit om wat voor reden dan ook niet kan, dan zien we wel waar de ambulance ons heen brengt. Maar.. Fingers crossed dat alles goed gaat, want we hebben het bevalbad voor thuis al gereserveerd! 😀

Overladen worden met cadeautjes.

Hoewel veel mensen in het eerste trimester toch nog een beetje voorzichtig waren, ging iedereen in het tweede trimester helemaal los. We zijn en worden nog steeds overladen met onwijs veel cadeautjes. Echt zoooooooo onwijs leuk en lief!! Het is echt zo bijzonder om te zien hoeveel harten ons kleintje nu al aan het veroveren is. Vooral van zijn/haar oma, opa en overgroot oma. Zo hartverwarmend!

Ook zijn er enorm veel mooie merken en bedrijven die ons regelmatig cadeautjes sturen waar ik weer over mag bloggen. Zo leuk en fijn! De komende weken zit ik dan ook zeker niet stil met het schrijven van reviews en andere toffe blog artikelen.

Met zijn 4tjes genieten van een babymoon naar… Zeeland!

Met kerst werden we verrast met een onwijs groot cadeau van mijn mama en haar vriend; een vakantie van 5 dagen naar Zeeland toe! We zijn net weer terug van onze babymoon, die Roy en ik samen met de hondenkinderen hebben doorgebracht. En wat hebben we intens genoten! Heerlijke lange wandelingen met onze hondenkinderen, een super mooi strand, bubbelen in een bubbelbad, Doggywash, zwemmen, genieten van een regendouche, goddelijk eten en echt even samen zijn. Het was magisch mooi! En… Precies de goede timing! Want wat met onwijs veel energie begon werd steeds ietsje minder. We zitten nu officieel in het laatste trimester van onze zwangerschap. Jeetje, wat is de tijd voorbij gevlogen!

Hoe gaat het nu?

We zijn intens gelukkig en genieten van iedere seconde! Terwijl ik dit artikel schrijf, beweegt de kleine er driftig op los alsof hij/zij jullie nu alvast wil groeten. Zo lief! Wel merk ik dat ik langzaam steeds een beetje vermoeider raak en zorgt het extra gewicht ervoor dat ik steeds wat minder lang kan staan en minder ver kan lopen. De periode van rustiger aan doen is weer aangebroken. Iets waar ik mij compleet aan probeer over te geven omdat harde buiken nu serieus niet grappig meer zijn en erg pijnlijk (oh god, dat belooft wat). Inmiddels staan de laatste 2 Kintsugi workshops voor mijn verlof ingepland op zaterdag 1 februari en 15 februari.

De focus voor de komende periode ligt vooral op mijn blog, ons huisje helemaal klaar maken voor de baby, onze babyuitzet verder in orde maken, er zijn nog een aantal boeken die ik graag wil lezen en rustig aan doen. Het aftellen is begonnen!! ♥


Zijn er blog artikelen die je de komende periode graag zou willen lezen?

Er is zoveel leed in de wereld. Zoveel dierenleed waardoor ik dagelijks op meerdere momenten mijn ogen ten hemel sla en mezelf afvraag of ik ooit mijn levensmissie zal gaan realiseren. Een einde maken aan dierenleed wereldwijd; hoe haalbaar is dat nog? In dit blog artikel neem ik je mee in mijn dagelijkse struggle van een wereldverbeteraar willen zijn. Benieuwd naar mijn pieken en dalen?

Zwanger zijn en een missie hebben.

De afgelopen jaren hebben non-stop in het teken gestaan van mijn levensmissie. Ik deed vegan werk dat bijdroeg aan een dierenleedvrije wereld creëren, daarnaast gebruikte ik ieder vrij uurtje om vrijwilligerswerk te doen, blogde en interviewde ik ook wekelijks over mijn missie en was ik dagelijks druk bezig met het realiseren van mijn droom voor het opzetten van een animal sanctuary. Is mijn leven veranderd sinds ik zwanger ben? Zeker. Ik doe geen vrijwilligerswerk meer, ik ben helemaal niet meer activistisch bezig, ik werk fulltime vanuit huis en ben alleen nog maar bezig met mindful dingen. Maar toch is mijn drang voor het realiseren van mijn levensmissie nog nooit zo groot geweest als nu.

Dierenleed; het is overal.

Nog nooit ben ik zo ontvankelijk geweest voor het voelen van de pijn die dieren voelen als nu. Van Nederland tot aan Australië en ver daarbuiten. Mijn hart huilt dagelijks op zoveel momenten. Het lijkt wel of het niet uitmaakt waar je kijkt, overal is dierenleed. Maar toch kies ik ervoor om mijn lijden niet van jou te maken. Daarom deel ik de dingen die ik zie, voel en hoor niet op mijn blog en niet op social media. Dat is mijn persoonlijke keuze.

Liever stroop ik mijn eigen mouwen op en onderneem ik zelf activiteiten die zorgen dat dierenleed verdwijnt. En bij voorkeur; dierenliefde weer terug in de maatschappij gebracht wordt zodat dierenleed verdwijnt.

Activiteiten ondernemen wanneer je 24 + 6 weken zwanger bent.

Als je mij zou vragen wat ik op dit moment het allerliefste zou doen, dan zou ik zeggen in een vliegtuig stappen en naar Australië toegaan. Ik zou de dieren letterlijk willen gaan redden uit de branden en wanneer ze gewond zijn, willen verzorgen. Maar.. Ik ben nu 24 + 6 weken zwanger en hoewel ik absoluut niets te klagen heb want ik geniet intens van het wonder dat in mijn buik beweegt, is even op en neer naar Australië gaan nu niet haalbaar. Het is ook niet haalbaar om allerlei acties te gaan organiseren en letterlijk dingen te gaan doen. Want lang stilstaan en veel bewegen wordt steeds een beetje lastiger. Kan ik dan alleen maar toekijken en niets doen?

Je bent toch vegan?

Ik heb jarenlang gedacht door vegan te zijn, ik automatisch toe werkte naar een dierenleedvrije wereld. Maar als er iets is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren is dat alleen vegan zijn niet betekent dat je automatisch een wereldverbeteraar bent. Want ondanks dat je zelf geen bijdrage meer levert aan dierenleed, zorgt het er niet voor dat dierenleed verdwijnt. De druppel is te klein. Want je kunt nog zo hard roepen hoe duivels de slachtindustrie, bontindustrie, jachtindustrie etc. is, het probleem is dat veel mensen gewoonweg geen idee meer hebben wat dierenliefde is en daarom de pijn ook niet meer voelen. Ik ben zelf vegan en zal ook nooit meer de stap terug zetten, maar ik ben opener en liefdevoller geworden voor dierenvrienden die vegetarisch zijn of af en toe nog vlees eten omdat ik erin geloof dat we samen sterker staan. En natuurlijk juich ik het nog steeds toe wanneer iemand kiest voor een veganistische levensstijl, het is alleen niet meer mijn doel an sich.

Dingen die ik wél doe.

Naast dat ik dagelijks voor mezelf en onze kleine wereldverbeteraar to be zorg, ben ik ook druk bezig met het smeden van plannen. Mijn droom voor het openen van een animal sanctuary is nog steeds heel groot. Dagelijks ben ik dan ook nog steeds bezig met het lezen van boeken om meer informatie te verzamelen en doe ik onderzoek. Volgende maand ga ik samen met Roy naar de Emigratiebeurs om nieuwe ideeën en contacten op te doen. Daarnaast ben ik druk bezig met het uitstippelen van acties en vrijwilligersprojecten die ik ga oppakken zodra de kleine in april geboren is. Ik heb een heerlijke idealistisch beeld waarin ik de kleine overal met mij naar toe ga nemen in een draagdoek. Ik weet nu al zeker dat hij of zij net zoveel van dieren houdt als ik. Al tijdens de zwangerschap is ons kleintje namelijk in contact gebracht met heel veel verschillende soorten dieren en daar gaan we strakjes gewoon mee verder. 😀

Ook zijn er kleine praktische dingen die ik doe (naast vegan zijn), zo ben ik bezig met afval scheiden, verspillen we zo min mogelijk eten en leven we zo duurzaam mogelijk. Oh, en ik blog natuurlijk!

Mag ik mezelf nog wel een wereldverbeteraar noemen?

Ondanks de dingen die ik wél doe, voelt het dagelijks als een struggle waarin ik vind dat ik te weinig doe. Al vanaf een hele jonge leeftijd zei mijn moeder tegen mij dat ik het leed van de wereld op mijn schouders draag en nu ik strakjes verantwoordelijk ben voor het leven van ons kleintje, lijkt die last alleen maar zwaarder geworden te zijn. Want ik heb tijdens mijn leven een hoop leed moeten zien en een hoop dieren zien uitsterven, hoe zal dat straks wel niet zijn voor ons kleintje?

Bewustzijn en intenties zetten.

Ik mediteer nog steeds dagelijks en tijdens deze momenten van bewustzijn, bundel ik de mooie energie en stuur ik deze naar alle dieren toe. Ik geef ze reiki, mijn mooiste hartenwensen en intenties. Alles is energie. En ik wil graag geloven dat ze deze warmte en liefde voelen. Om die reden leer ik ook andere om te mediteren en hoe ze dit kunnen doen. Wie weet ga ik daar binnenkort een filmpje over maken. Zou jij dat interessant vinden?


Welke dingen doe jij om de wereld mooier te maken en zie jij jezelf als wereldverbeteraar?

Nu mijn hormonen al weken als een razende vermenigvuldigen en veranderen, is het lastiger dan ooit om de persoon te blijven die ik altijd heb willen zijn. Het is ook een vraag die ik heel vaak krijg tijdens mijn meditatielessen; ‘’ik ben blij met mezelf, maar hoe kan ik dit vasthouden?’’. Ik heb de tijd genomen om hier eens goed over na te denken. Want hoe zorg ik er zelf voor dat ik niet verander in een draak en nog steeds blij ben met wie ik ben? Ik heb er een heel blog artikel over geschreven en mijn tips & tricks op een rijtje voor je gezet. Heel veel lees plezier!

Veranderingen horen bij het leven.

Het is altijd wanneer je net het gevoel hebt dat alles perfect gaat en op rolletjes loopt, dat er iets gebeurt waardoor alles weer lijkt te veranderen of verandert is. En dat is oké. Het leven is geen steady race met een rechte lijn van start naar finish. De veranderingen zijn er onderdeel van; de obstakels die het mooi en interessant maken. Toch is verandering niet altijd het makkelijkste om te accepteren. Ook ik ben iemand die het soms heel lastig vindt om los te laten. Dat is niet goed of slecht, het is gewoon zoals het is. Door het te omarmen en accepteren creëer je ruimte voor nieuw geluk.

Razende hormonen en zwangerschapskwaaltjes.

Door een jarenlange dagelijkse meditatie practice kan ik oprecht zeggen dat ik heel goed en flexibel in het leven sta. Er zijn weinig veranderingen die mij nog omver kunnen blazen. Toch moet ik toegeven dat zwanger zijn soms best behoorlijk pittig is. De razende hormonen, heftige dromen en zwangerschapskwaaltjes zorgen er soms voor dat ik een duw krijg en dat ik het lastig vind om de persoon te blijven die ik altijd heb willen zijn. Zo kan ik veel ongeduldiger zijn en verander ik soms in een boze mama beer wanneer ik onrecht ruik. Gelukkig is het grootste gedeelte van zwanger zijn magisch! Wij zijn echt intens dankbaar en gelukkig met ons kleintje.

Je kiest zelf hoe je wilt reageren.

Als ik mijn dromen soms letterlijk in het dagelijkse leven zou toepassen dan zou ik mensen regelmatig achterna zitten en met een peddel op hun hoofd wat bewustwording meegeven. Maar dat werkt natuurlijk niet (dat staat trouwens ook wel weer in enorm contrast met dit artikel wat ik schreef over een geweldloze zwangerschap willen hebben). Gelukkig hebben we zelf iedere dag weer de keuze hoe we reageren op veranderingen en situaties. Zoals gezegd ben ik zelf verre van perfect, maar toch zijn er een aantal dingen die ik doe die ervoor zorgen dat ik mezelf nog steeds in de spiegel kan aankijken en blij wordt van de persoon die ik zie. De praktische tips en tricks die ik zelf toepas om toch de persoon te blijven die ik graag wil zijn, deel ik graag met je.

Tip 1: zoek een uitlaatklep.

Schrijven is voor mij altijd zo’n uitlaatklep! Juist wanneer ik niet het gevoel heb in die perfecte staat te zijn, maak ik tijd vrij om de woorden te laten stromen en zinnen te vormen die een bijdrage leveren. En soms zijn de woorden maar woorden, ook dat is oké. Wanneer ik schrijf, maak ik mijn hoofd leeg en start ik weer met een nieuwe pagina die helemaal leeg is. Zalig! En dat doe ik niet alleen in de vorm van bloggen, maar ook in de vorm van gedichten schrijven. Dit is bijvoorbeeld een gedicht waar ik deze week mee begonnen ben;

HERFST 2019

De blaadjes hebben de meest prachtige kleuren en fleuren alle straten op. Wat een genot!

Zelfs de zon schijnt en ondermijnt de kou die bij de herfst kijken komt.

In mijn lichaam kloppen 2 harten zwoel, vol gevoel. Als een warme zomeravond. Waarin liefde overal aanwezig is. Als een vis die zwemt in diepe wateren maar altijd precies weet waar hij is. Nooit verdwaalt of eenzaam. Onze harten voor altijd verbonden, hoe bijzonder!

Tip 2: maak tijd vrij voor het lezen van een goed boek.

Ik kan mij werkelijk los maken van deze wereld en compleet in een boek duiken. En dan maakt het niet eens zoveel uit of het een leesboek is of één uit de categorie van bijvoorbeeld persoonlijke ontwikkeling. Lezen is voor mij ontzettend belangrijk. Het is de grootste bron waar ik mijn kennis uit op doe die ik in de praktijk wil gaan gebruiken. Juist wanneer ik bang ben om mee te gaan in de stroom van verandering, vind ik rust en bezinning in een goed boek.

Tip 3: kintsugi.

Jaren geleden ben ik verliefd geworden op Kintsugi toen ik deze quote las;

In Japan, broken objects are often repaired with gold. The flaw is seen as a unique piece of the object’s history, which adds to its beauty. Consider this when you feel broken.

Sindsdien is het één van de methodieken die ik ook zelf gebruik wanneer ik in een situatie zit of iets mee maak waardoor ik mij gebroken voel. Ik zoek alle scherven bij elkaar en zet het opnieuw in elkaar met goud lijm. Waardoor het object mooier wordt dan ooit tevoren en ik ook mezelf heb geheeld door tastbaar te maken wat ik heb geaccepteerd.

Ik ben een gezegend mens dat ik het afgelopen jaar heel veel mensen heb mogen helpen om deze methodiek eigen te maken tijdens de Kintsugi workshops die ik geef.

Tip 4: lief voor jezelf zijn.

Door alle veranderingen die mijn lichaam nu doormaakt, kan ik in de middag heel erg moe zijn. Vooral omdat ik een echt ochtendmens ben en ik dan vaak ook heerlijk productief ben. Nu wij in verwachting zijn van ons kleintje, luister ik extra goed naar mijn lichaam en ben ik ook extra lief voor mezelf. In de middag ga ik dan ook vaak lekker op bed liggen, kijk ik wat op Netflix, lees ik een goed boek of doe ik een dutje. Heerlijk vind ik dat! Het is echt even een lekker momentje voor onszelf. En zo zijn er meer momenten waarop ik Selfcare dagelijks probeer toe te passen. Zo beoefen ik mindfulness tijdens het koken, lees ik altijd voor het slapengaan in de avond, zing en dans ik onder de douche, geniet ik intens van de buitenlucht en het veranderde seizoen wanneer ik buitenloop met onze hondenkinderen en nog veel meer.

Juist ook omdat ik dagelijks loslaat en tijd vrij maak om lief voor mezelf te zijn, ontstaat er ruimte voor nieuwe mooie dingen. Zo ga ik samen met Melissa Kamstra een hele bijzondere Selfcare workshop geven op zaterdag 29 december in Amsterdam.

Tip 5: je omringen met mensen die het beste met je voor hebben.

Ik ben gezegend met onwijs lieve mensen om mij heen die stuk voor stuk het beste met mij voor hebben. En dat is zo fijn! Wel heb ik van een hoop mensen afscheid genomen om te komen waar ik nu ben. Ik geloof er heilig in dat iedereen met elkaar verbonden is en dat alles energie is. We mogen ook zelf kiezen welke energie voor ons goed voelt en welke niet. Uiteindelijk wil iedereen de persoon blijven die ze altijd hebben willen zijn. Loslaten is daarbij soms ook nodig om vooruit te komen.

Last but certainly not least….

Volg altijd je eigen gevoel en als er ook maar iets is waar je hulp bij nodig hebt, durf te vragen. Je staat er niet alleen voor.


Hoe zorg jij ervoor dat je de persoon blijft die je altijd hebt willen zijn?

Direct nadat we waren bijgekomen van het geweldige nieuws dat we in verwachting zijn van een wonder zei ik tegen Roy ‘’lieverd, ik wil ons kleintje nu al op geen enkele manier meer in aanraking laten komen met geweld en leed. Ik wil dat ons kleintje vanaf nu alleen maar voelt dat het leven mooi is, dat unicorns bestaan, je dromen kunt realiseren en dat dierenliefde je ultiem gelukkig kan maken.’’ Zo gezegd, zo gedaan. In dit blog artikel deel ik met je hoe ik alle vormen van leed en geweld uit mijn leven heb verbannen. Van horrorfilms tot aan nieuws en dierenleed. Maar ook dichterbij, zo vertel ik je over de deur naar mijn verleden die ik (voor nu) op slot heb gedaan.

Dag horrorfilms, thrillers en andere gewelddadige films en series.

Stiekem is het al jaren een guilty pleasure.. Er is namelijk vrijwel geen horrorfilm die ik niet gezien heb en ook zijn er maar weinig thrillers en andere heftige series en films die geheimen voor ons hebben. Ik knipper niet snel bij het zien van afgescheurde lichaamsdelen, mensen die worden opgejaagd en verhalen zoals The Purge en Final Destination. Zodra dieren veilig zijn, dan zit ik goed en is er eigenlijk niets waar ik ziek van wordt. Toch was het voor mij een no brainer dat ik dit alles niet meer wilde zien nu we in verwachting zijn van ons kleintje. Ondanks dat er geweldig goede films uit zijn gekomen die we zo graag wilde zien (waaronder IT: Chapter 2 en Scary Stories to tell in the dark). De reden? Ik moet er niet aan denken dat ons kleintje ook maar iets mee krijgt van de verhalen. Stiekem is het misschien ook wel omdat ik mij soms schaam dat ik zo kan genieten van verhalen die zo rauw, sadistisch en hard zijn. Het past namelijk totaal niet bij wie ik ben en waar ik voor sta. Laat staan iets is wat ik met trots mee wil geven.

Maar eerlijk is eerlijk… Ik ben niet perfect. Er zijn namelijk 3 uitzonderingen die ik op deze regel maak;

  • Films en series over vampiers; ik vind het gewoon iets magisch en romantisch hebben.
  • Films en series over dieren die wraak nemen op mensen; denk aan haaienfilms.
  • Films en series die magisch zijn; goed voor mijn creativiteit en voor die van ons kleintje.

Een tijdelijke stop op mijn onderzoek naar het vergroten van dierenliefde.

Dierenleed is wat mij betreft het allerergste, lelijkste en gemeenste wat zich op deze wereld afspeelt. Het is ook niet voor niets dat het mijn levensmissie is om een einde te maken aan dierenleed wereldwijd. Met het doen van mijn onderzoek naar het vergroten van dierenliefde, hoop ik op basis van verschillende factoren manieren te vinden die hierbij helpen. Eén van deze manieren kennen jullie uiteraard al. Zo droom ik erover en ben ik druk bezig met het openen van mijn eigen animal sanctuary. Toch ben ik dagelijks nog steeds bezig met het vinden van nieuwe manieren en oplossingen. Hiervoor lees ik nieuws items en duik ik soms ook in de wereld die ik zo ontzettend verafschuw. Ik kan je niet vertellen wat voor gevoelens dit in mij los maakt, het is zo intens. De tranen stromen over mijn wangen en ik moet oppassen dat ik niet gevangen wordt in het gevoel van machteloosheid. Gevoelens die ik niet graag door wil geven aan ons kleintje. Ik hoop namelijk zo dat ik mijn levensmissie in dit leven kan realiseren en dat ik het stokje kan overdragen aan ons kleintje en dat hij/zij ervoor kan waken dat de wereld ooit weer zo’n donkere plek wordt.

Ontvolgen en ontvrienden.

Op social media volg ik onwijs veel mensen die net zoals ik niet tegen dierenleed kunnen en die zich hierin vaak machteloos voelen. Uiteraard zijn er ook mensen die het verschil maken en enorm inspirerend zijn! Maar voor nu zijn de posts van de eerste groep, de beelden die ik op geen enkele manier tot mij wil nemen, te veel. Ik kan de foto’s van dieren die volledig misbruikt, met geweld om het leven zijn gebracht en nog zoveel meer gewoon echt niet verdragen. Letterlijk. Want naast de tranen is het mijn lichaam die ook in protest gaat en zich direct wil ontdoen van al het eten wat ik binnen heb. En daarom kies ik er juist nu voor om mensen te ontvolgen (wanneer ik ze verder wel leuk vindt) en te ontvrienden voor wanneer ik eigenlijk ook gewoon geen klik voel.

Dit knuffelmonster is voorzichtiger geworden.

In één van de allereerste dagen van onze zwangerschap (toen we zelf ook nog nergens iets vanaf wisten), heb ik iets heel erg naars meegemaakt. Misschien herinner je je het nog wel (ik schreef erover in dit weekoverzicht). Speciaal voor Animal Rights Nederland organiseerde ik samen met Melissa een event ‘Mediteren voor de dieren’. Eén van de deelnemers bleef maar om mij heen lopen en aan de energie voelde ik al dat het niet lekker zat. Maar wat kan er mis gaan als je met alleen maar veganisten samen bent toch? Dus gaf ik hem een kans en knoopte hij een gesprek met mij aan. Het bleek een hels gesprek te worden waarin hij uit de doeken deed hoe hij al sinds een klein jongetje van 4 jaar oud katten en honden mishandelt. Veel spijt bleek hij ook niet te hebben gezien de grapjes die hij maakte. Ik voelde mij verschrikkelijk. Mijn maag draaide om, mijn ogen liepen vol en ik heb direct afstand genomen. Maar na afloop wist hij het toch voor elkaar te krijgen om mij een knuffel te geven. Iets wat ik compleet onbegrijpelijk vindt van mezelf, want hoe dan?!

Dit moment heeft voor mij heel veel veranderd. Sindsdien ben ik toch een heel stuk afstandelijker geworden en knuffel ik pas met iemand wanneer ik echt voel dat de energie goed zit. En niet omdat het zo hoort of omdat iedereen een knuffel verdient. Door te knuffelen deel je namelijk energie, vooral nu met de kleine, wil ik dat alleen nog maar doen wanneer alles zuiver voelt.

Ik kies voor het nieuwe leven.

Ondanks alles, ben ik mijn hele leven bezig geweest met als nog een band te krijgen met een vader die alcohol altijd belangrijker heeft gevonden. Daar ben ik mee gestopt. Ik verdien het om gelukkig te zijn en ons kleintje verdient het om omringt te worden door mensen die enorm veel van hem of haar houden en het allerbeste voor hebben. Dat mijn vader daar niet bij hoort is heel pijnlijk, maar tegelijkertijd ook oké. Hij heeft zijn keuze gemaakt en ik kies met volle overgave voor het nieuwe leven dat in mij groeit.

Unicorns and Rainbows.

Voor ons kleintje wens ik niets meer dan heel veel Unicorns and Rainbows. Het leven kan namelijk zo onwijs mooi zijn! Dat is ook iets wat ik zo belangrijk vind om mee te geven. Ik kies er dan ook voor om tijdens onze zwangerschap (en daarna) super gelukkig te zijn en alleen maar bezig te zijn met positieve en mooie dingen. Het is namelijk zo’n wonder dat we dit mee mogen maken!


Wat betekent een geweldloos leven voor jou?

Wauw, wat is er de afgelopen weken bizar veel gebeurt! Van de enorme verrassing tot aan super misselijk en moe zijn, de spanning van gaat alles goed tot aan zwangerschapsdiscriminatie op het werk. De afgelopen weken waren een overweldigende rollercoaster maar wel eentje die ik nooit had willen missen. In dit blog artikel praat ik je helemaal bij over onze zwangerschap, vertel ik je alles over hoe ik het eerste trimester ervaren heb en hoe het nu gaat. Ook deel ik met je hoe wij van ‘onvruchtbaar’, toch zwanger zijn geraakt.. Heel veel lees plezier!

Terug tellen… Het was de detox kuur!

Direct nadat ik het nieuws had gedeeld in dit blog artikel over onze zwangerschap en de enorme verrassing, werden wij overladen door felicitaties en de vraag ‘’hoe zijn jullie van onvruchtbaar naar vruchtbaar gegaan?’’. Iets wat ik helemaal vergeten was met jullie te delen.

Kunnen jullie je nog herinneren dat wij een 5-daagse detox kuur van DrDetoxBox hebben gedaan? Wanneer we terug gaan tellen, blijkt dat de conceptie precies in de laatste dagen van de kuur heeft plaatsgevonden. Er was namelijk een moment dat ik vanuit het niets weinig conditie had, mijn weerstand omlaag ging en ik verkouden werd (+ onwijs misselijk).

Nu ben ik totaal geen expert in hoe je van onvruchtbaar naar vruchtbaar kunt gaan. Ik weet alleen dat wij in de jaren voordat we de deur sloten voor een zwangerschap, enorm veel dingen hebben geprobeerd die niet hebben gewerkt.

Op het moment dat we de kuur deden hadden we beide al een best wel gezonde lifestyle waarin we toch wel een paar keer per week in een sportschool/yoga studio te vinden waren en mentaal ook super steady zijn en lekker in ons vel zitten. Heel veel puzzelstukjes, waarvan de detox er absoluut één is.

Lezen, lezen en lezen.

Hoewel ik altijd voorlas in de bibliotheek en dol ben op kids, heb ik echt totaal geen verstand van zwangerschappen en hoe de ontwikkelingen van een baby er iedere week uit zien. Al direct nadat we de eerste echo hadden laten maken, merkte ik hoe vervelend ik het vindt dat ik gewoon geen flauw idee heb. Geen idee over wat je wel mag eten, wat je niet moet doen, wat goed is voor de kleine en wat niet. De volgende dag heb ik daarom direct een enorm boek gekocht (die ik sindsdien liefdevol mijn zwangerschapsbijbel noem); Oei, ik groei – Het zwangerschapshandboek. Dit boek heeft mij echt zoveel kennis gegeven en meer zelfvertrouwen over onze zwangerschap!

Binnenkort deel ik trouwens een blog artikel met je welke boeken ik allemaal lees nu wij in verwachting zijn.

Zwangerschapskwaaltjes.

Wat was ik misselijk en moe! Daarnaast kan ik qua eten gewoon nergens meer blij van worden. Alles lijkt anders te smaken en zijn glans verloren te hebben. Behalve… Falafel! Mijn ultieme zwangerschapsmaaltijd waar ik niet misselijk van wordt. Er gaat bijna geen lunch voorbij waarin ik niet geniet van een broodje met falafel, mayonaise, komkommer en tomaat. Hoewel ik er misselijk van wordt als ik dit op schrijf, geniet ik er enorm van wanneer ik het eet.

Nu ik in week 14 zit heb ik gelukkig steeds minder last van de misselijkheid en merk ik ook langzaam dat ik wat meer energie begin te krijgen. Het enigste waar ik voor moet waken is dat ik minimaal 3 liter water drink op een dag, anders krijg ik hoofdpijn.

Verder kan ik steeds minder langer stil zitten op één manier omdat ik last krijg van mijn benen en is zwangerschap dementie echt een ding aan het worden.

En volgens manlief ben ik begonnen met… Waggelen! Hahaha!

Gelukkig voel ik mij verder echt super goed! Ik ben heel gelukkig met mijn lijf en vind mezelf mooier dan ooit tevoren. Ik ben vooral heel dankbaar dat ik dit alles mag meemaken.

Overweldigd door alle dingen die je moet weten en regelen.

Gaan we voor alle testen of blijven we in onze happy zwangerschapsbubbel en vertrouwen we erop dat alles goed komt? Waar gaan we wonen? Wat als we niet op tijd een nieuw huis vinden? Wanneer moeten we uiterlijk dingen regelen als kraamzorg en het inschrijven bij een thuiszorgwinkel? Gaan we voor wasbare luiers of wegwerp? Hoe willen we dat de bevalling eruit ziet? Pijnmedicatie; do or don’t? Namen? Babykamer? Wat moeten we regelen? Hoe gaat het met ons kleintje? Wel of niet vaccineren? Kunnen we ons kleintje vegan opvoeden? Welke herinneringen willen wij ons kleintje mee geven?

En nog veel en veel meer.

Jeetje, wat komt er ongelofelijk veel op je af en wat moet je over een hoop dingen goed nadenken zodra je zwanger bent. Soms vindt ik het enorm overweldigend. Maar het fijne is dat Roy en ik over vrijwel alles op één lijn zitten. Daarnaast heeft 8 jaar samen zijn ons ook geleerd om een stapje achteruit te zetten wanneer het nodig is en vooruit te doen wanneer dat verstandig is. In dat opzicht alleen al is deze reis zo ongelofelijk mooi en bijzonder.

Maar… Al het uitzoek werk is best een ding! Daarom ga ik binnenkort beginnen met het schrijven van artikelen waarin ik ons onderzoek met je deel inclusief welke keuzes wij maken en waarom. Misschien helpt of inspireert het jou.

Shoppen!

Eén van de allerleukste dingen die komt kijken bij dingen die je moet regelen, zijn alle spulletjes die je moet kopen. Ik ben net zoals mijn oma (ze werkt al jaren bij een hele grote kringloopwinkel in Amersfoort en een weggeef winkel) en moeder, dol op kringloopwinkels. We wisten eigenlijk al direct dat we alle kleertjes, vooral tweedehands willen kopen. Even wassen en het is weer zo goed als nieuw. En de prijsjes zijn zo leuk! EUR 0,50 voor een rompertje, EUR 1,50 voor een broekje etc. Daar wordt een mens blij van 😀 . Inmiddels hebben we al een hele verzameling aan kleertjes.

Verder zijn we echt overladen met cadeautjes. En spaar ik vanaf dag 1 al mooie boekjes voor ons kleintje.

Zwangerschapsdiscriminatie op het werk.

Hoewel we echt op een enorme roze (of blauwe) wolk zitten, is niet alles helemaal goed verlopen. Omdat we zo blij en verrast waren met ons wonderkind, hebben we het ook vrijwel direct op ons werk gedeeld. Bij Roy reageerde ze GEWELDIG! Precies wat je hoopt! Op mijn werk viel dat alleen anders… De eerste vraag die ik kreeg was ‘’weet je zeker dat je nog wel hier bij de bioscoop wilt werken?’’. Toen ik aangaf dat ik wel wilde blijven werken maar dat er een paar dingen anders moeten. Zoals dat ik niet meer zwaar kan tillen, waardoor ook werken tot sluit (1 uur ’s nachts en soms nog later) geen optie meer is en dat ik af en toe ook even wil zitten tijdens een 8 uur durende shift. Dit alles viel niet in goede aarde. Vanaf die dag hebben de theatermanager en roostermaker, er alles aan gedaan om mij weg te pesten. Zo werd ik non-stop alleen achter de bar ingepland (hierdoor moet je wel zwaar tillen, kun je niet zitten en ben je alleen maar aan het rennen) en werd ik soms ook voor 10 uur of langere shifts ingepland en vaak tot sluit. Het gevolg was dat ik letterlijk te ziek werd om te werken omdat mijn lichaam dat niet meer trekt. Dus melden ik mij ziek en mocht ik naar de bedrijfsarts toe. Na een heel goed gesprek en een stevig rapportage, ging ik weer aan het werk. De oude theatermanager was in de tussentijd vervangen door een nieuwe. De oude theatermanager had aangegeven een exit gesprek te willen gaan voeren zodra ik terug was. De nieuwe theatermanager voerde een kort toneelstukje op, maar kwam daarna direct ter zaken en liet ook weten dat ze mij liever kwijt dan rijk zijn. ‘’Maar je bent nu ziek, dus we moeten je helpen met re-integreren’’. Toen ik tegen hem zei dat ik niet ziek maar zwanger ben, draaide hij met zijn ogen en was er geen fatsoenlijk gesprek meer met hem te voeren.

Zwangerschapsdiscriminatie. Ik had nooit verwacht dat ik daar nog eens te maken mee zou hebben. Gezien de verstoorde arbeidsrelatie en dat er geen fatsoenlijk gesprek meer te voeren valt met het management heb ik besloten om zelf ontslag te nemen. Ik vind het heel belangrijk om niet mijn eigen gezondheid en die van de kleine in gevaar te brengen voor iets wat zo onbelangrijk is. Daarvoor is dit wonder te groot, mooi en bijzonder.

Hoe gaat het nu?

Goed! Ik begin mij langzaam weer beter te voelen en meer energie te krijgen. Ik probeer nu ook echt alles wat stress geeft compleet los te laten en mij alleen maar te richten op het prachtige wonder dat in mijn buik aan het groeien is. Ik vind het heel fijn dat het toch wel hele spannende eerste trimester erop zit. Langzaam begin ik weer meer en meer één te worden met mijn veranderende lichaam. Dat geeft ook zoveel rust.

Voor nu en de komende maanden ga ik mij vooral richten op mijn blog, het geven van de Kintsugi workshops en meditatielessen. En vooral lekker samen zijn met alle mensen van wie ik zoveel houd. Want alles is liefde en alles wat je aandacht geeft groeit! ♥


Zijn er dingen die je graag wilt weten of lezen over onze zwangerschap?

Het was eventjes stil, maar niet zonder reden. Roy en ik zijn volledig verrast door het wondertje wat in mijn buik groeit! Een prachtig kloppend hartje en nu al zo geliefd. Wij zijn intens dankbaar en kunnen niet wachten om hem of haar in april 2020 te verwelkomen! In dit blog artikel deel ik ons bijzondere verhaal. Heel veel lees plezier!

Onvruchtbaarheid en een gesloten deur.

Een jaar of 4 geleden kreeg Roy een heftig honkbal ongeluk waarbij hij zijn enkel lelijk brak. Een zware operatie volgde en maandenlange revalidatie was een feit. Omdat we zo vaak in het ziekenhuis waren, kon ik hem overtuigen om een vruchtbaarheidstest te laten doen. Ik had al 3x eerder een test gedaan en we wisten daarom zeker dat zwanger worden van mijn kant geen probleem zou moeten zijn. De uitslag van zijn test kregen we telefonisch en was hartverscheurend. Onvruchtbaar. Slecht bewegend en beschadigd zaad. Daar ging onze droom. Maar niet de liefde voor elkaar. Na heel veel goede gesprekken besloten we om niet de medische kant op te willen gaan. Hoewel Roy open stond voor een donor, was dat voor mij geen optie. In plaats daarvan besloten we de deur compleet te sluiten. ”In dit leven zullen we geen kinderen krijgen maar wel heel veel dieren en onze missies kunnen realiseren.”

Klachten en een geweldige huisarts.

Al weken was ik moe en misselijk. Mijn borsten deden zeer, ik had meer last van acne en ik kon mij niet herinneren wanneer ik voor de laatste keer ongesteld was geworden. Wel wist ik zeker dat ik het een maand niet geworden was. Maar de exacte datum… Die houd ik niet meer bij sinds we de deur gesloten hebben. Dus besloot ik op maandag 9 september naar de huisarts toe te gaan. Ik had een afspraak met dokter Kraai, werkelijk de liefste en leukste vrouwelijke huisarts die ik ooit heb gehad.

Tijdens de afspraak stelde ze enorm veel vragen, onderzocht mijn buik, nam mijn bloeddruk op en kwam tot de conclusie dat we iets moesten gaan doen om dingen uit te sluiten. Om te beginnen een bloedonderzoek. Hierin zouden we kijken naar vitamine D, ijzer, B12, vitamine B en… hCG. Toen ze daarnaast zei dat de uitslag 2 dagen zou duren en dit te lang was om een mogelijke zwangerschap uit te sluiten, viel ik letterlijk bijna van mijn stoel. Ik? Zwanger? Ergens was ik boos maar dacht ik ook alleen maar ‘’shit, daar gaan we weer. Weer een teleurstelling die ik straks moet verwerken.’’ Ik deelde dit eerlijk, maar ze bleef aanhouden. Zacht maar streng. Precies wat ik op dat moment nodig had.

Toen ik weer buitenstond, ben ik direct naar de supermarkt gegaan en heb ik een Early Predictor test gescoord. Het is bijzonder dat ik er zelf nooit bij stil heb gestaan dat ik weleens zwanger kon zijn, ik dacht meer aan overwerkt zijn.

De test doen.

Roy wilde de test samen doen. Stiekem had hij een voorgevoel. Terwijl ik alleen maar bezig was met, ‘’zucht, oké, even snel. En hoe ga ik de test straks weggooien? Recyclen bij het plastic? Of ergens anders?’’ Ik deed de test, legde het weg en toen gingen we samen douchen. Een half uurtje later kwamen we de douche uit en pakte ik de test. Er was een hele duidelijke streep en er stond een beetje een vaag streepje naast. Twee streepjes?! Snel pakte ik de handleiding en keek ik Roy met grote ogen aan. ‘’Lieverd… Twee streepjes betekent zwanger.’’ Snel las ik verder en kwam ik tot de ontdekking dat we de test eigenlijk maximaal 10 minuten na gebruik hadden moeten aflezen. ‘’Misschien is het toch niks?’’

Ik stuurde Roy gelijk op pad (de boodschappen zouden bezorgd worden dus één van ons moest thuis blijven) om een tweede test te kopen, Een ClearBlue met digitale indicator. Toen hij thuiskwam ben ik direct naar het toilet gegaan om de test te doen. Weer legde ik het direct terug in het doosje en liep ik naar de slaapkamer waar we samen hebben gewacht op de uitslag. En daar was het. Zwanger +3 weken.

Toch durfde we allebei niet echt blij te zijn. Want, kan dit echt? Zit alles wel goed? Aangezien het al laat in de avond was, zat er niets anders op dan om gewoon te gaan slapen en morgenochtend direct de huisarts te bellen.

Eerste echo.

De volgende dag belde ik direct de huisarts. Zij feliciteerde mij en gaf aan dat ik zelf contact op mocht nemen met een verloskundige. Gelukkig was er al snel een praktijk die mij aansprak en waar ik direct een afspraak kon inplannen voor het maken van een eerste echo. Die avond konden we om 19:00 uur terecht in Hillegom.

Allebei super gespannen zaten we daar. Maar direct toen de echo gemaakt werd, was ons kleintje te zien met een prachtig kloppend hartje. Iets meer dan een centimeter, 6 weken en 6 dagen. Uitgerekende datum eind april 2020.

Hoe wij het nieuws hebben gedeeld.

Direct na het maken van de echo, zaten we dolgelukkig in de auto. We hebben altijd afgesproken dat we het heel leuk willen delen met onze ouders. Met een knuffeltje, een boekje en een rompertje. Maar het nieuws zelf was al zo’n groot cadeau! Daarom reden we direct naar huis toe, waar we het nieuws deelde met mijn schoonvader, Lily, Jaimy en Pepper. Roy’s vader was zo blij! ‘’Ik word opa!’’ We hadden geen mooiere reactie kunnen wensen. Lily schrok zich een hoedje en begreep er niks van. Jaimy was door het dolle heen, zo blij! En Pepper liep naar de deur en dacht dat er ieder moment aan gebeld kon worden.

Snel lieten we ze uit en sprongen in de auto naar mijn mama en Guilliano toe. Beide waren bang dat er iets ergs gebeurd was, omdat we nooit zo laat bellen en voor de deur staan. Maar toen we het nieuws vertelde sprongen ze beide op van de bank. Mijn mama huilde van geluk en Guilliano deed een dansje. Beide compleet verrast en hadden het beide niet meer verwacht. Samen belde we mijn oma op, die voor een moment niets anders kon zeggen dan ‘’Neeeeeee, echt???? Hoe dan!!!!’’ en toen ‘’jeeeeeeeej wat ongelofelijk leuk!!!’’.  Volgens mij deed ze een dansje 😀 .

Direct daarna heb ik het ”wij zijn zwanger nieuws” eigenlijk ook voorzichtig om mij heen gedeeld en op werk. Want wat we nu meemaken is zo bijzonder! Daar wil ik iedereen vanaf de eerste seconden deelgenoot van uit laten maken.

Intakegesprek met de verloskundige en een tweede echo.

Na iets langer dan een week gewacht te hebben, was het tijd voor een 8 weken echo en het officiële intake gesprek met onze verloskundige. Het is zo’n cadeautje dat we gewoon voor de 2de keer ons kleintje mochten bewonderen en dat in 2 weken tijd! En het eerste compliment is een feit. De vrouw die de echo maakte zei dat ons kleintje een geweldig mooi hartje heeft. Daar kunnen wij het niet meer dan eens mee zijn 😀 .

En nu? Genieten!

Dat we in verwachting zijn is zo’n geschenk en zo’n groot wonder! We hadden het niet meer durven dromen en juist daarom gaan we echt alles uit de komende tijd halen en intens genieten. Ik ga vanaf nu af aan ook weer iedere week een weekoverzicht met je delen en ik ga lekker veel bloggen over mindful en vegan zwanger zijn. Want we willen het wel graag anders doen. We zijn en blijven een mama en papa met een missie, maar nu ook van een mensenkindje.


PS: De geweldige foto met Lily, Jaimy en Pepper is trouwens geëdit door de enorm getalenteerde Arjan Bos en gaat ook een speciaal plekje krijgen in de baby kamer.

Pin It